Tag archieven: The City Quilter

Er is een quilt geboren, nu de naam nog.

29 September zette ik het mes in dit pakket ter voorbereiding van het quiltweekend, in de hoop dat ik de top in 3 dagen af zou krijgen, wat me dus niet lukte.

Na het quiltweekend gebruikte ik de dinsdagavond bee om verder te naaien aan mijn top, de rest van de dagen waren gevuld met klussen in zoon’s appartement. Afgelopen zaterdag maakte ik een dagje vrij voor mijzelf en toen zat de top zo in elkaar, heerlijk!

Ik besloot om er nu vaart achter te zetten, afgelopen maandag heb ik hem gesandwicht (op latten rollen) en met hulp van Loki

ben ik hem gaan doorquilten. Wat een schatje, Loki, alleen schoot het niet echt op

Gelukkig vond ze het aangeboden fleese-nestje naast de quilt ook acceptabel

en zo ging het lekker

Het potje met doopsuikertjes van Katrien raakte snel op

het mandje door Denise gemaakt (kerstornament cadeautje) was heel fijn als draadjesvanger, en de magneetjes op mijn lamp hielden tornmesje en rode draaddoorsnijder (eigelijk bedoeld om takkertjes door te snijden, maar ik “knip” er mijn quiltdraad mee door) goed vast. Om de paar uur “zeepte” ik mijn handpalmen in met Lickety Grip, (dat witte potje met rode tekst) wat voor hele stroeve handen gaf en daardoor hele goede grip op de quilt, ik ben geen handschoenenmens, heb in het verleden een vingertopje van handschoen vastgenaaid en was er helemaal klaar mee. Verder ben ik heel blij dat het blikje met veiligheidsspelden een magnetische bodem heeft en vast zit aan de tafelrand, anders bleef ik rapen.
Tussendoor moest mijn werk even geïnspecteerd worden door Zipje, dat snappen jullie wel

de achterkant was ook een plaatje

Toen ik klaar was met alle lichte banen ben ik de gekleurde banen gaan doorquilten,

beter te zien op de achterkant

ik kon niet kiezen tussen twee manieren en heb beiden gebruikt.

Dit zijn de garens die ik heb gebruikt, SoFine voor bovendraad

op de voorgrond een dunne voor de spoel, ideaal in combinatie met die gekleurde (naam onbekend) polyestergaren. De bovenspanning stond zelfs op 5, dat is voor mijn doen best hoog, maar meestal werk ik met dikkere garens en dan staat-ie op 2, of soms nog lager.

Gisteren was het quiltwerk klaar, wat een relief!

Het grote welkebiesneemik vraagstuk kwam er aan, appeltjes stof in groen, rode tomatenstof

of groene effen batik

of dezelfde zwarte als in de quilt

na brainstormen met Yvonne via messenger kwam ik er uit, zwart staat mooi sjiek, strak en modern, het maakt het af! Ik had niet genoeg zwart voor een volledige bies, en dus wilde ik eigenlijk een smal zwart streepje naast een bredere lichte baan, op de manier hier te zien -deze pagina zag ik later pas-, helaas, ik volgde een andere uitleg hier

1″ zwart tegen 2″ wit naaien, naden open strijken en dan de bies dubbelgevouwen strijken) en kwam uit op hele andere uitkomst

Na een eerste teleurstelling ben ik er toch wel blij mee, is weer eens wat anders.
De bies naaide ik er op met de grote klos Metler die ik ook voor het doorquilten had gebruikt, en om het draad goed te laten aflopen op mijn Pfaff naaimachine waar ik niet zo’n super kloshouder heb als op de Bernina, gebruikte ik mijn lamp

multifunctioneel!
Ook nu moest de quilt gekeurd worden door Zipje

En zo is 30 dagen na het aansnijden van de jelly roll een quilt geboren, nu de naam nog.

Rose of Sharon

Ik heb nog een Work in Progress (want ik was er aan bezig geweest voordat ik onderuit ging vorige maand) op tafel liggen die hopelijk dit jaar af komt.
Tijdens onze vakantie naar Amerika in 2011 deden we ook New York aan, en een bezoek aan de The City Quilter was een mooie bonus, daar kwam ik oog in oog te staan met een juweel van een quilt en ik was verkocht!
photo 696.jpg
Het patronenboek van deze quilt ging mee naar huis, en in Maart 2012 had ik welgeteld 3 blokken klaar. Het is quilt as you go, machinaal raw edge appliqué, met glitter nr 114 Superior Threads stik ik de op Heat ‘n Bond feather lite gestreken onderdelen door, dit is het leukste van het maken van deze blokken, het vastnaaien/doorquilten. Je denkt tevoren al dat het een mooi blok is, maar als je ziet wat het effect van het glittergaren is krijg je (ik in ieder geval) helemaal een wow-gevoel.

Begin 2013 werd het vuurtje weer aangewakkerd toen ik op verzoek op de bee de blokken liet zien, er kwamen toen 3 blokken bij, ik werkte er met pauzes van maanden aan, en toen ik in november 2014 blok nummer 10 af had (nummers volgens het boek)

beloofde ik mezelf dat ik er nu achter elkaar aan zou werken zodat de top klaar zou zijn in januari 2015. Ik hoefde nog maar 3 grote blokken te maken, 4 halve (hoek)blokken
en 8 kwart (rand)blokken. Kwestie van stofjes uitzoeken, onderdelen strijken, knippen, opnaaien en doorquilten.

Dacht het niet. Ik ben tot hier gekomen,

uh, mis ik iets? Als ik blok nr 10 af heb, moet ik er toch ook 10 hebben? Ik kom maar aan 9, en na tellen en met boek erbij nakijken kom ik er nu pas achter dat ik er eentje (#3) heb overgeslagen; damn, nu moet ik er van nog eentje alle onderdelen op Heat ‘n Bond feather lite overtrekken, minst leuke karwei.

Hier zijn de blokken op een rij

de laatste heb ik met mijn mobieltje gefotografeerd, zonder flits, wat de lichtval verklaard, en ik stond er ook niet helemaal recht voor, vandaar dat hij ook misvormd lijkt.
Heb je EQ6 dan kan je het patroon hier downloaden, het boek is ook hier bij Amazon te koop

Op een mooie Pinksterdag

Kwam het topje klaar, zie hoe blij Zopje over de quilt huppelt, als een koe die na de winter weer voor het eerst de weide in mag. Na het maken van een paar gekke bokkesprongen zag hij mij staan en schoot hij onder de heg door de tuin uit, betrapt….

ik ben ook heel blij dat het ook goed is gelukt, afgezien van de plaatsing van sommige kleurtjes die beter op een ander plekje hadden kunnen liggen, maar goed, daar is het een ‘scrappy’ quilt voor. Als ik het zelf helemaal had kunnen uitkiezen waren de 4 blokjes in het midden vast rustiger geweest, 2 kleuren, maar dat was niet in dit pakket.

Ik heb het 2 jaar geleden als pakket kant en klaar, -dus alle onderdelen al op maat gesneden- gekocht bij de City Quilter in New York, en ben er 23 April aan begonnen, dus nog net geen maand geleden, oei. Overmoedig dacht ik -mijn kunde en tempo hevig overschattend- dat ik het klusje in hooguit een weekje of 2 zou klaren, haha, zat ik daar wel even goed naast. Het viel qua moeilijkheid best wel mee hoor, het was alleen heel erg opletten met de punten en kwam dus aan op netjes werken, dwz heel consequent een kwart inch naadje naaien. Heb je het nooit eerder gedaan, dan kan je veel leren van deze filmpjes
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=Ko1vl9gMrW4] [youtube http://www.youtube.com/watch?v=EC6CHODCg20] [youtube http://www.youtube.com/watch?v=Bd_fOL8qscQ]
Het aan elkaar zetten van de lange banen was een warm werkje, met het zonnetje in de naaikamer schijnend,

Heel even zat ik niet op te letten en toen zat ik het deel van baan 3, 4 en 5 tegen baan 1 aan spelden, iew. Suzanne maakte de foto van de balkonscene, hier kwam ik de quilttop heet vanonder de naaimachine vandaan, en nog niet gestreken,

Hij is gestreken, alle naadjes van de lichte delen af, zodat ze later niet in beeld komen na het doorquilten, en nu even een vulling (zijde of wol) en achterkant scoren en doorquilten. Ik wil een romantische achterkantstofje gebruiken, eens kijken wat Janny (in Heerle) heeft liggen, dinsdag.

Van Miranda kreeg ik een link door van de blog van Karen Walker, die een Double Wedding Ring vanwege de nodige C-cups vrij summier had doorgequilt en een andere ~~retestrakke~~ mooie gladde top heel intensief, ik weet nog niet hoe ik de mijne ga doen ik had al een patroon voor het middendeel, maar nu weet ik het niet meer. Dat intensieve heeft wel wat, behalve heel veel uurtjes quiltplezier….. en nu val ik echt niet in een quiltgat hoor, teveel plannen dan goed zijn voor een mens, en ook nog heel wat UFO’s om aan verder te gaan, maar iets nieuws is altijd leuk, toch?
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=TWs3wmYwxEA]

Van achteren

‘De scrapuqilt heeft een achterkant nodig’, dat had ik gisteren al geschreven, maar wat voor een? Ik wilde al de Dresden Plate blokken opzoeken en afmaken toen ik me het pakket herinnerde, gekocht bij The City Quilter in New York, 2 jaar geleden, oeh zo mooi, de Dresden Plate komt echt nog wel eens af, alleen niet nu.

‘k heb altijd al een Double Weddingring willen maken, wat zeg ik… ik ben in 1993 zoiets ook begonnen aan eentje, met de hand, alle stukjes liggen afgetekend en geknipt, en een stuk of 6 ringen toch wel aan elkaar gezet, en toen is het ergens in een tas “voor later” uit het zicht verdwenen. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan, dus aan weer eentje begonnen, maar het voordeel van deze is dat alle onderdelen op maat zijn gesneden (ik denk met de laser of zo, want bijna alle randen zijn licht geschroeid) om met de naaimachine te kunnen maken. Handig!

Vanmiddag ben ik er aan begonnen met uitpakken, bekijken,

alles in zakjes stoppen,

zodat ik niks kwijt kan raken, en heb toen gas gegeven met het zonnetje in mijn gezicht en de radio aan.

Zoon kookte, dus dat scheelde in tijd, en zo kwam ik dus nog voor het half 8 journaal klaar met alle 240 losse blokjes per 2 tegen elkaar te naaien tot een hele lange slinger.

Vanavond op de Herelse bee was het wederom gezellig, lekker

(het was puur toeval dat er een doos met chocolaatjes pal achter mijn naaimachine stond) en ook nog eens productief bezig zijn
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=fMcV2E7AFEE]
alle stereo blokjes werden weer aan elkaar gezet, zodat ik een hele slinger van 4-delige stukken had. Halverwege de rit ontdekte ik dat ik een heleboel aan elkaar had genaaid zonder onderdraad, dus dat schoot niet echt op. Ik hoor nu dames zeggen: “Kijk, dat gebeurt mij nou nooit, mijn naaimachine geeft een piepje als de spoel bijna leeg is.” Heel fijn, ben blij voor je, maar voor mij is het niks, ik krijg het vliegend heen en weer van piepende apparaten, brrr. Nee, dan moet ik maar beter opletten.

Bij thuiskomst zaten de mannen naar voetbal te kijken, dus schoot ik naar boven om al een beginnetje te maken door aan de delen weer het volgende stukje aan te naaien, zo verslavend, haast obsessief te noemen.

Morgen kan ik er lekker aan verder gaan werken, dus wordt vervolgd. Oja, dat rode ding naast mijn naaimachine gebruik ik om draadjes door te snijden, zonder het gevaar te lopen in de stof te knippen, heel handig. Vlak voor ik naar de bee ging had ik alle blokjes van de slinger los gemaakt, sneed ze per 2 los, opdat je niet denkt dat ik ze zo slordig op elkaar heb genaaid, de slinger ligt dubbel.

Ik gebruik het ook tijdens het doorquilten, als ik draadjes moet afknippen, het is eigelijk bedoeld om die takkertjes door te snijden van de Microstitch.

Hieronder een filmpje, gemaakt tijdens het bezoek aan de City QUilter in New York, waar je ook de quilt Rose of Sharon ziet, waar ik ook aan bezig ben.
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=rIWgKy4YOLQ]