Categoriearchief: Sophie

Bananendozen

Toen ik zaterdag een berichtje in de Nextdoor wijkapp zette dat ik op zoek was naar Knippies en andere tijdschriften met patronen voor kinderkleren, kreeg ik ‘s avonds al bericht van een man die wel op zolder zou gaan kijken voor me. Zijn vrouw was een verwoede naaister en na haar overlijden waren haar spullen naar zolder gebracht. Zondag appte hij me dat ik maandag drie bananendozen vol kon komen halen, en zo geschiede. Hij wilde er niets voor hebben, de wetenschap dat zijn vrouw het geweldig zou vinden dat haar tijdschriften weer gebruikt zouden worden was voldoende voor hem.

Een vitale 70+er opende de deur toen ik uitstapte, ik gaf hem een doos Merci chocolaatjes als dank, en hij overhandigde me een doos terwijl hij de andere droeg en in de auto zette. Toen ik de laatste doos oppakte wenste hij me er veel plezier mee, hij had geen idee wat er nog meer tussen de tijdschriften lag, dus alsik in de dozen nog iets tegenkwam wat van persoonlijke aard was, of ik dat dan wilde terug geven. Uiteraard, dat spreekt voor zich, en na een stevige handdruk (blijf dit eng vinden) reed ik weer naar huis.
Jon was er als de kippen bij, gek op dozen,
939BFB0C-AC18-4EE1-9082-7D0F3E1EA083
maar het duurde wel lang zeg, dat sorteren, hij werd er een beetje moedeloos van en ging bij liggen
9D903FC2-9A95-42A6-BC26-926CCBA2A8F0
ze konden niet snel genoeg leeg zijn, als ik nou eens opschoot, dan zou hij de deur wel in de gaten houden
1BEF8E62-B2C6-4BCE-9D42-D5C9FC79CFE8
We zijn er bijna
54C28C42-1B2C-4216-A41C-1685243BFC73
Toen de doos op de stoel leeg was sprong Jon er gelijk in, eerst even kijken of hij zich er goed in kon wassen, maar toen hij zich omdraaide flikkerde hij met doos en al van de stoel af, wat een klap was dat. Jon was weggesprongen en kwam gelijk terug om naar de doos te kijken en sprong er gelijk weer in, dieper dan dit kon hij niet vallen, de doos. Even later kwam Sherlock binnen en begon door de kier van de doos te hengelen naar Jon, en zo zaten ze een tijdje een soort van tikkertje te doen. 

De laatste doos had vooral breitijdschriften, kijk nou toch wat een dotje, zowel het kindje als het vestje.
FA321B13-2A8B-4E89-980D-E7629F40970E
Dit hield ik na vier uur sorteren over aan kinderbladen, er zaten tijdschriften bij waar ik vroeger ook kleren uit heb gemaakt, en welke ik heb opgeruimd toen we in 2015 weer verhuisden. Ik ben ook heel blij met de Ottobre bladen, daar staan mooie patronen in met hele goede beschrijvingen, ik werkte hier heel graag mee.
7AFC645B-5F07-4F68-99F2-D2E9815D5A18
De andere modebladen zoals KnipMode (ook XL), Burda, Simplicity en heel veel kooppatronen waarvan sommigen nog ongeopend heb ik in een tas en doos gedaan, ik zal even contact opnemen met de weduwnaar of het oké is dat ik deze bladen in de wijkapp aanbied (gratis), om zo anderen blij te kunnen maken. Ik heb een paar persoonlijke papieren gevonden tussen de tijdschriften, deze zal ik samen met twee mooie multi mappen bij hem afgeven.
En waarom ik om naaipatronen vroeg? Ik heb twee basispatronen die tot maat 56 gaan, en ons Sophietje groeit als kool, wat een snoepje is het toch, al bijna drie maanden oud.
C6ADCA80-0159-4AEE-833D-D384746B9E76

Positief blijven

Ik begin met het mooie nieuws: dinsdag kreeg manlief de uitslag te horen van de controle CT-scan en alles was goed, slechts restjes dood weefsel en littekenweefsel zichtbaar bij de longen wat nog moest worden opgeruimd/genezen. Het heeft zijn tijd nodig, een half jaar geleden waren de behandelingen net klaar, en nu kan/lust manlief alweer zoveel. Tranen van opluchting, de aanloop naar de uitslag was weer een zenuwentoestand, maar we kunnen er weer tegenaan. Tot over drie maanden.

Helaas loop ik niet over van mentale stabiliteit, er wordt aan gewerkt maar de psychologe voor wie ik een verwijzing heb, heeft een wachttijd van minstens vier weken, dus roeien we met de riemen die we hebben bij de reguliere psychologe die het ook zo druk heeft dat ik over drie weken pas weer kan langskomen. 

Gelukkig is er afleiding, ik brei aan het vest in de avonduren (nee, nog niet klaar) en afgelopen zondag kreeg ik een uitnodiging vanuit Noorwegen om mee te doen met een vijf sterren raid. (Pokemon) Altijd leuk, we zaten er met vier man in voor aanvang maar toen het gevecht begon waren er drie afgehaakt 😣 en moest ik het monster alleen proberen te verslaan. Ook stoppen was geen optie, ik ga geen remote raidpass weggooien, dus doortikken op het schermpje (ziet er niet uit), vlak voor het eind was mijn team van vechters dood en moest ik een nieuw team aantikken, en met slechts vijf seconden op de klok had ik de raid boss verslagen.  Yes!
631099D4-7289-40A8-B606-CB2AACB17002
En veel leukere afleiding in de vorm van familiebezoek, lekker eten, natafelen
6C40E757-B272-4D71-9FF7-1A8B4606B65F
spelletjes doen en Sophietje knuffelen
2E861D0D-C987-4D39-94BF-5A7335089554
Wat een vrolijk meisje
16B5869B-63D9-48AA-B996-373F746645C9
Ik maakte de afgelopen dagen nog wat kleertjes voor Sophie, de broekjes zijn nog wel wat te groot maar dat lost zich vanzelf wel op; ik was vergeten op het getekende patroon erbij te zetten dat het inclusief broeksband was en dat als ik boordjes aan de pijpjes wilde maken, ik de pijpen iets korter moest knippen. 
B1A5FDA5-D8BD-46B6-A099-1B7DB470C1C2
Schattig hè met dat labeltje.
C0175041-0EE9-44A0-A834-40D61381E755
En nog ben ik niet door de stofjes heen, er is nog genoeg voor een broekje/hansopje en drie jurkjes.
 
Fay begint zich steeds meer te ontspannen op mijn schoot, ze ligt niet meer in de startblokken klaar met haar neusje bij mijn knieën, aaien vind ze heerlijk zolang ik maar niet aan haar buikje kom.
7F73D5A1-A018-4B6A-95E3-4B5B1B498FEE
Er moesten nog boodschappen in huis gehaald worden, ik had de auto achteruit ingeparkeerd tegen de stoep bij de supermarkt, en reed later met het winkelwagentje naar de auto, kofferbak openen en de tassen er in tillen. Het winkelwagentje had steeds de neiging om tegen de auto aan te rollen, en na de tweede keer het wagentje weg te hebben geduwd werd ik een beetje boos.
“Stil blijven staan jij!”, mopperde ik, maar blijkbaar zei ik het harder dan ik dacht, want een meneer die met zijn fiets achter me langs liep stond opeens stil en keek me geschrokken aan. “Nee, niet u, ik heb het tegen het winkelwagentje”, zei ik. De man van in de veertig, zo te zien gewend orders van een vrouw te krijgen (en te gehoorzamen) keek me met half open mond sullig aan en liep toen snel door. Wie praat er nou tegen een winkelwagentje, moet hij gedacht hebben. Ik dus. 

Schooien

Fay treuzelde aan het eind van de middag weer met naar binnen komen, en omdat het begon te spetteren en ik ze heel graag binnen wilde hebben voordat het ging plenzen en ze dan niet meer vanonder de veranda wilde komen, pakte ik snel een paar kattensnoepjes uit de keuken, de schuifpui een stukje open latend in de hoop dat ze achter me aan kwam als ze zag dat ik naar de keuken liep.
Ze kwam pas naar binnen toen ze me de snoepjes op de mat bij de schuifpui zag leggen, en snel ging de deur dicht, Jon glipte op het nippertje ook nog naar binnen en dook gelijk de keuken in. Ik ging verder met breien, nog even mijn pen afmaken en dan een foto maken, ik ben al een eind gekomen maar heb denk ik nog wel een bol nodig eer hij op lengte is
A4C1B50B-3BDB-48DE-B538-2A8070E70659
Ik hoorde Jon van het aanrecht afspringen en zag hem zijn lippen aflikkend de kamer inlopen. Huh? Ik had toch niks eetbaars op het aanrecht laten staan, ik had alles schoongemaakt en opgeborgen na de lunch. Misschien had hij nog iets uit de gootsteen opgelikt, dacht ik, en ging weer verder met breien. Toen ik voor het eten klaarmaken de keuken inliep en de pannen op de kookplaat zette, viel mijn oog op het bakje met kattensnoepjes. Het deksel lag er naast en gelukkig had Jon ook aan de andere katten gedacht en nog iets overgelaten voor ze.
D740DA0C-FAA4-4411-B8CA-1BEBCD058A1A
Toen we aan tafel zaten liep Jon tussen ons in kopjes te geven en zat Fay ook vlakbij ons aan te kijken, wie weet wat er op de grond viel. Toen er na een tijdje geduldig zitten en lief kijken niks gebeurde, liep ze terug de woonkamer in. Jon ging er bij liggen, geduld is een schone zaak, doch werd niet beloond en mokkend zat hij toen we afruimden op het vensterbank om naar buiten gelaten te worden. Dan maar zelf iets lekkers zoeken.
Alles behalve mokken doet deze kleine uk, het nieuwe broekje zit zo fijn, is zo lekker zacht en warm en ruim, het wachten is op een foto dat ze op haar teentjes gaat kluiven 🥹
013A1F40-DE1B-4FD0-93B7-D7844C5A4D39

Rust roest

Jon had weer de gekke vijf minuten en stoof als een malle door het huis, de mat in de hal werd als sleetje gebruikt, zijn pootjes roffelden trappen op en af en in de kamer hoorde ik de eetkamerstoelen verschuiven. Ik stond net aardappelen af te gieten toen er opeens een harde klap kwam vanuit de kamer, en toen ik even later in de kamer keek zag ik meneer Haas liggen, hij wist van niks.
8EBA715B-4044-4E4E-AF6F-C5A5F39C1955

Fay was de laatste weken een enorme treuzelkont met naar binnen komen als ze alleen was, met Sherlock of Jon rent ze in hun kielzog mee naar binnen, maar in haar eentje vond ze eng.
Als ik de schuifpui opende als ik zag dat ze kwam aanlopen, rook ze even aan de deurpost en ging een stapje achteruit nemend erbij zitten, kijkend naar de opening. Dus deed ik de deur weer dicht, want we stoken niet voor de buitenwereld. En dan kwam ze weer dichterbij zitten en ging de deur weer open, en nam ze weer een stapje naar achteren.
Met een zuchtende “Ja, het is goed hoor, ik ben niet gek”, ging de deur weer dicht, waarop ze haar neusje tegen de kier duwde, de gek deed de schuifpui weer open en toen stak ze haar kopje naar binnen. Zo kon ze wel een minuut blijven staan. Vaak stapte ze dan weer naar achteren, maar steeds vaker liep ze aarzelend door, om zich heen kijken alsof ze een aanval verwachte.

En nu komt ze aanrennen, de schuifpui gaat open, soms een lichte aarzeling waarbij ze aan de deurpost ruikt om te zien wie er als laatste hier is geweest, en dan trippelt ze naar binnen. Haar staartje gaat dan gelijk omhoog met een mooi krulletje op het eind, en laat ze zich lekker aaien, ook door manlief, terwijl ze zich alleen liet aaien als ze op schoot lag of op de bank of op haar toren.

Het was zo fijn om weer wat te naaien, een simpel broekje voor Sophie, ik gebruikte een basispatroon maar maakte het veel wijder voor meer bewegingsvrijheid. Yvonne had me alle maten van Sophietje doorgegeven over de dikke stoffen luier heen gemeten. Sherlock ligt er bij voor de rustbewaking.
F1AB2739-8964-4817-8F47-7FBB32DBBE0F
Jon hielp mee met het elastiek in de boord vastzetten, vlak na deze foto pakte hij het meetlint in zijn bek en sprong van tafel, het meetlint tussen zijn poten mee de overloop op slepend. Gelukkig was daarna zijn oerinstinct bevredigend en kon ik het lint weer terug pakken.
5FD2E470-485D-4046-B4D9-A3638DE0BB1D
Vrijdag had ik een jurkje en broekje klaar, en ze passen haar gelukkig goed.

32B15E88-F104-4F6E-B9EB-930A3DD506A6
Schattig stofje, ik kon het niet laten en heb er een klein zakje op gemaakt.
BF506AC7-0D98-4638-8A51-51D3DCFC9AFD
Verhaaltje voor het slapen gaan, je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen, zo schattig
40C62B1A-4DEB-4F40-B559-C04CA4D3F65E
Daar we nog op kraambezoek willen gaan bij ons neefje voordat hij zijn eerste tandjes krijgt, ging ik aan de slag met het maken van een label, en nu we eindelijk -bijna een maand na de geboorte- hun kaartje kregen had ik een mooie voorbeeld.

Dat late versturen blijkt heel normaal hebben we gemerkt; dat de vader vroeger gelijk na de aangifte bij het gemeentehuis langsging bij de drukker met de laatste info zodat een dag later de doos met kaartjes opgehaald kon worden en ze dezelfde dag nog op de bus gingen, vinden ze nu idioot. Maar ja, vroeger was onze social media de telefoon en de post.

Kaartje overgetrokken op stof, uiteraard had ik het lapje te klein geknipt om in de ring te passen, dus moest ik het wat groter maken.

9EA76136-C2E4-465E-A3DA-2C8378CB8554
En toen aan tafel met goed licht aan de gang gegaan met steelsteek, stiksteek, platsteek en voor het oogje een bouillonsteek (staaf steek), het was een leuk werkje.
C28850ED-E342-4435-B97F-3A12F836C3BF
Toen dit klaar was heb ik het lapje gevoerd met witte katoen, zodat de achterkantstof van de quilt minder kon doorschijnen, en na een uurtje naaien met de hand zat het op de quilt. ( de quilt was al gewassen met Neutral wasmiddel) Overmorgen gaan we hem op kraamvisite afgeven en de kleine Bruno bewonderen 🥰 
F12B4407-AA98-4936-B5E8-81ED01E9D700

Vechtersbaasje

Vorige week was Sherlock ‘s nachts niet thuisgekomen, en ik liep de volgende ochtend te zoeken, half misselijk van bezorgdheid, maar kon hem niet vinden. Een paar uur later zag ik hem onder de veranda op het bankje zitten, hij nam geen aanstalten om naar binnen te komen,  en keek wat om zich heen. Toen hij ook niet met Fay naar binnen liep, ben ik hem maar gaan halen, niet geheel de bedoeling vond hij, maar hij stribbelde niet heel erg tegen. Hij liep eenmaal binnen rustig naar de keuken, ik hoorde hem eten en terug de kamer in wilde hij er weer uit. Dacht het niet. Ik zette hem op de toren en daar bleef hij gewoon zitten, tot vreugde van Fay die er lekker bij ging zitten
42650CB4-9576-4417-87F1-832750B41D65
Het passieve van Sherlock stak ik op de zware nacht die hij vast had gehad, hij at gewoon en ik kon geen wondjes ontdekken en zijn nageltjes zagen er ook mooi scherp uit. Gewoon flink doorgezakt en nu last van een kater. Ze gingen lekker liggen, nou ja, lekker

Genieten van de rust, normaal houdt Sherlock het al na een half uur voor gezien
05A32B65-24DF-4628-BAFD-89D6ED362E06
Fay wist het zo voor mekaar te krijgen dat Sherlock uiteindelijk helemaal op het randje van de toren lag, en Sherlock liet het gewoon gebeuren. Drie uur later, genieten van het late middag zonnetje
A83F0EC2-60AF-4E02-88AA-73F8450B706A
Ik merkte wel dat Sherlock ergens last van had, hij liep wat voorzichtiger, misschien dat zijn pootje waar hij bijna een maand eerder problemen mee had wat meer last gaf. Vrijdag ging ik naar boven, even wat patroontjes zoeken, na een aarzelende aanloop sprong Sherlock op tafel en hielp mee terwijl Jon meer van het overzicht houden was.

95D425BC-389C-4400-ABF9-CCDA6F20B8D0
Fay kwam aantrippelen, maakte een zweefsprongetje en kwam erbij zitten, rook of er nog snoepjes op het handdoekje lagen (Sherlock krijgt ze daar altijd want hij kan ze anders niet goed oppakken, geen tandjes he)
C65A5B2B-FEEB-4903-AF84-4C626DE6DF09
en vroeg toen aan Sherlock of ze mee mocht helpen met assisteren.
8087D461-C462-4ABD-A539-581519B8FB44
Nou vooruit, en zo zaten/lagen ze een tijdje,
B7715DE2-7266-497B-B200-0F4D57F76B3C
tot ik weer naar beneden ging, ik kon me niet focussen en besloot om even stof halen bij de Stoffenkoning in Rucphen. Ik was die morgen vroeg bij de psycholoog geweest, het emmertje begint over te lopen en een niet goed behandelde trauma speelt nu de rek er uit raakt weer op; ze gaat dit aanpakken met EMDR.

 Ik heb even getwijfeld of ik dit in mijn blogje ging zetten,  het is wel erg persoonlijk en over de mentale problemen durft men niet zo snel te praten, want je wilt niet zwak overkomen, of voor een aandachtshoer uitgemaakt worden.  Er over praten helpt, een buitenstaander met verstand van zaken kan helpen alles op een rijtje te zetten, het te relativeren, je aanmoedigen om dingen (anders) aan te pakken, en evt andere hulp aanbieden om de angel uit oud zeer te halen waardoor je er gewoon zonder de pijn of angst of verwijten naar kunt kijken. 

Ik moest die middag er dus gewoon even uit, even wat minder in mijn hoofd bezig zijn, en wat helpt beter dan lapjes kopen. (Plantjes, maar daar is het nu de tijd niet voor)  Nou hoor ik quilters zeggen dat ik dan toch beter langs Quiltshop Leur had kunnen gaan. Dat was ook een optie ware het niet dat ik aan quiltstof geen gebrek heb, wel aan kinderstofjes, en gelukkig vond ik er een paar, ook al had ik last van keuzestress en heb bijna een uur staan wikken en wegen voor de schappen, idioot gewoon.
Gelukkig hielp mijn bijnaschoondochter op afstand met kiezen, ik stuurde haar foto’s en een filmpje van de stoffen en zij omcirkelde op screenshots welke ze mooi vond. Rechts liggen de dikke tricot met wollige achterkant voor pyjama’s of zo, links de gewone tricotstoffen. Ik ben begonnen met broekjes, een jurkje en een kruippakje, en we zien wel, als het klaar is zal ik de foto’s showen.
61C1ED16-DAD6-40C9-BB1A-5E32EBCC252E
Tijdens het koken schoot ik weer even vol, ik zag pootafdrukken van Puk op het raam, hij was een fanatieke vliegenvanger, ach het lief ventje wordt zo gemist.
47CD3730-F9C8-438A-B624-35DC50A596C4
Gelukkig zijn Jon, Fay en Sherlock ook vreselijk lief, Fay begint steeds aanhaliger te worden en is een geoefende schootkat aan het worden die pas van schoot gaat als ik omhoog kom. Eerder hoefde ik alleen maar aan opstaan te denken en ze schoot al weg. 

Zaterdag zag ik opeens hele kleine druppeltjes bloed op de vloer liggen, maar kon niet ontdekken waar dat vandaan kwam, geen wondjes aan pootjes,  pas zondagmiddag ontdekte ik dat Sherlocks haren geklit zaten op zijn rechter elleboog, en dat het daar flink dik was, een bult maatje kippenei, duidelijk een abces. Maandag nam ik hem mee naar de dierenarts, het was dezelfde die hem eerder ook al had onderzocht, en hij ging al gelijk heel rustig erbij liggen. Ze schoor het dikke plekje kaal en er kwam een open wondje tevoorschijn, maar er kwam niks meer uit van viezigheid, alleen maar wat wondvocht.

Wel was het dik rond het gewricht aldaar, dus kreeg hij weer voor een week een antibioticakuur. Ze onderzocht hem verder en op heel veel korstjes van krabwondjes na kon ze niks ontdekken, hij had geen enkel wondje op zijn achterlijf. “Jongen wat een gevecht moet dat zijn geweest, er moet in de buurt een andere kat rondlopen die net zo erg of zelfs erger is toegetakeld”, zei ze. Ik probeer hem voortaan wat vroeger op de avond binnen te krijgen, want hoe later op de avond hoe lastiger dat wordt, het liefst houd ik hem al voor zeven uur binnen, maar dan zit hij voor het raam en miauwt dan zo zielig, dat ik weer zwicht en hem er uit laat. Fay mag na een uur of zes niet meer naar buiten, en ze berust hierin, gelukkig 😊 Tegen half negen komen Jon en Sherlock zich bij de schuifpui melden, en mogen ze niet meer naar buiten. 

De wond van Sherlock was gisteren al helemaal dicht, nog even en je ziet er niks meer van.
080B1CD7-6778-48E9-B9B0-ADBAC322DF49
Tijdens tv kijken brei ik de laatste weken aan een vest naar dit patroon, het meerderen voor de raglanmouwen gaat lekker en ziet er mooi uit, en tijdens steken tellen kwam ik er achter dat ik al te ver was gegaan, en moest een stukje uithalen, tien pennen maar
C9FFC874-49EC-4673-89C5-471BED2C5473
Oeps iets te ver uitgehaald, weer een paar pennen gebreid en toen kon ik de steken voor de mouwen op een hulpdraad zetten, A2AB7B85-61C5-45EC-A138-5C2FB84F8A33
wat steken erbij voor onder de oksels, en weer verder breien zonder meer te meerderen. Op per ongeluk steken laten vallen na kan er nu niks meer mis gaan tijdens tv kijken.
4643EBB7-69C3-424A-9DFF-556808124BE0
Kijk eens wat een lieve foto we kregen, Sophie is nu twee maanden (en een paar dagen) oud
893C4BB2-BC52-43C1-B00D-FA96CAA956D0

Heb je even

Zaterdag rond het begin van de middag stonden deze twee voor het raam, ik opende het snel. “Is dit het klachtenloket?”, vroegen ze in koor, “We komen aandacht tekort”.
B163C0EB-1C98-4876-9012-B8F22565A5C5
Er stond een vreemde doos in de woonkamer, eentje waar je door kon kijken en het maakte geluid en had pootjes van boven die bewogen en van onderen die gelukkig niet bewogen. Er werd meerdere malen gecheckt of er onder het bedje niet nog zo’n kleine wurm zat. 

Ik legde ze uit dat dat Sophie vanavond weer naar haar eigen huis ging, en dat we ze dan weer op hun wenken zouden bedienen als goede kattenslaafjesbaasjes betaamt, en zuchtend sprongen ze op het gras en kon het klachtenloket raam weer dicht.

Toen de katten vrijdagavond in de garage waren voor de nacht had ik het campingbedje opgezet en opgemaakt, jee wat was dat leuk. En helemaal toen het popje er in lag
E1696FD4-51CA-4D50-9C30-735852AE545A
Fay bleef een tijdje gefascineerd naar Sophie kijken, maar toen ze meer geluid begon te maken hield ze het voor gezien
B5DE1DF5-03CE-4626-8394-AC8C00A3BE55
Jon vond het heel interessant
6C12579F-ABCC-4CFB-9D8C-2FC7B6CAF7AB
Even kijken
8C7AAE19-B9C3-4DF5-B2E1-86E3CADF0C6B

2A48F6D6-A995-48D2-8AEF-EF390A1C2A7E
Het liefst was hij er in gesprongen, beetje flauw van ons dat dit niet mocht
B1CC2A96-7BAB-4824-AE00-280EEDD31C22
De dag werd gevuld met flesjes geven, de katten constateerde opgelucht dat de kleine wurm vooralsnog niet uit eigen beweging er uit kon komen.
8D4AE252-D383-40F1-8CE3-08CCC8289540
Wat was het genieten, kijk nou toch hoe ze de duim van haar opa vast pakt.
D7B82578-B766-4D5D-9C88-716D7032E5B7 En lacht ze nou?
1B1400AB-F389-4CF9-879E-5C30A23B3BE7
Heel veel genieten
1E65FCCA-1594-4489-8ACB-1946CDCCCF3F
Ze is zo mooi en schattig, maar dat kan ook niet anders met zulke ouders.
8ED982E7-0335-467C-BA4F-630DB143F07B
Na het avondeten brachten we Sophie naar huis, we waren iets later vertrokken dan gepland, en het laatste kwartier van de rit liet ze heel zielig en hard huilend weten dat ze honger had. Ik zei: “Nog één keer Sesamstraat kijken en dan zijn we er”, maar daar had ze geen verhaal aan. Dan duurt een kwartier lang. Manlief haalde haar bij aankomst uit de Maxi-Cosi toen we er waren, hij hield haar troostend tegen zich aan toen hij naar de voordeur liep. Na de verschoning en een flesje was alles weer goed, en na koffie en thee te hebben opgedronken gingen we er weer vandoor. Het oppassen smaakte naar meer.
3C9A53ED-07A5-4471-9E7B-8A562B0AE1E7
De volgende dag klapte ik het bedje weer in en rolde het matrasje op, ja dat was lastig en zwaar werk, maar binnen tien minuten gefixt, en het paste met gemak in het zakje.

Zo leutig allemaal

Weinig tijd om te bloggen, ik ben gestart met het breien van een vest, poging twee kun je wel zeggen, want poging een strandde eerst in een veel te groot help-ik-verzuip-vest, en na het wassen werd het een kek vervilt jasje die helaas tijdens het dragen bij mijn derrière opkroop en ik de hele tijd er aan zat te trekken om mijn welvingen niet te veel tentoon te stellen.
Ik zag op Facebook dat Anita (met de vlijtige handjes) aan een top-down vest was begonnen en ze was lovend over het patroon, omdat je het helemaal op maat kan verlengen/verkorten want je kan al breiend passen, en als hij klaar is heb je enkel twee okselnaden om dicht te maken.
https://www.petiteknit.com/products/no-frills-cardigan
dus snel klikkerdeklik ook gekocht, want ik zag dat het geschikt was voor pen nr 4, en laat ik daar nog bijna zes (!) bollen van 700 meter hebben.
Waarom zes?
Nou, ik had nog een bol van over toen ik weer op de markt was, kijkend bij het wolkraam wat ze nog meer van moois hadden (veel), zag ik dat een klant dezelfde wol kocht als waar ik net het reuze vest van had gebreid, en de verkoopster legde het pak met resterende bollen terug in de wagen waar ze haar voorraad bewaard, met de wijze woorden “dit zijn de laatste die ik nu nog heb”, en keek ze mij nou aan? Better safe than sorry. 
Daarom dus zes.

DD1F0D00-1D0C-45AA-9119-28AF28D938A7
Superlang geleden dat ik een top-down heb gebreid, werkelijk wel iets van veertig jaar, 🫣 en ik kon me er werkelijk niks meer van herinneren. Die kraag, hoe dan? Gelukkig staan er op de website filmpjes per stap en kwam ik er wel uit, het meerderen voor de raglanmouwen is een aandachtspunt bij mij, vooral de steekmarkeerders irriteren me mateloos vind ik erg onhandig.  En toen ik na een stukje keek of de meerderingen de goede kanten op wezen, zag ik een onregelmatigheid in de vorm van een gevallen steek 😥 die ik gelukkig wel wist op te halen, maar die ladder van steekjes is wel een stuk fijner dan de rest. Het zal hopelijk niet meer opvallen in het geheel.

37E69D80-6E85-47B3-817F-64C88D05E76D
Toch? Het zit voor de kijker rechts (ondertussen laat ik Jon er in)
649B6546-DF14-4041-BBFF-7FA3D52F164D

Ik doe ongeveer een (even Fay binnen laten) minuut of twaalf over een naald (Fay begroet mijn iPad), ik had mijn breiwerk mee toen ik gisteren naar de bekken fysio moest (alles gaat goed, mijn binnenvoering begint weer strak te zitten 👌) en ik begon net aan mijn derde pen toen ze me naar binnen riep. Het was aan het begin van de middag flink uitgelopen met een cliënt en dat haal je de rest van de dag niet meer in, zei ze verontschuldigend.
Hehe, Fay heeft haar plekje gevonden, hiervoor moest ik mijn stoel in de relax stand zetten om plaats te maken voor haar en mijn iPad, het typt een beetje onhandig, maar we doen alles voor de poezenbeesten. Jon wilt er uit, hij moet maar even wachten, Fay ligt net zo lekker.

Kijk nou toch wat leuk, het jasje waar Sophie in zwom toen ze twee dagen oud naar huis mocht zit nu prima, ook al is de capuchon ruim, maar dat is bij alle jasjes zo.
EF7D0369-A90E-44C7-83CF-BF3874CACE90
Dat zag ik toen ik weer bij Baby-dump was, oh man wat is dat leuk om bij al die kleertjes te kijken. Ik was er met een missie, ons Sophietje komt een hele dag bij ons zodat de ouders een dagje weg kunnen, en dan wil ik wel dat ze een eigen bedje heeft ipv de trampoline. Even online zoeken welk merk goed en stevig was, dit bleek van Qute, de Q-Sleep te zijn, en eenmaal gevonden in de winkel kon ik uit drie kleuren kiezen: zwart, mintgroen of mosgroen. Het werd mosgroen. (Even Sherlock naar binnen en Jon naar buiten laten, fijn dat ze dit gelijkertijd willen doen)

De verkoopster adviseerde mij om er een extra matrasje bij te kopen, want wat er bij geleverd werd was een hele dunne, en je voelde het frame er doorheen bij lichte druk. En ja, inderdaad, dat kan niet lekker liggen, ook al weegt Sophie nou nog steeds minder dan Jon en kan ze nog geen deuk in het dunne matrasje maken, maar over een jaar vast wel, dus doe maar.

Ze adviseerde een fijne dikke, maar die vond ik toch te dik en in combinatie met erg zacht leek me dat niet veilig. Toen ik dit hardop zei, antwoordde ze een beetje kattig dat iedereen deze erbij nam en ze nog nooit klachten hierover had gekregen. Sorry hoor, maar ik wil alleen maar het beste en veiligste voor mijn kleindochtertje.
Ze wees me op een andere, met metaal platen onder de matrasdelen, die was steviger. Wat heet, die was dun en hard, en het leek me ook koud in de winter. Ik zag een inflatable matrasje liggen van het merk Qute, hij voelde stevig aan maar niet plankhard, niet te dik, niet te dun, en hij bestond uit een deel ipv uit vier delen. “Opgerold past het in dit zakje”, zei de verkoopster optimistisch, en hield een nylon zakje op van -ik gok- 20x 30cm. Toen ik zei dat ik die wilde hebben, zocht ze tussen de verpakkingen, maar het bleek de laatste te zijn, “Dan gaat het deze worden, ik zal hem voor u inpakken”, en ze liep ermee naar de toonbank om het op te rollen om in het zakje te stoppen.
Hah, makkelijker gezegd dan gedaan.

Ze begon door in de gehele breedte knijpend in het matrasje deze al duwend leeg te persen en op te rollen, en ik vroeg me af hoe ze de lange worst eenmaal opgerold dubbel gevouwen kreeg zonder het kapot te maken. Nadat de rol tot twee keer toe uit haar handen schoot -want hij werd te dik om zowel goed in te kunnen knijpen én op te rollen- en zich daardoor weer met lucht vulde, besloot ze het op de grond te proberen ipv op het randje van de toonbank. Ze ging het anders proberen en vouwde eerst het matrasje in de breedte dubbel, zodat het nu ongeveer even breed was als het zakje. Hehe, eindelijk. En met een steeds roder wordend hoofd ging ze weer aan de slag, het leek wel of ze aan het reanimeren was.
“Poeh dat is wel hard werken voor zo’n klein matrasje, dat is toch haast geen doen?”, zei ik tegen haar, mezelf afvragend of het mij wel zou lukken. “Het zou wel heel lullig zijn als ik nu toch liever een ander matrasje zou willen”, en even hield ze op met rollen en keek me haast hoopvol aan. “Naaah, ik neem hem wel hoor”, zei ik en liep grinnikend naar een rekje met kleding vlakbij de toonbank, en ik hoorde ze zuchten en steunen achter de balie. (even Jon, Fay en Sherlock naar buiten laten, Huh, ik had Jon toch net ook naar buiten gelaten? Oh wacht, dan zal hij via de Koninklijke ingang -raam werkkamer van mijn lief- naar binnen zijn gelaten)

Een blonde ontevreden kijkende Barbiepop, geheel in het ivoor gekleed in pluche jasje, minirok en met hoge glimmende laarzen tot halverwege haar dijbenen kwam aanlopen met een moeilijk kijkende matching met mama uitgedoste baby van een paar maanden in een bling bling designerwandelwagen, en legde een rokje op de toonbank, klagend dat ze niet snapte dat er geen badpakjes meer waren. Hoezo was het seizoen voorbij, de zwembaden waren toch gewoon het hele jaar door open? “Nou moet ze elke keer hetzelfde badpakje aan tijdens het babyzwemmen, dat is toch niet leuk?”

O boy, ik kon zo uit mijn hoofd wel een tiental dingen opnoemen die veel minder leuk waren, maar wilde het meisje van amper twintig niet aan het huilen maken, en keek achter de toonbank hoe het stond met de reanimatie. Het matrasje was eindelijk klein genoeg opgerold dat het in het zakje kon glijden. Nou ja, glijden, het werd nog een heel geduw en getrek met twee man en eenmaal dat de opening van het zakje de top van het opgerolde matrasje omklemde kon het gepeuter beginnen van het zakje er verder overheen te krijgen. Dit kon toch veel makkelijker, een groter zakje bijvoorbeeld? Nou ja, maandag weet ik het, maar grote kans dat het matrasje na twee pogingen onopgerold in een even snel gemaakte hoes bij ons op de kledingkast beland voor de volgende keer.

Het rokje – een schattig gebloemd katoen lapje van 10×30 cm aangerimpeld op een elastisch bandje- werd aangeslagen en bleek net zo duur te zijn als het campingbedje, OMG. Ze hoopte dat het haar dochtertje mooi zou staan. Ojee, wat een opeenstapeling van ellende, ook dat nog. De baby kon nog niet zonder steun rechtop zitten, laat staan lopen, dus hoezo zou het haar niet mooi staan.

Met het bedje ingeladen
1BD0D573-551F-43EE-BDF3-621156417B74
reed ik naar de kringloopwinkel, even kijken of ze er wippertjes hebben, vast wel, en ja hoor, achterin bij de babyspullen lagen er een stuk of vier, allen met wat vlekken op de bekleding, en lichte beschadigingen aan het metalen frame, maar ach, niets wat met wassen, een sopdoekje en een nieuwe zelfgemaakte hoes verholpen kon worden.

Het enige wippertje waarvan de bekleding in de wasmachine kon rook een uur in de wind naar kattenplas, getver, zoiets breng je toch niet naar de kringloopwinkel? Zelfs al zou ik ter plekke de hoes eraf slopen (no way dat ik zo’n stank in de auto wil hebben) dan nog zou het frame mogelijk stinken, brrr.

Ik was er gelijk klaar mee, dan maar geen wippertje, en ik wilde al weggaan toen mijn oog op een mooie kinderwagen viel, er was werkelijk niks mis (vlekjes op het matrasje, maar een nieuw matrasje is vast zo gekocht), en dat voor €39,95 inclusief een maxi-cosi. Hij reed als een zonnetje, alleen zag ik niet hoe het inklappen in zijn werk ging, ook al kon ik dit later wel op internet vinden vermoedde ik zo.
Ik zag ons al een stukje lopen met Sophie, en dan natuurlijk diep teleurgesteld thuis komen omdat we geen bekenden waren tegen gekomen en niemand in de wagen had gekeken.

Maar mijn gezond verstand kickte in en vertelde me dat ik echt geen kinderwagen nodig had, en het zou die hele dag gaan regenen, en dat ik gewoon naar huis moest gaan voordat ik iets anders “handigs” zou ontdekken.

Jon kwam er gistermiddag gezellig bij zitten toen ik om tot mentale rust te komen weer een paar pennen wilde breien voordat ik om de griepprik moest, en hield de draad in de gaten, altijd handig.
03F5EB5B-949A-4AD2-99E5-C7637D34C4F8
Een paar dagen geleden schoof hij bij ons aan toen we bijna klaar waren met eten, hij gaat dan tegenover ons zitten en weet dat hij niet op de draaischijf mag komen waar het beleg ligt. Maar aanraken telt toch niet?
5C30905A-B453-4B5C-993A-1EE56BEC1563
Ik ruimde de lunchspullen op en we lazen onze kranten nog even uit, tot manlief de zijne opzij schoof en een tijdschrift pakte dat ook op de draaischijf lag en de witte randjes worst tevoorschijn kwam, oei, die had ik over het hoofd gezien, maar Jon niet, het is zijn lievelingsworst.
081B9A08-6A95-4A0F-AE92-D7F1742AF717
En nee, hij heeft hier niks van gekregen, wel van een klein restje van de vetrand van de roompate, ook niet goed, ik weet het, maar hij keek me zo lief aan.

De griepprik krijgen was als altijd een fluitje van een cent, de vrouw voor me maakte er een sociaal event van door eerst wachtend in de rij te babbelen met mij, niks mis mee, doe ik ook vaak altijd. Maar pas bij de arts binnenlopend  nam ze de tijd met haar jas en vest uit te trekken, en tijdens en na het krijgen van de prik bleef ze maar door mauwen tegen de arts, die toen de vrouw niet  op eigen initiatief vertrok de gang in kijkend “de volgende!” riep. Sommige mensen hebben het echt niet door hè.  Misschien was het de eerste keer die dag dat ze mensen zag, wie zal het zeggen. Ze trok haar jas aan en liep gehaast met haar vest over haar arm de kamer uit.

Ik liep de arts groetend naar binnen met mijn bovenarm al ontbloot, prik ging er in, pleister was niet nodig want ik bloedde niet, bedankte de arts en ging onderwijl mijn jas aantrekkend weer naar de gang, ik was nog geen halve minuut binnen denk ik, en dit viel de dame die na mij kwam ook op, want ze riep net ietsje te hard in alle enthousiasme lachend tegen mij:  “Kijk, zo kan het ook hè. ” Ja precies.

Knuffelen

Afgelopen week zagen we Sophie weer, ze is al zo gegroeid en was zo pittig alles aan het observeren,
EA13FD17-4FF9-4099-B8F4-09F41BA5EF91
ze maakte deze selfie
9D9ABCD7-0115-4F8C-B56D-566BDC69842B
Tim maakte daarna deze foto
B7B9ACF3-0D17-4F53-B5F5-99F32DD1D0DC
Wat een moppie hè, en zulke zachte wangetjes,
CE97106F-96F6-4E97-92B9-402F9860CA4E
Al dat rondkijken was best vermoeiend, ze viel even later heel zoet in slaap,
47D8D82B-EFAC-4915-9944-8C56284CCFDA
Na het eten speelden we een bordspel, en al die tijd lag Sophie in dromenland tegen me aan.
3B353798-FE7C-4AC5-8958-670FCAF2AFAC
Luna lag de hele tijd op de stoel onder tafel en kwam na afloop erbij liggen, we hadden een paar van onze droge kattevoerbrokjes in een heel klein bakje meegenomen en ze zogen deze naar binnen alsof ze thuis geen eten kregen.
602B3650-DBE9-4ACD-8A58-FDED73111287
Bij thuiskomst kwamen de katten die allemaal buiten waren toen we de deur uit gingen aanrennen, Jon via de voordeur en Fay en Sherlock via de schuifpui. Op de salontafel staat een bakje waar chocolaatjes in hebben gezeten en waar nu pepermuntballen in zitten. Sherlock sprong op tafel en begon tegen het bakje aan te tikken, en omdat ik al zag gebeuren dat hij het op de grond kapot zou gooien zette ik het bakje maar gewoon op de grond, voor het filmpje uiteraard.

De mannen beginnen een buikje te krijgen, het achter elkaar aanrennen tijdens het spelen met Puk is weggevallen en dat is te zien. Ik geef ze dus maar iets minder eten overdag. Sherlock komt vaker bij me om aaitjes te halen, hij geniet als ik over zijn vachtje ga met het kleine borsteltje, ook dit was Puk zijn taak. Ze zijn alledrie veel aanhaliger geworden en zoeken mijn schoot ook meer op. Hier ligt Jon op schoot, te herkennen aan zijn niet gehavende oortjes en dikke staart, en bijna twee kilo zwaarder dan Sherlock.

08E51FAE-060C-407B-B3AC-14596DA2C5D2
Toen ik donderdag een vest naaide kwam Jon er gelijk bijzitten om mee te helpen, uiteraard moest hij zich eerst netjes maken om schoon aan de taak te kunnen beginnen. Het vest valt veel te wijd aan de onderkant en staat aan de achterkant teveel af, dus zal ik het achterpand aan de zijnaden wat smaller maken.  Ik dacht dat een A-lijn wel lekker zou zitten, maar daar is deze stof dus iets te stevig voor. Het zit trouwens wel lekker, maar het oog wil ook wat.
6F4C3CC0-97E0-4015-BAA7-E3ECA107D655

Gisteravond stonden Jon en Sherlock mekaar kopjes te geven in de keuken, te neuzen met elkaar en ook gaven ze elkaar likjes op hun kopjes, zo lief. Fay stond er bij te draaikonten en wreef zich ook tegen Jon aan die het allemaal toeliet en ook zij kreeg kopjes van de mannen. Ze liep op haar teentjes pirouettes te draaien vlak voor Jon en Sherlock, maar toen ik hun eten in de bakjes schepte ging ze naast me staan en kletste met een heel zacht en hoog stemmetje tegen me. Toen ik de bakjes oppakte en richting de garagedeur liep, renden ze alledrie voor me uit met de staartjes recht omhoog, en vielen daarna alledrie hard spinnend aan op het eten.

Ik zag een paar babysokjes bij breimeisje.nl en volgens mij heb ik die nog nooit eerder gemaakt, en dat wilde ik dus eens proberen, ik had nog superzachte katoen
0D08C734-ABA5-49EE-99ED-7C3ACD2A0240
Goed gelukt gelukkig, eentje maken is niet lastig, maar de tweede precies even groot krijgen is bij mij altijd wel een uitdaging, maar het is gelukt. En nu heb ik dit ook uit mijn systeem en kan ik weer door.
Een quilt gewassen en aan de lijn gehangen, altijd mooi om te zien. 

7AC6690E-454F-4AD0-A737-5C517AC406B8

Gras maaien voordat het gaat regenen. De planten doen het goed, de salvia is uitbundiger in bloei dan ooit tevoren. Wie zegt dat rood en paars niet samen kan gaan?
F280D4DD-E284-4140-B124-EAFF595C10CA
Een prachtige kleur paars naast dat bijna zwarte (deze salvia is niet winterhard maar heeft afgelopen winter toch doorstaan dankzij de weinige nachtvorst en dikke mulchlaag op de basis van de plant)
D5156BA0-0BD3-4A52-AC0C-E9068A1503DB
En de schijnhulst in de voortuin staat ook volop in bloei en ruikt zo zalig, de zoete geur ruik je al van verre.
3734561B-7F6F-4D90-A809-B294FC629103
Nog een mooi druivenblad om te showen en dan ga ik verder, even het vest versmallen.
1F001493-FF1B-495B-95BF-938F50FF91A4

Sweet Sophie

Zaterdagmiddag kregen we Sophie op bezoek, en omdat ze nog geen rijbewijs heeft kwamen haar papa en mama mee. Ze waren hier lang genoeg om twee drie keer de fles te krijgen, mijn lief gaf de eerste
1F49A2C0-4F6D-4906-8001-E7E2D93E40B1
en ik de tweede, het is zo genieten van de geluidjes die ze maakt tijdens het drinken, en om ze daarna in slaap te zien vallen,
AC9D0864-1256-4777-963F-C4C6AB116BB3
hier kunnen we geen genoeg van krijgen. En Jon ook niet, hij zat een hele tijd naar ons te kijken,
2F0ABF83-B07C-48BE-AE48-C4F915FD9A42
Ik had op de trampoline een bedje gemaakt van een knuffelzachte fleesedeken, zo lag ze vlak naast ons terwijl we aan tafel bordspelletjes deden. Jon vond het maar wat spannend.
B772AA1E-7D8F-43E9-A0B3-9F11B2A772DA
Ja je weet niet hoe een kat op een baby reageert, je kan het beste moet er altijd bij blijven. Vind ik.
Te schattig
462C6F8D-6261-447B-9B28-9FAD66AAA2CC
Tja, al het andere is futiel hierna hè.
Een paar dagen geleden stapte ik tijdens het eten klaarmaken op iets van Jon, hij besloot dat vlak achter mijn voeten liggen slim was voor het geval er iets eetbaars op de grond zou vallen. Hij gilde nog voordat ik mijn volle gewicht op een van zijn vijf uitsteeksels had gezet, en van schrik maakte mijn voet een detour waardoor ik bijna over mijn andere voet struikelde, en hij rende daarna naar buiten. Ik was blij hem een uurtje later richting de schuifpui te zien lopen zonder een manke stap, maar het moment dat hij mij in het snotje kreeg, tilde hij zijn rechter voorpootje heel hoog op en keek me  aan, mij een schuldgevoel willen bezorgen, maar niet wetend hoe hij een manke stap moest fingeren, liep hij quasi nonchalant de kamer in om halverwege de keuken opeens stil te staan. Met zijn voorpootjes op de plaats rust maakten zijn achterpootjes een paar korte snelle stapjes schuin naar voren, gooide zijn achterpootjes vervolgens in de negen uur stand, en ging hij zijn hol wassen; blijkbaar doen katten dit als ze zich geen houding kunnen geven na een gênante situatie. Nee, waar anderen bij zijn je achterwerk wassen, dat is pas gênant, toch?

Sherlock daarentegen liep wel behoorlijk te hinken, hij was onder mijn voeten gelopen toen ik ze in de garage hun eten gaf voor de nacht. Hij was na de gil waarvan ik me rot schrok gelijk gaan eten, en dus dacht ik er verder niet meer aan. Tot de volgende avond dus, tijdens het lopen steunde hij zo kort mogelijk  op dat zere voetje, en toen hij  stil stond  hield hij zijn linker voorpootje van de grond, en tijdens het eten steunde hij op zijn onderarmpootje; ik kon er niks geks aan voelen, en het bewoog allemaal heel normaal, maar dat zegt niks bij katten.hij gromde niet tijdens deze inspectie, maar wilde wel heel graag losgelaten worden.

Ik was voornemens (klinkt deftig) dat ik hem maandag na zou laten kijken door de dierenarts als hij er nog last van had, maar was vergeten dat ik om 12 uur mijn COVID vaccinatie moest halen en een paar uur later moest chauffeuren voor manlief. Met wie het trouwens elke week een klein beetje beter gaat, ook wat eten betreft, de pannenkoeken gingen gisteravond met smaak naar binnen. Het was behoorlijk druk bij de priklocatie, volgens de man die iedere automobilist de juiste kant op stuurde waren er al 600 mensen geweest, en voordat ik kon vragen of dit van vandaag was of van afgelopen week, wuifde hij met zijn hand dat ik door kon rijden.

Een bekende van Quiltshop Leur zette bij mij de spuit, ze vroeg wanneer ik weer langskwam. Eerst dacht ik dat ze de priklocatie bedoelde, maar natuurlijk had ze het over de winkel, en ik zei dat ik werkelijk geen idee had. Met mensen achter mij die op de prik stonden te wachten was een gezellig praatje maken niet de bedoeling, en ik liep snel door. In de wachtruimte mocht het kapje af, naast me zat een vrouw hevige puffend zwaaibewegingen te maken met de arm waarin ze de prik had gekregen, nog iets harder zwaaien en ze zou opstijgen. Lachend zei ze “Baat het niet, schaadt het niet”, toen we oogcontact maakten en ik zei dat ik van een arts had gehoord dat het niets uitmaakte of je de arm bewoog, stilhield of masseerde. Was het maar zo’n feest, dan zat ik nu niet met een pijnlijke arm.

Plaatjes

Jon komt gelijk naar me toe zodra hij ziet dat ik richting de vijver loop, een fotoshoot wilt hij niet missen, zolang ik het maar van zijn beste kant neem; even kijken wat er nog bloeit en groeit en rondzwemt. Nee, geen visjes, maar wel nog kikkers en een enkel salamandertje in het ondiepe opgewarmde water tussen de stenen
FC25DF2A-7C7A-4B14-8A13-25D45D22BCBA
Is het geen plaatje, de herfstaster achter de Sedum Herbstfreude, vroeger stond deze herfstaster op meerdere plaatsen in de tuin, dit is de enige nog. Hij zal het hier naast de vijver vast goed naar zijn zin hebben.
8741FAAB-5810-48CB-8E32-0A615CBF8E4A
Toen ik een paar jaar geleden in het tuincentrum nieuwe herfstasters kocht, hoopte ik dat ze net zo mooi compact bossig zou groeien en uitbundig zou bloeien als die hierboven, maar helaas. Hij groeit goed, te goed en te hoog, hij wandelt via wortelstokken zo uit het perkje en ik moet uitlopers regelmatig uit het gras trekken. En de bloei, mwah, ook niet om over naar huis te schrijven met hier en daar een plukje, hij moet de komende weken wel heel erg mooi gaan bloeien, anders gaat hij er uit, moet je toch kijken wat een wijde bos het is
72233F7F-04D7-48E9-B8FE-E29C5396E5D3
Van dichtbij zijn het wel lieve bloempjes, maar ik had gehoopt op meer kleurexplosie. Als je een verloren kale hoek hebt waar hij zijn gang kan gaan als hoge bodembedekker en onkruidonderdrukker, dan is het wel een goede. Hmmm, misschien dat ik hem kan scheuren en ga uitplanten in de bak in de voortuin.
CF05ACC0-0116-41EF-96F4-C6B427C7983E
Ik wees de aster al op dit 1,5 meter hoog struikje in de voortuin, Boem, dat is nog eens een blikvanger!
A51AAFE9-616B-4998-B0C1-3C7F8B41C183
Even de keeltjes smeren voordat we verder gaan
C45F13DD-C679-4800-AE32-E6EA5C127F20
De Viburnum staat erbij alsof er vijf maanden geleden niks is gebeurd, hij is mooi dichtgegroeid
C9EC02AB-206E-41A7-B709-48B74CBAEECE
Zo zag het er eind mei uit, een bos kale stompjes waar de meter lange takken af waren geknipt en gezaagd.
12B3940D-6DCB-4665-852B-9DF08F294463
De treur budleija staat nu pas in bloei, het is een elegante bloem
A6AB353C-35A6-43FA-A7D8-D3418C8D0A28
aan een onooglijk struikje, zo van deze kant bekeken is het niet verkeerd
B5A11532-78D9-41A5-85EC-0D7CF1FB124D
maar vanaf de zijkant bekeken is het diep treurig. Ze heeft het deze afgelopen zomer heel moeilijk gehad (wie niet) door droogte, en ook doordat ze in de verdrukking kwam van de naar citroentjes geurende struikkamperfoelie die na deze ontdekking een flinke snoeibeurt kreeg en hier gelukkig sportief op reageerde door weer frisse uitlopers te maken.
9EFA1542-47D0-40C3-9D40-BB39A1F24F1A
Fay poseert tussen de plantjes met haar eigen herfstkleuren
D6226659-A185-44D9-B446-2BDE7A06A4A2
Het was heerlijk buiten, de katten spelen tikkertje in de tuin, het geluid van het verkeer (altijd wat druk rond kwart voor 5) klinkt harder dan in het echt. Even later trekt iets de aandacht van Sherlock, de bolacacia verliest opeens verdacht veel blad

ojee, en nou er uit komen hè meisie, Sherlock wordt er zenuwachtig van

De niet winterharde Salvia overleefde de afgelopen winter en is ruim een meter hoog en blijft maar bloeien, E88AE9EF-A775-4E76-B03B-F6434C48F1FF
Net als de mini sering met zijn roze toefjes in de lucht, hij vond de knipbeurt na de voorjaar helemaal niet erg, integendeel, en links onder de Phlox met een paar roze bloemen ook na een snoeibeurt van uitgebloeide takken. De donkerroze bloemen rechtsonder zijn van een hortensia waarvan de bladeren al mooi naar het roestbruin/rood verkleuren
46ECAB70-E6EA-4590-93CD-FDEFD328A783
Woensdagavond waren we op verjaarsvisite bij onze bijna-schoondochter, ik begin het weer spannend te vinden om met een groepje mensen in een ruimte te zitten waar je geen voldoende afstand kunt houden nu de COVID besmettingen oplopen. Maar ik had er totaal geen moeite mee kleine Sophie te knuffelen en de fles te geven,  manlief zou een striptease kunnen houden vlak naast me en ik zou er niks van hebben gemerkt. Na het boertje viel Sophie tevreden in slaap en omdat we allemaal weggingen en meenemen geen optie was, legde ik ze in de box, waar ze heerlijk verder sliep. 
1C45EFBB-F3C3-4F69-A2FE-A61CA1C646BE
Omdat we Evelien woensdag ook zouden zien had ik voor haar stekjes geknipt van onze Monstera, want de plant die ze een paar jaar geleden van ons had gekregen voor haar verjaardag was dood gegaan nadat een kolonie trips het had aangevallen; deze beestjes sucken het leven uit alle planten als je niet uitkijkt. De eerste stengel afknippen viel me zwaar, maar daarna was ik haast net meer te remmen, wetend dat er onder de knip snel weer nieuwe bladeren met daaruit later nieuwe stengels zouden groeien, mits je goed knipte. En dat deed ik. Hopelijk. De tijd zal het leren.
E789912F-87CF-4A6B-A677-12BDD4F98622