Categoriearchief: Scrapquilts

Chillen

‘k Heb al een drukke dag achter de rug en wie weet wat de nacht nog brengen zal, dan mag ik ook wel even gamen, dacht Zipje toen hij bij zoon ging kijken hoe het er mee stond in het wereldje dat Smite heet, een gevecht tussen goden.

Jammer voor Zipje mist hij de essentiële poot/oog coördinatie en hield het al snel voor gezien, lekker slapen op bed, en omdat hij wist dat hij niet goed op de foto te zien zou zijn op de zwart-witte quilt, plofte hij neer op de bonte achterkant van de andere quilt, en zorgde dat hij niet met zijn ogen knipperde toen ik “say cheese” zei.

Zelf had ik ook al het nodige aan avontuur achter de rug, even nog afgezien van het feit dat ik er pas vanmiddag om 5 uur achter kwam dat het zaterdag was, en niet zondag (kan verkeren), had ik een mislukt ui/dille/hutenkaas broodje uit het blik gehaald,

verkeerd programma gekozen besefte ik, en het volgende broodje kwam 4,5 uur later wel heel mooi uit het bakblik, en het rook zo zalig!

Dit brood is lekker gewoon zo zonder iets er op, of met kaas, of ham, of filet american, zalm, maar ook even in de broodrooster of onder de gril, en dan met een likje Boursin oid, smullen! Maar dan moet je wel snel zijn, want dit brood is meestal binnen 12 uur op, ongeacht het tijdstip.

Tussen het bakken door heb ik twee quiltjes van mijn moeder van bies en ophangsleuf voorzien,

het is van een serie Garden Patch cats van the Contented Cat, en volgens mij staat deze Engelse winkel altijd op de grote quiltbeurzen, in Rijswijk misschien ook begin April.

En tussen alle bedrijven door ‘ontspan’ ik met spelletjes spelen zoals Ruzzle en Wordfeud,

hier word ik al vrij snel na het begin vreselijk ingemaakt, genadeloos is ze, deze jsssbol.

Alle scrapblokjes zijn nu ook klaar, het stapeltje van 60 stuks (zou je niet zeggen he, zoveel) past niet meer tegen de designwall aan, dus die moet ik maar op de vloer in de woonkamer gaan uitleggen en schikken, hierbij krijg ik vast hulp van de mannen, joepie!
To be continued.

NSS

Ik lijd momenteel aan het NSS syndroom, en dat heeft niks te maken met het lintborduurwerk, hoewel ik hier zo bezeten van ben, dat ik er zelfs op de wc een pracht van een vlechtwerk uitpoepte, met een krul er bovenop; helaas voor de vieze lezers die hierop kicken heb ik er geen foto van om te showen, woorden zeggen soms meer dan plaatjes.

NSS staat bij mij voor Naaien-Strijken-Snijden, en dat in hoog tempo, al dan niet mijmerend over de dingen van alledag, en met een luistercd van Harry Potter (laatste boek) op als ik mijn gedachtenstroom even stil wil leggen, het kan ook teveel gaan malen he.

Jaren geleden (eind 2007) begon ik met deze blokjes, die dienden toen als voorbeeld voor een loterijblokje om quiltsters te enthousiasmeren om mee te doen, wat goed lukte.

Maar het bleef bij 43 blokjes steken, ondanks dat ik er af en toe op een bee of quiltweekend wat aan werkte, tot ik voor het Dottenweekend een hele stapel lapjes sneed, en niet mee nam, en deze op mijn bureau bleven liggen. En zoals altijd als ik bezig met traag werk, dan moet ik na een paar dagen snel werk doen, anders krijgen de huisgenoten last van me, en dat willen we niet.

Suzanne kwam binnen net nadat ik de grote overzichtsfoto hieronder had gemaakt, zei “Wow, wat mooi”, en begon toen te herschikken, ook omdat ik zei dat je er ook patronen in kon leggen met de lijnen van de dwarsstrookjes.

maar Tim die later binnen kwam (Jee, heb je die net gemaakt?) zei dat het te rommelig was zo, en dat de lijnen allemaal moeten kruisen.We zien wel, ik denk ook dat de eerste versie goed is, zal enkel wat moeten ruilen met blokjes, licht/donker, druk/rustig, en de geeltjes beter verdelen, want die gaan opvallen later. Ik heb er allemaal restjes en stukjes gesneden van FQ’s van mijn voorraad, en ook de stoffen van New York City Quilter zitten er in, zo leuk, en ik ben er nog niet; er liggen nog 60 halve blokjes met strookje te wachten op hun wederhelften, dat zijn dus nog 6 rijen erbij. (zonder naad komen deze blokjes op 13×13 cm).
En als jullie denken “Goh hij komt me zo bekend voor”, dan kan dit kloppen, Anja heeft hem vorig jaar afgemaakt, kijk maar hier op haar blog zo beeldschoon.

Nu zag ik hem staan als Srappity-Do-Dah op de Gingham Girls website, met gratis patroon van Mc Calls (bijna onderaan scrollen, je ziet de quilt op een bed liggen met daarboven een download link).

En wat komt er van, als je je taak als huisvrouw laat versloffen door hobby? De mannen nemen het intiatief over en dan schaft de pot dit:

smakelijk

Quiltweekend

We zaten aan tafel te eten, Zipje en Zopje lagen knock-out op de banken te zuchten en te spinnen, mijn borduurwerk lag in een ver gevorderde stadium van mooi zijn op het kastje naast mijn stoel

en buiten was het voor de verandering weer eens aan het sneeuwen, toen zoon zich opeens hardop afvroeg of zo’n quiltweekend niet iets was voor zijn vader, maar dan als postzegelweekend, gewoon om er ook eens lekker uit te zijn zonder de wederhelft.
Allemaal serieuze mannen en vrouwen naast elkaar aan tafels met hun albums voor zich zitten, loep en pincet in de hand, daglichtlampen aan, catalogus tussen hun in en maar postzegels kijken, tandjes tellen en bij elkaar kijken welke serie ze nog niet hebben. Uiteraard nemen ze ook ‘potluck’ mee, en smikkelen ze allemaal van mekaars baksels. “Het zijn mannen, dus het zullen wel veel kant-en-klaar quiches zijn van de supermarkt”, zo fantaseerde zoon er op los, “en met overal op tafels bakjes met snoepjes, chips en chocolaatjes”. Dochter keek grijnzend naar haar vader, net als mij zag ze het helemaal voor zich. “En dan lopen ze even naar buiten om te gaan roken, en als de deur open gaat waaien de postzegels van tafel af, en zie je iedereen plat op tafel liggen om ze tegen te houden.”

Manlief keek met gespeelde afgrijzen naar ons, plakvingers van het eten, wegwaaiende postzegels, dus kans op kreukels en vouwen, en schudde zijn hoofd, no way, geen postzegelweekend voor hem. Hoe zou dat zijn, met al die mannen op zaal slapen, in hoogslapers; dat zal lekker ruiken ’s morgens 🙂 om over het geluid ’s nachts maar te zwijgen, hoewel er onder quiltvrouwen ook stevige snurkers zitten die de meer decibels produceren dan je lief is.

Eenmaal tafel afgeruimd en de koffiekopjes/glazen gevuld ging iedereen zijn eigen weg, ik dook achter de naaimachine een paar blokjes te naaien van een langlopende WIP, verder fantaseren over veel mannen op slaapzalen, en ja, het tornmesje moest er aan te pas komen bij mijn naaiwerk.

Vlindertjes

Dinsdagavond is de bee in Heerle, bij Janny, (er is ’s middags ook een groepje), en de vorige keren hadden ze het over weer een quilt te maken voor een goed doel. Vorig jaar gingen 2 quiltjes naar het project Tibet, hier neemt de dame die het project organiseert (links in beeld) ze in ontvangst

Een goed Nederlands doel vinden die kinderquiltjes wilt hebben is lastig, merkte Janny, en niet gevonden, dus gaat we gewoon een vlinderquilt maken, en deze quilt gaat verloot worden, en dan gaat de opbrengst naar een goed doel, want geld kunnen ze wel gebruiken.

Janny had al een blokje gemaakt, op de gewone patch-methode, het was lastig, maar wel gelukt. Ze had voor ons allemaal een wit lapje en een donker lapje met patroon klaar gelegd, voor wie er aan mee wilde doen.

Is de lichte stof die Janny voor ons heeft uitgezocht niet schattig? Lief patroon is het, een reproductie van de New England Quiltmuseum, (klik hier voor het boek) en een ideale scrapquilt, ik zwijmelde al gelijk, en volgens mij heeft Patricia, mijn zus down under, hem ook gemaakt jaren geleden. Even kijken of ik er een foto van kan vinden, hebbes, hij is wel anders, het was haar 2e quilt, machinaal gemaakt.

deze poezenquilt was haar allereerste quilt, voor een 1 persoonsbed gemaakt, gelijk in het diepe gesprongen. De “zou je het wel doen?” opmerkingen van moeder en winkelier waren tegen dovemansoren gezegd, en gelijk had ze.

Vannacht heb ik op internet een Engelse quiltster genaamd Frances gevonden, die deze quilt -en ik heb het weer over de vlinderquilt- heeft gemaakt op de paper piecing methode (met kartonnetjes), hier vertelt ze er meer over. Ik zat er op de bee al aan te denken, terwijl ik met Frederike bezig was, want het luistert wel heel nauw met dit blok, dat ze allemaal gelijk zijn; ah, desnoods lossen we het verschil op met een smalle witte sashing.

En wat was er nog meer te zien/doen op de bee? Coba trakteerde op zalige cake, waar kwark in zat, maar ik meende amaretto te proeven,en gezien de joligheid van Coba kan dit best kloppen, ook al ontkende ze dit. Lorene zat met 2 stukjes cake, (kontje van de cake telt niet voor een hele plakje, vond ze) maar we waren het snel vergeten toen ze deze beauty showde

Als je goed kijkt zie je hoe het komt dat ze zo snel is met het maken van applique tops met de hand, ze werkt met raw edge applique, en dan met kruissteekjes vastnaaien. Dit heeft wel wat he? De middenblokken zijn van dezelfde Kaffe Fasset stofjes gemaakt als de sterren rondom, zou je niet zeggen, maar ik vind het wel heel mooi, helemaal in combinatie met hele lichte stof, maar dat weten jullie, dat hier mijn voorkeur naar uitgaan, als er met KF stof gewerkt word. KF tegen KF zonder iets er tussen vind ik teveel soep, patronen vallen weg, en ze overschreeuwen mekaar. Voordeel is wel, dat je bij tekort aan stof een blok kan maken van meerdere stroken tegen elkaar aan, en dat het dan niet eens opvalt, zie maar bij de quilt van Evelien, links.

Brandje blussen

Jongste (en enige inwonende) spruit had ons vanmorgen om 8 uur al gedag gezegd, en was naar school, toen ik rond 9 uur de voordeur hoorde dichtslaan, voetstappen op de trap, tandenborstel ging aan, kraan aan en weer dicht, voetstappen op de trap, en toen was het weer stil in huis. “Vast een uitgevallen uur, en vergeten haar tanden te poetsen zeker”, dacht ik nog, slaapdronken (ja, ik lag nog in bed, na een korte nachtrust), maar ik kon niet meer slapen, en kwam er even later uit. Toen ik 3 kwartier later beneden kwam, stond er een paarse koffer in de gang, en lachte mijn oudste spruit me toe in het deurgat van de woonkamer, net thuis van de tandarts. Ze wilde me laten uitslapen, en had ons daarom niet laten weten hoe laat ze zou aankomen op het station (vanuit Amsterdam), wat een schat! En halverwege de middag was zoon ook thuis, en is het gezin weer compleet, gezellig! Ik was bijna aan het bakken geslagen, ware het niet dat ik een andere aandrang moest bevredigen.

Een paar dagen geleden zag ik de prachtige Fire Drill quilt van Elizabeth Hartman in een slideshow voorbij komen, op de weblog van Merel (op 23 en 27 november), en ik vind ze schitterend! Ik moest gelijk meer over deze quilt weten, en ging op internetspeurtocht, en toen viel mijn oog op deze beauty, dezelfde quilt, maar van een andere dame, en in een andere kleurenvariant, en toen was ik helemaal verkocht! Getverpielekes wat mooi, ik moest en zou het patroon uittekenen, want natuurlijk kon ik mijn diamond mal nergens vinden. Eventjes naaien,

met een licht hapje tussendoor,

en zie eens wat leuk!

en zo hangen ze tegen de muur, voorlopig. Het zijn grote blokken, zoals ze zo hangen, van linker punt naar rechter punt gemeten is-ie bijna 53 cm breed! Dat schiet nog eens op, grote stappen snel thuis. 🙂

Het is nu niet zo dat ik gelijk doorga met deze blokken, ze gaan even lekker sudderen, in de hoop dat ze vanzelf vermeerderen, haha, dat zou wat zijn! Het lijkt me mooi om ze ook in alle kleuren van de regenboog te maken, ergens in februari of zo.

Verder heb ik niks gedaan vandaag, beetje bijgekomen van het harde werken in de tuin van ons oude huis, en in het huis, de berging is helemaal gewit, muren en plafond, want dat was zo hard nodig!