Categoriearchief: Kattenhulp

Mooie dingen

We gaan even terug in de tijd (van deze maand). De bee op 3 April was gezellig, de paaseitjes stonden vrolijk te wezen op tafel en lieten zich goed smaken. Vanwege ziekte en paasvakantie waren we niet compleet (dit zijn we zelden denk ik) maar het was er niet minder gezellig om. De meeste dames werkten aan dezelfde handwerkjes als de vorig keer, behalve Miranda.

Een portret in mooi diep paars garen, en als ik het goed zie is dat witte stofje een wateroplosbaar vlies (bv Avalon) waar het patroon opgetekend (geprint?) is, je borduurt door het witte op de onderliggende stof, en als je klaar bent spoel/was je het witte stofje zo weg en houd je mooi borduurwerk over.

De borduurrol van Janette, ze is nu bezig met het alfabet

Corrie bezig met broderie perse

En de andere dames op wiens namen ik niet kan komen.

Ik werkte aan de Trade Winds quilt, ik kocht een geschikt kleurtje verloopgaren om de omranding van de potvis te doen, en ook voor de garnalen scoorde ik een mooie dieprode garen; de potvis kwam af:

de garnaal 🦐 is een heel ander verhaal. Ik ben er ‘s avonds en de dag er op wel aan begonnen,

maar ik moet dit niet te lang achter elkaar doen vanwege belasting van de polsen. Bij deze bullion steek zet je spanning op beide handen, goed vasthouden met links en stevig vasthouden en aan de naald trekken met rechts. In dit filmpje zie je wat ik bedoel. Ik kreeg na twee dagen ‘s nachts weer veel pijn en ben er gelijk mee gestopt, en de pijn trok ook langzaam weer weg. Jon had het eerder door dan ik, hij ging pontificaal op mijn patroon liggen, het was mooi geweest en nu stoppen.

De garnaaltjes borduur ik dus af en toe een of twee, en zo komt het ook wel af. Ik moet nu links van de octopus nog een paar borduren en dan een heleboel 🦐 tussen de tentakels.

Ondertussen ben ik bij hoofdstuk 7 aanbeland, de lapjes zijn al voorzien van de ondergrond applicaties, hier legde ik de eerste onderdelen op de stof om te zien hoe het gaat worden

Alle onderdelen van de vissen en blaadjes zijn sinds gisteren geknipt en per blok veilig opgeborgen in ziplock zakjes. Zo is de tafel nog leeg (niet op de foto als bewijs, maar hij was een volle dag helemaal ~~ontruimd~~ opgeruimd) en zo staat hij vol met handwerkspul.

Mijn hulpje was er als de kippen bij, ik moest wel eerst ruimte voor hem maken, legde zelfs zijn quiltje neer, maar hij is gek op vis, dus hup, er bovenop.

Dertien van die kleine groene rondjes knippen uit de losse pols, pfew. ~~Dankzij~~ ondanks Jon’s hulp ben ik niks kwijtgeraakt,

Deze komen op een paars visje.

De top van Sam’s quilt (Fancy Forest, van Elizabeth Hartman) is klaar, vorige week heb ik de eerste twee banen aan elkaar gezet (linker helft)

en afgelopen dagen de andere twee,

plus de borders. Klaar om een achterkantstof en tussenvulling toe te voegen, en quilten maar. Hij meet nu 90×120 cm

Ik denk dat ik een all-over boomschors patroon ga gebruiken, zoals longarm quilter Lori van Nightowlquilting het hier heeft gedaan. Ik heb meerdere quilts op deze manier doorgequilt, oa toen ik bij Quiltshop Leur in opdracht voor klanten op de longarm doorquiltte, en ook gewoon thuis op mijn Bernina. Angela Walters laat hier een heldere uitleg zien, ik denk alleen niet dat ik de lijnen zo dicht op elkaar ga quilten als zij het doet, een halve inch lijkt me mooier.

Maar mijn hoofd staat er momenteel niet naar om dit gelijk te doen, het gemis van mijn lief overvalt me met tijden, en helemaal rond verjaardagen, deze weken dus (de 29e is zijn geboortedag). Het is wat het is. Dan maar een paar “nergens zin in” dagen, om daarna mezelf op te pakken om naar buiten te gaan, wat doen in de tuin, naar de fitness, naar de QiGong, en een uur of twee (drie) afval rapen. Wat vinden jullie trouwens van mijn afval-opruim-blogjes, teveel van hetzelfde of leuk om te lezen? Ik had een heel stuk hierover geschreven voor in dit blogje, maar ga het in een ander blogje stoppen voor nu

Het egelvoerhuisje staat nu onder de bomen vlak bij waar de egels onze tuin inlopen, dus het kan niet missen.

Gisteravond liet ik Jon naar buiten en hij schrok van iets op het terras vlak tegen de schuifpui aan en spring er overheen. Het bleek een egel te zijn.

Ik gaf het beestje wat droge (kip)kattenbrokjes, en gelijk kwam een andere egel op het geluid van het gekraak en gesmak af.
Hier het filmpje, de grote egel rechts maakte de hele tijd een knorrend geluid. Ze zagen er voor zover ik het kon zien gezond uit, gelukkig. Maar nu ik de foto zie denk ik “wat zijn dat voor lichtere vlekjes op de rug, larven? Ik zal deze egel als het me lukt vanavond bij beter licht bekijken en als ik het niet vertrouw het beestje naar de egelopvang brengen, die gelukkig hier in Roosendaal zit.

Toen de grote egel weer weg was heb ik de kleinere vlak bij de boom naast het terras op het gras gezet (opgepakt met een stoffer en blik); ze rende na een paar tellen gelijk richting het voerhuisje en dook de tunnel in, waar ik ook het restje vloer van het terras in gooide. Dit alles om te zorgen dat Fay en Jon later die avond naar binnen wilden komen om te eten, ipv het eten buiten op te eten en dan niet meer binnen willen komen. Om half elf zaten ze binnen en kon ik naar bed.

Bijna

5 reacties

Jon liep achter me aan de trap op, de naaikamer in en terwijl ik de groene lapjes sneed

was hij aan het mediteren, hij wilde helemaal een worden met de naaimachine.

En wederom hield hij met gevaar voor lijf en leden de stofjes tegen die anders zouden doorschieten,

Tot het geduw tegen zijn rug te gortig werd, hij nam berustend in zijn lot plaats op de snijtafel

De vlinder schoot goed op

Ik was eerst niet zeker van de groene stof met oranje bloempjes, maar het maakt de vlinder sprankelender

En daar hangt hij tussen zijn andere bos vriendjes

Ik vind de zwarte ogen maar doods, dus ga ik ze allemaal een lichtpuntje geven zoals ik als proef bij de uil heb gedaan met een plakkertje, een rondje of een halve maan, ik zie het wel, maar het maakt de quilt vriendelijker.

Vorige week reed ik terug van de fitness toen ik besloot de afval die ik op de heenweg had gezien langs de weg en tussen de huizen even te verzamelen. Met dit klein stukje ben ik ruim een uur zoet geweest! Vooral wat er achter de bosjes was gepleurd. De enorme glasplaten die achter de struiken tegen een huis waren neergezet waren te groot voor mijn zak en te kwetsbaar om na afloop erbij te zetten, dus maakte ik hier een melding van in de BeterBuiten app.

Toen ik het bordje op de afvalbak las moest ik wel lachen,
48aece9c-89c4-4221-99c4-1b2981fdea30
ik heb nog nooit zoveel en zulke grote hondendrollen op het gras gezien als hier! Ik heb ze gelukkig allemaal kunnen ontwijken (en had mijn oude stappers aan speciaal voor dit vieze werk), maar je zou toch maar dit grasveld moeten maaien, de drollen vliegen je dan om de oren en de maaier is klaar voor de wasstraat! En zo te zien was dit een week eerder nog gemaaid, gezien de vele versnipperde stukken afval. Ik heb geen foto van voor de schoonmaak, maar geloof me, dit grasveld, de stoep en de groenstroken langs de weg lagen bezaaid met afval. De rest van die week was het nat, koud en heel winderig, dus bleef het bij deze ene keer opruimen.

48aece9c-89c4-4221-99c4-1b2981fdea30

Afgelopen week heb ik twee keer afval geraapt, “yes sir yes sir, two bags full” de gemeente haalt ze dan op nadat ik een melding heb gedaan. De foto hieronder was dinsdagavond in onze wijk, heerlijk weertje en veel mensen op de been die een ommetje maakten en ook veel kinderen die bij het “blauwe speeltuintje” speelden. Mijn route is te zien op dit kaartje, ik heb 1,7 km gelopen, ook rond het parkje waar kinderen spelen.

In de bosjes waar kinderen hadden gespeeld vond ik een uit elkaar gescheurd vriendenboekje. Alle gegevens zo voor het oprapen; naam, geboortedatum, adres, telefoonnummer, namen van hun huisdieren, ook van een juf zag ik alle info, gelukkig zaten er geen schoolfoto’s bij. Was het boekje afgepakt en kapot gemaakt of had de eigenaar van het boekje dit zelf gedaan? Hoe dan ook, ik vond het triest, maar ik heb toch alles in de afvalzak gestopt, ik neem aan dat de scholen de kinderen onderwijzen over privacy en zulks. De namen was ik snel vergeten toen een meisje op haar step naar me toe kwam om te zeggen dat er tussen de bosjes en de skatebaan heel veel afval lag. Tuurlijk heb ik alles opgeraapt, ze vond de jongens stom die dit deden.

Op een steenworp afstand van huis was eerder deze week tijdens een storm de dakbedekking van een rijtje huizen afgewaaid, ze vermoeden een windhoos want de containers die aan de straat stonden waren onaangeroerd. Er lag ondanks de opruimwerkzaamheden van de gemeente nog heel veel klein versnippert dakafval in de plantsoenen in deze straat (de zijstraat van de foto hieronder), en nu niet meer. Ik hoefde niet bang te zijn dat de zak zou wegwaaien, hij was heel zwaar. Ik was nog voor het te donker werd weer thuis, genoot van een kopje koffie en Peaky Blinders.
13384442-793f-457e-8ffa-073643e354cb
Donderdagmorgen had ik op weg naar de tandarts een enorme hoeveelheid afval zien liggen in de bermen tussen de rotonde en het spoor, en op de terugweg parkeerde ik de auto vlakbij en ben een uur gaan opruimen, zie de dikke donkergroene lijn. De dunnere lichtgroene lijn was mijn route van vorige week in de regen. In de kofferbak lagen mijn oude schoenen om aan te trekken, en alles wat ik nodig had om te gaan rapen, plus een veiligheidshesje. Die heb je echt nodig als je langs de weg in de brede groenstrook raapt en geregeld snel moet oversteken om afval uit de smalle berm met bosjes te vissen. Bij de bushalte lagen veel glasscherven, echt een rottig werkje om op te rapen, net als de vele peuken. De bermen worden de komende maanden niet meer gemaaid vanwege de wilde bloemen, het zal lastiger worden alles te kunnen opruimen.

ik stak zelfs even over bij het spoor om daar, waar de spoorwegonderhoud- ploegen hun wagens parkeren, op te ruimen; deze drukke weg is verboden voor fietsers en voetgangers, dus geen aparte oversteekplaats. Rustig in de berm wachten tot er geen auto’s en geen treinen aankwamen om de oversteek te maken, best wel spannend. Het stukje verder lopen werd beloond, er lag grof vuil, plastic verpakkingen, bekers met deksel en rietje, deksels zonder rietjes, deksels met rietjes, bekers zonder deksels, rietjes zonder bekers en deksels, enfin jullie snappen het wel 😎 papieren zakken en heel veel blikjes, drinkpakjes en flessen. De usual suspects zal ik maar zeggen. Ook van die felgekleurde vape flesjes, en in een chipsverpakking zaten vier lege colablikjes, bingo!

5283cb7c-9747-4a7c-9ac3-1d7f878a70c8

De statiegeldblikjes en -flesjes gaan in een aparte zak die aan het karretje hangt, die gaan in de bak voor iemand die voor Stap voor elkaar geld inzamelt, een steuntje in de rug voor mensen die behandeld zijn of worden tegen kanker.

Het verbaast me dat mensen deze gewoon uit hun auto gooien, huppetee in de berm of in de bosjes. Voor hun is het maar €0,15, maar voor de boer die het afgemaaide gras aan zijn dieren voert is het een nachtmerrie als een van zijn dieren een inwendige bloeding krijgt omdat het versnipperde stukken aluminium of stukjes glas binnen heeft gekregen.

Helaas zit er geen statiegeld op de glazen flessen sterke drank, want daarvan vind ik er ook heel veel, van 250 ml flacon flesjes tot literflessen. Wat is veel? Een stuk of tien tijdens een uurtje rapen. Doordat de bermplanten beginnen te groeien verdwijnen veel flessen uit het zicht, het zonlicht moet er dan net opvallen om op te vallen.
En dan heb ik de flessen en blikjes die in de sloot liggen tussen ander zwerfafval niet kunnen oprapen; om in de diepe en steile sloot te komen is een kwestie van de zwaartekracht zijn werk laten doen, maar ik denk dat ik een flinke kluif zou hebben om er uit te komen 😂 ik zou dan een ladder nodig hebben.

Ik merk dat zo’n opruimsessie me goed doet, een combinatie van frisse lucht, beweging, af en toe interactie met voorbijgangers, duim omhoog van een automobilist, en een opgeruimde plek achterlaten daar waar eerst afval een doorn in het oog was. Ik kan het iedereen aanbevelen met de waarschuwing dat het verslavend kan werken. 😊

Opruimen

3 reacties

Ik ben er klaar voor, morgen afvalrapen.

Vorige week kwamen opruimcoaches de spullen brengen nadat ik me bij “Roosendaal aan de bak” had opgegeven als vrijwilliger zwerfafval oprapen. De zakhouder, grijper en een afvalzak had ik in de auto gedaan, het karretje zou ik later er in doen omdat ik eerst nog een boodschap moest doen. En toen ik een dag later mijn auto naar de garage bracht ben ik naar huis teruglopend gelijk gaan rapen, zonder karretje.
Veel snoep papiertjes bij het sportcentrum, enorme hoeveelheid aan peuken in het gras aldaar, gezond bezig mensen! Een paar voorbijgangers die me bedankten 😳 en zelfs een klein meisje van Sophie’s leeftijd die eerst aan haar moeder vroeg wat die mevrouw aan het doen was, zei “dankjewel voor het schoonmaken”. Jeetje, dat deed me wel wat.

Bij het winkelcentrum aangekomen had ik mijn handen vol aan rotzooi rond en onder de picknick tafel, waaronder twee kletsnatte smerige handdoeken, de zak net voor een derde vol maar al te zwaar om mee door te lopen, en toen ik hem dichtgeknoopt bij de afvalbak neerzette, zag ik dat de sticker er niet meer opzat, dus kon ik hem niet laten staan. Gelukkig kwam net op dat moment Evelien aanlopen, klaar van haar werk op weg naar appie, en ze zette de zak in haar auto. De volgende dag plaatste ik de zak met sticker bij de afvalbak, een melding gedaan met de beterbuiten app, en een paar uur later kreeg ik bericht dat de zak was opgehaald.
139456b3-7109-4a1d-b500-5e020a28120b
Morgen is het landelijke opschoondag en ik ga samen met nog twee mensen uit de wijk vanaf 9 uur 🫣 aan de slag. Het vroege tijdstip is niet mijn keuze, maar van Wilhelmus die hier blijkbaar vaker aan heeft meegedaan. We gaan het meemaken.

Kijk toch eens wat een lieve foto, kan ook niet anders hè.
608a0bbf-f10c-4ac5-aa0b-780359fcb0b0
Een kleine verzameling van mijn planten op de zonnige kant van het huis

Heel veel Hoya’s (kan haast niet anders met een Hoya kwekende dochter in huis. En de zoete vanillegeur trok mijn blik naar deze geel/groene bloemen (links in beeld)

De Japanse kers staat weer volop in bloei en door de wind sneeuwt het nu rose blaadjes door de straat.

Ook de jongere takken onder de kroon worden met het jaar voller

Voorbijgangers kijken glimlachend naar deze bloemenpracht, maken selfies zag Evelien vanmiddag toen ze uit het raam keek, en toen ik gistermiddag in de voortuin aan het werk was, stak een vrouw stapvoets voorbij rijdend in haar auto haar duim op, stopte even en wees lachend naar de boom en zei “mooi”. In deze tijd van ellende in de wereld is het toch fijn om toch iets te zien in je buurt waar je blij van wordt. Ook de magnolia staat te pronken in de zijtuin

Ik snuif de zoete geuren in de tuin op en geniet 😊
Net als wanneer Fay ‘s avonds lekker naast me gaat liggen, helemaal ontspannen laat ze zich dan zelfs aaien op haar buikje.

Jon tolereert haar steeds meer, buiten even een knuffel en kontje ruiken is okay, zolang hij daarna weer verder kan gaan met de zware taak van mij in de gaten houden tijdens het tuinieren.

Hij ondergaat het wassen van zijn kopje na binnenkomst bij wijze van begroeting door Fay lijdzaam, maar samen op de bank liggen moedigt hij niet aan, hoe verleidelijk ze er ook bij gaat liggen.

Mijn Trade Winds blok vordert, het dolfijntje steekt zijn kopje boven het water uit en de ovale kringen maken het af

Ik borduurde dit via de achterkant waar ik de lijnen op had getekend

De anemoon kwam af, ik gebruik hiervoor vier verschillende kleuren DMC garen, van de donkerste kleuren twee draadjes en van de twee lichte kleuren elk een draadje

De pufferfish was heel leuk om te maken, en zo ook deze oranje vis die ik hier net op vast had gespeld terwijl ik naar een YouTube video van Marion’s World zat te kijken/luisteren.

Eenmaal bijna af ziet hij er heel anders uit, de vis komt tot leven. Die bobbeltjes op het lijf zijn gedaan met de drizzle stitch. De gele kam bovenop ga ik pas borduren als dit deel tegen het deel met de octopus is genaaid.

de stengel van het zeewier heb ik met een hele dikke draad gedaan met de Palestrina knoopsteek, het geeft een mooi kleurverloop en ligt ook mooi hoog op de stof.

En vanmiddag op de bee heb ik nog roze/geel, groenig en blauwig garen gekocht zodat ik verder kon.
De roze/gele gebruikte ik op de rand van de oranje vis, en het groene voor rond de blaadjes

Ik kreeg toestemming van Sue Spargo om haar foto met de Trade Winds quilt op mijn blog te plaatsen, om te laten zien hoe groot hij gaat worden, mooi is deze quilt hè?

Het was best druk op de bee, ook qua geluid, en ik was na twee uur helemaal gaar, verdorie, maar ik heb wel genoten, dat dan wel weer. Hier de weinige foto’s die ik heb gemaakt van waar enkele dames mee bezig waren

En zo heb ik meer geschreven dan ik van plan was, maar nog niet alles van wat er te beleven viel, maar dat komt nog. Wat in het vat zit verzuurd niet; ik wil bijtijds naar bed -het liefst voor middernacht- en dat gaat niet gebeuren als ik verder ga met vertellen. Dus. Vooruit, een foto nog van Sophie, paastakken versieren met haar mama.

90b7e0ce-5c37-4bd5-99e8-86caa5dd5b2c

Allemaal een fijn weekend en uitkijken met oversteken hè.

Vaenw 2 en een olifantje

7 reacties

Ruim twee jaar geleden maakte ik het olifant truitje af die vele vele jaren in een zakje in mijn kast lag, inclusief patroon en wol. Mooi voor Sophie, en gelukkig had ik niet het kleinste maatje gebreid dus kon ze het gelijk dragen.

Ik blogde hier ook over, en kreeg sindsdien verzoeken van dames of ik het patroon wilde delen. Het komt uit een Ariadne van 1981, na 45 jaar is het denk ik wel veilig dat ik het deel, mocht dit niet zo zijn dan haal ik de foto’s van het patroon gelijk weer uit mijn album, zie alhier) en veel dames hadden dit al voor hun eigen kinderen gebreid en zaten nu met kleinkinderen voor wie ze het wilden breien.
Zo ook Catharina uit Nijmegen, en afgelopen week verraste ze me met een lieve e-mail met deze foto’s van haar olifant pakje, wat had ze dit snel gedaan en wat een geweldige kleuren heeft ze gebruikt 😍
1000019682
Dit is de achterkant
1000019681
Ik kreeg toestemming van Catharina om de foto’s te plaatsen, inclusief haar naam, en gluurde even op haar website (die ik als een soort van watermerk op de foto’s heb geplaatst) wat heeft ze een mooi beroep, en een zang atelier, heerlijk.

Gistermorgen zat ik net uit bed gekomen in mijn blootje op de wc op mijn telefoon te kijken naar een net binnengekomen foto van Sam, twee maanden oud, wangetjes om zoenen zo zacht
04bc840b-2e69-4762-a1e7-798db1513714
Ik had de foto net een hartje gegeven, toen mijn telefoon een tel later afging. Mijn zoon, vader van Sam. En ipv dat ik de oproep wegdrukte nam ik op, en het bleek een video call te zijn, Tim met Sam op zijn arm in beeld. Ik wist niet hoe snel ik de camera omhoog moest richten, het beeld toonde nu blote schouders en een slaperig hoofd met haren standje woest, maar ik voelde me behoorlijk opgelaten zo op de wc zittend, dus zei ik -ook dat nog- dat ik op de wc zat en hem zo zou terug bellen. Oh boy. Mijn excuus was dat ik net uit bed was, ik had me verslapen. We konden er gelukkig om lachen toen ik even later met een shirt aan en platter gedrukt haar in mijn naaikamer hem terug belde. Ik heb toen nog een half uur genoten van een wakkere Sam in beeld, Sophie was op de opvang, anders had ik dat lieve snoetje ook gezien.

Vorige week was Ellie op bezoek, samen handwerken en bijpraten

Ik ben begonnen met hoofdstuk zes uit het patroonboek Trade winds, en moest eigenlijk de drie lapjes aan elkaar genaaid vervolgens rechts tegen het eerdere deel met de octopus naaien, maar ik ben eigenwijs.

Je moet voor het appliqueren en borduren van al die rondjes je werk zo vaak draaien dat ik dit liever pas deed nadat ik het meeste werk hiervan af had.
Zo ongeveer komt het, ik zet de vissen die over de naad gaan nog niet vast, maar wilde even laten zien hoe groot de walvis is

De blauwe golfjes applicatie

heb ik eerst op freeserpaper gestreken, en van de heuvels de bolle randjes met rijgdraad naar elkaar getrokken over de rondingen van het papier, en toen na het inspuiten met stijfselspray gefixeerd met de hete strijkbout. De dalen had ik al ingeknipt, toen weer natgemaakt en met mijn vinger over het papier getrokken, gevolgd door de hete bout. En dit alles heb ik met kleine steekjes op de blauwe ondergrond geappliqueerd.

Ik moest allemaal oogjes voor de visjes knippen uit zwarte vilt, en drukte de cirkeltjes er op door de rand van het schroefgedeelte van de balpen die precies de juiste maat had met de witte was van de Panda pencil in te wrijven. Ja, lees maar gerust nog een keer, die zin klopt echt wel

Voor de visueel ingestelde lezers:

En dat drukte ik al draaiend op de zwarte vilt, et voila

En toen kon het leukste deel beginnen, het borduren 😊

De lange tentakels van de roze kwalletjes moet ik nog doen, zag ik later.

De boogjes waren een hele klus, en ik maakte me het nog zwaarder door de rijtjes veel dichter op elkaar te zetten dan het origineel. Maar ik begon goed. Ik gebruik bij gebrek aan de opgegeven garens iets uit mijn eigen stash.

Hier werd ik te fanatiek

En zie je die lange gele draden rechts op de achterkant? Ik was net klaar met de pufferfish toen ik op de achterkant zag dat er een grote lus met een knoop en nog een lus in de gele draad zat, ik had geen zin om het door te knippen en weg te werken, dus heb ik de lus achter het werk strak getrokken en vastgenaaid.
Jon vond het niet erg als ik doorborduurde, zolang ik maar bleef zitten

Dit visje heeft me drie dagen gekost, maar dan heb je ook wel wat hè.

En zover ben ik nu, links zie je de losse onderdelen die er nog op moeten, walvis, blaadjes, dolfijn en een paar visjes

Morgen weer een nieuwe week 😱 de tijd vliegt.

Winterse tweede week

Drie dagen oud is Sam op deze foto, wat een schatje 🥰

0cf085ad-a229-46ea-846d-cb96dee335b2
Hier houdt mijn lief Tim vast, mensen vragen me of Sam op Tim lijkt, moeilijk te zeggen als ze zo klein zijn toch?

Vanwege sneeuw en gladheid en kans op ijzel ben ik niet meer op bezoek geweest, maar zodra het veilig is ga ik zeker langs om te kroelen met Sam en Sophie. Ik ben al veel minder emotioneel incontinent, dus dat is ook wel fijn.

Donderdag zag de tuin er prachtig uit, het viel me op dat er water in het “grachtje” (gele pijl) stond, afkomstig van de regenpijp die ik heb afgekoppeld en met een andere regenpijp (rode pijl) heb laten afbuigen tot in de tuin

Zo zag het een dag later uit, na bijna een hele dag van regen, het smeltwater van de daken loopt mooi de tuin in en kan rustig de grond in trekken.

Toen ik vrijdag nog snel een boodschapje deed en net het winkelcentrum inlopend een appje kreeg met nieuwe foto’s van Sam, schoot ik gelijk weer vol. Een mevrouw die langs liep keerde om, om me te vragen of alles goed ging met me.
Ik liet haar de foto van Sam zien, en zei dat ik de vreugde van het hebben van weer een kleinkindje niet meer met mijn man kon delen vanwege zijn overlijden bijna een jaar geleden, en ze troostte me door de foto van Sam te bewonderen en ze zei dat ze hetzelfde ook mee heeft gemaakt, en dat het door de afstand en gladheid voor haar ook onmogelijk is om even langs te wippen. “Het valt niet mee he,” zei ze en na een “gaat het weer een beetje?” zag ze haar vriendin die op haar af liep, “ik ga door, een fijne dag nog en geniet vooral van je kleinzoontje.”

Sam doet het goed, drinkt, poept en plast naar wens en soms ook niet naar wens; tijdens het verschonen nog een keer poepen maar ditmaal op het verkleedkussen, om vervolgens ook nog over zijn rompertje te plassen, ik herken dit wel. 😂

De kerstboom staat sinds donderdag weer buiten, en ik zag gisteren dat ik er toch weer wat in heb laten hangen.

Jon was blij met die ene bak die die leeg bleef, een perfect maatje voor hem.

Zodra ik in de keuken het eten van de katten in de bakjes op het aanrecht verdeel, speelt bijna altijd dit tafereel achter mijn rug af Klik hier om het filmpje te bekijken. De keuken is tijdens etenstijd de buut-vrij plaats en hier kan Fay naar harte lust rond Jon dansen en “aaien”, vaak laat hij het ook toe dat ze over zijn kopje likt.

Toen Sophie hier logeerde zaten we samen aan tafel te spelen, ik had deze haai onder handen

Hier hoefde niet zoveel aan te gebeuren, eerst de cirkel versiert met rijgsteekjes

Ik moest de rondjes tekenen op plaatsen waar de lichtbak niet door kon schijnen om zo over te trekken, en dat deed ik met dit kaartje. Gewoon een stukje ansichtkaart met een gaatje in de juiste afmeting. Op deze manier heb ik meer controle dan rond een rondje te tekenen, want dan zit mijn vinger in de weg, of het verschuift te snel. Ik heb nog zo’n kaartje gemaakt met drie verschillende maten.

En klaar. Omdat deze vierkante lapjes veel door mijn handen gaan voordat ze klaar zijn, werk ik eerst de randen af met een zigzagsteek om het uitrafelen te voorkomen, anders blijft er aan het einde van de rit niet veel over van de kwart inch naadtoeslag .

Op naar het volgende hoofdstuk van het boek, waarbij ik twee eerder gemaakte blokjes tegen elkaar moest naaien, en een cirkel op een blanco lapje moest appliqueren waarop twee zeehondjes gaan komen

En ik moest twee “lege” blokjes aan elkaar naaien, een vierkantje en een vis er op zetten en nu eerst dit alles versieren met steekjes en rondjes, en dan dit deel tegen het deel met de vissen naaien, en dan kan ik aan de octopus en kwalletjes beginnen, oeh zo leuk!

De tentakels van de octopus zouden volgens het patroon uit katoen gesneden moeten worden, en ik had perfect roze van een overhemd van manlief, maar schoot vol toen ik het neerlegde om er stroken uit te snijden en hing het overhemd terug in zijn kast; de tentakels ga ik nu van vilt maken. Boven de paarse vis moet volgens het patroon een brede zigzagband komen, en die heb ik niet, dus ga ik de zigzag er op borduren. Maar eerst verder werken aan de quilt voor Sam.

En terwijl het noorden van ons land in diepe vorst zit, de rest matige vorst, en we vannacht in het hele land weer ijzel kunnen verwachten, woeden er in Victoria -Australië- hevige bushfires, gelukkig nog op veilige afstand van de familie, maar de (dreiging van) verwoesting is vreselijk om te zien. En het ergste moet nog komen volgens de verwachtingen.