Categoriearchief: Quiltwinkels

Nazomeren

Met zulk prachtig weer kon ik afgelopen dagen niet binnen blijven; de tuin schreeuwde om aandacht, en al die tijd dat ik buiten bezig was, werd ik van achter het glas in de gaten gehouden door Loki en Thor, die stonden te popelen om de buitenwereld te ontdekken. Dinsdagmiddag glipte Thor langs de benen van DH naar buiten, en toen was er geen weg meer terug en mocht de deur open blijven;

terwijl ik graskanten stak en onkruid wiedde vlogen de kleintjes langs me heen, sprongen over heggetjes en ontdekten dat er achter de grote heg nog een hele wereld was waar veel te ontdekken viel. En steeds kwamen ze even bij me buurten ter geruststelling voor alle partijen, want ik vond het ook heel spannend, ze zijn nog zo klein….
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=13gTc3q1wp4&w=420&h=315]
Vooral de hoogte in was leuk, maar om dan ook weer naar beneden te gaan bleek voor Loki een stapje te ver, en zo zat ze na het eten heel hoog in de boom achter onze tuin heel hard en klagelijk te miauwen, zoekend naar een makkelijke weg naar beneden. Ze had niet gezien hoe Thor met zijn kontje eerst omlaag was geklauterd, en hij had er geen zin in om het nog een keer voor te doen, dus moesten de mensen er aan te pas komen. Met een ladder tegen de boom aan, met een emmer aan het uiteinde van een 3 meter lange stok en deze helemaal omhoog rustend tegen de eerste tak die hij tegenkwam stond DH geduldig te wachten tot Loki’s nieuwsgierigheid het van haar angst overwon. Ze kwam tergend langzaam van de hoogste tak af naar de emmer toe geslopen, en toen DH voelde dat ze in de emmer stapte trok hij deze van de tak weg, en met een zwaai liet hij de emmer zakken tot een nabijgelegen struik deze tegen hield.

Om te voorkomen dat Loki de benen nam, was ik naar de struik gesneld en greep hoog boven mijn hoofd in de emmer, graaiend tot ik Loki in de nekvel kon grijpen, de gedachte aan mogelijk aanwezige teken op het struikgewas waar ik middenin stond, negerend. En zo liep ik met een angstige Loki in de nekvel vasthoudend (ik was bang dat ze anders weg zou schieten, want ze is heel snel), haar opgekrulde staart tussen haar opgetrokken pootjes en oogjes zo groot dat ET hierbij vergeleken niks was naar binnen, waar ze enthousiast miauwend begroet werd door haar broertje. Ze had Thor heel wat te vertellen, en een honger! Ze vonden het maar niks dat ze hierna (vanwege de nacht) binnen moesten blijven, ze hielpen me met de was, Thor in de mand en Loki bovenop de gevouwen spullen, haar ogen als altijd wagenwijd open.

en toen de tekening van Love Entwined aan elkaar geplakt moest worden en op de stof overgetrokken, gaven ze me ook aanwijzingen.

Woensdag was wederom een dag vol rennen, spelen, achter langpootmuggen en blaadjes aan zitten, en zo te horen had Thor ’s middags de verkeerde vogels gespot, de eksters maakten zich zo erg van hun neus dat Zipje en Zopje zelfs naar binnen kwamen, mij aankijkend met een blik van “Zeg jij er wat van of moeten wij dat weer doen?”. Ik denk dat de eksters er wat van hebben gezegd, want ze zijn schichtig met buiten spelen, lopen ze bij het horen van een gek geluid opeens heel laag bij de grond zo snel mogelijk naar binnen, het is toch wat. Ze zullen vast ook al kennis hebben gemaakt met de eekhoorntjes die hier achter wonen. En ondertussen, om het op een meer quilterige noot af te sluiten, is mijn LE al zover gekomen; ik heb gekozen voor een donkere vaas in de hoek (de eerste van de vier), ik weet nog niet of ik de stengels ga borduren of met stof ga maken, of misschien wel beiden. De kleur wil ik in die van de groenige ovalen doen, lijkt me wel mooi. Met roze, rode, en gele bloemen, en blauwe besjes? Hmm, kleuren kiezen vind ik het moeilijkst van al.

de oplettende kijker ziet dat de langwerpige gaten in de hartjes en ovaaltjes nog niet zijn open gewerkt, en ook dat de rondjes op de ovaaltjes ontbreken. Dit is expres gedaan, vrijdag, zaterdag en zondag is het Belgisch quiltweekend, en naast de stitchery werkjes van My home or Yours (alle tekeningen heb ik al op stof over gebracht) ga ik ook aan de LE werken, de gaten doen dus. Morgen pik ik mijn moeder op en rijden we met volle auto eerst naar Harelbeke, waar een hele mooie quiltwinkel is. En zondagavond kom ik helemaal op maar o zo voldaan weer thuis, vol verhalen en foto’s.

Birdblocks Cat or Dollyquiltclub Blogtour

Wat leuk dat jullie al hoppend op mijn blog terecht zijn gekomen op donderdag 8 Augustus, de 2e dag van de blogtour, ik heb net een lading koekjes uit de oven gehaald, en de koffie staat te dampen, dus tast toe! Hoe meer jullie er van nemen, hoe beter het is voor mijn weegschaal. Let wel op, de chocoladestukjes kunnen vlekken achterlaten op het toetsenbord.

Dat is smullen! En zo lijnvriendelijk ook op deze manier 😉

Quiltwinkel Birdblocks uit Amsterdam bestaat deze maand 10 jaar! Om dit te vieren heeft Merel een Bloghoptour georganiseerd, en daarmee ook de aftrap van de Cat or Dollyquiltclub,

klik HIER om hier meer over te lezen, maar lees vooral ook verder op mijn blog.

Ik vind het Cat or Dollyquiltje van deze maand zo geweldig, helemaal mijn ding!

Wat heeft Merel het mooi gemaakt; ik zie hier Loki en Thor al lekker op slapen, past precies, en een kat kan nooit teveel quiltjes hebben om op te slapen.

Willen jullie een kans maken op het winnen van een cadeautje? Stomme vraag, wie wilt dit niet.
Hoe?
Door simpelweg het achterlaten van een reactie op Merels blog én alle andere aan deze blogtour deelnemende bloggers (zie hieronder de lijst met aanklikbare linken)! Merel trekt aan het eind van de blogtour uit de reacties van elk bezocht blog een winnaar, ze heeft 12 leuke prijzen klaarliggen. Je mag per blog/dag maar 1x reageren, anders vervalt je deelname! Vergeet niet om alle deelnemers af te gaan om een reactie achter te laten, ook die van Merel!

Morgen is het de eer aan Lida om een bloghopblogje te schrijven, allemaal kijken! En reageren uiteraard.

Hieronder photo vingertje.gif vind je een lijst met alle adressen waar de blogtour langs gaat,
lees op de volgende data de gezellige blogs van:

9 augustus 2013 -> Lida

10 augustus 2013 -> Elly: Creatieveling Elly

11augustus 2013 -> Katrien: Scrappatch

12 augustus 2013 -> Josephine: Lappies en larie

13 augustus 2013 -> Miranda: Miramoza Avonturen met quilten

14 augustus 2013 -> Marina: Mijn quilt avontuur

15 augustus 2013 -> Inge: Chevremont

16 augustus 2013 -> Marga: MarPie’s sewing projects

17 augustus 2013 -> Jacqueline

18 augustus 2013 -> Ingrid: Supergoof quilts

Trekking van de prijzen: 20 augustus 2013 -> Mrs. Scissors and the s(e)wing of things en op de blogs waar ze hebben gewonnen. Een winnaar dient binnen een week na bekendmaking te zorgen dat zijn/haar naam en adresgegevens bij Merel bekend zijn.

Veel plezier de komende 10 dagen met deze blogtour!

Uitrusten

Bij het opstaan is het een genot om de kleine mannen te zien, en het gevoel is wederzijds, ze huppelen om de benen heen, en huppelen als jonge honden voor en achter me aan als ze hun eten krijgen.

en na het eten en spelen is het heerlijk slapen op van alles en nog wat, hier liggen ze op papier wat als een gedraaide prop in een koffer zat met vaderdag en ze zijn er nog steeds gek mee; af en toe draaien we er weer een lange prop van, en dan zijn ze weer een volle dag zoet om het helemaal plat te krijgen.

En dan zijn er de tassen waar zalig in geslapen kan worden, in je eentje of lekker samen

en wat te denken van het strijkplankje, hier ligt Thor bovenop een naaiwerkje die ik eigenlijk nog had willen strijken.

Zipje en Zopje zoeken hun slaapvertier het liefste buiten, zie hoe prinsheerlijk ze liggen, genieten pur sang.
Vandaag was ik weer in Tilburg, en ondanks de hitte van 32 graden was het een komen en gaan van klanten, bekenden en onbekenden, enkele zaten te azen op mijn rok, wilden er wel een stukje van hebben, want dat was precies wat ze zochten. Dacht het niet dames 🙂 mijn bovenbenen zijn namelijk niet zo rank en slank om zonder rok rond te kunnen lopen, de cellulitis aldaar is van dien aard dat ik plat liggend op een betegelde schoolplein heel populair zou zijn, knikkerputjes te over….
Bernadette kwam ook weer scoren bij haar favo dealer, ik was ze dinsdag in Etten Leur tegen gekomen met dochter en kleindochter, gezellig! Bernadette is ook bezig met de Sweet William, mooi werk!

Leuk dat Marga speciaal voor mij nog een keer was langs gekomen, ze was me de laatste keer dat ze bij Dorry was misgelopen, we hebben al een hele tijd via email af en toe zo contact, en nu in het echie zien, heel bijzonder.

Ik had je eigelijk willen zoenen bij het begroeten Marga, zo vertrouwd voelde het om je te ontmoeten, maar ach, het was ook te warm om klef te doen hè. Lapjes snijden, klanten helpen, allemaal zo leuk, je maakt nog eens wat mee. Ik keek dus ook mijn ogen uit toen ik opeens voor mij onbekende lapjes zag,

nou ja zeg, waar zaten jullie al die tijd? Op de rol knus tussen de andere rollen vallen ze niet zo op, het is dat mijn kasten, dozen, laatjes en tassen al uit hun voegen knappen, ik zou echt elke dag wel met een tas vol verse lapjes thuis willen komen.

Helaas past het niet in ons interieur, maar van de stof hieronder zou je toch prachtige kussens kunnen maken, het is een vrij groot patroon, de ruimte tussen de donkere linten is ongeveer 15x 15 cm; Dorry heeft er gordijnen van hangen, prachtig! Het is een aparte stof, wat dikker ook, en de kleur is iets ouder (fletser) dan op de foto.

Bij thuiskomst lekker aan de verse ananas met slagroom, ooh nog zo’n feestje!

Ik ben benieuwd hoe het mijn moeder is vergaan vandaag, om half 8 de deur uit om met openbaar vervoer naar Den Haag te gaan om de Apliquick workshop bij Evy en Petra te volgen, tot 4 uur, en dan weer de hele rit terug (ze woont in Hoek, in Zeeuws Vlaanderen), ze doet het toch maar! Vorige week hoorde ze dat Rita van quiltwinkel de Parel in Groede ook deze workshops geeft, “Nou ja”, zei ik, “dan zeg je het bij Evy toch af, als je de reden opgeeft snappen ze het echt wel mam”, maar nee, bij mijn moeder is afspraak gewoon afspraak, en vooral niet te flauwtjes wezen, oh wat ben ik toch trots op mijn moeder!

Afwisseling genoeg

Dinsdag was ik even bij Quiltshop Leur, mijn quilt hing in de etalage, en dat wilde ik graag met eigen ogen aanschouwen

en er waren klachten van Heat ’n Bond feather lite, en of ik het ook even wilde testen, want het kon zomaar aan de vlies liggen. Ik voelde me best verantwoordelijk, want Monique had het aangeschaft aan de hand van mijn enthousiaste verhalen.

Nou, het lag niet aan het vlies, maar aan de te lage temperatuurinstelling van de bout, gewoon op ‘katoen’ temperatuur zetten en geen stoom gebruiken, het vlies met een paar tellen op de stof strijken, na het afkoelen knip je het patroon uit, verwijder je het papier, strijk je het op de ondergrond en klaar ben je. “Ja maar het laat los, kijk maar”, en hup, trok Monique de nog warme applicatie van de stof af.
“Ja allicht laat het dan los, maar je strijkt het er op niet om het vervolgens los te trekken, maar om het na afkoeling vast te naaien!” Ik moest er om lachen.
Na afkoeling zit het echt wel vast, het valt er niet af en laat niet los tijdens het naaien. Wat zo heerlijk is van deze H&B fl vlies is dat je wel 4 lagen op elkaar kan strijken, en dan ook nog zonder dat er een draad breekt of een machine bonkt hierop meanderen! Zie hieronder het blok van de Rose of Sharon quilt.

Monique was helemaal om, en ik verliet het pand niet met de volle rol van Heat n Bond feather lite, maar wel met een meter, een attentie als dank voor het even langs komen. Het is nooit een straf om even langs mijn dealer te wippen 🙂 helemaal niet nu ik zag dat ze wollen vulling aan de rol verkoopt, jihaaa.

En vandaag was ik naar een andere quiltwinkel,naar Dorry in Tilburg, waar ik regelmatig te vinden ben om een mesje uit te steken, mits de temperaturen niet tegen de 30 graden lopen, want daar ben ik geen fan van. Vandaag mocht ik prachtige stoffen voor de stoffenclub snijden en toen alle pakketjes in de zakjes zaten had ik nog tijd over en nam naald en draad ter hand om 2 (onderste) losse delen van de Schottelslet aan elkaar te naaien,

de naam van deze BOM haalt het ergste in me naar boven, en ik weet dat het in Limburg een gebruikelijke naam is voor een vaatdoekje, maar ik kan er niets aan doen. Toen de dames die de bee volgden vorige maand binnen kwamen, zei ik iets te spontaan: “Ah, daar komen de eerste schottelsletjes al aan!”; Oh wat erg hè, ik hoopte maar dat niemand het had opgemerkt, ik liep met een rood hoofd de winkel in, terwijl de dames de workshop ruimte inliepen, en Dorry stond zich op dat moment ergens in te verslikken in de keuken, heel vervelend.

Vandaag verliet ik het pand met een nieuwe aanwinst, altijd al willen hebben, en nu dacht ik er aan, toen ik ze in het rek zag hangen, hoera!

handig tijdens het appliqueren, ik hoop morgen of overmorgen aan de zigzagrand van Love Entwined te kunnen beginnen, en dan wissel ik ook wat af door bloemen te maken, kijk, zo hangt het er nu bij. Ik heb vandaag ook al op de ondergrond de plaats getekend waar deze rand moet komen.

Na het avondeten toog ik met Suzanne naar ons oude huis, om de heggen te snoeien, we waren er ruim 2 uur zoet mee!

Toen ik na een uurtje door het snoer knipte,

maakte Suzanne’s hart een sprongetje, eindelijk naar huis. Maar ze wist niet dat ik in de auto nog een snoer had liggen, en beteuterd keek ze op toen ik verder kon gaan met snoeien, en zij dus ook met opruimen. We waren klaar toen ik nog even snel een paar gemiste takjes af wilde snoeien, en al knetterend knipte ik weer door het snoer.

Opletten is niet mijn sterkste kant als ik moe ben, en het warm heb, en overal kriebelbeestjes voel; we pakten snel in en reden via MacDonalds naar huis, lekkere milkshakes en McFlurries halen voor ons en voor de huisgenoten, afkoelen en bijkomen. Dat de heg aan de bovenkant en zijkant niet helemaal kaarsrecht en haaks gesnoeid is deert me niks, en zoals Suzanne zo mooi zei: “Maakt niet uit joh”. Om die te snappen moet je onderstaande sketch gezien hebben (ik heb hem al eerder laten zien, maar hij verveelt nooit)
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=-Ky1QU8OMt0&w=420&h=315]

Ojee

Met zulk mooi weer was ik van plan om een rok aan te trekken voor vandaag, mensen die mij kennen zullen denken: “Shirley in een rok, mag ik hier een foto van?” Dus wilde ik wel mijn benen scheren, anders denken de dames dat Zipje en Zopje onder mijn rok zijn meegekomen.

Sta ik onder de douche, pak Suzanne’s mesje, die is bot. Vanonder de douche en even kijken in het badkamerkastje, meerdere mesjes, meerdere verschillende soorten scheermeshouders, en niks past ergens op. Zuchtend loop ik bloot en nat de slaapkamer in om mijn bril te halen, want ik zie ook niet goed wat ik doe, mopper ik in mezelf, en dan zie ik manlief kreunend naar me kijken. “Nee schat, geen tijd, ik moet me nog scheren.” Met bril op blijken dan ook dat geen van de mesjes op geen enkel van de scheermeshouders te passen, en zijn ze allemaal al gebruikt. Kijk, dat zag ik niet zonder bril, en ‘k gooi 10 botte mesjes weg; helaas geen nieuwe mesjes meer aanwezig en ik maak een mentale notitie, “mesjes kopen”. Ik droog me af, doe mijn ding, en loop aangekleed naar mijn nachtkastje, waar ik mijn ladyshave uit pak, dan maar elektrisch scheren. Manlief ziet me met iets roze lopen en vraagt slaperig wat ik daar heb. “Oh, dat is de vibrator, even een andere kop erop zetten en ik kan er mee scheren.” Hij is gelijk goed wakker!

En nu dus scheren en inpakken en wegwezen. Het was gezellig druk in de winkel, veel gelachen en af en toe gesnoept van de koekjes; zo is werken wel vol te houden! Lekker hoor, met luchtige kleren aan, het is 20 graden warmer dan vorige week!

Ingrid zorgde niet alleen voor de bovenstaande foto’s 🙂 maar ook dat ik de juiste lapjes had om van te snijden voor de eerste 3 blokken (eerste maand) van Sweet William, het was een enorme uitzoekerij tussen al die dozen vol heerlijke lapjes, en om 2 uur was alles al klaar, wat een teamwork! Sweet William is een BOM bij Quilt-it&Dotty die binnen een paar dagen al helemaal vol zat!

Bij thuiskomst had zoon ook al alles klaar staan voor de BBQ, zijn vrienden zijn gekomen (zijn verlate verjaardagsfeest) hij heeft 5 kilo vlees ingeslagen voor 10 man, het moet heel gek lopen wilt er niets voor ons overblijven. Aan tafel!