Categoriearchief: Mijmeringen

Korte update

Heel veel dank voor de lieve berichten die jullie achterlieten bij mijn vorige blogje, het doet goed als er zo meegeleefd wordt. Vergeef me dat ik jullie niet persoonlijk via e-mail bedank, het wordt me dan allemaal teveel.  De uitslag van de biopt van de tumor is nog niet binnen, wat duurt het wachten dan lang.

Zaterdag waren Suzanne en ik op bezoek bij Evelien, ze was gewoon op en we zijn in de familie kamer gaan zitten om haar kamergenoot rust te geven.
Ze heeft zich in geen twee jaar zo energiek en helder in haar hoofd gevoeld als nu, ondanks slechte nachten vanwege vele controles en onrust. De tumor zat dus al zo lang te klieren op de hypofyse en daar de werking te verstoren. De hypofyse is maar een klein orgaantje maatje erwt maar zo belangrijk, het is de dirigent van het hormonaal proces in het lichaam. Orale medicatie moet nu de boel overnemen zodra in kaart is gebracht waar er bijgestuurd moet worden.

Evelien zit onder pittige pijnstillers, en heeft dus gelukkig geen pijn van de operatie wond. Haar zicht is weer terug aan het komen, het ene oog waarvan het zicht het laatst minder werd is bijna helemaal weer goed gekomen, bij het andere oog is het al over de helft weer goed. Dat is zo geruststellend, we zijn hier super blij mee.
Vandaag kreeg ze bezoek van haar broer Tim en zijn lief Yvonne, ze vond het heel gezellig, fijn hoor. En morgen zien wij haar weer.

Sherlock is ondertussen al 61 dagen bij ons, hij begint zich steeds meer te ontspannen als dh in de kamer is, en ook als dh de schuifpui openmaakt om Jon binnen te laten, durft Sherlock naast hem te staan en liet zich gisteren zelfs aaien. Grote overwinning! Best buddies met Jon, alhoewel hij wel wat minder met zijn staart zou mogen spelen vind Jon

En achter elkaar aanrennen over bank en tafel, hier een klein stukje van hoe het geregeld eraan toegaat.

Leuke verstrooiing, de tv kan gewoon uitblijven als die twee aan het spelen zijn. 

Duimen

Wat er gaande was met onze oudste dochter Evelien hield ik express vaag, omdat ze donderdag een MRI scan moest krijgen en we dan hopelijk duidelijkheid kregen waarom haar zicht sinds de laatste weken steeds slechter werd (alsof ze oogkleppen op had die steeds verder sloten). Misselijkheid, gebrek aan eetlust en vermoeidheid waren enkele van de klachten, en je leeft tussen hoop en vrees.

Gisteravond waren we net thuis van de scan in Amsterdam toen ze een telefoontje kreeg dat ze onmiddellijk naar een gespecialiseerd academisch medisch centrum moest komen, diagnose vermoedelijk een adenoom op de hypofyse én een abces die beiden op de oogzenuw drukken.

Drie uur na aankomst op de SEH was ze onderzocht door oogarts, neuroloog en internist, er was bloedafname, COVID test en ct-scan gedaan en kreeg ze na een bolus injectie hydrocortison deze verder via een pompje naast een zoutinfuus,  en werd ze opgenomen op de neurochirurgie, en er werden voorbereidingen getroffen voor een operatie begin van de dag.

In afwachting op de operatie en de uitslag zijn wij “gewoon” weer naar huis gegaan, het was heel onwerkelijk om over uitgestorven snelwegen te rijden,
we waren om 3 uur thuis en lagen een half uur later in bed, opgelucht dat Evelien in goede handen was en dat er gelijk door gepakt werd.

Na een korte doch goede nachtrust (ondanks de bloedafname voor het lab) werd Evelien nogmaals getest door de oogarts, nu om het exacte bereik van het zicht te bepalen als een ijkpunt voor later. En na weer een ct scan ging ze naar de ok, alwaar de neurochirurg via de neus het abces verwijderde en een groot deel van de tumor zonder al teveel van de hypofyse te verwijderen.  Er is een biopt afgenomen en de uitslag hiervan hoort ze volgende week. Het bleek geen adenoom te zijn, maar wat het wel is moet het lab uitzoeken. Allemaal vreselijk spannend.

We mochten vanmiddag op bezoek, ze was lekker helder, ze had zich zelf al omgekleed en had weer praatjes en eetlust, geen pijn en voor haar gevoel zag ze al iets meer, maar dit kon ook wishful thinking zijn zei ze.  Ze ligt met een andere vrouw (40+) op een kamer, zo te horen ook een Amsterdamse, met de droge humor van beiden zit het wel goed op die kamer.

Wij gaan proberen net zo dapper en sterk te zijn als Evelien, en hopen dat we volgende week te horen krijgen dat de rest van de tumor goedaardig is en met pilletjes kan worden opgelost. Het zal wederom een lange week worden.

Wat waren we blij dat de MRI-scan met 5 dagen vervroegd was dankzij hulp van de verzekeraar,  de wachtlijsten zijn gewoon schrikbarend lang vanwege de inhaalslag waar de ziekenhuizen nu mee bezig zijn.

 

Dag Wien

4D176464-17C3-4934-9EB8-D965431CC491
De uitvaart van de tien jaar oudere zus van mijn lief, mijn schoonzus, was vanmorgen, en het was een mooie dienst met lieve woorden, mooie slide show, en fijne -soms verrassende- muziek. De kleindochters hadden een K3 liedje uitgekozen over de allerliefste oma, het klonk zo vrolijk, terwijl er zoveel verdriet was. Ze had dit wel mooi gevonden. 

Tijdens een uitvaart horen tranen, het lucht op en er zitten ook altijd tranen bij voor andere dierbaren die zijn overleden, of voor een ander verdriet.  Ook nu dus. 

De ceremoniemeester sprak de mensen toe die via een live stream de uitvaart konden volgen, ze zei dat dit zo fijn was dat zij er op deze manier toch ook bij waren. Ja en toen had ik het weer even te kwaad; ik kreeg op de dag van uitvaart van mijn vader de rouwkaart toen de uitvaart achter de rug was, en weken later de life stream van de uitvaart te zien via via. Wat deed dat zeer dat niemand het fatsoen had mij te bellen toen hij net was overleden.
Dus tijdens de uitvaart van mijn schoonzus zat ik in gedachte heel even bij die van mijn vader.

Na afloop was er zowel binnen als buiten voldoende ruimte om thee of koffie met wat lekkers erbij te nuttigen, en dan zie en spreek je familieleden die je sinds begin 2020 niet meer heb gezien. Een reünie met een zwart randje, maar wel fijn om ze weer even te zien en spreken. Het was er druk, volgens mij zaten ze tegen het maximale aantal gasten, wat wel heel fijn was voor het gezin van Wien. Twee uur na het begin waren de meeste gasten al weg en gingen wij ook huiswaarts, en nu pas merken we hoe moe we zijn; de korte gebroken nachten en een onwezenlijk gevoel overdag gaan je niet in de koude kleren zitten.

Het leven gaat door, we gaan Wien vreselijk missen.

Dag lieve Loki

Vanmorgen 9 uur had Loki een afspraak bij de dierenarts, ze had al een paar dagen geen eetlust meer, had op korte tijd veel gewicht verloren, en gisterochtend rook ik een vieze adem bij haar. Ze zag er verder goed verzorgd uit, al misten we eergisteren haar springveertjes tijdens het lopen, ze keek helder en alert uit haar ogen, dus hoopte ik dat het een kleinigheidje was, slecht gebit, ontsteking achter in de keel of zo, maar onze vrees dat het wat veel ergers was werd om half tien bevestigd;  de dierenarts kwam met de bloeduitslagen en het zag er slecht uit: acuut nierfalen van jewelste, de waarden waren torenhoog, dat ze nog niet suf was mocht een wonder heten. We hebben haar helaas moeten laten inslapen, dh kwam gelijk langs de kliniek om afscheid te nemen, want er mocht maar één persoon mee naar binnen, allemaal heel verdrietig. Loki en ik zaten in de auto te wachten op mijn lief,0F4F4D13-514D-4851-92DF-A6A2C9E29A41

in de wachtruimte van de kliniek zat een vrouw met twee akelig keffende hondjes en een man met een dikke tamme kip op schoot, ik wilde Loki zo min mogelijk stress geven, en het hielp, ze genoot hoorbaar van de aaitjes over haar wangetjes.

Ik ging later alleen met Loki de behandelkamer in, ze kreeg een spuitje in de buik en ik heb ze tot haar laatste snik aaiend in mijn arm tegen mijn borst gehouden, ze had haar kopje op mijn bovenarm gelegd en ik liet ze naar buiten kijken, zodat de weilanden met paarden het laatste was wat ze zag, mijn wang op haar bolletje, en mijn lieve zachte woordjes tegen haar het laatste was wat ze hoorde. Ze stierf rustig binnen een paar minuten na de spuit, op het laatst een paar kleine stuiptrekkingen met haar kopje en toen was het kaarsje uit. Nadat de dierenarts bij binnenkomst met de stethoscoop haar hartje had beluisterd, bevestigde hij dat ze was overleden, verdrietig reden we naar huis, en nadat Jon even aan Loki had geroken en haar daarna negeerde,
1A2A2B7E-B2A7-4DEC-9779-EC1E4A0474F0
hebben we ze naast de veranda begraven, waar het egelhuis heeft gestaan, hier zat ze vaak op. Ik zette een poezenbeeldje op haar graf en stak elders uit de tuin een polletje met mini narcissen om hier te planten. Ook een bak met andere bloembollen die over een maandje zullen bloeien heb ik naast haar graf geplant om het een beetje Loki waardig te maken.
D1E97D70-5309-444E-8EC7-04DD7B4C2D94
Ze mocht maar 7 jaar worden ?
Samen met haar broertje Thor kwamen ze in juni 2013 bij ons wonen, speels en lief, Loki was van begin af aan het schuwst
IMG_4889
Best buddies met Thor,
IMG_4829
die helaas een jaar later overleed, aangereden op de weg achter ons huis. Samen in de wasmand,
IMG_5210
Samen met Zopje spruitjes tellen, hier valt op hoe klein ze is gebleven.
FB3B010C-D824-4682-A07B-68F04557FD5C
Bijna elke morgen in de wasbak kijken hoe we onze tanden poetsten
124AFE29-120D-4FB2-B509-F06B316D2C07
En altijd in de naaikamer om mij gezelschap te houden
8D09F7DA-21EF-4746-AE19-3AF75B6D71DC
Helaas werden zij en Jon geen beste maatjes, ze tolereerde hem
EA26BF51-15C0-4EB2-8328-3622CD118A03
zolang hij maar niet te dicht bij kwam, en vooral geen geintjes uithaalde, want dan kwam er een stevige gegrom uit haar keeltje
F796DC0A-F31A-4DDF-8FBF-9EE465B3A9D6
‘s nachts lag ze altijd op ons bed te slapen, en als ik opstond liep ze voor me uit naar de wc en daarna naar de badkamer, en terwijl ik na het douchen mijn rug afdroogde, draaide ze langs mijn benen om deze te drogen. We hielden van dit ritueel.
Ze heeft een mooi leven gehad maar veel te kort, haar avontuur had nog wel tien jaar mogen duren, wat zullen we haar missen.

Vrij van sneeuw

Prachtig was het wel, die witte geluiddempende laag, vooral toen het zonnetje scheen, maar het was verrekte koud. Jon durfde de eerste week niet naar buiten, pas tegen weekend en dan alleen na 21.00 als het stil was. Zondag floepte hij achter me aan naar buiten, een kwartier later stond hij te miepen bij de schuifpui
A7AA36BC-CA88-4352-B62C-AFCCCF06EAB6
Ik had donderdag een paadje gemaakt van de schuifdeur naar de kattenwc, Loki maakte er dankbaar gebruik van, ik had Jon er ook even bij gezet, maar zijn pootjes raakten de grond amper of hij stond alweer bij de schuifpui.
70D9BC51-E409-4326-8803-5C2123EA6916
Loki was wel blij met het paadje van de schuifpui over het gras
6653887E-A0EC-4DDA-AA3E-0C06352503EF
naar het keukenraam, met nog een afslag naar links en rechts, precies haar favoriete route
A033AA7C-4384-4925-9850-335689B08BFE
Het sneeuwruimen hield me even goed bezig, en de volgende dag merkte ik dat mijn spieren niks meer gewend waren, ik heb er twee dagen plezier van gehad.
9EEF718D-0654-405B-BE38-68518CB1017A
Maandag zette de dooi in en kwam de regen
33B66132-B678-48F0-B34C-0D3B768C23D1
Jon hoorde het keukenraam opengaan toen ik foto’s ging maken
ADC75F37-5961-4743-B18E-FA63AF64A447
En kwam aansloffen, nu het niet meer zo wit en koud was had hij veel minder haast om binnen te komen
5F62B851-DB97-49C0-B3B4-7F372414166A
Eerst even nog wat van de sneeuw proeven
24B1F6C7-9834-4835-B210-DD7D3031F253
en dan al kletsend op z’n dooie gemakje naar binnen
D295C9FD-30AF-462C-9CB7-A03617512496
En omdat het nu nog kon schepte ik een schaaltje vol met schone sneeuw en zette het binnen, eenmaal gesmolten drinken de katten hier lekker van. Het gebreide poppetje is een van de knuffeltjes van Jon waar hij mee gaat slepen als hij me mist.
B1B79B68-1973-4D6B-BC09-58B1176941BD
Ik borduurde afgelopen week dat ik vanwege een dipje niet blogde elke dag een beetje 
ABBD3A07-B6AA-4B01-BC51-99253937AEBC

0A9BBD1B-B335-4079-A3F0-BBBD0ED0EB60

9AF99E68-91A6-4C26-9A72-8586355568ED
Deze hieronder is van dinsdagavond, dat rommelige stukje onder het blaadje moest zo, ik vond het wel lastig om expres slordig te werken; de borduurtjes van woensdag en vandaag zal ik eind van de middag wel maken
986D6685-7FF9-457B-BAE6-903698397C05
en bakte zondag heerlijke appelflappen naar dit recept van Cees Holtkamp
A1B84C68-9DAD-4D2B-8003-A57D49FB2718
Op het YouTube kanaal van Kate kwam ik gisteren dit filmpje tegen waarin ze heerlijke hartige scones maakte, dat ze heerlijk zijn weet ik, omdat ik gelijk na het bekijken van het filmpje aan de slag ging, (recept staat onder het filmpje), lekker voor bij de lunch, en twintig minuten later
C7F4232D-0EB3-4944-8447-1746A60D3EA8
had ik er eentje al bijna op met een likje boter
5B482150-BF2D-4FD0-9460-755A45F15CDE
Oooh echt voor herhaling vatbaar, zo lekker ? . Mosterdpoeder en peper gaf een subtiele pit, en kaas maakt alles lekker. In navolging van Kate had ik de platte ronde deegbal ook in zessen gesneden, lekker snel, veel sneller dan het maken van de klassieke ronde scones.

Ik bracht nu ze nog warm waren eentje naar Suzanne, genietend dat de straten geen ijsbanen meer waren,  en het was zo fijn om haar weer te zien; mijn lijf snakt naar een dikke knuffel, maar dit kan niet. ?  Suus at haar scone op terwijl we op de banken aan de koffie zaten,  en ze was niet de enige die er van smulde, Mormel zat in haar nek te bedelen om een stukje. De tijd vloog voorbij, en toen Suzanne opstond om het brood uit de broodbakmachine te halen (ze bakt al ruim een jaar zelf hun brood, zo moeder zo dochter ?)  was dat voor mij het seintje om via de winkel naar huis te gaan. Ik had maandag met boodschappen doen het strakke plan om dinsdag erwtensoep te maken voor het avondeten, maar was de rookworst vergeten.

Bij thuiskomst zag ik dat een grote tak van de Japanse kers omlaag over de parkeervak voor de deur hing, ws afgebroken doordat er een vrachtwagen te kort langs was gereden. Omdat de tak half vast zat en met een flinke rukwind kon afscheuren, pakte ik de hoge keukentrap, handzaag en de grote takken snoeitang. Eerst de tak eraf geknipt, en toen op de trap om de rafelige stomp netjes af te zagen om de wond zo klein mogelijk te maken om ziek worden van de boom te voorkomen.

Ik hield een paar takken achter voor in onze vaas en belde bij een schuin tegenover ons wonende echtpaar aan en gaf haar de resterende takken, ze was blij verrast. Ze zag er moe uit, ik denk dat ik morgen of overmorgen met een paar verse koekjes even weer langs ga, gewoon voor een praatje. Misschien had ze last van een bad hair day, maar misschien zit er meer achter en kan ik haar ergens mee helpen, al was het maar even luisteren. 

Nog een bakje koffie aan de keukentafel drinken met mijn lief, ja ikheb een echte koffieleut ? maar toen ik zag dat het al bijna zes uur was, ben ik snel in actie geschoten. DH ging boven weer verder met zijn werk, zo fijn dat hij er totaal geen probleem mee heeft met de wisselende etenstijden in huize Jacobs. Ik had gelukkig al gare erwtensoepvlees in de diepvries, en met de hogedrukpanfunctie van de crockpot express was de soep na een uur klaar, het was half 8 eer we aanschoven. Honger! Smullen!
F0DC482B-375D-4924-9D38-9B59FA35FE4A 
Ik heb nog op tijd deze wintersoep gemaakt, en als de weersvoorspelling klopt kunnen de dikke kleren volgende week uit en gaan we weer met de zonnebrandcrème smeren. De vrieskou zit weer waar ik hem het liefste zie, in de diepvrieskast. Bij de snert, broodjes, maaltijden, snacks en bakken schepijs. Oeh zo vind ik ijs wel lekker, met een scheut zelfgemaakte advocaat, ssssst.

Zuchten en doorgaan

Nog een weekje en dan gaat alle kerstverlichting weer in de doos, ergens wel jammer, want het staat zo vrolijk bij onze oprit
7BA53495-024E-4EA0-8065-22F502BCC62A
En vrolijkheid kunnen we goed gebruiken met deze sombere dagen. Geen rouwkaart, geen uitnodiging voor de uitvaart ….. misschien is de uitvaart al geweest.  De reacties van mijn bloglezers via mijn blog of privé waren troostend, waarvoor mijn dank.

Zondagmiddag moést ik even naar buiten, de laatste takken van de rechter bolacacia afzagen/afknippen en toen alle takken klein gemaakt en de kliko er mee gevuld. Het was heel therapeutisch, ik kon er mijn verdriet, boosheid en energie goed op afreageren. Mijn vader snoeide ook heel graag, en ging er dan zo in op dat hij van geen ophouden wist, waardoor sommige struiken pas een jaar later weer bloeiden. ??
0D83258B-4605-404F-96A2-585A1D28E2BA
Foto hierboven is van 1 januari

F8B72C12-453E-46DA-A9F2-FA5B71BFCDA0
Onze kerstboom heeft nog amper naalden verloren, geweldig, dit hadden we niet verwacht van een boom zonder kluit. We hebben wel eens gehad dat de ballen na twee weken met naaldjes en al van de takken afgleden, en toen we begin januari de boom hadden ontdaan van alle versieringen, er geen naald meer aan de boom zat. Dat was nog eens een kerstboom (so much voor de voordelen van een kluit).
De struikkamperfoelie bloeit al een maand
8F5537E0-ABC5-4046-921D-76A317956FD2
En als het zonnetje er even op staat komt er een citroengeur vrij die tot ver buiten de tuin te ruiken is. Ik heb van deze struik afgelopen herfst een heleboel takjes in een potje met grond gestoken, hopelijk slaan ze aan zodat ik ze na een tijdje kan verpotten. Ik heb deze struik als heg gezien, een beetje een warrige woeste heg, maar wat boeit het als het zo lekker ruikt in de wintermaanden?
3621B39D-C957-4B33-9FA3-45641DAFC6B9

Onze slacentrifuge in een jaren 70/80 kleur doet het nog goed
8194F386-A119-4817-9BF0-3A624D96B4AA
ik kook eens in de twee weken de mondkapjes uit in een pannetje met een paar druppels wasmiddel, gooi ze dan in het vergiet om uit te spoelen en daarna centrifugeren maar. Ideaal.
9A52E9EF-507E-473E-8E8E-DF6A058558E0
Vanmiddag maakte ik een koude maar wel lekkere stevige wandeling naar de garage om de snuifdoos op te halen (APK), de man bij de garage droeg zijn zwarte tricot gezichtsmasker onder zijn mond ter camouflage van de onderkinnen. Toen ik zei dat zo laag dragen niet echt zinvol was, trok hij hem schaapachtig lachend over zijn neus waardoor de onderkant omhoog kruipend amper zijn mond bedekte. “Ze zitten echt niet lekker”, zei hij, en ik diagnosticeerde het masker als een paar maten te klein. Als ik nou stof vond met autobanden of zo, dan zou ik er wel een paar voor hem maken.

Van daaruit wipte ik even bij onze jongste dochter binnen, het overlijden van haar opa was zondag hard binnengekomen, net als bij haar zus en broer, alleen wonen die net iets te ver weg om op een door de weekse (werk)dag even langs te gaan.

Mormel was er als de kippen bij toen Suzanne de vanillestokjes -die ik hier had gekocht- in de la stopte (ze worden vacuüm verpakt geleverd en je krijgt er een glazen stolpbuisje bij waar je ze in bewaard nadat je de verpakking heb geopend bij eerste gebruik. Dus niet alvast in het buisje stoppen terwijl je er nog niks mee gaat doen. Oh ze ruiken zo lekker, ik stop leeg geschraapte peulen in een apart potje met suiker, maar heb bij de vorige bestelling  een paar schepjes suiker in de lege vacuumzak gestopt en dichtgeplakt, en na een paar weken zat de geur en de achtergebleven vanilleolie in de suiker. 
F0CB53BF-FC93-406A-BA3E-515DF093CED1
Suzanne kan nu zelf lekkere creme brûlée maken, haar favoriete toetje. Ik heb uiteraard ook weer voor mijzelf vanillestokjes gekocht, ik wil advocaat maken naar dit recept Het is nu even wachten op de kakelverse scharreleieren, al was het maar voor de mooie oranje kleur.

ps. De rouwkaart kwam vanmiddag (woensdag) binnen, de crematie heeft in besloten kring plaatsgevonden, en onder de naam van de weduwe stonden geen namen, alleen “kinderen, kleinkinderen, achterkleinkinderen” en een afdruk van een dierenpootje.  

Dag lieve papa

FD806809-B3E0-4AAA-9657-90550EC3E760
Vanmorgen kreeg ik een telefoontje van een vriendin, of ik het al wist, ze vermoede van niet, en op mijn vraag of ik wat al wist (en toen ik het vroeg wist ik al wat er ging komen) vertelde ze me dat mijn vader op oudejaarsdag was overleden.

Het is in-en-in-triest dat ik dit van een buitenstaander moet horen en niet van mijn eigen familie. Meer zal ik hier nooit over bloggen, omdat het niet alleen mij raakt maar ook mijn gezin waar ik vreselijk veel van houd en recht hebben op privacy.

Daags voor mijn verjaardag in 2017 zijn we nog naar mijn ouders op bezoek geweest
EA9938B1-519C-4920-84F9-A17E3FB57A64
En een jaar later zijn mijn lief en ik nog bij mijn vader geweest voor een bliksembezoek en wist ik bij het afscheid nemen al dat dit de laatste keer was dat ik hem zou zien. Hij wist toen net een paar uur wat de reden van mijn afwezigheid van afgelopen tijd was, maar kon er met zijn pet niet bij, maar wist ook dat wij zoiets niet zouden verzinnen. Dat is mijn troost, dat hij ons toen geloofden.

IMG_9645
Mijn vader is nu weer bij zijn broer (en zus, maar daar heb ik geen foto van), dag lieve papa.

Half vol

Het was een beetje een emotionele laatste rit naar de Volvo dealer voor mij, 23 jaar aan mooie herinneringen kwamen naar boven toen ik over de snelweg zoefde. Deze auto heeft veel meegemaakt, I enjoyed the last ride (Of the day), en nu is het tijd om iemand anders blij te maken.
530C1D0E-FC56-45EC-BE55-9B4753C1D29A
De bestelling van vitamine D kwam binnen, normaal haal ik deze bij het Kruidvat, maar sinds bekend is gemaakt dat het kan helpen in minder ziek worden van het COVID-19 virus, is het overal uitverkocht. Ik slik het al jaren op advies van de orthopeed na het breken van mijn pols, en bestelde het nu maar online. Jon kan vanaf de buitenkant de binnenmaat moeilijk inschatten en was weer erg opgewonden
3678B641-60D7-448B-939B-A0B1D3DDBD93
maar toen de doos open ging en leeg was, keek hij me vragend aan. “Serieus, is dit alles?” Ongetwijfeld gaat hij zich er toch in proberen te wurmen, maar dit doet hij liever zonder dat de pers er bovenop zit. 
AF9B7755-B8A4-4841-B21F-E6D121F7DD4E
Het potje was wel erg groot voor de hoeveelheid pillen, of zaten er minder pillen in dan wat op het etiket stond? Ik overweeg ze na te tellen, net zoiets als die zakken met bloembollen waarop staat dat het er vijftig zijn maar waar na controle blijkt dat er nog geen dertig in zitten. Toch even de inhoud van dit potje gecheckt, er zitten toch 250 pillen in, gelukkig maar. (25 gewogen= 4,5 gr en toen alle pillen gewogen =45 gr)
ACD9672B-24B6-4F1D-9637-38A3F7FDF9A1
Dh zag het en het deed hem denken aan een scène uit de geweldige binge watch waardige Netflix serie The Queen’s Gambit
Ha, ja, nou je het zegt. De hoofdrolspeelster haalt medicijnen op voor haar pleegmoeder, die dan moppert dat de apotheker de potjes de laatste tijd maar voor de helft vult. Dat haar pleegdochter steeds de helft inpikt ontgaat haar ten ene malen.

Donkere donderdag

Geen glimpje zon gezien vandaag, zo nat, winderig en donker buiten, maar gelukkig heb ik mijn vitamientjes via de nieuwe daglicht-lamp van Beurer binnen gekregen, afgelopen week gekocht om de winterblues tegen te gaan die elk jaar erger lijkt. Het is een joekel, net alsof ik voor het raam zit met de zon in mijn gezicht, ik zet hem ‘s morgens naast mijn luie stoel op het tafeltje en na een uurtje gaat hij uit en terug in de hoek, want het is een joekel, oh wacht, dat had ik al gezegd.
517B788E-3254-4D45-9DED-7A1CA9B23CA6
In de regen de stad in om mijn nieuwe rijbewijs op te halen, mijn auto heeft even moeite om te starten, vorige week ook al, en toen heb ik een flinke rit gemaakt, ik baal en hoop dat het starten later geen probleem zal zijn. ik zit na het ophalen van mijn rijbewijs in mijn auto tussen vier Pokestops om ze elke 5 minuten te draaien (ben door alle ballen gegaan met de laatste event) en wil de deuren op slot zetten omdat er een groep luidruchtige dronken Polen aan komt lopen, wegrijden wil ik niet want ik heb nog niet genoeg ballen. De sloten klikken dicht en gelijk weer open, huh. Weer knopje indrukken, sloten gaan dicht en gelijk weer open.
De straalbezopen Polen lopen langs, flesjes bier in de handen voor het geval iemand nog mocht twijfelen aan de reden van hun waggelende gang, en ze lopen door. En ik draai nog een kwartiertje door, voordat ik na een soepele start weer naar huis rijd.

Tijdens de rit bedenk ik me dat het toch wel van de zotte is dat ik in zo’n grote bak rijd, terwijl manlief van huis werkend ook een auto heeft en de “oude” zuinige en kleine auto van onze zoon die bestemd is voor onze jongste dochter voor de deur staat sinds hij een auto van de zaak heeft. We betalen hier de verzekering en wegenbelasting voor, nou, dan kan ik er net zo goed in rijden tot Suus haar rijbewijs heeft. Mijn auto moet naar de garage, want er is elektronisch iets mis, maar ik heb geen zin meer in nog meer geld in deze auto te stoppen. mijn rode Volvo S70 is al 23 jaar en heeft zijn nut bewezen, het is tijd om hem los te laten.  Dit beeld zal binnenkort (misschien komend weekend al?)  verleden tijd zijn, ik zal morgen de garage bellen om te horen wat ik er voor krijg als ik hem bij hun inlever.
IMG_3940
Tegen de avond kwam ik pas aan het quilten van Marte’s quilt toe, om te beginnen eerst maar rond de witte cirkels quilten
69607959-7ACF-4166-ADCC-E2902791094E
de loshangende draden steek ik later met een naaldje tussen de lagen vulling, zodat je geen afgeknipte eindjes zult zien als je de stitcheries bewonderd.
En jaaah, het bolt mooi op ☺️ Morgen ga ik lekker verder, nog 19 cirkels te gaan.
6F112DA1-1AEA-4350-A0AA-C1C8A0D97EAD

Opgeknapt

Zaterdag moest ik even met startkabels op pad om de auto van zoon die nu voor dochter wordt zodra ze haar rijbewijs heeft, aan de praat te krijgen. Na ruim drie weken stilstaan had de accu geen puf meer, maar met startkabels kregen we hem weer aan de praat, en uiteraard moest er een stuk mee gereden worden om hem weer wat op te laden. Grote ? reed voor de zekerheid achter kleine ? aan, in ieder geval tot alle stoplichten gepasseerd waren; ze namen de snelweg richting Etten-Leur, en toen ze in Etten-Leur omdraaiden reed ik uiteraard door naar de quiltwinkel, het was nu etenstijd en ik hoopte dat het er rustig was, en had geluk. Na mijn handen te hebben gedesinfecteerd met de gel buiten bij de voordeur was het genieten binnen.

De workshopruimte zat vol (met 1,5 meter regel kunnen er 8 personen in) en er liep nog een klant in de winkel. Wat is de winkel mooi geworden met de lichte laminaat vloer, ruim opgezet met overal escape routes zodat je nergens vlak langs iemand moet lopen, en een rolstoel/rollator helling, super! Ik heb een mooie extra brede achterkantstof gekocht en omdat mijn kaart vol was mocht ik iets van de tafel uitzoeken, een FQ pakje die vast wel goed terecht komt.
537EA774-2FF0-430E-9F79-D4321B911ECE
Hieronder drie filmpjes, sorry voor de snelle start, mensen die snel wagenziek worden kunnen iets van draaierigheid ervaren.
587B2C98-4DCC-4A43-80CC-DC1791BED6C7

E901B8E7-4C81-433A-8509-96F8A4BCCE7B

8711759B-B165-494B-AFE2-C97E89AC8A4B

Bij thuiskomst zaten zoon en vriendin gezellig te buurten in onze keuken, ze hadden lekker geluncht bij ons, brood met scrambled eggs, en toen ze na een uurtje weg waren ben ik even met Tinkerbell naar de Kwikfit gereden voor een accucheck,

E31E5B9B-52AE-4586-93D1-B7338818AB74
en toen bleek dat de fut er ver uit was, hebben ze er gelijk een nieuwe ingestopt en de banden gecheckt, lief. Nu staat hij zolang even bij ons voor de deur op de krappe parkeerplek tussen onze oprit en het pad naar de voordeur, zodat de klanten van de schoonheidssalon van de overbuuf ons pad niet meer kunnen blokkeren. Dikke Mercedessen en BMW’s worden daar gewoon nonchalant neergezet ongeacht welk pad ze blokkeren, en als ik er wat van zeg, zeggen ze dat ze zo weer weg zijn, áls ze al wat zeggen, want er zit veel leegte in de bovenkamer van de gladgespoten, opgevulde en dicht geplammuurde madammekes.

Nog een bron van ergernis is de markt, ik kom er net vandaan en heb me echt moeten inhouden; mensen die kriskras van kraam naar kraam lopen, zo onvoorspelbaar en dus moeilijk te ontwijken. Heeft Belgie weer een feestdag? Er liepen zoveel zuiderburen rond, ik geniet van het taaltje, maar nu niet van gedrag; overal aanzitten, en zich er tussen willen wringen, huh, afstand houden? Wat is dat? Ik vind het niet raar hoor dat in België het aantal besmettingen weer oploopt, als hun gedrag op onze markt de norm is. 

Sta je braaf voor de groentenkraam op de streep te wachten op je beurt, staat er een man opeens in mijn nek te hijgen, hij wilde me opzij te duwen zodat hij het beter kon zien. “Zegguh, die strepen staan er niet voor niets, u moet achter die streep daar wachten op uw beurt”, zei ik, wijzend naar de dikke witte streep 1,5 meter achter mij. Hij keek me aan, zei niks, maar deed wel een stap naar achteren.

Oude gewoontes zijn moeilijk af te schudden, maar verdorie, met al die strepen, stippen, waarschuwingsborden en lintafzettingen overal op de markt kan het je toch niet vergeten? Een eindje verder hoorde ik iemand zwaar hoesten, ik ben na het kopen van fruit dus gelijk naar huis gegaan, lekker banjeren over de markt zoals vorige zomer komt vast wel weer een keer, over een jaar of twee.
Terug naar de parkeerplaats lopend liep een groepje dames over de hele (en zeer royale) breedte tussen de kramen mij tegemoet, ze zagen me maar daar bleef het bij. Op mijn duidelijk geïrriteerd klinkende “Is het nou zo moeilijk rechts aan te aanhouden?” kwam een verontwaardigd klinkende: “allee madam“, eentje ging iets opzij en ik liep al kokend verder. Zo slecht voor mijn humeur.

Ik moest denken aan het bejaard echtpaar twee weken geleden, toen ik voor de eerste keer naar de markt ging, ze wilden ondersteund door stok en rollator doorlopen maar het pad werd geblokkeerd door een groep kletsende treuzelaars. De vrouw leunde over naar de man die vervolgens zeer zwaar en rochelend begon te hoesten. Als de Rode Zee voor Mozes weken alle aanwezigen voor de man uit en kon het echtpaar doorlopen. Ik nam een hap lucht en ben heel snel met ingehouden adem er voorbij gelopen met behoud van distantie, maar moest wel glimlachen bij de gedachte dat dit hoesten vast opzet was van het stel, slim ??

Ik zal me de komende dagen wel weer bij elke snuf, nies, dunne poep of hoofdpijn zorgen gaan maken. Heb ik net pruimen gekocht, oei.

De paar rotte appels die de rest een slechte naam bezorgen bij ons op de markt waren Belgen, ze kwamen ook massaal naar cafés en terrasjes toen het bij hun verboden was. Maar eigenwijsheid, het niet willen houden aan regels, schijt hebben aan alles en iedereen, dat is niet aan grenzen of nationaliteiten gebonden, ik ken ook zat Nederlanders die zich in mijn ogen aso gedragen, juist nu in deze tijd ga ik ze zo veel mogelijk uit de weg,

Ps: ik reageer meestal alleen privé op reacties in mijn blogjes. In dit blogje stoorde ik me aan Belgen, een andere keer zijn het Nederlanders, of niet geïntegreerde Marokkaanse Nederlanders van de derde generatie, of dronken Poolse arbeidsmigranten bij de supermarkt.