Categoriearchief: Scrapquilts

Van achteren

‘De scrapuqilt heeft een achterkant nodig’, dat had ik gisteren al geschreven, maar wat voor een? Ik wilde al de Dresden Plate blokken opzoeken en afmaken toen ik me het pakket herinnerde, gekocht bij The City Quilter in New York, 2 jaar geleden, oeh zo mooi, de Dresden Plate komt echt nog wel eens af, alleen niet nu.

‘k heb altijd al een Double Weddingring willen maken, wat zeg ik… ik ben in 1993 zoiets ook begonnen aan eentje, met de hand, alle stukjes liggen afgetekend en geknipt, en een stuk of 6 ringen toch wel aan elkaar gezet, en toen is het ergens in een tas “voor later” uit het zicht verdwenen. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan, dus aan weer eentje begonnen, maar het voordeel van deze is dat alle onderdelen op maat zijn gesneden (ik denk met de laser of zo, want bijna alle randen zijn licht geschroeid) om met de naaimachine te kunnen maken. Handig!

Vanmiddag ben ik er aan begonnen met uitpakken, bekijken,

alles in zakjes stoppen,

zodat ik niks kwijt kan raken, en heb toen gas gegeven met het zonnetje in mijn gezicht en de radio aan.

Zoon kookte, dus dat scheelde in tijd, en zo kwam ik dus nog voor het half 8 journaal klaar met alle 240 losse blokjes per 2 tegen elkaar te naaien tot een hele lange slinger.

Vanavond op de Herelse bee was het wederom gezellig, lekker

(het was puur toeval dat er een doos met chocolaatjes pal achter mijn naaimachine stond) en ook nog eens productief bezig zijn
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=fMcV2E7AFEE]
alle stereo blokjes werden weer aan elkaar gezet, zodat ik een hele slinger van 4-delige stukken had. Halverwege de rit ontdekte ik dat ik een heleboel aan elkaar had genaaid zonder onderdraad, dus dat schoot niet echt op. Ik hoor nu dames zeggen: “Kijk, dat gebeurt mij nou nooit, mijn naaimachine geeft een piepje als de spoel bijna leeg is.” Heel fijn, ben blij voor je, maar voor mij is het niks, ik krijg het vliegend heen en weer van piepende apparaten, brrr. Nee, dan moet ik maar beter opletten.

Bij thuiskomst zaten de mannen naar voetbal te kijken, dus schoot ik naar boven om al een beginnetje te maken door aan de delen weer het volgende stukje aan te naaien, zo verslavend, haast obsessief te noemen.

Morgen kan ik er lekker aan verder gaan werken, dus wordt vervolgd. Oja, dat rode ding naast mijn naaimachine gebruik ik om draadjes door te snijden, zonder het gevaar te lopen in de stof te knippen, heel handig. Vlak voor ik naar de bee ging had ik alle blokjes van de slinger los gemaakt, sneed ze per 2 los, opdat je niet denkt dat ik ze zo slordig op elkaar heb genaaid, de slinger ligt dubbel.

Ik gebruik het ook tijdens het doorquilten, als ik draadjes moet afknippen, het is eigelijk bedoeld om die takkertjes door te snijden van de Microstitch.

Hieronder een filmpje, gemaakt tijdens het bezoek aan de City QUilter in New York, waar je ook de quilt Rose of Sharon ziet, waar ik ook aan bezig ben.
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=rIWgKy4YOLQ]

Top af!

Nu is hij wel echt af hoor, de crossroads top, op de bee heb ik er nog 2 banen bijgemaakt, de blokjes en strookjes had ik thuis wel al gesneden, maar de het naaien ging ik op de bee doen, en toen bleek ik sneller dan gedacht en kreeg de blokjes ook nog tot 2 banen genaaid! De tussenvulling heb ik even getest, een proefquiltje van 17x 16 cm ook doorgequilt, gewassen en gedroogd kwam mooi uit de droger, wel een beetje gekrompen, maar ik was vergeten de droger op matige warmte te zetten (hij stond op bloedheet), en dat verklaarde de halve cm krimp, denk ik, hoop ik. Nou ja, stel dat het op de hele breedte 10 cm zal inkrimpen en iets van 15 over de lengte, daar kan ik wel mee leven hoor.

en de rest was de volgende dag zo gedaan, wat ligt het mooi op de bedden van mijn dochters

wie weet waar hij gaat liggen
Bij de bee hing ik de top even op om te showen en ging daarna snel aan de slag

de rest van de foto’s kunnen jullie hier bekijken denk ik…. (klik op onderstaande foto, waar Miranda laat zien hoe ze de rand van haar duimquilten workshopquiltje heeft afgewerkt

en anders werkt deze link wel, ik heb momenteel problemen met youtube slideshow maken (traag als dik stront door een rietje), en mijn Photobucket album is vol, en of ik even wil bijbetalen voor extra ruimte. Dacht het niet; ik zal de komende tijd de foto’s van voor 2013 wel halveren in formaat, dat scheelt al veel, is alleen een erg tijd consumerend werkje. Gelukkig heb ik ook een Flickr account.

Denken

Wat een heerlijk weer was het, zo met de zon in huis liep ik rond in mijn T-shirt, lekker te spelen met lapjes. De strijkplank had ik in de kamer gezet, want tijdens de bee wilde ik aan mijn scrapblokjes werken, en daarbij moest er ook gestreken worden, en het was gezelliger strijken als ik niet steeds de bijkeuken in moest duiken. Aldus geschiedde. Terwijl de andere dames kletsen, voor de vorm af en toe een steekje maakten, in boeken keken voor inspiratie voor de buit van Marlies uit Zwijndrecht op te doen,

was ik hard aan het werk. Van 5 affe banen aan elkaar waar de bee mee begon, eindigde ik met 11 banen die een affe top zouden zijn,

ja, zouden, want nu ik hem zo op het bed zie liggen, denk ik dat ik er spijt van ga krijgen als ik het zo laat;

er gaan dus nog 2 banen van 11 blokjes aan komen, zodat hij ook over het voeteneinde van het matras valt. Even kwam het idee in me op om er een border rond te maken, maar nee, dan wordt hij weer te breed, hoewel in het origineel patroon is hij ook breder dan de mijne, dus dan ook nog 2 rijen breder doen en 3 rijen langer? Aaargh! Dat zijn dan 76 blokjes, dat is kei veel man! Ik heb de quilttop nog even goed op bed gelegd, en dan hangt hij aan de weerszijde met 2 banen (27 cm) over, nou, dat is mooi vind ik. Dus morgen ga ik nog 22 blokjes maken, zodat hij ook met 2 banen over het voeteneinde hangt. Als dit in de praktijk te kort is, kan ik toch altijd nog een instopstrook er aan naaien van bonte stof zoals je ook bij dekbedhoezen ziet, of zeg ik nou iets heel geks?

Rijswijk foto’s

Hier een filmpje waar je in 12 minuten door de quiltruimte wordt geleid, niet helemaal in logische volgorde, ik stuiterde nogal heen en weer vanwege snel afgeleid zijn en wist dan niet meer van welke kant ik afkwam,
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=BTQW9wEWo9c]
Klik op het vierkante ikoontje om een groot beeld te krijgen, het ziet er zo uit
photo Schermafbeelding2013-03-05om195306_zpsc9b050dd.png en wil je weer normaal klein beeld, klik dan op de esc toets rechts boven op het toetsenbord.

~~Heel bizar, de huizenfoto’s staan er niet bij, ik zal het zo vervangen met een nieuwe upload~~.

Ik heb niet alles op de foto gezet, af en toe stonden er veel mensen voor, en dan was mijn plan om wat later terug te komen wel gemaakt, maar werd er geen vervolg aan gegeven, en ja, dan mis je het e.e.a. Er liepen heel wat heren rond, eentje was zo aandachtig alles aan het bekijken, zo van: “verrekt, zo kan het ook!”

Bij de Building Houses From Scraps stonden tafels waar Jeanneke aan zat te werken (op haar blog staan alle foto’s met de maaksters), en er stonden dames bij haar wat te kletsen. Ik zei “hallo” tegen een vrouw, die ik even later herkende als zijnde Hilde uit Brazilië, haar gezicht stond in tegenstelling tot haar foto op haar website geen moment stil, en pas toen ze iets zei over Brazilië viel het muntje.

Bij de huizenquilts hing een quilt met het dak, hoe verzin je het, van Janice Telfer uit Canada, die zelf ook nog naar de show zou komen. Volgens mij is ze haar wachtwoord weer kwijt van haar blog, maar dit is hem denk ik

Een andere maakster van een huisjesquilt liep ook in het wild rond, Merian, met links van haar heur eigen quilt, nog niet helemaal klaar, maar toch showen

De antiekjes van Dorry hadden al een heel leven achter de rug, een enkele zag er uit alsof ze als speelquilt in een boomhut was gebruikt, jaar in jaar uit, ze hingen prachtig zo bij elkaar.

Jullie willen niet weten hoe vaak ik wel niet tegen een paal aan ben gelopen, vooruit of achteruit lopend, met het fototoestel tegen mijn oog aan om een beter shotje te kunnen maken, verdorie, onhandige dingen.
Maar ze bleken ook functioneel te zijn op ander gebied dan de verlichting hoog houdend; Mieke Gootjes zag haar kans schoon als paaldanseres,

hier schrok ze van mijn flitser en ging even netjes staan, maar je ziet de ondeugende blik en de blosjes van alle opwinding dat ze nog spannende plannen had; andere dames hielden de paal vast als die-hard metrorijders, zoals deze hier bij Dorry’s winkel, en je kon er ook nog spullen aan vastbinden, multifunctioneel dus!

Hilde betrapte me tijdens het inschrijven bij het Quiltersgilde, ojee, Shirley was jij nog geen lid?

leuke foto ook van Rose-Anne

Het zien van al die affe huizenquilts heeft me toch wel aan het denken gezet, zal ik hem dan toch maar afmaken, en met ‘af’ bedoel ik de resterende 200+ huisjes maken 🙂 Er hing 1 huizenquilt te golven dat het een lieve lust was, je had bijna een zeeziektabletje nodig, en ik moest hierom glimlachen, tot ik me iets heel belangrijks bedacht: hij mag dan wel aan alle kanten golven, maar hij is wel af! Beter af dan perfect, toch? En wie weet hoe mooi deze quilt op bed ligt, misschien komen de golvende randen dan juist heel mooi uit. Dus groot applaus voor Marja die meer doorzettingsvermogen had dan ik, op dit gebied. (ja, dat zet ik er wel effe bij, want ik vind mezelf geen doetje)

Oh ik heb alweer meer plannen dan uren in een dag, heerlijk! Je zult toch maar helemaal niks in de planning hebben staan, dan ben je toch wel een beetje zielig, toch?

Kruisjes

Er zit schot in te komen in de scrapquilt waar ik al jaren geleden aan ben begonnen, ik had de losse blokjes heel dapper op de grond uitgelegd om ze een beetje mooi te kunnen schikken; dapper want zodra Zipje of Zopje ze zien liggen gaan ze mee helpen, en husselen kunnen ze heel goed, al dan niet met een aanloopje om er meer kracht achter te zetten. Toen ik vanmorgen opstond schoot het me te binnen dat ik ze vergeten was op te rapen, en hield mijn hart al vast toen ik de kamer binnen liep, er lag slechts 1 blokje een beetje scheef, alsof het was opgepakt om ergens anders neer te leggen en toen met een “laat maar ook, ik heb er geen zin in, ze doet toch wat ze zelf wilt” gebaar terug gelegd was.

Ik besloot de rijen met 1 blokje in te korten, moest er nog 3 bijmaken om er een rij tegen de zijkant vol te maken, zodat hij 210 lang en 145 breed gaat worden. Hmm nu ik het zo lees gaat er vast nog een rij onderaan komen, of een border rondom, dat kan altijd nog. Snel genummerde stapeltjes gemaakt, elk stapeltje in een boterhamzakje gedaan zodat ze strak op elkaar zouden blijven zitten, en dit alles in de ritszak (gordijnen van de Praxis zaten hier eerst in) gestopt,

naaimachine ingepakt en op naar Miranda, waar het gezellig toeven was en de tijd voorbij vloog. Helaas waren de andere beeleden verhinderd, we hadden nu alle ruimte voor onszelf. Miranda was met haar vlinder bezig

voor de Herelse bee (hier hangen ze van de andere beeleden, de mijne links 2e rij van onder)

en ik zat dus rijtjes te maken, beetje opletten dat de kruispuntjes netjes kwamen; dat de diagonale strookjes niet allemaal even precies aansloten was geen probleem, dit valt echt niet op bij een scrapquilt als deze.

Rij 4 (rechts in beeld) moet er nog tegenaan en is niet gestreken, vandaar dat hij korter lijkt dan de andere 3, ik was van plan deze vanavond nog vast te zetten, maar teveel verleiding van de tv, CSI’s weerhielden me hiervan, en ik moet zeggen dat ik ook niet erg veel weerstand bood, slap, ik weet het.

Bij het zien van dit filmpje hieronder
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=ubaCTtzKfR0]
moest ik me inhouden om niet gelijk te gaan tekenen en uitproberen (nee, ik heb de ruler niet, maar je kan het ook tekenen), wat een heerlijke quilt, helemaal mijn ding.

Vlak voordat ik dit blogje ging schrijven heb ik onbedoeld Zipje de stuipen op het lijf gejaagd: hij lag op Evelien’s bed te rollen en ik liep naar hem toe om hem te aaien, toen mijn handen vlak boven zijn vachtje opeens knetterden vanwege de statische elektriciteit; Zipje sprong op als door een wesp gebeten, spoot de kamer uit en keek me bij de trap met grote boze ogen aan, ojee, daar gaat heel wat geslijm met plakjes grilham aan te pas komen om het vertrouwen weer te herstellen.

Trouwens, nu ik het hier toch over hebt, (en dit hoorde ik van een quiltvriendin), wisten jullie dat er bij instellingen zoals ziekenhuizen liefdadigheidsquilts geweigerd (of gedumpt bij 2e handswinkels) worden als er synthetisch materiaal in verwerkt zit, mede ook vanwege statische elektriciteit? Andere reden is volgens mij omdat het teveel broed, denk aan hele kleine kindjes die zich kapot zweten (in het gunstigste geval) onder synthetische gevulde quilts. Daar sta je dan met je beste bedoelingen…..

Het gaat bij het NOS journaal ook ‘wel eens’ mis
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=A2fQx2ltkqI]