Auteursarchief: shirley

Kijk ons nou

Vaderdag was -na een nacht van woelen en wakker worden van de hevige regenbuien- genieten van de aanloop. Het zonnetje brak tegen de middag door en het was in een mum van tijd weer drukkend warm buiten op het terras, we bleven dus binnen met ramen en schuifpui tegenover elkaar open op een dikke kier en met de ventilator aan. We zaten met hansklokkapsels aan de tafels te lunchen.
Lekker natafelen, bakje koffie, puntje vlaai, en toen werden we wat stiller, we kregen massaal bezoek van de man met de hamer.

Toen iedereen huiswaarts ging en DH Evelien naar het station bracht, dutte ik een beetje in, Jon lag naast me op de bank te pitten en Sherlock? Die lag onder ons bed, hij had Evelien ‘s morgens naar beneden horen komen en schoot toen onze slaapkamer in. Hij kwam weer pas tevoorschijn toen het eind van de middag stil was in huis.

Een uur na vertrek belde Evelien ons aangedaan op, een zakkenroller had in Rotterdam haar portemonnee uit haar tas gejat, ze was hier achter gekomen toen ze van perron moest wisselen. Ze rende weer terug naar het eerdere perron en zag een oude vrouw bukken om haar portemonnee van de grond op te rapen. Leeg uiteraard. Gelukkig bewaarde ze haar pasjes elders, maar het geld (iets meer dan €100,-) was ze kwijt. De politie ging de bewakingsbeelden bekijken, hopelijk was de dader herkenbaar in beeld. Ik heb zo met haar te doen, ze was de hele middag al bleek van vermoeidheid, en dan krijg je dit voor je kiezen. Het geld was zo overgemaakt, maar de schrik kan je helaas niet even verhelpen.

Sherlock was heel dapper gisteravond, hij was op weg naar de schuifpui op zoek naar Jon toen hij DH op de bank zag zitten; hij bleef staan en keek aandachtig naar de Happy Socks aan de voeten van DH. Mijn lief zei wat tegen hem, en hij deed een paar stapjes richting de bank, je zag hem moed verzamelen om op de bank te springen, maar hij schrok van iets en liep toen weer naar de schuifpui.

Oh dat gaat goed komen, het zal me niks verbazen dat na nog een paar avonden van bank hangen Sherlock op schoot zit bij mijn ventje.

We hoorden even later herrie uit de keuken komen, bleken de twee boefjes achter elkaar aan in en uit de kartonnen doos te springen, en even later renden ze elkaar uitdagend achterna door de kamer. Oh ze spelen samen 🎉🎉😻

Weer wat later kwam Jon van buiten uit aanlopen (DH en ik wisselden de portiers functie af) en plofte naast Sherlock neer op de koele tegelvloer, in afwachting op het eten serveren in de garage.
0A8B1A57-BEF1-46C0-B3F9-E879E1DD37E7
Ze renden weer voor me uit de keuken in en even later zaten ze gebroederlijk naast elkaar te eten in de garage. “Welterusten jongens, en lief zijn hè.”

Plannen voor vandaag: aan de Great Barrier Reef werken, de was doen, terras ontdoen van onkruid als het stopt met regenen, kleren voor de uitvaart van mijn schoonzus klaarleggen zodat ik die stress niet heb de rest van de week, en bedenken wat we vandaag gaan eten.

Samen

Wat een fijne dag, we waren de hele zaterdagmiddag op bezoek bij onze jongste dochter en haar vriend, zijn moeder was er ook en halverwege de middag kwamen onze zoon en zijn lief er bij, terwijl mijn DH onze oudste dochter van het station ophaalde. En zo zaten we heerlijk af te koelen in de tuin, muziekje aan en genieten van elkaars gezelschap, wat een rijkdom. 

Evelien dook vlak na het eten in bed, ze was zo moe, drukke dagen achter de rug en nog steeds last van de bijwerking (misselijk na het eten) van haar tweede Pfizer prik zes weken geleden. 
Sherlock durfde pas vanonder ons bed te komen toen hij al een uur geen geluiden van boven had gehoord, en sluipend kwam hij de woonkamer in, maar toen hij Jon zag vergat hij zijn angst en rende kirrend op hem af. En even later lagen ze samen naar de voetbal te kijken
D003DA83-7A8D-492A-9EDE-6CDA3C895184
Elke keer als DH kuchte, ging verzitten of wat zei keek Sherlock eerst naar hem en dan naar mij; “‘t Is goed ventje, kijk maar lekker verder”. 
57663E8D-67B7-46F4-894A-FFE7587A10B7
Van het gerommel van de onweer en enkele flitsen keek hij niet op of om, net als Jon die diep zuchtend zijn kopje neerlegde, hij dacht vast hetzelfde over de wedstrijd als ik, vooral dat constante getoeter van de supporters vond ik irritant, wat een kut geluid, kan iemand die toeter niet even afpakken?

Jon moest voor het slapen gaan nog even naar buiten voor een pitstop, de dikke groene kikker welterusten kussen en kijken of de egels al hun eten op hadden. Sherlock zat al die tijd met zijn neusje in de kier van de schuifpui, zo kreeg hij toch ook een frisse neus. Met trillende staarten keken ze toe hoe ik hun etensbakjes vulde met een bodempje droge brokjes en daarop een schepje tonijn, ze renden voor me uit de garage in en vielen aan op hun eten alsof ze nog niks hadden gehad vandaag 😆

Vandaag Vaderdag, lekker met het hele gezin hier lunchen, gezellig 🥰

Netjes opgelost

Vandaag kreeg ik een e-mail terug van de opvang waar Sherlock vandaan komt, ze vond het vreselijk, en als ze hadden geweten dat de gebitsklachten van Sherlock recidief waren, dan hadden ze dit zeker vermeld, ze wisten niet beter dan dat alles goed was. Kwestie van een hele slechte overdracht van het eerdere asiel naar de laatste opvang.

Ze kwam met een hele mooie oplossing, namelijk om Sherlock in de kliniek in Krimpen aan den IJssel waar ze een contract mee hebben te laten opereren; dit is niet waar hij in maart is geopereerd, dus dat is een geruststelling. Ik hoef dan maar 50% van de gereduceerde prijs te betalen, en de opvang neemt de andere helft voor hun rekening. Uiteraard heb ik dankbaar hun aanbod geaccepteerd, en gelijk geregeld dat ze de patiëntenkaart van Sherlock van het onderzoek van gisteren kreeg, zodat de dierenarts in Krimpen zich maandag kan inlezen alvorens een afspraak te maken. 
Van verschillende mensen kreeg ik positieve berichten over de kwaliteit van een tandeloos kattenleven, alleen muizen na het vangen ook nog opeten zal lastig worden, maar misschien dat Jon ze wilt voorkauwen. “Dan kan hij ons niet bijten”, zei dh, doelend op de liefdesbeetjes die ik in mijn hals kreeg van Sherlock toen hij een paar dagen geleden tijdens een kroel zijn kopje een paar keer knorrend  tegen mijn hals drukte en me een heel lief klein beetje gaf.  

Gisteren heb ik weer een stekje afgesneden van de pannenkoekplant, hij staat rechts van de moederplant, links staat eentje die ik vorige maand heb afgesneden
74ACCB45-19B1-4256-A95D-68A494DB59F2
De moederplant heeft meer jonkies,
DC9746E1-D7DE-4BE4-8AFD-FFEF246F3ECA
Allemaal wortelstokjes met aan de uiteinde nieuwe plantjes, ik denk dat deze in de volle grond een leuke bodembedekker is, en ik denk dat de slakken dan ook heel blij zijn. Ik denk alleen niet dat hij winterhard is.

6CD8EC62-0979-4E48-820A-CE2603FEFB6A
maar ik heb alleen de ene losgesneden die al een tijdje boven de grond uit groeide, daar zaten al veel eigen worteltjes aan.

7796EDDE-64E2-4C64-A549-2EFF3A9FABD9
De moederplant kreeg een grotere pot in het kader van gezinsuitbreiding, eerst de pot vullen met goede potgrond rond het lege oude potje van de plat,
C8956197-FBDC-4D60-852B-CCF5E122D86B
Het lege potje er uit vissen
4E109040-9FAE-4354-864C-17A92D0FBB1D
en de kluit van de plant in het precies passend gat laten zakken en rondom de grond een beetje aan drukken.

Sherlock is vandaag een beetje van slag, misschien van het uitstapje van gisteren, of de harde regenbuien van vannacht? Of van de drukkende hitte? En zeker toen hij hoog op de trap naar beneden kijkend mij in de bijkeuken hoorde strijken; ik heb een Laurastar, met een grote tank onderin die af en toe bromt en waarbij de stoomafgifte elke keer een harde puf geluid maakt, en vanwege de warmte had ik de ventilator toren naast me gezet, en de strijkplank stond op afzuigen. Hij hoorde zoveel onbekende geluiden dat hij de rest van de middag onder ons bed bleef liggen. Het viel Jon zelfs op, want hij is een paar keer kletsend naar boven gelopen en kwam hoofdschuddend weer de kamer in: “Hij wilt echt niet”.
Pas om half tien vanavond hoorde we hem beneden miauwen, na lokken met lekker eten liet hij zich wel aaien, maar hij was niet zo uitbundige als anders, en schoot weer naar boven toen het lekkers op was. Het vertrouwen komt te voet en gaat te paard, zo luid een spreekwoord, bang dat na het lokken met een snoepje weer een ritje in een kooi op hem wacht?
Komt wel weer goed hoor, tegen half 11 rende hij alweer achter een speelgoed muisje aan door de kamer en toen ik een beetje catnip op het krabplankje strooide ging hij helemaal los, zo genieten

En hierna liet hij zich ook weer lekker aaien en oppakken en weer neerzetten na een zoen. Nu loopt hij de hele tijd Jon te roepen bij de schuifpui, Jon wilde even zeker weten dat de egeltjes hun eten konden vinden, en zal vast voor middernacht aankloppen.

Bijna klaar met het een na laatste deel van de Great Barrier Reef mandala
347CA938-F161-4520-A761-534452DC7E6B
Over de stingray gaat nog een kleurtje, ik ben er niet zo tevreden over
44BE81B2-7CB0-418F-9098-1318E8835D3C
Ben er bijna, het water moet ik nog ietsje donkerder kleuren, het moet een beetje op de andere wateren van deze buitenste rand lijken.
ED370F6C-716E-4CE7-B277-A41BAE5CADD2

Ups en downs

We beginnen met een hele grote up, vandaag is onze jongste 25 jaar geworden, hier in de armen van mijn vader een paar uur na haar geboorte
314A9341-C2D9-48AC-A8A1-1532260763B1
We gingen vanavond bij haar op bezoek beladen met cadeautjes, suf genoeg heb ik niet één foto gemaakt, nou ja, niet suf maar gewoon teveel afleiding om er aan te denken.

Voor de middag kregen we het nare bericht dat de zus van mijn lief was overleden, ze lag net twee dagen in het hospice en we hadden woensdag afscheid genomen. Heel verdrietig allemaal, ze is slechts 72 geworden.

Vanmiddag had ik een afspraak bij de dierenkliniek met Sherlock, zie hem hier op tafel zitten, ze hadden net tikkertje gedaan en op het laatst wilde Jon niet meer maar Sherlock wel. Dat werd brommen en hij kreeg zelfs een tikje van Jon die daarna met zijn rug naar hem toe ging zitten, Sherlock overweegt paardje rijden maar laat dit gelukkig uit zijn hoofd, en toen nam ik deze foto.
7E57A016-16D2-422F-ADC0-2F0D57D98DBF
Sherlock in de dwangkooi krijgen ging verrassend makkelijk; eenmaal in de keuken gelokt door Jon’s gemiauw en het geluid van kattensnoepjes liet hij zich zo oppakken en hup rustig in de kooi zetten en hem tegenhoudend hup deksel dicht. Nog voordat ik het blauwe doek (restje verduisteringsgordijn) over de kooi had gelegd was hij paniekerig op zoek naar de uitgang, maar eenmaal afgedekt was hij gelijk gekalmeerd.

En toen moest ik onze eigen kooi even pakken om in de auto te zetten, voor de terugweg. En hup stootte ik met deze kooi die hoog op een kast stond een fles zonnebloemolie om en hup schoot het dopje er af en liep het net zo huppend over mijn arm, been en in de auto ontdekte ik dat het ook op mijn  jurk zat. Verdorie, en geen tijd om te douchen he, dus hup met een doekje mezelf een beetje ontvetten gauw naar de dierenarts, waar iedereen die na mij kwam vast zin in bitterballen kreeg, want de olie in de fles was al twee keer gebruikt voor snacks.

Sherlock gaf geen kik tijdens de rit, en ook niet toen het doek opzij ging en hij tegen de wand getrokken werd en een injectie kreeg waardoor hij in een lichte slaap kwam. Hij was de rust zelve.
756AC1D7-4C38-4AE0-B800-73C70AAC89BF
Onderzoek wees uit dat hij een flinke tandvleesontsteking had precies langs zijn nog aanwezige tanden en kiezen, ze had gelezen dat hij dit in maart ook had en hieraan was geopereerd, dat de loszittende tanden en kiezen dmv hevelen waren verwijderd was een slecht teken, zei ze. En dat de ontsteking alleen rond/onder de tanden en kiezen zat was een typisch beeld, je kreeg dit wel even weg met antibiotica maar dan kwam het na een korte tijd weer terug en moest hij weer een kuurtje slikken. Chronisch aan de antibiotica was geen optie.

Ze kwam dit soort van kwalen helaas te vaak (wekelijks) tegen, vooral bij katten die niesziekte hadden doorgemaakt. De enige behandeling die echt effectief was, was alle tanden en kiezen verwijderen 😱 en na een week van pijnstilling, zacht voer en een antibioticakuur zou hij zich al een stuk beter voelen. De genezing van de mondholte na zo’n operatie zou weken tot zelfs maanden kunnen duren, ocharme. Ze zei dat er ook veel mensen kiezen voor euthanasie om het beestje voor verder lijden te behoeden, en ook kiest men hiervoor vanwege het kostenplaatje. Ze zei dat ik er maar even goed over na moest denken, verdrietig reed ik met een suffige Sherlock naar huis.

Ik voel me zachtjes uitgedrukt genaaid door de opvang, ik dacht een licht verwilderde doch verder gezonde kat te hebben gekocht. De medische gegevens van de ingreep in maart kreeg ik pas toen ik er om vroeg nadat ik zag dat hij een geschoren plekje op zijn pootje had en ik nergens la uitslagen hiervan zag.
PS. De dierenopvang in Krimpen had deze info niet, ze hebben het bij het asiel opgevraagd waar Sherlock binnen was gekomen.

Ik heb ze een e-mail gestuurd met een update zoals ik elke week doe (dat wilden ze graag) en ergens hoop ik dat ze aanbieden om (mee) te betalen, €850,- puur voor de operatie, en dan komen er nog kosten bij voor de medicijnen, bloedonderzoek, foto’s en nacontrole.

Gezellige boel

Sherlock vindt het zo gezellig als Jon binnen is
0F96EEDC-0BE0-4806-AE87-33D8ECD1F404
Lekker aan de tenen ruiken, stiekem vind Jon het wel fijn
362EC00C-764D-4903-939B-21AEB839CA16
Ze kijken betrapt
C5FC0F67-7233-4336-8DDB-9433B7EF3F66
Ik laat ze maar even met rust en ga uitgebloeide geraniums kortwieken zodat de bloeiers beter tot hun recht komen, de lila Campanula, donker paarse Salvia en de rose bloeiende Heuchera
45BC3BF0-B26E-454B-9E44-B20D8B24AC75
Dit is van de andere kant bekeken, genomen na het vormsnoeien van de bolvormige Euonymus
00630FE1-5C76-42F1-BAED-369AC6A02D66
Hier zie je hem wat beter, achter de grootbladige ex-kamerplant die nu al tot knie hoogte is gegroeid.
00630FE1-5C76-42F1-BAED-369AC6A02D66
Een in het oog springende bloem is die van de gele schijnpapaver, zolang je de uitgebloeide bloemen (zaaddozen) er uitknipt blijft hij heel lang bloeien. Tot je het beu bent, en dan is het snel gedaan. Rechts van dit plantje zie je een stuk van de witte baksteen waarmee ik de pruim assisteer met takken horizontaal te houden, later in de blogje meer hierover, maar dan weet je in ieder geval over welke steen ik het heb.
067028DB-EC24-4B65-BF92-698DE38A67BD
En toen zag ik deze eendagsbloemen in rose en paars naast elkaar, huh?
A79CB7AD-B08D-41A5-8676-163E372421C8
De blauwe versie stond al een tijdje in onze tuin, maar de knalroze kan ik me niet herinneren
755CE65A-5AF0-4F2A-BC3C-D4FF5268C443
Ik weet wat me te doen staan komende tijd, straatjes schoonmaken
D987B102-58EB-43B5-BA97-94E6E3149289
Ja meervoud, helaas
11B75E64-E3B6-4DE4-A28F-07173D8844F0
Jon -die bij de schuifpui stond te mekkeren toen hij me zag, stel je voor, een tuin inspectie doen zónder hem, tssss- wilt me wel helpen, maar nu even niet
124F3713-FE33-40D1-915D-D36B63CF005B
De pruim waarvan ik na het planten gelijk een paar verticale takken terug knipte
A0AFBF45-FD90-4734-9D3E-7F456DF8F3ED
heeft mooie zijscheuten gemaakt, ik laat ze nog lekker omhoog groeien en zal ze in het najaar ook omlaag buigend vastbinden aan de steen, net als ik bij de onderste takken heb gedaan.
32BF42BF-2578-447F-B870-0FB3FF012F12
En kijk, er zitten al een paar pruimen maatje kers aan de boom
CED3974F-1729-4811-9A01-6597CF75FB2E
Weer binnen want zo warm, ik heb nog “even” alle dikke takken van de bolacacia van de snoeibeurt na de winter door de hakselaar gegooid, ze lagen achter de container en naast de droogmolen tegen de beukenhaag aan. De takken(stammen) die er nu nog liggen mogen zijn te dik voor onze hakselaar, die geen moeite heeft met takken van 5 cm dik
D19697A5-6208-4D70-A416-6E8565C8C967
Rechts er van was de groentenbak die kattenbak werd en waar ik wel vrede mee hebt, liever daar dan bij een ander in de tuin, ja toch? Ook hier moet ik het pad langs het huis schoonmaken.
40619D53-6252-4BAB-9801-FB9EC5846970
Jon kijkt toe hoe Sherlock speelt, het ziet er heel uitnodigend uit, maar hij heeft er ook al een hele dag van spelen opzitten
8A92ADAA-BEA9-43C0-97D9-DC27819E6A29
Sherlock weet het nog niet-gelukkig- maar donderdag kan ik een speciale kooi halen bij de dierenkliniek om hem in te stoppen, en dan gaat hij onderzocht worden door de dierenarts die gespecialiseerd is in tandheelkunde. Hij stinkt nog steeds enorm uit zijn bekje en daar moet naar gekeken worden, en als het niet van zijn gebit of tandvlees komt, kunnen ze gelijk verder onderzoeken waar het wel vandaan komt.

De dwangkooi heeft een schuifbaar binnenwandje waarmee ze Sherlock klem kunnen zetten tegen een kant, om hem dan door de tralies heen een sedative schotje te geven, want als ze hem willen vastpakken gaat hij zeker weten helemaal flippen. Ik hoop dat hun kooi een gladde bodem heeft ipv gaas, want dat zit toch niet lekker.
F31C9C81-83C6-4CC7-8618-3060B0FA776C
Ik kan hem nu al oppakken en een tel of tien vasthouden, hij begint zich hierbij al iets meer te ontspannen, ik hoop dat ik hem donderdag begin van de middag (nuchter) in de kooi kan stoppen, Jon zal mij hierbij moeten assisteren.

Productief weekend

Samen eten
64C8BDDF-9E14-46BF-9E8E-50D7BF473ECB
Samen (halverwege de middag!) slapen
7688E30E-3DBE-46C8-854F-9FC49E0242C8
Jon begint Sherlock zo leuk te vinden, dat als hij buiten is hem erbij wilt hebben. En Sherlock wilt maar al te graag, maar zolang hij zich nog vaenw van alles en nog wat rot schrikt en zich verstopt blijft hij binnen.

Zaterdag kwamen ze achter elkaar de trap afstormen, galoppeerden door de kamer, vlogen op en van de bank en eindigden spelend op de grond. Het ging zo snel, en aangezien ik echt niet de hele dag mijn mobieltje stand-by hebt om te filmen staat het laatste deel van het spelen er op. 

Zaterdagmiddag kwam Marta haar quilts ophalen, dit was dus nummer drie, pfew, klus geklaard.
E7AF8ABA-9A6B-415E-8665-6D986BCDE771
ik had vrijdagavond de laatste hand er aan gelegd, ben dus wel iets intensiever in de stitcherie blokjes gaan quilten, heel precies langs de borduurlijntjes mikken vergt concentratie, dus tussen elk blokje in even goed de schouders en nek los maken
A05F72E5-1E48-4B32-8EDD-FC4522BCC679
Het is subtiel, maar je ziet het verschil wel van dit
51902296-1371-4E7D-92D8-12422FE38B0C
Naar dit, waarbij ik langs het bloemen lijntje heb gequilt, amper zo te zien
D784D5B2-123E-4985-8BA3-CF2743377B9C
en ook het mandje kreeg steekjes toen het juiste kleurtje was gevonden.
BC009E8B-128D-43A3-A30C-ABDD851131A8
Marte was er heel blij mee.

Ik zag zaterdagavond een gezond uitziende egel in de tuin banjeren, hij kreeg gelijk wat kattenvoer (brokjes kip) van me, en een herrie dat hij maakte tijdens het eten. Jon wilde mee eten, maar zag er bij nader inzien vanaf.
2B5800A2-BE9C-42F1-B73E-B7CC0F31D9C8
Zondagochtend zette ik de kamerlinde buiten, hij kreeg een beschutte plek waar hij het vorig jaar ook reuze naar zijn zin had
598BE998-B5E6-4749-A611-443B36D4262E
Met de weersverwachting van tropische temperaturen de komende dagen vond ik het een strak plan om vanaf zondagavond de katten in de garage te laten slapen, zodat we de schuifpui voor het slapen gaan even goed open kunnen zetten. En de garage is lekker koel, met genoeg slaap- en speelruimte, helemaal nadat ik het had opgeruimd. De bak van Sherlock staat rechts, zodat hij het niet kan missen.
5009702A-55F2-4EF5-B431-48EC27723DDA
De andere bakken staan achter mijn fiets, meer privacy.
FC9070A8-DA0E-424E-8BF0-B67A93D38CDA
63A9A0FE-4DF5-4BE9-B8B1-762E4CD4BF31
De rode loper ligt uit, dit stuk kwam uit het huis (slaapkamer) van Yvonne en Tim die er niet zo van gecharmeerd waren. Jon vindt het prima, hij ligt er graag op.
7AA5A0D6-B77A-44E3-8CD9-974C1F144CBB
En de kussens zijn opgeklopt
CBA15CE2-7DF0-4B82-B46B-6892F3D563C0
Nu moest ik alleen Sherlock nog zover krijgen dat hij de garage in durfde te lopen, ik keek gistermiddag of het lukte door ze te lokken met een beetje vis uit blik. Nou, terwijl ik het blikje open maakte stond Jon al te juichen, Sherlock kwam op zijn gemiauw af, zag hoe Jon om mijn benen stond te draaien en deed hem na. Zo schattig. Jon gromt niet meer, hij laat toe dat Sherlock tegen hem aan leunt tijdens het samen lopen naar de keuken,  weer een grote stap: if you can’t  beat them, join them. Lang leve Sherlock’s volharding, de schat.

Toen ik met de twee schaaltjes naar de hal liep rende Jon voor me uit naar de garage, Sherlock dook de trap op en keek hoe ik de garage in liep, terug liep met het schaaltje voor zijn neus houdend met Jon ongeduldig voor mijn voeten lopend, en toen weer terug de garage in. Toen ik de schaaltjes op de grond tegen de kast neerzette kwam Sherlock er aan rennen en nam plaats naast Jon. Terwijl ze samen lekker zaten te smikkelen liep ik rustig de garage uit, zachtjes tegen Sherlock pratend dat hij lekker moest blijven eten, dat er niets aan de hand was, want hij schrok toen hij zag dat ik weg liep.

Na een tijdje  Jon vanuit de garage aanlopen, draaide bedelend om mijn benen, want serieus, er zat slechts een halve portie in zijn schaaltje, maar nee, dit was het jongen, vanavond krijg je weer. Ik liet hem via het keukenraam naar buiten, en zag Sherlock een paar keer terug de garage in lopen, de schaaltjes waren zo schoongelikt, ze konden gelijk weer de kast in.

Tijdens de voetbalwedstrijd besloot ik de oprit verder schoon te maken, ik had eerder al vanaf de poort tot net voorbij de bolacacia de voegen schoongekrabd, verder ging niet vanwege de snuifdoos die in de weg stond. Deze parkeerde ik even een parkeervak voor de deur, en ging aan de slag, na een tijdje hoorde ik gejuich uit huizen komen, en later nog een keer, en toen ik opruimde omdat het te donker werd en te laat, hoorde ik weer opgetogen geschreeuw vanuit vele huizen komen. En opeens liepen er weer mensen buiten met honden, reden er toeterende auto’s door de wijk.

Sherlock zat op de bovenste trap tree naar beneden te kijken toen ik langs liep, grote ogen, ik hoop niet dat hij onder de bank lag toen het eerste doelpunt viel, want DH gaat heel erg op in het spel. Jon kwam aanlopen, likte zijn lippen even af om zijn wens duidelijk te maken en ging voor de zekerheid ook bij het aanrecht zitten. Sherlock kwam op het gebedel af en zo kon ik ze allebei nog even kroelen en knuffelen. Ze liepen zonder aarzeling voor me uit de garage in, en terwijl ze aten liep ik weer de deur uit, deze keer deed ik hem dicht en voelde me in een jubelstemming. Heerlijk, de schuifpui in de woonkamer ging gelijk wagenwijd open, ik gaf de egeltjes hun eten en tijdens een film kijken hoorden we ze er lustig op weg knabbelen.

En na een gelukkig nog frisse nacht kwamen de mannen heel rustig uit de garage, nou ja, Jon kwam rustig aanlopen en wilde gelijk naar buiten, Sherlock schoot langs mijn benen naar boven toen ik de garage uitliep. Er lagen geen plukken haar, en de bak was gebruikt, helemaal happy. Ik vraag me af hoe Sherlock gaat reageren op de ventilator als ik deze aanzet, ik zal hem maar eerst zonder aan te zetten in het zicht zetten, dan kan hij hier alvast aan wennen, want elke verandering maakt hem weer schrikachtig. 

Jon is net binnen gelaten via de schuifpui, keek onder de bank en is toen gaan miauwen in de hal, Awh, roept hij Sherlock?  Hij lag onder ons bed toen ik net nog boven was, en jawel, piepend komt hij de trap aflopen.
0F96EEDC-0BE0-4806-AE87-33D8ECD1F404

Vorderingen

Gisteravond liep ik na een knuffel beurt met Sherlock naar de keuken, Jon wilde wat eten, en tot mijn verbazing liep Sherlock met ons mee. De bakjes werden een beetje gevuld en ik zette een kopje koffie voor mezelf, Sherlock schrok van het geluid en rende naar de hal, maar toen ik hem terug riep: “Kom maar ventje, het is al goed”, kwam hij terug om naast mij te staan. 😱 Ik opende de koelkast, weer schrok hij, maar liep na een paar stappen richting hal weer terug, terwijl ik hem prees, en hij liep weer mee de kamer in. Wat een vooruitgang.

Ik ging voor bijna twee uur boven zitten quilten aan een klantenquilt, Jon lag weer in zijn hoekje en Sherlock ergens onder bed, hij vindt het nog steeds veel te eng om de naaikamer in te komen. Met stitcherieblokjes is het echt zoeken wat wel en wat niet te quilten, sommige blokjes zijn zo klein, daar hoef ik in principe niets te doen, gewoon het geborduurde voor zich laten spreken. Maar andere blokjes zijn te groot om ongequilt te laten, ze zullen gaan uithangen als theezakjes, dus wat doe je dan. Met superdunne off white (nr 1000 ) Serafil garen van Amann en een topstitch naaldje nr 80 (nr 70 had voor de dikte van dit garen ook gekund, maar niet door de dikte van de quilt). De gemaakte gaatjes van de naald trekken vanzelf weer dicht. Gebruik je garen dikte 50 of 40, dan valt het quiltgaren teveel op tov het borduurgaren. 
Bij dit blokje ging ik rond de letters

51902296-1371-4E7D-92D8-12422FE38B0C
Of simpel precies langs de rechte borduurlijn, waarbij ik natuurlijk ook langs de letters aldaar zou kunnen stikken, maar als ik dat nu er nog bij doe dan word het weer zo plat.
0B88FA14-1D65-4D15-B08B-C71D210CA5E0
En ook bij deze drie blokjes, wat wel en wat niet? Ik ben langs de golvende lijnen gegaan met het doorquilten, als ik het later bij nader inzien te weinig vind, kan ik het altijd nog verder doorquilten. Nogmaals: dit is niet mijn quilt, ik kreeg de vrije hand en quilt het zoals ik het zou doen als het de mijne was.
0069A9A7-B55A-4F22-A03C-377E5809B097
Toen Jon naar buiten gelaten werd stond Sherlock gelijk te miepen bij de schuifpui, en Jon miauwde aan de andere kant, alsof hij Sherlock ook buiten wilde hebben. Maar zover zijn we nog niet jongens, nog even geduld.

Vanmorgen had ik mijn mobieltje bij de hand toen Jon via het keukenraam binnenkomend gelijk ging eten en Sherlock erbij kwam
Klik hier voor het filmpje
Het stoïcijnse van Jon om bij harde geluiden gewoon door te eten helpt Sherlock, maar ik merk dat Sherlock vanmorgen mijn aanwezigheid alléén niet voldoende vind om vanonder de bank of het bed te komen, pas als hij Jon hoort of ziet word hij socialer. Terwijl hij een paar dagen geleden toch flink liep te miauwen toen ik even de deur uit was, aldus manlief. Awh.

Jon had zich opgetut, er stak een klein veertje uit het puntje van zijn staart
410669F2-2367-47A7-B421-2D507FB4E996
Toen de zon ver genoeg was gezakt om het werken in de tuin dragelijk te maken ging ik nog even naar buiten om de Canna’s in de volle grond te zetten, ze hadden overwinterd in de garage en stonden alweer een week of twee buiten. Eentje stond al bijna in bloei.
D6321A2B-6662-4512-8466-C176B6C6BD9D
Sherlock hield ons goed in de gaten, en ik draag mijn favo zomerjurk, zelf gemaakt van hele soepele stof, een klokkend uitlopend prinsessen model. Als de wind er onder komt sta ik in mijn onderbroek, zo wijd. Of zo’n harde wind.
0218A2C1-4690-4594-8DD4-AA9A76C0A1B5
Twee canna’s, eentje vooraan en eentje achteraan in deze foto,
07A122C3-14BB-4E08-AA5F-35F348640DA7
ik heb ze gescheurd en in een groot (goed nat) gat geplant zodat ze ruimte hebben, en goede voeding en goede grond gegeven, ze kunnen er tegen voor de zomer.

Wat was het lekker buiten, ik heb gelijk de buitenste takken van de budleija getopt zodat ze iets breder uitgroeien door gewoon de bovenste knop van blaadjes er uit te knijpen, je kan dit ook halverwege de tak doen als je de struik van onderen wat breder wilt hebben.
Voor
B71D1217-3D2D-49C2-BA5C-106B1F8A0604
En na
BD545A74-EC6D-4ACD-A147-D003C9E73EF9
De witte roos staat in bloei D6AE010F-676F-4929-9AA7-074AF4EDAD8E
Hij ruikt bij lange na niet zo intens als zijn rose versie die er al een week zo bij staat. De uitgebloeide bloemen vallen er vanzelf af, geen bottels dus die je steeds moet uitknippen om de struik in bloei te houden, ideaal
9D6CAAD1-1C5E-4061-8B3B-04F05FA59AE1
Gisteravond zaten ze samen vlak bij me, Sherlock was moe van het spelen met muisje en balletje
C8FEE22B-CE92-4879-94FF-0F3699B2FF4C
Ben je zo moe jochie? Awh wat een slaperige blik
2B05B259-DCA1-48D9-9FA3-DB55C0D53F77
Zo lief
47DAD6B5-006A-49B5-B672-E1E0F2D4D504
de poef waar Sherlock op lag rolde ik heel voorzichtig dichter tegen de poef van Jon, zodat Sherlock misschien tegen hem aan kon liggen. Hij schrok van het bewegen van de poef en het geluid van de wieltjes, maar niet zodanig dat hij wegrende. Hij sprong er af om er onder te kijken, en sprong er daarna gelijk weer op.
17911484-F202-44DA-9A2C-B1988A91C061
Jon is net naar buiten en Sherlock blijft zowaar in de kamer 😻 Hij liep naar me toe toen ik de schuifpui dicht deed en liet zich aaien, en ik kon hem oppakken. Heel even tegen mij aan houdend in mijn handen tot ik merkte dat hij het niet leuk vond, en toen zette ik hem gelijk weer neer, want als ik hem tegen zijn zin blijf vasthouden gaat hij oppakken weer inprenten met “niet fijn”. Even later liet hij het weer voor een paar tellen toe. Op deze manier wil ik hem laten wennen aan opgepakt te worden.

Hij kwam daarna naast me zitten, en tijdens het aaien wilde hij stoeien met mijn hand, niet vals of zo, maar hij wilde wel happen en trappen, dus stopte ik gelijk met aaien en gaf hem even geen aandacht. Ook dit is iets wat hij niet mag aanleren of voortzetten, een hand is geen speeltje. Ik kreeg wel de kans om zijn buikje goed te zien, tussen zijn achterpoten is hij gewoon helemaal kaal maar er zitten geen wondjes, wat ik eerst dacht. Gelukkig maar. 

Voor vanmiddag heb ik nog wilde plannen, ik hoop de klantenquilt af te krijgen, de oprit onkruidvrij te maken, net als de bestrating van de poort tot aan het tuinhuisje, en de gras kanten weer strak trekken. Ik zei toch dat het wilde plannen zijn? 😂 fijne dag nog.

Volle dagen

De borrelsteen bij onze vijver was al ruim een jaar borrelloos sinds de pomp na constante verstopping de geest had gegeven, het nieuwe pompje was al een maand in huis. Het kwam samen met twee slangen (de dikke is voor de regenton) in een grote doos, “Daar pas ik wel in”, denkt Jon
F5130373-9564-4300-97F7-584D8858013D
Uit het kleinere doosje kwam een piepklein pompje met een meterslange kabel
F5FE82D2-A473-400C-A76D-E79F8B2F0B5C
En Jon was tevreden
162B10A3-E413-46DD-A66D-ADF429B1FF28
Maandag heb ik dus de vijver schoongemaakt, dinsdag was het water kraakhelder en kon ik de pomp aansluiten maar nog niet aanzetten. Ik had van Suzanne een hoge weckpot gekregen waar het pompje mooi in paste, hij stond stevig vast dankzij de zuignapjes. Ik zette de pot in een groot heel fijnmazig wasnetje, ritste het dicht waarbij de waterslang en stroomkabel er van boven uit staken en bond er een tie wrap om, om het nog beter dicht te maken. Op deze manier zou het pompje niet meer verstoppen, omdat het water in de weckpot schoon zou blijven, hoop ik. Eenmaal tot de nek toe gevuld met water kon het zo onder de borrelsteen in de grote bak gezet worden, maar niet nadat ik eerst het waterniveau in deze bak 15 cm liet zakken, ik wilde niet met mijn arm in het water hangen terwijl ik op de tast het gat onder in de borrelsteen zocht. Het uitgeschepte water ging later terug in de vijver toen het klaar was. Het waterniveau van de vijver was wel erg laag, en toen ik enkele leistenen optilde zag ik over de vijverrand grote plaggen van wortels de tuin in lopen, en de grond was hier ook lekker nat. Dus overal de vijverrand weer schoon gemaakt en de vijver gevuld met kraanwater, het water kon mooi rusten voor de volgende stap.

Nog even een film kijken, Jon negeert Sherlock, en Sherlock lijkt Jon in alles na te doen
C13C70B2-B763-42E4-9594-07CF6546FF64

Gisteren was het overdag te warm en bleven we binnen, beetje voor het raam hangen, vogeltjes kijken.
Ik heb weer gewerkt aan de klantenquilt, dit is dus de achterkant en de draadspanning is purrrfect. Regelmatig checken, want soms kan de spanning  veranderen doordat er opeens een pluisje tussen de spanningsplaatjes boven in komt, of in het spoelhuisje. DAD08D32-BC80-48C8-96EB-AC002F2EF175
Mijn toezichthouder was in slaap gesukkeld, Sherlock heeft wel kort in het deurgat van de naaikamer gestaan, maar vond het toch te eng. Komt nog wel. De naaikamer houd ik dicht als ik er niet in moet zijn, ik moet er niet aan denken dat Sherlock gek is op speldjes.
84B79BE6-4E13-4D7C-A4FD-51337E0310BE
beetje wassen

Ook sloot ik de pomp aan op het lichtnet om te kijken of hij het deed, en daarna kon ik het uitstekende deel van de slang afknippen en het gat rond de opening dichten met een stuk vijverfolie, bij gebrek aan beter. Jon checkte de boel gelijk uit, hij vond die lange slang wel geschikt, zo zou hij droog blijven
0D172F04-35FC-48D6-9560-15B1C33E7667
Maar helaas voor Jon was het daarna te nat op de borrelsteen en ging hij veilig op het droge kikkers tellen
CE819DCA-CECF-45A8-8218-8BBD34DB1FF4
Ik hoop dat de vogeltjes de borrelsteen gaan gebruiken als douche, en de egels kunnen nu nog beter bij het water komen vanwege de leisteen die tot aan de borrelsteen ligt. Sherlock hield ons (Jon) de hele tijd in de gaten vanachter de schuifpui, hij rende richting de keuken toen ik weer naar binnen ging, maar kwam toen gelijk weer naar het raam om te kijken waar Jon was gebleven. Weer een grote stap voor hem, want hij liep gewoon langs me heen naar de schuifpui terwijl ik tegen hem praatte. Hij ging helemaal los op het kleine grijze stoffen balletje waar de andere katten ook gek op zijn


en toen kwam hi weer dichterbij mijn stoel, gelokt door snoepjes, en liet zich aaien, en ditmaal heb ik het opgenomen met mijn mobieltje; ik zit wel erg veel naar de lens te kijken, ik checkte steeds of Sherlock in beeld was terwijl ik mijn mobieltje vasthield. Eigelijk zou ik het op een statief moeten zetten.


Sherlock rook dus heel erg vies uit zijn bekje, dit rook ik voor het eerst en ik ga het in de gaten houden, want wie weet wat er gaande is in zijn bekje na de tandextracties van een paar maanden geleden. Het kan natuurlijk ook komen van het eerder geconsumeerde snoepstaafje, dat meurt ook behoorlijk. Ik zie hem niet kwijlen of slikken, ook geen braakballen gezien of kokhalsneigingen na het eten, als leek zijnde denk ik niet dat er iets vast zit in zijn keel. Mocht ik het later nog niet vertrouwen dan vraag ik aan de dierenarts of ze een stevige kalmeringstablet voor hem hebben die ik hem kan geven (verstopt in een Easy Pill) zodat ik hem in de transportkooi kan krijgen. Ik zou het nu echt niet voor mekaar krijgen zonder hem angstig te maken.
Voor het slapen gaan lagen de jongens er vrij relaxt bij, Jon lijkt te accepteren dat Sherlock zijn schaduw is.
C7009FAB-8D04-408A-8460-605949E9FC70
Ik heb ze nog niet samen zien spelen, maar vanmorgen leek Jon milder, hij mopperde niet toen ze eten kregen in de keuken, ook neusden ze mekaar even in het voorbij gaan. Sherlock schoot wel weer weg toen ik naar de schuifpui liep om Jon er uit te laten, hij ligt nu boven ergens te slapen, ik gok onder ons bed.

Aankeutelen

Afgelopen nachten sliepen Jon en Sherlock samen in de woonkamer, kattenbak er bij en deur naar de hal en keuken dicht voor de broodnodige nachtrust voor ons mensen. Een paar boeken uit de boekenkast getrokken en verder niks te zien aan de kamer dat er gevochten was. Jon wilde ‘s morgens gelijk naar buiten en Sherlock zag ik pas tegen de middag plots door de kamer rennen richting de trap. Elke dag hetzelfde beeld.

Zaterdagmiddag sprong hij van tafel op de poef en liep toen door tot op mijn schoot en genoot van de aaitjes. Opeens schrok hij van een geluid vanuit de keuken of van boven, en toen raakte hij zo in paniek dat ik hem even stevig vasthield, ik de hoop dat hij dan weer rustiger zou worden als hij merkte dat er geen gevaar was. Hij kalmeerde ietsje maar wilde zo graag weg dat hij er een nat (druppeltje) windje van moest laten. Nou, geloof me maar, dan wil je wel loslaten 🤢 Hij schoot naar boven, we zagen hem daarna pas uren later weer beneden komen, maar pas toen het schemerde en Jon in de kamer zag.

Er moest zondag toch even gestofzuigd worden, en omdat Sherlock onder de bank zat deed ik dit met het centraal stofzuigsysteem, zodat het meeviel met het geluid. Ik merkte dat hij veel schrikachtiger was, meer dan normaal; normaal is dat hij miepend de kamer in komt lopen, zijn ogen scannen de kamer af, fixeren zich even op mij en dan op mijn schoenen, en loopt met een grote boog om mij heen naar de schuifpui, of naar de bank, of gaat onder of op de tafel liggen. Maar zodra hij een geluid hoor van een schuivende voet, stoel of als ik ga staan, dan schiet hij gelijk heel angstig kijkend weg, onder de bank of naar boven, net waar hij zich het snelst veilig voelt. Oppakken is absoluut geen optie als ik sta, wel als hij naast m mijn stoel staat en zich laat aaien.

Zondag was een community Day van Pokemon, een zeldzame Pokemon was in grote aantallen aanwezig, en zelfs de shiny vorm, waarbij ik bij de eerste een beetje opgewonden was toen ik hem ontdekte, maar bij de negende een “Oh, weer een shiny” gevoel had.
5F8B0563-5595-497A-BD1F-CD1828114BAA
Nog een raid gedaan waarbij ik nog een shiny raidboss kreeg, altijd leuk
1D8F3282-06DC-4A71-AFE5-9127E88786B3

Eind van de middag ging ik naar Nispen waar mijn vroegere personal trainer Terry een open dag had om haar on track coaching en voice power sessies te promoten. Ik was als laatste op de middag en mocht de tuin bekijken terwijl Terry nog een gast sprak. Nou ja, tuin, zeg maar gerust park, schitterend gewoon.
15BB8448-A62F-401C-A02A-E3D11F7AAA5F
Wat rook het hier lekker naar bos en vlierbloesem. Toen de laatste gast was vertrokken zaten we in de tuin, lekker fris watertje erbij en even bijpraten, zo gezellig, de tijd vloog. Snel naar huis, ze bood me mispels aan, ik mag ze komen rapen zodra ze van de boom vallen, en dan eens kijken of ik hier iets lekkers van kan maken.
DD307AF1-F63D-450A-9E17-97CDA30A9113
Maandagmiddag in de schaduw even samen met Jon zand in de schoongespoten voegen vegen, en daarna nog de bodem van de vijver zo goed als het ging schoon geschept. Nou ja, een poging tot, er lag heel veel “bagger” op de bodem, maar het stonk niet. En ik kwam geen beestjes tegen in het schepnetje, ook wel apart. Een paar kikkers hupten wel langs.
AD421620-CD17-495C-91BA-57A1817AE474
En na het avondeten onkruid uit het gras halen, ik ontdekte een lieve zaailing van een geranium
7C6468DC-5C64-4722-8361-0E1450761232
en maaien, Jon bleef wel op de schommelbank wachten tot ik klaar wass
DF908CA9-9B8D-48B8-BB25-F9EEB2DDE98C
Maandagmiddag zat Sherlock weer opeens bij me en kon ik hem met aaitjes op mijn schoot houden, hij genoot zichtbaar, maar nog steeds hoor ik geen gespin. Maandagavond kwam Jon na een paar uur buiten te hebben gebanjerd weer binnen, en toen Sherlock hem begroette zag ik een verandering: ze raakten elkaar met de neuzen aan, en Sherlock mocht Jon een paar tellen besnuffelen zonder dat er gegromd werd. Dat is een goed teken.

Jon wordt alleen stik sjacherijnig van dat Sherlock hem continue volgt, ik probeer ze dan af te leiden met een speeltje, en dan is het ook heel even goed.

Terwijl ik naar The Handmaid’s Tale keek lag Jon voor de tv en Sherlock boven op het fluffy kleedje op de toren. Dit was altijd Jon’s plekje, het is wachten op de dag dat ze hier samen liggen.
B3038F0A-B909-4D9E-A42D-162E74E76E04

Drukke vrijdag

Wat een korte nachten, Sherlock loopt tot drie uur te miepen door het huis, zoekend naar Jon en tussendoor spelen en op onderzoek uit, en daarna is het stil en hebben we rust. Maar het leek afgelopen nacht wel minder te zijn, de intensiteit van zijn klagelijk geroep om Jon. Gelukkig heeft hij een lief klein jammertje over zich. Gisteravond liet hij zich nog meer aaien, en hij durfde hierbij zich iets meer te ontspannen,

ik kon zelfs tot aan zijn staart krabbelen, iets wat niet alle katten toelaten.


Om Jon uit de tent te lokken liet ik Sherlock spelen met het bosje veren, hoe sneller de veertjes door de lucht vliegen hoe fanatieker hij wordt. Logisch, in de natuur hangen de vogels ook niet stil voor de neus.

Jon zat bijna de hele avond in de woonkamer, hij kon gewoon naar boven als hij dat wilde of naar buiten, dus ondanks dat gebrom vind hij het stiekem wel leuk, denk ik.

Vanmorgen lag Sherlock onder de bank te pitten, dus kon ik boven even alle ramen tegenover elkaar open zetten, want ik rook de bak van het er net uitgeschepte drolletje en plasje. Hij begint trouwens zijn drolletje toe te dekken, nog niet helemaal, maar het begin is er. Als hij ‘s avonds heel laat een drolletje heeft achtergelaten, dan bedek ik het helemaal met grit zodat hij dit misschien ziet en er van leert. Heeft het effect? Het lijkt er wel op.

Na schoonmaken van de bak ging ik naar beneden, Sherlock liet nog niet van zich horen of zien dus ging de schuifpui even goed open zodat de kamer ook even kon luchten. Sherlock is bang van het geluid van de openschuivende pui, dus liet hij zich niet zien, en ik bleef al die tijd bij de opening staan voor het geval dat. Jon kwam binnen en liet zich een aai beurt welgevallen, zijn ogen scanden de kamer af, niks te zien, en toen ging hij lekker op zijn poef naast mijn stoel liggen binnen aaibereik.

Jon kwam na de lunch tevoorschijn, gelijk naar boven rennend voor de wc, daarna aanvallen op het kattenvoer.

Wat vol is moet leeg heb ik ontdekt, en Jon is er ook achter gekomen. Wat wel grappig is, is dat Jon niet uit Sherlock z’n bakje eet, maar andersom wel 😂 Met het heen en weer lopen van Sherlock begon Jon terug te brommen, hij liet brommend toe dat er aan zijn staart en tenen geroken werd, maar leuk vond hij het niet en liet dit ook weten toen Sherlock nog dichterbij wilde komen, die toen maar op de grond ging liggen.
En wat later op de middag liet Sherlock zich zowaar oppakken, en hij bleef op mijn schoot zitten en liet zich vol overgave aaien

Omdat hij zo vreselijk verhaart pakte ik een klein borsteltje en toen hij later weer bij me kwam en zich liet aaien, gebruikte ik het borsteltje om hem te aaien, en lekker dat hij dit vond! Hij gaf er kopjes tegen en zodra ik stopte vroeg hij om meer. En Jon zat de hele tijd aandachtig toe te kijken, zelf is hij er niet zo heel gek op.
37FCA57C-2C1B-48DF-9976-201EB52C0D8D
Van kop tot teen mocht ik hem zachtjes kammen, er kwamen ladingen haar van hem af, maar toen hij op het borsteltje ging kauwen stopte ik gelijk. Tijdens het kammen kon ik hem goed bekijken, kale plekken in zijn hals en op zijn buik, vooral tussen de achterpoten,
2C720365-562B-409F-AE7E-AA5C655B0EA2
ik zag een heel klein donker plekje maar mocht er verder niet naar kijken. Later weer een kans. Tegen de tijd dat hij van zijn schuwheid af is, dat ik hem ook kan oppakken als ik sta of loop, dan zullen we eens langs de dierenarts gaan met het manneke. Wat ik zo ontwapenend vind bij hem is dat hij aan zijn rechter oor een gekarteld puntje heeft, zo kunnen we hem later in de gauwigheid goed onderscheiden van Jon. 

Na het aaien haalde ik weer veel haar mee. Hij was ondertussen op schoot gekomen en zat mijn gezicht heel ernstig te bekijken, mijn bril fascineerde hem, hij zag mijn ketting bewegen en ging met het hangertje spelen. Ik hield mijn hand over het hangertje waarna hij stopte, ik had geen zin in krabbeltjes op mijn decolleté.
En toen rook ik zijn voorpootjes, foei wat een lucht, naar een vieze kattenbak, komt dit van het lopen op de bak, ik heb nog nergens buiten de bak plasjes van hem gezien of geroken, hij is gelukkig zinnelijk. Of kan dit nog van het asiel komen toen hij zo gestrest was dat hij zich niet goed verzorgde? Gelukkig zie ik hem de laatste twee avonden zich nu ook wassen als hij in de krabpaal stoel zit. Ik zal de doos boven die nog steeds in de kooi staat eens vervangen, of misschien gewoon de kooi opbergen en de doos weggooien.

Na al dit kammen en zoveel aandacht moest er weer gegeten worden, en toen hij terug in de kamer Jon niet meer zag zitten, dook hij weer voor een paar uur onder de bank, even uitrusten. Ik rook aan mijn handen of er hier een plas lucht aan zat, maar niks, dus alleen zijn (handjes) voetjes meuren.

Ik heb al jaren een YouTube kanaal (joh?) en voor het verhaal van Sherlock heb ik een aparte playlist gemaakt voor wie meer wilt zien. Klik hier Je kan je gewoon abonneren om niets te missen, je mag de filmpjes na het kijken ook liken en zulks, gewoon leuk dat ik dan zie dat het gewaardeerd wordt. Er staan meer filmpjes op dan ik in mijn blog zet, en de filmpjes van het kammen met het borsteltje komen er morgen op, want ik had mijn limiet voor de dag behaald. Wist niet dat dit kon.

ik zag net een heel ander filmpje, van een loodgietersbedrijf in Australië waar afvoer bij huizen compleet verstopt zijn door wortels van bomen, onvoorstelbaar. Klik hier Heel langdradig, maar ach, af en toe fast forward en dan weer terugspoelen omdat je toch iets heb gemist.
Hier voorafgaand zag ik filmpje van Drain addict, die uit een verstopte afvoer  dikke worsten van wc doekjes haalde, je weet wel, van die natte doekjes die je mag doorspoelen omdat ze oplosbaar zijn. Ze zeggen er alleen niet bij hoe lang het duurt eer ze oplossen, echt niet tijdens of vlak na het doorspoelen. Zo kijk je toch heel anders naar het frisse gevoel van billen afvegen met een vochtig doekje.