Categoriearchief: YouTube filmpje

Foto’s van Alkmaar deel 1

De quilt tentoonstelling van het Quiltersgilde is morgen pas ten einde, ik schaam me diep dat ik nu al al een deel van de foto’s heb geplaatst, gelukkig was het op een laat tijdstip, zodat de meesten al op een oor lagen.  Morgen komen ze in beeld en nou ga ik dus helemaal los! Ik heb zo genoten van al het moois, en heb -met de vele dames die niet konden komen in gedachten- veel foto’s gemaakt, ook wat close-ups, en bij bijna allemaal veel quilts staan de namen van de maaksters in beeld. Soms werd ik afgeleid door een bekende dame die me aansprak, en dan stuiterde ik de verkeerde kant op, of vergat gewoon een sectie, zoals de mini quiltjes, daar wilde ik dus close-upjes van maken en die ben ik dus vergeten.  Alle foto’s maak ik als slideshow in Youtube in drie delen, in lekkere hapklare brokken van 150 foto’s per keer.  Genieten maar! Hier deel 1

Wil je het beeld groter krijgen, maar weet je niet meer hoe het moet? Druk eerst op play (de rode pijl in het midden van het filmpje). Ga met je muis over het filmpje en klik  dan onder in het youtube schermpje op dat vierkantje dat alleen maar uit hoekstukjes bestaat; als je er met de cursor van de muis overheen gaat krijg je volledig scherm te zien. En wil je daarna weer klein beeld, dan druk je op de esc knop op je toetsenbord.

Leuke leerzame filmpjes

Vandaag en morgen sta ik in Alkmaar, op de tentoonstelling van het Quiltersgilde, samen met Dorien het kraam van Quilt it Dotty te bevrouwen, gezellig! Misschien zie ik wel heel veel bekenden voorbij komen, aarzel niet om hoi te zeggen, of hallo, of dag.

Dit blijft een leuk liedje, vol humor, en ook vol waarheden,

want wie heeft hier nog nooit last van gehad? je denkt dat alles mooi recht en haaks zit, en dan bij het sandwichen ie het oeps, een b-cupje of toch de ene zijde iets langer dan de andere..

Hier een tip hoe je een golvende rand weg kan werken

Wist je dat als je een quilt weg gaat brengen om door te laten quilten, en je hebt de achterkantstof al zelf gemaakt, dat een eventuele naad beter in de breedte kan liggen ipv in de lengte? De naad wordt dan niet over de hele lengte steeds op elkaar gerold, hierdoor wordt het op de naad steeds dikker en de stof naast de naad gaat plooien.
Nog een filmpje om het af te leren, zo’n leuk patroon ook voor mensen met een gewone naaimachine, ik ga hem zeker een keer uitproberen. Kijk op 1.50 wat een leuke hartjes ze maakt! “Just eyeballing it”.  jaja.

Klaar voor deel 3

Love Entwined is een beetje veel verslavend, het zal me niks verbazen als over een tijdje praatgroepen opgericht worden ‘LEA’ (waarbij de A staat voor anonymus), huishoudens, man en kinderen voelen zich verwaarloosd, en de huisdieren gaan zelf maar voor hun eten zorgen, het moet niet gekker worden. Ik zit er niet mee hoor (is ook een symptoom van een verslaving, het is de omgeving die er last van heeft, de verslaafde zelf ziet het probleem niet), ik ben klaar voor deel 3, want de bloemen zitten er op!
IMG_5190 IMG_5181
Niet verkeerd he? Ik heb het met needleturn applique gedaan, af en toe kwam ik er achter dat ik een bloemblaadje met de goede kant naar beneden aan het vastnaaien was, nou ja, het valt gelukkig niet op, dus heb ik het zo gelaten.
IMG_1428 IMG_1414
er zit niks van versteviging in, ik vond de bloemen te klein en de puntjes te puntig om er met Floriani in te werken. Voor deel 3 zal ik eerst wat moeten tekenen, stof uitzoeken, en dan aan het werk, kijk maar eens hier bij de Nieuw Zeelandse Jenny hoe het gaat worden, ze doet het met de naaimachine, vandaar dat ze zo snel klaar is steeds, maar mensen wat doet ze het mooi!

Eindelijk durven Zipje en Zopje wat meer binnen rond te hangen, op deze foto ligt Zipje in diepe rust breeduit op de bank bij het raam, ligt Zopje nog vrij argwanend in de “kom dichterbij en ik ben weg” houding, zit Thor als brutale aap het dichtste bij Zipje, terwijl Loki zich nog een keer omdraait op het kussen naast de tv. Er word bij schending van de privacy geblazen, en als dat niet afdoende lijkt ook gemept, maar daar blijft het gelukkig bij.
IMG_5166 IMG_5168
De kleintjes groeien als kool, allebei weer een halve kilo aangekomen (dus een kilo in totaal sinds we ze hebben), terwijl de grote boys dankzij een speciaal voer gelukkig wat gewicht aan het verliezen zijn; bij Zipje zijn de ruggenwervels alweer te voelen en ‘hoeft’ hij nog maar een dikke halve kilo kwijt te raken, Zopje heeft nog een lange weg te gaan, weegt dan ook een kilo meer dan zijn broer!

In een tijd dat we eigenlijk nergens meer tijd voor hebben of willen maken, stel ik toch voor om een kopje thee of koffie te pakken en naar onderstaand  (en veertig minuten durend) filmpje te kijken, helemaal als quilten je ding is, en je wel tips kan gebruiken bij het kiezen van doorquiltpatronen. Op het eind van de 11e minuut komt een hele handige tip boven tafel die ik ook ga gebruiken voor de LE (maar wat ervoor verteld wordt is ook leerzaam!)

Inhaalslag

Voor mijn gevoel heb ik al lang niet meer geblogt, de laatst over de bloghop-uitslag is in een roes gegaan, helemaal dopey zat ik te schrijven; ik ben was geveld door een zomergriep (nog steeds niet helemaal kiplekker), zoon ook, maar waar hij er met 3 dagen van af was, leek het wel of er bij mij de verdubbelaar is ingezet.  Maar de veer kan wel weer van de lippen geblazen worden, dus even bijpraten!
IMG_1460
Zaterdag de 17e kregen we deze mooie bos bloemen van oudste dochter, we waren 23 jaar getrouwd en vierden dit  met z’n allen in Amsterdam, eerst een middagje Rijksmuseum (bizar dat ze om 17.00 al sluiten!)
IMG_1443
IMG_1172 IMG_1173
en daarna lekker gegeten bij Loetje. Mijn haren zaten goed, en mijn voeten deden geen zeer in mijn dappere stappers;
IMG_1433 IMG_1455
Stom dat ik de dag tevoren heel eigenwijs mijn nieuwe schoenen had aangedaan: “even snel de stad in, moet kunnen”, dacht ik, nou niet dus, mijn hielen zaten vet onder de blaren!
IMG_1458
Het was een gezellige dag, met tussen de wolken door veel zon, veel gezien, zoals deze gebreide mutsen van de walvisvaarders
IMG_1449 IMG_1448 IMG_1447 IMG_1450
IMG_1451
Ik had wel een beetje teveel gegeten, het toetje bij Loetje had ik beter achterwege kunnen laten, het was zó veel en zó mierezoet, dat ik er de rest van de avond last van had 🙁
IMG_1457
Als een taart ‘Sticky toffee’ heet, weet je wat je kan verwachten; ik kreeg een enorme punt zompige donkere taart, warm en des godens zo lekker, en toen iedereen een hap van mijn toetje had geproefd werd het plan gesmeed dat ik deze ook eens moet maken. Recepten genoeg te vinden op het net, ik vertrouw op deze jongens:

Tegen middernacht waren we thuis, de volgende dag voelde ik me al hangerig (dacht nog dat het van teveel eten kwam) lukte het bakken van een Brioche pas met de derde poging,
IMG_1465
zo zalig met een likje roomboter en een schepje suiker, de vorige twee mislukten denk ik vanwege te oude mix, de goed gelukte heb ik volgens ouderwets recept gedaan, met ei, gist, zout, melk, eigen gemaakte vanillesuiker, roomboter en fijne witte bloem. Het was als Angelcake zo zacht en luchtig, mmm.

Maandag zette bij mij het virus door, lag ik op bed of hing ik in de stoel, op de ipad een beetje facebooken, beetje internetten, maar vooral veel met de ogen dicht tv luisteren. Vanaf woensdagmiddag begon ik wat bij te trekken zodanig dat ik onder het genot van quilt-tv (via YouTube op de Apple tv) de Love Entwined in de handen nam om de bloemen af te maken.
IMG_1478 IMG_1481
De kleine mannen schoten regelmatig op schoot, even lekker kroelen, heel gezellig maar warm! Gelukkig kreeg ik ook regelmatig de ruimte van ze om nog een steekje te zetten.
IMG_1464
Donderdagmiddag dacht ik dat ik het wel aan kon, even een boodschapje doen, een frisse neus en eten voor de avond in huis halen.
Nou, niet zo’n strak plan; ik kon de jengelende en gillende kinderen in de winkel wel wat doen, de man voor me bij de kassa die vergeten was iets af te wegen en daarna nog informatie vroeg om iets dat ook op de verpakking stond had ik bijna gewurgd, en een moeder en dochter die voor me op weg naar de uitgang opeens stilstonden, omdat ze een kennis tegen kwamen en al kirrend een gesprek aangingen kregen de scherpe randen van mijn boodschappentas tegen zich aangeduwd, en ze keken boos op; ze kregen net zo’n boze blik terug, hadden ze maar opzij moeten gaan. Eenmaal thuis voelde het alsof ik een marathon had gelopen met een pesthumeur, maar dan zie je dit en is alles weer goed.
IMG_1469
Via facebook kwam dit filmpje voorbij, hilarisch! Mijn dag was weer helemaal goed!

Moet je even zien

Sinds ik de Apple tv heb gekregen (voor mijn verjaardag), maakt iedereen er gebruik van, behalve ik, die het gewoon veel te druk heb met mijn Love Entwined. De meest vreemde, grappige, weerzinwekkende, ontroerende of mooie filmpjes komen onze woonkamer binnen met de aankondiging: “Dit moet je even zien/horen.”, en dan onderga ik mijn lot gedragen, geschrokken, verrukt, verbijsterd , eetlustremmend of met een brok in mijn keel van ontroering.  Dat ik niet alles kan waarderen moge duidelijk wezen, smaken verschillen gelukkig.

Maar zojuist kwam zoon de kamer inlopen, zette dit filmpje op, en toen hij bij de eerste tonen van het koor de verbazing op mijn gezicht zag,  zei hij lachend: “Ja, ik weet het, je verwacht het niet, maar het is zo mooi, vooral die stem van die blonde vrouw is waanzinnig mooi.”
Luister en huiver: Miserere Mei Deus

gewoon op de achtergrond laten spelen, haast hypnotiserend.

Mijn liefde voor de Love Entwined deel ik met bekenden en onbekenden op internet, én met Thor en Loki, die regelmatig komen kijken hoe ver ik nu al ben met de zigzagrand. Ik ben zo al twee van de vier kleine driehoekdeeltjes van de hoekstukken kwijt geraakt, ze pakken het in hun bekje om er mee te spelen; gelukkig heb ik nog stof genoeg van deze kleur, en bewaar nu de kleine stukjes in een doosje.
IMG_0313
Bijna klaar, nog één lange zigzagnaad van hoek tot hoek,
IMG_1342
waar Loki me ook weer mee wilt helpen, het schiet zo niet op, maar ze is zo lief
IMG_1345
Dat mijn zigzagjes hier en daar de blauwe lijnen niet raken deert me niet, zodra de blauwe lijnen weg zijn valt het toch niet meer op, aan de binnenkant van het blok.  Aan de buitenzijde wel, aangezien daar een rechte strook stof in een andere kleur genaaid gaat worden waartegen de puntjes van de zigzagjes gaan komen, over een half jaar of zo (wishful thinking).

Zipje en Zopje hebben me wel al bezig gezien, maar zolang het nog niet in het sandwichstadium is, waarbij ze de naadjes op hun trekkracht kunnen uittesten, is het niet interessant voor ze. Whaaa ik moet er niet aan denken!

Wel opletten

Voor het 10e Belgische quiltweekend, georganiseerd door Katrien moeten mogen we loterijblokjes maken, per 2 stuks krijg je dan één lootje, en het is zoals Berna al zei, helemaal mooi is het met 6 stuks, want dan heb je al een mooie verzameling.  Ik dook in mijn blauwe lapjes scrap zak, tekende rond de mal op de achterkant van de stofjes de delen voor 6 blokjes, knippen en dan -jawel, met het handje- kon ik de delen aan elkaar naaien.
IMG_1304 IMG_1305
Ach, het zijn maar naadjes van een paar centimeter, dus klaar voordat je er erg in hebt, maar dan moet je wel op zitten letten, en niet met een half oog naar het nieuws kijken.
IMG_1307 IMG_1308
haha, uithalen en even met de juiste zijde vast naaien
IMG_1309 IMG_1311
en opeens is hij klaar, naadjes met de nagel glad duwen,
IMG_1312 IMG_1314
en de tweede zit dan nog geen half uur later ook vastIMG_1315 IMG_1316
Geen strijkijzer nodig, maar wel een relaxte manier van naaien, waarbij ik alle steken het naaldje wiebel zoals deze vrouw doet, maar dan niet zo snel, en ik duw het naaldje niet in één adem door tot het einde van het naadje

het roze dingetje heb ik ook, ik zal eens kijken of ik het ook kan gebruiken om zo het naaldje door te duwen. Zagen jullie hoe ze het afknoopte en daarna afsneed? Ook dat gevalletje heb ik, maar nadat ik mezelf er bijna dodelijk mee in mijn gezicht had verwond, omdat ik vergat dat ik het aan mijn duim had zitten toen ik een irritante haar weg wilde vegen, heb ik hem veilig opgeborgen.

En dan is het tijd voor een boterham, met een hard spinnende Zopje lekker op schoot
IMG_0326 IMG_0327
Wat ik ga maken van deze drie van Katrien gekregen lapjes
QW
voor de uitdaging van dat weekend vertel ik uiteraard niet, ik ben nog hevig aan het broeden op een idee.

Afwisseling genoeg

Dinsdag was ik even bij Quiltshop Leur, mijn quilt hing in de etalage, en dat wilde ik graag met eigen ogen aanschouwen
IMG_5145
en er waren klachten van Heat ‘n Bond feather lite, en of ik het ook even wilde testen, want het kon zomaar aan de vlies liggen. Ik voelde me best verantwoordelijk, want Monique had het aangeschaft aan de hand van mijn enthousiaste verhalen.

Nou, het lag niet aan het vlies, maar aan de te lage temperatuurinstelling van de bout, gewoon op ‘katoen’ temperatuur zetten en geen stoom gebruiken, het vlies met een paar tellen op de stof strijken, na het afkoelen knip je het patroon uit, verwijder je het papier, strijk je het op de ondergrond en klaar ben je. “Ja maar het laat los, kijk maar”, en hup, trok Monique de nog warme applicatie van de stof af.
“Ja allicht laat het dan los, maar je strijkt het  er op niet om het vervolgens los te trekken, maar om het na afkoeling vast te naaien!” Ik moest er om lachen.
Na afkoeling zit het echt wel vast, het valt er niet af en laat niet los tijdens het naaien. Wat zo heerlijk is van deze H&B fl vlies is dat je wel 4 lagen op elkaar kan strijken, en dan ook nog zonder dat er een draad breekt of een machine bonkt hierop meanderen! Zie hieronder het blok van de Rose of Sharon quilt.
IMG_2228
Monique was helemaal om, en ik verliet het pand niet met de volle rol van Heat n Bond feather lite, maar wel met een meter, een attentie als dank voor het even langs komen. Het is nooit een straf om even langs mijn dealer te wippen 🙂 helemaal niet nu ik zag dat ze wollen vulling aan de rol verkoopt, jihaaa.

En vandaag was ik naar een andere quiltwinkel,naar Dorry in Tilburg, waar ik regelmatig te vinden ben om een mesje uit te steken, mits de temperaturen niet tegen de 30 graden lopen, want daar ben ik geen fan van. Vandaag mocht ik prachtige stoffen voor de stoffenclub snijden en toen alle pakketjes in de zakjes zaten had ik nog tijd over en nam naald en draad ter hand om 2 (onderste) losse delen van de Schottelslet aan elkaar te naaien,
IMG_1197
de naam van deze BOM haalt het ergste in me naar boven, en ik weet dat het in Limburg een gebruikelijke naam is voor een vaatdoekje, maar ik kan er niets aan doen. Toen de dames die de bee volgden vorige maand binnen kwamen, zei ik iets te spontaan: “Ah, daar komen de eerste schottelsletjes al aan!”;  Oh wat erg hè, ik hoopte maar dat niemand het had opgemerkt, ik liep met een rood hoofd de winkel in, terwijl de dames de workshop ruimte inliepen, en Dorry stond zich op dat moment ergens in te verslikken in de keuken, heel vervelend.

Vandaag verliet ik het pand met een nieuwe aanwinst, altijd al willen hebben, en nu dacht ik er aan, toen ik ze in het rek zag hangen, hoera!
IMG_0281
handig tijdens het appliqueren, ik hoop morgen of overmorgen aan de zigzagrand  van Love Entwined te kunnen beginnen, en dan wissel ik ook wat af door bloemen te maken, kijk, zo hangt het er nu bij. Ik heb vandaag ook al op de ondergrond de plaats getekend waar deze rand moet komen.
IMG_1204
Na het avondeten toog ik met Suzanne naar ons oude huis, om de heggen te snoeien, we waren er ruim 2 uur zoet mee!
IMG_1199
Toen ik na een uurtje door het snoer knipte,
IMG_1201 IMG_1202
maakte Suzanne’s hart een sprongetje, eindelijk naar huis. Maar ze wist niet dat ik in de auto nog een snoer had liggen, en beteuterd keek ze op toen ik verder kon gaan met snoeien, en zij dus ook met opruimen. We waren klaar toen ik nog even snel een paar gemiste takjes af wilde snoeien, en al  knetterend knipte ik weer door het snoer.
IMG_1203
Opletten is niet mijn sterkste kant als ik moe ben, en het warm heb, en overal kriebelbeestjes voel; we pakten snel in en reden via MacDonalds naar huis, lekkere milkshakes en McFlurries halen voor ons en voor de huisgenoten, afkoelen en bijkomen. Dat de heg aan de bovenkant en zijkant niet helemaal kaarsrecht en haaks gesnoeid is deert me niks, en zoals Suzanne zo mooi zei: “Maakt niet uit joh”. Om die te snappen moet je onderstaande sketch gezien hebben (ik heb hem al eerder laten zien, maar hij verveelt nooit)

Jarige dame in huis

Onze dochter is vandaag jarig, 17 lentes jong, en wat straalt ze bij het bekijken van haar cadeautjes, die veren aan een kant van haar hoofd is geen bijvangst van Zipje of Zopje, maar een oorbel die ze van Evelien kreeg. Ze mag nu wel oppassen dat Z&Z niet in haar nek springen, denkend dat er een lekkere vogel onder heur haar zit
IMG_0701 IMG_4797
ze kreeg alles wat haar hartje wenst inclusief een (gekochte) browniestaart, smullen maar! Foto hieronder is van 2 weken geleden, waar ze een foto opdracht voor school moest maken
IMG_4672
Gisteren was het vaderdag, mijn lief werd verwend door de kinderen,
IMG_0694
gelukkig hebben we dezelfde smaak wat crimi’s betreft, zo kunnen we gezellig samen kijken, we maken er gewoon een marathon van.

Mijn ouders en broer kwamen ‘s middags langs om Suzanne alvast te feliciteren, mijn vader kreeg het boek van de Gijp voor zijn vaderdag, en mijn moeder liet haar nieuwste verslaving zien; het eerste blok van de prachtige BOM van Yoko Saito van vorig jaar, gemaakt van Japanse lapjes, en met needle turn applique, ‘k ben best wel trots op zo’n moeder!
IMG_0067 IMG_4786
en toen heb ik mijn moeder de tuin ingestuurd om onkruid te wieden, “ga je maar nuttig maken”,  🙂 grapje, mijn moeder heeft geen zitvlees, en ze zag iets dat daar niet thuis hoorde en was toen niet te remmen! Gelukkig delen we in dezelfde smaak planten, ze trekt niks uit waar ik wel sierwaarde aan toeken.
IMG_0697
Zoon zorgde voor het avondeten, zalige wraps die onder de grill vandaan kwamen, twee stuks de man en we rolden van tafel; onvoorstelbaar dat dit als lichte snack voor tussendoor gezien wordt door de studenten.
IMG_4790
De blokken van de maand van Yoko Saito zijn uitgegeven  (en nog te bestellen) door Quiltmania  en op youtube staan alle tutorials, helaas Franstalig, maar de beelden zijn wel duidelijk.

Nagenieten van Veldhoven

Wat een geweldige dag was het zaterdag voor mijn moeder en mij, we stonden al voor 10 uur in de hal
IMG_3511
(nee, het ligt niet aan de bril/verbinding, het is gewoon een wazige foto) te wachten om doorgelaten te worden door een meneer die de doorgang blokkeerde, wat een macht, hij genoot zichtbaar van al die ongeduldige dames.  Klokslag 10 uur stapte hij opzij, de dames staken de handjes in de lucht om de polsbandjes te laten zien, en zo schoten we door de fuik, de quilts tegemoet. Hilde stond met de kraam van de organisatie en had in de verkoop hele mooie speldjes en tassen, en vast nog meer, maar mijn moeder en ik vielen als een blok voor de tas; nog geen minuut binnen en de portemonnee werd al getrokken.  We werden hierna opgevangen door ‘Joke uit Zweden’, zoals ze zich zo mooi voorstelde aan mijn moeder,
IMG_3516
en we gingen even lekker zitten met een mok koffie om bij te kletsen, ik stootte in alle opwinding de koffie bijna allemaal uit de mokken toen ik aanschoof, de eerste vlekken op het hagelwitte tafelkleed, de stemming zat er al snel in. Met twee Amsterdammers aan tafel geen gebrek aan gespreksstof, en een half uur later besloten we aan te vallen op de quilts, Joke had andere slachtoffers gevonden om tegen aan te praten zag quiltvriendinnen die ze al lang niet meer had gezien,
IMG_3517
en we lieten haar in goed gezelschap achter. Met een “we zien mekaar weer om half 1, in de eetzaal, liepen we richting de grote zaal, maar bleven stilstaan bij 2 dames achter een spinnenwiel, even praten, ze had een prachtige angorakonijn bij zich, waar ze ook draad van spon, van de haren.
IMG_3519
Een mevrouw was een draadje rond een kartonnetje aan het winden, en toen bleek dat ze op deze manier broches maakte, zo kunstig, ik besloot een mooie uit te zoeken en spelde hem gelijk op
IMG_3527 IMG_3529
en zo maakten we samen een rondje door de kleine zaal, genieten van de bekende quiltster wiens naam mij is ontschoten met hexagonnetjes,
IMG_3523 IMG_3524
ze prikt eerst alle losse hexjes op de lap die over een soort foamboard zit, om zo haar ontwerp te maken. Denkend dat we beginners waren begon ze vanaf stap 1 uit te leggen hoe het in zijn werk gaat met hexjes naaien, ik durfde niks te zeggen en knikte maar, ze was zo vriendelijk bezig.

We doken hierna de grote zaal in en lieten ons overdonderen door mooie quilts, en ook even een brok in de keel moment bij het zien van de ‘condoleance’ tafel van Ina Klugt, en haar vele quilts.  Ik denk niet dat ik van al haar quilts een foto heb genomen, af en toe afgeleid door een bekende stuiterde ik als een pinbal langs de quilts.

Je mocht niet van alle quilts een foto maken, ook al was dit niet overal even duidelijk aangegeven, ik heb vast ook hier en daar een foto die er door is geslopen, helaas.  Als je niet wilt dat er een foto van gemaakt wordt -een in deze tijd haast onmogelijke wens-, laat ze dan lekker thuis liggen. Dat is toch net zoiets als de kooi van de voliere open zetten en de vogeltjes verbieden er uit te vliegen.  Daar waar dames bij hun tentoonstelde quilts zaten met een tafeltje heb ik een cd’tje gekocht van hun quilts, en toen mocht ik wel een foto maken. Niet van de werkstukken van Wil Fritsma,  “profiteer van de gratis reclame van de bloggers en facebookers”,  is mijn tip, maar ja, wie ben ik.

De quilts van Colette Berends hebben al jaren een grote aantrekkingskracht op me gehad, en nu hingen ze allemaal bij elkaar, het was genieten! Een postuum eerbetoon.

De quilts van Dinner at Eight Artists Leslie en Jamie spraken me enorm aan, wat een kleuren en wat een fantasie en humor!

Van de Belgische vereniging hingen er ook quilts, helaas was toen mijn harde schijf te vol om het helemaal te laten doordringen, anders had ik echt veel meer foto’s gemaakt, maar dit was de uitdaging van hun groep: neem uit een willekeurig tijdschrift een idee voor een quilt van bladzijde 23, wat een vondst!

De prijswinnaars van vorig jaar hingen er, de quilts dan toch, en hier heb ik schandalig weinig foto’s van gemaakt, ik had maar 1 volle accu waar ik het de hele dag moest doen. Wel foto’s van de quilts van Di Ford en haar DH, waar ik ook even een praatje mee heb gemaakt, arm mens, wat zal zij blij zijn geweest toen de dag weer om was, zoveel geklets aan je hoofd de hele dag door. En nog zoveel meer gezien, kijk zelf maar verder

Twee quilts die van mij wel een lintje mogen krijgen (en dan laat ik even de quilts van Colette buiten beschouwing, want dat zijn stuk voor stuk juwelen),
IMG_3654 IMG_3935

Wil je de foto’s los zien, en niet in een slideshow,  Klik hier om in mijn fotoalbum te komen, en dan kan je een klein vierkant fotootje aan klikken, en dan krijg je hem groter te zien, en door er nogmaals op te klikken kan je rechts boven op View all sizes klikken, en dan kan je zelf kiezen.  Wil je hier de slideshowtoer nemen, dat kan door op het slideshow icoontje rechts boven de foto’s te klikken. Veel plezier!

Morgen komt er een klein vervolg, ook met de link voor de foto’s van vorig jaar.

DWR dag 5

Double Wedding Ring staat daar, en dag 5, want ik ben er dinsdag mee begonnen, hopend dat ik op dag 5 ook stap 5 zou afronden,
IMG_0325
maar neen, er kwamen vieze ramen, vieze was en vieze vloeren in beeld die voorrang kregen. (vluchtgedrag?) Tussen de schoonmaakbezigheden door werd er uiteraard gespeeld met lapjes, en wat ging het lekker!  “Verveelt het nog niet?”, vroeg iemand dit me op Facebook, rare vraag, spelen met lapjes verveelt toch nooit? Oké, het is een beetje eentonig als je een heleboel van hetzelfde moet naaien, maar als je het snel doet, ben je er ook snel mee klaar.
Ik ben wel een pietje precies, als het niet mooi zit in het hoekje, dan haal ik het een stukje uit en ga net zolang door tot het wel netjes aansluit, meestal na de eerste keer al:
IMG_3468 IMG_3470
Er zijn nu 10 meloenen klaar, kijk,
IMG_3474
hier zitten ze als wannabee DWRblokken tegen de muur geplakt, wachtend op stap 6; ik dacht om zo voor het slapen gaan 2 van deze meloenen tegen het middendeel te naaien, stap 6 dus, maar bij het zien lezen van de tekst kon ik het me niet visualiseren, WTF?
IMG_0326
Als ik dit van te voren had geweten, was ik er misschien niet eens aan begonnen, dus veel weten maakt niet gelukkig. Lang leve internet en YouTube met de tutorials, en al snel vond ik deze vrolijke dame met heldere uitleg (deel 4), ik ga er voor!

Morgen ga ik het dus (als proef bij eentje)  zo proberen, en dan uiteraard de resterende 61 meloenen afmaken. Niet goed voor mijn nachtrust heb ik het filmpje deel 5 bekeken; de moed zakt me in de sokken (ik draag binnen nooit schoenen) mijn hemel, waar ben ik aan begonnen?!

Maandag komt er niks van patchwork, want dan is mijn lief jarig, en ben ik druk doende met andere dingen, zoals bakken en slagroom kloppen. Gisteravond liep mijn ventje de keuken in, tegen mij pratend dat hij al 55 wordt, dat het hard ging, en ik -met mijn hoofd bij hele andere dingen- zei iets in de trent van: “huh, wat,  oja, de tijd gaat zeker hard.”, en ging verder. Vanmiddag zat ik aan de koffie, toen ik me zat te bedenken dat als mijn lief dit jaar 55 wordt, ik 53 word, maar dat was toch niet juist? “Ik wordt 52, en jij wordt maandag 54!”, en mijn lief moest lachen toen ik deze gedachtengang hardop met hem deelde. “Hehe, dat duurde lang!”, zei hij. Ach, ik heb zo mijn momenten.