Categoriearchief: Mijmeringen

Opgeknapt

Zaterdag moest ik even met startkabels op pad om de auto van zoon die nu voor dochter wordt zodra ze haar rijbewijs heeft, aan de praat te krijgen. Na ruim drie weken stilstaan had de accu geen puf meer, maar met startkabels kregen we hem weer aan de praat, en uiteraard moest er een stuk mee gereden worden om hem weer wat op te laden. Grote 🚘 reed voor de zekerheid achter kleine 🚙 aan, in ieder geval tot alle stoplichten gepasseerd waren; ze namen de snelweg richting Etten-Leur, en toen ze in Etten-Leur omdraaiden reed ik uiteraard door naar de quiltwinkel, het was nu etenstijd en ik hoopte dat het er rustig was, en had geluk. Na mijn handen te hebben gedesinfecteerd met de gel buiten bij de voordeur was het genieten binnen.

De workshopruimte zat vol (met 1,5 meter regel kunnen er 8 personen in) en er liep nog een klant in de winkel. Wat is de winkel mooi geworden met de lichte laminaat vloer, ruim opgezet met overal escape routes zodat je nergens vlak langs iemand moet lopen, en een rolstoel/rollator helling, super! Ik heb een mooie extra brede achterkantstof gekocht en omdat mijn kaart vol was mocht ik iets van de tafel uitzoeken, een FQ pakje die vast wel goed terecht komt.
537EA774-2FF0-430E-9F79-D4321B911ECE
Hieronder drie filmpjes, sorry voor de snelle start, mensen die snel wagenziek worden kunnen iets van draaierigheid ervaren.
587B2C98-4DCC-4A43-80CC-DC1791BED6C7

E901B8E7-4C81-433A-8509-96F8A4BCCE7B

8711759B-B165-494B-AFE2-C97E89AC8A4B

Bij thuiskomst zaten zoon en vriendin gezellig te buurten in onze keuken, ze hadden lekker geluncht bij ons, brood met scrambled eggs, en toen ze na een uurtje weg waren ben ik even met Tinkerbell naar de Kwikfit gereden voor een accucheck,

E31E5B9B-52AE-4586-93D1-B7338818AB74
en toen bleek dat de fut er ver uit was, hebben ze er gelijk een nieuwe ingestopt en de banden gecheckt, lief. Nu staat hij zolang even bij ons voor de deur op de krappe parkeerplek tussen onze oprit en het pad naar de voordeur, zodat de klanten van de schoonheidssalon van de overbuuf ons pad niet meer kunnen blokkeren. Dikke Mercedessen en BMW’s worden daar gewoon nonchalant neergezet ongeacht welk pad ze blokkeren, en als ik er wat van zeg, zeggen ze dat ze zo weer weg zijn, áls ze al wat zeggen, want er zit veel leegte in de bovenkamer van de gladgespoten, opgevulde en dicht geplammuurde madammekes.

Nog een bron van ergernis is de markt, ik kom er net vandaan en heb me echt moeten inhouden; mensen die kriskras van kraam naar kraam lopen, zo onvoorspelbaar en dus moeilijk te ontwijken. Heeft Belgie weer een feestdag? Er liepen zoveel zuiderburen rond, ik geniet van het taaltje, maar nu niet van gedrag; overal aanzitten, en zich er tussen willen wringen, huh, afstand houden? Wat is dat? Ik vind het niet raar hoor dat in België het aantal besmettingen weer oploopt, als hun gedrag op onze markt de norm is. 

Sta je braaf voor de groentenkraam op de streep te wachten op je beurt, staat er een man opeens in mijn nek te hijgen, hij wilde me opzij te duwen zodat hij het beter kon zien. “Zegguh, die strepen staan er niet voor niets, u moet achter die streep daar wachten op uw beurt”, zei ik, wijzend naar de dikke witte streep 1,5 meter achter mij. Hij keek me aan, zei niks, maar deed wel een stap naar achteren.

Oude gewoontes zijn moeilijk af te schudden, maar verdorie, met al die strepen, stippen, waarschuwingsborden en lintafzettingen overal op de markt kan het je toch niet vergeten? Een eindje verder hoorde ik iemand zwaar hoesten, ik ben na het kopen van fruit dus gelijk naar huis gegaan, lekker banjeren over de markt zoals vorige zomer komt vast wel weer een keer, over een jaar of twee.
Terug naar de parkeerplaats lopend liep een groepje dames over de hele (en zeer royale) breedte tussen de kramen mij tegemoet, ze zagen me maar daar bleef het bij. Op mijn duidelijk geïrriteerd klinkende “Is het nou zo moeilijk rechts aan te aanhouden?” kwam een verontwaardigd klinkende: “allee madam“, eentje ging iets opzij en ik liep al kokend verder. Zo slecht voor mijn humeur.

Ik moest denken aan het bejaard echtpaar twee weken geleden, toen ik voor de eerste keer naar de markt ging, ze wilden ondersteund door stok en rollator doorlopen maar het pad werd geblokkeerd door een groep kletsende treuzelaars. De vrouw leunde over naar de man die vervolgens zeer zwaar en rochelend begon te hoesten. Als de Rode Zee voor Mozes weken alle aanwezigen voor de man uit en kon het echtpaar doorlopen. Ik nam een hap lucht en ben heel snel met ingehouden adem er voorbij gelopen met behoud van distantie, maar moest wel glimlachen bij de gedachte dat dit hoesten vast opzet was van het stel, slim 😂😂

Ik zal me de komende dagen wel weer bij elke snuf, nies, dunne poep of hoofdpijn zorgen gaan maken. Heb ik net pruimen gekocht, oei.

De paar rotte appels die de rest een slechte naam bezorgen bij ons op de markt waren Belgen, ze kwamen ook massaal naar cafés en terrasjes toen het bij hun verboden was. Maar eigenwijsheid, het niet willen houden aan regels, schijt hebben aan alles en iedereen, dat is niet aan grenzen of nationaliteiten gebonden, ik ken ook zat Nederlanders die zich in mijn ogen aso gedragen, juist nu in deze tijd ga ik ze zo veel mogelijk uit de weg,

Ps: ik reageer meestal alleen privé op reacties in mijn blogjes. In dit blogje stoorde ik me aan Belgen, een andere keer zijn het Nederlanders, of niet geïntegreerde Marokkaanse Nederlanders van de derde generatie, of dronken Poolse arbeidsmigranten bij de supermarkt.

Verdrietig

3F59F67A-1D51-4A48-AFF5-8748B2EF2D82
Het was nog wel zo’n mooie avond, het was al laat toen we bijna thuis waren van ons rondje lopen toen ik aan de kant van de weg vlak naast ons huis iets op de straat zag liggen, we liepen er snel naar toe. Jongens die aan de andere kant van de straat op het fietspad stonden zeiden dat ze de kat net nog met de pootjes zag bewegen, ik boog me over het beestje, nee toch, het leek Arya wel, we stonden met ongeloof te kijken.

Omdat ze een dubbelganger heeft in onze buurt en het te donker was om goed te kunnen zien hoopte ik dat ze het niet was, en droeg ze voorzichtig in mijn armen naar huis, ze was nog warm en slap, maar door de verwondingen aan het kopje had ik geen hoop meer. Bij goed licht zagen we dat het Arya was aan de tekeningen en de twee witte teentjes aan haar ene poot. We zochten een plek in de tuin uit waar de schep nog goed de grond in kon, Jon liep in de buurt en om hem aan Arya te kunnen laten ruiken legde ik ze op een plastic zak op de grond. Hij benaderde haar heel voorzichtig, tikte haar achterpootje aan, en toen er niks gebeurde liep hij vlak om haar heen om alle geurtjes af te gaan.
Toen ik Arya in haar graf had gelegd kwam hij er weer aan, rook even en liep toen weer weg. En terwijl ik dit anderhalf uur later type lopen Jon en Loki onrustig heen en weer, ze zijn duidelijk van slag. Arya mocht maar drie jaar oud worden, ons lief propke, mijn altijd aanwezige gezelschapsdame die het hele huis bijeen riep als ze mij even niet zag of hoorde, wat gaan we je missen.
A5A447C5-0CE6-4148-9F99-C8C840F6BB39

Heftig allemaal

Wat een akelige angstige tijd is dit, ik loop net als iedereen denk ik met mijn ziel onder mijn arm, je voelt je zo machteloos tegenover deze onzichtbare vijand die zoveel slachtoffers maakt.
Gistermorgen kwam de de nieuwsbrief van Quiltshop Leur binnen met de oproep van de thuiszorg om mondkapjes te maken. In de nieuwsbrief staat een link met de beschrijving van een gevoerde full face masker waarvan de zijkanten open blijven zodat hier een filter ingeschoven kan worden.

In de nieuwsbrief stond dat het opgegeven patroon krap was en dat je vooral de grootste maat moest nemen, en ik besloot bij het zien van het patroon om een ander door artsen ontworpen patroon te gebruiken, bijna exact hetzelfde maar dan groter, ik heb het van free sewing.org gehaald, delen mocht, klik hier en neem ook hier de grootste maat, en knip zonder naadtoeslag. Ik heb alleen voor de zijkanten voor de buitenkant 3 cm naad aan geknipt, en niet voor de voering. Voor het in elkaar naaien volg ik wel gewoon de beschrijving van de PDF in nieuwsbrief van Quiltshop Leur, ik maak in de onderkant bij de ^ wel een inknipje zodat het na het keren mooi valt. Van het free sewing.org patroon had ik vorige week al een tiental maskers gemaakt voor een andere vrager, de pasvorm is erg fijn en gaat ook tot aan je adamsappel/evapeertje, en het sluit goed aan.

Ik heb de lintjes zelf gemaakt, 1 meter lange stroken van 1 inch (of 2,5 cm) breed gesneden, al strijkend door de Clover biaisband maker getrokken en dubbelvouwend dichtgenaaid. Deze smalle bandjes trek ik door de tunnels,
7513E806-786A-4AB0-9631-81F5BEF6EB62

706E9BA8-6C12-44F1-9CB2-BD5D7D2746DE
ik meet dan voor het deel dat onder de kin valt een lengte van 40 cm en boven de neus 50 cm, en zet het lint met een paar heen en weer steken van de naaimachine vast.
1D34AC02-C789-47A3-AB7D-D188719CB2DD
En zo maakte ik er 9 in twee uur tijd van groene en gele katoen
00C455CB-7B1B-47A6-A6A6-BC2171F84335
En vandaag ga ik gewoon verder, stof zat, even goed voorkrimpen, en als je met het glad strijken de goede kanten op elkaar legt, dan heb je na het knippen gelijk paartjes klaar voor het naaien. Geen batiks gebruiken, houd maar eens twee lagen hiervan tegen je gezicht en probeer dan maar eens te ademen. 
Oh en waarom lintjes ipv elastiekjes? Deze maskers zullen heel veel gewassen worden op hoge temperaturen, en niet alle elastiekjes kunnen daar tegen. Plus het feit dat met lintjes vastknopen fijner is voor brildragers.

Dag Zopje

EA7CCACF-E883-4875-B13A-4C16D955EE98
Tien dagen geleden was ik met Zopje naar de kliniek geweest omdat hij niet meer at en steeds hoestte, en na onderzoek onder een lichte narcose bleek er een lange grasspriet in zijn neus/keel vast te zitten. Het werd verwijderd en er werd  bloed afgenomen om van alles te checken, creatinine was heel licht verhoogd en dit zou hij in de gaten willen houden, over 5 weken moesten we terug komen voor controle.

Zijn eetlust en levenslust kwam een beetje terug, hij ving zelfs nog een vogeltje, (ja, zielig voor het vogeltje, maar misschien was dit natuurlijke selectie en mankeerde het vogeltje al iets waardoor een oude kat het kon vangen) maar de laatste twee dagen at hij weer amper en sliep veel, ik kon met hem naar het avondspreekuur komen bij dezelfde dierenarts als tevoren.

De dierenarts schrok toen hij Zopje zag en onderzocht, hij nam weer bloed af om te bevestigen waar hij al bang voor was, zijn nierfunctie was zo dramatisch slecht dat er van nierfunctie amper meer sprake was, en inslapen het enige humane was, want Zopje voelde zich heel beroerd. Ik wilde hem niet weer een autorit door laten maken, en belde mijn lief die gelijk kwam om samen afscheid te nemen van een levende Zopje, samen erbij te zijn toen hij insliep, en thuis aangekomen namen Jon en Arya poolshoogte.
724CA7D7-EFB7-4836-98C7-C6F74CBB8B5C
Ze waren allebei erg op hun hoede, diep respect voor Zopje’s uithalen die nu uitbleven; Loki was in geen velden of wegen te vinden.
C0876527-606A-4709-ADBD-E619703C6F7A
Omdat de vliegen interesse kregen in Zopje nam ik hem op schoot, en Jon kwam er bij zitten met een heel serieus snoetje
F4BEE84B-0477-427A-99CA-DBD45616134E
We hebben hem iets na 8 uur in het avondzonnetje begraven op een plekje waar hij graag lag te zonnebaden, wat gaan we hem missen.
0DB904F6-A4EC-48C0-9207-70008325B698
Zopje was zo’n lieve schootkat, en als mijn schoot al bezet was staarde hij de andere kat gewoon weg, he owned my lap ☺️
7268882E-EA60-49F2-9C3A-F95D5C884BDE

Weekend

En opeens is het weer weekend, de dagen gaan zo snel 😕 gelukkig zijn ze goed gevuld en verlummel ik er niet teveel van.

We zijn ook opeens in de herfst terecht gekomen, maar mij hoor je niet klagen, de tuin snakt naar water en koelte om bij te komen; de harde warme wind van afgelopen week heeft niet echt geholpen,  je ziet de planten het water opzuigen, en de katten vinden een beetje gespetter niet erg, maar bij hele harde buien zitten ze onder de veranda, deze foto is van gistermiddag.
FB2C675A-DE75-4DB9-BE15-2E471523EFE7
Zopje komt net (half 2) aanlopen bij de schuifpui, als ik hem binnenlaat en optil begint hij hard te spinnen. Hij stinkt vreselijk naar mest, en ik denk dat hij ergens heeft gelegen waar de schapen hebben gelopen bij de beek, gelukkig is zijn vacht schoon. Ik ben heel blij hem weer te zien, alleen die lucht is minder. Hij heeft geen honger, geen aanval op het etensbakje, hij heeft vast genoeg muizen gegeten vannacht.
heeft zich nog niet gemeld en ik maak me een beetje zorgen, normaal zit hij voor het slapen gaan bij de voordeur en wilt hij even naar binnen om wat te eten, en dan mogen we de deur weer opendoen zodat hij weer buiten de wacht kan houden. Tegen 5 uur zit hij dan weer bij de voordeur om de rest van de dag lekker in huis binnen koelkastbereik te blijven. Ik heb al een rondje gelopen om te zoeken, tevergeefs.
867ADBA7-CA53-493E-B70B-631A10BF931B
Jon komt na twee uur buiten rennen en vliegen naar binnen, hij is tot aan zijn oksels nat, hij heeft weer in de vijver op planten gestaan om er beter bij te kunnen, gekkie.
DA30893F-7E0C-4990-AD89-AE7CA163517D
Na zich te hebben afgedroogd aan mijn benen, heeft hij rust gevonden op de strijkplank
138EB82C-B346-4FDB-BB03-26EF9FF2437E
Arya ligt nu naast me op de poef, Loki is naar boven gerend, en Zopje is dus nog ergens buiten. Ligt bij me op schoot, te spinnen.

En ik ga maar een paar steekjes maken, voordat ik me op huishoudelijke taken stort, en hopelijk komt Zopje aanlopen alsof er niks aan de hand is
574115CF-13F8-4F3D-B7F2-CFC164968EEE

Lekker chillen

Wat is ze laat met haar verhaaltje schrijven 😳
757ED093-49AD-4E3E-A3C9-38F7A4864D07
Ze wilde eerst een ommetje maken, het was zo’n lekkere morgen, zonnetje schijnt en de bijen zoemen rond de planten, jaja
42927C7C-611B-4061-9334-BF864B29E758
DBA23AA6-BB48-45C2-8B11-A223EF5B918A
Nadat ze de quilt fris gewassen aan de lijn had opgehangen 
2ABE51A2-B1C1-44F3-9AC7-3C049F9967CC
trok ze haar schoenen aan en stapte naar buiten. Zij liever dan ik, ik ben al de hele nacht de hort op geweest. Muisjes jagen, katers van me af slaan, ze vallen voor mijn ogen, jaja, mooie praatjes vullen geen gaatjes, ook al proberen ze het wel.
972E6FF1-7AB3-4EE3-84E4-C5BB34836B1E
Nee, laat mij maar lekker in de tas zitten, nog even en ik draai me zo drie keer om en ga dan slapen,
1B44580A-CC3B-448A-ABF7-6CB6A74B89E7Fijne zondag 

Uh, what’s up, blog

Na twee uur werken in de tuin besloot ik eens een rondje “blog lezen” te gaan doen, ook in het kader van handen rust geven. Ik heb het lezen van en reageren op andermans blogs flink verwaarloosd, soms ben je al blij dat je je eigen ding kan doen, en vaak bleef ik op de hoogte van bepaalde mensen via Facebook of Instagram, maar ik vind beide media vrij vluchtig en oppervlakkig.

Nou, drie uur later, ja, jullie lezen het goed, 3 uur! later, heb ik het hele rijtje gehad, ze staan hier bovenaan mijn blog, onder het kopje “Blogs die ik volg”. Dit zijn ze niet allemaal, ik krijg ook regelmatig via mijn e-mail updates over bloggers, en ik lees de Amerikaanse bloggers via de Feedly app., en deze houd ik wel redelijk bij, maar ook hier krijg je alleen maar de berichten die recent gepubliceerd zijn en de slapende blogs belanden onder op de stapel. Op zich moet je dan niet meer in zo’n stapel duiken, tenzij je je afvraagt hoe het nu gaat met dees of geen.

Het bleef niet alleen bij lezen maar ook liet ik bij de meeste een reactie achter, wat op zich niet altijd meeviel vanwege de “bewijs dat je geen robot bent” handelingen. Bv uit 9 plaatjes de bussen aanvinken, of uit 16 vakjes de verkeersborden aanklikken
40A06D63-B21D-41C7-A8F3-0FDEDEB90CA0
fietsers, de etalages, de zebrapaden, of de brandkranen, om een oer-Hollands straatbeeld te noemen, niet dus.
92AEBBAA-5434-471F-BBFA-B301CA266826net zo lang tot je er niks van dat al zag en dan kon je op verifiëren drukken. Maar soms bleven de plaatjes maar komen, om niet goed van te worden! Dit waren de blogs die geen reactie van mij kregen, het moet wel leuk blijven en geen ontmoedigingsbeleid zijn om te reageren.

Een enkele blog eindigde met de kennisgeving van het overlijden van de blogger
0F72D846-E110-4C23-90A2-7BB47847FFD4
geschreven door de nabestaanden, of ik kon het opmaken uit de condoleances in de reacties. Van de een wist ik het maar van een andere kwam het hard aan. 

Bij heel veel blogs zaten spam reacties, en het waren allemaal van dezelfde twee spammers,
402AB661-4047-4C32-BA44-8C03C8A460EC
ik kon na dertig blogs wel deze conclusie trekken, dus ongeacht de idiote manier van beveiligen kwamen zij er toch gewoon door.

En dan had je de blogs waar al heel lang -soms jaren- niks meer op geschreven was, van sommige schrijfsters had ik afgelopen maanden nog een post op Facebook of Instagram gezien, maar bij een paar dacht ik echt van “waarom stopte ze met bloggen, zou ze nog wel leven?” Niet iedereen heeft een partner of familielid die kan inloggen op je blog om het zo af te sluiten, maar dan hoop je toch dat een bekende een reactie onder het laatste bericht zet met de vermelding dat de blogger is overleden, toch?

 Ik vermoed wel dat heel veel bloggers er uit vrije wil mee zijn gestopt, met het bloggen, niet met het leven, een enkeling had de reden ook bovenaan hun blog gezet. Dat ze klaar was met bloggen, het had een doel vervuld, ze sloeg een andere weg in, en vanaf heden was haar blog niet meer operationeel, maar bleef wel on-line vanwege de uitgebreide informatie (tutorials, quiltverslagen en reisverhalen) . Kijk, daar kan je wat mee!

Veel bloggers zijn er gewoon mee gestopt omdat ze het beu zijn, het veel werk vinden, de hoeveelheid reageerders tegenvielen,  of omdat het leven even erg tegenzit.  

Ik snap het en vind er verder niks van, ook al kan ik een lichte vorm van nieuwsgierigheid naar het waarom niet onderdrukken; maar het gaat me niets aan. Maar het is net als bij overlijdensadvertenties, soms zou je meer informatie willen hebben, zodat je niet de hele tijd met vragen rondloopt. 

Sommige inactieve blogs vind ik leuk om als naslagwerk in mijn lijstje erbij te houden, de rest mag weg om het nog een beetje overzichtelijk te houden. Ah ja, het hield me vandaag even van de straat. To blog or not to blog, that’s the question.

Verneukeratief

Mijn daglichtlamp is kapot, je weet wel die ene die ik altijd naast mijn naaimachine heb staan en dan in gebogen stand licht op mijn werk werpt, en ook wel eens als draadgeleider voor de staande klossen functioneert bij de Pfaff
IMG_3407
Dan koop ik een nieuwe lamp, toch? Een nieuwe buis wel te verstaan, want aan de rest mankeert niks. Ik surf naar de Daylightshop, type het typenummer van de tl buis in en hup, voor €23,39 kan ik over een paar dagen weer bijlichten. Maar dan klik ik op bestellen, en zie dat het bedrag verdubbeld is, en er staan nu twee lampen! Ik ga weer terug naar de vorige pagina, ik had wel gezien dat er stond dat het bestelminimum 2 stuks was, maar omdat de prijs toch echt bij dit product €23,39 aangaf, dacht ik dat ze per twee stuks verpakt waren voor deze prijs.
Schermafbeelding 2018-07-19 om 14.03.13
Maar nee dus. Dit is toch verneukeratief, de mens een rad voor de ogen draaien? Zet dan gewoon twee tl lampen op het fotootje met daarbij de tenenkrommende prijs van €46,78, dan weet je waar je aan toe bent. Ik klik op het winkelmandje
Schermafbeelding 2018-07-19 om 14.03.31
en zie dat ze daar ook met droge ogen de per lamp prijs hebben gezet, waarom doen ze dit?  Wat moet ik nou met twee lampen (nooit gedacht dat ik mezelf die vraag zou stellen, ik met mijn lampentic) die ene doorverkopen, of die ene als reserve bewaren? De verleiding was heel groot om dan maar gewoon een hele nieuwe lamp te kopen, want bij het zien van deze ging mijn hartje wel sneller kloppen,

Zie je niks, klik dan hier
zoveel mogelijkheden, en dat voor “slechts” €104,- Het is dat ik net jarig ben geweest 😉 dus ik laat die €57– wel mooi op onze rekening staan, maar ik houd me aanbevolen voor de gulle gevers.😄

De rust

Het is half tien als ik het tuinwerk voor gezien houd en met schoon geschrobde handen en een kom koffie, een goed boek en een havermoutkoekje me neervlij in de tuinstoel. Het is een zwoele avond,  roze en donkergrijze wolken beginnen de lucht te vullen, en het begint langzaamaan heerlijk af te koelen.
IMG_0458
Ik hoor tijdens het lezen het klaterende water in de vijver van de buren, een kikker in onze vijver kwaakt en gelijk lopen Jon en Loki er op af, ze zijn altijd wel te porren voor een spelletje. Mijn gedachten dwalen af, ik kan me niet concentreren op het boek, ik voel een gekriebel op mijn hoofd en pluk er een torretje van af, mijn nek voelt klam aan en opeens voel ik het overal kriebelen. Misschien had ik toch beter eerst kunnen gaan douchen? 
IMG_0460
Ik maak nu het nog licht is een foto van mijn uitzicht richting de vijver, en zucht als ik zie dat ik ben vergeten de bezem op te ruimen die ik in de gauwigheid tegen de bolacacia had gezet toen ik klaar was met de reserve tuintafel die de hele winter onder de veranda had gestaan schoon te schrobben alvorens we er aan konden gaan zitten met het avondeten. 

De tuinslang ligt er ook nog als stille getuige van mijn werklust. Ik moet lachen als ik denk aan hoe Jon zich rot schrok toen de waterdruk op de dichtgedraaide spuitkop te groot werd en deze er met een klap vanaf schoot, net toen hij er met zijn neusje bovenop naar zat te kijken. Zelden zag ik een kat zo hoog springen en zo snel wegvluchten, ver van het gevaar weg.

Het begint langzaamaan steeds donkerder te worden, in de verte is de onweer hoorbaar en de lucht de begint mooi te kleuren.
IMG_0456
De pot schaftte vanavond een veel te dikke groentesoep met balletjes en geroosterd brood besmeerd met roomboter en een beetje zout, we zaten met onze blote voeten in het gras, zoemende bijen snoepten van de geurende kamperfoelie achter ons. Jon lag onder mijn stoel voor het geval er iets eetbaars op de grond viel, maar we aten netjes en zonder te knoeien; het had gesmaakt. Notitie aan mijzelf: de volgende keer veel minder groenten erin stoppen.
IMG_0445
We zijn net klaar met onze eerste kom soep als Arya voorbij loopt met een kikker in haar bekje en als ze me ziet opstaan gaat ze in galop via de open tuindeur de kamer in, met mij er achteraan. Ik raap de coole kikker van het kattenspeelkleed af en mik het in de vijver, hij wordt bijna uit de lucht geplukt door Jon die niets ontgaat, terwijl Arya nog steeds binnen op het kleed zoekt naar het beestje. Ik zag met het oprapen dat de kikker van een andere tint bruin is dan onze kikkers, en vraag me af of dit wel goed zal gaan, wetend dat ze territoriaal zijn. De kikker zal anders vannacht als de katten in huis zijn vast wel de oversteek door onze tuin naar zijn eigen vijver aan de overkant van de straat gaan maken.

Ik eet mijn koekje op en neem een paar slokken koffie en mijmer zo een tijdje verder. Hoog in de lucht jaagden zwaluwen op insecten, af en toe kibbelend als de een het eten van de ander afpakt, zouden ze er veel last van hebben dat er zoveel minder insecten zijn, zouden hun jonkies verhongeren en hierdoor ook de zwaluwpopulatie sterk afnemen? Ik sla een mug dood tegen mijn blote been.
IMG_0457
Het begint harder te rommelen en donkerder te worden, iets wat niet gek is als de tijd verstrijkt, de witte bloemen van de campanula, digitalis en boerenjasmijn vallen in het duister steeds beter op, en ook de papavers lijken nu licht te geven. Ik kan de regen al ruiken, de katten jagen achter elkaar aan en een kikker die er zin in heeft en een beetje suïcidaal lijkt, want waarom de aandacht trekken als er katten zitten toe te kijken, geeft een serenade weg. Ik drink het laatste slokje koffie op, lauw en wat te bitter naar mijn zin, en begin het nu wel koud te krijgen; ook dat ik door de muggen als lekker hapje word gezien bevalt me niet. Ik breng het snoeisel wat op de tafel lag nog snel naar de compostbak, ruim het snoeimes op,  pak mijn spullen op en ga snel naar binnen; de eerste dikke druppels vallen al en een felle lichtflits schiet plots door de lucht. Onweer, ik houd er zo van en snap het “on” ook niet voor het weer. 

Voor Tim

Dance

My fingers dance
On the set
Of ivory & black pirouettes

I let go
While my fingers fly,
Making music through the night.

This is the best therapy.
A place to release,
House of freedom & relief.

My oasis of redemption.
My river of gentle.
My ocean of mental.

My mind is relieved.
My fingers are free.
To let go, making music sweet.

by Rachel Nicole Wagner, Yesterday’s Coffee.

IMG_0290