Vorige week was er hoog geëerd bezoek 😍 zo leuk. Sophie ging gelijk spelen met het poppenhuis. Ik mocht Sam weer de fles geven, maar toen de tafel gedekt was voor de lunch, was hij nog niet klaar met zijn flesje, door zijn verkoudheid was het drinken vermoeiend en het tempo lag laag. Ik had hem op met zijn buikje tegen mijn schouder gelegd toen hij even bij moest komen, en zo lag hij nog steeds toen hij zijn flesje weer wilde hebben. De hotdogs kwamen op dat moment op tafel, en hem zo de fles gevend konden we allemaal eten.

Sophie zag bij binnenkomst de Monstera en zei dat een boom in de kamer wel gek was 🤣 ze lijkt een beetje op mij wat dat betreft, mij vallen dingen die er al maanden staan ook pas laat op. Ik zie dat ik de kerstquilt alweer ben vergeten weg te halen, dit zal ik zo wel doen 😬

Sam is nu een maand oud en is al een kilo aangekomen, hij doet het goed 😊 net als Sophie (3,5) die de oren van je hoofd kletst.

Behalve de kussenhoezen en de antimakassar heb ik ook een pannenlap van restjes stof gemaakt en eentje gehaakt. De gehaakte voelt goed aan, en doordat het dubbel is kan je er ook een ovenschaal mee vasthouden, dus ben ik aan de tweede begonnen. Ik heb het patroon hier gevonden. 

Voor het egelvoerhuis heb ik de in- en uitgang catproof gemaakt, ik kreeg het gevoel dat ik ‘s avonds de katten uit de buurt voerden. Even een buis doorzagen en twee elleboog stukken met een diameter van 11 cm er op geduwd, de gaten in de mand groter gemaakt mbv de soldeerbout en hup daar staat het. Ik moest een plankje onder de ene pijp leggen om het kantelen tegen te gaan, en de bakstenen houden de pijpen op hun plaats. Nu nog het terras schoonmaken met de hogedrukspuit, hier hik ik wat tegenaan.

De Trade Wind quilt blok met de octopus vordert, en terwijl de katten nu overdag ook veel binnen liggen vanwege de kou en de nattigheid

Bedek ik de opgenaaide witte ovaaltjes met een knoopsgatenvulsteek, de glans van de witte garen geeft het een sjiek resultaat.

De kleine kwalletjes zijn dan aan de beurt, onderaan krijgen ze een ladder herringbone steek, het lijkt wel kant.

En dan de tentakels, gemaakt met een boullion steek. Ik had eerst een te dikke naald gebruikt en de kronkels zagen er te groot uit met de opgegeven hoeveelheid steken, dus zocht en vond ik een dunnere naald en dat ging veel beter. Omdat ik steeds de tel kwijt was, besloot ik na elke tiende omwenteling het een draaiing te geven, en dan kon ik aan de hoeveelheid draaiingen zien of ik er veertig, vijftig of zestig had.

Toen ze klaar waren dacht ik dat ik er was (de linker is de eerste die ik had gedaan, ze zijn te lang maar ik heb ze gewoon net als de andere met kleine steekjes op een paar plaatsen vastgenaaid op de ondergrond. Ze zullen in het grote geheel echt niet opvallen als zijnde anders.

Ik moest nog een anemoon maken, hier had ik zelfs nog geen vilt voor opgenaaid, dus snel naar boven om het juiste kleurtje uit de doos te pakken, uit te knippen en op te naaien met de overhandse steek.

In het midden borduurde ik de open ronde trellis stitch, en rond het vilt kwam een kettingsteek waar de rechte steken van de roze tentakels van de anemoon weer overheen vielen.

En nu is dit blok echt klaar. Tussen de tentakels van de octopus komen heel veel garnalen, de verleiding is groot om er nu al een stel te doen.

Vrijdag zat ik met Sherlock bij de dierenarts, hij had moeite met lopen en ‘s morgens gromde hij toen ik er naar wilde kijken, en als Sherlock gromt is er iets niet goed. De dierenarts kon niks afwijkende vinden en met pijnstilling op zak werden we naar huis gestuurd. Maandag belde ik weer, want het ging slechter met het lopen, hij zakte duidelijk door zijn linker achterpootje; vanwege drukte kon ik woensdag pas langskomen voor onderzoek en een foto, vreselijk vond ik dat. Sherlock mocht uiteraard niet naar buiten, maar omdat Fay vrijdag niet naar binnen wilde komen (ze keek steeds rond of ze Sherlock zag) totdat ze ‘s avonds wel met Jon mee naar binnenliep, heb ik ook Fay daarna niet meer naar buiten laten gaan. Het miauw concert is met tijden niet van de lucht, man wat zet ze een keel op als ze eruit wilt.

Hier een filmpje van Sherlock’s loopje 😢

Woensdag dus een foto laten maken, bij onderzoek konden ze niks ontdekken, ook omdat Sherlock geen krimp gaf, terwijl de pijnstilling van de vorige dag al was uitgewerkt. Hij bleef ook rustig toen ze foto’s maakten, een roesje was niet nodig. Ook op de foto’s was niks te zien op heel klein beetje minder ruimte tussen twee lumbaalwervels na. Ze gaan voor de voorlopige diagnose dat het neurologisch is, en willen eerst kijken of met met Gabapentine de klachten verminderen, en dan is een ct scan het volgende. Arm beestje.

Ik moest naar een humane apotheek voor de medicatie die in de juiste dosering gemaakt moest worden, en na twee telefoontjes over de kosten 😳en hoeveel ik er wilde hebben, kreeg ik gisteren een telefoontje dat het ook in drankvorm aanwezig was en ik deze vandaag kon ophalen. Het scheelde niet alleen in prijs, maar ook in gemak (dacht ik optimistisch), want twee keer per dag een capsule geven, of een pipetje met medicijn, dat maakt een groot verschil.
Helaas lust hij het niet vermengd met liquid stick, en laat hij zich ook niet pakken, hij dook daarnet in paniek onder de bank.
Ik zal vanavond vogelvideo’s op tv aanzetten in de hoop dat ik hem dan rustig kan benaderen, voor nu mag hij bijkomen van de schrik.
Hier een foto van vorig weekend,

samen naar vogeltjes kijken, hoewel ze net wegvlogen toen ik deze foto maakte, Sherlock keek even later of ze achter de tv zaten

En nu ga ik nog even een pyjama maken voor Sophie 😊