Categorie archief: Mijmeringen

Verneukeratief

Mijn daglichtlamp is kapot, je weet wel die ene die ik altijd naast mijn naaimachine heb staan en dan in gebogen stand licht op mijn werk werpt, en ook wel eens als draadgeleider voor de staande klossen functioneert bij de Pfaff
IMG_3407
Dan koop ik een nieuwe lamp, toch? Een nieuwe buis wel te verstaan, want aan de rest mankeert niks. Ik surf naar de Daylightshop, type het typenummer van de tl buis in en hup, voor €23,39 kan ik over een paar dagen weer bijlichten. Maar dan klik ik op bestellen, en zie dat het bedrag verdubbeld is, en er staan nu twee lampen! Ik ga weer terug naar de vorige pagina, ik had wel gezien dat er stond dat het bestelminimum 2 stuks was, maar omdat de prijs toch echt bij dit product €23,39 aangaf, dacht ik dat ze per twee stuks verpakt waren voor deze prijs.
Schermafbeelding 2018-07-19 om 14.03.13
Maar nee dus. Dit is toch verneukeratief, de mens een rad voor de ogen draaien? Zet dan gewoon twee tl lampen op het fotootje met daarbij de tenenkrommende prijs van €46,78, dan weet je waar je aan toe bent. Ik klik op het winkelmandje
Schermafbeelding 2018-07-19 om 14.03.31
en zie dat ze daar ook met droge ogen de per lamp prijs hebben gezet, waarom doen ze dit?  Wat moet ik nou met twee lampen (nooit gedacht dat ik mezelf die vraag zou stellen, ik met mijn lampentic) die ene doorverkopen, of die ene als reserve bewaren? De verleiding was heel groot om dan maar gewoon een hele nieuwe lamp te kopen, want bij het zien van deze ging mijn hartje wel sneller kloppen,

Zie je niks, klik dan hier
zoveel mogelijkheden, en dat voor “slechts” €104,- Het is dat ik net jarig ben geweest 😉 dus ik laat die €57– wel mooi op onze rekening staan, maar ik houd me aanbevolen voor de gulle gevers.😄

De rust

Het is half tien als ik het tuinwerk voor gezien houd en met schoon geschrobde handen en een kom koffie, een goed boek en een havermoutkoekje me neervlij in de tuinstoel. Het is een zwoele avond,  roze en donkergrijze wolken beginnen de lucht te vullen, en het begint langzaamaan heerlijk af te koelen.
IMG_0458
Ik hoor tijdens het lezen het klaterende water in de vijver van de buren, een kikker in onze vijver kwaakt en gelijk lopen Jon en Loki er op af, ze zijn altijd wel te porren voor een spelletje. Mijn gedachten dwalen af, ik kan me niet concentreren op het boek, ik voel een gekriebel op mijn hoofd en pluk er een torretje van af, mijn nek voelt klam aan en opeens voel ik het overal kriebelen. Misschien had ik toch beter eerst kunnen gaan douchen? 
IMG_0460
Ik maak nu het nog licht is een foto van mijn uitzicht richting de vijver, en zucht als ik zie dat ik ben vergeten de bezem op te ruimen die ik in de gauwigheid tegen de bolacacia had gezet toen ik klaar was met de reserve tuintafel die de hele winter onder de veranda had gestaan schoon te schrobben alvorens we er aan konden gaan zitten met het avondeten. 

De tuinslang ligt er ook nog als stille getuige van mijn werklust. Ik moet lachen als ik denk aan hoe Jon zich rot schrok toen de waterdruk op de dichtgedraaide spuitkop te groot werd en deze er met een klap vanaf schoot, net toen hij er met zijn neusje bovenop naar zat te kijken. Zelden zag ik een kat zo hoog springen en zo snel wegvluchten, ver van het gevaar weg.

Het begint langzaamaan steeds donkerder te worden, in de verte is de onweer hoorbaar en de lucht de begint mooi te kleuren.
IMG_0456
De pot schaftte vanavond een veel te dikke groentesoep met balletjes en geroosterd brood besmeerd met roomboter en een beetje zout, we zaten met onze blote voeten in het gras, zoemende bijen snoepten van de geurende kamperfoelie achter ons. Jon lag onder mijn stoel voor het geval er iets eetbaars op de grond viel, maar we aten netjes en zonder te knoeien; het had gesmaakt. Notitie aan mijzelf: de volgende keer veel minder groenten erin stoppen.
IMG_0445
We zijn net klaar met onze eerste kom soep als Arya voorbij loopt met een kikker in haar bekje en als ze me ziet opstaan gaat ze in galop via de open tuindeur de kamer in, met mij er achteraan. Ik raap de coole kikker van het kattenspeelkleed af en mik het in de vijver, hij wordt bijna uit de lucht geplukt door Jon die niets ontgaat, terwijl Arya nog steeds binnen op het kleed zoekt naar het beestje. Ik zag met het oprapen dat de kikker van een andere tint bruin is dan onze kikkers, en vraag me af of dit wel goed zal gaan, wetend dat ze territoriaal zijn. De kikker zal anders vannacht als de katten in huis zijn vast wel de oversteek door onze tuin naar zijn eigen vijver aan de overkant van de straat gaan maken.

Ik eet mijn koekje op en neem een paar slokken koffie en mijmer zo een tijdje verder. Hoog in de lucht jaagden zwaluwen op insecten, af en toe kibbelend als de een het eten van de ander afpakt, zouden ze er veel last van hebben dat er zoveel minder insecten zijn, zouden hun jonkies verhongeren en hierdoor ook de zwaluwpopulatie sterk afnemen? Ik sla een mug dood tegen mijn blote been.
IMG_0457
Het begint harder te rommelen en donkerder te worden, iets wat niet gek is als de tijd verstrijkt, de witte bloemen van de campanula, digitalis en boerenjasmijn vallen in het duister steeds beter op, en ook de papavers lijken nu licht te geven. Ik kan de regen al ruiken, de katten jagen achter elkaar aan en een kikker die er zin in heeft en een beetje suïcidaal lijkt, want waarom de aandacht trekken als er katten zitten toe te kijken, geeft een serenade weg. Ik drink het laatste slokje koffie op, lauw en wat te bitter naar mijn zin, en begin het nu wel koud te krijgen; ook dat ik door de muggen als lekker hapje word gezien bevalt me niet. Ik breng het snoeisel wat op de tafel lag nog snel naar de compostbak, ruim het snoeimes op,  pak mijn spullen op en ga snel naar binnen; de eerste dikke druppels vallen al en een felle lichtflits schiet plots door de lucht. Onweer, ik houd er zo van en snap het “on” ook niet voor het weer. 

Voor Tim

Dance

My fingers dance
On the set
Of ivory & black pirouettes

I let go
While my fingers fly,
Making music through the night.

This is the best therapy.
A place to release,
House of freedom & relief.

My oasis of redemption.
My river of gentle.
My ocean of mental.

My mind is relieved.
My fingers are free.
To let go, making music sweet.

by Rachel Nicole Wagner, Yesterday’s Coffee.

IMG_0290

Schoonmaak

Een paar dagen geleden kwam de vraag van Hilde van Yourganize https://www.yourganize.nl/ of er nog mensen waren die de grote schoonmaak deden. Nee, ik niet, ik ben een impulsieve schoonmaker, ik doe het wanneer het mij opvalt, in de weg zit, gek begint te ruiken, andere kleuren krijgt dan normaal, of stoort, zoals deze morgen heel vroeg, toen iedereen nog lekker lag te slapen.
Nog voordat ik de douche instapte viel mijn oog al op een paar opgedroogde waterplekken met kalkrandjes op de vloer naast het bad, en ik sprayde er een badkamer reiniger op die naast het schuursponsje op de hoge kast in de badkamer stond, zodat het alvast kon intrekken. Het bad en wastafelmeubel had ik eerder deze week al onder handen genomen nadat ik stijf van het tuinieren in bad was gegaan, jammer dat ik toen niet gelijk alles had schoon gemaakt.
Na afdrogen, haren doen en tandenpoetsen nam ik niet eens de moeite me eerst aan te kleden maar ging gelijk aan de slag. Daar zat ik in mijn blootje op handen en knieën met een schuursponsje de plekken weg te schrobben en met een vochtige handdoek de hele vloer te dweilen. Ik dweilde zo achteruit schuivend richting de badkamerdeur, en dacht: “als er nu iemand in de badkamer zou komen, zou die zich rot schrikken van het uitzicht”, en ik moest lachen. 😂 
En toen dacht ik aan de slotscène van het tweede seizoen van de politieserie No Offence, Vivienne, de leidinggevende van het team, ziet een collega met afgetraind lijf uit zijn vieze kleren gaan, en zegt dan heel droog:
”I had a VHS that started like this once.”
IMG_1374
Een geweldige serie!

Tranen met tuiten

Regen kletterde tegen de ramen, het was kil en grauw buiten, de wind loeide om het huis, de herfst was duidelijk ingetreden. Ideaal weer om te gaan handwerken, mok thee erbij, voeten op de poef, flanellen quilt op schoot en haakwerk naast me, maar er kwam geen zin om het haakwerk op te pakken, ik zag alleen maar de regen, de zwiepende takken en blad dat met vlagen richting de vijver geblazen werd.
Zopje was achter me aan komen lopen vanuit de keuken, sprong op de poef toen hij zag dat ik ging zitten, en keek me toen aan. “Hoi Zopje, niks aan he, al die regen”. Hij klom op mijn schoot, zat rechtop en keek me aan, zo van: “Zeg het eens, wat scheelt er?”

Ik keek in zijn mooie grote ogen en hij keek terug, kneep zijn ogen even dicht, kwam met zijn kopje nog dichter bij mijn gezicht zitten en bleef me maar aankijken, het voelde alsof hij in mijn ziel keek, zo intens,  zo warm en vol begrip was zijn blik.
IMG_0245
Lieve Zopje. Ik voelde plots tranen over mijn wangen stromen, en Zopje drukte zijn voorhoofd tegen de mijne en zat zo heel lang heel stil tegen mij aan, terwijl ik zijn lijf vasthoudend tranen met tuiten huilde. Mijn snikkende uithalen deerde hem niks, hij ving mijn verdriet als het ware op, en toen het huilen stopte, zakte hij door zijn voorpootjes en met zijn neusje haast tegen mijn kin aan bleef hij zo liggend me nog minutenlang aankijken.
Na het snuiten van mijn neus en droogwrijven van mijn ogen voelde ik me helemaal leeg, wat een huilbui, die had ik niet zien aankomen maar Zopje blijkbaar wel, en terwijl ik mijn thee opdronk draaide hij zich een kwartslag en ging dwars op schoot liggen, kopje tegen de linker armleuning en achterpoten tegen de rechter en hard spinnen maar. Buiten was het ondertussen gestopt met regenen en er brak een streepje zonlicht door het wolkendek heen, haast ter illustratie van mijn stemming. Tranen weg en toch maar even wat haken.

Keuze genoeg

Welke UFO ga ik deze keer afmaken? Keuze genoeg, hier heb ik er drie tegen de designwall aan geplakt, ik moet deze trouwens toch eens goed afwerken aan de onderkant, het doek hangt van de muur af waardoor het golft en daarmee ook de blokken die er tegenaan zitten; dit geeft een vertekend beeld.
IMG_6173
Mijn plan is om er niet teveel tijd meer in te stoppen, hooguit een paar blokken bijmaken om er een fatsoenlijk formaat quiltje van te maken, en wat is fatsoenlijk? Gewoon niet zo klein dat ik me ervoor zou moeten schamen, en niet zo groot dat ik er weer jaren mee zoet ben, dus naar eigen smaak in te vullen.
IMG_6176
Dit borduurwerkje meet 37-45 cm als ik de randen eraf snijd, dat is een kwestie dus van sandwichen, quilten, biesje erom of naar achteren omslaan en ophangen.
IMG_6177
Het zit nog een beetje in de kreukels, en met lintborduurwerk is strijken geen optie, dus die moet ik rustig laten uithangen. Mooi, die ga ik niet als eerste tackelen. Welke wel?
De elke dag een huisje quilt dan maar,
IMG_6174
hier heb ik nog een stuk of tien huisjes wachtend op bijsnijden en een zwarte sashing, ik ga hem dus iets groter maken dan wat je hier ziet, maar daar houd het dan ook bij op. Of ik hem vierkant of langwerpig ga maken weet ik nog niet, ik had hem ook gezien met lichte blokken er tussen en dat vond ik ook wel mooi, maar dan zit ik weer in de weetnognietwatikgadoenduswachtikermaarmee fase. Been there done that, al een paar jaar!
De volgende wil ik op de bee afmaken, begonnen nav een post op internet.
IMG_6175
Ik kan hem makkelijk met mijn Lotusje maken (omdat ik op theezakjespapier naai en dus geen rekening hoef te houden met verschillende maten naaivoetjes) zodat ik geen zware machine mee hoef te sjouwen, want de val van een paar weken geleden heeft me een ontsteking in het ac-gewricht (sleutelbeen-schouderblad, bovenop de schouder) opgeleverd, zo bleek gisteren bij de echo; ik moet oppassen met belasten. Au is ho, en liever voordat je au hebt ho doen, en ja, dat is heel moeilijk voor mij! Naaien is geen probleem, duwen en trekken boven mijn hoofd weer wel.
Scrap attack wil ik dus iets groter maken, eens kijken of ik het aantal blokken op zijn minst kan verdubbelen. Ik denk dat ik op de bee per keer twee blokken af krijg, mits er niet teveel geshowd en gesnoept wordt.
En terwijl ik naar iets anders aan het zoeken ben ontdekte ik een tasje met deze blokken
IMG_6172
nog een UFO, en snotjandorie wat ben ik slordig bezig geweest met de rondingen, mmm, ik ga niet uithalen maar misschien bedekken met borduursteken, we zien wel. Ik heb gelukkig meer dan genoeg bruin-rode stof om hem te maken, want ook deze ufo is oud.
Ondertussen ga ik lekker verder met deze stitscheries
IMG_4227
Het koste me even tijd om de html code van de foto’s te veranderen, ze waren iniminie en aanklikbaar en niet openend in een nieuwe pagina, terwijl ik ze wat groter en niet aanklikbaar wilde hebben. Ligt het aan Flickr of aan WordPress?

Chaos

Ken je dat: je gaat koken, wilt een aangebroken pak pasta pakken, kan het zo snel niet vinden, weet dat er een volle pak in de andere kast in de garage ligt, en voor je het weet heb je twee jaar later een kastje vol aangebroken verpakkingen met kleine restjes. De tas met boodschappen wordt uitgeladen, geen zin om naar de garage te lopen om het netjes op te bergen, want je bent van plan het de volgende dag te gebruiken en je schuift het dus maar in hetzelfde keukenkastje, tegen of bovenop de aangebroken zak pasta, rijst of bakmeel. Uiteraard vergeet je het de volgende dag te gebruiken, want we zijn wat dit betreft net zo wispelturig als het weer, en zo groeide de chaos in mijn keukenkastje. Ik liet het gebeuren tot de maat vol was, of moet ik zeggen: tot het kastje overvol was en het overzicht helemaal pleite.

Zaterdagavond eten we altijd (lekker makkelijk) brood als avondmaal, bruin brood voor hartig beleg en witte puntjes voor salades of zoet beleg, en dan staat hagelslag toch wel op nummer 1. Helaas hield de stroom van chocoladehageltjes al vrijwel direct na het uitschenken al op, balen. Volgens mij lag het nieuwe pak hagelslag in het keukenkastje, maar bij het openen van dit kastje zakte de moed al in de schoenen om er in te zoeken.
IMG_4019
“Dan maar chocoladevlokken erbij doen”, verzuchte de zoetekauw, dit pak was ook al zo goed als leeg; ik meende dat er een vol pak in de voorraadkast in de garage stond, maar ik hoefde het niet te pakken, het was al goed zo.  “Laat maar.”

Het gebrek aan overzicht stoorde me zo, dat ik hem gisteren helemaal leeg heb gemaakt en een poging heb gedaan het te reorganiseren. Er lagen veel aangebroken pakken in, zowel vooraan als helemaal achteraan, helaas ook veel verlopen spullen, open verpakkingen waarvan de inhoud verdroogd en taai was geworden, en veel ongeopende verpakkingen die ik in de garagekast heb opgeborgen, op ooghoogte en per categorie gesorteerd, orde moet er zijn.  Nu zitten er in het keukenkastje echt alleen maar aangebroken verpakkingen pasta en rijst in het kratje, en een allegaartje aan slechts een paar dingen er boven, wat je ziet is wat er staat, (hmm ik denk dat dit netter kan), “Eens kijken hoelang dit stand houdt”, zei zoon lachend.
IMG_4047
Lijkt me wel handig, zo’n kratje, je schuift hem eruit en ziet wat er in zit, zonder dat je op de knieën moet om wat te zoeken. Ik dacht eerst om twee lades te maken met geleiders tegen de zijwanden, maar bij het zien van het prijskaartje van de onderdelen had ik zoiets van: “Laat maar, kratje is ook functioneel”.
IMG_4048Keukenkastjes zijn fijn hoor, maar soms ook zo onpraktisch, of hebben we gewoon teveel spullen? 

Dag 2016, hallo 2017

Eind van het jaar, bijna middernacht, buiten lijkt het wel oorlog met de zware cobra’s die het straatwerk vlakbij ons huis doen trillen. De katten hebben het weer zwaar, Zipje, Zopje en Loki liggen onder, op en achter mijn stoel, ogen als schoteltjes zo groot, zielig.

Luisterend naar de Top2000 op tv, en terugkijkend op dit jaar bedenk ik me dat ik niet zoveel quilts heb gemaakt; ik heb wel veel klantenquilts doorgequilt, maar om nou te zeggen “Meid, wat ging je lekker los en wat heb je veel ruimte gekregen in je stoffenkast!”, nee, niet echt.

Januari: twee babyquiltjes afgemaakt die ik het jaar ervoor als top al af had,
IMG_0549 IMG_0552
gelijk hierna begon ik aan de roze-grijze Mesmerized quilt voor vrienden,
IMG_1226 IMG_1249
eind februari was hij klaar en werd hij dankbaar op hun bed gelegd om er nooit meer af te gaan.

Maart ging ik met mijn moeder naar het quiltweekend in Putten,
IMG_1425
veel genaaid,
IMG_6006
veel genoten, maar niks afgemaakt.

In April ging een deel van de tuin op de schop, nieuw gras
IMG_3949
en bouwen we samen een nieuw tuinhuisje met veranda,
IMG_1659 IMG_3992
geen nieuwe quilt.

Mei: warme dagen, hondje gered uit een kokende auto, een paar fibermailkaarten gemaakt voor jarige dames,
IMG_1501 IMG_6219
en onze quiltgroep de CreaLadies gaf hun eerste geslaagde quilttentoonstelling.
IMG_4308

Juni: het weer slaat om, regen en koel; de schuttingpalen worden vervangen,
image
de bestrating in en rond het tuinhuisje word erin gelegd
IMG_3991
en op de feestbee van de Crea Ladies maken we allemaal een met stroken stof omwikkeld touwmandje.
image
Juli: ik graaf en maak in nog geen week tijd een vijver in onze tuin, compleet met borrelsteen,
IMG_2420 IMG_2505
de kikkers hebben het water snel ontdekt.
IMG_2896
Een hittegolf houdt het land in zijn greep en een over enthousiaste mol doet hetzelfde met onze tuin, het duurt bijna twee weken eer de katten hem te pakken krijgen en als cadeautje bij de droogmolen neerleggen.
IMG_2702
De vijver heeft het overleefd, het grasveld is overdreven belucht.
IMG_2671
Augustus, twee babyquiltjes gemaakt, een romantische voor een meisje, en eentje met beesten voor een jongetje, altijd leuk, zulke kleine quiltjes maken.
IMG_7109 IMG_2914
de oogjes was ik vergeten en kwamen er na het afbiezen pas op
IMG_2979 IMG_2981
September, familiebezoek van mijn zus en aanhang uit Australië,
IMG_5333
mijn vader wordt 90 en dat wordt gevierd in een vakantiehuisje in Zeeland. 

Oktober, en weer gaat een volgeladen auto met mijn moeder naast me naar een quiltweekend, ditmaal in Oostduinkerke, Belgie. Hier begin ik aan een Jelly roll quilt, de top zit als losse banen in elkaar.
IMG_5601 IMG_5647
Bij thuiskomst is zoon een appartement rijker en kan het klussen en inrichten van start gaan, ze hebben op mij gewacht met schilderen, zo lief.

November: de jellyroll quilt komt klaar en zoon die al twee weken in z’n eigen huis woont wilt hem graag meenemen.
IMG_5851
Mijn moeder wordt 85 maar viert haar verjaardag niet zo groots,
IMG_7830
haperende gezondheid gooit roet in het eten.

December: voor vrienden die ons hadden uitgenodigd voor hun 25 jarig huwelijksfeest maakte ik een ragquilt van superzachte flanel in stoere kleuren, hij viel goed in de smaak, een perfect cadeau voor deze lieve mensen.
IMG_3765
Half december was er een kerstbee bij de Crea Ladies en ik ontdek dat een paar uur borduren niet afgestraft wordt, dus maak ik op de valreep vlak voor kerst een klein stitchery-kerstquiltje,
IMG_8128
en nu ik toch lekker bezig ben maak ik ook nog een kippenquilt af.
IMG_3849
Hèhè, dat heb ik ook weer uit mijn systeem, eventjes.

Een nieuw jaar met nieuwe kansen, misschien krijg ik dit jaar enkele van de vele ufo’s af die in tasjes en bakken op sashings en inspiratie liggen te wachten, en hopelijk maak ik een paar snelle scrapquilts, met de nadruk op snel. 😜
En voor de rest is het afwachten wat 2017 ons brengt, als ik de lakens mocht uitdelen zou ik veel vrede, gelijkheid, veel rust en veel gezondheid over de wereld uitstrooien. Oja, en veel quilts om onder te kruipen voor warmte en troost, of gewoon om van te genieten.
Diep he?

Stiekem toch fijn

Het eten staat op tafel en onze 20 jarige dochter schuift stilletjes aan, het lijkt of ze heeft gehuild, en ik vraag -mezelf schrap zettend voor wat er gaat komen- wat er scheelt. Blijkt dat ze op haar kamer naar het laatste seizoen van “Orange is the new black” aan het kijken is, en elke aflevering is zo triest, gewoon elke keer om te huilen zo zielig allemaal, en terwijl ze dit zegt schieten de tranen weer in haar ogen; ze neemt snel een hap bami.
tears-flow-emoticon
Opgelucht dat het dit maar is vallen we grinnikend aan op het eten, die Suus.  “Als het zo zielig is, dan stop je toch met het kijken, het moet toch leuk blijven.”, zei ik tussen de happen door, maar nee, daarvoor is deze serie te leuk 😳 zegt ze, en ze wilt ook wel weten hoe het afloopt. Ik herken mezelf in haar, ik kijk vaak naar spannende series met de handen voor mijn ogen, maar dan wel door een kiertje zodat ik grip heb op hoeveel engs ik binnen krijg. Na het eten gaat ze weer snel naar boven, verder op Netflix kijken hoe het afloopt met de vrouwengevangenis-serie, en ik, ik nestel mezelf voor de tv om de tweede aflevering van The Five” bekijken, een spannende, beklemmende Engelse detective.
panic-emoticon
Zou dit een typisch vrouwending zijn?

Eind goed al goed

Nieuwjaarsnacht vorig jaar stonden we net na middernacht boven op de overloop naar buiten te kijken naar het vuurwerk, ik hoopte -net als het jaar ervoor- dat we volgend nieuwjaar weer vanuit ons andere (oude) huis naar het vuurwerk zouden staan te kijken, en gelukkig is onze wens uitgekomen.

Loki ligt nu naast mijn stoel met ogen zo groot als schoteltjes over de rand van haar mandje naar het raam te kijken waar de lichtflitsen en knallen vandaan komen; Zopje zit op de poef bij de bank door het raam naar buiten te kijken, hij wilt er uit maar weet dat hij nog een paar uur moet wachten.
De meest wijze en relaxte kat ligt boven op de overloop te slapen, Zipje weet gewoon dat de tijd sneller gaat als je lekker met volle buik ligt te chillen op het warmste en stilste plekje in huis.

Wij zitten al de hele avond met z’n allen in de kamer te genieten van de top 2000 op tv, mooie en soms minder in de smaak vallende nummers, terwijl we kletsen, lezen en snoepen van hartige snacks uit de frituur, lekker slecht voor een keer. De zelfgebakken oliebollen gaan er ook in als pap.
De champagne die al maanden in de koelkast ligt gaat er vanavond aan geloven, we zijn dankbaar voor het goede afloop van dit jaar, en proosten op een gelukkig en gezond nieuw jaar, en dat wens ik ook iedereen toe.