Categoriearchief: Bee

Mooie dingen

We gaan even terug in de tijd (van deze maand). De bee op 3 April was gezellig, de paaseitjes stonden vrolijk te wezen op tafel en lieten zich goed smaken. Vanwege ziekte en paasvakantie waren we niet compleet (dit zijn we zelden denk ik) maar het was er niet minder gezellig om. De meeste dames werkten aan dezelfde handwerkjes als de vorig keer, behalve Miranda.

Een portret in mooi diep paars garen, en als ik het goed zie is dat witte stofje een wateroplosbaar vlies (bv Avalon) waar het patroon opgetekend (geprint?) is, je borduurt door het witte op de onderliggende stof, en als je klaar bent spoel/was je het witte stofje zo weg en houd je mooi borduurwerk over.

De borduurrol van Janette, ze is nu bezig met het alfabet

Corrie bezig met broderie perse

En de andere dames op wiens namen ik niet kan komen.

Ik werkte aan de Trade Winds quilt, ik kocht een geschikt kleurtje verloopgaren om de omranding van de potvis te doen, en ook voor de garnalen scoorde ik een mooie dieprode garen; de potvis kwam af:

de garnaal 🦐 is een heel ander verhaal. Ik ben er ‘s avonds en de dag er op wel aan begonnen,

maar ik moet dit niet te lang achter elkaar doen vanwege belasting van de polsen. Bij deze bullion steek zet je spanning op beide handen, goed vasthouden met links en stevig vasthouden en aan de naald trekken met rechts. In dit filmpje zie je wat ik bedoel. Ik kreeg na twee dagen ‘s nachts weer veel pijn en ben er gelijk mee gestopt, en de pijn trok ook langzaam weer weg. Jon had het eerder door dan ik, hij ging pontificaal op mijn patroon liggen, het was mooi geweest en nu stoppen.

De garnaaltjes borduur ik dus af en toe een of twee, en zo komt het ook wel af. Ik moet nu links van de octopus nog een paar borduren en dan een heleboel 🦐 tussen de tentakels.

Ondertussen ben ik bij hoofdstuk 7 aanbeland, de lapjes zijn al voorzien van de ondergrond applicaties, hier legde ik de eerste onderdelen op de stof om te zien hoe het gaat worden

Alle onderdelen van de vissen en blaadjes zijn sinds gisteren geknipt en per blok veilig opgeborgen in ziplock zakjes. Zo is de tafel nog leeg (niet op de foto als bewijs, maar hij was een volle dag helemaal ~~ontruimd~~ opgeruimd) en zo staat hij vol met handwerkspul.

Mijn hulpje was er als de kippen bij, ik moest wel eerst ruimte voor hem maken, legde zelfs zijn quiltje neer, maar hij is gek op vis, dus hup, er bovenop.

Dertien van die kleine groene rondjes knippen uit de losse pols, pfew. ~~Dankzij~~ ondanks Jon’s hulp ben ik niks kwijtgeraakt,

Deze komen op een paars visje.

De top van Sam’s quilt (Fancy Forest, van Elizabeth Hartman) is klaar, vorige week heb ik de eerste twee banen aan elkaar gezet (linker helft)

en afgelopen dagen de andere twee,

plus de borders. Klaar om een achterkantstof en tussenvulling toe te voegen, en quilten maar. Hij meet nu 90×120 cm

Ik denk dat ik een all-over boomschors patroon ga gebruiken, zoals longarm quilter Lori van Nightowlquilting het hier heeft gedaan. Ik heb meerdere quilts op deze manier doorgequilt, oa toen ik bij Quiltshop Leur in opdracht voor klanten op de longarm doorquiltte, en ook gewoon thuis op mijn Bernina. Angela Walters laat hier een heldere uitleg zien, ik denk alleen niet dat ik de lijnen zo dicht op elkaar ga quilten als zij het doet, een halve inch lijkt me mooier.

Maar mijn hoofd staat er momenteel niet naar om dit gelijk te doen, het gemis van mijn lief overvalt me met tijden, en helemaal rond verjaardagen, deze weken dus (de 29e is zijn geboortedag). Het is wat het is. Dan maar een paar “nergens zin in” dagen, om daarna mezelf op te pakken om naar buiten te gaan, wat doen in de tuin, naar de fitness, naar de QiGong, en een uur of twee (drie) afval rapen. Wat vinden jullie trouwens van mijn afval-opruim-blogjes, teveel van hetzelfde of leuk om te lezen? Ik had een heel stuk hierover geschreven voor in dit blogje, maar ga het in een ander blogje stoppen voor nu

Het egelvoerhuisje staat nu onder de bomen vlak bij waar de egels onze tuin inlopen, dus het kan niet missen.

Gisteravond liet ik Jon naar buiten en hij schrok van iets op het terras vlak tegen de schuifpui aan en spring er overheen. Het bleek een egel te zijn.

Ik gaf het beestje wat droge (kip)kattenbrokjes, en gelijk kwam een andere egel op het geluid van het gekraak en gesmak af.
Hier het filmpje, de grote egel rechts maakte de hele tijd een knorrend geluid. Ze zagen er voor zover ik het kon zien gezond uit, gelukkig. Maar nu ik de foto zie denk ik “wat zijn dat voor lichtere vlekjes op de rug, larven? Ik zal deze egel als het me lukt vanavond bij beter licht bekijken en als ik het niet vertrouw het beestje naar de egelopvang brengen, die gelukkig hier in Roosendaal zit.

Toen de grote egel weer weg was heb ik de kleinere vlak bij de boom naast het terras op het gras gezet (opgepakt met een stoffer en blik); ze rende na een paar tellen gelijk richting het voerhuisje en dook de tunnel in, waar ik ook het restje vloer van het terras in gooide. Dit alles om te zorgen dat Fay en Jon later die avond naar binnen wilden komen om te eten, ipv het eten buiten op te eten en dan niet meer binnen willen komen. Om half elf zaten ze binnen en kon ik naar bed.

Opruimen

3 reacties

Ik ben er klaar voor, morgen afvalrapen.

Vorige week kwamen opruimcoaches de spullen brengen nadat ik me bij “Roosendaal aan de bak” had opgegeven als vrijwilliger zwerfafval oprapen. De zakhouder, grijper en een afvalzak had ik in de auto gedaan, het karretje zou ik later er in doen omdat ik eerst nog een boodschap moest doen. En toen ik een dag later mijn auto naar de garage bracht ben ik naar huis teruglopend gelijk gaan rapen, zonder karretje.
Veel snoep papiertjes bij het sportcentrum, enorme hoeveelheid aan peuken in het gras aldaar, gezond bezig mensen! Een paar voorbijgangers die me bedankten 😳 en zelfs een klein meisje van Sophie’s leeftijd die eerst aan haar moeder vroeg wat die mevrouw aan het doen was, zei “dankjewel voor het schoonmaken”. Jeetje, dat deed me wel wat.

Bij het winkelcentrum aangekomen had ik mijn handen vol aan rotzooi rond en onder de picknick tafel, waaronder twee kletsnatte smerige handdoeken, de zak net voor een derde vol maar al te zwaar om mee door te lopen, en toen ik hem dichtgeknoopt bij de afvalbak neerzette, zag ik dat de sticker er niet meer opzat, dus kon ik hem niet laten staan. Gelukkig kwam net op dat moment Evelien aanlopen, klaar van haar werk op weg naar appie, en ze zette de zak in haar auto. De volgende dag plaatste ik de zak met sticker bij de afvalbak, een melding gedaan met de beterbuiten app, en een paar uur later kreeg ik bericht dat de zak was opgehaald.
139456b3-7109-4a1d-b500-5e020a28120b
Morgen is het landelijke opschoondag en ik ga samen met nog twee mensen uit de wijk vanaf 9 uur 🫣 aan de slag. Het vroege tijdstip is niet mijn keuze, maar van Wilhelmus die hier blijkbaar vaker aan heeft meegedaan. We gaan het meemaken.

Kijk toch eens wat een lieve foto, kan ook niet anders hè.
608a0bbf-f10c-4ac5-aa0b-780359fcb0b0
Een kleine verzameling van mijn planten op de zonnige kant van het huis

Heel veel Hoya’s (kan haast niet anders met een Hoya kwekende dochter in huis. En de zoete vanillegeur trok mijn blik naar deze geel/groene bloemen (links in beeld)

De Japanse kers staat weer volop in bloei en door de wind sneeuwt het nu rose blaadjes door de straat.

Ook de jongere takken onder de kroon worden met het jaar voller

Voorbijgangers kijken glimlachend naar deze bloemenpracht, maken selfies zag Evelien vanmiddag toen ze uit het raam keek, en toen ik gistermiddag in de voortuin aan het werk was, stak een vrouw stapvoets voorbij rijdend in haar auto haar duim op, stopte even en wees lachend naar de boom en zei “mooi”. In deze tijd van ellende in de wereld is het toch fijn om toch iets te zien in je buurt waar je blij van wordt. Ook de magnolia staat te pronken in de zijtuin

Ik snuif de zoete geuren in de tuin op en geniet 😊
Net als wanneer Fay ‘s avonds lekker naast me gaat liggen, helemaal ontspannen laat ze zich dan zelfs aaien op haar buikje.

Jon tolereert haar steeds meer, buiten even een knuffel en kontje ruiken is okay, zolang hij daarna weer verder kan gaan met de zware taak van mij in de gaten houden tijdens het tuinieren.

Hij ondergaat het wassen van zijn kopje na binnenkomst bij wijze van begroeting door Fay lijdzaam, maar samen op de bank liggen moedigt hij niet aan, hoe verleidelijk ze er ook bij gaat liggen.

Mijn Trade Winds blok vordert, het dolfijntje steekt zijn kopje boven het water uit en de ovale kringen maken het af

Ik borduurde dit via de achterkant waar ik de lijnen op had getekend

De anemoon kwam af, ik gebruik hiervoor vier verschillende kleuren DMC garen, van de donkerste kleuren twee draadjes en van de twee lichte kleuren elk een draadje

De pufferfish was heel leuk om te maken, en zo ook deze oranje vis die ik hier net op vast had gespeld terwijl ik naar een YouTube video van Marion’s World zat te kijken/luisteren.

Eenmaal bijna af ziet hij er heel anders uit, de vis komt tot leven. Die bobbeltjes op het lijf zijn gedaan met de drizzle stitch. De gele kam bovenop ga ik pas borduren als dit deel tegen het deel met de octopus is genaaid.

de stengel van het zeewier heb ik met een hele dikke draad gedaan met de Palestrina knoopsteek, het geeft een mooi kleurverloop en ligt ook mooi hoog op de stof.

En vanmiddag op de bee heb ik nog roze/geel, groenig en blauwig garen gekocht zodat ik verder kon.
De roze/gele gebruikte ik op de rand van de oranje vis, en het groene voor rond de blaadjes

Ik kreeg toestemming van Sue Spargo om haar foto met de Trade Winds quilt op mijn blog te plaatsen, om te laten zien hoe groot hij gaat worden, mooi is deze quilt hè?

Het was best druk op de bee, ook qua geluid, en ik was na twee uur helemaal gaar, verdorie, maar ik heb wel genoten, dat dan wel weer. Hier de weinige foto’s die ik heb gemaakt van waar enkele dames mee bezig waren

En zo heb ik meer geschreven dan ik van plan was, maar nog niet alles van wat er te beleven viel, maar dat komt nog. Wat in het vat zit verzuurd niet; ik wil bijtijds naar bed -het liefst voor middernacht- en dat gaat niet gebeuren als ik verder ga met vertellen. Dus. Vooruit, een foto nog van Sophie, paastakken versieren met haar mama.

90b7e0ce-5c37-4bd5-99e8-86caa5dd5b2c

Allemaal een fijn weekend en uitkijken met oversteken hè.

Het lijkt veel

Voor het eerst Sam vasthouden na de dooi, eindelijk, hij was hier 8 dagen oud en zo lief en klein, wat een genot, hier kan je toch uren naar kijken. Sophie was die dag naar de opvang, Sam kreeg de onverdeelde aandacht.
3ab074e2-78d8-482c-8e41-db6b2be190f2
Hier ligt hij tevreden te slapen onder een door zijn moeder gehaakte dekentje

Ik was die ochtend nog naar QiGong (soort Tai Chi) les gegaan met mijn dag eerder aangeschafte en op maat gezaagde stok, samen met Ellie.
0C082469-5C03-4E5A-9543-389C989F8F12
Eind december had ik een proefles gevolgd in het wijkgebouw en wat ik zag en moest doen beviel me wel, dus had ik me opgegeven voor dit jaar, en met mij nog meer mensen, want vorige week was de groep bijna verdubbeld en zit het volgens mij nu vol. Ik heb vorige week de fitness ook weer opgepakt, half december was er de klad ingekomen, ik kon me nergens meer toe zetten.

En 16 januari was de eerste bee van het jaar bij Quiltshop Leur, en zowel Miranda als ik trakteerde op beschuit met muisjes, een dag na Sam’s geboorte was zij oma geworden van Sofie.

De roze muisjes waren al op toen Ellie en ik ‘s middags aanschoven (de bee is van 10 tot 15.00 uur, maar ik ben na twee uur aan prikkels nog steeds helemaal gaar) en de beschuit met blauwe muisjes werden ook met enthousiasme ontvangen. Monique had voor de verse oma’s een cadeautje, een FQ, het printje is o zo schattig 🥰

Hier de projecten die de dames onder handen hadden:

Hier dezelfde maar dan als affe top van een andere dame

Dit is van vilt en het wordt nadat de partjes geborduurd zijn aan elkaar genaaid en moet dat op een vrolijke peer lijken. Het was van een workshop, en je kon ook een appel kiezen geloof ik.

Ook van vilt, voor Halloween

Ik ben aan de octopus begonnen van Sue Spargo’s Trade Winds quilt, de zigzagband is niet een kant-en-klaar zigzagband (wat in het boek wordt gebruikt) maar een in zigzagvorm geknipte stof die ik met rijgsteken heb vastgenaaid.

De tentakels zaten er aan toen ik het meenam naar de bee.

Ik vond in de winkel een strengel mooie roze Perle garen en kon aan de Franse knoopjes beginnen,

heel veel Franse knoopjes, een dag later zaten ze er op.

Volgens het getekende (verkleinde) voorbeeld uit het boek moest ik het ovaal naborduren op mijn octopus. Hoe moeilijk kan het zijn, niet dan? Ja toch, ik kreeg de verhouding niet goed en besloot het anders aan te pakken. Ik heb gewoon een foto gemaakt van het lijf uit het boek en dit op mijn iPad vergroot naar ware grootte, en toen met stift op plastic overgetrokken.

Zo kon ik een ovaal borduren, de roze lijnen en de witte rondjes onderaan alvast doen. (foto’s vergeten te maken van deze stap)

De tentakels krijgen een harige draadje aan een zijde, de opgegeven eyelash garen kon ik nergens online (in Nederland) vinden, maar vond wel deze Scheepjes Panda (100% polyester).

De eerste draad naaide ik met een stiksteek er op, maar aan het eind van de tentakel begon de draad uit te rekken en verloor het vele sliertjes.

De volgende draden heb ik mbv couching vastgenaaid, de lange sliertjes maakten wel dat dit een traag proces was, ze zaten behoorlijk in de weg. Het is een harige octopus geworden. Hier zie je ook het borduurwerk, de witte ovaaltjes en roze strepen op het lijf zitten.

Ik denk dat ik de sliertjes wat inkort, later, want zoals je op de derde foto van hierboven kan zien komen er nog heel veel kleine garnaaltjes tussen de tentakels, en ik heb een donkerbruin vermoeden dat de lange sliertjes behoorlijk irritant in de weg gaan zitten.
Om het lijfje kwam een randje in Pekinese stitch

Het houdt me van de straat. Steekjes zetten is rustgevend mits ik hierbij niet teveel moet nadenken/uitzoeken.

Sophie is gek op het monsterpakje welke ik een tijd geleden had gemaakt, ze heeft het overdag aan en wilt het dan ‘s avonds ook als pyjama aan 🥰, en omdat we vast nog een paar koude maanden krijgen zijn we naar de Stoffenkoning gegaan waar ze deze stof nog hadden (plus het laatste beetje van de rol er bij gekregen) en nog veel meer moois. Dit is mijn buit, die van Evelien was net zoveel ☺️ Voor mijn eigen kleding geef ik amper geld uit, “alles voor ‘t jong”.

en toen heb ik er nog eentje gemaakt, maar dan een maatje groter.

Sherlock deed de laatste kwaliteitscontrole van het setje voor Sophie.

Ook Sam kreeg lekker zachte winterkleren, helaas had ik niet meer genoeg van de bosstof over om er ook een broekje uit te halen.

Toen dit shirtje af was zag ik dat ik de overslag bij de hals verkeerd om had gedaan

en ik wilde het zo laten, maar ik stoorde me er toch teveel aan en tornde de naadjes voorzichtig los en legde de overslagen goed, eind goed al goed.

Sophie had een spijkerbroek die prima zat maar weigerde te dragen, vertelde Yvonne toen we op kraamvisite waren, dus nam ik de broek mee en naaide er een applicatie op. De broek niet willen dragen is geen issue meer.

En misschien kom ik nu toe aan het maken van de al maanden geleden geknipte shirt voor mijzelf. En aan het afmaken van de babyquilt 😬

Middagbee

Vorige week vrijdag wilde ik rust en binnenblijven, maar mijn verstand zei dat het beter was om onder de mensen zijn, dat moest me toch wel lukken voor drie uur? Samen al handwerkend luisteren, praten, kijken, bewonderen, lachen en ja, ook even heel erg schrikken. “Daar komt de koffie” werd “daar gaat de koffie”. 🫣, maar zoals gezegd viel de schade bij mijn borduurtjes wel mee.

Miranda was de lap met borduurtjes van de februari stitch along CrabappleHill (elke dag van februari een inch blokje borduren nadat je eerst alles op stof had getekend en ingekleurd) van jaren geleden op een mooie Kaffe Fasset stof aan het vastnaaien, wat een fleurig geheel!

Ze zat achterin de zaal aan het hoofd van de tafel, hier bewonderen de dames een van haar naaldenmapjes.

Het was volle bak

Dit was mijn plekje, dit was na het koffie debacle; na droogdeppen moet je op het blokje waar ik aan werkte heel goed kijken wil je nog iets op de rand bovenaan zien, mede omdat de stof gemêleerd is, net als bij de andere twee lapjes. Maar je ruikt nog wel de koffie. Gelukkig was het zonder melk en suiker.

De dame naast me was met een mooi applique werkje bezig

Werk van haar buuf

En de andere buuf was ook zo lekker bezig met kleine Nine-Patch blokjes te maken,

het moest deze quilt worden. In het zakje op de foto hierboven zat een theemok voor een ander project, een blok van de maand.

Hele mooie felle batiks bij haar buuf,

van een patroon inclusief stofpakket, zo makkelijk.

En zo kwam ik aan bij Janette die lekker met applique bezig was

Van de allerschattigste flinterdunne stof had ze muisjes geknipt om te appliqueren op een ander blokje, ze was hier niet tevreden over dus die foto komt later vast nog wel. No pressure there, Janette 😏

Ik loop naar de buuf van Janette,

Ze heeft voor het eerst letters op stof geschreven

Zie je al wat het moet voorstellen?

Een schilderij van Monet, de brug met waterlelies en treurwilgen. De details gaat ze er op borduren, denkt ze, of verven? Of appliqueren? Hier moet nog over nagedacht worden 🤔 als ik het goed heb onthouden is dit een eigen ontwerp nav de geprinte foto, dus ook zelf de stoffen uitgezocht.

Corrie werkt aan broderie perse, in dit geval bloemen uit stoffen geknipt en gearrangeerd naar wens, en dan na vastrijgen vastnaaien. Je kan voordat je ze uitknipt de stofjes vliesofix op de achterkant strijken, dit verstevigd, zorgt dat het minder rafelt en door de bloemen p de ondergrond te leggen kan je ze dmv persen op de ondergrond vastzetten. Maar door de lijm in de vliesofix is het wel weer taaier om door te prikken met de borduurnaald. Te zien aan de rijgdraden heeft Corrie geen vliesofix gebruikt.

Tuurlijk een close-upje

En een volgende schitterend lapje is ook al voorbereid, klaar om ze vast te naaien met de festonsteek

We komen aan bij de dame naast Corrie en tegenover mij, met haar vele nine patches die even later dus een koffiedoop kregen. Het gelijk uitspoelen hielp niet, en toen we naar huis gingen had ze alle delen met koffievlekken al losgemaakt.

Het was een enerverende en gezellige middag, ik was blij dat ik me over mijn “ik wil thuisblijven” stemmetje heen had gezet, ook al had ik een dag nodig om bij te komen van alle prikkels.

Even nog over de februari borduurtjes van CrabappleHill waar je in het begin van dit blogje Miranda mee ziet zitten. Dit jaar was de laatste keer dat Meg Hawkey het organiseerde, sterker nog, ze besloot met pensioen te gaan en ook te stoppen met de website en winkel, zo ontdekte ik een vlak voordat de tent sloot. Dus dit jaar geen dagelijks borduurtje, maar ze bood twee grotere ontwerpen aan die je direct gratis kon downloaden, beiden een mok met bloemen; ik heb ze niet gemaakt. Wel kocht ik nog enkele PDF patroontjes die met grote korting op de website stond, zoals dit muisje.

Dit was de dagelijkse stitch along van februari ‘24

Dit was febr. ‘23
E8572450-25B8-4470-AFB2-9AAC7FF31122
Febr.’22, de vogelhuisjes waren zo leuk om elke dag eentje te maken, en toen bleven ze liggen.
CA207C50-87F0-4194-B53D-5282B77A8174
De bedoeling was om ze hierna op stof te naaien en in te framen, zoals hier op de foto van de website te zien is
62AFB572-BA3E-47F6-8F7B-82283AFFC4DF
Febr ‘21, de borduurtjes had ik op ongebleekt katoen gemaakt, de bedoeling is/was ook bij deze om de borduurtjes uit te knippen en op een ondergrond vast te naaien en in te lijsten zoals hierboven.
8E143401-A3F6-4E95-A3D1-9EB70CEE3CEC
Verder dan dit ben ik niet gekomen geloof ik, zoveel tekst, boring.
6052FDA2-C44B-4169-B29D-6B0A2AD63794
febr ‘20, toch wel een van de mooiste vind ik, samen met die van 2023
B4E904D1-044E-4B47-A8A2-9D8A10386ADF
En dit was 2019, dit is de eerste keer dat ik meedeed met de stitch-along
18145851-A7D3-40A0-A3C4-0AB6790839A7
Hetzelfde borduurtje als die van Miranda, en zo zijn we weer rond.

De 30e alweer

Vandaag is het vier maanden geleden dat mijn lief zijn laatste adem uitblies, hier een foto uit de oude doos, bezig met zijn postzegel hobby. Zijn bureau lag bezaaid met heel veel losgeweekte afgestempelde en “postfrisse”postzegels om te sorteren, en hij liet graag de mooiste zien als je zijn kamer binnenstapte, zoals hij -denk ik- hier ook deed toen Tim kwam kijken. De deur moest altijd heel zachtjes open en dicht gedaan worden om te voorkomen dat een zuchtje wind de geordende postzegels door de war blies.

Tim was de 24e jarig, zijn eerste verjaardag zonder zijn vader 😢 we sloegen ons er dapper doorheen en het werd een gezellige middag. Evelien was die ochtend met Suzanne naar een plantenbeurs in Houten gegaan en ze reden van daaruit rechtstreeks naar Tim en Yvonne, en ik reed mee met de lief van Suzanne, zodat ik met Evelien terug kon meerijden.

Sophie werd wakker toen we net aan de koffie met taart zaten, en snel werd de taart naar binnen gewerkt zodat handen en schoot beschikbaar waren. Even knuffelen en dan weer verder spelen, ze wilde haar helm op want ze wilde motorrijden, ze had van haar opa vorig jaar een eigen motor gekregen met een koplamp waar blauw licht uit kwam. En elke keer als ze haar rondje door de kamer had gedaan en naar ons toe reed, zei ze: “mooi licht hè?”. De helm heeft ze eigenlijk alleen nodig voor als ze mee gaat op de fiets, maar ze vindt het gewoon geweldig om deze ook thuis op te hebben. Yvonne vertelde dat toen ze eerder die week even vanuit de keuken zag dat Sophie op de bank was gaan staan en er toen af was gevallen, met haar hoofd tegen de salontafel aan. Gelukkig had ze toen ook haar helm op, een geluk bij een ongeluk, en ze mankeerde dus niks, ze was alleen flink geschrokken.

Voor de zondag stond er met grote letters RUST op de kalender geschreven, en we waren er ook echt aan toe. Beetje indutten tijdens het kijken naar een tuinprogramma en genieten van de rust

Dinsdagmiddag ging ik weer naar de fitness, ik stopte voortijdig vanwege de pijn in mijn li hand en zat er qua prikkels aan mijn hoofd ook doorheen. Zo balen. Lang leve de tuin- en klusprogramma’s op YouTube. Die avond kwam Sherlock drijfnat van de regen binnen en kroop op de poef naast me, en Fay sprong erbij om hem af te drogen, zo lief

Vanmorgen keek ik met Evelien naar twee afleveringen van Dept.Q op Netflix, een intrigerende politieserie, een aanrader en ik vind het heel leuk om hier samen naar te kijken.
Kwart voor twaalf zat ik bij de psycholoog, vertellen wat ik voel en hoe ik ermee omga, en met wie ik kan delen en dat ik me gelukkig mag prijzen dat ik lieve mensen als een vangnet in mijn leven heb. En ze gaf advies over mindfulness oefeningen doen, ze had het over een programma van een website waarvan ik de naam weer ben vergeten.
En ik mocht best trots zijn op mezelf dat ik dingen onderneem zei ze, zoals de palen van de omgewaaide pergola doorzagen zodat ze in mijn auto pasten, en naar de vuilstort gaan met een wagen vol gesorteerde afval uit de tuin en garage, en dat ik eind vorige week een klusjesman had ingehuurd om woensdag de poort te fixen, en dat ik ook van plan was om naar de bee te gaan deze middag.
Mijn tas stond al klaar, en toen ik deze foto maakte viel de tekst op de tas me opeens op;“Geniet ervan schatje”, zei Perry altijd als ik de deur uitging naar een bee of een raid. Toen ik de tekst opeens zag staan moest ik huilen, en heb een tijdje Eveliens oor water gegeven met haar armen om me heen; een knuffel en een schouder om op uit te huilen als pleister voor het immens verdriet.

Voor het eerst naar de bee in Etten-Leur, het enige waar ik tegenop zag waren de prikkels waar ik dan zo moe van word dat ik me nergens meer op kan focussen, maar dat viel mee en ik trok zelf ook aan de handrem door even de winkelruimte in te lopen, rust aan mijn hoofd.
72314d59-5f59-4a79-95a7-82dab162dfa4
Ik haakte bij drie bloemen de witte buitenste randen

En trakteerde mezelf op het boek Trade Winds van Sue Spargo

Zo mooi 😍 op de ondergrond van blauwe lapjes na is het allemaal handwerk.

Evelien heeft vandaag een late dienst, dus besloot ik voor mezelf asperges klaar te maken, met een zelfgemaakte Hollandaisesaus volgens dit recept de volgende keer zal ik iets minder azijn toevoegen, maar verder was het heerlijk 🤤 Mijn lief zou er zeker ook van hebben gesmuld, het was een van zijn favoriete gerechten.

Wel wat anders dan de pizza van gisteravond, lekker ouderwets bij de tv gegeten, kijkend naar de eerste aflevering van dept.Q.
3866529A-D06F-4C72-8BFD-53ABC100FE83
Met Fay gaat het weer goed, ik was eind vorige week nog “even” met haar terug gegaan naar de dierenarts omdat ik vond dat ze weer achteruit ging, maar Stijn kon niets afwijkende vinden en met nog een shotje medicatie tegen de misselijkheid zijn we weer naar huis gegaan. Ze knapte hier enorm van op, at als een bouwvakker en was zondag niet meer binnen te houden. Gelukkig loopt ze vrolijk in en uit met Sherlock, en ook zonder haar maatje komt ze binnen, en ze zoekt me ook op voor aaitjes. Jon probeert me hier te hypnotiseren, geef ons eten!

Fay is alleen wat angstig als ze voor de nacht de garage in moet, ze loopt dan niet meer vrolijk mee met Sherlock maar blijft hangen in de keuken. Nou ja, er zijn ergere dingen. Dus vannacht is Jon de garage ingegaan en zaten Fay en Sherlock in de woonkamer. Sherlock en Jon samen geeft teveel stress voor Jon, want Sherlock kan heel fanatiek worden als ze stoeien, en dan vliegen de plukken haren in het rond. Beetje zielig hè.