Categoriearchief: breiwerk

Fotomodel

Jullie hebben er een week op moeten wachten, maar hier is Sophie in het door mij gemaakte shirtje, het lijkt wel een jurkje 🤭 wat een vrolijk meisje is ze toch. Afgelopen week heeft ze het brabbelen ontdekt, geweldig 😊
9D7207D7-C637-4866-85AB-8C438CB13C0F
Ik kreeg extra schootverwarming toen ik ze een flesje gaf
2C11E5C7-8222-4E72-AE9A-7F2FEBD599A3
Morgen zie ik ze weer, en dan mag ze weer wat passen; ik heb vandaag twee bandana slabbetjes gemaakt nadat het opgestuurde proefmodel na ontvangst goedgekeurd was
0F7FC0E0-D68E-4895-B787-D8DF6C67950A
en een sweatshirtje met ronde hals (het slabbetje van hydrofiele katoen ligt er dus los op)
7B4DE9AC-42AA-4DED-980B-994964C83A00
De sluiting op de schouder is met drukkertjes, en deze keer heb ik voor de sluitingsband gekozen, een paar weken geleden op de weekmarkt gekocht bij Pimmetje klik hier om te zien op welke weekmarkt zijn kraam staat.
8167F996-E8E8-4CD4-8A43-4E9F9100201D
Ik heb deze ook als sluiting op de slabbetjes gezet, je knipt er gewoon een stukje van af en schroeit de knipvlakken even dicht door het bij een vlammetje te houden. Met een ritsvoetje op de machine vastgenaaid om dicht bij de drukkertjes te kunnen naaien.

Bij Pim kocht ik ook een rits voor mijn jas, de oude rits splitste steeds open vanaf halverwege de onderkant, heel vervelend. Gelukkig bleef het wel dicht als ik de knopen dicht had. Maar toch, fijn is anders. Oude rits langs de rand afgeknipt en de nieuwe er onder gelegd en vastgenaaid, hiervoor moesten de knopen er wel eerst af, en ze er terug opzetten was haast meer werk dan de rit vastnaaien.
64E276D4-99E1-42A9-BFEB-B455C0BB3FC0
En voor mensen met een gevoel voor humor leuk om te zien maar voor perfectionisten een horror, het baby vestje is klaar
8AF0EAF0-76B1-42E6-B940-43BE13E7147D
Het asymmetrische is eigen inbreng 😂, eerst bleek de rand waar de knoopsgaten zat veel te breed, dus niet te flauwtjes en een stuk eraf, en twee pennen later kon ik afkanten.
75568A93-B440-4264-B95F-EC6CD4161243
Maar toen bleek het andere pand te smal dus nam ik -niet te beroerd om door te bijten ipv opnieuw te beginnen- hier de steken op en breidde een pen of zes er bij. Meten is weten, mwah, zwaar onderschat. Rond de hals nam ik ook steken op en breide er een boordje aan. Knopen er op en klaar! Het voelde een beetje stug, maar dat loste een wasbeurt vast wel op, nu is het lekker schoon, maar voelt nog wel stug,  ik ben helaas verwend met de wol waar ik mijn vest van brei. Het volgende vestje maak ik van katoen, en zeker met andere breinaalden, want deze hadden veel te scherpe punten, ze deden zeer aan mijn vingertopjes en ik stak te vaak door de draad heen.

En nou kan ik nog wel meer bloggen over wat ik afgelopen dagen heb gedaan, maar ik kan dit natuurlijk ook in een volgend blogje stoppen, maar dan moet ik niet weer een week wachten met bloggen. Jon wilt ook graag vertellen over het doosje wat hij kreeg van het Quiltersgilde, het is alleen veel te klein, hij past er niet in, jammer hoor.
3C40CE19-58C9-4136-BD67-6DB180A89DF9

En waarom ik niet eerder heb geblogd? Te druk met naaien hè, en breien, en spitten, en oké, wordt vervolgd.
Vrijdag heb ik weer een afspraak bij de psychologe, en ik moet zeggen dat door elke dag in het witboek te schrijven, de verdrietige gevoelens steeds minder frequent komen. Tijdens de therapie praten we er wel over, maar in het witboek komen alleen maar positieve dingen. Waar ik in het begin dagelijks veel ellende van me af schreef is dat nu slechts af en toe even een bladzijde. 

Oppassen

Sinds ik mijn ongenoegen had geuit bij de overbuuf over haar aso parkerende klanten is er niet eentje meer over de lijntjes van de parkeervakken gegaan. Ze kùnnen het wel, als ze maar moeten.

Donderdag was het zover, oppassen op ons kleindochtertje, heerlijk. Het regende de hele dag, dus niet naar buiten geweest met de wandelwagen. Hier ligt ze na haar flesje lekker in de box te kijken naar de door haar mama gehaakte mobiel beestjes
E382A70F-0428-4135-A3F1-C57DBAD6251C
Ze vocht nog even tegen de slaap, maar toen ze haar snoetje tegen de kubus/activiteitenknuffel drukte, was ze in no time vertrokken, zo lief
DEFB8610-7A34-4A81-8916-31EE75E311FD
Ze slaapt nog veel tussen de voedingen door, maar als ze wakker is, is het genieten
3C1F199B-3599-4F83-82BC-01380D84121A
Luna kwam naast me zitten toen ze iets hoorde rammelen in mijn tas, ze is gek op de brokjes van onze katten waarvan ik nog een paar in een klein potje had zitten. De foto is genomen nadat ze haar “snoepje” op had, de schoongelikte haren van haar befje zitten vast in haar bekje, ziet er heel damesachtig uit 😊
630735AC-FF9D-4462-8866-A7347AC36AED
Stella liet zich pas op het eind van de middag zien, ze lag heerlijk te slapen op zolder
72C1749F-2754-426D-B2CC-0CBD04593178
De volgende dagen regende het nog steeds veel, ik diepte zaterdag toen het even droog was het grachtje rond de plantenperk wat verder uit, Sherlock en Fay genoten van het zonnetje
72649F70-FFEF-4574-9671-3F14D777D73F
En weer plenzende regen, het water van het dak loopt via de grijze regenpijp tot halverwege het perkje en dan zo het kanaaltje in, de grond is zo verzadigd dat deze de aanvoer niet bij kon houden en het grasveld ook vol plassen stond.
AAEB0A0F-D7F4-4951-90D7-8189F2B04237
Een paar dagen geleden sprong Fay op schoot en draaide een paar rondjes terwijl ik een kopje koffie in mijn hand had, en opeens hing ze met het puntje van haar staart in de koffie. Ze voelde de warmte denk ik, want ze sprong daarna op de poef naast mijn stoel,
DB30B03E-D123-4986-939B-8F09EDF36266
en begon haar staartje te wassen, hij werd schoner dan schoon.

Sherlock keek aandachtig toe tijdens het maken van een shirtje voor Sophie
FC1A0A57-6661-46FA-8409-F94A40453E1A
Uiteraard vond ik de roze boordstof pas toen ik klaar was met het shirtje, maar het grijze boordje staat ook goed. De zoom en het boordje heb ik met Glitter garen doorgestikt, past goed bij de opgedrukte goud glitters, alleen valt het op deze foto niet op. Het moet nog even geperst worden, en dan kan het in de tas. Donderdag mag ze het passen, met al dat gekwijl en geknoei zal ze vast wel een keer een droog shirtje aan krijgen. Ik kan niet wachten 😊
C15C47A0-2AFB-4AC1-8DB1-CDF39C0FE498
De to-do lijst in mijn hoofd is behoorlijk lang, ik wil een tas met vakken maken voor mezelf, nog een lange broek smaller maken, een trui naaien voor mezelf, mijn grote vest afmaken (de mouwen moeten nog) een warm hansopje, broekje en misschien nog een vestje naaien voor Sophie. En ik ben een vestje aan het breien, en Jon helpt mee
85B0239A-31E3-4023-A53D-499AD8436C8D
Hij is wel erg fanatiek
A96C8EBC-D3C0-49BD-B7B7-B69DED6BB6A8
Ik moet wat van het voorpandje (met knoopsgaten) uithalen, even niet opgelet en dan krijg je dit, oeps. De breinaalden die ik gebruik hebben een akelig scherpe punt, als ik brei tijdens tv kijken steek ik snel in de draad, slordig hoor. Als het patroon goed zit zal ik het volgende vestje van ander garen en op andere naalden breien. 
D300BD93-430A-4F63-A44A-0D8B901C6F3B
Omdat ik met dit linker voorpandje ben begonnen, moet ik -denk ik- de steken drie toeren voor de gewenste breedte op een pen zetten, en de draad dan doorknippen en zo het teveel gebreide eraf peuteren. Roxanne Richardson is een breister die haar ervaring deelt en heel duidelijk laat zien op haar YouTube kanaal. En na even zoeken vind ik wat ik wil weten hier

Zoef

Snel een boom kopen voordat de mooiste al weg zijn, dacht ik donderdag, en reed naar de boer om het hoekje, en binnen een minuut na het uitstappen had ik hem al gevonden, de boom. Gelukkig zo vlot, want het begon te regenen. De boer kwam er gelijk aanlopen, knikte goedkeurend en ging aan de slag. Eerst werd de standaard die ik had meegenomen er onder geschroefd en toen kon de boom door de trechter om in het net te worden gehesen. Dit ging niet geheel zonder de nodige zuchten en kreunen, het was een brede boom, maar het ging net. En zoals ze in Brabant zeggen: “Net is ok ‘n meske.” 
B4923B63-D9A7-4DC8-A361-BE5D3D90A976
De boom rolde ik vanaf de oprit op een hondje de kamer in, hij was te zwaar en onhandig dik om te tillen of te slepen; hij drupte flink na en ik had hem even op een handdoek gezet om glijpartijen te voorkomen. Daar de boom erg breed is leek het me het handigst om de piek er op te zetten alvorens het netje te verwijderen. Niks meer aan doen, Jon was het er mee eens, zo kon hij er makkelijk langs lopen.
2F6764DF-48E4-445B-BF0F-F56C9291803C
Naaah, toch maar niet. Na een dag uitzakken en flink in de weg te hebben gestaan was hij op zijn breedst, onze tegels zijn 40×40 cm, dus nu even nadenken waar we deze 160 cm brede kamerplant kwijt kunnen. Jon kroop snel in het mandje naast de kast, eenmaal opgerold valt hij niet op.
7C95482A-D4D2-4D09-824E-BB5BF41900A1
De tv schoof ik dwars voor het raam, alle planten gingen naar de andere kant van de kamer en zo kon ik hem zonder moeite uit de loop schuin voor de tv zetten. De handdoek mag er onder blijven, dat maakte het schuiven wel zo makkelijk; om de lichtjes er in te draperen had ik de boom een beetje van de kant getrokken en het terug schuiven deed ik door met een bezem tegen de schaal te duwen, dat werkte goed 👍 
25A2EB53-CA79-439E-8291-49B173AB4F09
Beetje jammer dat ik nu geen zicht meer heb op de toren van het kattenkasteel, tenzij ze rechtop zitten; je ziet nog net de puntjes van Sherlock z’n oren boven de tv uitsteken tijdens de vogel telling.
8480B57B-7D51-4AEF-8970-30B86D867526
Vrijdag kwam Sherlock puitnat naar binnen gerend, hij was zeker weer in een vijver of sloot gevallen, en ik droogde hem onder protest af; hij stonk gelukkig niet naar brak water en ging zich midden in de kamer wassen. Fay hielp mee met wassen en Jon bekeek het van een afstandje, voor het geval hij ook aan het werk gezet werd door Fay.
D1F25619-9A7F-430D-A78D-43358D33A884
Zaterdag was ik in de naaikamer bezig, denk nou niet dat ik er hele dagen in zat, nee, gewoon elke dag een uurtje of zo wat aanrommelen, lostornen wat vrijdagmiddag mis was gegaan, en weer verder naaien. Met de lamp aan voor wat zon in de donkere dagen, Jon voelde zich ook een beetje down nu de psychologe de afspraak van zaterdagmorgen had gecanceld vanwege keelontsteking (staat nu voor as zaterdag). Even wat energie opsucken.
FC008D77-257C-48C8-8830-A1221B051552
Gelukkig kwam het wijde bloesje op tijd klaar voor de volgende dag, want
2AB0AE21-8E17-4AE1-8833-998A18510076
zondag gingen we weer op knuffelbezoek, zo lief. De kerstboom stond er al in volle glorie te schitteren, Tim had de verlichting net vervangen; hun kat  had de avond tevoren het snoer doorgebeten,  gelukkig lukte het verwisselen hem zonder de boom te moeten aftuigen. De dader sprong na het doorbijten snel weg, ze zal wel een stroomstootje hebben gevoeld en hopelijk heeft ze er van geleerd. 
D44B4CC4-18A0-4123-8591-E0E7FDC2AB69
Ik had gelijk de aandacht van deze twee boeven toen ik mijn tas van tafel pakte, ze hoorden het mini snoepjespotje al rammelen; hier zitten gewoon kattenbrokjes in van onze mannen, en ze zijn er gek op.
4CDAFEDC-FA48-44B1-9995-782DBB223A6E
Mijn vest schiet al op, vanaf de oksel naar onderen meet het nu 40 cm, ik maak de bol op en kijk wel of die lengte me dan bevalt, ik heb nog drie bollen, dus kan hem zo lang maken als ik wil. Als je goed kijkt zie je dat de nieuwe bol gestart halverwege de onderkant van een ander verfbad is dan waar de top is gebreid, je ziet het ook als je niet goed kijkt, de kleuren zijn niet alleen anders qua verlooplengte, maar ook van dikte varieert deze van heel erg dun tot even dik als de vorige bollen. En er zit geregeld een stukje lichte kleur tussen de donkere kleur, dit had ik niet verwacht, maar op zich staat het niet verkeerd en laat het me niet ontmoedigen om het af te maken. 
0896D9C0-35A3-4662-BBAF-834C95C10002
Ik heb voor beide mouwen nog wel genoeg van de eerste bollen over om in ieder geval tot de ellebogen te breien, geen idee eigenlijk hoe ver ik ga komen, misschien red ik het wel helemaal voor beide mouwen; ik heb voor de zekerheid de gehaakte kol van de vorig jaar uitgehaald (nooit gedragen, want mijn oorbellen bleven er steeds in vast zitten).
62E97347-7821-43FC-A81F-7BCDC5D6DB27
Even bijkomen van de dag, gezellig samen een filmpje bekijken van een tuinman in Tasmanië, af en toe wijst Fay iets aan op het scherm, en ze is ook al een keer achter de iPad gaan kijken, want ze hoorde vogeltjes maar kon ze nergens ontdekken. 
34B5DF86-B4F6-423A-AC84-1C6EA3D52F0E

Schooien

Fay treuzelde aan het eind van de middag weer met naar binnen komen, en omdat het begon te spetteren en ik ze heel graag binnen wilde hebben voordat het ging plenzen en ze dan niet meer vanonder de veranda wilde komen, pakte ik snel een paar kattensnoepjes uit de keuken, de schuifpui een stukje open latend in de hoop dat ze achter me aan kwam als ze zag dat ik naar de keuken liep.
Ze kwam pas naar binnen toen ze me de snoepjes op de mat bij de schuifpui zag leggen, en snel ging de deur dicht, Jon glipte op het nippertje ook nog naar binnen en dook gelijk de keuken in. Ik ging verder met breien, nog even mijn pen afmaken en dan een foto maken, ik ben al een eind gekomen maar heb denk ik nog wel een bol nodig eer hij op lengte is
A4C1B50B-3BDB-48DE-B538-2A8070E70659
Ik hoorde Jon van het aanrecht afspringen en zag hem zijn lippen aflikkend de kamer inlopen. Huh? Ik had toch niks eetbaars op het aanrecht laten staan, ik had alles schoongemaakt en opgeborgen na de lunch. Misschien had hij nog iets uit de gootsteen opgelikt, dacht ik, en ging weer verder met breien. Toen ik voor het eten klaarmaken de keuken inliep en de pannen op de kookplaat zette, viel mijn oog op het bakje met kattensnoepjes. Het deksel lag er naast en gelukkig had Jon ook aan de andere katten gedacht en nog iets overgelaten voor ze.
D740DA0C-FAA4-4411-B8CA-1BEBCD058A1A
Toen we aan tafel zaten liep Jon tussen ons in kopjes te geven en zat Fay ook vlakbij ons aan te kijken, wie weet wat er op de grond viel. Toen er na een tijdje geduldig zitten en lief kijken niks gebeurde, liep ze terug de woonkamer in. Jon ging er bij liggen, geduld is een schone zaak, doch werd niet beloond en mokkend zat hij toen we afruimden op het vensterbank om naar buiten gelaten te worden. Dan maar zelf iets lekkers zoeken.
Alles behalve mokken doet deze kleine uk, het nieuwe broekje zit zo fijn, is zo lekker zacht en warm en ruim, het wachten is op een foto dat ze op haar teentjes gaat kluiven 🥹
013A1F40-DE1B-4FD0-93B7-D7844C5A4D39

Vechtersbaasje

Vorige week was Sherlock ‘s nachts niet thuisgekomen, en ik liep de volgende ochtend te zoeken, half misselijk van bezorgdheid, maar kon hem niet vinden. Een paar uur later zag ik hem onder de veranda op het bankje zitten, hij nam geen aanstalten om naar binnen te komen,  en keek wat om zich heen. Toen hij ook niet met Fay naar binnen liep, ben ik hem maar gaan halen, niet geheel de bedoeling vond hij, maar hij stribbelde niet heel erg tegen. Hij liep eenmaal binnen rustig naar de keuken, ik hoorde hem eten en terug de kamer in wilde hij er weer uit. Dacht het niet. Ik zette hem op de toren en daar bleef hij gewoon zitten, tot vreugde van Fay die er lekker bij ging zitten
42650CB4-9576-4417-87F1-832750B41D65
Het passieve van Sherlock stak ik op de zware nacht die hij vast had gehad, hij at gewoon en ik kon geen wondjes ontdekken en zijn nageltjes zagen er ook mooi scherp uit. Gewoon flink doorgezakt en nu last van een kater. Ze gingen lekker liggen, nou ja, lekker

Genieten van de rust, normaal houdt Sherlock het al na een half uur voor gezien
05A32B65-24DF-4628-BAFD-89D6ED362E06
Fay wist het zo voor mekaar te krijgen dat Sherlock uiteindelijk helemaal op het randje van de toren lag, en Sherlock liet het gewoon gebeuren. Drie uur later, genieten van het late middag zonnetje
A83F0EC2-60AF-4E02-88AA-73F8450B706A
Ik merkte wel dat Sherlock ergens last van had, hij liep wat voorzichtiger, misschien dat zijn pootje waar hij bijna een maand eerder problemen mee had wat meer last gaf. Vrijdag ging ik naar boven, even wat patroontjes zoeken, na een aarzelende aanloop sprong Sherlock op tafel en hielp mee terwijl Jon meer van het overzicht houden was.

95D425BC-389C-4400-ABF9-CCDA6F20B8D0
Fay kwam aantrippelen, maakte een zweefsprongetje en kwam erbij zitten, rook of er nog snoepjes op het handdoekje lagen (Sherlock krijgt ze daar altijd want hij kan ze anders niet goed oppakken, geen tandjes he)
C65A5B2B-FEEB-4903-AF84-4C626DE6DF09
en vroeg toen aan Sherlock of ze mee mocht helpen met assisteren.
8087D461-C462-4ABD-A539-581519B8FB44
Nou vooruit, en zo zaten/lagen ze een tijdje,
B7715DE2-7266-497B-B200-0F4D57F76B3C
tot ik weer naar beneden ging, ik kon me niet focussen en besloot om even stof halen bij de Stoffenkoning in Rucphen. Ik was die morgen vroeg bij de psycholoog geweest, het emmertje begint over te lopen en een niet goed behandelde trauma speelt nu de rek er uit raakt weer op; ze gaat dit aanpakken met EMDR.

 Ik heb even getwijfeld of ik dit in mijn blogje ging zetten,  het is wel erg persoonlijk en over de mentale problemen durft men niet zo snel te praten, want je wilt niet zwak overkomen, of voor een aandachtshoer uitgemaakt worden.  Er over praten helpt, een buitenstaander met verstand van zaken kan helpen alles op een rijtje te zetten, het te relativeren, je aanmoedigen om dingen (anders) aan te pakken, en evt andere hulp aanbieden om de angel uit oud zeer te halen waardoor je er gewoon zonder de pijn of angst of verwijten naar kunt kijken. 

Ik moest die middag er dus gewoon even uit, even wat minder in mijn hoofd bezig zijn, en wat helpt beter dan lapjes kopen. (Plantjes, maar daar is het nu de tijd niet voor)  Nou hoor ik quilters zeggen dat ik dan toch beter langs Quiltshop Leur had kunnen gaan. Dat was ook een optie ware het niet dat ik aan quiltstof geen gebrek heb, wel aan kinderstofjes, en gelukkig vond ik er een paar, ook al had ik last van keuzestress en heb bijna een uur staan wikken en wegen voor de schappen, idioot gewoon.
Gelukkig hielp mijn bijnaschoondochter op afstand met kiezen, ik stuurde haar foto’s en een filmpje van de stoffen en zij omcirkelde op screenshots welke ze mooi vond. Rechts liggen de dikke tricot met wollige achterkant voor pyjama’s of zo, links de gewone tricotstoffen. Ik ben begonnen met broekjes, een jurkje en een kruippakje, en we zien wel, als het klaar is zal ik de foto’s showen.
61C1ED16-DAD6-40C9-BB1A-5E32EBCC252E
Tijdens het koken schoot ik weer even vol, ik zag pootafdrukken van Puk op het raam, hij was een fanatieke vliegenvanger, ach het lief ventje wordt zo gemist.
47CD3730-F9C8-438A-B624-35DC50A596C4
Gelukkig zijn Jon, Fay en Sherlock ook vreselijk lief, Fay begint steeds aanhaliger te worden en is een geoefende schootkat aan het worden die pas van schoot gaat als ik omhoog kom. Eerder hoefde ik alleen maar aan opstaan te denken en ze schoot al weg. 

Zaterdag zag ik opeens hele kleine druppeltjes bloed op de vloer liggen, maar kon niet ontdekken waar dat vandaan kwam, geen wondjes aan pootjes,  pas zondagmiddag ontdekte ik dat Sherlocks haren geklit zaten op zijn rechter elleboog, en dat het daar flink dik was, een bult maatje kippenei, duidelijk een abces. Maandag nam ik hem mee naar de dierenarts, het was dezelfde die hem eerder ook al had onderzocht, en hij ging al gelijk heel rustig erbij liggen. Ze schoor het dikke plekje kaal en er kwam een open wondje tevoorschijn, maar er kwam niks meer uit van viezigheid, alleen maar wat wondvocht.

Wel was het dik rond het gewricht aldaar, dus kreeg hij weer voor een week een antibioticakuur. Ze onderzocht hem verder en op heel veel korstjes van krabwondjes na kon ze niks ontdekken, hij had geen enkel wondje op zijn achterlijf. “Jongen wat een gevecht moet dat zijn geweest, er moet in de buurt een andere kat rondlopen die net zo erg of zelfs erger is toegetakeld”, zei ze. Ik probeer hem voortaan wat vroeger op de avond binnen te krijgen, want hoe later op de avond hoe lastiger dat wordt, het liefst houd ik hem al voor zeven uur binnen, maar dan zit hij voor het raam en miauwt dan zo zielig, dat ik weer zwicht en hem er uit laat. Fay mag na een uur of zes niet meer naar buiten, en ze berust hierin, gelukkig 😊 Tegen half negen komen Jon en Sherlock zich bij de schuifpui melden, en mogen ze niet meer naar buiten. 

De wond van Sherlock was gisteren al helemaal dicht, nog even en je ziet er niks meer van.
080B1CD7-6778-48E9-B9B0-ADBAC322DF49
Tijdens tv kijken brei ik de laatste weken aan een vest naar dit patroon, het meerderen voor de raglanmouwen gaat lekker en ziet er mooi uit, en tijdens steken tellen kwam ik er achter dat ik al te ver was gegaan, en moest een stukje uithalen, tien pennen maar
C9FFC874-49EC-4673-89C5-471BED2C5473
Oeps iets te ver uitgehaald, weer een paar pennen gebreid en toen kon ik de steken voor de mouwen op een hulpdraad zetten, A2AB7B85-61C5-45EC-A138-5C2FB84F8A33
wat steken erbij voor onder de oksels, en weer verder breien zonder meer te meerderen. Op per ongeluk steken laten vallen na kan er nu niks meer mis gaan tijdens tv kijken.
4643EBB7-69C3-424A-9DFF-556808124BE0
Kijk eens wat een lieve foto we kregen, Sophie is nu twee maanden (en een paar dagen) oud
893C4BB2-BC52-43C1-B00D-FA96CAA956D0

Zo leutig allemaal

Weinig tijd om te bloggen, ik ben gestart met het breien van een vest, poging twee kun je wel zeggen, want poging een strandde eerst in een veel te groot help-ik-verzuip-vest, en na het wassen werd het een kek vervilt jasje die helaas tijdens het dragen bij mijn derrière opkroop en ik de hele tijd er aan zat te trekken om mijn welvingen niet te veel tentoon te stellen.
Ik zag op Facebook dat Anita (met de vlijtige handjes) aan een top-down vest was begonnen en ze was lovend over het patroon, omdat je het helemaal op maat kan verlengen/verkorten want je kan al breiend passen, en als hij klaar is heb je enkel twee okselnaden om dicht te maken.
https://www.petiteknit.com/products/no-frills-cardigan
dus snel klikkerdeklik ook gekocht, want ik zag dat het geschikt was voor pen nr 4, en laat ik daar nog bijna zes (!) bollen van 700 meter hebben.
Waarom zes?
Nou, ik had nog een bol van over toen ik weer op de markt was, kijkend bij het wolkraam wat ze nog meer van moois hadden (veel), zag ik dat een klant dezelfde wol kocht als waar ik net het reuze vest van had gebreid, en de verkoopster legde het pak met resterende bollen terug in de wagen waar ze haar voorraad bewaard, met de wijze woorden “dit zijn de laatste die ik nu nog heb”, en keek ze mij nou aan? Better safe than sorry. 
Daarom dus zes.

DD1F0D00-1D0C-45AA-9119-28AF28D938A7
Superlang geleden dat ik een top-down heb gebreid, werkelijk wel iets van veertig jaar, 🫣 en ik kon me er werkelijk niks meer van herinneren. Die kraag, hoe dan? Gelukkig staan er op de website filmpjes per stap en kwam ik er wel uit, het meerderen voor de raglanmouwen is een aandachtspunt bij mij, vooral de steekmarkeerders irriteren me mateloos vind ik erg onhandig.  En toen ik na een stukje keek of de meerderingen de goede kanten op wezen, zag ik een onregelmatigheid in de vorm van een gevallen steek 😥 die ik gelukkig wel wist op te halen, maar die ladder van steekjes is wel een stuk fijner dan de rest. Het zal hopelijk niet meer opvallen in het geheel.

37E69D80-6E85-47B3-817F-64C88D05E76D
Toch? Het zit voor de kijker rechts (ondertussen laat ik Jon er in)
649B6546-DF14-4041-BBFF-7FA3D52F164D

Ik doe ongeveer een (even Fay binnen laten) minuut of twaalf over een naald (Fay begroet mijn iPad), ik had mijn breiwerk mee toen ik gisteren naar de bekken fysio moest (alles gaat goed, mijn binnenvoering begint weer strak te zitten 👌) en ik begon net aan mijn derde pen toen ze me naar binnen riep. Het was aan het begin van de middag flink uitgelopen met een cliënt en dat haal je de rest van de dag niet meer in, zei ze verontschuldigend.
Hehe, Fay heeft haar plekje gevonden, hiervoor moest ik mijn stoel in de relax stand zetten om plaats te maken voor haar en mijn iPad, het typt een beetje onhandig, maar we doen alles voor de poezenbeesten. Jon wilt er uit, hij moet maar even wachten, Fay ligt net zo lekker.

Kijk nou toch wat leuk, het jasje waar Sophie in zwom toen ze twee dagen oud naar huis mocht zit nu prima, ook al is de capuchon ruim, maar dat is bij alle jasjes zo.
EF7D0369-A90E-44C7-83CF-BF3874CACE90
Dat zag ik toen ik weer bij Baby-dump was, oh man wat is dat leuk om bij al die kleertjes te kijken. Ik was er met een missie, ons Sophietje komt een hele dag bij ons zodat de ouders een dagje weg kunnen, en dan wil ik wel dat ze een eigen bedje heeft ipv de trampoline. Even online zoeken welk merk goed en stevig was, dit bleek van Qute, de Q-Sleep te zijn, en eenmaal gevonden in de winkel kon ik uit drie kleuren kiezen: zwart, mintgroen of mosgroen. Het werd mosgroen. (Even Sherlock naar binnen en Jon naar buiten laten, fijn dat ze dit gelijkertijd willen doen)

De verkoopster adviseerde mij om er een extra matrasje bij te kopen, want wat er bij geleverd werd was een hele dunne, en je voelde het frame er doorheen bij lichte druk. En ja, inderdaad, dat kan niet lekker liggen, ook al weegt Sophie nou nog steeds minder dan Jon en kan ze nog geen deuk in het dunne matrasje maken, maar over een jaar vast wel, dus doe maar.

Ze adviseerde een fijne dikke, maar die vond ik toch te dik en in combinatie met erg zacht leek me dat niet veilig. Toen ik dit hardop zei, antwoordde ze een beetje kattig dat iedereen deze erbij nam en ze nog nooit klachten hierover had gekregen. Sorry hoor, maar ik wil alleen maar het beste en veiligste voor mijn kleindochtertje.
Ze wees me op een andere, met metaal platen onder de matrasdelen, die was steviger. Wat heet, die was dun en hard, en het leek me ook koud in de winter. Ik zag een inflatable matrasje liggen van het merk Qute, hij voelde stevig aan maar niet plankhard, niet te dik, niet te dun, en hij bestond uit een deel ipv uit vier delen. “Opgerold past het in dit zakje”, zei de verkoopster optimistisch, en hield een nylon zakje op van -ik gok- 20x 30cm. Toen ik zei dat ik die wilde hebben, zocht ze tussen de verpakkingen, maar het bleek de laatste te zijn, “Dan gaat het deze worden, ik zal hem voor u inpakken”, en ze liep ermee naar de toonbank om het op te rollen om in het zakje te stoppen.
Hah, makkelijker gezegd dan gedaan.

Ze begon door in de gehele breedte knijpend in het matrasje deze al duwend leeg te persen en op te rollen, en ik vroeg me af hoe ze de lange worst eenmaal opgerold dubbel gevouwen kreeg zonder het kapot te maken. Nadat de rol tot twee keer toe uit haar handen schoot -want hij werd te dik om zowel goed in te kunnen knijpen én op te rollen- en zich daardoor weer met lucht vulde, besloot ze het op de grond te proberen ipv op het randje van de toonbank. Ze ging het anders proberen en vouwde eerst het matrasje in de breedte dubbel, zodat het nu ongeveer even breed was als het zakje. Hehe, eindelijk. En met een steeds roder wordend hoofd ging ze weer aan de slag, het leek wel of ze aan het reanimeren was.
“Poeh dat is wel hard werken voor zo’n klein matrasje, dat is toch haast geen doen?”, zei ik tegen haar, mezelf afvragend of het mij wel zou lukken. “Het zou wel heel lullig zijn als ik nu toch liever een ander matrasje zou willen”, en even hield ze op met rollen en keek me haast hoopvol aan. “Naaah, ik neem hem wel hoor”, zei ik en liep grinnikend naar een rekje met kleding vlakbij de toonbank, en ik hoorde ze zuchten en steunen achter de balie. (even Jon, Fay en Sherlock naar buiten laten, Huh, ik had Jon toch net ook naar buiten gelaten? Oh wacht, dan zal hij via de Koninklijke ingang -raam werkkamer van mijn lief- naar binnen zijn gelaten)

Een blonde ontevreden kijkende Barbiepop, geheel in het ivoor gekleed in pluche jasje, minirok en met hoge glimmende laarzen tot halverwege haar dijbenen kwam aanlopen met een moeilijk kijkende matching met mama uitgedoste baby van een paar maanden in een bling bling designerwandelwagen, en legde een rokje op de toonbank, klagend dat ze niet snapte dat er geen badpakjes meer waren. Hoezo was het seizoen voorbij, de zwembaden waren toch gewoon het hele jaar door open? “Nou moet ze elke keer hetzelfde badpakje aan tijdens het babyzwemmen, dat is toch niet leuk?”

O boy, ik kon zo uit mijn hoofd wel een tiental dingen opnoemen die veel minder leuk waren, maar wilde het meisje van amper twintig niet aan het huilen maken, en keek achter de toonbank hoe het stond met de reanimatie. Het matrasje was eindelijk klein genoeg opgerold dat het in het zakje kon glijden. Nou ja, glijden, het werd nog een heel geduw en getrek met twee man en eenmaal dat de opening van het zakje de top van het opgerolde matrasje omklemde kon het gepeuter beginnen van het zakje er verder overheen te krijgen. Dit kon toch veel makkelijker, een groter zakje bijvoorbeeld? Nou ja, maandag weet ik het, maar grote kans dat het matrasje na twee pogingen onopgerold in een even snel gemaakte hoes bij ons op de kledingkast beland voor de volgende keer.

Het rokje – een schattig gebloemd katoen lapje van 10×30 cm aangerimpeld op een elastisch bandje- werd aangeslagen en bleek net zo duur te zijn als het campingbedje, OMG. Ze hoopte dat het haar dochtertje mooi zou staan. Ojee, wat een opeenstapeling van ellende, ook dat nog. De baby kon nog niet zonder steun rechtop zitten, laat staan lopen, dus hoezo zou het haar niet mooi staan.

Met het bedje ingeladen
1BD0D573-551F-43EE-BDF3-621156417B74
reed ik naar de kringloopwinkel, even kijken of ze er wippertjes hebben, vast wel, en ja hoor, achterin bij de babyspullen lagen er een stuk of vier, allen met wat vlekken op de bekleding, en lichte beschadigingen aan het metalen frame, maar ach, niets wat met wassen, een sopdoekje en een nieuwe zelfgemaakte hoes verholpen kon worden.

Het enige wippertje waarvan de bekleding in de wasmachine kon rook een uur in de wind naar kattenplas, getver, zoiets breng je toch niet naar de kringloopwinkel? Zelfs al zou ik ter plekke de hoes eraf slopen (no way dat ik zo’n stank in de auto wil hebben) dan nog zou het frame mogelijk stinken, brrr.

Ik was er gelijk klaar mee, dan maar geen wippertje, en ik wilde al weggaan toen mijn oog op een mooie kinderwagen viel, er was werkelijk niks mis (vlekjes op het matrasje, maar een nieuw matrasje is vast zo gekocht), en dat voor €39,95 inclusief een maxi-cosi. Hij reed als een zonnetje, alleen zag ik niet hoe het inklappen in zijn werk ging, ook al kon ik dit later wel op internet vinden vermoedde ik zo.
Ik zag ons al een stukje lopen met Sophie, en dan natuurlijk diep teleurgesteld thuis komen omdat we geen bekenden waren tegen gekomen en niemand in de wagen had gekeken.

Maar mijn gezond verstand kickte in en vertelde me dat ik echt geen kinderwagen nodig had, en het zou die hele dag gaan regenen, en dat ik gewoon naar huis moest gaan voordat ik iets anders “handigs” zou ontdekken.

Jon kwam er gistermiddag gezellig bij zitten toen ik om tot mentale rust te komen weer een paar pennen wilde breien voordat ik om de griepprik moest, en hield de draad in de gaten, altijd handig.
03F5EB5B-949A-4AD2-99E5-C7637D34C4F8
Een paar dagen geleden schoof hij bij ons aan toen we bijna klaar waren met eten, hij gaat dan tegenover ons zitten en weet dat hij niet op de draaischijf mag komen waar het beleg ligt. Maar aanraken telt toch niet?
5C30905A-B453-4B5C-993A-1EE56BEC1563
Ik ruimde de lunchspullen op en we lazen onze kranten nog even uit, tot manlief de zijne opzij schoof en een tijdschrift pakte dat ook op de draaischijf lag en de witte randjes worst tevoorschijn kwam, oei, die had ik over het hoofd gezien, maar Jon niet, het is zijn lievelingsworst.
081B9A08-6A95-4A0F-AE92-D7F1742AF717
En nee, hij heeft hier niks van gekregen, wel van een klein restje van de vetrand van de roompate, ook niet goed, ik weet het, maar hij keek me zo lief aan.

De griepprik krijgen was als altijd een fluitje van een cent, de vrouw voor me maakte er een sociaal event van door eerst wachtend in de rij te babbelen met mij, niks mis mee, doe ik ook vaak altijd. Maar pas bij de arts binnenlopend  nam ze de tijd met haar jas en vest uit te trekken, en tijdens en na het krijgen van de prik bleef ze maar door mauwen tegen de arts, die toen de vrouw niet  op eigen initiatief vertrok de gang in kijkend “de volgende!” riep. Sommige mensen hebben het echt niet door hè.  Misschien was het de eerste keer die dag dat ze mensen zag, wie zal het zeggen. Ze trok haar jas aan en liep gehaast met haar vest over haar arm de kamer uit.

Ik liep de arts groetend naar binnen met mijn bovenarm al ontbloot, prik ging er in, pleister was niet nodig want ik bloedde niet, bedankte de arts en ging onderwijl mijn jas aantrekkend weer naar de gang, ik was nog geen halve minuut binnen denk ik, en dit viel de dame die na mij kwam ook op, want ze riep net ietsje te hard in alle enthousiasme lachend tegen mij:  “Kijk, zo kan het ook hè. ” Ja precies.

Start

Start van de eerste chemo van manlief, we liepen een beetje brak vanwege een slapeloze nacht maar ook redelijk fris bij het oncologiecentrum naar binnen, mede dankzij de -5 graden vorst. Omdat het de eerste keer was mocht ik erbij blijven, morgen en overmorgen fungeer ik als taxi. De verpleegkundige vroeg opeens of ze een foto van ons samen moest maken, dit lieten de meeste mensen namelijk doen. Wel ja. Ze vond dat ik zo lief naar mijn man keek tijdens het poseren; dat is niet zo moeilijk, ik heb gewoon ook de liefste man van de hele wereld.
D973D6D1-4331-4815-AE36-03910E0CD725
De twee chemomedicijnen liepen tussen zakjes zoutoplossing door, voorafgegaan door een zakje met anti-misselijkheidsmedicijn. We kregen koffie, water, kroket op een bruine boterham, pompoensoep, en ook kregen de patiënten zalig uitziende eiwitrijke hapjes. Het medicijn tegen misselijkheid deed zijn werk, alles smaakte uitstekend.

En terwijl DH met koptelefoon op naar Rigoletto luisterde (via de iPad naar een YouTube opname van een jonge Pavarotti) zat ik te breien, niet teveel lettend op alle piepende infuus pompen, een orkest op zich, terwijl over de geluidsboxen van de zaal SkyRadio kerstmuziek uitbraakte. Maar vrolijk was het geheel wel.

Mijn steken marker was ik eerder al kwijtgeraakt en had het toen voor even opgelost met een geknoopt stukje garen; het lusje van de knoop gaat steeds mee met de volgende pen, dit Is een blijvertje, veel makkelijker. De losse draadjes van deze markeer draad die in het begin buiten het breiwerk bungelden zitten nu in het breiwerk geweven, eenmaal klaar trek je het er zo uit, het zit immers niet vast gebreid.
DD57A8E3-3D02-4FC2-A42B-F0BF2FE4FF74
Vier uur later stapten we naar buiten en snoven de heerlijk vrieskou op, en reden we via een stop bij de bakker weer naar huis. Hé, lekker hoor, weer thuis te zijn, na een kopje koffie met een vers gebakken saucijzenbroodje (de bakker om de hoek bij het ziekenhuis richting de turbo rotonde bakt de lekkerste) ging DH even een dutje doen op de bank, en ik ging een mini quilt sandwichen en een start maken met het doorquilten.

Gisteren had ik het patroon op ongebleekte ongewassen pitjeskatoen overgetrokken, het ging prima zonder lichtbak op een klein stukje na.
2601BA76-B23A-40F7-A0C3-1CEE76A74A02
Te lui om de lichtbak uit de doos te pakken loste ik het zo op, gewoon met een zak lamp op mijn schoot. Werkt alleen als het tafelblad doorschijnend is, uiteraard.
D3FDB695-90D1-4214-B4B7-90C024D42D14
Ik ging daarna met een zwarte stofstift over de met frictionpen getekende lijnen, en kon daarna inkleuren, deze keer met de CaranD’Ache Neocolor krijtjes, speciaal voor textiel. Na fixeren op gewone stof zou het kleurvast zijn, maar uitproberend leerde ik dat dit niet het geval is als je het op ongewassen pitjeskatoen doet.

Een Amerikaanse grote prijzen winnende quiltster wiens naam ik niet meer kan terugvinden omdat ik toevallig op haar uitleg stuitte en toen vergat de link te kopiëren, zei dat het wel kleurvast was als je 50/50 water/fabric medium gebruikte. Dus dat heb ik gedaan, zonder te testen uiteraard. Dit quiltje gaat tegen de muur denk ik, dus net als een schilderij zal het niet in de was gaan. 
E5D4F4C9-985F-46AD-8E43-F5B51EC97470
Leuk werk
ACA8BB6F-8C0C-439B-A413-50F2605F785F
En daarna net als bij de Inktense potloden de pigmenten natmaken en verdelen binnen de lijntjes
Jon hield in de gaten dat er geen kleintjes zomaar op tafel zouden springen, alleen hij mag dat.
B21DE402-6BED-4711-9E7C-C91F78B44012
Klaar om te fixeren (20 tellen onder de hete bout) Deze quilt along is op 1 december begonnen, elke dag laat Helen een ander motiefje zien. Ik loop flink achter in dagen, maar achter elkaar quiltend haal ik dit snel in. Klik hier om te zien hoe ver ze de 22e is gekomen, zo mooi.
11CCE6F5-E765-4F73-BC71-CEDCB8587451
Vanmiddag dus gestreken en gesandwicht, en met Sherlock als grote hulp stikte ik eerst alle zwarte lijntjes door
E2C6EC71-340A-4721-8FAF-916543731062
Voor het geval ik uit de bocht vloog hield hij de boel goed onder controle
BC97535A-6D0C-4721-914F-65CE28245F4B
Tevreden
00F082CB-B0AC-464D-95BD-1825A9CB4F7F
Gerustgesteld dat ik het alleen af kan gaat hij lekker slapen.
5285E78C-A449-46AC-9231-D955231DAC3A
Ikke niet, ik ben net lekker op dreef, “gestapelde keitjes” heet het rechtse patroon in het blad, je slingert van boven naar beneden, en dan weer terug, en als je goed kijkt zie je dat om en om de bochtjes niet de rand van het blad raken. Kijk naar de filmpjes van Hele Godden, ze legt het goed uit en heeft tips om het resultaat het mooist te krijgen.
BE030959-26D5-4C2D-B753-AE2D8CFBC245
Ook de zigzag rand is leuk
70650095-AEA3-41CB-BB74-2C9BBCB61699
Tijd om boodschappen te doen, de laatste kerstinkopen, het beste te doen als Nederland aan tafel zit. Bij de Plus was het heerlijk rustig, ik gok een klant of tien. Maar ze hadden geen tafelkleden, dus moest ik even door naar AH,  en daar was het rommelig druk, mensen die als stuiterballen zigzaggend en halverwege omdraaiend door de gangen liepen waardoor afstand houden onmogelijk was. Gelukkig was ik snel in en uit, maar dat doe ik dus niet meer.
Toen ik weer thuis was zat mijn lief boven te werken, het eten stond een half uur later op tafel, gebakken aardappels, gaar gebakken varkenshaas en witte bonen in tomatensaus, en het smaakte uitstekend. Het anti-misselijkheid pilletje dat DH aan het eind van de middag had ingenomen omdat hij zich wat misselijk begin te voelen hielp gelukkig.

Kijk eens wat lief, ze had haar oogjes dicht tot ik de foto ging maken, ogen op een kier, altijd alert.
E1D49CA0-6405-4060-953F-2493EB0D4150
En even later zat ze zich te wassen

Gisteravond was het ook dolle pret, ik ga niet meer alle filmpjes die ik upload hier zetten, maar als je je abonneert op mijn kanaal, en je zet de melding aan, dan hoef je niks te missen

Fay sprong op de stoel om met het verenstokje te spelen

Sherlock sprong daarna achterop mijn stoel en Fay durfde toen ook in de buurt te komen.
5632EE4D-F306-48ED-84D5-CA8622346533
Vooruit, als afsluiter dan nog een kort maar grappig filmpje, Puk durft veel als Sherlock in de kamer is

Fay en Puk

Gistermiddag was ik weer bij de kleintjes, ik wilde kijken of ze alle neergelegde snoepjes hadden gevonden en stond bij het raam plots oog in oog met Puk die op de vensterbank achter het gordijn zat. Hij zat als een bolletje wol en keek me strak aan, en toen ik me bewoog sprong hij wild omhoog de gordijnen in en dook toen vlak langs me heen de kast in, ondertussen een windje latend van schrik. Awh, zo erg (de schrik, hoewel dat windje er ook mocht wezen, pfew). Maar dit is dus geen katje dat zich zomaar laat aanhalen of oppakken, er zit teveel stress in dat koppie, het is ook niet niks wat er in die paar maanden van zijn leventje is gebeurd. 

De kast inglurend hoorde ik gestommel en geritsel achter de versterker. Omdat ik niet wist wat er nog meer achter de versterker zat en ik me zorgen maakte over de veiligheid van de kleintjes, besloot ik een paar uur later de versterker weg te pakken. Hiervoor moest ik eerst voorzichtig de legplank boven de ladeblok eraf halen, want de versterker kon alleen maar weg door het over de lade blok te tillen. Met het kantelen van de legplank hoorde ik gekrabbel en geblaas en in een ooghoek zag ik Fay voorbij schieten, ze verdween onder het bed.
Puk zag ik pas toen ik de versterker optilde, hij zat als een aandoenlijk bolletje grijze wol met grote ogen heel stil naar me te kijken, ik deed net of ik hem niet zag (vandaar ook geen foto’s, ik wilde hem niet laten schrikken). Het geritsel wat ik eerder had gehoord bleek afkomstig van een meterslange witte boa in de verpakking van de carnavals winkel te zijn. Ik trok het voorzichtig naar me toe om Puk zo min mogelijk te laten schrikken, en schoof even later een opgevouwen zomerquiltje naar hem toe, in de hoop dat hij hierop gaat liggen als hij zich wat meer kan ontspannen.

Ik heb een begin gemaakt aan een gehaakte col van dezelfde wol van Lana Grossa als waar ik het vest van heb gebreid, deze foto is een screenshot van de YouTube link hieronder
EB206D35-22E5-4D9B-A9B3-A8D334140DB6
hier de uitleg in beeld, duidelijk maar die lange nagels leidden me erg af, ik kon alleen maar denken aan hoe onhandig en onpraktisch het er uit zag, terwijl de draagster van deze nep nagels zich vast super elegant voelde. Het is een makkelijk patroon, maar dan moet je ondertussen niet een Spaanstalige film willen volgen, dat lukt niet.

Vanmorgen liep Jon met me mee de poezenkamer op, en even later hoorde ik van beneden het klagelijke gemiauw komen van Sherlock die ons kwijt was. Ik riep hem, en al miauwend kwam hij naar boven. Hij heeft zo’n schattig zielig klinkende miauwtje, hij is erg toonvast en heeft longen van een diepzeeduiker, hij kan de toon heel lang aanhouden. Sherlock is de laatste dagen een beetje van slag, vreemde geuren in het huis maakte dat hij wat schrikkerig reageerde en langer dan anders buiten was. Na eerst een tijdje de geuren te hebben op gesnuifd die uit de kamer kwamen durfde hij het na een paar pogingen aan, vooral nadat hij Jon hoorde rommelen op het speelkleed. Hij had een naar catnip ruikende speeltje gevonden en was helemaal lyrisch in zijn spel.
D7E1931F-78AE-45FB-9C7A-1D8DB3985682
Toen Sherlock naar binnen liep, ging Jon even op de gang staan, teveel opwinding.
Sherlock snuffelde de grond af en zijn getrippel lokte Fay, die haar kopje om het hoekje van de kast deur stak.

627EB1B3-A040-49B3-B945-C9F8678C34A7
De kennismaking verliep zonder geblaas, gegrom of gemep, zo lief 🥰

Na wat neuzen en ruiken schrok Fay van mij, ik bewoog, en dook terug de kast in, Sherlock checkte nog even snel de etensbakjes. Fay’s nieuwsgierigheid overwon haar angst en ze keek weer naar hem.
BA486B01-509A-4C5F-9D97-858A7EB68529
En toen wilde Sherlock de kamer uit. Sherlock eruit, Jon erin ook al duurde dat even want oeh, een roodharig meisie☺️
10FD7809-05AD-4CC6-B78A-492718C8B134
Spannend. Heel behoedzaam liep hij naar haar toe, even gingen zijn rugharen wat omhoog. Ik aaide hem over de rug en blijkbaar had dit een kalmerende invloed op hem, zijn haren gingen weer plat en hij stapte voorzichtig en zonder geluid te maken naar Fay toe, neusjes raakten elkaar en er was geen dreiging. Na het neuzen ging hij rechter op zitten, maar nog steeds geen dreiging, meer nieuwsgierigheid.
5A37371D-1578-4724-AB78-688770F45342
Even neuzen en langs elkaar lopen, maar verder niks, Jon rook denk ik Puk’s geurtje ( het windje?) in het hoekje van de kamer naast de kast. Geen idee waar dat ventje zich had verstopt.


Na een uurtje ging ik weer de kamer uit, Jon en Sherlock waren toen al even weg, Fay stak af en toe haar kopje buiten de deur om naar me te kijken maar liet zich niet lokken met een verenstokje of een snoepje. Als ik zometeen weer naar boven ga probeer ik Sherlock weer mee te krijgen.

Over veren gesproken, waar komt deze joekel vandaan, hij lag opeens naast de trap in de hal, is toch wel zo’n 25 cm lang als het niet meer is. Bizar, het lijkt wel een ganzenveer, hier vliegen ze de laatste week met bosjes over de wijk.  Een van de katten heeft het vast van buiten meegenomen, moet ik me nu zorgen maken over de vogelpest die de trekvogels met zich meebrengen.
F249F4F8-D9C2-4B7C-8729-EF7050FC58ED

Opgestaan

Opgestaan, plaatsje vergaan, Jon peinsde er gistermorgen niet over om elders te gaan liggen, geen haar op zijn hoofd die er aan dacht, en dat zie je hem ook denken.
139DE4EB-AFCB-47F7-9644-6D91573119C2
Dus nam ik tegenover hem plaats om aan de tekening te werken, de eetkamerstoelen zitten lekker maar ik zit dan te laag om echt goed te kunnen werken. 
CB344F79-1BF6-4406-9D1E-9DBF6657D23A
Het schiet al op
E841D80E-00BA-4551-B3D5-F511F4587F65
Sherlock kwam gistermorgen even vragen of ik nog haartjes op het verfwerk nodig had, ik bedankte hem en weg was hij weer.
470BC814-F403-4C25-981E-678E371B71C6
Bijna klaar, ik heb het hert een unibrow gegeven ☺️
FD771471-8DDC-43E1-8EE3-5DD9939CF078
En terwijl de inkt moest drogen, ging ik verder met de andere tekening
560DA675-996A-4F34-B9FE-E1FF545291E0
Nat gemaakt ziet het er heftig uit
52FA4844-6F82-4800-8DF7-E74FC9596A0A
Het ravijn vond ik te vlak, te saai, dus gooide ik er wat meer bruin tegenaan. Oeps 😬
32D540D0-27EC-4A38-8D57-A4C8859C5D13
Gelukkig valt het mee na het drogen, vandaag krijg ik ze misschien al af. Mooi op tijd, want Helen laat vandaag zien hoe zij ze doorquilt.
92824772-A9FD-4450-9712-F6FB14D9FC13
Mijn vest schiet al lekker op, op deze foto zien de kleuren er feller uit dan dat ze zijn
0BEF4915-8EC8-4159-B1FF-796745E0CE7F
Op deze foto lijken de kleuren er meer op, de kraag is afgekant,
4F6566B8-0431-43DD-BC97-1CBF30D81A7F
nu enkel nog de mouwen eraan zetten en de naden sluiten. Met het passen viel me op dat de zakken erg doorhangen, ik was hiervoor gewaarschuwd, ik denk dat ik de zakopeningen ga dichtmaken en de zakken er af ga halen. Eigenwijs hè, dan krijg je dat.

Het avondeten klaarmaken liep een beetje anders dan gedacht. Bij de groenteboer had ik eergisteren een ovenschotel pakket met recept gekocht: 600gr sperziebonen, 250 gr champignons en 2 sjalotten; ik hoefde alleen 30 gr parmezaanse kaas, 50 gr roomkaas, 250 ml kookroom en 125 gr spekreepjes te kopen, en met dat in huis ging ik aan de slag.

Spekjes uitbakken, in een kom doen, en in dezelfde koekenpan de fijngesneden ui uit eigen voorraad (de sjalotjes waren onder de mooie schil voor meer dan de helft rot) samen met de in plakjes gesneden champignons een paar minuten bakken, kookroom en roomkaas toevoegen, 4 minuten op middelhoog vuur en daarna 8 minuten zachtjes laten pruttelen met deksel op de pan. Op smaak brengen met cayennepeper, peper en zout. Alleen al deze saus was zalig 👌

Ondertussen de sperziebonen in 10 minuten beetgaar koken en afgieten. Dan alles bij elkaar gooien, goed door roeren en in een ovenschaal doen
30A82035-A009-476D-83B1-9234FCF3108D
15 minuten in de oven op 200 grC. Na dit kwartier gaan de spekjes en het kaas eroverheen en gaat de schaal voor nog vijf minuten in de oven.
D73805EF-ED5D-4508-9686-46FA55CEC611
Wel een beetje stressen toen ik de schaal de oven in had geschoven en bedacht dat dit alleen groenten waren, en er toch ook nog iets anders bij moest voor een complete maaltijd. Hier had ik niet op gerekend, maar gelukkig had ik nog twee kipdijfiletjes in de diepvries en een hogedrukpan aka crockpot express (CPE). Laagje water in de CPE, kip erbij, schepje kipkruiden er op en pan aanzetten op hoge druk voor een kwartier. Resultaat: mals en gaar. Parelcouscous was met 12 minuten klaar.

Stresserdestress, maar we hebben gesmuld, en het is voor herhaling vatbaar.
CA406307-5974-4EC9-AB94-348CFF31E989
De helft van de ovenschotel ging de diepvries in, ik denk dat dit heerlijk zal smaken met lintpasta.

Wat een onzinnig “cadeau” kregen we via de post, hoeveel heeft dit grapje gekost, niet alleen wat geld betreft maar ook voor het milieu? Laten we alle deelnemers een spaghettimeter geven tegen verspilling,  hoe verzinnen ze het. Maar goed, er zijn genoeg mensen die gek zijn op dit soort gadgets. De AH kortingskaart voor vega producten was wel weer fijn.
158DFBFD-9102-4125-87E5-3751E1630B38

Frida Kahlo 5& 6

Vrijdag liet Helen Godden de volgende twee blokken zien van de Frida Kahlo BOM, en Jon hielp mee met overtrekken
104C9CCE-73C6-456E-8F75-9E851EEFE4B1
En stoel voorverwarmen terwijl ik de spullen klaarlegde
9EB1A3EE-B560-4109-BDF3-BF0ED0640F9A
En toen hij zag dat het goed ging
85B48BB2-205D-4797-9698-0257A503D9F2
Zorgde hij voor extra haren op het werk, want stel je voor dat zijn handtekening er niet op zou zitten. Gelukkig was het bovenste deel al droog
16382A7A-B7F4-4689-B185-82572CEE68FD
Sherlock lag buiten op de mat te wachten tot zijn maatje kwam spelen
4C52C506-3388-4FE2-86FF-EA6E5101A8BF
De stenen poes vindt alles goed maar geeft niet echt mee en van initiatief tonen is ook al geen sprake
442CE255-5831-4357-8719-49006E865E03
Zondagavond en George is er helemaal klaar voor, Halloween. Om toch voor de nodige afstand te zorgen heb ik een bladhark in de aluminum folie ingepakt met nog een plastic zak er overheen voor het geval vingertjes door de folie zouden steken.
CD474CF8-D292-4FFC-A85C-6D4FAB1430A3
DH had zich weer uitgeleefd in de winkel, de kinderen hadden lekker veel om uit te kiezen en dit is wat over was; spijt dat ik ze niet twee dingen liet pakken. Het merendeel heb ik uit het zicht in een luchtdichte bak opgeborgen, met een beetje geluk vergeten we het bestaan hiervan.

F7B671B8-735F-46AF-8522-D38F2277FE47
Het glinsterende zilver vonden de kleintjes erg mooi, het ziet er ook leuk uit zo
CFB507E6-6DB6-49D5-8845-18D8AC6654BA
De grasharkmethode kreeg veel complimenten, “coronaproof halloween vieren” noemde een jongen het. Het was een komen en gaan van kinderen, en iets na achten was het opeens gedaan met de aanloop, het slechte weer zal vast ook parten hebben gespeeld, zonde.

Zondag kreeg ik de laatste mouw van mijn vest af
2FDDD83A-BBD1-4C45-8B5E-7F9C73B385A4
De schoudernaden dichtgenaaid, net als ook de zijkanten van de zakken, en nu moet er nog een sluitbies aan beide voorpanden komen en een kraag. Ik ga het iets anders doen dan het patroon, en heb eerst langs de rand twee toeren vasten gehaakt en ben nu met een boordsteek de bies breder aan het breien.
9F65D4E5-34FD-4260-A5C5-12A8B76995E2
Gistermiddag ging ik nog even kleuren
BDEE4E7E-4939-491E-BF9D-6FAC1EBC4ADB
Vandaag kan ik er verder aan werken, je ziet dat het lichter is opgedroogd, vooral het ravijn ziet er minder dramatisch uit. Ik zal hier nog wat aan toevoegen denk ik. Het blok met hert is een postzegel nav een schilderij waar Frida haar gezicht als hoofd van het hert had afgebeeld. 
065A7E17-CDE6-4738-A4AB-81808A79DBAC
Nog een paar dagen en dan is de prunus kaal, het goudgele blad kleurt mooi bij zwart, als een gouden loper onder de pootjes van Jon. De lavendel haag was pas laat in bloei dit jaar, en nog steeds zitten er veel bloemen in, dus van een lichte vormsnoei  was geen sprake in September. 
159B1123-F742-4D53-86D1-EC8415E6C7F6
Als diezelfde pootjes mij ook maar helpen met het blad opruimen over een paar dagen. Keep on dreaming.