Auteursarchief: shirley

Alle bee(s)tjes helpen

Jon wilde gisteren via ons slaapkamerraam naar buiten toen ik door het open raam het resultaat van mijn snoeiwerk van de avond tevoren stond te bewonderen. Om 20.30 was ik begonnen, het plan was om alleen maar de zijkant van de ligusterheg  te snoeien met de hand heggenschaar, maar het ging zo lekker dat ik beide zijkanten én de top af kreeg, niet perfect maar wel klaar. Een beetje free flow zullen we maar zeggen. Ik voelde het gisteren wel in mijn linker pols, maar no pain no gain zullen we maar denken.
Steekt Jon daar nou zijn tong naar me uit?
E3679641-1BE0-40EE-9037-9B2FCF550694
Al dat opgedroogd blad was al deels gecomposteerd en moest echt weg voordat het bij de volgende hoosbui die toch ooit nog zal komen de afvoer zou verstoppen. En de ramen zagen er ook niet uit, deze waren voor het laatst gelapt toen de schilder het deed, een jaar of zes geleden gok ik.

Met een keukentrap binnen bij het raam en een hoge trap buiten en alle benodigdheden op de vensterbank zette ik eerst de emmer op het plat dak. Ik kreeg mijn ene been over de vensterbank zij het met enige moeite, ik ben niet meer zo lenig en slank als de laatste keer dat ik dit deed, en toen was het een kwestie van de zwaartekracht zijn werk laten doen in combinatie met de juiste kant op hellen, vastgrijpend aan de ladder en de vensterbank om niet te vallen, en toen stond ik buiten, terug naar binnen raken was van een latere zorg.
Manlief gaf de spullen aan en ging toen naar zijn werkkamer, genoeg opwinding voor even, en ik ging aan de slag. Eerst de vloer schoongeveegd voor zover dat ging,
4F1F8520-6A44-421C-ADE2-09B4B4C1B2BB
met een stoffer de ramen en vensterbanken ontstoft, blad en steentjes in een zak gedaan en samen met de takjes naar beneden gegooid, om vervolgens met het natte werk te beginnen
8D5FB88D-2392-493E-AFAF-DEB4A6FD54C4
En daarna goed schoongemaakt en gelapt, de ramen lachten me al blinkend toe
63D1600D-DE95-46EA-84C3-ECDC5C6AFAFC
Je kan van de vensterbanken eten, ware het niet dat het zo’n klus is om naar buiten te gaan

336A52CA-60C2-49B4-B73A-B0022DCE34E0
Naar binnen klauteren was even een dingetje, ik dook wel zo door het raamkozijn, maar zag niet waar ik mijn voet op de trap kon zetten, daar mijn bovenlijf buiten en mijn achterwerk al binnen was. Gelukkig was manlief er om te helpen met aanwijzingen. Pfff, een balkondeur was hier wel handig geweest.
Alles opruimen, en toen was ik klaar, nog even een foto vanaf de voorkant, oeh dat glimt mooi 🤩 en dan wat drinken en afkoelen onder het genot van een filmpje of zo voordat ik aan het avondeten moest beginnen.
BC34AAE1-1E15-4A93-9987-A00BC21F9B7F
Vanuit mijn luie stoel met een kopje koffie in de ene en een speculaasje in de andere hand had ik geen zicht op kwetterende vogeltjes bij het vogelbadje; de schaal voor €2,- een paar dagen geleden gekocht bij de Kringloopwinkel, en de voor planten onhandige hoge pot die al jaren op zijn kop als bijzettafel naast de schommelbank als dienst doet , stond weer omgekeerd, en met de schaal in de holte maakte ik zaterdag zo een veilig vogelbadje waar de katten niet zomaar met hun bekje wagenwijd open badderende vogeltjes kunnen vangen.
8CD20E61-A24D-4281-ADA9-5C73420B3DF8
Uit de lage schaal drinken de katten en de egeltjes, ik ververs het water elke morgen voor de katten, want de egels gaan er ook in pootje baden, en zulks.
53FD4056-72E1-4B79-98FD-CCF1A853DBFB
Maar omdat ik tijdens het bijkomen van het ramen lappen er geen zicht op had -we zijn weer terug bij het hoge vogelbadje- omdat een tuinstoel en het hoge citroengras ervoor stonden, liep ik even naar buiten om ze te verplaatsen. Altijd gezellig met de katten er bij, even wat kattenkruid op het gras gestrooid voor nog meer plezier

Mijn oog viel op de over het pad groeiende maagdenpalm, heel veel onkruid ook tegen het huis en voordat ik wist stond ik al op zijn kop te trekken, knippen en vegen, Jon stond op de uitkijk en zorgde dat ik niet gestoord werd
E329F655-1CCE-428C-94D1-DE12711779B0
Dat is serieus werk, gelukkig heeft hij vanaf de gestapelde rubberen tegels die vroeger onder het speeltoestel lagen een goed overzicht, en zo onder de Viburnum zit hij ook nog lekker in de schaduw
DE7671A4-E3C7-4AF9-9977-45336C3B4BEA
Met de graskantschaar kon ik alles mooi binnen de lijnen afknippen, het knapt er van op
49D005B0-46A3-4368-8670-E4657DC28479
Maar wacht, er is nog meer om het hoekje, waar de twee grote tegels links en rechts van de smalle tegel door wortels omhoog worden gedrukt, je ziet het ook aan de brede kieren naast de smalle tegel, hier moet ik iets aan doen tzt, niet moeilijk maar misschien wel zwaar. Tegels er uit wippen, wortel wegzagen, grond egaliseren en aanstampen, tegels terug leggen, klaar. Als je het zo zegt is het een klusje van niks.
7B49DA59-8A3D-4CA3-9780-4CE0B405AF8F
Ik wil ook de regenpijp van het hemelwater riool afkoppelen en de tuin in laten lopen, ongeveer een meter van de muur af zodat het verder de tuin in loopt en niet naar het huis.
679AAD56-2922-46F7-8FD1-2904F370B651
Knippen, krabben, trekken, vegen, ik ben bijna klaar,
CFC04CD1-F234-4D6B-BACE-CE39A9CFB6F3
het paadje loopt onder de poort door naar de voortuin, maar ik ben gestopt bij de poort, want het was al lang etenstijd en ik had nog niks gedaan in de keuken 😱
BD89E405-F89C-49DC-9068-815B1F1A06EC
Tijdens het opruimen viel de zon achter de hangplant, het lijkt wel of hij in brand staat, zo mooi. Hij heet Vaderskant in de volksmond, Tradescantia zebrina is de deftige naam.  Dit is een kamerplant bij ons, maar waar hij in het wild buiten groeit is het een vreselijke woekeraar als bodembedekker. Gelukkig kan hij niet tegen nachtvorst.
A52FFA9C-3738-482D-BA74-005E5C3CE352
Na het eten nog even naar buiten, genieten van de tuin met de katten, ik had de tuinslang voor het eten eerst bij de vijver gelegd om deze weer te vullen, en daarna in druppelstand bij de vijg gelegd opdat deze niet het loodje legt. Ik weet het, we moeten zuinig zijn met ons drinkwater, maar dit doe ik niet dagelijks.

Het is allemaal wat

Op weg naar Breda word ik bij de uitvoegstrook om de volgende snelweg op te gaan waar je moet ritsen bijna klem gereden door een zwarte Audi die een motorrijder achterna zit.
Het invoegen ging al moeizaam omdat de vrachtwagens op de rechter baan mij de ruimte niet gaven om te ritsen. Het moment dat ik eindelijk naar rechts begin in te voegen scheurt de motor die de hele tijd op mijn achterbumper kleefde mij gelijkertijd voorbij, met daarachter de Audi, nu beiden over de doorgetrokken witte strepen en snel voor mijn neus terug invoegend om aanrijding met het drukke verkeer op de snelweg links te voorkomen.

Afremmend om een botsing te voorkomen zit ik te foeteren op die asociale weggebruikers, en op hetzelfde moment floept een neon verlichting POLITIE signaal op in de achterruit van de zwarte Audi. Heel even dacht ik dat het voor mij was, omdat het van achteren te zien was, maar ik deed niks verkeerd. En gelijkertijd gaf de politie blijkbaar ook een zichtbaar signaal af aan de motorrijder dat deze rechts de volgende afslag moest nemen, want hij had opeens geen haast meer en reed keurig de afslag af (die ik ook moest hebben) en stond stil op de vluchtstrook aldaar. Opgelucht dat ik er zonder kleerscheuren van af was gekomen vervolgde ik mijn weg, toe aan een koffieshotje.

Daar zit ik weer aan een kleine ronde tafel in de wachtruimte van de garage, net als twee weken geleden, met een kopje koffie maar deze keer zonder Luikse wafel (ik had me er al op verheugd, maar ze waren op) en met mijn haakwerk. Rechts van mij komt even later een man van begin veertig zitten, hij schuift zijn stoel wat verder van tafel af zodat er meer afstand tussen ons is en begint na begroeting gelijk op zijn mobieltje te scrollen.

00EB6AFF-4AE6-4569-A3C7-DE62B937DF0E

Aan het andere tafeltje met drie stoelen zit een blonde man (50+er) in kampeeroutfit met een legerpetje op te bellen met zijn werk over zijn defecte auto. Hij is het zat en wilt een andere leaseauto uitzoeken, en blijkbaar verloopt het gesprek aan de andere kant van de lijn naar wens, want met een grijns op zijn gezicht stopt hij zijn mobieltje weg en pakt nog een kopje koffie.
Tussen de koffiebar en de ronde tafeltjes staat een hoge tafel met hoge krukken, een jolig kijkende jonge man (mijn leeftijd) die vlak na mij binnen was gekomen hing hier op de kruk in een tijdschrift te bladeren.

Op de pas gedweilde vloer vallen stoffige voetstappen op, ze lopen van de werkplaats af naar het kantoor achter de koffiehoek, de interieur verzorgster is aan het werk in de aangrenzende showroom, zal ze het gezien hebben?
05575F36-9E6E-45FE-8C23-D7D607DC86DA
Met een bedrijf vol met mannen kan je aan de gang blijven, misschien zal ze gedacht hebben: “het was schoon, en voor wie zich er aan stoort, dáár staat de dweil.”

6270C372-2CE6-440A-A719-C50920F24000
Een echtpaar, rond de 60/70, loopt naar binnen, ze leveren na een kort gesprek de autosleutel in bij de balie en lopen richting de zit/koffiehoek. De boomlange stevige man zegt tegen de kleine struise vrouw: “Zullen we eerst wat drinken voordat we de stad ingaan, hier is de koffie gratis, en dan kunnen we er gelijk de broodjes bij eten.”, en ze blijven staan voor de twee ronde tafeltjes. Aan het ene tafeltje zijn twee stoelen vrij, aan het andere nog maar een. Keuze lijkt mij niet moeilijk, toch?

De man legt zijn hand op de vrije stoel schuin naast mij en vraagt of ik het goed vind dat ze bij mij aan tafel komen zitten. “Geen enkel probleem meneer, zolang uw vrouw maar niet bij mij op schoot komt zitten.” , ik hoor de man op de kruk lachend zeggen: ”Da’s wel een goeie zeg.”

De man en vrouw lachen ook, nee, daar is het te warm voor, en hij sleept een stoel weg bij het andere tafeltje voor zijn vrouw. In eerste instantie denk ik dat ze niet goed Nederlands spreekt; ze lijkt me van Indonesische afkomst en zegt amper een woord. De man daarentegen trekt lucht langs achteren, ook al is de helft slecht te verstaan vanwege binnensmonds praten. “U moet wel duidelijk articuleren”, denk ik, maar houd wijselijk mijn mond. Zie, ik kán het wel. 

Ze hebben de auto gebracht voor een grote beurt, maar hij heeft geen zin om hier uren stil te zitten, zo laat hij de wereld weten. De vrouw kijkt met een schuin oog naar mijn haakwerk, maar zegt niks. 

Ze staan gelijk weer op om koffie te zetten, hij vraagt zich erg hardop af of het kopje nou niet gaat overlopen want hij heeft op cappuccino gedrukt en het kopje lijkt hem te klein. Het gaat gelukkig goed. De vrouw blijkt te kunnen praten en geeft met een vet Brabants accent commentaar, en even later komen ze terug met twee kopjes cappuccino.

Ze pakt zwijgzaam de boterhammen uit haar rugzak en samen eten ze er elk twee, dat weet ik want hij kondigde elke boterham aan als wereldkundig nieuws, beetje jammer dat hij er niet bij vertelde wat er tussen de boterhammen zat, want aan het beleg herken je de mens. Hij heeft thuis gekeken hoe het zat met de bussen in de buurt, en op zes minuten loopafstand van de garage is een bushalte. Daar lopen ze zo naar toe om lekker Breda in te gaan, zo vertelt hij hardop om zich heen niemand in het bijzonder aankijkend. Ik ben de enige die zegt dat Breda wel leuk is om in te gaan, hoewel met deze temperaturen het wel erg warm zal zijn tussen de gebouwen.

“Eerst nog een kopje koffie?”, vraagt de vrouw, “doe maar een cappuccino”, zegt de man, en samen lopen ze naar de koffiebar nog geen drie meter vanaf ons tafeltje. Gezellig samen kijken hoe twee kopjes cappuccino gezet worden, om samen weer terug te lopen naar de tafel.

Ik zou hier dus de kriebels van krijgen als manlief dit niet alleen wilde doen, of het mij niet alleen toevertrouwde. Oké, ervaring leert dat ik niet altijd oplet van welke kant ik de koffiehoek in wegrestaurants of zo benader en dan met twee kopjes koffie de verkeerde kant op loop, om vervolgens om me heen kijkend aan de andere kant van de ruimte mijn man naar me te zien zwaaien, want hij kent me al langer dan vandaag. En dan grinniken we er om en gaan verder.

Maar goed, niet dit echtpaar, en ik mag niet oordelen, want wie weet waarom ze dit zo doen, ze willen mekaar gewoon niet uit het oog verliezen. Ik vraag me alleen af hoe dit moet als ze naar de wc gaan. Ook samen?

Ze stappen op, en met een “het is maar een klein stukje lopen” als groet zijn ze weg, de kopjes laten ze voor het gemak staan. Een gemiste kans om dit ook nog even samen te doen, en wel zo netjes als de koffie gratis is.

Het is ondertussen al 30 °C en onbewolkt. Eer je lopend het grote parkeerterrein van de garage af bent, ben je al gaar. Dan is daarna zes minuten lopen over de volgens mij geasfalteerde weg langs het industrieterrein waar de schaduw ver te zoeken is echt geen pretje. Maar goed, je moet wat hè als je niet stil wilt zitten in een gekoelde ruimte met gratis lekkere koffie en schone wc’s. In Breda is er vast wel ergens een leuk terrasje waar je in de verkoelende schaduw kan zitten. Ook niet verkeerd. En dan ruim voor sluitingstijd van de garage weer terug die hitte in, pfff, zij liever dan ik.

Een mevrouw komt binnenlopen, kijkt om zich heen, loopt recht op mij af en vraagt waar de toiletten zijn. Haha, ik zie er vast uit als een prototype toilet juffrouw met mijn handwerkje en mijn vrolijk gezicht. Ik wijs haar de weg, en weg is ze.

De receptioniste die gewoon op haar plek zat recht tegenover de ingang maar schuil ging achter haar desk, komt naar me toe. Het probleem is ontdekt, koelvloeistof lekt via de condensor die dus vervangen moet worden. Daar deze niet op voorraad is moet er weer een nieuwe afspraak gemaakt worden, het zij zo maar ik baal wel. Ik hoopte op het opsporen van het probleem en gelijk fixen, maar het is niet anders. Tot over drie weken.

De weg terug naar huis verliep zonder bloeddrukverhogende momenten, easy does it. Gelukmakend saai.
Een kort bezoekje aan de supermarkt was ook niet echt opwindend, hoewel de wildvreemde bejaarde vrouw met natte nekharen die mij in de passage aansprak en een heel verhaal afstak over wat ze vanmorgen allemaal al had gedaan en in detail met mij doornam wat ze verder nog ging doen, en ook nog iets onsamenhangends vertelde over haar buren, en wat ik er nou van vond, wel weer leuk was. Ik kreeg geen kans om te zeggen wat ik er van vond, als ik dit had gewild, iemand zijn verhaal laten doen is vaak belangrijker dan je mening geven, minder kans op conflicten ook en sneller klaar ook denk ik.
“Zo, nou, dan ga ik maar gauw verder,” zei ze zuchtend, en onderwijl haar nek droog vegend met een zakdoek liep ze weer door. Houdoe. 👋🏼 

Jarige Jobjes

Vandaag zijn Puk en Fay 1 jaar oud geworden volgens hun boekjes, ze kregen post van hun pleegmoeder uit Krimpen aan den IJssel, die ook jarig is vandaag
675BBCF1-AD08-4283-919F-0CAAAE6E0C79
Een doos vol lekkers en leuks
79BAF978-599B-47DC-BDDF-33AC0605513B
Puk vond het tuimelaartje waar snoepjes uitvallen wel wat, hij had na een paar keer door hoe het moest

Jon had het ook door en kiepte het tuimelaartje boven zijn bekje leeg, gelukkig zaten er maar drie in. Later ging hij slepen met het stoffen hartje waar catnip in zit, hij heeft zo’n gekke manier van spelen. Hij legt het speeltje voor zich neer, loopt er dan overheen en stapt met zijn achterpootjes erop. Je ziet dat hij in een rol zit, je ziet hem denken: “Nou heb ik je!”, en begint dan met zijn achterpootjes er heel hard op te trappelen alsof het kapot moet. Fay zat met grote ogen toe te kijken, blij dat zij niet dat speeltje was.

Samen gaven we de plantjes in bakken water, de verbena zaailingen hebben het allemaal op een na gehaald, de hortensia (rechts) die op sterven na dood was heeft het gelukkig gered.
615267F8-A67E-4CFF-A1F3-6B8989AEE6C1
Er zat een vreemde vogel op het voer plankje, naaktslakken zijn smulpapen, gek ook op kattenvoer en gedroogde meelwormen. Deze kreeg gratis vliegles, zo ben ik. Als het een huisjesslak was geweest had hij er mogen blijven zitten als zijnde eiwitrijk bommetje voor de vogels, merels zijn hier gek op.
51EC4EB3-ED6D-49F8-96D6-63E5BDB2C7F2
Terug binnen kwamen de mannen naast me zitten, hier gaat Puk net liggen op de poef, nadat hij eerst met Jon had geslijmd of hij een keer in de gele stoel mocht liggen. “Dan mag jij op de poef”, had hij nog geprobeerd.
792E4285-CCE5-4ECA-B5A5-3E05EEB4BB18
We weten hoe dit is afgelopen. Zonder gegrom of geblaas hoor, de heren gaan heel amicaal met elkaar om, alleen is Jon nogal gestemd op zijn personal space. 
C6B1716C-2D96-4D17-B7C2-2B48F1BD6FC8
Puk liet zich lekker aaien, maar toen Sherlock luid miauwend binnen kwam lopen rende hij er gelijk op af en liepen ze zij aan zij de keuken in met Fay er vrolijk huppelend achter aan. Ach ze heeft toch zo’n lief miauwtje, als ze haar bekje opent komen er een paar hele korte zachte miepjes uit. Dat was in het begin ook bij Puk, in de loop van de laatste weken groeien met zijn zelfvertrouwen ook zijn stembanden; vanavond trok hij buiten toch even zijn muiltje open, nog niet helemaal de Lion King, maar toch.

 

En weer door

Of ik al een blogje had geschreven, wilde manlief na de lunch weten, hij leest ze zo graag ☺️ Het is niet zo dat we mekaar niets te vertellen hebben en dat hij alleen maar op de hoogte blijft van het reilen en zeilen via mijn blogjes, dat zou wat zijn. 😬 Ik was afgelopen week een beetje inspiratieloos, keek tv, haakte een paar hexagonbloemen (van de onderste moet ik de lichte rand even opnieuw doen, heb een hoekje verkeerd gedaan zie ik nu)
72C026A9-7034-40A1-BA28-8E969905158C
En ik speelde wat Pokemon vanuit de luie stoel, een account van mij, van Jon en van Puk

2EE08B2F-CF62-46FA-A3D8-5C2D1435B3D7
Puk vond het wel heel leuk

Het ochtend ritueel van de geduldig wachtende katten, dit is mijn uitzicht ‘s morgens (Sherlock is er niet wild van)

602CCC74-40F6-4765-A5C0-1F044C9B7AB5
En zodra ik klaar ben kijken ze vol verwachting uit naar de schoteltjes havermelk, meestal krijgen ze een eetlepel de man kat
46F31107-3295-46CF-A7D3-772E917D197E
Toen Jon de enige was die dit lustte had ik aan mijn ontbijt kom genoeg, en toen Puk en Fay kleiner waren en er achter kwamen dat wat Jon lust hun ook zeker zal smaken, kwam er een schaaltje bij waar ze zo schattig naast elkaar uit dronken. Maar het schattige ging er af toen Puk zijn kopje groter werd en Fay hierdoor minder de kans kreeg, dus krijgt ze sinds een paar weken elk een eigen schaaltje.

Van de week had ik kip klaargemaakt, Puk stond naast me op te letten of alles goed ging toen ik het uit de pan schepte, in de hoop dat er iets naar beneden kwam uiteraard, en Jon en Sherlock waren nadat ze het gesmekkel in de keuken hoorden er ook als de kippen bij om een vorkje mee te prikken. Ze kregen elk een stukje maatje pink.

Fay liet zich niet zien, en pas nadat alles was opgeruimd zag ik ze buiten liggen, slapend op het bankje. Ik had een stukje apart gehouden voor haar en serveerde dit op een poezenschoteltje, het kon na afloop gelijk de kast weer in, helemaal schoongelikt.
1E9F8911-C76D-4B91-A6F8-6CD93F688668
Het was te warm om te spelen toen ik uitgebloeide bloemen uit plantjes knipte
9832ABBA-5E67-4B05-B335-F642404B4262
De Canna’s staan er voor schandaal bij, de slakken lusten er wel pap van en hebben zoveel van de planten gegeten dat ze amper de kans krijgen om te groeien. Ik meende hier ook nog enkele dahlia’s te hebben neergezet, maar die zijn ook al opgegeten. Aan de egels ligt het niet, die komen elke avond in de tuin en eten er al krakend lustig op los, en voor middernacht krijgen ze als toetje een schepje kattenvoer (kip) wat ze ook zeer luidruchtig naar binnen werken.
42B30982-F98C-4721-9B5C-6C92ABBAE178
Voor de pruimen was ik al bijna te laat, elke dag checkte ik of ze al rijp waren,
33EFABF8-29D4-43ED-8626-5D5E59586D25
maar de wespen waren me te snel af en lieten zich de rijpe vruchten welgevallen; de helft was aangevreten, een deel lag op de grond voor andere beestjes 🐛 om van te smikkelen, ik vond er gisteren nog een paar die redelijk gaaf waren. Afspoelen en de aangetaste delen wegsnijden, en toen bleef er zowaar nog een lekker hapje over voor mij. Gelukkig blieft manlief ze niet, anders had ik nog moeten delen 😅. Hij komt niks te kort hoor, daar zorg ik wel voor. Gelukkig smaken de zelfgebakken waldcornboterhammen hem weer uitstekend sinds gisteren, en de broccoli soep met balletjes, dat maakt het leven wel wat prettiger hè. Heel langzaam begint de smaak weer terug te keren, net als zijn haren.

De woest ingekorte takken van de Viburnum zien er weer aangekleed uit, zo komt hij wel goed de winter door, hopelijk met bloemen op deze takjes.
2554BD78-275B-4B7A-B099-A6DA6B3DADA4
De lavendel haag in de voortuin heeft een knipbeurt gehad, ik deelde bosjes uit aan voorbijgangers en de buren, en legde de rest in de doos; hier helpt Jon me de bloemen te bundelen
E1F04F33-7093-4D32-BDBD-9F85E15FA778
En een uurtje later hingen alle bundeltjes gezellig bij de voordeur te geuren, gewoon voor wie wilt hebben om mee te nemen
E6B79160-1139-4F31-B489-469B462F7AFA
Blij met de bewolking van vandaag,
12208CAD-FDC1-4E36-B037-191B8A6BF1B1
het is nu pas een beetje aan het miezeren, gelukkig niet rond het middaguur toen ik buiten Pokemon speelde (drie uur de tijd om een shiny raidboss te vangen), het was zalig weer om zonder jas rond te fietsen.
4E548180-4627-4074-B856-A9DBE632A080
en ik ving er vijf 🥳 
94E8D6C2-980E-48B3-9D7C-A31C32A04D7C
Sherlock was vannacht niet thuisgekomen, pas rond half vier kwam hij binnenlopen, beetje nat van de miezerregen, maar verder alsof het de gewoonste zaak van de wereld was dat hij zo lang was weggebleven. Hij had niet echt honger, maar wel trek in een lekker snoepje, en dit liet hij merken door gelijk door te lopen naar de trap en daar halverwege op te gaan zitten en zijn lipjes aflikkend mij tussen de traptreden door aan te kijken. Niet normaal.  

Opeens

En dan opeens was het gisteren de uitvaartdienst van Sommeke, het zonnetje scheen en het verkeer zat ook mee, ik reed een uur te vroeg de parkeerplaats op, liever een uur te vroeg dan een minuut te laat. Ik had haakwerk mee om de tijd door te komen, maar ging eerst even kijken waar ik zometeen moest wezen, want het zou niet de eerste keer zijn dat ik ergens ruim op tijd ben maar dan me moet haasten omdat ik de verkeerde kant op loop, of de verkeerde ingang neem, of achter een groep aan loop denkend dat zij ook naar hetzelfde evenement  gaan, om er na een minuut of tien achter te komen dat dit gewoon een groepje vriendinnen is die een dagje gaat winkelen.

Een hoogbejaarde man zittend op een op een muurtje aan de zijkant van het gebouw wachtend op zijn taxi weet me te vertellen dat de hoofdingang de enige ingang is. Duidelijker kan het dus niet, ik bedank hem en loop weer terug naar waar ik denk bijna zeker weet waar ik de auto heb gezet, maar langs de hoofdingang lopend zie ik twee bekende gezichten zitten op een ander muurtje. Ingrid en Laura, ze waren ook ruim op tijd van huis vertrokken, want je weet maar nooit wat je onderweg te wachten staat. Na een tijdje kletsen komen Margeeth en haar man er ook bij staan, wat later Marie-Thérèse. Het is warm in het zonnetje, bijna tegen het middaguur aan kan het ook niet anders, en ik ga samen met anderen tegen het gebouw aan in de schaduw staan. Opeens zie en spreek je mensen die je minstens twee jaar of langer niet heb gezien, we delen herinneringen van zeker twintig jaar, en Yvonne was onze gemene deler. De familie van Yvonne arriveert, één blik van haar dochter als ze mij herkent en aanspreekt, en ik schiet vol, gelukkig vroegen anderen haar aandacht en kon ik me herpakken. 

De uitvaart was mooi, slideshows tonen haar leven als kind, jonge vrouw, verloofde, echtgenote, moeder, quiltster en oma onder begeleiding van Dire Straits muziek  tussen de toespraken door. Ontroerend, lief en dapper, het viel niet mee maar ze voelden zich vast gesteund door de bijna volle zaal met familie, vrienden en vriendinnen.

En toen kwam de afscheidsbrief die Yvonne had geschreven voor haar familie en vrienden, mooi voorgelezen door Els; hier werd menig traantje bij weggepinkt, en dankbaar gebruik makend van het daarop volgende Dire Straits nummer om de neuzen te snuiten.  Deze brief is nu ook te lezen op de Facebookpagina van Yvonne, Sidonie vH
De familie nam als eerste afscheid en verliet de aula, en daarna liep de zaal langzaam leeg. Ik liep als laatste achter Anne en Marie-Thérèse, zodat ik ongestoord nog een paar foto’s kon maken voor de thuisblijvers.

F14B0F15-65E3-4F73-BF9A-9D3D4021D928
Na de dienst werden we uitgenodigd om achter de wagen met urn mee te lopen naar de uitstrooiweide achter het crematorium,

84B47D1A-2FD8-4B1F-BA3E-D4FBD965A5D8

en na het voorlezen van een mooi gedicht:

Je kan wenen omdat Yvonne er niet meer is
Of je kan glimlachen dat zij geleefd heeft
Je kan je ogen sluiten en hopen dat zij zou terug komen
Of je kan je ogen openen en dromen van wat zij heeft nagelaten
Je hart kan leeg zijn omdat je haar niet kan zien
Of vol van liefde zijn met al de mooie momenten die je met haar gedeeld hebt
Je kan je rug toekeren en gisteren leven
Of je kan gelukkig zijn voor morgen omdat er een gisteren was
Je kan je enkel herinneren dat zij is heengegaan
Of je kan de goede herinnering koesteren en ze laten verder leven in elk een van jullie

strooide de medewerker het as van Yvonne uit; dit uitstrooien gaat beheerster dan het woord doet vermoeden, de bus met as wordt vlak boven de grond gehouden en in de greep knijpend komt het as er vanonder uit, de bus wordt heen en weer bewegend over een oppervlakte van ongeveer 50x 50 cm geleegd. Het bloemstuk dat eerder bij de urn stond werd vervolgens op de as van Yvonne gelegd.

650B9976-0B35-4CE8-B4BF-7F2EFB2898F6
Hierna mochten de genodigden met de familie mee naar binnen voor de koffietafel, een goed verzorgde lunch buffet met koffie of thee, en wederom bijpraten en herinneringen van Yvonne ophalen. We gaan ze zo missen, maar ze leeft voort in ons hart en in de verhalen.

Yvonne, die nu weer bij haar Bob is, zie ze genieten.
89395411-96DC-4452-880E-C3BDEB54E059

Dag Sommeke

43F67CF8-DB9A-446B-88BF-1C9FF8E3F715
Vanmiddag is mijn lieve vriendin Yvonne (Sommeke) zachtjes ingeslapen, omringt door haar dierbaren, haar lichaam was na 67 jaar op, gesloopt door COPD, maar haar geest bleef scherp en vol humor.

Het is niet te bevatten dat ik nooit meer berichtjes van haar zal krijgen, nooit meer haar stem zal horen, nooit meer gezellig bijkletsen onder het genot van een lunch.

B7068F16-2DC4-44E2-81E4-CBB95A3F0730
Ik ken Yvonne vanaf het begin van internet, we zaten samen bij de Yahoo groep QuiltNed, en in 2006 beheerden we samen de Yahoo groep QuiltKletsers. (in het begin nog met de hulp van Dorry en Inge D’h), en zagen mekaar toen enkel op quilttentoonstellingen en twee jaarlijkse quiltweekenden in België en Nederland.
Hier in 2004
Westouter 108

Westouter 096

Allemaal mooie herinneringen, de koningin van de hexagonnekes, ze heeft veel quilters hiermee besmet
Westouter 038
En legde het geduldig keer op keer uit

Westouter 039
in 2011 liet ze het begin van haar “my Sommeke” quilt zien

IMG_3225
Lekker buiten patchen in Westouter, en dat in oktober

7B12A33E-A5E8-4B16-861E-4ACB1C709181
Hier zijn we een paar jaar later
IMG_2134
Heel vaak had ze op het eind van een weekend amper haar werkje in handen gehad, te druk met kletsen en kijken bij anderen, en heel laat naar bed gaan (beter gezegd heel vroeg), ze kwam namelijk niet om te slapen, dat deed ze thuis wel weer.

IMG_2349

Untitled
 tijdens de show&tell

2017-10-07 20.28.18
2018
4D8BE663-185C-4E7E-A276-6C4B1DA03057

Ze heeft nu eindelijk rust, maar wat gaan we haar missen.

Op de rouwkaart staat de link om online te condoleren: www.ginkgho.be/pd

En weer stapje vooruit

Wat was het genieten, wakker worden met regen op de ramen, er woei zo’n lekkere koele bries door de kamer toen ik de schuifpui wagenwijd open zette. Puk wilde gisteravond niet naar binnen komen, ik zag hem vanmorgen vroeg onder de veranda op het bankje slapen (opluchting alom) en hij kwam gelijk aanrennen toen de deur open ging. Na begroeting van de anderen rende hij snel door naar de keuken, een beetje uitglijdend in de bocht vanwege de natte voetjes. Sherlock wilde naar buiten rennen, maar werd tegengehouden door Fay, die zo blij was hem te zien;  ze had zich de hele nacht heel zielig en eenzaam gevoeld en zich regelmatig hardop afgevraagd waar Puk was.
3F9A4783-5D83-40BF-A4AE-8E51DB5AF9EE
De tuin zag je met het uur opknappen
7406EAB9-3B02-44B2-AA9B-6F66B49E1F2D
Oh en in de magnolia staan plots drie bloemen open, en ik zag nog twee dichte bloemknoppen. Dit is duidelijk een doorbloeiende boom en niet enkel in het voorjaar zoals de bladverliezende magnolia, wat leuk.
75E55186-DE9A-4B87-AE1F-C7A05EDCA9D9
Puk laat zich gewillig aaien, je ziet misschien het verschil met vorige week, hij kijkt niet meer met lichte argwaan naar mijn hand als ik hem benader om te aaien, maar hij begint zich bij voorbaat al te verheugen op de aaitjes.

Ik liep gelijk achter hem aan de keuken in om verder te filmen,
(en waar ik aai zei bedoel ik lik, stop de tijd)

Puk laat zich nu ook aaien als hij in de keuken loopt, ook door mijn lief 🥰 met wie het trouwens steeds meer de goede kant op gaat. Toen ik vanmiddag beneden zat te haken aan de hexagon bloemen hoorde ik hem boven aan de telefoon een zakelijk gesprek voeren, en het klonk zo vertrouwd, hij maakt alweer werkdagen van 4 tot 6 uur! 💪🏼 Wat een kanjer 🥰

Te schattig voor woorden

Jon was de enige die afgelopen nacht binnen had geslapen, de andere drie lieten zich niet meer zien toen de zon onderging; ze hadden dit vast besproken toen ze gisteren samen onder de tafel lagen, maar Jon is zo’n gewoontedier dat hij het vergat en voor de nacht in de garage eindigde met zijn eten.

Toen ik de boel vanmorgen openzette was Puk de eerste die zich melde, en na zijn brokjes te hebben gegeten ging hij vlak bij me ging zitten in afwachting op het restje havermelk. Fay schoof even later aan, ze zag er uit alsof ze door een schoorsteen was gekropen, foei, dat doet een dame toch niet. Sherlock kwam een uur later binnenlopen, een snelle blik naar mij en in een sprintje naar de keuken voordat Puk hem kon inhalen. De rest van de dag deden ze wat katten heel goed kunnen: slapen. Jon lag er op zijn charmantst bij, ik doe het hem niet na.

654D307F-D203-4575-B54D-B9654C8502A4
Het koelde lekker af en er vielen een paar hele korte zachte buitjes, en toen ik later naar buiten liep zag ik twee boefjes op de bank, ze lagen bij te komen van hun nachtelijke avonturen
7D64449E-F1E8-4B7E-A440-4F865CF972E7
ze zagen er zo lief uit
F80AC277-087B-4004-9306-64D83439CB5B
Ik bedoel, kijk nou toch
DE6CE586-DED3-427F-A396-F5F4C1424318
Fay nodigde me uit om er gezellig bij te komen liggen
9F758319-01CC-4966-9A5B-DDF0566A5D9A

Ze rekte zich al draaiend als een wokkel uit
B1B6049A-284F-4DCD-8A0E-D796FDFF999C
Lekker geeuwen
5E2A061E-B556-43B5-986E-417D3A6D5E61
Wat een dropjes 😻

Ik wilde ze net weer met rust laten toen Puk zijn zusje begon te wassen, snel mijn mobieltje uit de zak gevist en filmen maar.

Ze waren duidelijk nog niet klaar met hun middagdutje 💤
ED7D690C-165E-47D3-BBA9-0C1571E502B2

Aanrommelen

Met huisdieren hoef je niet bang te zijn dat je voor niets stofzuigt,
B499776A-1664-45A2-BBCA-16047D24438B
vooral Puk neemt de laatste tijd veel zand en zulks mee naar binnen, hij houdt wel van een stofbadje
215F8950-86C1-4F8F-8861-71ED1A6FCFE8
Veel vrachtverkeer in de straat gisteren, en een vette hijskraan werd geparkeerd voor ons huis. We waren op tijd op de hoogte gebracht door de overbuuf, er werd een dakkapel geplaatst aan de achterzijde, waarom vragen we ons af, want ze gebruikt het huis enkel als schoonheidssalon. Misschien gaat ze er weer wonen, wie weet, ik zal het ze de volgende keer wel vragen. We vonden het machtig interessant
E10D09E7-3D54-43AD-BED0-9D08F3906B01
En er viel niks naar beneden, ook wel fijn.
3360C1BD-EE60-4BD7-9CBE-D69B1C8FD8B8
Jon mistte het laatste deel, hij was uitgeput van alle opwinding en moest even bijkomen op het logeerbed.
565488B2-2526-48EA-B8C6-A87C04BB73C7
Vanmorgen zat ik al vroeg bij de garage, de airco blies geen koude lucht, de afspraak van twee weken geleden was ik compleet vergeten, ik kwam er die dag drie uur te laat achter en moest een nieuwe afspraak maken. Het was al 28°C om half tien, ik was wel blij dat het lekker koel was in de garage, de stoelen zitten lekker en ze hadden lekkere koffie en hele lekkere Luikse wafels, dit alles maakt dat het niet echt een straf is als je moet wachten. Ik had mijn haakwerk mee, ik had al hier maar wilde ook zien hoe ze het deed, en met behulp van haar uitleg op YouTube kreeg ik het maken van de hexagon rand onder de knie, ook al moest ik in het begin een paar keer uithalen. Hier zag het er nog rond uit, en ik dacht echt dat dit hem niet ging worden
564C0378-7BB5-4A14-B653-4EBE2EEA3D73
Maar na de volgende toer was ik hoopvol, ook al was er nog veel ruimte voor verbetering
D08B64DA-C1CA-4153-956C-2244ABBA0B08
Na twee uur had ik er al zes klaar, helaas konden ze de lekkage in de airco niet vinden, maar konden ze hem wel weer vullen met fluor en mag ik er over twee weken weer gaan haken, want dan zullen ze de lek wel vinden. Waarom dan wel en nu niet, daar wist hij geen zinnig antwoord op te geven, en gek genoeg vroeg ik niet door. Zo’n ramp is het ook niet, een paar uur verplichte rust in een koele ruimte.
87BBDFEB-8242-44A5-BDE2-004BA3CFDABB
Na thuiskomst lunchen, een uur later een vinger aan de pols videogesprek met de oncologie-diëtiste van The Right Meal, fijn om tips te krijgen, want het eten smaakt DH nog niet zo.
Sherlock kwam even binnen om af te koelen op de tegelvloer, Puk kwam er gelijk bijliggen om te spelen, maar hier was Sherlock niet van gediend en duwde hem van zich af
E714A89D-B3D9-4CC4-9FF5-CF1A65512CED
Boodschap begrepen, even lekker uitrekken, maar wel stiekem hem toch aanraken
D00D33F4-884D-42AF-9310-50DFC532C58B
Nee, hij heeft het niet door

91AA3927-3497-4512-86B9-39918861456C
Met sportkleren aan gingen we op pad, want de fitness/revalidatie bij Fytaal ging gewoon door, ook al was het 38°C. Gelukkig was het lekker koel in de auto 🥶
In de sportzaal stond de airco ook aan en de oncologie fysiotherapeut hield in de gaten dat we het rustig aan deden. Ze had het niet druk want we waren maar met ons drieën, de andere zes hadden zich afgemeld. Het voelde goed dat we zijn gegaan, lekker in beweging zijn, even alle spieren gebruiken zonder dat er bij gepuft en gezucht werd.

Terug thuis werkte ik alle draadjes weg, Ooh dat ziet er leuk uit! Er komt nog een randje om de hexagonnen, elk een ander kleurtje
AAC8F8FA-8F00-4793-A48C-902701BAF385
Opeens kwamen Fay, Puk en Sherlock binnenlopen en gingen onder de stoelen liggen, zo te zien hadden ze het warm
5B0F0E6E-08F3-4475-8EB0-63AFF338E59E
Jon kwam even poolshoogte nemen
686E006A-6133-434C-BEA9-2F5373424A7B
Ondertussen draait Puk heel rustig aan de bal van de stoelpoot, deze floept er elke keer vanaf als iemand de stoel optilt.
AC20D09D-A51C-486F-BCD1-A527B740A910
Ik schrok toen ik in de keuken naar buiten keek, niet vanwege het dorre gras, maar ik zag veren. Bij nader inzien bleken de veren vast te zitten aan een kattenspeeltje waarmee ik gisteren samen met Jon speelde en vergeten was naar binnen te halen.
2D3AE7FD-B7A8-4C36-819D-A1538AC81FBD
Ik wilde eigenlijk zo de boel tegen mekaar open zetten, maar het is met 32°C  nog zes graden warmer dan binnen, dus dat schiet niet op.

Het zal jullie misschien opgevallen zijn dat ik het kleine gradenteken ° heb ontdekt dat bij de C hoort. Ik kon het nooit vinden op mijn iPad/iPhone, blijkt dus als je het getal 0  “ingedrukt”  houdt,  je hem ziet verschijnen, zo leerde ik van dit YouTube filmpje
helemaal happy, ach, ik heb niet veel nodig.
34949B3A-CA35-482D-B773-065A9A933424

Heel erg jarig

Gisteren voelde ik me heel erg jarig. Toen de felicitaties binnen stroomden via messenger, whattsapp, e-mail, Facebook en bij zipzop.nl was ik in de weer met boodschappen doen en de boel klaarmaken voor de visite. Ik las een enkele snel tussen de bedrijven door en vlak voordat we naar bed gingen, maar was te moe om te reageren, jeetje wat lief allemaal, dank jullie wel 😘

We hadden het weer wel mee, warm genoeg om zonder weg te drijven buiten in de schaduw te zitten en te eten. De elektrische barbecue stond onder de veranda, ik had de tafeltennistafel daar voor de helft open geklapt zodat er ruimte genoeg was om spullen neer te zetten, en dat beviel wel. De jongens namen het bakken voor hun rekening en de meisjes de catering, wat een verwennerij. Manlief hield het de hele middag en avond vol en at zelfs een paar hapjes vlees en een stukje stokbrood mee, maar het smaakte nog niet echt lekker. Ik had Dim Sum hapjes voor hem klaargemaakt in de keuken en deze gingen gelukkig wel met smaak naar binnen. En uiteraard hadden we magnum ijsjes toe, heerlijk 🤤 Dat mijn ijsje kraaide van de lactose merkte ik toen ik de laatst hap had doorgeslikt, en niet lang daarna zat ik met buikkramp op de wc. Oei, dat was lang geleden, gelukkig bleef het bij deze ene keer en kon ik later lekker binnen meedoen met bordspellen, het was te fris geworden buiten (en morgen snakken we naar deze koelte).

Ik werd op  materialistisch vlak ook erg verwend, jooooh wat leuk en mooi allemaal, DH vond het flesje Dior maar karig dus kon ik ook de in lengte verstelbare graskantknipper nog toevoegen aan mijn lijstje, en hij knipt geweldig, veel soepeler dan die handschaar van Gardena, elke knip is moeiteloos raak. Het is dat we visite hadden, anders lagen de gazonkantjes er nu keurig geknipt bij😊

Van Suzanne en Ferry kreeg ik de twee kleurrijke haakboeken, ik heb al veel in gezien wat me aanspreekt, mijn vingers jeuken, ik weet al wat ik kan sparen, nog meer bolletjes wol 😊
Van Yvonne en Tim komen de mooie bollen wol van hetzelfde merk die ik voor de Harbour Blanket heb gebruikt; van de restjes ben ik nou bloemen aan het haken die later een hexagon vorm krijgen door er met licht garen rond te haken, maar ik wilde iets pittigere kleuren erbij hebben, en voila. Ze gaven me ook het superfijne tuinschaartje om dunne steeltjes/takjes te knippen (uitgebloeide bloemen), en hij knipt zalig, is lekker scherp en ligt goed in de hand, en het puntje is afgetopt zodat je hem in je kontzak kan stoppen zonder dat hij door de stof prikt (been there, done that) Komt bij de webshop van tuinmanieren vandaan en zat in rood vilt gewikkeld.
85E2640D-71AA-4E07-A713-DA41C0F58093
Een tas vol plantjes/stekjes van Evelien gekregen,
1E1916D3-46AF-48ED-BE2B-39B2F517BD79
Samen met het boek De Banketbakker, deze ontdekte ik via het YouTube kanaal Foodtube waar Cees Holtkamp laat zien hoe hij en zijn kleindochter allemaal lekkernijen bakt die je ook in zijn winkel in Amsterdam kunt kopen.
Toen iedereen weer naar huis was zat ik na te genieten, bladeren in de boeken, bolletjes aaien en plannen te maken voor de volgende dag.

De katten hadden zich gisteravond slechts vluchtig laten zien, als ze een sprintje trokken naar de keuken voor een hapje eten, en weer gelijk naar buiten renden. Alleen Jon genoot van de aandacht van het bezoek en was ook de enige die uiteindelijk binnen sliep vannacht, Puk en Sherlock zag ik nog wel in de tuin lopen toen ik afsloot, ze renden speels weg toen ik ze wilde aaien en schoten tussen de planten buiten handbereik, ze hadden duidelijk geen zin om naar binnen te komen. Fay zag ik nergens, ze had zich verstopt, of ze liep gewoon lekker langs het water te kijken naar de twee schildpadden die daar rondzwemmen. Maatje dinerbord, niet normaal. Vast ontsnapt uit de vijver van onze vorige buurman, ik vond elk jaar wel eentje in onze tuin.

Puk stond buiten bij het keukenraam toen ik beneden kwam vanmorgen en sprong zonder aarzelen naar binnen toen ik het raam opende en viel aan op het eten, Jon rook in het voorbij gaan even waar hij zoal was geweest, en liep via de schuifpui naar buiten. Steeds kwam hij weer binnen om te zien of die andere twee al thuis waren gekomen, een half uur later hoorde ik Sherlock eten en de vloer aanvegen toen hij klaar was,  hij probeert vaak de voerton over de bakjes te trekken, wat gelukkig nog niet is gelukt.

Pas na een uurtje toen ook Fay zich had gemeld, stoffig en wild kijkend alsof ze de engste avonturen had beleefd, toen pas had Jon rust in zijn kont en ging hij gestrekt bij de vijver in het gras liggen naast Puk. Fay rende er gelijk achteraan.
1C71F7AB-AA69-4279-8E21-399DD3B5549F
Oh, jeuk
A16F3927-1649-4407-A58B-B49632A10E83