Categorie archief: Mijmeringen

Weekend

En opeens is het weer weekend, de dagen gaan zo snel 😕 gelukkig zijn ze goed gevuld en verlummel ik er niet teveel van.

We zijn ook opeens in de herfst terecht gekomen, maar mij hoor je niet klagen, de tuin snakt naar water en koelte om bij te komen; de harde warme wind van afgelopen week heeft niet echt geholpen,  je ziet de planten het water opzuigen, en de katten vinden een beetje gespetter niet erg, maar bij hele harde buien zitten ze onder de veranda, deze foto is van gistermiddag.
FB2C675A-DE75-4DB9-BE15-2E471523EFE7
Zopje komt net (half 2) aanlopen bij de schuifpui, als ik hem binnenlaat en optil begint hij hard te spinnen. Hij stinkt vreselijk naar mest, en ik denk dat hij ergens heeft gelegen waar de schapen hebben gelopen bij de beek, gelukkig is zijn vacht schoon. Ik ben heel blij hem weer te zien, alleen die lucht is minder. Hij heeft geen honger, geen aanval op het etensbakje, hij heeft vast genoeg muizen gegeten vannacht.
heeft zich nog niet gemeld en ik maak me een beetje zorgen, normaal zit hij voor het slapen gaan bij de voordeur en wilt hij even naar binnen om wat te eten, en dan mogen we de deur weer opendoen zodat hij weer buiten de wacht kan houden. Tegen 5 uur zit hij dan weer bij de voordeur om de rest van de dag lekker in huis binnen koelkastbereik te blijven. Ik heb al een rondje gelopen om te zoeken, tevergeefs.
867ADBA7-CA53-493E-B70B-631A10BF931B
Jon komt na twee uur buiten rennen en vliegen naar binnen, hij is tot aan zijn oksels nat, hij heeft weer in de vijver op planten gestaan om er beter bij te kunnen, gekkie.
DA30893F-7E0C-4990-AD89-AE7CA163517D
Na zich te hebben afgedroogd aan mijn benen, heeft hij rust gevonden op de strijkplank
138EB82C-B346-4FDB-BB03-26EF9FF2437E
Arya ligt nu naast me op de poef, Loki is naar boven gerend, en Zopje is dus nog ergens buiten. Ligt bij me op schoot, te spinnen.

En ik ga maar een paar steekjes maken, voordat ik me op huishoudelijke taken stort, en hopelijk komt Zopje aanlopen alsof er niks aan de hand is
574115CF-13F8-4F3D-B7F2-CFC164968EEE

Lekker chillen

Wat is ze laat met haar verhaaltje schrijven 😳
757ED093-49AD-4E3E-A3C9-38F7A4864D07
Ze wilde eerst een ommetje maken, het was zo’n lekkere morgen, zonnetje schijnt en de bijen zoemen rond de planten, jaja
42927C7C-611B-4061-9334-BF864B29E758
DBA23AA6-BB48-45C2-8B11-A223EF5B918A
Nadat ze de quilt fris gewassen aan de lijn had opgehangen 
2ABE51A2-B1C1-44F3-9AC7-3C049F9967CC
trok ze haar schoenen aan en stapte naar buiten. Zij liever dan ik, ik ben al de hele nacht de hort op geweest. Muisjes jagen, katers van me af slaan, ze vallen voor mijn ogen, jaja, mooie praatjes vullen geen gaatjes, ook al proberen ze het wel.
972E6FF1-7AB3-4EE3-84E4-C5BB34836B1E
Nee, laat mij maar lekker in de tas zitten, nog even en ik draai me zo drie keer om en ga dan slapen,
1B44580A-CC3B-448A-ABF7-6CB6A74B89E7Fijne zondag 

Uh, what’s up, blog

Na twee uur werken in de tuin besloot ik eens een rondje “blog lezen” te gaan doen, ook in het kader van handen rust geven. Ik heb het lezen van en reageren op andermans blogs flink verwaarloosd, soms ben je al blij dat je je eigen ding kan doen, en vaak bleef ik op de hoogte van bepaalde mensen via Facebook of Instagram, maar ik vind beide media vrij vluchtig en oppervlakkig.

Nou, drie uur later, ja, jullie lezen het goed, 3 uur! later, heb ik het hele rijtje gehad, ze staan hier bovenaan mijn blog, onder het kopje “Blogs die ik volg”. Dit zijn ze niet allemaal, ik krijg ook regelmatig via mijn e-mail updates over bloggers, en ik lees de Amerikaanse bloggers via de Feedly app., en deze houd ik wel redelijk bij, maar ook hier krijg je alleen maar de berichten die recent gepubliceerd zijn en de slapende blogs belanden onder op de stapel. Op zich moet je dan niet meer in zo’n stapel duiken, tenzij je je afvraagt hoe het nu gaat met dees of geen.

Het bleef niet alleen bij lezen maar ook liet ik bij de meeste een reactie achter, wat op zich niet altijd meeviel vanwege de “bewijs dat je geen robot bent” handelingen. Bv uit 9 plaatjes de bussen aanvinken, of uit 16 vakjes de verkeersborden aanklikken
40A06D63-B21D-41C7-A8F3-0FDEDEB90CA0
fietsers, de etalages, de zebrapaden, of de brandkranen, om een oer-Hollands straatbeeld te noemen, niet dus.
92AEBBAA-5434-471F-BBFA-B301CA266826net zo lang tot je er niks van dat al zag en dan kon je op verifiëren drukken. Maar soms bleven de plaatjes maar komen, om niet goed van te worden! Dit waren de blogs die geen reactie van mij kregen, het moet wel leuk blijven en geen ontmoedigingsbeleid zijn om te reageren.

Een enkele blog eindigde met de kennisgeving van het overlijden van de blogger
0F72D846-E110-4C23-90A2-7BB47847FFD4
geschreven door de nabestaanden, of ik kon het opmaken uit de condoleances in de reacties. Van de een wist ik het maar van een andere kwam het hard aan. 

Bij heel veel blogs zaten spam reacties, en het waren allemaal van dezelfde twee spammers,
402AB661-4047-4C32-BA44-8C03C8A460EC
ik kon na dertig blogs wel deze conclusie trekken, dus ongeacht de idiote manier van beveiligen kwamen zij er toch gewoon door.

En dan had je de blogs waar al heel lang -soms jaren- niks meer op geschreven was, van sommige schrijfsters had ik afgelopen maanden nog een post op Facebook of Instagram gezien, maar bij een paar dacht ik echt van “waarom stopte ze met bloggen, zou ze nog wel leven?” Niet iedereen heeft een partner of familielid die kan inloggen op je blog om het zo af te sluiten, maar dan hoop je toch dat een bekende een reactie onder het laatste bericht zet met de vermelding dat de blogger is overleden, toch?

 Ik vermoed wel dat heel veel bloggers er uit vrije wil mee zijn gestopt, met het bloggen, niet met het leven, een enkeling had de reden ook bovenaan hun blog gezet. Dat ze klaar was met bloggen, het had een doel vervuld, ze sloeg een andere weg in, en vanaf heden was haar blog niet meer operationeel, maar bleef wel on-line vanwege de uitgebreide informatie (tutorials, quiltverslagen en reisverhalen) . Kijk, daar kan je wat mee!

Veel bloggers zijn er gewoon mee gestopt omdat ze het beu zijn, het veel werk vinden, de hoeveelheid reageerders tegenvielen,  of omdat het leven even erg tegenzit.  

Ik snap het en vind er verder niks van, ook al kan ik een lichte vorm van nieuwsgierigheid naar het waarom niet onderdrukken; maar het gaat me niets aan. Maar het is net als bij overlijdensadvertenties, soms zou je meer informatie willen hebben, zodat je niet de hele tijd met vragen rondloopt. 

Sommige inactieve blogs vind ik leuk om als naslagwerk in mijn lijstje erbij te houden, de rest mag weg om het nog een beetje overzichtelijk te houden. Ah ja, het hield me vandaag even van de straat. To blog or not to blog, that’s the question.

Verneukeratief

Mijn daglichtlamp is kapot, je weet wel die ene die ik altijd naast mijn naaimachine heb staan en dan in gebogen stand licht op mijn werk werpt, en ook wel eens als draadgeleider voor de staande klossen functioneert bij de Pfaff
IMG_3407
Dan koop ik een nieuwe lamp, toch? Een nieuwe buis wel te verstaan, want aan de rest mankeert niks. Ik surf naar de Daylightshop, type het typenummer van de tl buis in en hup, voor €23,39 kan ik over een paar dagen weer bijlichten. Maar dan klik ik op bestellen, en zie dat het bedrag verdubbeld is, en er staan nu twee lampen! Ik ga weer terug naar de vorige pagina, ik had wel gezien dat er stond dat het bestelminimum 2 stuks was, maar omdat de prijs toch echt bij dit product €23,39 aangaf, dacht ik dat ze per twee stuks verpakt waren voor deze prijs.
Schermafbeelding 2018-07-19 om 14.03.13
Maar nee dus. Dit is toch verneukeratief, de mens een rad voor de ogen draaien? Zet dan gewoon twee tl lampen op het fotootje met daarbij de tenenkrommende prijs van €46,78, dan weet je waar je aan toe bent. Ik klik op het winkelmandje
Schermafbeelding 2018-07-19 om 14.03.31
en zie dat ze daar ook met droge ogen de per lamp prijs hebben gezet, waarom doen ze dit?  Wat moet ik nou met twee lampen (nooit gedacht dat ik mezelf die vraag zou stellen, ik met mijn lampentic) die ene doorverkopen, of die ene als reserve bewaren? De verleiding was heel groot om dan maar gewoon een hele nieuwe lamp te kopen, want bij het zien van deze ging mijn hartje wel sneller kloppen,

Zie je niks, klik dan hier
zoveel mogelijkheden, en dat voor “slechts” €104,- Het is dat ik net jarig ben geweest 😉 dus ik laat die €57– wel mooi op onze rekening staan, maar ik houd me aanbevolen voor de gulle gevers.😄

De rust

Het is half tien als ik het tuinwerk voor gezien houd en met schoon geschrobde handen en een kom koffie, een goed boek en een havermoutkoekje me neervlij in de tuinstoel. Het is een zwoele avond,  roze en donkergrijze wolken beginnen de lucht te vullen, en het begint langzaamaan heerlijk af te koelen.
IMG_0458
Ik hoor tijdens het lezen het klaterende water in de vijver van de buren, een kikker in onze vijver kwaakt en gelijk lopen Jon en Loki er op af, ze zijn altijd wel te porren voor een spelletje. Mijn gedachten dwalen af, ik kan me niet concentreren op het boek, ik voel een gekriebel op mijn hoofd en pluk er een torretje van af, mijn nek voelt klam aan en opeens voel ik het overal kriebelen. Misschien had ik toch beter eerst kunnen gaan douchen? 
IMG_0460
Ik maak nu het nog licht is een foto van mijn uitzicht richting de vijver, en zucht als ik zie dat ik ben vergeten de bezem op te ruimen die ik in de gauwigheid tegen de bolacacia had gezet toen ik klaar was met de reserve tuintafel die de hele winter onder de veranda had gestaan schoon te schrobben alvorens we er aan konden gaan zitten met het avondeten. 

De tuinslang ligt er ook nog als stille getuige van mijn werklust. Ik moet lachen als ik denk aan hoe Jon zich rot schrok toen de waterdruk op de dichtgedraaide spuitkop te groot werd en deze er met een klap vanaf schoot, net toen hij er met zijn neusje bovenop naar zat te kijken. Zelden zag ik een kat zo hoog springen en zo snel wegvluchten, ver van het gevaar weg.

Het begint langzaamaan steeds donkerder te worden, in de verte is de onweer hoorbaar en de lucht de begint mooi te kleuren.
IMG_0456
De pot schaftte vanavond een veel te dikke groentesoep met balletjes en geroosterd brood besmeerd met roomboter en een beetje zout, we zaten met onze blote voeten in het gras, zoemende bijen snoepten van de geurende kamperfoelie achter ons. Jon lag onder mijn stoel voor het geval er iets eetbaars op de grond viel, maar we aten netjes en zonder te knoeien; het had gesmaakt. Notitie aan mijzelf: de volgende keer veel minder groenten erin stoppen.
IMG_0445
We zijn net klaar met onze eerste kom soep als Arya voorbij loopt met een kikker in haar bekje en als ze me ziet opstaan gaat ze in galop via de open tuindeur de kamer in, met mij er achteraan. Ik raap de coole kikker van het kattenspeelkleed af en mik het in de vijver, hij wordt bijna uit de lucht geplukt door Jon die niets ontgaat, terwijl Arya nog steeds binnen op het kleed zoekt naar het beestje. Ik zag met het oprapen dat de kikker van een andere tint bruin is dan onze kikkers, en vraag me af of dit wel goed zal gaan, wetend dat ze territoriaal zijn. De kikker zal anders vannacht als de katten in huis zijn vast wel de oversteek door onze tuin naar zijn eigen vijver aan de overkant van de straat gaan maken.

Ik eet mijn koekje op en neem een paar slokken koffie en mijmer zo een tijdje verder. Hoog in de lucht jaagden zwaluwen op insecten, af en toe kibbelend als de een het eten van de ander afpakt, zouden ze er veel last van hebben dat er zoveel minder insecten zijn, zouden hun jonkies verhongeren en hierdoor ook de zwaluwpopulatie sterk afnemen? Ik sla een mug dood tegen mijn blote been.
IMG_0457
Het begint harder te rommelen en donkerder te worden, iets wat niet gek is als de tijd verstrijkt, de witte bloemen van de campanula, digitalis en boerenjasmijn vallen in het duister steeds beter op, en ook de papavers lijken nu licht te geven. Ik kan de regen al ruiken, de katten jagen achter elkaar aan en een kikker die er zin in heeft en een beetje suïcidaal lijkt, want waarom de aandacht trekken als er katten zitten toe te kijken, geeft een serenade weg. Ik drink het laatste slokje koffie op, lauw en wat te bitter naar mijn zin, en begin het nu wel koud te krijgen; ook dat ik door de muggen als lekker hapje word gezien bevalt me niet. Ik breng het snoeisel wat op de tafel lag nog snel naar de compostbak, ruim het snoeimes op,  pak mijn spullen op en ga snel naar binnen; de eerste dikke druppels vallen al en een felle lichtflits schiet plots door de lucht. Onweer, ik houd er zo van en snap het “on” ook niet voor het weer. 

Voor Tim

Dance

My fingers dance
On the set
Of ivory & black pirouettes

I let go
While my fingers fly,
Making music through the night.

This is the best therapy.
A place to release,
House of freedom & relief.

My oasis of redemption.
My river of gentle.
My ocean of mental.

My mind is relieved.
My fingers are free.
To let go, making music sweet.

by Rachel Nicole Wagner, Yesterday’s Coffee.

IMG_0290

Schoonmaak

Een paar dagen geleden kwam de vraag van Hilde van Yourganize https://www.yourganize.nl/ of er nog mensen waren die de grote schoonmaak deden. Nee, ik niet, ik ben een impulsieve schoonmaker, ik doe het wanneer het mij opvalt, in de weg zit, gek begint te ruiken, andere kleuren krijgt dan normaal, of stoort, zoals deze morgen heel vroeg, toen iedereen nog lekker lag te slapen.
Nog voordat ik de douche instapte viel mijn oog al op een paar opgedroogde waterplekken met kalkrandjes op de vloer naast het bad, en ik sprayde er een badkamer reiniger op die naast het schuursponsje op de hoge kast in de badkamer stond, zodat het alvast kon intrekken. Het bad en wastafelmeubel had ik eerder deze week al onder handen genomen nadat ik stijf van het tuinieren in bad was gegaan, jammer dat ik toen niet gelijk alles had schoon gemaakt.
Na afdrogen, haren doen en tandenpoetsen nam ik niet eens de moeite me eerst aan te kleden maar ging gelijk aan de slag. Daar zat ik in mijn blootje op handen en knieën met een schuursponsje de plekken weg te schrobben en met een vochtige handdoek de hele vloer te dweilen. Ik dweilde zo achteruit schuivend richting de badkamerdeur, en dacht: “als er nu iemand in de badkamer zou komen, zou die zich rot schrikken van het uitzicht”, en ik moest lachen. 😂 
En toen dacht ik aan de slotscène van het tweede seizoen van de politieserie No Offence, Vivienne, de leidinggevende van het team, ziet een collega met afgetraind lijf uit zijn vieze kleren gaan, en zegt dan heel droog:
”I had a VHS that started like this once.”
IMG_1374
Een geweldige serie!

Tranen met tuiten

Regen kletterde tegen de ramen, het was kil en grauw buiten, de wind loeide om het huis, de herfst was duidelijk ingetreden. Ideaal weer om te gaan handwerken, mok thee erbij, voeten op de poef, flanellen quilt op schoot en haakwerk naast me, maar er kwam geen zin om het haakwerk op te pakken, ik zag alleen maar de regen, de zwiepende takken en blad dat met vlagen richting de vijver geblazen werd.
Zopje was achter me aan komen lopen vanuit de keuken, sprong op de poef toen hij zag dat ik ging zitten, en keek me toen aan. “Hoi Zopje, niks aan he, al die regen”. Hij klom op mijn schoot, zat rechtop en keek me aan, zo van: “Zeg het eens, wat scheelt er?”

Ik keek in zijn mooie grote ogen en hij keek terug, kneep zijn ogen even dicht, kwam met zijn kopje nog dichter bij mijn gezicht zitten en bleef me maar aankijken, het voelde alsof hij in mijn ziel keek, zo intens,  zo warm en vol begrip was zijn blik.
IMG_0245
Lieve Zopje. Ik voelde plots tranen over mijn wangen stromen, en Zopje drukte zijn voorhoofd tegen de mijne en zat zo heel lang heel stil tegen mij aan, terwijl ik zijn lijf vasthoudend tranen met tuiten huilde. Mijn snikkende uithalen deerde hem niks, hij ving mijn verdriet als het ware op, en toen het huilen stopte, zakte hij door zijn voorpootjes en met zijn neusje haast tegen mijn kin aan bleef hij zo liggend me nog minutenlang aankijken.
Na het snuiten van mijn neus en droogwrijven van mijn ogen voelde ik me helemaal leeg, wat een huilbui, die had ik niet zien aankomen maar Zopje blijkbaar wel, en terwijl ik mijn thee opdronk draaide hij zich een kwartslag en ging dwars op schoot liggen, kopje tegen de linker armleuning en achterpoten tegen de rechter en hard spinnen maar. Buiten was het ondertussen gestopt met regenen en er brak een streepje zonlicht door het wolkendek heen, haast ter illustratie van mijn stemming. Tranen weg en toch maar even wat haken.

Keuze genoeg

Welke UFO ga ik deze keer afmaken? Keuze genoeg, hier heb ik er drie tegen de designwall aan geplakt, ik moet deze trouwens toch eens goed afwerken aan de onderkant, het doek hangt van de muur af waardoor het golft en daarmee ook de blokken die er tegenaan zitten; dit geeft een vertekend beeld.
IMG_6173
Mijn plan is om er niet teveel tijd meer in te stoppen, hooguit een paar blokken bijmaken om er een fatsoenlijk formaat quiltje van te maken, en wat is fatsoenlijk? Gewoon niet zo klein dat ik me ervoor zou moeten schamen, en niet zo groot dat ik er weer jaren mee zoet ben, dus naar eigen smaak in te vullen.
IMG_6176
Dit borduurwerkje meet 37-45 cm als ik de randen eraf snijd, dat is een kwestie dus van sandwichen, quilten, biesje erom of naar achteren omslaan en ophangen.
IMG_6177
Het zit nog een beetje in de kreukels, en met lintborduurwerk is strijken geen optie, dus die moet ik rustig laten uithangen. Mooi, die ga ik niet als eerste tackelen. Welke wel?
De elke dag een huisje quilt dan maar,
IMG_6174
hier heb ik nog een stuk of tien huisjes wachtend op bijsnijden en een zwarte sashing, ik ga hem dus iets groter maken dan wat je hier ziet, maar daar houd het dan ook bij op. Of ik hem vierkant of langwerpig ga maken weet ik nog niet, ik had hem ook gezien met lichte blokken er tussen en dat vond ik ook wel mooi, maar dan zit ik weer in de weetnognietwatikgadoenduswachtikermaarmee fase. Been there done that, al een paar jaar!
De volgende wil ik op de bee afmaken, begonnen nav een post op internet.
IMG_6175
Ik kan hem makkelijk met mijn Lotusje maken (omdat ik op theezakjespapier naai en dus geen rekening hoef te houden met verschillende maten naaivoetjes) zodat ik geen zware machine mee hoef te sjouwen, want de val van een paar weken geleden heeft me een ontsteking in het ac-gewricht (sleutelbeen-schouderblad, bovenop de schouder) opgeleverd, zo bleek gisteren bij de echo; ik moet oppassen met belasten. Au is ho, en liever voordat je au hebt ho doen, en ja, dat is heel moeilijk voor mij! Naaien is geen probleem, duwen en trekken boven mijn hoofd weer wel.
Scrap attack wil ik dus iets groter maken, eens kijken of ik het aantal blokken op zijn minst kan verdubbelen. Ik denk dat ik op de bee per keer twee blokken af krijg, mits er niet teveel geshowd en gesnoept wordt.
En terwijl ik naar iets anders aan het zoeken ben ontdekte ik een tasje met deze blokken
IMG_6172
nog een UFO, en snotjandorie wat ben ik slordig bezig geweest met de rondingen, mmm, ik ga niet uithalen maar misschien bedekken met borduursteken, we zien wel. Ik heb gelukkig meer dan genoeg bruin-rode stof om hem te maken, want ook deze ufo is oud.
Ondertussen ga ik lekker verder met deze stitscheries
IMG_4227
Het koste me even tijd om de html code van de foto’s te veranderen, ze waren iniminie en aanklikbaar en niet openend in een nieuwe pagina, terwijl ik ze wat groter en niet aanklikbaar wilde hebben. Ligt het aan Flickr of aan WordPress?

Chaos

Ken je dat: je gaat koken, wilt een aangebroken pak pasta pakken, kan het zo snel niet vinden, weet dat er een volle pak in de andere kast in de garage ligt, en voor je het weet heb je twee jaar later een kastje vol aangebroken verpakkingen met kleine restjes. De tas met boodschappen wordt uitgeladen, geen zin om naar de garage te lopen om het netjes op te bergen, want je bent van plan het de volgende dag te gebruiken en je schuift het dus maar in hetzelfde keukenkastje, tegen of bovenop de aangebroken zak pasta, rijst of bakmeel. Uiteraard vergeet je het de volgende dag te gebruiken, want we zijn wat dit betreft net zo wispelturig als het weer, en zo groeide de chaos in mijn keukenkastje. Ik liet het gebeuren tot de maat vol was, of moet ik zeggen: tot het kastje overvol was en het overzicht helemaal pleite.

Zaterdagavond eten we altijd (lekker makkelijk) brood als avondmaal, bruin brood voor hartig beleg en witte puntjes voor salades of zoet beleg, en dan staat hagelslag toch wel op nummer 1. Helaas hield de stroom van chocoladehageltjes al vrijwel direct na het uitschenken al op, balen. Volgens mij lag het nieuwe pak hagelslag in het keukenkastje, maar bij het openen van dit kastje zakte de moed al in de schoenen om er in te zoeken.
IMG_4019
“Dan maar chocoladevlokken erbij doen”, verzuchte de zoetekauw, dit pak was ook al zo goed als leeg; ik meende dat er een vol pak in de voorraadkast in de garage stond, maar ik hoefde het niet te pakken, het was al goed zo.  “Laat maar.”

Het gebrek aan overzicht stoorde me zo, dat ik hem gisteren helemaal leeg heb gemaakt en een poging heb gedaan het te reorganiseren. Er lagen veel aangebroken pakken in, zowel vooraan als helemaal achteraan, helaas ook veel verlopen spullen, open verpakkingen waarvan de inhoud verdroogd en taai was geworden, en veel ongeopende verpakkingen die ik in de garagekast heb opgeborgen, op ooghoogte en per categorie gesorteerd, orde moet er zijn.  Nu zitten er in het keukenkastje echt alleen maar aangebroken verpakkingen pasta en rijst in het kratje, en een allegaartje aan slechts een paar dingen er boven, wat je ziet is wat er staat, (hmm ik denk dat dit netter kan), “Eens kijken hoelang dit stand houdt”, zei zoon lachend.
IMG_4047
Lijkt me wel handig, zo’n kratje, je schuift hem eruit en ziet wat er in zit, zonder dat je op de knieën moet om wat te zoeken. Ik dacht eerst om twee lades te maken met geleiders tegen de zijwanden, maar bij het zien van het prijskaartje van de onderdelen had ik zoiets van: “Laat maar, kratje is ook functioneel”.
IMG_4048Keukenkastjes zijn fijn hoor, maar soms ook zo onpraktisch, of hebben we gewoon teveel spullen?