Categoriearchief: Katten avonturen

Zware tegenvaller

Gistermorgen om vier uur werd mijn lief in het ziekenhuis opgenomen vanwege epilepsie aanvallen die alleen over de linker zijde van zijn lichaam trok, en waarbij hij gewoon volledig helder was, ik heb dit nog nooit zo meegemaakt. Gelukkig hielpen de ingespoten medicijnen en werd in het ziekenhuis na de ct scan van zijn hoofd de medicatie tegen de epilepsie voortgezet.
We kregen te horen dat er een plekje was gezien op de scan, eentje dus, en die veroorzaakt de kortsluiting met gevolg insult. Verdorie, toch een metastase van de longtumor? Het is een logische conclusie, maar het kan ook iets anders zijn, om het zeker te weten wordt er morgen een MRI gemaakt, eerder kon helaas niet.
Onder de morgen kreeg ik de kinderen te pakken, hier heeft mijn lief Tim aan de lijn, of beter gezegd, Sophietje
710FB7D9-2936-4503-BF5E-DF8EDBE5E8A5
En ‘s middags kwamen ze langs, hier zit ze bij haar mama op schoot in het restaurant van het ziekenhuis, want een baby mag niet op bezoek komen vanwege alle ziekte makers die daar rondzwerven. Ze had het er naar haar zin, er viel genoeg te zien en kletste gezellig mee terwijl ik met Yvonne praatte.
725D758C-3156-432B-96A1-EFF213AA74C3

Toen ik deze foto maakte zat Tim met de broer van manlief boven, en wat later reed ik met mijn zwager naar huis, een ritje van amper een kwartier, gelukkig maar. Tim en Yvonne kwamen wat later.

De katten waren not amused toen ik ze uit de garage los liet, Fay keek me boos aan, Sherlock dook wat angstig weg, en Jon rende zonder hartelijke begroeting in een streep door naar de keuken, want hij had honger. Ik had me hier best zorgen om gemaakt, maar zoals Evelien al appte, die redden zich wel. De bakjes in de garage waren leeg, gelukkig was het waterbakje nog vol. Het was te koud om de schuifpui open te laten, dus diende ik het eerste kwartier als portier, want snel wat eten, snel naar buiten voor de poepjes in hun net omgespitte tuintje, en gelijk weer naar binnen om te eten. Nog even een half uur met de ogen dicht gezeten, ik had amper twee uur geslapen toen ik wakker was geworden van manliefs geroep, en al die tijd in het ziekenhuis geweest dus.

Een uur later zat ik met Sophie op schoot, even afleiding
C1F906A7-DBD3-4CEB-8DAD-BB959738AB1B
Ik heb een goed gevulde kippensoep gegeten (de kids bestelden wok noedels) en toen reed ik weer door naar manlief, terwijl Tim en Yvonne wat later – om niet in de spits vast te zitten- naar huis doorreden. Manlief had wat minder praatjes, geestelijk moe van de lange zware dag, met een lichaam die toch een behoorlijke workout had gekregen en hiervan ook moest herstellen. Suzanne kwam even later met Ferry, en zo zaten we nog een dik uur tot het bezoek weg moest. Manlief heeft daarna nog even naar tv gekeken, maar de luikjes gingen steeds dicht.

Ondanks hun ervaring van de Lange opsluiting zaten de katten klaar voor hun midnight snack in de garage, hier sporen ze me aan dat ik echt niet nog langer moet wachten, want anders
BE7A92D1-F1F7-4100-B07B-5263F50C93B5
Ja oké, dit is een foto van een paar dagen geleden, maar ze keken me net zo aan.
Vanmorgen waren ze vrolijk als altijd met het opstaan, huppelend de keuken in, Sherlock wilde er via het keukenraam uit en de andere twee via de schuifpui, waar Sherlock buitenom ook al naar toe was gelopen, en samen liepen ze al snuffelend richting de veranda waar Sherlock een grote rode kater op hun bankje zag liggen, en de kater zag hem toen ook. Hij sprong er snel van af en  rende voorbij Sherlock die hem nog een tik tegen zijn kont gaf, richting het achterste terras en dook onder de heg. Jon en Fay zaten met grote ogen hem na te kijken maar ondernamen geen actie om de achtervolging in te zetten, Sherlock liep voor de vorm richting de heg maar bleef tevreden stilstaan in zijn hyenahouding. Doet-ie toch maar effe, zo zonder tandjes. Jon kwam snel naar binnen en wilde er niet meer uit, hij heeft het hele huis al doorgezocht naar zijn baasje en ook heeft hij een tijdje voor de werkkamerdeur van manlief staan roepen, owh 😢

Mijn lief heeft geslapen als een blok, hoorde ik vanmorgen, en met de fysio had hij al wat gelopen, maar de kracht is nog niet volledig terug in het been, en hij mag nog niet alleen lopen. Kan allemaal nog herstellen had de neuroloog gezegd, dus dat geeft moed.

Nu nog het onderzoek en uitslag van die vermaledijde plek in de hersenen afwachten. Het is zwaar klote, maar we hebben het er mee te doen, en we gaan niet bij de pakken neerzitten, want wie weet hoe lang je daarmee tijd verdoet door te simmen, en al die tijd had je het nog leuk kunnen hebben. Afgelopen zondag waren we uit eten gegaan,
19BD89FB-44EC-4899-96D2-82EAF180EABB
het was zo fijn om samen op pad te zijn en hebben genoten van de lekkere hapjes. Best eng hoe je leven toch opeens helemaal op zijn kop komt te staan en je weer moet resetten, verdorie. Stel niet uit tot morgen wat vandaag nog kan en geniet nooit met mate!
Vanmiddag komt Evelien, en dan zie ik mijn ventje weer.

Oppassen

Sinds ik mijn ongenoegen had geuit bij de overbuuf over haar aso parkerende klanten is er niet eentje meer over de lijntjes van de parkeervakken gegaan. Ze kùnnen het wel, als ze maar moeten.

Donderdag was het zover, oppassen op ons kleindochtertje, heerlijk. Het regende de hele dag, dus niet naar buiten geweest met de wandelwagen. Hier ligt ze na haar flesje lekker in de box te kijken naar de door haar mama gehaakte mobiel beestjes
E382A70F-0428-4135-A3F1-C57DBAD6251C
Ze vocht nog even tegen de slaap, maar toen ze haar snoetje tegen de kubus/activiteitenknuffel drukte, was ze in no time vertrokken, zo lief
DEFB8610-7A34-4A81-8916-31EE75E311FD
Ze slaapt nog veel tussen de voedingen door, maar als ze wakker is, is het genieten
3C1F199B-3599-4F83-82BC-01380D84121A
Luna kwam naast me zitten toen ze iets hoorde rammelen in mijn tas, ze is gek op de brokjes van onze katten waarvan ik nog een paar in een klein potje had zitten. De foto is genomen nadat ze haar “snoepje” op had, de schoongelikte haren van haar befje zitten vast in haar bekje, ziet er heel damesachtig uit 😊
630735AC-FF9D-4462-8866-A7347AC36AED
Stella liet zich pas op het eind van de middag zien, ze lag heerlijk te slapen op zolder
72C1749F-2754-426D-B2CC-0CBD04593178
De volgende dagen regende het nog steeds veel, ik diepte zaterdag toen het even droog was het grachtje rond de plantenperk wat verder uit, Sherlock en Fay genoten van het zonnetje
72649F70-FFEF-4574-9671-3F14D777D73F
En weer plenzende regen, het water van het dak loopt via de grijze regenpijp tot halverwege het perkje en dan zo het kanaaltje in, de grond is zo verzadigd dat deze de aanvoer niet bij kon houden en het grasveld ook vol plassen stond.
AAEB0A0F-D7F4-4951-90D7-8189F2B04237
Een paar dagen geleden sprong Fay op schoot en draaide een paar rondjes terwijl ik een kopje koffie in mijn hand had, en opeens hing ze met het puntje van haar staart in de koffie. Ze voelde de warmte denk ik, want ze sprong daarna op de poef naast mijn stoel,
DB30B03E-D123-4986-939B-8F09EDF36266
en begon haar staartje te wassen, hij werd schoner dan schoon.

Sherlock keek aandachtig toe tijdens het maken van een shirtje voor Sophie
FC1A0A57-6661-46FA-8409-F94A40453E1A
Uiteraard vond ik de roze boordstof pas toen ik klaar was met het shirtje, maar het grijze boordje staat ook goed. De zoom en het boordje heb ik met Glitter garen doorgestikt, past goed bij de opgedrukte goud glitters, alleen valt het op deze foto niet op. Het moet nog even geperst worden, en dan kan het in de tas. Donderdag mag ze het passen, met al dat gekwijl en geknoei zal ze vast wel een keer een droog shirtje aan krijgen. Ik kan niet wachten 😊
C15C47A0-2AFB-4AC1-8DB1-CDF39C0FE498
De to-do lijst in mijn hoofd is behoorlijk lang, ik wil een tas met vakken maken voor mezelf, nog een lange broek smaller maken, een trui naaien voor mezelf, mijn grote vest afmaken (de mouwen moeten nog) een warm hansopje, broekje en misschien nog een vestje naaien voor Sophie. En ik ben een vestje aan het breien, en Jon helpt mee
85B0239A-31E3-4023-A53D-499AD8436C8D
Hij is wel erg fanatiek
A96C8EBC-D3C0-49BD-B7B7-B69DED6BB6A8
Ik moet wat van het voorpandje (met knoopsgaten) uithalen, even niet opgelet en dan krijg je dit, oeps. De breinaalden die ik gebruik hebben een akelig scherpe punt, als ik brei tijdens tv kijken steek ik snel in de draad, slordig hoor. Als het patroon goed zit zal ik het volgende vestje van ander garen en op andere naalden breien. 
D300BD93-430A-4F63-A44A-0D8B901C6F3B
Omdat ik met dit linker voorpandje ben begonnen, moet ik -denk ik- de steken drie toeren voor de gewenste breedte op een pen zetten, en de draad dan doorknippen en zo het teveel gebreide eraf peuteren. Roxanne Richardson is een breister die haar ervaring deelt en heel duidelijk laat zien op haar YouTube kanaal. En na even zoeken vind ik wat ik wil weten hier

Hardleers

Ik liep van de wc op weg naar de keuken en zag een auto staan die pal voor ons pad geparkeerd stond, bijna tegen de bumper aan van de auto die wel netjes in een parkeervak stond. Andere keren stak ik een briefje achter de ruitenwisser van de lomp geparkeerde auto, maar dit hielp blijkbaar niet, want ik herkende de Audi SUV als die van een veelpleger.

Ik trok mijn jas aan en wurmde me tussen de twee auto’s door de weg op. Ik vermoede dat de eigenares van de Audi bij de schoonheidsspecialiste zat die tegenover ons huis haar salon heeft, maar belde toch maar eerst aan bij haar buuf, want haar visite wilde ook nog wel eens buiten de lijntjes te kleuren betreffende auto parkeren. Ze deed gelijk open en herkende de auto niet als die van haar bezoek, en wees naar de buuf, “de bestuurder zal vast wel hiernaast zitten”.

Ik belde aan bij de salon, de schoonheidsspecialiste deed vrij snel open, ze was zeker net klaar of moest nog beginnen, en kreeg een hoogrode kleur toen ik haar wees op de auto die ons pad geheel blokkeerde. Ja, dat was van haar klant, en ik zei dat ik het zat was dat haar klanten zich niks van het vrijhouden van ons pad aantrokken. 

Ze leek geschrokken en schudde met haar hoofd, haar warrig omhoog gestoken haar wiebelde zo driftig heen en weer dat leek alsof het er ieder moment af zou vallen. Ze schoot gelijk in de verdediging, ze dacht dat het al heel lang goed was gegaan, want – en nou komt het: haar klanten had ze al een tijdje niet meer horen klagen over briefjes onder de ruitenwisser.
PARDON?
Klanten klagen omdat ik ze wijs op het blokkeren van ons pad ? Dit is de wereld op zijn kop.

En dat zei ik haar ook, en op dat moment komt een hoogblonde sjiek uitziende maar niet zo gedragende vijftiger met een arrogante blik de gang inlopen, trok haar jas aan en zei snibbig dat ze dacht dat het allemaal aaneengesloten parkeervakken waren, maar dat ze haar auto wel zou verzetten, en ze liep naar haar auto.

“Dus deze klant heb ik afgelopen jaren al meerdere malen aangesproken dat ze ons pad blokkeerde met haar auto, en ze had dan het lef om te zeggen: “oh ik ben over een half uurtje weer weg hoor”, blijkbaar denkt ze dat het dan goed is. Ik begin het een beetje zat te worden met dat asociale gedrag, en heb ook geen zin meer in briefjes, voortaan bel ik wel steeds aan”, en toen kwam de omhoog gevallen trien terug om naar binnen te gaan.

“Nou, hij staat uit je weg hoor,” zei ze op een kinderachtige toon alsof ik dankbaar moest zijn, en liep met haar neus in de lucht naar binnen. “Sorry zeggen had ook nog gemogen, maar dat is wel moeilijk he”, zei ik tegen haar rug, en de nog roder aangelopen schoonheidsspecialiste deed de deur snel dicht. 

Ze moet haar klanten er maar op aanspreken als ze bij het open doen van de voordeur ziet dat ze ons pad weer blokkeren. Ik liep thuis nog even na te mopperen, en sloot mijn mini tirade af met de woorden “En ik ben er ook klaar mee om pakjes voor haar aan te nemen als ze niet thuis is.” Zo, lekker puh. Het zal mij benieuwen. 

Gisteren heb ik de takken van de kerstboom aan de hakselaar gevoerd, we hebben een lekker apparaat, maakt weinig lawaai en trekt met gemak de dikke wijde takken naar binnen, het klein snijden gaat als vanzelf. Ik was net klaar toen de hemelsluizen opengingen, snel rolde ik de hakselaar onder de veranda, zette een deels gevulde afvalzak er naast, sloot het deksel van de half gevulde kliko en rende naar binnen.
9303DECD-635D-4C8A-AA61-E80C3E24C857
Ik vergat de hakselaar in het schuurtje te zetten voor de nacht, maar gelukkig stond hij er vanmorgen nog, even snel opruimen, nog een beukenhaag snoeien
08F87235-840B-4535-AC2D-B8B37A78B646
en de citroengeur van de struikkamperfoelie opsnuiven
690E3CFE-F776-4BB2-823D-359F19B8FB41
Mooie maar zeer giftige fluweelachtige peulen van de blauwe regen in het ochtendlicht, deze ga ik binnenkort opruimen voordat ze op de grond vallen.
AF695565-EA03-4692-AB15-6FA8693512CA
De winterjasmijn staat in volle bloei, de struik is mooi dicht dankzij het vele kortknippen van de afgelopen twee jaar..
6AE62428-57D9-4770-A1F6-5A03CE32ED58
De donzige zaadjes van de IJzerkruid Vernonia gigantea lijken licht te geven, deze wil ik nog zaaien, wie weet ontkiemen ze nog ook.
2A17696B-EF42-40A7-813E-698D7852CF34
Fay ligt lekker tegen Sherlock aan
27DAC362-AEE4-4FE8-AEEB-2A97B103E93A
als ze een vette merel in een struik achter de voerplank ziet, en ze kruipt mekkerend en smekkend half over Sherlock heen, die zich onverstoorbaar blijft wassen
247CCE1C-79BE-492C-8CD2-E2AAC548484E
Toen de vogel was gevlogen ging ze weer van Sherlock af, nog even wat wassen en dan slapen

Overmorgen ga ik lekker oppassen op Sophie, heb er zin in 🥰 vanaf dan elke week dit schatje knuffelen, voorlezen en samen spelen. Mijn lief gaat niet elke keer mee vanwege zijn werk (werkt van huis uit).
F9236958-4B6A-4F02-9A28-8BD6029C02AC

Van ‘22 naar ‘23

Donderdag had Jon zijn kraag geaccepteerd, hij lag bijna de hele dag achter de bank
F150216A-F141-4635-ACB1-003D804F1133
En als hij zijn pootjes strekte keek hij naar buiten, wat een troosteloos weerBD367798-5E24-4536-8D66-72161F0FDDDA
De wonden aan Jon’s achterpoot waren al zo goed als dicht, dus toen het droog was en hij met samengeknepen billen bij de schuifpui stond te miepen, verloste ik hem even van de kraag en mocht hij naar buiten. Hij zat zich op tafel heerlijk te wassen, ik hield hem een tijd in de gaten, gelukkig bleef hij van de geschoren plek af. Hij was er niet van gecharmeerd dat hij bij binnenkomst de kraag weer om kreeg, probeerde me tegen te werken door te draaien en te keren, maar helaas, ik was sneller.

Toen hij ‘s avonds naast me op de poef lag accepteerde hij Fay naast hem, zolang ze maar niet klef ging doen. Sherlock lag lekker op de toren achter de tv te knorren.

698ADBAB-F68F-4823-A1FB-60511D608B31
Vrijdagochtend zag de kale plek er mooi uit en liet ik de kraag af; Jon liep steeds bij binnenkomst heel snel bij me vandaan of ging midden onder tafel zitten, want die kraag was af en bleef af als het aan hem lag.

Er was voor vrijdag ook regen voorspeld en nu het nog droog was besloot ik ‘s morgens de paar omhoog gedrukte stenen bij de oprit even eruit te wippen om de wortels te verwijderen, ik was bang dat er anders iemand over zou vallen. Ik had een zaagje nodig om twee dikke wortels met vuistdikke knoesten en enkele dunnere wortels los te maken, en toen weer opvullen, aanstampen en de stenen schoongemaakt weer terugleggen.
A0D7221D-4119-4F2A-9C5B-1D8E835E58D7
Gelukkig dacht ik er nog op tijd aan om er een foto van te maken voordat alle stenen er uit waren,
879E6E01-588F-4BCF-B123-D3EDE0C063D3
zodat ik later wist waar die ene halve steen moest komen.
5CD33F1E-AF72-4399-937A-F917BDF5F3DD
Zand invegen en met water in de kieren laten zakken, want ik wilde niet dat de regenbui die ik al kon ruiken (dat heb je soms hè)  al het zand de weg op zou spoelen.
258E46B4-CE14-4895-B1F2-E0326F58AB19
Het was mooi op tijd klaar, want na de lunch kwamen zoon en bijnaschoondochter langs om Sophie te brengen zodat zij de rest van de dag hun handen vrij hadden. Dat vinden we helemaal niet erg ☺️
Fay en Sherlock controleerden voordat het bezoek kwam de kerstboom op versheid en of de lampjes nog goed vastzaten. Fay eet de naaldje niet op maar tuft ze uit, gek ding. 

Sophie keek haar oogjes uit toen ik bij de huisjesquilt ging staan, ik denk door die kleurtjes, of zou ze al figuurtjes herkennen van het vele voorlezen? Dat elk huisje voor haar nu al een verhaaltje is?  
86446C22-1B0D-4DED-AFB6-6CF6F5A77801
Het Nijntje boekje, gekregen toen we hoorden dat Sophie in de maak was, was ook een succes, ze brabbelt al lekker mee
E2C022E9-41F3-43DA-A08C-048F1058D728
en zwaait met haar armpjes alsof ze een dirigente is
900804FB-C7A1-4915-A9A7-F29136F28646
Na het middagflesje lekker slapen bij opa
CA569A35-B4A1-48A2-BA39-642D41E4EDDE
We aten frites met frikadel speciaal, lekker hoor, maar daar dacht Sophietje duidelijk  anders over (nee, uiteraard heeft ze dit niet gekregen).
A830ADC9-FB25-4348-9635-CE97866D9A1E
Voor middernacht lag ze weer in haar eigen bedje en lagen wij moe maar voldaan in die van ons, met het geluid van stortregen tegen de ramen, heerlijk. Er was ‘s nachts zoveel water gevallen dat de tuin vanaf halverwege het terras grotendeels blank stond. Gelukkig niet tegen het huis aan, daar was ik wel heel blij mee. 

Het was grappig te zien hoe de katten verbaasd naar hun pootjes keken toen ze met het naar buiten rennen plots tot hun enkels in het water stonden, en toen met grote sprongen weer terug naar de schuifpui hupten. Ze wilden graag onder de veranda zitten, maar hoe dan? Dus haalde ik vanachter het tuinhuisje een plank en een paar stenen om zo een loopbrug te maken
05E7DF0C-E7D1-4ACA-A41B-1E4DD2D0BC81
Het duurde even eer ze het vertrouwden

Jon had het als eerste door waar die plank handig voor was, beetje jammer dat er geen rode loper op lag

Toen we later in de keuken zaten te eten voelde ik gekriebel op mijn blote onderarm, ik keek en zag een joekel van een spin (maatje kippenei) richting mijn pols lopen. Hij viel door een achterlijke beweging mijnerzijds op de grond, en ik zette er een glas op zijn kop over. Met een kaartje eronder geschoven bracht ik hem naar buiten en gaf hem vliegles richting de planten in de zijtuin. Hij was vast op mijn shirt (of hoofd 🫣) beland toen ik de plank vanachter het tuinhuisje had gepakt, ik krijg nog kriebels als ik er aan denk. 

Op oudejaarsdag oliebollen bakken, de opluchting dat alles gedaan is wat moest gebeuren valt van mijn gezicht af te lezen, stresskip.
EEE6A661-E7DD-4206-A9FD-C1592800A213
het rook al snel heerlijk in huis en zwager Pierre trotseerde de regen om net als voorgaande jaren een portie te halen. Vers zijn ze toch zo lekker 🤤
52CF569A-0CE2-4F05-84C3-E1969604CCA7
manlief was het met me eens, we namen ze als lunch én avondeten. Genieten, en deze dagen zeker niet met mate.
36F85CA1-471C-4D7C-83B6-B8497190FF2C
De katten bleven redelijk rustig tijdens het knallend en gierend vuurwerkgeweld, vanaf een uur of twee ‘s middags begon het en ‘s nachts hoorde ik nog regelmatig geknal in onze wijk tot een uur of vijf. En ook op nieuwjaarsdag én de dag er na ook nog, alsjeblieft zeg.
De appelbeignets bakte ik op nieuwjaarsdag, lekker vers voordat de familie kwam,
DB87F172-9BB7-4B8E-92AE-29C59EA0A54B
en ze waren zalig
24A5B2F1-B91A-4A34-8A6C-6B4754E0E559
Net als de die morgen gedraaide kroketten, ze hadden een heerlijk dunne korst. Nadat er een paar te vroeg openbarsten zette ik de pan op 170°C en bakte ze een minuut langer, dat ging beter. En de volgende dag met maar drie gelijkertijd gebakken ging helemaal goed, er ging toen niet een meer open.
584777E2-9AA0-4C5D-BFA5-79570567DA18
Het was een gezellige nieuwjaarsdag, ‘s middags kwamen de kinderen met aanhang binnen druppelen, we speelden bordspelletjes, genoten van lekker eten, snoeperijtjes, Sophietje knuffelen, en gingen toen iedereen naar huis was voldaan en veel te laat naar bed. Evelien bleef slapen en vertrok de volgende middag nadat we de laatste zes kroketten en zes appelbeignets hadden opgegeten. Ik had alleen veel te veel oliebollen gemaakt (4 pakken van Koopmansmix) en zal het voor volgend jaar halveren, want dit is zonde.

Misschien maak ik ze dan wel naar het nieuwe oliebollenrecept van Cees Holtkamp op Foodtube, deze ga ik binnenkort eens maken, niet iets om mee te experimenteren op oudejaarsdag. Too much pressure.

Rest mij nog om al mijn lezers een gelukkig nieuwjaar te wensen en te bedanken voor de lieve reacties op mijn berichtjes. 

Dat was kerstmis

Kerstmis is weer achter de rug, sprak ze met een zucht van opluchting, en ik ben niet de enige: “is de kust veilig?”
9CAF38A3-D051-4539-835D-4B7B8016116E
Zoals altijd zie ik een week voor kerst (als het niet meer is) vreselijk op tegen alles wat gekocht of gedaan moet worden, zeker nu voor de tweede keer op rij manlief niet mee kan helpen; stress of alles op tijd klaar is, of ik niks ben vergeten, en als er maar niks mislukt wat ik tevoren klaarmaak, zoals het desert of de stoofpeertjes. Wat kan daar nou mis mee gaan? Niks, behalve dat de rode Port zo goed als op was -net genoeg voor ons vieren op eerste kerstdag toen de broer van mijn lief bij ons kwam- en ik op tweede kerstdag toch nog naar de winkel moest gaan om een fles te kopen voor de grotere lading peertjes om ze in te koken. Ik heb ze deze kerst in de CPE (crockpot express) met hoge druk in een half uur klaargemaakt, volgende keer mogen ze iets korter opstaan, twintig minuten denk ik. Maar ze waren zalig 😋
Wat ik wel heerlijk vind aan kerstmis, is ons hele gezin met aanhang te zien, lekker knuffelen en ze zien genieten van mekaars gezelschap.

Tim en Yvonne hadden een lief kerstelfje meegenomen, zo schattig, en ze was onder de indruk van onze kleurrijke ballencollectie.
628832DD-D1EC-46C3-A795-BB7CCA4E36FB
Ook hadden ze een tas vol spelletjes mee om met z’n allen te spelen (dit spel hebben we zelf ook in huis en speelden we een dag eerder ook al samen met Cor, die het niet kende en gelijk won)). Ik zat het eerste spel uit met Sophietje in mijn armen, en was blij met de relatieve rust aan mijn hoofd, we zaten samen even met de ogen dicht.
C0E0175C-1239-42DE-8C47-C3C6161470A2
Sophie was later na haar zoveelste flesje in slaap gevallen in Suzanne’s armen tijdens een bordspel, hier is ze net weer wakker en bleef zo een tijd om zich heen kijken. Wat een schatjes hè. 
131014CA-2BE5-46EC-A89B-AA1C051E308E
Op derde kerstdag hoefden we niet na te denken wat we zouden eten, we moesten de kliekjes opmaken, wat een straf.
69396A5E-2FE9-445E-B43B-6DCCEBD1FB41
Bij het ontbijt was het even zoeken naar de amandelspijs, het brood was heerlijk.
D11339AE-4003-41B7-AECB-8BBD85260546
Gelukkig zijn de katten gewend aan Evelien die daags voor kerst hier was en gisteren pas weer terug naar Amsterdam ging. Gezellig hoor 🥰 samen naar “De slimste mens” kijken en breien met hindernissen.
6C5B98CC-5E06-4F64-AADE-03099A757BAC
Gistermiddag ging ik met Jon naar de dierenarts, hij had een wondje boven de knieholte van zijn achterpoot en dit likte hij steeds tot bloedens toe, zag Evelien op kerstavond. De dierenarts scheerde de kale plek ruimer kaal en ontdekte toen meerdere kleine ontstekingsplekjes. Ze ontsmette de boel, gaf hem een spuit corticosteroïden wat ook hielp tegen de jeuk (want zijn GPA speelde weer op) maar helaas ook diabetes kan veroorzaken, dus 🤞 dat dit niet gebeurd, kreeg een antibioticakuur voor een week mee, en ook het advies om een kraag om te doen zodat de wond snel zou genezen. Jon gaf geen kik toen hij daar roerloos de halve behandeltafel in beslag nam, zich zo plat en wijd mogelijk houdend. Hij was trouwens bijna een halve kilo afgevallen sinds vorig jaar, komt van de nieuwe voeding denk ik (Core).
Ze verwacht dat de wonden met twee dagen dicht zouden zijn met kraag om, zonder kraag zou het wel langer duren, dus kreeg Jon thuis de cone of shame om, dit liet hij redelijk gelaten toe. Fay liep toen hij net op de grond stond de keuken in en schrok zich een hoedje, haar staart werd zo dik als haar lijfje en ze schoot blazend naar Jon de hal in. Sherlock kwam vanuit de kamer op het geblaas af sluipend als een hyena aanlopen,
FF9A1A85-1C29-46C8-9314-2992B8256C98
en snuffelde na een eerste schrik van “WTF heb je nou om je nek hangen?” Jon voorzichtig af. Fay keek van een afstandje toe, haar staart nog steeds in opgeblazen vorm.
EBC60B8D-6FE2-4315-99D9-1B9071DF3412
En terwijl Jon nog als een standbeeld bleef staan kwam Sherlock naar me toe, hij had de EasyPill geroken aan Jon z’n bekje en die wilde hij ook wel. De kraag hoefde hij niet.
AC8CC02A-A152-4FE3-9BB5-22217A18388A
De rest van de dag hing Jon er wat lamlendig bij, beetje lopen van poef naar bank naar grond en weer terug naar de poef, maar die verrekte kraag kwam steeds met hem mee, wat een ellende. De kraag heb ik na het maken van deze foto even een tandje losser gezet en de flapjes in de sleufjes geduwd zodat het wat gladder zit.
4A06D50D-D00A-4440-A582-994CE3BB0DCE
Hij sliep vannacht op de kattenkamer met de deur dicht uiteraard, daar kon hij zich niet klem lopen, in tegenstelling tot de woonkamer. Ik moet er niet aan denken dat hij onder de kerstboom door zou lopen met die kraag om. Hij liet ons duidelijk weten het er niet mee eens te zijn, maar na een uurtje was het opeens stil. Hij had er zijn natje en droogje en de bak, een heerlijk matras om op te liggen, hij kwam niks te kort.
Heel blij dat hij vanmorgen weer naar beneden mocht, hij kreeg een lieve begroeting van Sherlock die gelijk naar buiten ging, en Fay stopte in haar loopje toen ze Jon zag, zette grote ogen en een dikke staart op en wilde eigenlijk ook naar buiten, maar dan moest ze langs Jon en dat durfde ze niet. Sherlock stond gelijk weer te miepen bij de deur, het regende en hij had honger, en Jon probeerde langs mij te komen om naar buiten te glippen, sorry jongen, gaan we niet doen. De voordeur heb ik maar op slot gelaten, want hij raakte de klink aan toen ik het alarm uit zette, oooh, hij kan er bij 🫣. Het gaat een lange dag worden voor Jon.

Kattenpraat

Jon ligt heel veel naast me op de poef, lekker binnen handbereik om aaitjes te krijgen, en Fay begint steeds vaker voorzichtig toenadering tot hem te zoeken. Ze wilt duidelijk gezellig tegen hem aan kunnen liggen zoals ze ook bij Sherlock doet. Maar eer het zover is moet ze blijkbaar eerst bewijzen dat ze hem respecteert door heel stil naast hem te zitten
E777C63D-69C9-41C0-B266-0516FBA60C37
Jon keek even op en legde zijn kopje weer neer, duidelijk moe van het spelen. Sherlock liep langs en ging op tafel liggen, Fay aarzelde geen seconde en ging er naast zitten. 
90701CCB-5930-4DDE-B792-DA62463D40ED
En terwijl ze Sherlock lekker waste klopt Jon de deken nog even op, Sherlock genoot van de aandacht en Jon spinde er op los. Nee, niets van te horen, ik dekte de microfoons af met mijn vinger.

pas toen Fay richting de staart van Sherlock ging werd deze een beetje onrustig, gezwiep met zijn staart als waarschuwing dat er grenzen zijn

Het wassen ging minutenlang door, tot Fay zichzelf ging wassen en Sherlock naar buiten wilde. Jammer van de regen, en hij rende in galop naar de overkapping naast het tuinhuisje, waar hij plaats nam op het bankje en lekker om zich heen zat te kijken. 
0CE67B78-16B8-4729-A5BD-A91AC796C0E9
Bijna twee volle dagen regen, een zegen voor de natuur, maar van de katten had het niet gehoeven, elke keer weer met hun pootjes onder de modder thuiskomen en het gevaar lopend dat het personeel het nodig leek te vinden ze af te drogen met een handdoek; de vernedering 😣
Ze raakten hun energie kwijt door alledrie binnen achter elkaar aan te rennen door het hele huis, op en onder de bank duikend, wandquilts lekker hard laten heen en weer laten schommelen, echt spelen op een leuke manier dus, gelukkig lieten ze de kerstboom met rust, ook al hoorde ik regelmatig ballen tegen de lichtjes tikken als ze er onderdoor renden. Ik zag voor het eerst Sherlock met Fay spelen zoals hij met Puk speelde, en ze deed lekker mee ipv blazend en diep beledigd weg te rennen, wat ze eerder altijd deed. Nu sprong ze ook met van die malle bokkensprongetjes naar Sherlock toe en er op, het ging zo snel dat ze al buiten het zicht waren verdwenen eer ik mijn mobieltje kon pakken om het te filmen. Helaas.

Eindelijk droog weer op woensdag, en ze waren heel veel buiten, hier zien Jon (zittend op het egelhuis) en Sherlock een gekke chick hoog in de boeren jasmijn zitten.
1241E24C-A602-44F1-8FC8-D3222C56772D
Beetje rommelig filmpje terwijl ik het beter in beeld wil krijgen

Ik bemerk bewondering en ook bezorgdheid bij de mannen op het egelhuis, en zodra Fay veilig is geland, rent Sherlock naar haar toe, ze sprintte snel weg.

We gingen gistermiddag even de stad in, het was zo lang geleden dat mijn lief bij Jamin was geweest, en met een tas vol lekkers gingen we daarna even bij de Hema wat drinken om uit te rusten. Voor de koffie moet je het niet doen, wat een slappe bocht is dat zeg 😕 het leek wel spoelwater van het apparaat. 

Ik vermoede dat er met het zetten iets mis was gegaan en liep ermee terug naar de koffiebar. “Nee, er is niets mis gegaan, hij is gewoon zo van sterkte”, sprak het meisje sip kijkend, “maar ik wil wel een verse voor u zetten”, bood ze vriendelijk aan. “Nee, dan is het niet sterker, helaas”, antwoordde ze, toen ik vroeg of het een verschil zou maken. En met een “Nee, laat maar, niks aan te doen dan”, bedankte ik haar vriendelijk, ze kon er immers ook niks aan doen, en ging weer bij mijn lief zitten. Ik had ook iets anders kunnen nemen, chocomelk of zo, maar ik wilde eigenlijk snel weer naar huis. Volgende keer zal ik een dubbele espresso nemen, als ze die hebben.
D33976C5-368B-4691-A269-0575137DBFB0
We zagen wat later onze jongste dochter aan het werk en na dikke knuffels en een kort praatje gingen we in de stromende regen nog even naar de viswinkel tegenover de Hema, waar we meer dan genoeg hebben gekocht voor op de steengrill en gourmetpannetje op de tweede kerstdag. En de dag er na. 

Manlief wees me op inktvisringen, er lagen nog een stuk of tien in een bakje, en toen ik tegen de jonge visboer zei dat we die ook namen, zei hij dat ze in de diepvries nog zakken vol hele tentakels hadden, tien euro voor een zak. Een achter hem langslopende oudere visboer zei dat ze twaalf euro kostte, en toen de jonge visboer op de weegschaal in de prijslijst keek, bleken ze iets van dertien euro te kosten. Prijsstijgingen gaan hier wel erg snel. Ik zei dus: “Doe maar een zak”, denkend dat er een tentakel in zou zitten. Komt hij terug van achteren met een zak waar iets van vijf tentakels in zitten, ik was te verbouwereerd om er iets van te zeggen, het kon gewoon in de diepvries bewaard worden. De kinderen kunnen maandag elk een tentakel mee naar huis nemen, mochten ze dit willen. Ik zal eens op internet kijken op hoeveel manieren je ze kan klaarmaken, ze zullen ook vast lekker zijn in de fish chowder.

We zitten na het eten (zuurkool van een Hello Fresh recept) aan de koffie, (ja, het smaakt manlief eindelijk weer helemaal goed 👍) en als Jon ziet dat mijn schoot leeg is komt hij er gelijk opzitten, en zo zit hij een tijdje -want relaxer kan het niet zolang de iPad op de armleuning ligt- als Fay besluit ook op mijn schoot te komen, maar bedenkt zich al als Jon haar streng aankijkt. Ze neemt genoegen met de poef aan de andere kant van mijn stoel.
E8534FE4-01D8-4CD7-A53D-0EB714D8A7B7
Het leven van een kat is niet makkelijk, ook omdat ze personeel nodig hebben om een deur of raam te openen. Wij hadden vroeger een kat die dat wel kon, hoewel als de klink omhoog of omlaag stond ze hier ook niks mee kon. Jon kan er alleen maar van dromen.
A3F844DE-BFB8-4F96-A945-80A74BDED1A9

Zoef

Snel een boom kopen voordat de mooiste al weg zijn, dacht ik donderdag, en reed naar de boer om het hoekje, en binnen een minuut na het uitstappen had ik hem al gevonden, de boom. Gelukkig zo vlot, want het begon te regenen. De boer kwam er gelijk aanlopen, knikte goedkeurend en ging aan de slag. Eerst werd de standaard die ik had meegenomen er onder geschroefd en toen kon de boom door de trechter om in het net te worden gehesen. Dit ging niet geheel zonder de nodige zuchten en kreunen, het was een brede boom, maar het ging net. En zoals ze in Brabant zeggen: “Net is ok ‘n meske.” 
B4923B63-D9A7-4DC8-A361-BE5D3D90A976
De boom rolde ik vanaf de oprit op een hondje de kamer in, hij was te zwaar en onhandig dik om te tillen of te slepen; hij drupte flink na en ik had hem even op een handdoek gezet om glijpartijen te voorkomen. Daar de boom erg breed is leek het me het handigst om de piek er op te zetten alvorens het netje te verwijderen. Niks meer aan doen, Jon was het er mee eens, zo kon hij er makkelijk langs lopen.
2F6764DF-48E4-445B-BF0F-F56C9291803C
Naaah, toch maar niet. Na een dag uitzakken en flink in de weg te hebben gestaan was hij op zijn breedst, onze tegels zijn 40×40 cm, dus nu even nadenken waar we deze 160 cm brede kamerplant kwijt kunnen. Jon kroop snel in het mandje naast de kast, eenmaal opgerold valt hij niet op.
7C95482A-D4D2-4D09-824E-BB5BF41900A1
De tv schoof ik dwars voor het raam, alle planten gingen naar de andere kant van de kamer en zo kon ik hem zonder moeite uit de loop schuin voor de tv zetten. De handdoek mag er onder blijven, dat maakte het schuiven wel zo makkelijk; om de lichtjes er in te draperen had ik de boom een beetje van de kant getrokken en het terug schuiven deed ik door met een bezem tegen de schaal te duwen, dat werkte goed 👍 
25A2EB53-CA79-439E-8291-49B173AB4F09
Beetje jammer dat ik nu geen zicht meer heb op de toren van het kattenkasteel, tenzij ze rechtop zitten; je ziet nog net de puntjes van Sherlock z’n oren boven de tv uitsteken tijdens de vogel telling.
8480B57B-7D51-4AEF-8970-30B86D867526
Vrijdag kwam Sherlock puitnat naar binnen gerend, hij was zeker weer in een vijver of sloot gevallen, en ik droogde hem onder protest af; hij stonk gelukkig niet naar brak water en ging zich midden in de kamer wassen. Fay hielp mee met wassen en Jon bekeek het van een afstandje, voor het geval hij ook aan het werk gezet werd door Fay.
D1F25619-9A7F-430D-A78D-43358D33A884
Zaterdag was ik in de naaikamer bezig, denk nou niet dat ik er hele dagen in zat, nee, gewoon elke dag een uurtje of zo wat aanrommelen, lostornen wat vrijdagmiddag mis was gegaan, en weer verder naaien. Met de lamp aan voor wat zon in de donkere dagen, Jon voelde zich ook een beetje down nu de psychologe de afspraak van zaterdagmorgen had gecanceld vanwege keelontsteking (staat nu voor as zaterdag). Even wat energie opsucken.
FC008D77-257C-48C8-8830-A1221B051552
Gelukkig kwam het wijde bloesje op tijd klaar voor de volgende dag, want
2AB0AE21-8E17-4AE1-8833-998A18510076
zondag gingen we weer op knuffelbezoek, zo lief. De kerstboom stond er al in volle glorie te schitteren, Tim had de verlichting net vervangen; hun kat  had de avond tevoren het snoer doorgebeten,  gelukkig lukte het verwisselen hem zonder de boom te moeten aftuigen. De dader sprong na het doorbijten snel weg, ze zal wel een stroomstootje hebben gevoeld en hopelijk heeft ze er van geleerd. 
D44B4CC4-18A0-4123-8591-E0E7FDC2AB69
Ik had gelijk de aandacht van deze twee boeven toen ik mijn tas van tafel pakte, ze hoorden het mini snoepjespotje al rammelen; hier zitten gewoon kattenbrokjes in van onze mannen, en ze zijn er gek op.
4CDAFEDC-FA48-44B1-9995-782DBB223A6E
Mijn vest schiet al op, vanaf de oksel naar onderen meet het nu 40 cm, ik maak de bol op en kijk wel of die lengte me dan bevalt, ik heb nog drie bollen, dus kan hem zo lang maken als ik wil. Als je goed kijkt zie je dat de nieuwe bol gestart halverwege de onderkant van een ander verfbad is dan waar de top is gebreid, je ziet het ook als je niet goed kijkt, de kleuren zijn niet alleen anders qua verlooplengte, maar ook van dikte varieert deze van heel erg dun tot even dik als de vorige bollen. En er zit geregeld een stukje lichte kleur tussen de donkere kleur, dit had ik niet verwacht, maar op zich staat het niet verkeerd en laat het me niet ontmoedigen om het af te maken. 
0896D9C0-35A3-4662-BBAF-834C95C10002
Ik heb voor beide mouwen nog wel genoeg van de eerste bollen over om in ieder geval tot de ellebogen te breien, geen idee eigenlijk hoe ver ik ga komen, misschien red ik het wel helemaal voor beide mouwen; ik heb voor de zekerheid de gehaakte kol van de vorig jaar uitgehaald (nooit gedragen, want mijn oorbellen bleven er steeds in vast zitten).
62E97347-7821-43FC-A81F-7BCDC5D6DB27
Even bijkomen van de dag, gezellig samen een filmpje bekijken van een tuinman in Tasmanië, af en toe wijst Fay iets aan op het scherm, en ze is ook al een keer achter de iPad gaan kijken, want ze hoorde vogeltjes maar kon ze nergens ontdekken. 
34B5DF86-B4F6-423A-AC84-1C6EA3D52F0E

Verzorgen

Fay heeft regelmatig haar speelbuien, zoals achter een stuiterend pingpongballetje aan rennen, en gisteren zat ze achter een knikker aan in de hal; de knikker wilde ik wegpakken voordat het door het raam zou schieten, maar ik kon hem nergens meer vinden. Ook speelt ze graag op het quiltje voor de tv, waar ze dan eerst een bosje veren onder verstopt, en dan het gaat aanvallen. Het quiltje ligt aan het eind van zo’n sessie opgefrommeld naast de televisiekast.

Ze gebruikte vanmorgen voor het eerst mijn schoot als badkamer, na op schoot te zijn gesprongen en twee keer een rondje te hebben gedraaid om er goed voor te gaan liggen, begon ze zich uitgebreid te wassen. Er werd geen plekje overgeslagen, en ik zag hoe ze aan de haren tussen haar teentjes kloof en tussen haar tandjes trok om het laatste stofje er uit te wassen. Met haar tong streek ze de haren glad tussen de teentjes, en toen ze klaar was keek ze me lief aan. Ze ging staan, rekte haar rug helemaal, draaide weer een rondje op schoot en ging er lekker voor liggen, haar haren lopen vanaf haar voorhoofd naar achteren tot in haar nek in een hanenkammetje,
BA1F92E5-7292-4FB8-B1F7-5F62EC549E50
Ik zat ondertussen ook te kijken/luisteren naar een uitleg van Helma de Ruiter van haar ”going round in circles” project, leuk om scraps en knoopjes te gebruiken, leuke lapjes maakt ze waarvan ze vervolgens weer andere dingen van maakt. 
Na weer wat draaien om naar buiten te kunnen kijken zie je het hanenkammetje  beter E09D3A2A-96CE-4AB1-86A2-5C120F69572F
wat een koddig gezicht is dat. En zo ligt ze er even later bij, ik begin dorst te krijgen en Jon wilt er uit, maar ik wil ze eigenlijk niet storen, wat een dilemma. Jon’s klagelijk miauwtje brengt Fay in beweging, en eindelijk kan ik ook opstaan.

7D4DAC01-365F-45A0-A98E-BE3CD67873C6
Jon er uit, Fay er uit, Sherlock er in, Fay er in, en jawel, Jon ook weer er in. Koffie en thee met het laatste stuk van de overheerlijke worstenbanketletter van bakkerij Suikerbuijk, het is weer eens wat anders dan een amandelspijsbanketletter. Niet dat we deze niet in huis hadden hoor, nou ja, geen letter maar een staaf om ons geweten te sussen dat het wel erg veel is, maar het nog veel erger had gekund.

En uiteraard hadden we gevulde speculaas, maar daar is de helft van het blok de diepvries in gegaan, want oei ik groei. As zaterdagochtend kan ik terecht bij de trauma psycholoog, ik kreeg een uitnodiging voor een intakegesprek, dat valt mee, zo snel had ik het niet verwacht, wel gehoopt. Toen ik het gisteren tijdens de fitness tegen de fysiotherapeute zei, werd ik er emotioneel van, vooral toen ze begon te vertellen over hoe goed deze psychologe was en waar ze allemaal mee kon helpen (ze is ook aangesloten bij hun praktijk). We gaan er aan werken.

Manlief kaartte tijdens de fitness de pijn bij zijn borst/rib aan die hij de afgelopen dagen voelt, precies daar waar de bestralingen in april/mei zijn geweest, en menigeen herkende het als zijnde akelige naweeën van de bestraling; maanden en zelfs jaren na de bestralingen kan een rib breken, of als een zware kneuzing aanvoelen.
De longarts weet het ook, en over een paar weken mag hij langskomen voor een röntgenfoto, eerder wilde ze het niet doen aangezien erop de laatste CT-scan van vorige week niks te zien was. Hé wat jammer, net nu hij zich steeds beter en energieker begint te voelen komt dit er bij. Gelukkig begint de koffie hem de laatste dagen steeds beter te smaken, dat is dan weer fijn.

We dwalen af, dat komt allemaal door dat stukje worstenbanketletter.

Als even later Sherlock binnen is en na een snelle hap op de toren springt om vogels te gaan tellen, zit Fay er in no-time bij, ze gaan tegen elkaar aan liggen en dan ziet Sherlock dat ze een stukje heeft overgeslagen tijdens het wassen. Zo lief. Ze draait uitnodigend haar buik omhoog, maar daar trapt Sherlock niet meer in, hier gaan wassen heeft hem al bijna zijn kop gekost, ze nam hem in een houtgreep en trappelde zo hard op zijn kopje dat hij na afloop van deze mishandeling er helemaal versuft bijzat. Eens maar nooit weer. Bewegend beeld tijdens het filmen, sorry, dit, komt doordat ik helemaal moest inzoomen en dan ziet elk minuscule beweging er vergroot uit. Als ik was opgestaan om er dichterbij te kunnen filmen, dan had ik ze verstoord en waren ze vast -zoals andere keren-  gestopt.

Jon, die de hele ochtend op de strijkplank in de bijkeuken heeft geslapen, staat tijdens het filmen bij de schuifpui, hij wilt er eigenlijk uit, maar toch ook weer niet, want het miezert. Hij kijkt naar fladderende vogeltjes en dwarrelende blaadjes, en met een schuin oog ook naar de toren, want stiekem zou hij ook wel een wasbeurt willen krijgen van Sherlock.

Schooien

Fay treuzelde aan het eind van de middag weer met naar binnen komen, en omdat het begon te spetteren en ik ze heel graag binnen wilde hebben voordat het ging plenzen en ze dan niet meer vanonder de veranda wilde komen, pakte ik snel een paar kattensnoepjes uit de keuken, de schuifpui een stukje open latend in de hoop dat ze achter me aan kwam als ze zag dat ik naar de keuken liep.
Ze kwam pas naar binnen toen ze me de snoepjes op de mat bij de schuifpui zag leggen, en snel ging de deur dicht, Jon glipte op het nippertje ook nog naar binnen en dook gelijk de keuken in. Ik ging verder met breien, nog even mijn pen afmaken en dan een foto maken, ik ben al een eind gekomen maar heb denk ik nog wel een bol nodig eer hij op lengte is
A4C1B50B-3BDB-48DE-B538-2A8070E70659
Ik hoorde Jon van het aanrecht afspringen en zag hem zijn lippen aflikkend de kamer inlopen. Huh? Ik had toch niks eetbaars op het aanrecht laten staan, ik had alles schoongemaakt en opgeborgen na de lunch. Misschien had hij nog iets uit de gootsteen opgelikt, dacht ik, en ging weer verder met breien. Toen ik voor het eten klaarmaken de keuken inliep en de pannen op de kookplaat zette, viel mijn oog op het bakje met kattensnoepjes. Het deksel lag er naast en gelukkig had Jon ook aan de andere katten gedacht en nog iets overgelaten voor ze.
D740DA0C-FAA4-4411-B8CA-1BEBCD058A1A
Toen we aan tafel zaten liep Jon tussen ons in kopjes te geven en zat Fay ook vlakbij ons aan te kijken, wie weet wat er op de grond viel. Toen er na een tijdje geduldig zitten en lief kijken niks gebeurde, liep ze terug de woonkamer in. Jon ging er bij liggen, geduld is een schone zaak, doch werd niet beloond en mokkend zat hij toen we afruimden op het vensterbank om naar buiten gelaten te worden. Dan maar zelf iets lekkers zoeken.
Alles behalve mokken doet deze kleine uk, het nieuwe broekje zit zo fijn, is zo lekker zacht en warm en ruim, het wachten is op een foto dat ze op haar teentjes gaat kluiven 🥹
013A1F40-DE1B-4FD0-93B7-D7844C5A4D39

Rust roest

Jon had weer de gekke vijf minuten en stoof als een malle door het huis, de mat in de hal werd als sleetje gebruikt, zijn pootjes roffelden trappen op en af en in de kamer hoorde ik de eetkamerstoelen verschuiven. Ik stond net aardappelen af te gieten toen er opeens een harde klap kwam vanuit de kamer, en toen ik even later in de kamer keek zag ik meneer Haas liggen, hij wist van niks.
8EBA715B-4044-4E4E-AF6F-C5A5F39C1955

Fay was de laatste weken een enorme treuzelkont met naar binnen komen als ze alleen was, met Sherlock of Jon rent ze in hun kielzog mee naar binnen, maar in haar eentje vond ze eng.
Als ik de schuifpui opende als ik zag dat ze kwam aanlopen, rook ze even aan de deurpost en ging een stapje achteruit nemend erbij zitten, kijkend naar de opening. Dus deed ik de deur weer dicht, want we stoken niet voor de buitenwereld. En dan kwam ze weer dichterbij zitten en ging de deur weer open, en nam ze weer een stapje naar achteren.
Met een zuchtende “Ja, het is goed hoor, ik ben niet gek”, ging de deur weer dicht, waarop ze haar neusje tegen de kier duwde, de gek deed de schuifpui weer open en toen stak ze haar kopje naar binnen. Zo kon ze wel een minuut blijven staan. Vaak stapte ze dan weer naar achteren, maar steeds vaker liep ze aarzelend door, om zich heen kijken alsof ze een aanval verwachte.

En nu komt ze aanrennen, de schuifpui gaat open, soms een lichte aarzeling waarbij ze aan de deurpost ruikt om te zien wie er als laatste hier is geweest, en dan trippelt ze naar binnen. Haar staartje gaat dan gelijk omhoog met een mooi krulletje op het eind, en laat ze zich lekker aaien, ook door manlief, terwijl ze zich alleen liet aaien als ze op schoot lag of op de bank of op haar toren.

Het was zo fijn om weer wat te naaien, een simpel broekje voor Sophie, ik gebruikte een basispatroon maar maakte het veel wijder voor meer bewegingsvrijheid. Yvonne had me alle maten van Sophietje doorgegeven over de dikke stoffen luier heen gemeten. Sherlock ligt er bij voor de rustbewaking.
F1AB2739-8964-4817-8F47-7FBB32DBBE0F
Jon hielp mee met het elastiek in de boord vastzetten, vlak na deze foto pakte hij het meetlint in zijn bek en sprong van tafel, het meetlint tussen zijn poten mee de overloop op slepend. Gelukkig was daarna zijn oerinstinct bevredigend en kon ik het lint weer terug pakken.
5FD2E470-485D-4046-B4D9-A3638DE0BB1D
Vrijdag had ik een jurkje en broekje klaar, en ze passen haar gelukkig goed.

32B15E88-F104-4F6E-B9EB-930A3DD506A6
Schattig stofje, ik kon het niet laten en heb er een klein zakje op gemaakt.
BF506AC7-0D98-4638-8A51-51D3DCFC9AFD
Verhaaltje voor het slapen gaan, je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen, zo schattig
40C62B1A-4DEB-4F40-B559-C04CA4D3F65E
Daar we nog op kraambezoek willen gaan bij ons neefje voordat hij zijn eerste tandjes krijgt, ging ik aan de slag met het maken van een label, en nu we eindelijk -bijna een maand na de geboorte- hun kaartje kregen had ik een mooie voorbeeld.

Dat late versturen blijkt heel normaal hebben we gemerkt; dat de vader vroeger gelijk na de aangifte bij het gemeentehuis langsging bij de drukker met de laatste info zodat een dag later de doos met kaartjes opgehaald kon worden en ze dezelfde dag nog op de bus gingen, vinden ze nu idioot. Maar ja, vroeger was onze social media de telefoon en de post.

Kaartje overgetrokken op stof, uiteraard had ik het lapje te klein geknipt om in de ring te passen, dus moest ik het wat groter maken.

9EA76136-C2E4-465E-A3DA-2C8378CB8554
En toen aan tafel met goed licht aan de gang gegaan met steelsteek, stiksteek, platsteek en voor het oogje een bouillonsteek (staaf steek), het was een leuk werkje.
C28850ED-E342-4435-B97F-3A12F836C3BF
Toen dit klaar was heb ik het lapje gevoerd met witte katoen, zodat de achterkantstof van de quilt minder kon doorschijnen, en na een uurtje naaien met de hand zat het op de quilt. ( de quilt was al gewassen met Neutral wasmiddel) Overmorgen gaan we hem op kraamvisite afgeven en de kleine Bruno bewonderen 🥰 
F12B4407-AA98-4936-B5E8-81ED01E9D700