Categorie archief: kattenkwaad

Brutale apen

IMG_7500
De pubers mogen dus overal in huis komen, en dat doen ze dan ook met volle overgave; de boodschappentas is nog niet leeg of Jon springt er in om te kijken of er wat van zijn gading bij zit, Arya is wat banger uitgevallen en bekijkt het van een afstandje. Ze is ook onhandiger in het springen, vaak haalt ze het net niet en klauwt dan haar weg verder omhoog.  Jon is daarentegen niet gehinderd door angst, hij springt eerst en ziet dan wel of het lukt, grijnzend kijkt hij op, betrapt!
IMG_7412
IMG_7414
Jon wilt alles graag weten, zo ook hoeveel ruccola sla Suzanne uit het zakje gemengde sla haalt
IMG_7574
(aan haar handen draagt ze  silverplints  vanwege hyper flexibele duimgewrichten, vergoed door verzekering mits je via huisarts verwijzing naar orthopedie aanvraagt. De meeste mensen denken dat ze mooie handsieraden aan heeft,  missie geslaagd, want die leren- en siliconen braces waren zeer ontmoedigend)

Na het eten liet Tim een filmpje zien, en daar ging meneer toch even goed voor liggen, hij kon het zo heel goed volgen.
IMG_7564
Tijdens het eten zitten de katten trouwens allemaal in de woonkamer, in het begin probeerde Jon het wel om erbij te komen, maar dan werd hij resoluut van tafel getjoept, en omdat hij toch niks kreeg was het voor hem de moeite niet waard. Als ik sta te snijden proberen ze nog wel eens via mijn broekspijpen omhoog te klimmen, maar zodra de kookplaat aangaat is de interesse weg, gelukkig. 

Gisteren haalde ik het kratje met geopende pakken van levensmiddelen uit het kastje en zette het op tafel om de pasta te zoeken, en toen ik het kratje terug wilde zetten, zag ik twee paar oogjes me ondeugend aankijken,
IMG_7712
Even laten zien waarom ik er een kratje heb staat: eerst zag het er zo uit en zocht ik me rot naar spullen, moest hierbij haast plat op mijn buik liggen
IMG_4019
alle open verpakkingen in het kratje
IMG_4048
en met het kratje in het kastje ziet het er altijd opgeruimd uit en kan er niks achteraan omvallen en inhoud verliezen
IMG_4047
We hoeven geen tv aan te zetten voor sport of amusement met deze twee mormels,
IMG_7611
ze halen halsbrekende toeren uit. Zo houd ik mijn hart al vast voor de kerstboom, hoe gaat die door de eerste dag/nacht heen komen, houden we nog ballen over, gaan ze gelijk voor de piek, of zijn ze er bang van? Na het weekend zullen we het weten. En nee, ze mogen nog niet naar buiten, nog lange niet; eerst moet het vuurwerkgeweld helemaal achter ons liggen. 

Puberkatten

Jon en Arya mogen sinds 3 weken nu overdag overal in huis komen, het moment dat de keukendeur openbleef was heel spannend voor Arya, die duidelijk drempelvrees had
IMG_7427
terwijl haar broertje al naast de voordeur stond
IMG_7424
en later als eerste de trap op liep en hard miauwend Arya riep om ook te komen. Toen ze te lang treuzelde bij de eerste traptredes en niet hoger durfde te gaan
IMG_7429
liep Jon naar beneden, ging achter haar staan en duwde haar met zijn neusje tegen haar kont zo de rest van de trap op. Ik stond erbij en keek er met ingehouden adem naar en vergat prompt foto’s te maken, maar dh zag ook hoe hij haar aanmoedigde om door te lopen. Zo lief!
Haast sluipend liepen ze van kamer naar kamer, Loki lag op mijn naaikamer niets vermoedend te slapen, ze gromde maar deed verder niks, 
IMG_7438
en toen Jon niet weg ging, ging ze naast mijn bureau op een ander slaapplekje van haar liggen om Jon zijn zin te geven. Ze heeft op de foto ook echt een verontwaardigde blik.
IMG_7441

Het is soms wel erg verleidelijk om tikken uit te delen, zoals hier wanneer ze het pad naar de woonkamer blokkeren voor Zopje. De stoffen kat is een deurstopper, nooit gedacht dat hij het zo lang zou overleven toen ik hem twee jaar geleden als kerstcadeautje van Monique Storms kreeg. 
IMG_7554
“Van mijn eten blijven ze af”, laat Zopje weten als hij zijn voerbakje met seniorenvoer in de garage toedekt, en gelijk heeft hij.
IMG_7557
Sinds een week durft Zopje weer bij mij op schoot te kruipen, zelfs als Arya naast me ligt en Jon door de kamer banjert
IMG_7539
Zopje ging zo liggen dat hij Arya goed in de gaten kon houden, en reageerde geïrriteerd toen Jon met zijn staart ging spelen, maar bleef wel liggen. 
IMG_7540
Sinds gisteravond weet ik dat het helemaal goed gaat komen, Arya lag op de quilt op mijn schoot te slapen toen Loki erbij sprong.
IMG_7682
Ze negeerde Arya en liet zich door haar besnuffelen, maar na een tijdje van spinnend rondjes draaien en kopjes geven aan mijn hand, sprong ze toch weer op de grond.  Heel even was het een gelukzalig moment.

Loki en Zopje ontmoeten de jonkies

Vrijdagavond waren Arya en Jon uitgevloerd van een hele avond rennen en jagen door de woonkamer, Jon lag op het laatst met zijn bekje open en tong eruit hangend te hijgen, gebrek aan conditie. Ik haalde de transportkooi en we brachten ze tegen middernacht weer naar de logeerkamer voor de nacht. Ze sputterden niet tegen, een teken dat ze echt toe waren aan rust. Net als Loki en Zopje, die zoals gebruikelijk de hele middag boven hadden gelegen en nu gedreven door rammelende magen argwanend de keuken betraden.
Loki had de jonkies al via de schuifpui begroet, al grommend en blazend
IMG_6783
Nadat ze zeker wisten dat de kust veilig was en de hele kamer hadden afgesnuffeld, gingen ze op hun vaste plek in de woonkamer liggen en daar bleven ze de hele nacht.

Om half 6 werden we alweer wakker geschreeuwd door Jon, hij vond het welletjes en wilde eruit, maar wij nog niet, en gelukkig werd het snel weer stil op de bovenste verdieping. Nadat ik aangekleed was ging ik eerst naar beneden, Loki en Zopje eten geven en indien gewenst naar buiten laten, Zopje was blij om een frisse neus halen, maar Loki draaide zich nog een keertje om, ook goed.
Jon was al aan het roepen toen hij me de badkamer uit hoorde komen en stond nu in de logeerkamer al helemaal in de startblokken toen ik de deur opende en liep voor me uit de trap af, terwijl ik Arya van het bed afplukkend bij de trap zette. Ze maakte geen aanstalten om de trap af te lopen, ik droeg haar dus naar beneden, en dat beviel mevrouw opperbest, ze liet het spinnend toe.

Toen ik ze in de keuken neerzette kon de deur pas dicht nadat Jon klaar was met de schoenen in de hal te hebben geïnspecteerd ook de keuken in was gehuppeld. Ik wil ze nog niet door het hele huis laten banjeren, Loki en Zopje hebben hun rust nodig en ik zou niet weten wat ze uitspoken als ze mijn naaikamer induiken. Ik moet er nog steeds opruimen en stofzuigen, al die spelden en draadjes overal.

Loki lag nog op haar stoel maar was klaarwakker toen de mormels de kamer instoven, over elkaar heen buitelend en apenkooiend door de kamer heen raceten. Om als bevroren stil te staan toen die ene stoel begon te grommen en te blazen. What the fuck? Met gepaste respect liepen ze achteruit weer weg, Jon ging er later nog en paar keer bij liggen om te kijken wat er gebeurde, maar Loki staarde en gromde hem steeds weg. En elke keer als de kleintjes iets te dicht in de buurt van Loki kwamen, liet ze het weer merken, maar ze viel ze niet aan.

Na een half uurtje besloot ze dat het welletjes was geweest en wilde ze naar buiten, om het via het zijraam te kijken wat ze allemaal uitspookten, het duurde niet lang of Jon had haar ook in de gaten en wilde spelen. Arya was veel te druk in de weer met haar balletje, veertje en propje papier.
IMG_6807

Zopje zag ’s morgens met lede ogen aan dat er rare gasten in huis waren en wilde er niet in
IMG_6799
maar hij was ‘s middags zo gedreven door de honger dat hij het vergat en naar binnen kwam via de voordeur, dh liet hem de keuken in en gelijk viel hij het kattenvoer van de kleintjes aan, oei Zopje, dat spul gaat gelijk naar de heupen jongen.
IMG_6810
Jon hoorde iemand eten en was achter Zopje gaan zitten,
IMG_6812
en toen Zopje zich omdraaide, liep hij gewoon langs hem heen, geen blaas of grom, opluchting alom.
IMG_6813
Een paar uur later leek de ontmoeting tussen deze twee weer vlekkeloos te gaan, tot Zopje Arya onder de keukentafel zag zitten. Zijn blik ging van Arya naar Jon, en toen viel volgens mij het muntje, Jon was niet Loki; Zopje zette zijn haren rechtop en gromde,

We zullen de jonkies voor minstens nog een paar dagen ’s nachts boven houden, en zeker nog een week zorgen dat ze niet door het hele huis kunnen lopen, om de stress voor Loki en Zopje zo laag mogelijk te houden. Vooralsnog vermaken de kleintjes zich opperbest, grappig was bij het onderste filmpje: Gardeners’ World stond op en er werd verteld over poep en wurmen, en gelijk begon Arya zich te wassen. 

Loki negeerde ze vanmiddag door na het eten de kamer in te lopen en vanaf de tafel ze gade te slaan terwijl ze sliepen. Toen ze zag dat ze geen bedreiging vormden, ging ze op haar stoel liggen voor een uitgebreide wasbeurt om daarna heerlijk te slapen.

Arya Stark en Jon Snow

Ook al ben ik een grote fan van de serie Game of Thrones, ik ga er geen meerdere blogs aan wijden, maar wel aan twee naamgenootjes die wij sinds 5 oktober in huis hebben, Evy en Freddy.
Schermafbeelding 2017-10-05 om 20.20.51
en
Schermafbeelding 2017-10-05 om 20.22.50

Ik heb ze uit het asiel in Breda gehaald, ik had tevoren gebeld of ik even mocht komen kijken, en dat mocht. Ik stond bij de desk, en toen de jonge vrouw achter de computer vroeg of ze me kon helpen, zei ik dat ik kwam kijken naar Evy en Petra. “Evy en wie?” Ik schoot in de lach, “ik bedoel natuurlijk Evy en Freddy”, zei ik, op het spiekbriefje kijkend dat ik had meegenomen. “Evy en Petra zijn twee vrouwen die ik ken van een quiltwinkel,” zei ik nog ter verduidelijking, maar het meisje keek me warrig aan, hier had ze duidelijk geen tijd voor. Ik mocht met een andere medewerkster naar de kamer gaan waar de kittens zaten, en nadat ik ze had gezien was ik verkocht, en ik mocht ze gelijk meenemen na het invullen van alle papierwerk en betaling uiteraard. Ik liep naar de desk terug en zei dat ik Evy en Petra gelijk mee naar huis wilde nemen, ik had al een reiskooi bij me in de auto. “U bedoelt Evy en Freddy, neem ik aan, een momentje.”
IMG_6273
En zo zaten ze in de kooi in mijn auto, en ze gedroegen zich voorbeeldig, slechts een enkel miauwtje!
En hier zitten ze bij onze eigen dierenarts, 4 dagen later
IMG_6421
vanwege aanhoudende diaree wilde ik ze even nagekeken hebben; ze scheelden teveel in formaat om broer en zus te zijn, ook al stond op de pagina van het asiel dat ze nestgenootjes zijn, en afgezien van de diarree zagen ze er gezond uit. 
Jammer genoeg bleken ze -bij nader poeponderzoek bij het asiel waar ze vandaan kwamen- allebei besmet te zijn met de eencellige parasiet Giardia, die onder de microscoop er als een spookje uitziet, zeer besmettelijk is voor mens en dier, en heel lastig is uit te roeien. De dierenarts van het asiel gaf medicatie mee en instructies zoals ze moeten in quarantaine blijven tot ze “schoon” zijn. 

Mijn handen zitten onder de krabben; de dag dat ik voor het quiltweekend weg ging kreeg ik al een tetanus injectie, vooral de bijtwondjes in mijn wijsvinger en aan mijn pols zagen er lelijk ontstoken uit, maar gelukkig is er geen vinger of hand afgevallen. Arya had op de kattenbak gepoept en stapte hup met haar achterpootje in de poep, dus greep ik haar bij de kladden en poetste haar pootje schoon, iets waar mevrouw helemaal niet van gediend was en zo’n beetje ontplofte in mijn handen.

Het schildpadkatje Arya is een lief, verlegen, maar ook pittig ding, als ze het niet vertrouwt blaast ze zo allerschattigst, Jon is op een paar haren op zijn onderbuik helemaal zwart, het is een boefje, lief en aanhalig, maar met een “La-me-los” houding als je hem op schoot neemt om te kroelen; geen gekrab of bijten, alleen maar loswurmen tot hij vrij is. 
IMG_6677

Hier ligt madam als een diva heel hard te spinnen en wilt ze dat ik haar buikje aai.
IMG_6408
Ik stofzuig, dweil, verschoon en was me elke dag een slag in de rondte in hun kamer, en tijdens deze werkzaamheden zitten de kleintjes in de kooi op de kamer bij Suzanne, waar ze spinnend en soms klagend miauwend toekijken, zo kan ik de kitten-kamer goed luchten met ramen en deur open. 
IMG_6301
Deze quilt op bed is na het constateren van Giardia na het wassen en in de hete droger te zijn geweest niet meer op de kamer gegaan, nu ligt er alleen maar textiel dat tegen vaak en warm (70 graden) wassen kan. Na de eerste kuur van drie dagen medicatie voelden ze zich duidelijk veel beter; Jon krijgt het in een kneedpilletje die hij smakelijk opschrokt, zelfs als hij eerst het kneedpilletje opeet gaat de witte pil er achteraan naar binnen, want die ruikt (stinkt) dan net zo lekker als de kneedpil. Zopje en Loki trapten hier maar een paar keer in en krijgen het nu via de pillenschieter toegediend. Arya krijgt het als een suspensie in haar bekje gespoten, in de week pauze zag ik Arya weer minder worden, humeuriger en kwijlerig, maar dit was daags na de eerste shot van de tweede kuur al voorbij, gelukkig. 
IMG_6594
Het zijn schatjes, ze spelen heerlijk met pingpongballetjes en verenstokjes, hier trekt Jon de krabpaal bijna onder het logeerbed.
IMG_6382
Jon klimt graag op de stoelleuning, en net als je denkt dat hij lekker ligt
IMG_0544
staat hij aan mijn haren te trekken, au, scherpe nageltjes
IMG_0542
Ze genieten van alle aandacht, ook al blijft Arya wat schuwer. Hier zie je het verschil in formaat.
IMG_6652
Jon is al een paar keer bijna uit de kamer geglipt, hij is het zo beu, zodra hij geluid hoort van een van ons zet hij het op een klagelijk gemiauw, vanmorgen was het al om 6 uur, toen Suzanne wakker was.
IMG_6655
Vandaag was de laatste dag medicijnen geven, dan drie dagen poep opvangen en dit na laten kijken (dezelfde dag uitslag) en dan duimen dat ze door het huis mogen gaan spoken. Zaterdag kan ik ze dan eerst zonder aanwezige Zopje en Loki in de woonkamer laten rondlopen, en dan als ze weer voor de nacht op hun kamer zitten kunnen Zopje en Loki wennen aan hun geuren. De kleintjes hebben hun geuren al vaker geroken, het zit in de dekentjes die ze eerst kregen, en in het speelgoed, ook al zit de geur er na de eerste keer wassen/stomen niet meer in.

Nog meer beestjes

Er zit leven in en rond onze vijver, van spectaculair tot WTF is dat?
IMG_5302en dan doel ik op dat grijzige dingetje links van amper een cm groot, wacht, ik heb er nog een foto van.
IMG_7088
Het beweegt langzaam, kantelt zijwaarts, draait en opeens is het weer weg. Er zwemmen ook platte bruine/zwarte kevertjes in het water, ze zwemmen heel snel heen en weer, zo snel dat ik ze niet goed op de foto krijg. Van de familie kikker heb ik er nu drie ontdekt, twee grote en een kleintje, maar ik vermoed zo dat het er veel meer zijn. Zodra hij mijn gekoekeloer beu is duikt hij naar de diepte.
IMG_5326Verder zitten er watervlooien in, lopen er insekten over het water, zie ik ook af en toe kleine lichte wurmachtige larves (van muggen)  wriemelen net onder het wateroppervlakte, en toen ik laatst de pomp van de borrelsteen moest schoonmaken had ik allemaal hele kleine bruine wurmpjes op mijn arm die zich goed vasthielden. Ik denk hier maar niet te diep over na wat het kan zijn en wat ik er van kan krijgen…
Als je geknetter hoor zijn het niet de hersens aan het werk, maar een Libelle of waterjuffer, deze schoonheid zat even niet op te letten en zo kon ik mooie foto’s maken
IMG_5313

IMG_5316
IMG_5313 (1)
IMG_5317 2
Een andere libelle vloog zich te pletter tegen het raam, achterna gezeten door Loki, aaah, zielig. Vraag me niet waarom ik mijn vinger er zo bij hield, deze was op minstens een een halve meter van het beestje af die zo’n tien cm groot was, maar nou met die vinger ervoor lijkt het een kleintje
IMG_2781
Naast de vijver lag laatst een dode muis, het krioelde er van de mieren en groene vliegen, en toen ik na het eten het beestje eervol wilde begraven, zag ik nog een andere aaseter erbij zitten; het was al donker en heb de flits gebruikt, de foto is goed gelukt, maar wat het voor kevertje is weet ik niet. Ben te lui nu om het op te zoeken.
IMG_5321
Ik loop altijd op blote voeten in de tuin, maar sinds kort trek ik toch maar weer iets aan, want het gevoel van een naaktslak die tussen de tenen omhoog gedrukt wordt is niet fijn, vind ik. Het is ook zo’n geklieder en lastig er vanaf te krijgen met al dat slijm, brrr. Hier heb ik geen foto van, ik ben dan te druk bezig met de resten te verwijderen.

Deze grote egel komt vaak langs gezien zijn langwerpige dunne drolletjes die hij ongegeneerd overal achter laat, maar nu heb ik hem eindelijk in de ogen kunnen aankijken. Het was ’s avonds nog erg warm en dan drinkt hij graag uit de met water gevulde bloempot (voor de katten) bij de voordeur, als hij op zijn tenen gaat staan kan hij er net bij. Het strandje bij de vijver is ook goed bereikbaar voor hem, daar zal hij ook vast wel regelmatig komen. Ik wilde hem wijzen op de vele slakken in de tuin, maar hij had haast, Zipje en Zopje hadden hem ook gezien en wilde spelen.
IMG_2956
En alsof de natuur buiten nog niet genoeg is, haalde laatst een van de katten een vogeltje mee naar binnen, ik was nog geen paar minuten de kamer uit toen ik allemaal veertjes onder de tafel ontdekte.

Ik hoefde niet lang na te denken wat er gaande was en waar het arme vogeltje nu zat, hij werd door 3 paar ogen in de gaten gehouden,
IMG_2782zo jammer dat ze er net niet bij konden. Dit kon niet zo blijven duren, ik lokte de katten naar buiten, snel de schuifpui dicht en toen op zoek naar het kleine beestje.
IMG_2784Met behulp van een stok kreeg ik het diertje vanonder de bank, Zopje zag het van buitenaf door het raam kijkend met lede ogen aan.
IMG_2785Het beestje zag een beetje rood in de kale nek, ik heb het maar in de heg neer gezet op een stevige tak, wat moet je er anders mee.
Na gedane arbeid /rotzooi maken opwinding was het goed rusten op de Granny Square deken, in de jaren 70 door mijn moeder gemaakt. Loki links en Zopje rechts, Zipje was naar boven gegaan om op  een echt bed te gaan liggen.
IMG_2793

Hergebruik

Nadat Zopje gistermiddag zijn buik rond had gegeten liep hij de woonkamer in, checkte of de bank vrij was, en sprong er toen op. Hij liet zich tegen de rugleuning aanzakken, kreeg last van oprispingen, ik zag hem een paar keer slikken, en nog voordat ik in actie kon komen was hij al van de bank af gesprongen en in hoog tempo door de openstaande tuindeur naar buiten gelopen, recht op het grasveld af. Meestal is het een eerder verorberde muis die verkeerd is gevallen, en ondanks de laag van droogvoer dat er bovenop komt moet het er weer uit.
Even leek het of hij gras ging eten, maar de peristaltiek duidelijk zichtbaar in zijn buik vertelde dat hij zich klaar maakte om het eten er uit te spugen.
Het klokkende geluid van zijn gekokhals trok gelijk twee hongerige eksters aan, ze doken vanuit het niets uit de lucht en streken op het gras neer, op nog geen meter van Zopje vandaan.
IMG_7864Eén ekster was even buiten beeld  toen ik naar het raam liep om deze foto te maken, maar zat een tel later weer naast Zopje
Ongeduldig als ze waren hupten ze met zijwaartse sprongen tot pootbereik van Zopje, die -net klaar met het uitspugen van de tweede lading maaginhoud- de boel probeerde te bedekken met gras. Eerst rook hij aan het braaksel en toen hij zich omdraaide om gras te gaan trekken, hapten de eksters hun bekjes vol. Ze hupten naar achteren toen Zopje zich omdraaide om te checken of er nog meer gras overheen moest komen, en toen hij zich voor de tweede keer omdraaide om gras te schrapen, vielen de eksters weer op het eten aan. Ze bleven met volle bekken wachten tot Zopje wegliep om op hun gemak de restjes vanonder het getrokken gras op te pikken, een geweldige hergebruik, ik hoop alleen maar dat de muis niet bedorven (of erger) was, want anders krijgen de jonkies (als die er al zijn) ook last van buikpijn.
Wat keek Zopje moeilijk toen hij na afloop bij lag te komen op het kussen, net als de muis, maar wat wil je met bijna 7 kilo kat op je.
IMG_7848

Grazen

Toen ik vanmorgen met mijn hand in het water zat te oefenen
IMG_7144
zag Loki haar kans schoon om de bak met narcissen te inspecteren die op tafel staat.
IMG_1823
Eerst checken of de afgetrokken schillen te eten zijn, en na een beetje heen en weer meppen tegen een stukje bollenschil kijk ze me als de vermoorde onschuld aan
IMG_1829
IMG_1830Wat er aan vanaf ging
IMG_1827

Lefgosertje

Zipje besloot op eerste kerstdag te laten zien dat hij niet oud en belegen was, door hoog in de boom voor zijn eigen eten te zorgen, maar helaas waren de lekkere hapjes al gevlogen toen hij zijn balans had gevonden op die smalle tak.
IMG_1642
Pas toen hij merkte dat de vogeltjes niet naar hem toe zouden komen,
IMG_1648
daalde hij af, nou ja, dat afdalen was zo eng, dat hij zich maar gewoon liet vallen, wetend dat hij op het laatste nippertje echt wel op zijn pootjes terecht zou komen, tenminste, als de hoogte van de val 3 meter was, en dat was het wel. Hij kwam terecht in een dikke laag compost van oude- en vers gevallen blad, en liep -een lichte hink onderdrukkend- met warrige haren vol blad en een heerlijke boslucht naar binnen om op zijn voerbakje aan te vallen.

Voor ons verliep eerste kerstdag ook gesmeerd, een huis vol visite aten ’s avonds dapper door de eerder op de dag klaargemaakte schalen, en lieten gelukkig nog wat voor de volgende dag over.  Witlof uit de oven was schoon opgegaan, door Evelien klaar gemaakt. Ik ben wel blij dat de jeugd elk jaar al meehelpt met deze voorbereidingen (zonder ons redden ze het ook prima) , anders was ik gillend gek geworden denk ik, en zij van mij.

Deze diashow vereist JavaScript.

Een dag eerder waren manlief in zijn auto en zoon en dochter in de rode auto op strooptocht gegaan naar Ferrero Rocher chocolaatje, de in gouden folie verpakt én de met kokos bestrooide bollen horen gewoon op tafel bij ons kerstfeest, net als de tulbanden van mijn moeder, maar ze waren in alle supermarkten uitverkocht. Lang leve de benzinestations langs de snelweg, en niet wetend wie wat had gevonden hadden ze allen royaal ingeslagen, geweldig!

IMG_6729
Aan het eind van de avond kregen de gasten een doosje chocolade mee naar huis,  omdat we ze zo lief vinden, maar ook wel een beetje uit zelfbehoud, want je blijft er anders van eten. Het was weer een heerlijke kerstdag met de familie, mijn ontbijt bestaat de komende dagen uit
IMG_6750
juist, tulband, heel gezond met al dat fruit er in 😉

Kattekwaad

Met katten in huis maak je veel mee, ze komen gezelllig bij je liggen als je aan tafel met lapjes in de weer gaat, en dan liggen ze er het liefst bovenop, en als ik in de keuken bezig ben komt Loki graag een kijkje nemen, soms probeert ze via de handgrepen omhoog te klimmen om zo iets van de snijplank af te bietsen, en de laatste tijd maak ik mee dat ze opeens op de inductiekookplaat zit en met grote ogen naar de pannen kijkt, waar stoom uit komt en vaak ook lekkere vleesgeuren. Uiteraard duw ik ze met zachte hand weg, ik wil geen katten aan het aanrecht hangend, of zittend bij mijn pannen, maar ik kan een glimlach nooit onderdrukken, ze zijn zo lekker nieuwsgierig. En soms zijn het net kinderen, zoals Zopje die hier Zipje en Loki -die lekker zitten te eten- staat op te wachten.
IMG_2524
Toen ik een half jaar geleden op de blog van de in Amerika wonende Susan kwam, was het gelijk raak met het pijltje van Cupido bij het zien van haar katten blokje, dit waren onze katten ten voeten uit
Schermafbeelding 2014-11-21 om 14.30.04
ik savede de foto, maar vergat de link van haar blog erbij te zetten, zo jammer. Vorige week moest ik voor Inge in Berlijn (geen blogger) een fibermailkaart maken voor haar verjaardag, en ik moest gelijk aan dat zwarte katje denken. Ik maakte dit schattige kaartje op een avond na, oei, een exacte copycat 🙁
IMG_1520
–even iets uitproberen met de foto’s, in een galerij ipv dat je gelijk naar mijn Flick album gaat, om na het bekijken van de foto’s weer op mijn blog te gaan kan je op het kruisje linksboven in beeld klikken, of gewoon er naast-


maar Susan had de ondeugd zo treffend getekend, daar kon ik zelf echt niks aan toevoegen. Op de close-up zie je dat ik lijntjes heb getekend op de snijmat en er een beetje naast zat met doorstikken, voor het zwarte heb ik vilt gebruikt, het kaartje gaat toch niet gewassen worden. Het eindresultaat was zo mooi dat ik het niet aandurfde om het als ansichtkaart te posten, dus ging de kaart in een enveloppe, en twee dagen later al kreeg ik bericht van Inge dat ze heel blij was met dit vrolijke kaartje. Kijk, daar doen we het voor.

Eergisteren vond ik al zoekend op internet gelukkig toch nog de blog van Susan, en ik heb haar toestemming gekregen om met haar veren te pronken,wat ben ik toch blij met zulke lieve creatieve mensen, die kopieergedrag zien als een vette compliment en niet als jatwerk, zolang je maar de naam van de ontwerpster er bij zet, en geen geld verdient aan andermans bedenksels, uiteraard. 🙂

“Piep”, zei de….kikker?

Nooit geweten dat kikkers kunnen piepen, ik ken alleen maar kwakende kikkers, of met zo’n brommerig keelgeluid tijdens het broedseizoen, en toen ik dus gepiep tussen de plantjes hoorde en zag dat Loki ergens achteraan aan het jagen was, dacht ik aan een muis, en wel een hele dikke muis, want het gepiep was heel hard. Wel een vreemde soort muis, want zijn piep klonk heel anders dan dat van de bos- en veldmuisjes waar de katten normaal mee thuis komen, het klonk meer als het gepiep van een plastic speelgoedbeestje, en ik liep er naar toe om polshoogte te nemen. Groot was mijn verbazing toen ik een kikker vanonder de heg zag vluchten, hij kreeg nog een zetje van Zopje die het allemaal wel heel vermakelijk vond, en toen hoorde ik het gepiep weer.

Zoals de alerte kijker al zag was dat géén kikker in dat witte pak, direct na het plaatsen was er iets mis gegaan; helaas lukt het invoegen van het filmpje niet, maar wel de link. Het is behelpen.
Nog voordat ik het beestje kon redden zat Loki er weer achteraan, en de kikker maar piepen, haast gillend, zo zielig, ik zette de camera uit en greep de kikker bij de lurven, Loki driftig zoekend onder de buxusheg  achterlatend, want de kikker hield zich heel stil in mijn hand. Toen ik hem aan de andere kant van de tuin onder een heg los wilde laten en mijn hand open deed, verwachte ik dat hij weg zou springen, maar hij bleef doodstil zitten, en het arme beestje had zijn handjes strak over zijn ogen gedrukt, zo van “doe me geen kwaad, please”.  Het zag er zo aandoenlijk uit dat ik me moest inhouden om het beestje te kussen; stel je voor dat ik opeens een ruim 80 kilo wegende prins in mijn hand had zitten, dan kon ik weer naar de fysio, ik waagde het er maar niet op.