Niet vooruit te branden

Op quiltgebied ben ik momenteel niet vooruit te branden, ik heb veel teveel tuinwerkzaamheden. Zo haalde ik vorige week de Rose of Sharon blokken boven water, in de hoop dat er iets ging kriebelen, want ze zijn toch te mooi op niet af te maken?
IMG_3040
maar het enige dat kriebelde waren Loki’s snorharen toen ze zich neervlijde op het blok dat niet mee gaat doen.
IMG_3043Na een week slapen is het gewoon ingedeukt als een nestje, ik heb de boel maar weer van tafel gehaald, en zie dat ik de bak met duplo ook nog moet opruimen.
IMG_3145
ik wil van deze mooie blokken een  quilt  maken voor boven ons bed, alleen nu blijkbaar nog niet, zodra de tuin in rust is misschien?
IMG_3042

Down under bezoek

Mijn vader werd op 5 Sept 90 jaar, een mooie gelegenheid voor mijn zus om met haar man en deel van haar gezin naar Europa te komen, ze wonen al meer dan 30 jaar in Australië en waren hier twee jaar geleden ook op vakantie geweest, toen mijn ouders hun 60 jarig trouwfeest vierden. Eerst gingen ze naar Spanje op familie bezoek, en daarna kwamen ze naar Nederland. Ze hadden een huisje op de dijk bij mijn ouders te leen van vrienden, handig met 4 volwassenen en twee kleine kinderen om als basis te hebben, en ze zaten bijna dagelijks overdag bij mijn ouders.
IMG_5333
Hier een mooie foto van mijn moeder met haar 3 maanden oude achterkleinzoon Sam,
IMG_5341
en Ella bij mijn vader en zwager.
IMG_5336
Voor het eerste weekend van September was een huisje in Zeeland afgehuurd waar we ook weer allemaal samen konden zijn, overdag was het druk met alle familie, en ’s avonds was het een intiem clubje die bleef slapen. Op de eerste dag kwam ook de een na jongste dochter van mijn zus aan op het vliegveld, ze was samen met haar familie aangekomen in Spanje maar was niet gelijk meegekomen naar Hoek. Ze had een fietstrip geboekt met nog iets van 13 andere voor haar onbekende mensen, fietsend door de Pyreneeën van de ene kant van Spanje naar de andere kant; ze had hiervoor thuis flink getraind het afgelopen jaar of zo.

Ik had een grote bak met duplo mee naar het vakantiehuisje genomen, zodat de peuter zich kon vermaken zonder volwassenen, ze was er helemaal weg van. Toen ik eerder die week de duplo bak tevoorschijn haalde om na te kijken (checken op verdwaalde kleine lego steentjes), kwamen de herinneringen van vroeger weer naar boven, wat is dat toch een ideaal en tijdloos speelgoed voor kleine kinderen.
IMG_5357
Het was een mooi huisje met een groot terras en een enorme tuin rondom, met een grote vijver onderaan de dijk, beetje link voor kleine kindjes.
IMG_5356
en met hele mooie bomen
IMG_2999
IMG_3001 (heeft iemand een idee hoe deze boom heet?)
We troffen het met het weer, de voorspelde regen bleef op een paar druppels na uit, en iedereen was buiten terwijl mijn zus en zwager voor het eten zorgden:
IMG_5359
heerlijke gebakken vis, zalige krieltjes en een lekkere salade. Er stond helaas erg veel wind, de tuintafels werden naar binnen gehaald zodat er binnen gegeten kon worden, anders waaide het eten van het bord. In mijn geval zou het niet zo erg zijn geweest, nu moest ik naar buiten lopen om de rups die zich achter een blaadje sla had verstopt vrij te laten.
IMG_7343
Uiteraard controleerde ik hierna wel even de rest van de sla op mijn bord voordat ik verder at. De slakom was hierna niet meer zo in trek bij de familie, gek hoor.
Zondag waren alle kleinkinderen van mijn ouders aanwezig, hier staan de nichtjes te kwijlen bij de baby in Suzanne’s armen.
IMG_3006
Het was fijn om iedereen weer te zien.
Donderdag voor vertrek naar huis kwamen de Aussies tegen de middag bij ons op bezoek. Ze kregen een typisch Nederlandse traktatie voorgeschoteld, poffertjes, een schot in de roos bij iedereen,
IMG_5367
lekker toch?
IMG_5370
We zijn daarna in de tuin gaan zitten, badje voor de kleinste, drankjes voor de rest, en opeens was het tijd om afscheid te nemen, zucht, tot over een paar jaar!

Nog meer beestjes

Er zit leven in en rond onze vijver, van spectaculair tot WTF is dat?
IMG_5302en dan doel ik op dat grijzige dingetje links van amper een cm groot, wacht, ik heb er nog een foto van.
IMG_7088
Het beweegt langzaam, kantelt zijwaarts, draait en opeens is het weer weg. Er zwemmen ook platte bruine/zwarte kevertjes in het water, ze zwemmen heel snel heen en weer, zo snel dat ik ze niet goed op de foto krijg. Van de familie kikker heb ik er nu drie ontdekt, twee grote en een kleintje, maar ik vermoed zo dat het er veel meer zijn. Zodra hij mijn gekoekeloer beu is duikt hij naar de diepte.
IMG_5326Verder zitten er watervlooien in, lopen er insekten over het water, zie ik ook af en toe kleine lichte wurmachtige larves (van muggen)  wriemelen net onder het wateroppervlakte, en toen ik laatst de pomp van de borrelsteen moest schoonmaken had ik allemaal hele kleine bruine wurmpjes op mijn arm die zich goed vasthielden. Ik denk hier maar niet te diep over na wat het kan zijn en wat ik er van kan krijgen…
Als je geknetter hoor zijn het niet de hersens aan het werk, maar een Libelle of waterjuffer, deze schoonheid zat even niet op te letten en zo kon ik mooie foto’s maken
IMG_5313

IMG_5316
IMG_5313 (1)
IMG_5317 2
Een andere libelle vloog zich te pletter tegen het raam, achterna gezeten door Loki, aaah, zielig. Vraag me niet waarom ik mijn vinger er zo bij hield, deze was op minstens een een halve meter van het beestje af die zo’n tien cm groot was, maar nou met die vinger ervoor lijkt het een kleintje
IMG_2781
Naast de vijver lag laatst een dode muis, het krioelde er van de mieren en groene vliegen, en toen ik na het eten het beestje eervol wilde begraven, zag ik nog een andere aaseter erbij zitten; het was al donker en heb de flits gebruikt, de foto is goed gelukt, maar wat het voor kevertje is weet ik niet. Ben te lui nu om het op te zoeken.
IMG_5321
Ik loop altijd op blote voeten in de tuin, maar sinds kort trek ik toch maar weer iets aan, want het gevoel van een naaktslak die tussen de tenen omhoog gedrukt wordt is niet fijn, vind ik. Het is ook zo’n geklieder en lastig er vanaf te krijgen met al dat slijm, brrr. Hier heb ik geen foto van, ik ben dan te druk bezig met de resten te verwijderen.

Deze grote egel komt vaak langs gezien zijn langwerpige dunne drolletjes die hij ongegeneerd overal achter laat, maar nu heb ik hem eindelijk in de ogen kunnen aankijken. Het was ’s avonds nog erg warm en dan drinkt hij graag uit de met water gevulde bloempot (voor de katten) bij de voordeur, als hij op zijn tenen gaat staan kan hij er net bij. Het strandje bij de vijver is ook goed bereikbaar voor hem, daar zal hij ook vast wel regelmatig komen. Ik wilde hem wijzen op de vele slakken in de tuin, maar hij had haast, Zipje en Zopje hadden hem ook gezien en wilde spelen.
IMG_2956
En alsof de natuur buiten nog niet genoeg is, haalde laatst een van de katten een vogeltje mee naar binnen, ik was nog geen paar minuten de kamer uit toen ik allemaal veertjes onder de tafel ontdekte.

Ik hoefde niet lang na te denken wat er gaande was en waar het arme vogeltje nu zat, hij werd door 3 paar ogen in de gaten gehouden,
IMG_2782zo jammer dat ze er net niet bij konden. Dit kon niet zo blijven duren, ik lokte de katten naar buiten, snel de schuifpui dicht en toen op zoek naar het kleine beestje.
IMG_2784Met behulp van een stok kreeg ik het diertje vanonder de bank, Zopje zag het van buitenaf door het raam kijkend met lede ogen aan.
IMG_2785Het beestje zag een beetje rood in de kale nek, ik heb het maar in de heg neer gezet op een stevige tak, wat moet je er anders mee.
Na gedane arbeid /rotzooi maken opwinding was het goed rusten op de Granny Square deken, in de jaren 70 door mijn moeder gemaakt. Loki links en Zopje rechts, Zipje was naar boven gegaan om op  een echt bed te gaan liggen.
IMG_2793

Beestjes

Allemaal  beestjes in huis 🙂 ik heb een babyquiltje gemaakt voor het zoontje van een collega van DH en DS, patroon heet animal whimsy, het is een ontwerp van Amy Bradley. Op werk Quiltshop Leur) zag ik dit patroon toen een klant het linker quiltje bracht om door te laten quilten, en ik vond het zo leuk dat ik het patroon gelijk kocht.
IMG_2813
Ik had nog een FQ thuis liggen van een hele leuke rode stippeltjesstof voor de rode tussenblokken, en deze 5 blokken haalde ik er net uit, lekker hoor. Eindelijk kon ik weer dit ideale linaaltje gebruiken van BlocLoc, jaren geleden op een beurs gekocht bij Veltropshop
IMG_2832de schuine naad komt precies in de groef te zitten, de groef is mat van kleur.
IMG_2834en zo glijd je met de liniaal diagonaal over het blokje om de juiste afmeting te kunnen snijden, zonder dat het blokje verschuift of de liniaal over de naad wiebelt tijdens het snijden, vanwege de kwart inch uitsparing diagonaal op de liniaal. Ik maak dit soort blokjes altijd een beetje groter dan dat ze moeten zijn, zodat ik ze netjes vierkant op maat kan afsnijden.

Hier is de top net klaar en loopt Zopje er even overheen om te laten zien hoe klein het quiltje is.
IMG_7172Mijn opmerking dat de mensen het ook aan de tegels van 40×40 cm kunnen zien vond hij niet duidelijk genoeg. Ik heb een dubbele laag wollen tussenvulling gedaan zodat het lekker zacht is als de kleine er op ligt, en heb het niet al te intensief doorgequilt.

Bovengaren met Aurifill en onder in de spoel heb ik van Wonderfill de Decobob gebruikt; ik had een paar maanden geleden bij Quiltshop Online van Marlies een grote klos gekocht toen ze tijdens het quiltweekend in Putten met haar winkel erbij was. Het is een hele dunne maar ook een hele sterke garen, ik heb nog niet eens een half spoeltje opgebruikt in deze quilt (met normaal garen zouden het zeker twee spoeltjes zijn geweest), echt voor herhaling vatbaar!  Eén keer vergat ik tussen de bedrijven door de quilt op de naaimachine te leggen, en toen kroop Loki gelijk in het holletje,
IMG_7185dus daarna maar weer omhoog met die handel.
IMG_7231Ik kwam er te laat achter dat ik was vergeten om de ogen er op te zetten, de foto hieronder is gemaakt na het wassen in de machine en plat liggend drogen.
IMG_2914de ogen borduur ik er op met een platte steek en met 2 draads DMC garen, heel onhandig zo, maar goed, ik ben er bijna. Ik had de ogen van het paard met de machine gedaan, maar dan krijg je aan de achterkant zo’n harde toestand van steekjes, niet leuk.
IMG_2981
IMG_2980
IMG_2979
Ik moet nog bij de ezel de ogen maken en dan rond alle ogen nog quilten, label erop zetten en klaar. Volgende week gaan de collega’s van het kantoor op kraamvisites en verlaten beide quilts ons huis. Onderstaand quiltje is dus voor een meisjesbaby gemaakt.
IMG_7109
En alsof het niet genoeg is heb ik ook nog allemaal beestjes in en rond de vijver, het is echt genieten, soms. Daarover meer in het volgende blogje.

Dagje Rotterdam

Zaterdag was de jaarlijkse reünie van DH’s oud collega’s en wederhelften en zijn we naar Rotterdam geweest, gestart met een rondleiding door de schitterende Markthal.
IMG_2926
We kregen voor het gebouw een uitgebreide uitleg over een stukje geschiedenis van Rotterdam en de bouw van de Markthal van een gids, en daarna gingen we naar binnen.
IMG_2931
Opgedeeld in twee groepen kregen we een rondleiding, te beginnen met kaasproeven.
IMG_2927
Speciaal voor toeristen verkochten ze deze kaasjes met allemaal verschillende smaken, zodanig verpakt dat het nergens problemen geeft bij de douanes.
IMG_2928
De winkeltjes/stalletjes waren hoofdzakelijk eettentjes, maar ook verkocht men kruiden, noten, groenten, vlees en fruit, het water liep je in de mond zo lekker rook het er.
IMG_2929
in de boog zag je prachtige afbeeldingen.
we gingen 1 verdieping omhoog met de trappen en hadden zo een mooi overzicht van de binnenkant van het gebouw
IMG_7263
het ontwerp van de digitale print op de panelen (metalen platen met hele kleine gaatjes er in) werd bedacht door het kunstenaarsduo Arno Coenen en Iris Roskam tijdens het roken van jointjes in het gras liggend, zo werd ons verteld.
IMG_2936
IMG_2935
Achter deze panelen zitten appartementen, van 800,-p/maand tot 1 miljoen voor de penthouses
IMG_2930
Onder de roltrappen bij de verdiepingen van de parkeergarage waren de archeologische vondsten uit de bouwput van de Markthal in vitrinekasten uitgestald,
IMG_2932
IMG_2933
ze hebben zelfs een speldenkussen met de spelden er nog op gevonden!
IMG_2952
Na de half uur durende rondleiding hadden we even tijd om zelf de boel te verkennen en toen gingen we met een woest stuiterende boottaxi naar hotel New York om te lunchen. De kapitein van het bootje moest even contact opnemen met de centrale om voor andere mensen een boottaxi te regelen; de telefoniste leek een kettingrokende (zware shag) zus van Rod Stewart te zijn, haar stem kraakte en kraste in plat Rotterdams door de ruimte en we stelden ons allemaal een soort mafloddertype voor, eentje die je niet wilt tegenspreken.
Aangekomen bij hotel New York liepen we door de wachtruimte van de boottaxi langs een bali waar een goed uitziende telefoniste zat, ze knikte vriendelijk, en toen we doorliepen nam ze de telefoon op, wat een schrik, wat een kabaal kwam er uit dat mooie mondje, wie had dat gedacht! Grinnikend liepen we door.

Het was ondertussen alweer bloedje heet aan het worden, net als voorgaande dagen,. We zagen overal supergrote parasols bij de tafels staan en iedereen zat in de schaduw, we verheugden ons al op zo’n mooi plekje met de verkoelende wind van de haven. Maar helaas, voor de voor ons gereserveerde plaatsen was het net even anders: een lange houten picknicktafel in de brandende zon met maar 1 klein parasolletje aan de kopse kant van de tafel gestoken. Slechts twee man hadden hier profijt van, de rest van het gezelschap zat te bakken in de zon, we voelden het water via de rug de bilnaad inlopen. Het personeel ging pas na ons verzoek op zoek naar meer parasols, maar ze konden er maar eentje vinden en ook nog zonder de bijhorende stok, dat schoot niet echt op. We hebben toen maar snel naar een tafel binnen gevraagd, want na tien minuten wachten zaten we allemaal tegen oververhitting aan. Binnen koelden we lekker af, hadden we stoelen waarin je kon leunen zonder achterover te vallen, en hebben we heerlijk geluncht.
Daarna hebben we met de Tender (taxiboot van voormalige passagiersschip SSRotterdam) een tocht door de haven gemaakt
IMG_2943
waar we het moederschip ook zagen liggen,
IMG_2949
het schommelen van onze boot werkte slaapverwekkend bij een enkele DH. 😏💤
De dag sloten we af met een drankje en eten op het terras van het populaire restaurant Stockholm, het eten was een beetje bizar; wel een hele lekkere Cesar salade met ansjovis, een superzalige koolsalade en verse frietjes, maar hoe je prachtig vlees van een hamburger moet verpesten met een -niet op de kaart erbij vermelde- enorme hoeveelheid alles overheersende scherpe mosterdsaus, hoeven ze daar niet meer te leren.  We zagen bij meer tafels geschrokken eters de mosterdzaadprut van hun vlees en broodje afschrapen om te redden wat er te redden viel.Zonde zonde.  De sorbet was daarentegen weer zalig, de smaakpapillen kwamen helemaal tot rust, en de heerlijke Illy koffie maakte de avond af. Terug naar de parkeergarage lopend waren de lichten in de Markthal aangegaan, mooier in het echt dan op de foto gelukkig.
IMG_2951
Op weg naar huis boerde ik om de beurt ansjovis en mosterdzaad op, vrij unieke combinatie 😬  Het was al met al een bijzondere dag, we hebben mooie dingen gezien en weer bijgepraat met lieve mensen, en bij thuiskomst ploften we helemaal versleten neer op de bank met de voeten -een maat groter dan ’s morgens- omhoog op de poef. Wat een dag.
IMG_2953

De puntjes op de i zetten.

Zo lag de vijver er vorige week bij,
IMG_7196
toen het nog koel was en er net een paar dagen van flinke regen overheen waren gegaan, met deze schitterende zonsondergang tussen de natte dagen door
IMG_2790
Wat snak ik momenteel naar die koele dagen, want 34 graden op de officiële buitenthermometer is niks voor mij, versuft en met een opkomende hoofdpijn na even buiten te hebben gekeken hoe de tuin er bij staat, zoek ik de koelte op, waar o waar ben je.

Nee, dan vorige week, toen ik fris en fruitig voor de tweede keer grote flagstones uit de voortuin van mijn ouders mocht halen die in het gras begraven lagen onder het raam. De op het zicht kleine stenen van 15x 30 cm bleken reuzen te zijn, dubbele afmeting en ook nog eens ruim 5 cm dik of zelfs dikker. Ze verdwenen op dik zeil tussen de stoelen en achterbank in mijn auto, en thuis belandde ze op de vijverrand.
IMG_7210
Er blijft een gat leeg, niet omdat de stenen op zijn, maar omdat hier nu net een mooi plantje wortel heeft geschoten en zo zijn best doet. Het valt me een beetje tegen, zoveel steen, zoveel harde randen, daar is maar een ding aan te doen, beplanten die handel!
IMG_7212
de Clematissen zijn niet voor bij de vijver, ook al kan je ze mooi als bodembekker loslaten, of tegen de schutting laten groeien. Helaas hebben we een achterbuurman die hier niet van gediend is, dit heeft hij in het voorjaar al laten blijken door beplanting net boven de grond aan zijn kant af te laten knippen/zagen. Dus mochten deze in dit deel van de tuin komen,
IMG_5304
met hun voeten in de schaduw, en klimmen maar tegen de overvolle perenboom aan,
IMG_7207
of tegen de bamboe stokken, waar ook de Lathyrus groeit, maar nog niet bloeit 🙁 .
IMG_2894Zie links de Phlox staan, die heeft het erg naar zijn zin en is ruim 1,5 meter hoog! De grassen die ik voor de vijver heb gekocht staan er prachtig bij,
IMG_2896 zie je hoe de kleur rood rond gaat, oranjerood, bruinrood en vuurrood.
IMG_7215
Omdat het water in de vijver een te hoge pH bleek te hebben -het water werd met de dag troebeler- zijn er ook wat waterplanten bijgekomen, de witte bloemen steken net boven de oppervlakte uit
IMG_2881
De tweede rit naar het tuincentrum leverde nog meer grassen op, waarvan een paar elders in de tuin verdwenen, van deze lampenpoetsersgras hebben we een zelfde soort maar dan met hardere rechte bladeren in de voortuin staan.
IMG_7189
Ook scoorde ik mooie frisse buxusplantjes
IMG_2899
ter vervanging van het deel van het heggetje dat er in het voorjaar uit was gegaan toen de bamboe werd verwijderd, de teruggezette planten waren er niet mooier op geworden, dus hup er uit en nieuwe er in. De Katsura boom -of de suikerspin boom, vanwege de zoet gebrande suikergeur die de blaadjes in de herfst afgeven- doet het goed, hij is zeker 20 cm gegroeid! De officiele naam is Cercidiphyllum japonicum.
IMG_2899
Deze boom is eenmaal volgroeid geen kleine, dus zet hem ergens waar hij de ruimte krijgt, zo vlak naast een pad is geen strak plan, maar paadjes zijn gemaakt om te verleggen, vind ik. Hij staat zo’n drie meter (als het niet meer is) van de erfgrens aan beide zijden, en kan goed tegen snoeien, dus dat zit wel goed.
Woensdagmorgen half 10, 28 graden, Zipje en Zopje zitten bij hun grote drinkbak aan weerszijde van hun heerlijke knabbelgras, “het leven is mooi’, zie je ze denken,
IMG_7244
als ze na gedane gekat, waarvoor zelfs zij het te warm vinden, zich neervlijen in het dan nog koele gras.
IMG_7246

Snelle babyquilt

Een maand voor de afleverdatum arriveerde een heel klein babymeisje bij een collega van DH en DS, en moest ik snel aan de slag, dacht ik. Ik had een mooie romantische rozenstof
IMG_2608
en genoeg witte stof om dit patroon te maken, van de Missouri Quilt Company, het is echt de moeite waard om daar op zoek te gaan als je snelle quiltpatroon zoekt. Let wel op dat door de snelle-snij-stik-snij techniek je vaak met blokken eindigt die zeer onstabiel zijn, alles schuin van draad bedoel ik daarmee. Voorzichtigheid is geboden met strijken en zo. Dat gezegd hebbende gaan we verder:

De tutorial is een 6 minuten durend filmpje, maar voor wie liever iets op papier heeft staan is het patroon ook hier te koop.

Ik had geen idee hoe de quilt zou worden met de gekozen stof, er leek weinig contrast te zitten in de kleuren, maar ik waagde het er gewoon op.  De banen van de stofprint liepen in de lengte van de stof, ik had 125 cm van deze stof, daar moest ik het mee doen. Ik sneed uit de lengte 4 stroken van 1,10 en uit de witte stof uit de breedte 4 stroken, eerst even kijken hoeveel blokken ik hier uit kon halen, om zo uit te kunnen rekenen of ik wel genoeg stof had voor ene babyquiltje van ongeveer 100x 120 cm.  Gelukkig is het gelukt! Ik haalde uit  3 stroken crème en 3 stroken bont  6 blokjes van 8,25 inch (21 cm).  Handig om zo uit te rekenen als je een Jelly Roll gebruikt. (maar snijd je zelf dan heb je voor 3 stroken (van 2,5)  19 cm stof nodig.

Dit quiltje van 100×120 cm is gemaakt van 30 blokken, reken maar uit.
Oh, wil je dat ik dit doe? Vooruit dan maar:
30 blokjes= 5 keer 6 blokjes 😉 dus heb je van bonte stof 5x 19 cm nodig, en van de effen stof hetzelfde, dus van beiden een meter.
Maar je hebt altijd wat snijverlies doordat je na elke 5 stroken snijden of zo even even de snijlat haaks op de stofvouw moet leggen en dan de stof recht af moet snijden. Als je nl strook na strook snijd afgaande op de lijnen van de liniaal, dan raak je vaak ongemerkt een beetje uit het lood tov de stofvouw. Maak je nu niet na een x-aantal keren snijden deze correctie, dan zie je bij het openvouwen van de strook een lichte (of zware) V vorm in de vouw. Niks mis mee zou je zeggen, maar dit deel kan je gewoon niet gebruiken, tenzij je freestyle wilt gaan met de blokken, maar niet op mijn klok(*1), dus ik snij wel elke 5 stroken of zo, en ja, dan ben je soms een halve cm aan stof kwijt. En vele halve centimeters maken snel een decimeter. 

De twee 3-baans-stroken tegen elkaar genaaid en gestreken (kijk maar in het filmpje hoe) ging ik vrolijk snijden, ik heb een driehoeksliniaal, maar je kan het overal mee snijden, zolang de punt die tegen de stiklijn ligt 90 graden is
IMG_2596
het liniaal steeds draaiend snijd je zo de hele baan door,
IMG_2601
elke keer ligt de punt tegen de stiklijn aan. Snijd de hoekjes af
IMG_2602
zodat de gesneden delen eenmaal open gestreken mooie vierkantjes vormen zonder oortjes op de hoeken.
IMG_2604
En dan komt het heerlijke uitleggen,
IMG_2605
verdelen van kleuren en verbazen over het verrassend resultaat!
Toen de top klaar was (dezelfde dag) hoorde ik van DH dat het kraambezoek pas over een maand of zo was, om het gezin bij te laten komen van de komst van hun tweede kindje. Dát had hij nou net niet moeten zeggen, want toen ging ik in de relax stand voor tien dagen.

Gelukkig greep ik mezelf weer bij de kladden, hij moest toch af komen, en met een mooie wollen vulling en een lief achterkantstofje ging ik aan de slag, sandwichen op de lattenmethode (ik heb bovenaan in mijn blog een mapje met tutorials, kijk maar) vastgezet met veiligheidsspeldjes, en doorquilten met kleine en wat grotere rondjes, en rondje in rondje, ik zat te genieten. Zie dat de onregelmatigheden van de rondjes echt niet opvallen in het grote geheel, en al helemaal niet als de quilt gewassen is, dus relax en geniet van het proces.
De King Tut garen beviel me toch niet zo, dus ging ik over op een dunnere glanzende Aurifill , en dat quilte veel lekkerder, het voelde minder hard aan.
IMG_2727
Wel viel het me op dat ik de quilt beter diagonaal onder de machine kon leggen zoals op de foto hieronder, draadrichting van de stroken lopen nu ook van links naar rechts of van rechts naar links;
IMG_2729
je hebt je handen links en rechts van de naald en als je dan de boel strak houd (niet door trekken, maar gewoon door gezonde spanning op de stof te houden) en de schuin van draad loopt ook van links naar rechts zoals op de foto hieronder
IMG_2728
zou je de boel mogelijk kunnen uitrekken en dan zou je mogelijk rek naar de randen kunnen quilten met golvende randen als gevolg. Ik schrijf nadrukkelijk mogelijk, want dit heb ik niet wetenschappelijk bewezen, maar ga op mijn gevoel en verstand af. Uiteraard kwam Loki ook even testen of de quilt lekker zat,
IMG_2731
ik zag wel dat ze op tafel zat, maar niet dat ze ook op de quilt zat, en opeens voelde ik flinke weerstand toen ik het wilde doorschuiven, en diep beledigd sprong ze van tafel af om boven naar haar vriendje te gaan, want daar mocht ze wel op de quilts liggen.
IMG_2732
op het gras leggen voor de foto, en toen de bies erop zetten, schuine stroken gesneden uit de resterende rozenstof, en ik hield nog een stukje over. Oh zie ik daar golvende randen
IMG_7096
snel in de wasmachine, bonte wasprogramma met 800 toeren, en daarna plat liggend op een niet afgevende dikke quilt laten drogen. Hij is heel mooi uit de strijd gekomen,
IMG_7109
het ziet er heerlijk romantisch uit en voelt lekker soepel en zacht aan. Nog een detailfoto na het wassen en drogen bij daglicht, een fris ogend romantisch meisjesquiltje. En nu op naar het volgende babyquiltje, voor een jongetje deze keer, ben benieuwd wat voor patroon het gaat worden. 🙂
IMG_2787*1: niet op mijn klok: not on my watch.  (niet als ik het voor het zeggen heb)

Met of zonder

Zaterdagmiddag bezochten DH en ik een beddenspeciaalzaak om ons te oriënteren op matrassen; onze boxspring matrassen begonnen teveel op leefkuilen te lijken, en dat is niet bevorderlijk voor een soepele start in de morgen.  Winkelen is niet onze favoriete bezigheid en ik had me op internet al goed voorbereid, dus in de winkel aangekomen kon de zeer extroverte spraakzame verkoopster ons naar de juiste matrassen leiden. DH was gelijk in zijn sas met de eerste de beste, maar voor mij voelde het veel te zacht aan, de volgende matras was te hard en hoera, de medium versie lag prima, ook op mijn zij, en ik kon me er ook goed op omdraaien, dus doe maar.

Dit uitzoeken koste ons nog geen kwartier, maar toen kwam het bureauwerk, dit duurde zonder overdrijven 3 kwartier, en als we de tot twee keer toe aangeboden koffie, thee of water niet beide keren hadden afgewezen, hadden we er nog langer gezeten.
haast
De verkoopster was erg enthousiast, deelde graag ál haar al dan niet relevante kennis met ons en verheugde zich ook op haar vrije zondag; ze verheugde zich hier zo op dat het leek of ze al jaren in gevangenschap leefde en morgen eindelijk vrij kwam. Ik word een beetje moe van dit soort verbaal stuiterende mensen op een lome zaterdagmiddag.

Hoe moeilijk kan het zijn, twee matrassen verkopen? Oké, er zaten speciale kortingsacties op de matrassen, twee halen één betalen, maar omdat de mijne veel duurder was dan die van DH moest dat met veel woorden uitgelegd worden, heel veel woorden. Omdat deze matrassen een paar cm hoger zijn dan onze oude matrassen wilde ik er nieuwe moltonnen en lakens bij, hoe simpel de vraag kan zijn, het antwoord kan heel ingewikkeld worden. Ik vraag twee moltonnen, zegt ze dat er ook één molton op kan die op het bovenste gedeelte apart over beide matrassen gaat, voor het geval eentje hoog wilde liggen zonder dat de andere hier last van kreeg, en dit kon ook met de hoeslakens, zodat je geen hinderlijke kier tussen de matrassen had.

Prima als ze ons hierop wijst, de ontwikkeling staat niet stil, en als dit het leven makkelijker maakt is het heerlijk, maar ik zag er geen voordeel voor ons in. Hoe vaak moet een klant zeggen dat ze het niet wilt? Eén keer? Twee keer? Volgens mij kreeg ze een bonus als ze het ons kon aansmeren verkopen, want toen ik voor de derde keer zei dat ik graag losse lakens en moltonnen wilde hebben, gooide ze het fijntjes lachend op de andere boeg. “Als uw man na een paar dagen liggen klaagt dat hij het spleetje in bed niet zo fijn vindt, dan mag u de losse moltonnen en lakens nog om komen ruilen.” Toen ik antwoordde met: “Ik heb in alle jaren nog geen klacht van mijn man gehad over een spleetje in bed en verwacht dat nu ook niet”,  begon mijn DH ongemakkelijk in zijn stoel te schuiven, “Nou nou, dames.”. We bleven vriendelijk lachen, maar ondertussen….
panic-emoticon
De bestelling was na het nemen van deze hindernis snel in orde gemaakt, het was een bizar winkelbezoek, maar blij dat met deze aankoop weer iets dat van ons to-do lijstje afgestreept kon worden, spoedden we ons huiswaarts.

Wie vangt de mol?

Op mijn verjaardag kreeg ik een cadeautje van moeder natuur, gezien het feit dat ik met een vijver veel leven in onze tuin wilde halen leek dat haar een strak plan; van alle mooie, grappige, nuttige en indrukwekkende dieren koos ze voor de mol.
IMG_2565
Zipje en Zopje hadden al bewezen dat ze goede mollenvangers zijn, in de tuinen en weilanden bij ons vorige huis zaten er veel en elk jaar vingen ze er wel een paar, slechts één keer hadden wij er eentje die ons gras had omgeploegd, het eerste jaar dat wij daar woonden, en die was heel snel al gevangen. Dus ik wanhoopte niet, ik verwachte dat het nu net zo snel zou gaan.
 
Helaas. Elke morgen keek ik hoopvol op de stoep of een van de katten iets hadden gevangen en met angst en beven of er nog water in de vijver stond, maar gelukkig bleef het bij naar de buitenkant ingezakte oeverranden, waarbij alleen de plantrand in het water breder werd . Meneer de mol besloot na het rondje rond de vijver ook de grond in het plantenperkje los te woelen
IMG_6994
Loki (links), Zipje en Zopje (rechts) volgenden hem op de voet,
IMG_2575
een dag later zat hij nog steeds in die hoek, en richting terras
IMG_2578
het was om moedeloos van te worden, dat droop gewoon van Zipje en Zopje af.
IMG_2589
Oh jongens, doe eens wat! Zou het weer de katten parten hebben gespeeld? 20 Juli was het niet te harden zo heet, 35 graden volgens de weervrouw, maar het voelde veel warmer aan.
IMG_5297
En de mol, hij ploegde voort, en je zag de grond bewegen waar hij aan het graven was. Ik stond zelfs al met een schep klaar om hem met een steek eruit te wippen, maar ik werd op de vingers gekeken door Zopje, en aaah, stel je voor dat hij zou springen op het moment dat ik met de schep stak, brrr, weg pootjes.
IMG_2607
Ik kreeg veel tips van facebookvrienden, van knoflook tot mensenhaar in de gangen stoppen (las elders dat de mollen er dan gewoon naast gaan graven) en bierflesjes met een bodempje water ingraven, dat laatste heb ik wel gedaan hielp niks, de mol groef er gewoon vrolijk langs
IMG_2675
en toen stak hij onder de bestrating door naar de zijtuin en groef diagonaal diep langs de rand van de stoep en ging toen zichtbaar precies langs het nieuwe grasveld, maar onzichtbaar op zo’n 10 cm diepte liepen er gangen dwars onder het grasveld.
IMG_7027
IMG_7028
Niet langer willen wachten op het jachttalent van onze katten besloot ik diervriendelijke vallen te plaatsen, kokers waar het beestje wel in kon kruipen, maar vanwege de alleen naar binnen schanierende klepjes aan weerszijde er niet meer uit kon,
IMG_2704
je legt ze in een gang met de kijkopeningen omhoog, en dan bedek je de boel met een tegel, een plankje oid. Om te voorkomen dat er mensenluchtje of ander chemisch luchtje van de fabriek aan zat droeg handschoenen en wreef ik de kokers goed in met tuinaarde en spoelde het af met regenwater. Meneer mol groef er gewoon langs met een grote boog. Elke dag kokers checken, luchtgaten dichtduwen om te zien waar hij zich bevond, (de luchtgaten waren dan een paar uur of een dag later weer open geduwd), en kokers weer verplaatsen. Toen ik gister(vrijdag)morgen vroeg uit het keukenraam naar de zijtuin keek en Loki bij verse hopen en jachtgangen midden op het gras zag zitten, trok er een rode waas voor de ogen was de maat echt vol met lief zijn, de softe aanpak hield niet.
IMG_7064
Zipje en Zopje hielden de wacht toen ik klemmen ging kopen,
IMG_7063
zelden lagen ze zo dicht bij elkaar als nu.
Bij de Boerenbond hadden ze volop keus aan mollenklemmen,
IMG_2680
de klemmen plaatste ik elk tussen twee verse hopen
IMG_7061
Vanmorgen vroeg zag ik dat de mol nu voorbij de schommelbank was geploegd, de klemmen waren leeg, en strijdlustig verplaatste ik de klem bij de stoep naar naast de schommelbank, en bedekte het gat met een bloempot. Toen ik eind van de middag de klem wilde checken, lag Zopje op de schommelbank mij tevreden aan te kijken,
IMG_7065
helaas was de klem nog steeds leeg, ik zag wel een vers holletje naast de schommelbank richting plantsoen, ik hoopte maar dat hij de tuin had verlaten.
IMG_2701
Maar toen ik door de achtertuin liep, speurend naar verse mollenschade, begon mijn hart sneller te kloppen, want wat lag daar op de tuinslang, toch geen…. jawel, een dode mol!
IMG_2696
ik pakte hem op, hij was nog soepel en dus nog maar net gevangen, maar door wie van de drie?
IMG_2702
Ik ben zo opgelucht dat moeder natuur het zelf oploste met een kat als werktuig en geen akelige klem, ook al laat ik de akelige klemmen nog een paar dagen zitten, voor het geval een andere mol hier komt kijken. Eens kijken hoe ik het grasveld moet opknappen, gangen opsporen, openleggen en vullen met tuinaarde? Pffff. Vanavond even niet.

Droomvijver

Onze tuin is zo mooi aan het worden, ik was klaar voor het plaatsen van de borrelsteen op de kuip -die nooit uit de tuin was gehaald tijdens de jaren dat we hier niet woonden-, maar zag er tegenop om weer elke dag de kuip te moeten bijvullen vanwege het gespetter buiten de folierand.
IMG_2420
Ik besloot de folierand uit te breiden met een metertje of zo en dan ook maar gelijk wat dieper maken…. een vijvertje dus. In alle boeken staat dat je eerst een plan moet uittekenen hoe je het wilt hebben met maten erbij enzo, dus deed ik dat ook maar, maar niet heus, dit was mijn plan, ongeveer zoiets:
IMG_2422
10 juli: De zware borrelsteen rolde ik op zijn kant op een paar stenen, de varens, lavendel, korenbloemen en tomatenplanten werden elders overgeplant, helaas hebben de tomaten het niet gered. Graszode steken en de blokken eruit trekken ging vrij vlot,  deze waren vergeven van een akelige wortelstok-onkruid en verdwenen dus op een hoop voor de vuilstort.  Toen ik het rooster van de kuip met hieronder zeil en vitrage afhaalde heb ik voor de nacht een plank er half opgelegd, zodat dieren er uit konden klimmen als ze er onverhoeds in zouden vallen.
IMG_6909
11 juli: ik heb eerst de kuip helemaal leeggeschept in emmers, zowel het water als ook alle blubber, er zat geen (zichtbaar) leven in en dus heb ik het tussen de planten gegooid, en toen kon het echte graafwerk beginnen!
We hebben hier gelukkig mooie zandgrond met amper een steentje, het uitgraven ging echt lekker! Ik wilde de kuip er niet uithalen, hij stond nog zo mooi waterpas, ik zou een brede rand grond tussen de diepe put en de kuip te laten zitten ter versteviging en gooide de uitgegraven grond rond de oever om zo de rand van de kuip minstens 5 cm onder dit niveau te krijgen, zodat het water van de vijver naar de kuip kon stromen en de beestjes ook vrij konden bewegen.
IMG_2473
Het rooster ging weer terug op de kuip zodat ik niet uit het oog raakte waar ik vanaf moest blijven, het deel tussen de kuip en de beplanting liet ik vrij vlak zodat de dieren uit de vijver konden drinken en erin en uit konden kruipen; bij de schutting had ik vorig jaar al een hoeveelheid dikke takken en stammetjes opgehoopt, en hieronder zaten oa kikkers. Ik wilde in het water geen vissen hebben, een visloze vijver vergt ook veel minder onderhoud, zo had ik op diverse sites en boeken gelezen, en Ada Hofman prees de grote diversiteit van het waterleven als er geen vissen in zaten.
IMG_2475
12 juli: na regen komt zonneschijn, en toen het weer droog was ging ik gelijk weer verder, op 70 cm diepte raakte ik de zandplaat, en dit mooie zand gebruikte ik om de platte lagen in de vijver te bedekken om zo de folie te beschermen. Het gat is uiteindelijk 85 cm diep geworden, diep genoeg voor de waterlelie. Dochter uit Amsterdam kwam ’s middags langs, we hebben samen vijverfolie gehaald, en daarna lekker gekletst, lekker gekookt en nagetafeld, altijd gezellig! 
IMG_6941
13 juli: nog wat graven, alles steeds checken met de waterpas, hier staan de tomatenplanten nog links in beeld, duurde niet lang of ze zaten in de weg toen ik later de folie erin wilde leggen. Over de rozenstruikjes had ik al een grote plastic bak gelegd, ik moest er niet aan denken, al die gaatjes. Het goed neerleggen in m’n eentje was knap onhandig, ook vanwege de vele rare vormen, en dus besloot ik om alvast maar de kuip te vullen, toen er een laagje in stond zag ik gelijk welke kant van de bouwput meer folie nodig had en het verschuiven ging verrassend makkelijk, omdat de kuip van plastic was en niet van hopen grond en zand.
IMG_2478
spannend,
IMG_2481
ik moest er steeds bijblijven om de folie goed in de lagen te leggen, de plooien zo netjes mogelijk te leggen zonder dat het ergens ging trekken. Plooien zijn goed voor de dieren die in het water zich dan kunnen verstoppen, overwinteren of eitjes leggen, dus glad is niet altijd beter.
IMG_6946
Het vullen duurde iets meer dan een uur, ik gok dat er een kuub water in zit (ik had de watermeter moeten checken voor en na het vullen, maar ja, te enthousiast en dus vergeten), uit een buitenkraan stroomt 900 liter in een uur. Voordat ik het rooster erop legde knipte ik uit in vieren gevouwen laag folie een stuk uit, groot genoeg om de kuip te bedekken, met een gat in het midden zodat het water niet op de folie liep maar in de bak
IMG_2483
toen het schoongemaakte rooster er netjes opgelegd, waterpas er bij om te checken, en hoera, alles was gelijk goed. De (schoongemaakte) steen erop leggen was even een hoop duw en trekwerk, het op het rooster laten rollen/glijden over een dik oud zeil en hierop een plastic plaat viel op zich wel mee, dit was heuvel af, maar eenmaal op het rooster was het wel duwen en kantelen eer hij met de mooie kant in het zicht stond. Toen de slang van de waterpomp door het gat onder in de steen naar boven was gewurmd en ik tot aan mijn oksels kletsnat was, bleek hij niet helemaal waterpas te liggen toen het water stroomde, het liep naar de achterkant toe waar ik op mijn knieën zat. Probeer dan maar zo’n steen wat van je af duwend iets te kantelen om er een dun steentje onder te leggen, ik heb toen wel even wat lelijks gemompeld, vooral omdat ik mijn pols pijn deed in de strijd. Het hielp, de steen werkte mee, goh, werkt het echt zo?
IMG_2486De kleine grijze stenen -op de foto hier onder te zien- hadden we voorheen al op het rooster liggen toen de borrelsteen op de kuip stond, ik heb ze allemaal schoongeborsteld, jaja, stuk voor stuk, voordat ze er in mochten, het geeft gelijk al een ander zicht, net echt. Het folie over de rand moest ik nog wegwerken, maar er moest ook nog gekookt, gegeten en geslapen worden, dus hield ik het voor gezien, stenen op de folie tegen het wegwaaien en op hoop van zegen. De foto hieronder is gemaakt rond 5 uur, een klein deel van de vijver staat dan pas in de schaduw, de rest van de dag krijgt het de volle aandacht van de zon, perfect!
IMG_2487
14 juli: snel zuurstofplanten gehaald en erin gedaan, dit moest binnen 24 uur zo had ik gelezen, en ik kon het niet laten om ook alvast een bak met oeverplanten te halen, ‘alvast’, want ik wist dat ik voor mijn verjaardag twee dagen later geld zou krijgen van mijn ouders, en hier wilde ik de vijverplanten van kopen. De waterplantjes zaten al in potjes met vijvergrond en hoppa, binnen twee tellen was het water van helder naar bruin, aaargh!

Ik schrik niet snel, nou ja, ik schrik wel heel snel, maar ik kijk niet snel ergens van op, maar dit vond ik wel heel erg naar. “Komt wel goed schatje,” zei manlief tegen mij, toen hij me ’s avonds bij thuiskomst met een dikke onderlip naar het water zag kijken, driftig stenen schoon schrobbend ter afleiding. En ook was er nog geen eten in de planning, ook dat nog. Gelukkig was dit snel verholpen

Ik kreeg van de buurman een emmer vijverwater uit de vijver uit zijn tuin voor de watervlooien, en uit een potje een schepje bacteriën volgens aanwijzing, het zou allemaal vast wel goed komen, ook al schrijven alle kenners dat de beste tijd voor het maken van een vijver het voorjaar of najaar is.
IMG_2496
15 juli: met het plaatsen van die ene oeverplantenbak ontdekte ik dat ik de beplantingsrand zo’n 10 cm onder water niet zo handig had gegraven, te smal en te schuin, en dus ging de folie omhoog en groef ik met mijn handen deze randen beter uit, dit ging makkelijker en sneller dan ik had gedacht.
IMG_2501
Nu kon ik de folieranden afknippen (ik heb zo’n 30 cm aangehouden vanaf de oever) en ingraven, en om er goed bij te kunnen haalde ik maar nog een deel van het grasveldje weg tussen de vijver en het pad, en ach, ik was zo lekker bezig dat ik ook de andere kant op gras wegstak,
IMG_6958
en de rand heb ik mooi afgewerkt met bakstenen, tjonge, ik lijk wel een prof!
IMG_2505
Ik had twee zakken vijvergrond over -ik dacht dat ik op de bodem en overal in de vijver de folie met grond moest bedekken, maar hierover verschillen de meningen nogal, en dus heb ik het niet gedaan- en besloot deze op en rond de oever te leggen, als dit in het water terecht komt is het niet erg (in gewone tuinaarde zitten teveel voedingsstoffen) dit zag er gelijk veel beter uit! Loki had me net als Zipje en Zopje al die tijd in de gaten gehouden, en vond het wel erg attent van mij dat ik zo’n grote drinkbak voor hun heb gemaakt
IMG_2513
Het liefst had ik de rand bedekt met grijze flagstones, ik heb er helaas maar een paar van, en via de steenhandelaar kopen is mij te duur. Hopelijk loop ik er via marktplaats of zo eens tegenaan.

16 juli: kijk eens wat een weelde, ik ben samen met mijn moeder op mijn verjaardag naar het tuincentrum gereden om planten te kopen,
IMG_6967
behalve oeverplanten en onderwaterplanten
IMG_6969
heb ik ook moerasplanten genomen,
IMG_6968
ze komen rechts van de rode grassen naast de vijver te staan,
IMG_2520
hier heb ik een stuk losse folie ingegraven (ik dacht er te laat aan, anders had ik de folie wat ruimer aan de vijver kunnen laten zitten en zo in kunnen graven), gevuld met grond en goed nat gemaakt, mocht het te drassig worden kan ik er altijd nog met een mes in de zijkanten wat gaten prikken. Ik leer al doende en zal vast wel fouten hebben gemaakt waar kenners om lachen; ik denk maar zo: wie niet waagt blijft maagd.
17 juli: Suzanne op haar hurken, een foto makend van de vliegenval, schattige vijver he? Zo op de foto lijkt hij kleiner dan hij is.
IMG_2522
22 juli: het water is weer helder aan het worden, op de folie ligt een dun laagje vijveraarde, en je kan in de diepte zien dat de waterlelie een nieuw rood blaadje heeft gekregen
IMG_7015
die een dag later al op het water dobbert!
IMG_7026
Er zijn ragfijne felblauwe libelles gespot, kikkers zaten er al op de tweede dag in, bijen en wespen komen geregeld drinken vanaf de rand of zittend op het hoekje van een steen, ik heb expres enkele stenen op het rooster wat boven de wateroppervlakte laten steken voor dit doel. Op de flagstone bij de kleine steentjes zit nu elke avond al een vlinder te zonnebaden, lekker warm op zo’n steen.
IMG_2625
De tuin is opeens veel interessanter geworden, kijken of je wat ziet bewegen rond, boven of in het water is een aangename verpozing, en de katten liggen er ook geregeld naast in het zand. Helaas hebben we nog een andere bewoner in de tuin gekregen, hierover meer in een volgend blogje.