Tagarchief: Rijswijk Patchwork en Quilt dagen

Rijswijk foto’s

Hier een filmpje waar je in 12 minuten door de quiltruimte wordt geleid, niet helemaal in logische volgorde, ik stuiterde nogal heen en weer vanwege snel afgeleid zijn en wist dan niet meer van welke kant ik afkwam,

Klik op het vierkante ikoontje om een groot beeld te krijgen, het ziet er zo uit
 photo Schermafbeelding2013-03-05om195306_zpsc9b050dd.png  photo Schermafbeelding2013-03-05om195336_zps20312aba.png   en wil je weer normaal klein beeld, klik dan op de esc toets rechts boven op het toetsenbord.

Heel bizar, de huizenfoto’s staan er niet bij, ik zal het zo vervangen met een nieuwe upload.

Ik heb niet alles op de foto gezet, af en toe stonden er veel mensen voor, en dan was mijn plan om wat later terug te komen wel gemaakt, maar werd er geen vervolg aan gegeven, en ja, dan mis je het e.e.a. Er liepen heel wat heren rond, eentje was zo aandachtig alles aan het bekijken, zo van: “verrekt, zo kan het ook!”

Bij de Building Houses From Scraps stonden tafels waar Jeanneke aan zat te werken (op haar blog staan alle foto’s met de maaksters), en er stonden dames bij haar wat te kletsen. Ik zei “hallo” tegen een vrouw, die ik even later herkende als zijnde Hilde uit Brazilië, haar gezicht stond in tegenstelling tot haar foto op haar website geen moment stil, en pas toen ze iets zei over Brazilië viel het muntje.
 photo IMG_3055_zpsabc39704.jpg
Bij de huizenquilts hing een quilt met het dak,  hoe verzin je het, van Janice Telfer uit Canada, die zelf ook nog naar de show zou komen. Volgens mij is ze haar wachtwoord weer kwijt van haar blog, maar dit is hem denk ik
 photo IMG_3067_zps4562b829.jpg
Een andere maakster van een huisjesquilt liep ook in het wild rond, Merian, met links van haar heur eigen quilt, nog niet helemaal klaar, maar toch showen
 photo IMG_3060_zps0cc9c7c5.jpg
De antiekjes van Dorry hadden al een heel leven achter de rug, een enkele zag er uit alsof ze als speelquilt in een boomhut was gebruikt, jaar in jaar uit, ze hingen prachtig zo bij elkaar.
 photo IMG_3172_zpsef9e2bb8.jpg
Jullie willen niet weten hoe vaak ik wel niet tegen een paal aan ben gelopen, vooruit of achteruit lopend, met het fototoestel tegen mijn oog aan om een beter shotje te kunnen maken, verdorie, onhandige dingen.
Maar ze bleken ook functioneel te zijn op ander gebied dan de verlichting hoog houdend;  Mieke Gootjes zag haar kans schoon als paaldanseres,
 photo IMG_3145_zps85ce1596.jpg
hier schrok ze van mijn flitser en ging even netjes staan, maar je ziet de ondeugende blik en de blosjes van alle opwinding dat ze nog spannende plannen had; andere dames hielden de paal vast als die-hard metrorijders, zoals deze hier bij Dorry’s winkel, en je kon er ook nog spullen aan vastbinden, multifunctioneel dus!
 photo IMG_3150_zpse64811cb.jpg
Hilde betrapte me tijdens het inschrijven bij het Quiltersgilde, ojee, Shirley was jij nog geen lid?
 photo DSCN4673_zpsc9531099.jpg
leuke foto ook van Rose-Anne

Het zien van al die affe huizenquilts heeft me toch wel aan het denken gezet, zal ik hem dan toch maar afmaken, en met ‘af’ bedoel ik de resterende 200+ huisjes maken 🙂 Er hing 1 huizenquilt te golven dat het een lieve lust was, je had bijna een zeeziektabletje nodig, en ik moest hierom glimlachen, tot ik me iets heel belangrijks bedacht: hij mag dan wel aan alle kanten golven, maar hij is wel af! Beter af dan perfect, toch? En wie weet hoe mooi deze quilt op bed ligt, misschien komen de golvende randen dan juist heel mooi uit. Dus groot applaus voor Marja die meer doorzettingsvermogen had dan ik, op dit gebied. (ja, dat zet ik er wel effe bij, want ik vind mezelf geen doetje)

Oh ik heb alweer meer plannen dan uren in een dag, heerlijk! Je zult toch maar helemaal niks in de planning hebben staan, dan ben je toch wel een beetje zielig, toch?

Voorpret en naspel

Vanmorgen vroeg uit de veren om mijn quiltbeevriendinnen op te pikken en door te rijden naar Rijswijk, met slechts een enkele korte file ter uitstelling van het genot van het weerzien van al het moois en liefs en fraais. Bij binnenkomst werd eerst aan de inwendige mens gedacht, om daarna de hellingproef te maken naar de zaal der zalen,
 photo IMG_3041_zps89349875.jpg
waar we mekaar los lieten, want dat loopt/zoekt/buurt toch wel veel rustiger vind ik, als je niet met een schuldgevoel een gesprek moet afkappen, omdat de rest op je staat te wachten.

Het was nog rustig, je kon op je gemak quilts bekijken, foto’s maken en kwijlend boven de lapjesbakken van de vele quiltwinkeltjes hangen zonder een elleboog in je zij of een tas in je rug te voelen, dat heeft wel wat hoor. Hier een kleine impressie van de winkeltjes, de quilts laat ik pas zondagavond zien, als de tent gesloten is

Later op de dag was het soms wel dringen om iets te kunnen zien/bemachtigen. Tegen 11 uur -ik was net op zoek naar mijn moeder die met haar quiltgroepbus kwam, en had ook al vruchtloze pogingen gedaan om haar mobiel te bellen- hoorde ik links en rechts dat mijn moeder mij ook aan het zoeken was, en even later kwam ze aanlopen, met in het kielzog Sonja en Ria, ook van de Dow bus.
 photo IMG_3152_zpsb25ee6ec.jpg
Haar eerste ingeving (waar kan ik mijn dochter vinden?) was bij de lampenwinkel, maar nee (ik heb een lampentic zoals een ander een lapjestic heeft, die heb ik ook hoor, maar daarmee val je niet zo op), ik ben sterk geweest en heb niet 1 lamp gekocht. Voor de lapjes kan ik dat helaas niet zeggen, nou ja, helaas, we moeten de winkeliers een beetje steunen he, zware tijden enzo. Mam en ik stuiterden tot de lunch langs de vele kramen en quilts, ze slaagde met het kopen van textielverf, en we kwamen ook heel wat bekenden tegen, gezellig!
 photo IMG_3166_zps411e5eb4.jpg  photo IMG_3165_zps3d7ec73a.jpg
Je moest voor het eten een beetje veel geduld en contant geld (want aldaar geen pinmogelijkheid) hebben bij de counter van de catering, maar dan heb je ook wel wat, heerlijke broodjes gezond en de saucijzenbroodjes kan ik van harte aan bevelen, echt smullen!

Na de lunch ging een ieder haar eigen weg, ik wilde de antieke quilts van Dorry nog goed bekijken, en de quilts van Mieke Gootjes, en…. weer werd de weg geblokkeerd door een kudde bekende gezellige quilters, deze keer voor de kraam van Birdblocks, aaah wat leuk, maar ik wist daarna niet meer van welke kant ik was gekomen, de story of my life. Kijk eens wat een mooie foto!
 photo IMG_3181_zpscb4f30f0.jpg  photo IMG_3180_zps63921d2a.jpg
Ah en dan de klapper van de beursaankoop wat mij betreft: het patroon van Jacqueline de Jonge, ‘Circle of Life’.
 photo IMG_3176_zpscba62bc4.jpg
Ik had Ankie en Colette er op het quiltweekend aan zien werken en was zo gegrepen door dit patroon, de scherpte en de kleuren, die wilde ik ook gaan maken. Ik heb het patroon gekocht waar de foundation bij inbegrepen is, dus niks uitvergroten of overtekenen, maar gelijk aan de slag! Nou ja, niet nu uiteraard, eerst wat afmaken wat echt af moet, dan afmaken wat ik af wil hebben, en dan aan de slag. Mijn moeder wilt met alle liefde stoffen voor me verven, ik zal eerst eens kijken hoe ver ik kom met wat ik al van haar heb gekregen op mijn verjaardagen, mmm, voorpret is zo’n groot deel van quilts maken.

Om 6 uur reden we de stad uit en sloten overal keurig achteraan in de file, Angela en Miranda zaten net als op de heenweg samen op de achterbank (beter voor de nekken, en minder afleiding voor de bestuurder) lekker te kletsen en de aankopen te bekijken. Miranda had het tussenschotje in de achterbank naar de kofferbakruimte -“handig voor voor de skilatten”, zo werd ons verteld bij de aanschaf van deze auto, daarbij geen rekening houdend met 3 kinderen op de achterbank, nog afgezien van het feit dat wij niet skiën – geopend om zo enkele van de spullen te pakken, en bij het stilstaan voor de geopende krikraksluizen (ongetwijfeld fout gespeld) liep Miranda even naar buiten om via de kofferbak de rest te pakken.

We reden al weer een tijdje toen ik een “ik begin misselijk te worden” gepiep vanaf de achterbank hoorde, tja, dat krijg je als je achter mekaar alle dropjes op eet, maar nee, het kwam van het teveel kijken naar de aankopen. Jaja, en jij gelooft dat? 😉  Met de blower op koud en het achterraampje een stukje open zakte de misselijkheid en ging de volumeknop weer vol open 🙂  Bij het zien van de Zweedse woonwinkel kwam van achteren de vraag: “Zullen we lekker eten bij Ikea”, maar om dit te verwezelijken had ik levensgevaarlijke capriolen moeten uithalen om de invoegstrook nog te halen, vrachtwagens de berm insnijden leek me geen strak plan, hoe stoer mijn rode Volvo ook is, de kreukelzone zou dat niet trekken vreesde ik, en de voet bleef op het gaspedaal. Zonder al te veel gezeur oponthoud kwamen we via een toeristische route -omdat dit kortste weg was en niet omdat ik een afslag had gemist, wat wel eens het geval is- aan in Halsteren, Angela stapte voor de deur vrolijk uit met haar buit, zwaai zwaai, en weg waren we weer.

We waren laat thuis, het was al half 8 geweest toen ik de deur dicht gooide, dankzij de kookkunsten van mijn spruiten kon ik lekker aanschuiven en daarna met een kopje koffie even bijkomen. Mijn moeder belde me even later om te zeggen dat ze ook thuis was, ze was met de Diamond patchers van de DOW met de bus om 4 uur vertrokken vanuit Rijswijk,  dankzij de lieve service van Sonja (die bij haar in de DOWbus zat, op de foto hieronder -de enige met donker haar- naast mijn moeder staat)
 photo IMG_3153_zps45511a15.jpg
hoefde mijn moeder niet nog eens lang te wachten op haar bus naar Hoek, ze reed ruim een half uur extra om mijn moeder thuis voor de deur af te zetten, kijk, zo ga je met mensen om.  Een virtuele kus voor Sonja.
 photo valentijn.gif
en hier mijn buit
 photo IMG_3191_zps95e0fcf6.jpg

Ik slaagde met een paar groene zijde linten voor mijn quiltje, een paar flesjes stijfselspray van Merel, een wollen tussenvulling (waarmee ik toch echt eerst een proefquiltje zal vullen,  wassen én drogen om een grote ramp als hier te lezen zal voorkomen), en heel wat lapjes die ik nog niet had en op dat moment dacht dat ik echt niet zonder kon leven, hoe ik het tot vandaag had vol kunnen houden mag Joost weten.