Categorie archief: kattenkwaad

Nog meer beestjes

Er zit leven in en rond onze vijver, van spectaculair tot WTF is dat?
IMG_5302en dan doel ik op dat grijzige dingetje links van amper een cm groot, wacht, ik heb er nog een foto van.
IMG_7088
Het beweegt langzaam, kantelt zijwaarts, draait en opeens is het weer weg. Er zwemmen ook platte bruine/zwarte kevertjes in het water, ze zwemmen heel snel heen en weer, zo snel dat ik ze niet goed op de foto krijg. Van de familie kikker heb ik er nu drie ontdekt, twee grote en een kleintje, maar ik vermoed zo dat het er veel meer zijn. Zodra hij mijn gekoekeloer beu is duikt hij naar de diepte.
IMG_5326Verder zitten er watervlooien in, lopen er insekten over het water, zie ik ook af en toe kleine lichte wurmachtige larves (van muggen)  wriemelen net onder het wateroppervlakte, en toen ik laatst de pomp van de borrelsteen moest schoonmaken had ik allemaal hele kleine bruine wurmpjes op mijn arm die zich goed vasthielden. Ik denk hier maar niet te diep over na wat het kan zijn en wat ik er van kan krijgen…
Als je geknetter hoor zijn het niet de hersens aan het werk, maar een Libelle of waterjuffer, deze schoonheid zat even niet op te letten en zo kon ik mooie foto’s maken
IMG_5313

IMG_5316
IMG_5313 (1)
IMG_5317 2
Een andere libelle vloog zich te pletter tegen het raam, achterna gezeten door Loki, aaah, zielig. Vraag me niet waarom ik mijn vinger er zo bij hield, deze was op minstens een een halve meter van het beestje af die zo’n tien cm groot was, maar nou met die vinger ervoor lijkt het een kleintje
IMG_2781
Naast de vijver lag laatst een dode muis, het krioelde er van de mieren en groene vliegen, en toen ik na het eten het beestje eervol wilde begraven, zag ik nog een andere aaseter erbij zitten; het was al donker en heb de flits gebruikt, de foto is goed gelukt, maar wat het voor kevertje is weet ik niet. Ben te lui nu om het op te zoeken.
IMG_5321
Ik loop altijd op blote voeten in de tuin, maar sinds kort trek ik toch maar weer iets aan, want het gevoel van een naaktslak die tussen de tenen omhoog gedrukt wordt is niet fijn, vind ik. Het is ook zo’n geklieder en lastig er vanaf te krijgen met al dat slijm, brrr. Hier heb ik geen foto van, ik ben dan te druk bezig met de resten te verwijderen.

Deze grote egel komt vaak langs gezien zijn langwerpige dunne drolletjes die hij ongegeneerd overal achter laat, maar nu heb ik hem eindelijk in de ogen kunnen aankijken. Het was ’s avonds nog erg warm en dan drinkt hij graag uit de met water gevulde bloempot (voor de katten) bij de voordeur, als hij op zijn tenen gaat staan kan hij er net bij. Het strandje bij de vijver is ook goed bereikbaar voor hem, daar zal hij ook vast wel regelmatig komen. Ik wilde hem wijzen op de vele slakken in de tuin, maar hij had haast, Zipje en Zopje hadden hem ook gezien en wilde spelen.
IMG_2956
En alsof de natuur buiten nog niet genoeg is, haalde laatst een van de katten een vogeltje mee naar binnen, ik was nog geen paar minuten de kamer uit toen ik allemaal veertjes onder de tafel ontdekte.

Ik hoefde niet lang na te denken wat er gaande was en waar het arme vogeltje nu zat, hij werd door 3 paar ogen in de gaten gehouden,
IMG_2782zo jammer dat ze er net niet bij konden. Dit kon niet zo blijven duren, ik lokte de katten naar buiten, snel de schuifpui dicht en toen op zoek naar het kleine beestje.
IMG_2784Met behulp van een stok kreeg ik het diertje vanonder de bank, Zopje zag het van buitenaf door het raam kijkend met lede ogen aan.
IMG_2785Het beestje zag een beetje rood in de kale nek, ik heb het maar in de heg neer gezet op een stevige tak, wat moet je er anders mee.
Na gedane arbeid /rotzooi maken opwinding was het goed rusten op de Granny Square deken, in de jaren 70 door mijn moeder gemaakt. Loki links en Zopje rechts, Zipje was naar boven gegaan om op  een echt bed te gaan liggen.
IMG_2793

Hergebruik

Nadat Zopje gistermiddag zijn buik rond had gegeten liep hij de woonkamer in, checkte of de bank vrij was, en sprong er toen op. Hij liet zich tegen de rugleuning aanzakken, kreeg last van oprispingen, ik zag hem een paar keer slikken, en nog voordat ik in actie kon komen was hij al van de bank af gesprongen en in hoog tempo door de openstaande tuindeur naar buiten gelopen, recht op het grasveld af. Meestal is het een eerder verorberde muis die verkeerd is gevallen, en ondanks de laag van droogvoer dat er bovenop komt moet het er weer uit.
Even leek het of hij gras ging eten, maar de peristaltiek duidelijk zichtbaar in zijn buik vertelde dat hij zich klaar maakte om het eten er uit te spugen.
Het klokkende geluid van zijn gekokhals trok gelijk twee hongerige eksters aan, ze doken vanuit het niets uit de lucht en streken op het gras neer, op nog geen meter van Zopje vandaan.
IMG_7864Eén ekster was even buiten beeld  toen ik naar het raam liep om deze foto te maken, maar zat een tel later weer naast Zopje
Ongeduldig als ze waren hupten ze met zijwaartse sprongen tot pootbereik van Zopje, die -net klaar met het uitspugen van de tweede lading maaginhoud- de boel probeerde te bedekken met gras. Eerst rook hij aan het braaksel en toen hij zich omdraaide om gras te gaan trekken, hapten de eksters hun bekjes vol. Ze hupten naar achteren toen Zopje zich omdraaide om te checken of er nog meer gras overheen moest komen, en toen hij zich voor de tweede keer omdraaide om gras te schrapen, vielen de eksters weer op het eten aan. Ze bleven met volle bekken wachten tot Zopje wegliep om op hun gemak de restjes vanonder het getrokken gras op te pikken, een geweldige hergebruik, ik hoop alleen maar dat de muis niet bedorven (of erger) was, want anders krijgen de jonkies (als die er al zijn) ook last van buikpijn.
Wat keek Zopje moeilijk toen hij na afloop bij lag te komen op het kussen, net als de muis, maar wat wil je met bijna 7 kilo kat op je.
IMG_7848

Grazen

Toen ik vanmorgen met mijn hand in het water zat te oefenen
IMG_7144
zag Loki haar kans schoon om de bak met narcissen te inspecteren die op tafel staat.
IMG_1823
Eerst checken of de afgetrokken schillen te eten zijn, en na een beetje heen en weer meppen tegen een stukje bollenschil kijk ze me als de vermoorde onschuld aan
IMG_1829
IMG_1830Wat er aan vanaf ging
IMG_1827

Lefgosertje

Zipje besloot op eerste kerstdag te laten zien dat hij niet oud en belegen was, door hoog in de boom voor zijn eigen eten te zorgen, maar helaas waren de lekkere hapjes al gevlogen toen hij zijn balans had gevonden op die smalle tak.
IMG_1642
Pas toen hij merkte dat de vogeltjes niet naar hem toe zouden komen,
IMG_1648
daalde hij af, nou ja, dat afdalen was zo eng, dat hij zich maar gewoon liet vallen, wetend dat hij op het laatste nippertje echt wel op zijn pootjes terecht zou komen, tenminste, als de hoogte van de val 3 meter was, en dat was het wel. Hij kwam terecht in een dikke laag compost van oude- en vers gevallen blad, en liep -een lichte hink onderdrukkend- met warrige haren vol blad en een heerlijke boslucht naar binnen om op zijn voerbakje aan te vallen.

Voor ons verliep eerste kerstdag ook gesmeerd, een huis vol visite aten ’s avonds dapper door de eerder op de dag klaargemaakte schalen, en lieten gelukkig nog wat voor de volgende dag over.  Witlof uit de oven was schoon opgegaan, door Evelien klaar gemaakt. Ik ben wel blij dat de jeugd elk jaar al meehelpt met deze voorbereidingen (zonder ons redden ze het ook prima) , anders was ik gillend gek geworden denk ik, en zij van mij.

Deze diashow vereist JavaScript.

Een dag eerder waren manlief in zijn auto en zoon en dochter in de rode auto op strooptocht gegaan naar Ferrero Rocher chocolaatje, de in gouden folie verpakt én de met kokos bestrooide bollen horen gewoon op tafel bij ons kerstfeest, net als de tulbanden van mijn moeder, maar ze waren in alle supermarkten uitverkocht. Lang leve de benzinestations langs de snelweg, en niet wetend wie wat had gevonden hadden ze allen royaal ingeslagen, geweldig!

IMG_6729
Aan het eind van de avond kregen de gasten een doosje chocolade mee naar huis,  omdat we ze zo lief vinden, maar ook wel een beetje uit zelfbehoud, want je blijft er anders van eten. Het was weer een heerlijke kerstdag met de familie, mijn ontbijt bestaat de komende dagen uit
IMG_6750
juist, tulband, heel gezond met al dat fruit er in 😉

Kattekwaad

Met katten in huis maak je veel mee, ze komen gezelllig bij je liggen als je aan tafel met lapjes in de weer gaat, en dan liggen ze er het liefst bovenop, en als ik in de keuken bezig ben komt Loki graag een kijkje nemen, soms probeert ze via de handgrepen omhoog te klimmen om zo iets van de snijplank af te bietsen, en de laatste tijd maak ik mee dat ze opeens op de inductiekookplaat zit en met grote ogen naar de pannen kijkt, waar stoom uit komt en vaak ook lekkere vleesgeuren. Uiteraard duw ik ze met zachte hand weg, ik wil geen katten aan het aanrecht hangend, of zittend bij mijn pannen, maar ik kan een glimlach nooit onderdrukken, ze zijn zo lekker nieuwsgierig. En soms zijn het net kinderen, zoals Zopje die hier Zipje en Loki -die lekker zitten te eten- staat op te wachten.
IMG_2524
Toen ik een half jaar geleden op de blog van de in Amerika wonende Susan kwam, was het gelijk raak met het pijltje van Cupido bij het zien van haar katten blokje, dit waren onze katten ten voeten uit
Schermafbeelding 2014-11-21 om 14.30.04
ik savede de foto, maar vergat de link van haar blog erbij te zetten, zo jammer. Vorige week moest ik voor Inge in Berlijn (geen blogger) een fibermailkaart maken voor haar verjaardag, en ik moest gelijk aan dat zwarte katje denken. Ik maakte dit schattige kaartje op een avond na, oei, een exacte copycat 🙁
IMG_1520
–even iets uitproberen met de foto’s, in een galerij ipv dat je gelijk naar mijn Flick album gaat, om na het bekijken van de foto’s weer op mijn blog te gaan kan je op het kruisje linksboven in beeld klikken, of gewoon er naast-


maar Susan had de ondeugd zo treffend getekend, daar kon ik zelf echt niks aan toevoegen. Op de close-up zie je dat ik lijntjes heb getekend op de snijmat en er een beetje naast zat met doorstikken, voor het zwarte heb ik vilt gebruikt, het kaartje gaat toch niet gewassen worden. Het eindresultaat was zo mooi dat ik het niet aandurfde om het als ansichtkaart te posten, dus ging de kaart in een enveloppe, en twee dagen later al kreeg ik bericht van Inge dat ze heel blij was met dit vrolijke kaartje. Kijk, daar doen we het voor.

Eergisteren vond ik al zoekend op internet gelukkig toch nog de blog van Susan, en ik heb haar toestemming gekregen om met haar veren te pronken,wat ben ik toch blij met zulke lieve creatieve mensen, die kopieergedrag zien als een vette compliment en niet als jatwerk, zolang je maar de naam van de ontwerpster er bij zet, en geen geld verdient aan andermans bedenksels, uiteraard. 🙂

“Piep”, zei de….kikker?

Nooit geweten dat kikkers kunnen piepen, ik ken alleen maar kwakende kikkers, of met zo’n brommerig keelgeluid tijdens het broedseizoen, en toen ik dus gepiep tussen de plantjes hoorde en zag dat Loki ergens achteraan aan het jagen was, dacht ik aan een muis, en wel een hele dikke muis, want het gepiep was heel hard. Wel een vreemde soort muis, want zijn piep klonk heel anders dan dat van de bos- en veldmuisjes waar de katten normaal mee thuis komen, het klonk meer als het gepiep van een plastic speelgoedbeestje, en ik liep er naar toe om polshoogte te nemen. Groot was mijn verbazing toen ik een kikker vanonder de heg zag vluchten, hij kreeg nog een zetje van Zopje die het allemaal wel heel vermakelijk vond, en toen hoorde ik het gepiep weer.

Zoals de alerte kijker al zag was dat géén kikker in dat witte pak, direct na het plaatsen was er iets mis gegaan; helaas lukt het invoegen van het filmpje niet, maar wel de link. Het is behelpen.
Nog voordat ik het beestje kon redden zat Loki er weer achteraan, en de kikker maar piepen, haast gillend, zo zielig, ik zette de camera uit en greep de kikker bij de lurven, Loki driftig zoekend onder de buxusheg  achterlatend, want de kikker hield zich heel stil in mijn hand. Toen ik hem aan de andere kant van de tuin onder een heg los wilde laten en mijn hand open deed, verwachte ik dat hij weg zou springen, maar hij bleef doodstil zitten, en het arme beestje had zijn handjes strak over zijn ogen gedrukt, zo van “doe me geen kwaad, please”.  Het zag er zo aandoenlijk uit dat ik me moest inhouden om het beestje te kussen; stel je voor dat ik opeens een ruim 80 kilo wegende prins in mijn hand had zitten, dan kon ik weer naar de fysio, ik waagde het er maar niet op.