Categoriearchief: Affo’s

Quilt, bee en rapen maar.

Het is vandaag drie jaar geleden dat Yvonne en Tim in het huwelijksbootje stapten ❤️

81a58778-64c1-4219-9eff-aa43c05a41f5

Sam’s quilt is klaar en gewassen, hier ligt hij op tafel helemaal opgedroogd, en als het aan Jon had gelegen was de quilt ook een beetje opgeklopt. Forrest Friends

Het quiltwerk komt nu nog mooier uit. Het is klaar om op gespeeld te worden, en precies op tijd want de eerste tandjes beginnen door te komen. Hij is nu een half jaar oud 🥰 Over negen dagen kan ik de quilt overhandigen, ze komen dan op mijn verjaardag. Ik ga voor die avond tornadobroodjes maken uit het kookboek van Rudolf, dit recept is ook bij 24kitchen te vinden. Leuk om te maken, en je kan alles al een dag van te voren klaarmaken, en dan hoeft het alleen nog in de oven in de uitgeholde stokbroodjes.

Het laatste stukje bies vastnaaien van Sam’s quilt deed ik vrijdagmiddag op de bee. Ik had de ophangsleuf zo vastgespeld dat als het plat ligt het niet boven de quilt uitsteekt.

Eerst op de bee de aussie pineapple fruitcake uitgedeeld, zo zalig 😋

Deze had ik donderdag gebakken, en het fijne van uitdelen is dat je het niet allemaal op je eigen heupen hoeft uit te smeren, want ze zijn wel calorierijk. Hier heb ik het recept vandaan gehaald.
En daarna kregen Ellie en ik een stukje boterkoek van Betty, waanzinnig lekker, je proefde dat er echt goede roomboter voor was gebruikt.
Toen de bies vastzat ben ik met het volgende blokje van Trade Winds verder gegaan. Ik had alle losse onderdelen in een zakje meegenomen en maakte eerst het visje. Deze wordt pas later op de stof genaaid, het zwemt over naden van de andere blokjes.

En toen ik de zwarte visjes wilde vastnaaien was het alweer tijd om naar huis te gaan.

Foto’s van halverwege de middag

Janette is verliefd op mijn kip, heerlijk knuffelbaar en deze poept niet op de tegels.

Hier de schattige flinterdunne stofjes waarmee ze werkte

leuke tas,

De naaldenrol van Miranda met schattige ala Sue Spargo geborduurde rondjes

De binnenkant

En nog een klein ~~naalden~~speldenmapje

Even flashen met haar zelfgemaakte armband

Er werd weer hitte voorspeld voor de komende week, dus vrijdag nam ik het er nog even van om te gaan rapen, eerst reed ik naar het parkeerplaats bij het bos/restaurant

waar het weer de moeite waard was, vooral achter het elektriciteitshuisje bij de ingang van het bos. Ik liep al met mijn karretje over de smalle doorgang met mijn karretje toen een jongeman (iets van 25) plots naast me liep met de melding “ik hoef alleen maar te plassen.”, waarop hij met zijn gezicht al naar het huisje ging staan en zijn handen omlaag naar de gulp gingen.
Oké. Dit hoefde ik niet te zien, dus ik zei dat ik wel even “buiten” ging wachten tot hij klaar was, en liep weer het bospad op. Maar ik had in alle consternatie mijn karretje vlak naast hem laten staan, dus ik moest wel wachten.

“U kunt komen hoor mevrouw”, riep hij, en toen ik naar mijn karretje liep, verdween hij al pratend verderop achter een struik. Na een paar minuten kwam hij weer tevoorschijn en kon ik hem goed bekijken in de zin van inschatten wat voor vlees ik in de kuip heb, moet ik me zorgen maken of kan ik met een gerust hart wat verder van de ingang te gaan rapen. Hij had een vriendelijk gezicht, zag er goed verzorgd uit en was rustig in doen en laten. Hij keek even toe hoe ik de enorme hoeveelheid plastic zakjes en consumptie verpakkingsmateriaal opraapte. Of ik hiervoor betaald werd, wilde hij weten. “Nee, ik ben vrijwilliger, de boel schoon achterlaten is mijn beloning”, en dat vond hij wel heel goed. Wat je ziet op deze foto is zoals het er overal waar het oog reikte uitzag.

“Zoveel rotzooi, wat erg”, zei hij, alsof zijn ogen voor het eerst open gingen, waarop ik zei dat ik niets tegen drugsgebruikers heb, maar niet snap waarom ze hun afval niet gewoon mee terug nemen en in het een afvalbak gooien. Ik stapte van mijn zeepkist af en raapte verder, hij bedankte me, stak zijn vuist naar me toe 🤛🏼 en gaf me een box, “respect” en liep naar zijn auto. Toen ik het bosje weer uitliep en om het hoekje vuil opraapte zag ik dat hij bosje weer inliep en even later kwam hij terug; “Ik heb nog wat opgeraapt voor u”, en gooide enkele blauwe zakjes in mijn afvalzak. Ik had niet geraapt achter de struik waar hij had gestaan omdat dit steil omlaag ging en ik valpartijen wil voorkomen, en ik denk dat deze zakjes daar vandaan kwamen. Ik bedankte hem en wenste hem nog een fijne middag. Zo’n beleefde jongeman.

Toen ik klaar was met een stuk bospad en het parkeerterrein, was mijn zak voor de 1/3 vol, dus zette ik het in de kofferbak en reed naar het volgende parkeerterrein bij het Zand, een paar honderd meter verderop. Ja die naast de kinderopvang en tegenover de fitness. Jullie leren Roosendaal kennen, van de afwerkplek bij Visdonk naar de dealers op de parking van het Zand.

Het was hier werkelijk beschamend ~~lekker~~ vies, en mijn zak zat werkelijk bomvol toen ik klaar was. Niet alles was bereikbaar zonder kleerscheuren op te lopen, dus ging er een berichtje naar de BBapp, deze foto maakte ik door mijn camera boven mijn hoofd te houden, het afval lag in de diepte en de takken van de hulst en bramen weerhielden me van het op te ruimen. En het plantsoen/de bossage lag dus over de hele lengte van de parking vol met dit spul.

Ik ontdekte vijf grote en loeizware lachgas cilinders, hier was blijkbaar een feestje geweest, maar ik kon de zwarte ballonnetjes nergens vinden, dus ws enkel de flessen gedumpt en niet ter plekke de ballonnen opgeblazen. Na het maken van deze foto vond ik er een stukje verder op nog eentje.

Terwijl ik liep te rapen reden de auto’s met jongelui rustig af en aan, er stonden een paar zwarte auto’s geparkeerd en de jongemannen stonden gezellig met elkaar te kletsen, toen ik opeens “Hè, mevrouw!”, hoorde. Dezelfde jongen van Visdonk stond naast zijn auto, “wat bent u snel hierheen gelopen!”. Je had de verbazing op zijn gezicht moeten zien, kostelijk 😆
“Ik ben met de auto gekomen hoor, zo snel ben ik niet,” en met een “tot ziens”, stapte hij in zijn auto en reed weg.

Kijk nou toch hoe schoon de boel weer is

Nog eentje of haken jullie dan massaal af?
Maandagochtend moest ik naar de pedicure, en op de heenweg zag ik een enorme hoeveelheid afval langs de weg en in de groenstroken/bermen liggen, dus ja, op de terugweg toch even geraapt. De auto parkeerde ik bij het benzinestation

Ik liep tot helemaal in de verte tot mijn wekkertje afging en liep terug en het hoekje om naast het benzinestation langs de weg tot aan het parkeerplaats. Het veld lag hier bezaaid met versnipperde spullen, en nu niet meer voor zolang het duurt.

‘s Middags na de kapper heb ik mezelf op een ijsje getrakteerd bij Bella Ciao Gelateria, een nieuwe zaak tussen de markten. Heerlijk vers echt Italiaans (geïmporteerd) ijs. Ik had twee bolletjes frambozen-citroen-en nogwat (aardbei?) ijsje in een hoorntje (geen afval), en hij liet me ook van de pistache proeven, oeh zo zalig. Die neem ik de volgende keer.

Een affo

Maandag zoomde ik de binding met de hand op het poppenbedquiltje voor Sophie, Jon kwam het gelijk keuren toen ik het op tafel legde

Om zich vervolgens op de poezenquilt te gaan wassen

De poppen bij ons heb ik toegedekt met het quiltje, nog even en Sophietje kan er mee spelen.

Hier loopt Sophietje helemaal blij met haar pop die nu ook een rode muts heeft gekregen van Yvonne.
8531292e-78be-4dcb-8c23-f26fc795c1a6

En nog iets:
Vorige week kreeg ik bericht dat eind van de maand het huis van mijn ouders in de verkoop zal gaan, en toen ik op de website van de makelaar (klik hier) het ouderlijke huis zag, voelde het heel raar, alles leeg en kaal. De vogelhuisjes en voerhuisjes hangen en staan nog in de tuin, leuk om te zien. Wat ik niet zag op de website was de vermelding dat het dorp op iets van tien minuten rijden van de nu tolvrije Westerschelde-tunnel af ligt.
Zegt het voort zegt het voort.

Affo!

Nadat alle puzzledraadjes uit waren gehaald kon ik opnieuw aan de slag, maar deze keer met witte Wonderfil 80W boven en onder in de machine. Het probleem waarom de onderspanning de vorige keer zo fout was gegaan bleek een stofpropje te zijn dat onder het spanningsplaatje van het spoelhuishouder geklemd zat, zo klein dat ik dacht: ”Nââh, het zal toch niet?” Oh jawel.

Het ging lekker

En opeens kon ik hem op maat snijden en de binding er op spelden. Opvallende stof? Jawel, maar wacht maar tot ik het omvouw

en met de hand vastnaai

Met ophangsleuf en “label”

Tadaaa

Het trekkoortje kreeg nog een kraal, met zoveel katten daar op de bank zal het er niet lang aan blijven zitten.

Ik moet volgende keer wel beter opletten met hardnekkige vouwen in de stof, zoals bij de gele kat, ik had hem goed geperst (en natgemaakt en weer geperst) en dacht dat door het op heatNbond vast te strijken dit wel strak zou blijven, maar helaas pindakaas. Nou ja, het is een geinig quiltje die een mooi plaatsje krijgt op mijn naaikamer bij de andere Amy Bradley quilts.

Vreemde vogels

Zondagmiddag stak ik de graskant weer bij (af) en trok me suf aan het onkruid waarbij ik eerst de grond met een spade los moest woelen, en ook de guldenroede bij het meisjesbeeldje werd voor 2/3 deel verminderd, ze verdrongen de hortensia en vrouwenmantels

Een dezer dagen zal ik de rood verkleurende grassen bij het meisjesbeeldje ook uitsteken om ze iets dieper in de border terug te planten, want deze groeien het grasveld in. Wacht, Sherlock wilt ze wel aanwijzen, ik denk dat Fay net een plasje heeft gedaan op de losse grond, en vooraan had ze de grond losgewoeld.

Gisteren was de uitvaart van mijn schoonzus, de zus van manlief. Het was een mooie dienst, en de grote zaal (voor feesten en partijen en blijkbaar dus ook voor uitvaartdiensten) zat zo vol dat achteraan de mensen moesten staan, het leek wel of heel Essen was uitgelopen. Dit gaf veel troost aan de kinderen van schoonzus. Aan het langs de urn lopen van de vele mensen (bijna 300) leek geen einde te komen, al die emoties kwamen wel binnen zeg, en ik was blij met het schouwspel van de spelende eekhoorns in de bomen en over het houten hekje langs het grasveld, waar we vanuit de zaal op keken. Na afloop was er een koffietafel (lunch) voor de familie en genodigden, en het was halverwege de middag dat we pas weer thuis waren.

Vandaag zouden we naar fitness gaan, maar we slaan vanwege vermoeidheid een weekje over, moet kunnen.

Kijk nou toch eens naar deze kapotte bast en allemaal pissebedden en aaltjes die eronder zitten, met een beetje fantasie zie ik een spookgezicht op de stam

De rechterkant van de boom leek dood, gewoon veel last van de droogte gehad denk ik, en aan de meeste takken zitten weer blaadjes in de dop, en de besjes worden met smaak opgepeuzeld door de vogeltjes.

Als ik de foto van de zwarte bast Google, kom ik uit op gruwelijke diagnoses, waaronder een schimmel die dodelijk en zeer besmettelijk is voor de bomen in de buurt en gevaarlijk voor de mens, jakkes. Ik denk dat ik de foto maar naar een kenner opstuur

Ik ontdekte een nasty uitziende monster bij het bijenhotel, nader onderzoek wees uit dat het hier gaan om een de houtsluipwesp. Deze sluipmoordenaar legt eitjes in de cellen waar de bijen hun eitjes hebben gelegd, en de jonkies van de sluipwesp eten de larven van de bijen op 🥺 Gelijk was het gelukzalige gevoel van ons druk bezochte bijenhotel weg. Maar oké, sluipwespen zijn ook heel nuttig, zo is de natuur nou eenmaal; eten of gegeten worden.

De vlinders houden het bij het snoepen van de rijpe peren, een mens kan maar zoveel peren zelf eten, en caring is sharing.

De druiven zijn trouwens heerlijk, ik heb net weer twee trossen naar binnen zitten werken, er zat maar een druifje bij die ik gelijk na doorknauwen uittufte, het smaakte gegist, maar ik zag er niks uitlopen, dus dat viel ook weer mee. De eksters en merels pikken ook graag van de druiven, de katten zitten vaak mekkerend en smekkend toe te kijken maar laten het uit hun hoofd er op af te stappen .

Jon genoot gisteren van het avondzonnetje, zijn vachtje was heerlijk warm

Hij wist dat er vandaag werk aan de winkel was, schaamteloos lag hij er bij terwijl ik nog een paar steekjes bij de maan quiltte, en lag hij even later heerlijk in de weg toen ik de quilt op maar sneed, bijna zat zijn staart onder het mes.

Ophangsleuf en label in één, leek me wel handig.

En dezelfde gelpen waarmee ik schreef (Pentell gel roller voor stof) kwam goed van pas toen ik enkele lichte steekjes langs de bies

donker maakte

Ik had de bies met de hand tegen gezoomd op de bovenkant na, daar waar de ophangsleuf was meegenaaid. Voor de stevigheid deed ik die kant met de naaimachine. Even een stokje uit een herfstquiltje gehaald om er door te steken en klaar is hij. Hij lijkt aan de bovenkant niet recht, maar dat komt door een bochtje in het stokje, ik zal morgen kijken of ik een rechter exemplaar in het schuurtje heb liggen. Het quiltje meet nu 14x 14”.

Jon moest er even van bijkomen, helemaal happy dat onder zijn toeziend oog weer een quiltje af is gekomen.

Hij hangt zolang even aan het alarmkastje, en als het Halloween is zal ik hem met de goede kant voor het raam hangen naast de deurbel, maar tot die tijd kunnen we er zelf van genieten.

Inhaalblog

Wat moet je als je zoveel te vertellen hebt maar het niet allemaal in een blogje wilt proppen, maar niet kan kiezen waar mee te beginnen? Volgorde van de dagen, of het leukste eerst? Weet je, ik denk dat ik gewoon met het liefste in ons leven begin, en dan zie ik wel verder, en jullie dan ook 😆
Donderdag heb ik lekker op deze kleine schat gepast, zie ze heerlijk op haar buikje bezig met de kamer te reorganiseren. Stella houdt Sophie goed in de gaten, voor je het weet schuift ze zo de keuken in en eet ze haar brokjes op. We hadden een gezellige dag samen, gekletst, gelachen, gegeten, gezongen, gespeeld, in bad geweest en geslapen. Toen ik ‘s avonds thuis was, was ik ook toe aan mijn bedje 😅

Zaterdag vierden we haar eerste verjaardag met de hele familie, op tante Suzanne en oom Ferry na, zo jammer, maar het was niet anders. We zaten buiten op de laatste zomerse dag in September, met zonnebrand crème op, het was 25°C.
Tim en Yvonne hadden de zaligste slagroomtaart gebakken die ik ooit heb gegeten, echt banketbakkers waardig 👌😘

Sophie kreeg haar eigen taartje waar ze heel lief zelf van snoepte, op het laatst zat ze onder de slagroom, en helemaal toen haar andere opa “In de maneschijn” begon te zingen. Gelijk gingen haar handjes in de lucht en achter en op haar hoofdje, 😂slagroom zat tot achter haar oren. Gelukkig mocht ze lekker buiten in bad om gewassen te worden, en zat ze nog heerlijk te spelen, oma natspetteren 😆

Ze werd goed verwend met cadeautjes, ze kreeg een activiteiten kubus van Evelien waar veel aan te ontdekken viel, en een heleboel zelf gemaakte kleren (helaas geen foto van gemaakt)

Van Yvonne’s ouders kreeg ze een super lief hobbelkonijn 😻

Zo schattig

en van ons kreeg ze een poppenwagen, waarvoor ik een “matrasje”, quiltje en hoofd kussentje had gemaakt.

Zo leuk ☺️

Donderdag had ik gezien dat ze een schattig stoffen popje had gekregen, dus had ik zelf geen pop of beertje meer gemaakt om in de poppenwagen te leggen.

Alles heb ik op de naaimachine gedaan,

alleen de bies naaide ik na het omslaan met de hand vast, zodat het soepel bleef. Ik begon met een gewone naald, maar het vastpakken ging lastig (gevoelige duim), dus pakte ik een dunne lange naald die gebruikt wordt met sierborduurwerk, en wat een verschil!

Het was weer erg leuk om iets quilterigs te maken 😆 dit moet ik toch echt vaker doen.
Tenslotte naaide ik een poncho van fleese stof (herken je het Ankie?) om met koudere dagen aan te doen voor in de auto. Ik zag het idee op Pinterest langskomen en vond een website met beschrijving hier Niet dat ik niet weet hoe je een poncho moet maken, maar ik wilde de afmeting even hebben.

nog stof genoeg over voor nog een blog, of zelfs twee!