Categoriearchief: Perikelen

Maar mevrouw toch

Zondagavond klapte de hoofdzekering door net toen ik klaar was met koken, groep drie bleek de boosdoener en eenmaal deze uitgezet te hebben kon het leven weer enigszins zijn gang gaan, we zouden het wel redden tot de volgende dag in afwachting op een monteur.

Het licht op de wc deed het niet, dus legde ik hier een zaklampje neer, veiliger dan kaarsen. De lamp boven de keukentafel zat ook op deze groep, net als de waterkoker en afzuigkap, maar de lampjes boven het aanrecht deden het nog wel, net als de koelkast en diepvries, dus viel het wel mee vonden wij.
Tot we even naar het nieuws wilden kijken. Wel Netflix en net 5, maar verder niks, geen internet op de tv, jemig. Zwaar balen, want als we ergens sacherijnig van worden is het wel van onverklaarbare of niet te bevatten tv storingen. Via de mediabox menu’s scrollend kijken of je hier wat wijzer van wordt, niet dus, beheerst worden de afstandsbedieningen op tafel gelegd, morgen zien we wel verder.

Het alarm voor de nacht inschakelen ging ook al niet, wat nou weer? Ook hier bleek de stroom vanaf te zijn en werkte het schakelkastje nu op de accu, nou ja, werken, we konden hem niet inschakelen. Dus ook hiervoor moest de volgende dag een monteur gebeld worden.

Met frisse tegenzin worstelde ik de volgende morgen met kabels door de kamer om te kijken waar het probleem in zat.  Door Ziggo word je door meerdere menu’s geleid om het probleem te ontdekken en op te lossen, en als het je niet lukt om op te lossen maar je weet wel waar het aan hapert, dan kan je een monteur inschakelen.

Klinkt makkelijker dan het is, want een afspraak maken gaat alleen via telefonisch contact, en ook hier moet je eerst door een complete menukaart worstelen voordat je een mens aan de lijn krijgt. Die je weer door allerlei hoepels laat springen, maar zover kwam ik niet deze maandagmorgen. Ik kreeg via een bandje te horen dat de wachttijd om een mens aan de lijn te krijgen behoorlijk lang was, minstens 8 minuten, en de stem suggereerde me om via de website van Ziggo eerst te kijken of ik niet zelf het probleem kon oplossen, of om het op een later tijdstip nogmaals te proberen. Nou, daar had ik dus helemaal geen zin in. Ik zapte nogmaals met de afstandsbediening van de tv langs de kanalen, hopend op een wonder, maar ik zag overal dezelfde storingsmelding 2020.

Ik nam weer een kopje koffie, mijn derde ondertussen en het moest nog 10 uur worden, en besloot dan eerst maar de elektricien te bellen om een afspraak te maken, want die kortsluiting moest ook opgelost worden. De monteur zou de volgende ochtend al om 8 uur kunnen komen, of dat uitkwam, en de meneer aan de telefoon vroeg mij of ik alles wat stroom gebruikte op die ene groep ook uit had gezet en dan een voor een aan te zetten om zo de veroorzaker te ontdekken. Toen ik dat bevestigende en zei dat we het echt niet wisten waar het zat, zei hij dat de monteur er vast wel achter zou komen, en we hingen op.

Maar hád ik wel overal de stroom af gehaald? Verrek, nee, de afzuigkap had ik wel uit staan, maar die stekker zat er nog in. Ik trok deze er uit en zette de bewuste groep weer aan, zette me schrap voor die nare tik, maar er gebeurde niks.
Of wel, opeens hoorde ik het nieuws op de tv, NPO1 stond aan en gaf beeld alsof er niks was gebeurd. Snel zapte ik meerdere zenders af, geen vuiltje aan de lucht, ik haalde opgelucht adem, geen monteur nodig hiervoor. Hoopvol keek ik op het kastje van het alarm, maar neen, deze gaf dezelfde melding als tevoren, de “doe het maar lekker zelf” melding.

Alarmcentrale gebeld, afspraak gemaakt, monteur zou ons huis als tweede bezoeken de volgende ochtend. Met een “Is goed”, hing ik op, maar ik kneep hem wel, want wat nou als hij kwam terwijl de elektricien nog bezig was? 

Na een gebroken korte nacht -want Arya Loki wilde er midden in de nacht uit, en twee uur later stond ze bij het slaapkamerraam te blèren dat ze weer binnen wilde- opende ik om 8 uur de deur voor de elektricien, het is niet zo dat hij er niet eerder in mocht, hij belde gewoon stipt 8 uur aan. Na doormeten en de halve afzuigkap open te hebben gemaakt wist hij me te vertellen dat de kortsluiting in het apparaat zelf zat en niet in stopcontact, stekker of aansluiting. Wel had hij druipvet ontdekt in het bodemplaatje van de motor, huh?  Het was een heldergele olie, rook nergens naar, en de rest van de luchtafvoer was helemaal schoon en droog. Grote vraagtekens, maar oké, we konden er niks mee anders dan het van onze vingers af te vegen. Voor ons  hoefde reparatie niet, het ding was net een half jaar oud, er zou vast nog garantie op zitten en ik hoopte dat ik dan tegen bijbetaling een iets betere kon kopen.

Ene monteur ging weg, andere monteur kwam. En uiteraard was op dat moment de accu van het alarmsysteem weer lekker opgeladen en heette het Haas. Alles deed het weer naar behoren. Gelukkig was in het geheugen wel af te lezen wanneer alles fout en weer goed was gegaan. Nu hij er toch was kreeg het systeem een service beurt en ook deze monteur was een half uur later weer weg. Hehe. Eerst een bakje koffie doen, ik was er aan toe.

Nu ik toch lekker actief was, was dook ik gelijk de stad in om -zo was het plan- een goede afzuigkap te kopen. Maar toen de verkoper hoorde dat de half jaar oude kap het had begeven, werd er eerst telefonisch contact opgezocht met de fabrikant, want ja, garantie he. Zo makkelijk kwam ik dus niet van het luidruchtige rammelende kreng af.

De verkoper gaf alle gegevens van mij en de afzuigkap door aan een vrouw aan de andere kant van de lijn, en hij vertelde me wat ze ging doen.  De monteur van de fabrikant  zou komen kijken of het echt kapot was, en dan ging hij gewoon gelijk een nieuwe afzuigkap plaatsen, hetzelfde model als er al in zat. Damn.
Om een afspraak te maken werd de aan de mouw afgepoetste telefoon aan mij overhandigd, ik was te overdonderd om  te vragen of hij het met een reinigingsmiddel even wilde overdoen, en hield de telefoon angstvallig van mijn gezicht vandaan, maar wel zo dat ik de vrouw kon verstaan.

Ze grinnikte nog na vanwege mijn e-mail adres, “sipjesopje, wat een leuke naam, u bent vast een poetser, sippen en soppen“. Kijk, die vrouw had me al helemaal door. Alsof de verkoper het haar niet duidelijk genoeg had uitgelegd, wilde ze van mij weten wat het probleem was met de afzuigkap. Oh ik had hier toch zo geen zin in. Maar goed, heb je een uurtje.

Toen ik over het vettige op de bodem van het inwendige van de motor had, hoorde ik haar een versnelling hoger gaan. “Oh maar dan doet u het niet goed mevrouw, ik zal het u even uitleggen”, zei ze met een triomfantelijke toon in haar stem. “U zet eerst de afzuigkap aan en dan gaat u de aardappeltjes schillen, en tegen de tijd dat u begint te koken is de motor van de afzuigkap lekker warm geworden.  U sluit de pannen niet helemaal af, maar de deksels liggen op een kier, en ook als u bakt doet u het met de deksel op een kier. En de afzuigkap op standje één zetten, u wilt alleen luchtjes opzuigen en geen stoom of vet. En als u klaar bent met koken laat u de afzuigkap nog minstens tien minuten nazuigen en poets u met een sopje alles lekker schoon, ook de filters. “

Krijg nou hangtieten, ik doe het dus al ruim dertig jaar verkeerd! De afzuigkap gaat bij ons pas aan als er een pan onder staat te koken en gelijk weer uit als we hebben opgeschept. En met deksel op de pan bakken? Daar gaan de krokante korstjes. En deze vrouw heeft vast een andere afzuigkap, want bij standje één gebeurt er niks van afzuiging, standje twee krijgt het de stoom tot halverwege omhoog getrokken, en bij standje drie zie je het bij de achterwand de filters in trekken, maar dan klikt het alsof er een helikopter naast je landt. En wat is dat nou voor onzin dat er geen stoom aangezogen mag worden?

 Wijselijk ging ik er niet tegenin, dit had toch geen zin en zou onder het kopje ‘nodeloos lijden’ vallen. De monteur zou komen en hij zou een nieuwe afzuigkap installeren; op mijn vraag of dit wel rendabel was gezien reiskosten, prijs nieuw apparaat en prijs wat het kreng had gekost of ik dan niet beter gewoon het geld kon krijgen en in de winkel een nieuwe kon kopen, kon ze alleen maar lachen: “nee, zo gaat dat nou eenmaal met apparaten waar nog garantie op zit mevrouw”. Ze kon opeens niet meer in de agenda komen om een afspraak te maken, ze zou het me in een e-mail laten weten, en toen hingen we op.

De baas van de zaak had ondertussen ook meegekregen wat er gaande was, mocht ik over een paar dagen nog geen afspraak hebben, dan kon ik hem bellen, en dan zou hij wel wat anders regelen. 
Het is maar goed dat ik niet veel van dit soort dagen heb, ik was bij thuiskomst echt toe aan een bakje koffie, he lekker, daar knapt een mens van op. Dat en chocolade 😂
Of een beetje borduren, dat is gezonder
AEDBF467-0B1F-4345-B28F-4BD6A815E2B9

In de startblokken

143D375E-86B0-44D2-8AB8-C1A2A4781A47
Verder dan dit ben ik niet gekomen, en jullie dachten vast dat ik met de bies bezig was. Jon heeft nog even tijd nodig
B5CB7D00-F963-419A-B730-E69F8BDFF244
En nee, ik heb nog geen idee hoe ik hem ga doorquilten, dit komt wel als ik rond alle applicaties in de ditch quilt. Ik heb er een dunne polyester vulling tussen zitten, niet de dunste van de winkel.

Op de kerstbee kreeg ik sterren om tegen het raam aan te plakken, ze wisselen langzaam van kleur en het ziet er echt heel leuk uit.
FBE26618-47AD-42A7-8596-FB367201DEEB
De katten blijven trouwens mooi van de kerstboom af, op één bal na die laag hangt en binnen pootbereik van Arya hangt als ze in het mandje naast de boom ligt. Maar hij zit goed vast en is mepbestendig.

Jongste dochter zit na het krijgen van een fijne spuit in haar pols (peesontsteking) voor een maand in een gips spalk
DEB90261-B1A3-465D-9E88-AD4AADF405CB
Ik help haar waar ik kan en zij wilt, afgelopen dagen heb ik voor haar en haar vriend gekookt, hij kan wel koken, de basic dingen zoals pasta koken maar als moeder wil je ze extra verwennen ☺️ In onze oven stonden gisteren drie schalen met lasagne, de kleinste bracht ik naar onze zoon die bij thuiskomst gelijk kon opscheppen. De iets grotere schaal bracht ik naar dochterlief, en weer thuis aangekomen konden manlief en ik ook gelijk opscheppen.  Ik was de punt af, want tussen het koken en wegbrengen kwam de tuinman ook nog even langs, hierover later meer.

Herfst

Wakker worden in met regen kletterend tegen de ramen, heerlijk, nog een keertje omdraaien om nog een beetje in te dommelen maar dan toch opstaan omdat het indommelen niet lukt vanwege naargeestige gedachten en beelden. Ik heb de laatste week een paar oude door een bedrijfje op USB overgezette home video’s bekeken om voor de kinderen en hun aanhang korte compilaties te maken van hun jeugd. Helaas kwam ik al vrij snel iemand tegen die we nooit meer willen zien, en ben er gewoon een week niet goed van geweest. Je denkt dat je na alle therapie dit wel aan zou kunnen, maar helaas.

Ik ben nog van plan om deze opnames te bewerken, desbetreffende persoon eruit te knippen zoals ik al eerder heb gedaan met alle foto’s, maar nu even niet. Ook omdat dit geen klus is die in een paar uur is geklaard, ik moet niet alleen alles bekijken maar ook alles beluisteren, want ook de stem hoeven we nooit meer te horen.

Door het schrijven van luchtige blogjes van afgelopen week verzette ik mijn zinnen, maar er kwam verder weinig uit mijn handen. Gelukkig was er genoeg moois om naar te kijken, zoals dit struikje in de voortuin die heel goed door de hete droge zomer is gekomen en met de dag roder wordt.
D626B101-183B-43BC-B7D9-B52B5D1F8277
De haak-along van enkele jaren geleden die al die tijd onafgemaakt in een la  lag en ik tegenkwam op zoek naar iets anders, heb ik nu afgewerkt als kussenhoes, het kleurt mooi bij de bank.
3609E02F-6862-4AEC-A090-65A7A39A6137
En toen mijn vriendin zei dat haar vriendin woensdag jarig was, vroeg ik of ze nog van die dikke Gogh tassenstof had liggen van de reistas die we voor haar vriendin hadden gemaakt als cadeau afgelopen december. Ik heb om het patroon te snappen en te laten zien hoe het moest dezelfde tas gemaakt, dit is de mijne 
7A217424-BF29-4577-A943-54294BEE5FB2
 Ik vond hier op YouTube het patroon met handige tutorial van een make up tasje en maakte het snel (kan nog steeds goed werken met tijdsdruk mits ik niet nog de stoffen moet uitzoeken), ene kant
86504229-4E58-4754-8AD9-5E179E89E777
Andere kant
2113F5E2-9F05-4FDB-A61A-F849BBF4DF7C
Binnenkant
27898B24-6BF2-4B8E-813B-165859BEBE8F
Ik heb aan beide kanten van de rits treklipjes gemaakt, deze zaten niet bij de uitleg maar zijn wel heel handig; de jarige job was er heel blij mee.
Loki zat net zo lekker op mijn stoel
38BCAB91-B242-4C8D-8A0A-B743996BCB78
Maar toen ik ze in “haar” tas naast mijn computer legde, sliep ze tevreden verder
F0127DB9-3008-45F3-8D29-FA399CDA026D
En nu eens kijken wat ik mee ga nemen naar het quiltweekend, enkel handwerk of toch ook naaimachinewerk? Keuzestress.

Nog een grappige anecdote: toen ik vorige week bij het bedrijfje was om de overgezette filmpjes op te halen, zei de medewerker, een man van in de dertig, dat er bij een paar hele oude bandjes de snelheid anders was (deze waren door onze eerste camcorder gemaakt) en hij opende een bestandje om het probleem te laten zien en horen. Met twee klikken van de muis keken we samen naar het begin van de bevalling van mijn zoon, het leek toen op dat moment een goed idee om dit op te nemen, de camera gericht op mijn kruis, gelukkig niet ingezoomd, dat dan weer niet 😅
De man aan de knoppen klikte het beeld dat hooguit vier tellen te zien en te horen was gelijk weg, mompelend dat dit nou niet het beste voorbeeld was, en ik zei dat hij dit beeld hopelijk snel van zijn netvlies af had, in ieder geval voor het avondeten. Hij lachte maar keek serieus toen hij zei dat hij dit wel gewend was met home video’s, “je wilt niet weten wat we tegenkomen”. Nee, dat wil ik niet weten, maar kan me er helaas wel een voorstelling bij geven.

Echt niet meer.

Toen ik iets van een half jaar geleden over straat liep met de collectebus voor het longfonds, werd ik aangesproken door twee mannen die vroegen of ik in oktober ook voor de Nierstichting wilde collecteren. Ze kwamen net van een vergadering af, en kwamen collectanten te kort, ze lieten hun papieren zien van de Nierstichting, Daar ik niet de beroerdste ben stemde ik in, gaf mijn contact gegevens door en ondanks de hitte en het feit dat de avondvierdaagse gaande was, haalde ik in drie avonden ruim €175,- op voor het longfonds.

Afgelopen week mocht ik dus voor de Nierstichting rond gaan met de bus, ik kreeg een paar straten toegewezen in een buurt waar de verzorgde voortuinen en onderhouden huizen op de vingers van één hand waren te tellen. Armoe troef, het afvoerputje van wijk, en het verbaasde mij dan ook niet dat van de ongeveer 200 deuren waar ik aanbelde niet veel mensen open deden, velen zagen me wel staan maar bleven zitten. De mensen die wel open deden keken niet vrolijk bij het zien van de collectebus, ze hadden geen klein geld in huis zeiden ze (en dat is normaal want tegenwoordig gaat alles via pinpas of mobieltje) , maar als ik ze wees op de mogelijkheid om geld over te maken met de QR code of via een sms’je, zeiden ze dat hun telefoon dit niet kon.

Ik heb het wijzen op andere betaalmogelijkheden maar opgegeven, want nee is ook een optie; ik snap dat het niet leuk is als je elke week door een ander goed doel of stichting of fonds gestoord wordt terwijl je geen nagel hebt om aan je kont te krauwen.  Ik kreeg alleen steeds meer moeite met mensen die echt asociaal gedrag vertoonden en mij als de vijand zagen, jemig, ik liep hier niet voor mijzelf. Ik had het afkatten, deur dichtslaan of gewoon negeren na 1,5 uur wel gehad, ik voelde me met de minuut ellendiger worden en begon het me persoonlijk aan te trekken. 

Toen ik maandagavond de bus inleverde, en we samen de inhoud telden, schrok ze van het bedrag, amper €35,- had ik opgehaald. Zo laag had ze het niet eerder meegemaakt, maar dit was dan ook de eerste keer dat ze van de organisatie deze straten had doorgekregen. Ze zou mijn ervaring doorgeven en zorgen dat ik de volgende keer gewoon in mijn eigen wijk kon collecteren, maar ik heb bedankt voor een volgende keer, ik vond het te deprimerend en wil ook geen eigen wijk lopen. Ik heb mijn best gedaan en ben van mening dat collecteren met de bus aan huis niet meer van deze tijd is.

Daar zijn we weer

C3D487B1-7C9C-4A25-B2BF-4655C79D9C73
De quilt van Tim ligt uit te wasemen na een was- en bijna-droog-beurt, Jon is er als de kippen bij, het ruikt zo lekkerC408FCD8-C5BB-4C1A-806E-C8EA6FB27759
Het zint hem niet dat hij er niet op mag liggen,
7283CA93-B5DA-4BFA-80D8-B2E89DB882DB
Ik ben ook ontstemd, hij is aan het baarden terwijl de vulling zich voorbeeldig gedroeg bij de vorige wasbeurten. Dit haalde ik uit het stoffilter
00FFE074-3A18-403B-B29A-30ACCD96BC06
en bij nadere inspectie zag ik over de hele quilt kleine beetjes vulling er uit piepen
29960E63-9B89-47F6-9D19-ADC53E560AC8
Zou de lijmlaag die tijdens de fabricatie op de vulling wordt aangebracht oplossen na een paar keer wassen, of heeft het gebruikt van wasverzachter hier wat mee te maken? Ik heb het gewassen volgens voorschrift en heb nooit eerder dit meegemaakt met wasmachine wasbare wollen vulling. Ik was er gewoon een beetje akelig van, want volgens mij zit deze vulling ook in de Tea Party quilt die al voor 3/4 is doorgequilt. Ik ga een stukje van de vulling die aan de rand van de tea party quilt zit afknippen, afwerken als een mini quiltje en een paar keer wassen en drogen. En als deze ook gaat baarden dan weet ik dat ik deze quilt heel voorzichtig moet wassen, of naar de stomerij moet brengen.
Om het even van me af te zetten, stortte ik me op dit boek
CF868E2F-E61E-43C5-A39C-F2311FDC0E72
In 2 dagen was het uitgelezen, heerlijk.

Egelhulp

Donderdag zag ik tijdens een rondje Pokemons vangen een egel langzaam lopend de straat oversteken, zomaar midden op de dag, en dan weet je dat het mis is. Het beestje ging onder een geparkeerde auto zitten, nog een meter lopen en het was in een plantsoen gelopen, het was blijkbaar te zwak om door te lopen. Ik knielde naast de auto maar kon er net niet bij, dus belde ik aan bij mensen waar de egel onder de auto zat, maar die waren niet thuis. De overburen wel, ik vroeg om een schepnet, maar die hadden ze niet, en ik fietste toen snel naar huis om er eentje te halen, plus handschoenen, een oude handdoek en een mandje.

Naast de auto knielend zag ik de egel gelukkig nog zitten, en met het schepnet over de egel heen trok ik hem heel voorzichtig mijn kant op. Toen ik hem oppakte viel gelijk op dat het beestje veel te mager was, het woog haast niets 😕 Thuis aangekomen zette ik hem op de handdoek in de garage in de kattenkooi met een schaaltje water en wat nat kittenvoer dat we nog hadden, en keek ik op internet wat ik het beste kon doen.
70F30C1C-1128-4363-BF50-6DF5F3ECF2CD
Al gauw kwam ik uit op deze website Het is een beschermde dier die je dus niet thuis op kracht mag laten komen als het zichtbaar verzwakt is, vanwege mogelijke inwendige problemen. Wegbrengen dus, ik belde met een egelopvanghuis die in Roosendaal zit, lekker dichtbij, dat is mazzel, en de man aan de telefoon zei alles al klaar te zetten voor ontvangst van de patiënt.
Het beestje werd gewogen
245049FE-1895-4A98-B7DA-286CEDAB236E
470 gram was veel te weinig voor een volwassen egel. Het werd kort onderzocht op verwondingen of parasieten, en kreeg toen ORS uit een spuitje in zijn bekje gedruppeld, het dronk dit gretig ondanks dat het een vies zoutig goedje is. En toen kreeg het een antibiotica- en een antiparasiet injectie ingespoten tussen de stekeltjes en ging het in de laatste lege kooi. Het zag er schattig uit zoals het egeltje zo op zijn rug bleef liggen, toen ik met het beestje aankwam lag het bijna gestrekt in de kooi, echt niet goed, ik dacht toen even dat het al dood was, maar misschien was het toen extra beroerd van de autorit.
4064EDDE-A118-42ED-8C55-EFE8EFDCEE3D
In het warme tuinhuisje stonden twee wanden vol kooien als een kastenwand, met gordijnen er voor, en bij de open deur met vliegengordijn stond een losse hoge kast met daarop een spinnende aanhalige poes op een matje, dit was duidelijk haar slaapplek.
Alles werd geregistreerd, hij wilde precies weten waar ik de egel had gevonden, en toen ik zei “bij de Blokken” besefte ik dat ik de Pokestop plaats noemde, en zei toen snel erachteraan “bij de Thorbeckenlaan”. Ja, hij kende de locatie, gelukkig veel bossage in de plantsoenen aldaar. Ik werd bedolven onder informatie, kreeg folders mee (als je hier producten koopt steun je de egel bescherming) en stopte wat geld in hun collectebus, alle kleine beetjes helpen.

Ik krijg een berichtje als het beestje het niet haalt, maar ook als het weer is opgeknapt en uitgezet mag worden, dit kan weken duren. Het hangt er vanaf waarom het beestje zo ziek is, puur van uitdroging en honger, of vergiftiging, of een inwendige parasiet, de tijd zal het leren. Ik ben benieuwd.

ik ben wel extra blij met die zware egels die onze tuin elke avond bezoeken, ze drinken uit onze vijver, eten de slakken op, nemen wat droog kattenvoer als toetje en met een “houdoe en bedankt” duiken ze via het holletje onder de schutting door, of scharrelen nog wat onder de heg en verdwijnen dan in het donker op weg naar de volgende stop. Ze lopen heel wat af op een nacht.

Mooi

Het werd tijd dat ik de grote blokken van de Tea Party quilt op maat ging snijden, zodat ik ze rond het middendeel kon naaien. De blokken moesten 15,5 inch zijn, ik had geen grote 15,5” snijliniaal, dus werkte ik vanaf de helft van het blok. Het midden van het blok was zo gevonden, en toen maakte ik met het eerste blok gelijk een fout. De helft van 15,5 is 7,75, daar heb je geen hoger wiskundevoor nodig, maar ik zat zo met 15,5 in mijn hoofd dat ik de snijlat op 7,5 zette en hup, het teveel er af sneed. Verdikkie. Ik kon dit kwart inchje wel opvangen door de kant van het blok waar dit tegenaan komt een kwart inch breder te laten, maar daar had ik geen zin in.

Zwaar balend naaide ik aan de te smalle kant een strook van dezelfde stof en sneed daarna dit blok wel op de goede maat, en daarna deed ik hetzelfde bij nog drie blokken zonder me te vergissen, maar toen had ik het gehad. Even mijn hoofd leeg maken en een frisse neus halen, ik trok mijn wandelschoenen aan en ging er op uit, Pokemons vangen. Aan de rand van onze wijk is een grote vijver waar je helemaal rond kan lopen en waar het genieten is van de natuur.
557AD79E-34F6-486A-A7D3-E2B9C1CD46F8
Het was grijs en koud, de foto’s lijken wel zwart-wit, er zwom een koppeltje ganzen
B3AAB9EF-1101-4990-8694-EAB7753B1C62
En een zwaan,
E4D70A2A-B6B5-484A-968C-02921FB8C6C1
Hij ging er even mooi voor zitten
540DAFC5-6959-4E4D-9309-7FA41CE4439E
Kijk eens hoe groot ik ben
5196B95E-8D3A-4666-BEC4-2ABDB442441A
maar toen hij met zijn vleugels begon te klapperen
EBACC902-B2CF-4EDE-8EE2-D90F9286CF29
Nam ik toch maar wat meer afstand, voordat hij er uit kwam, zijn maatje kwam er ook al aan
F6492F9D-CF99-46C0-ABC6-894E9C71C517
Het dreigende mannetje streek zijn veren weer netjes en zag er heel onschuldig uit. Ik maakte mijn rondje af en raapte ondertussen een arm vol hele lange wilgentakken op die na het knotten van de bomen waren blijven liggen, daar ga ik vast iets leuks van maken voor in de tuin, ideeën zat.

Awh

Gisteravond tijdens een stevige wandeling zag ik een konijn op een paaltje liggen, het had wat vertederends en zieligs gelijkertijd, zo helemaal in z’n eentje zo hulpeloos en nat, pootjes omlaag hangend, kopje achterover liggend. Hopelijk is de eigenaar van deze knuffel niet al te ontroostbaar gaan slapen. Ik heb de foto en locatie in de wijkapp gezet, wie weet zit er morgen een kleutertje op een krukje voor de wasmachine met een ernstig snoetje toe te kijken hoe konijn rond draaiend in het sop weer schoon wordt.

Jakkes

Wat een druilerige dag was het gisteren, koud en nat 😕
039F5A09-E305-4E52-BADD-35AA59EB9364
Maar het maakte toch mooie plaatjes, door de wijken van Roosendaal (niet ver van de kinderboerderij af) lopend
A2DDCADD-76BF-4264-B359-69703CA14CC8
Aan de overkant van de beek zie je afgezaagde bomen, volgens mij waren deze door de windhoos van het voorjaar ontdaan van hun kronen.
4CC95451-AF7E-436A-BF00-BEED6D0CE24E
Een enkele stam heeft weer nieuwe takken gevormd, maar ze hebben het niet allemaal gered.

Oei

Bij onze nieuwe overburen hing sinds een dikke week een letterslinger voor het raam met afwisselend blauwe en roze letters, het was slecht te lezen wat er op stond, iets van “Welkom “ en dan twee namen, maar ik kon het niet goed zien vanwege andere krullende kleurrijke slingers die er overheen hingen ter verhoging van de feestelijkheid. Maar omdat ik de zeer forse vrouw des huizes al een tijdje niet had gezien, dacht ik dat ze was bevallen van een tweeling.

Toen ik na een blokje lopen de evenzeer fors gebouwde man des huizes op zijn oprit zag staan, liep ik naar hem toe en feliciteerde hem met de geboorte van zijn tweeling. Hij lachte en keek me vragend aan, hij wist niks van een tweeling, en toen ik wees op de slinger voor het raam, moest ik ook lachen.

Nu dat ik dichter bij het raam stond kon ik het wel lezen:  “Welkom Sint en Piet” stond er; zijn dochtertje, een kleutertje van drie, stond opeens naast hem op sokken huppelend te vertellen dat ze de hele kamer had versiert voor Sinterklaas, haar snoetje straalde van plezier. Hij kon smakelijk om mijn blunder lachen, ik hoop dat zijn vrouw het ook zo grappig vond.