Categoriearchief: Bee

Genoeglijk dagje

Met het zonnetje ‘aan’ was het heerlijk in de woonkamer en op mijn naaikamer, zo mag het wel blijven, en dan buiten ook warmer, zalig! Ondanks dat ik nu een weekmenu-planner gebruik (“wat eten we vandaag?” hoor ik dus niet meer) moest ik toch even de deur uit om wat te kopen, ik had niet genoeg in huis om havermouthkoekjes te bakken, om te kunnen trakteren op de bee ’s avonds.
Bij de drogist haalde ik de cranberries en ik zag in het schap ook een zakje moerbeien staan, huh, mulberries? Ik dacht dat dat een stoffenmerk was? Toen ik aan de verkoopster vroeg waar deze naar smaakten, zei ze dat ze het niet wist, en ook haar baas die in de buurt was moest me het antwoord schuldig blijven. “Nou ja, dan koop ik een zakje en mogen jullie er ook van proeven, want je moet toch weten wat je aan je klanten verkoopt?”, zei ik, eigenlijk had ik verwacht dat de baas dit zou aanbieden, maar goed, ik neem graag het heft in eigen hand. Ik maakte zo’n zakje open en deelde uit; aandachtig werd er geknauwd (beetje harde nootachtige structuur) en gekeurd, ik vond dat het naar vijgen smaakte, en naar honing, best wel lekker eigenlijk, en ik besloot om hiervan een handje vol (40 gram bleek toen ik ~~het hakken zo zat was~~ klaar was met hakken, ze zijn best hard en rond, wat het lastig maakt) in kleine stukjes door het koekjesbeslag te doen. De foto hieronder is genomen voor het bakken.

Een kwartiertje later rolden er 47 koekjes van de bakplaten af het rooster op (met een kaasschaaf de nog wat zacht aanvoelende koekjes voorzichtig van de bakplaten afgehaald, ze drogen bros op met een wat zachte kern. Zalig, en ik meen te kunnen proeven dat er moerbeien in zitten.

Alsof ik “Aanvallen” had geroepen zo snel doken mijn nakomelingen er op af, en na het avondeten (verzorgd door zoon: rode kool met appeltjes, gebakken aardappelen en varkenshaas) kreeg ik een door dezelfde nakomelingen ondertekende petitie in handen gedrukt, dat ze er op tegen waren dat deze koekjes mee naar de bee zouden gaan. We kwamen tot een compromis: ik zou maar 1 keer rondgaan met de trommel en dan de rest mee terug naar huis nemen.
Ze hadden dubbel geluk dat het geen volle bak was, de trommel was nog voor de helft gevuld, zo werd bij thuiskomst even gecheckt. Oh, alsof ze tekort komen hier. Het recept (ooit bij Gert gezien( kan je hier vinden met filmpje en al, ik zal onderaan dit verhaal de vertaling zetten.

De bee was ondanks dat het wat rustiger was dan anders er niet minder gezellig door, er werd flink wat geshowd, gequilt, gepatcht en gefestoneerd, geborduurd, en natuurlijk gekletst, gelachen en thee gedronken. Lorene liet haar hartjes zien, waaronder eentje van zijde, en let eens op haar matching oorbellen, grappig! Bianca was nog helemaal in het tempo van haar quiltweekend, wat een mooie ’trapgatquilt’ is ze aan het maken, en wat te denken van de mooi klassieke quilt van Diana, of was hij van Coba? Jeanne is druk bezig met de blokjes van haar DJ aan elkaar te zetten, ze is al een heel eind; ze zijn allemaal gemaakt van Fossil Ferns (bij Janny te koop).
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=osMTS7A3_Nc]
Lorene liet ook nog een grote lap stof zien die ze ergens op de kop had getikt, ze had nog geen idee wat ze er mee ging doen, welke blokken ze kon maken van deze prachtige stof, wat een heerlijk dilemma.
Ik ben al aardig opgeschoten met de blokjes (zie vorige blog), heb 4 of 5 rijen blokjes aan elkaar genaaid, maar ik heb er geen foto van gemaakt, dus zien jullie het overmorgen wel (morgen ga ik een dagje buurten bij mijn ouders); het patroon kan je hier als PDF vinden.

Rest mij nog het recept te geven voor ongeveer 45 havermouthkoekjes:

170 gram ongezouten boter; 210 gram lichtbruine basterdsuiker; 1 groot ei; 1 theelepel vanille extract; 95 gram witte bloem; halve theelepel bakpoeder, halve theelepel zout en halve theelepel kaneel; 3 cups havermouth (de ene site geeft aan dat dit 3x 135 gram is, de andere hanteert 100 gram per cup, ik heb gewoon een maatbeker met cups indeling, lekker makkelijk); 100 gram gehakte pecannoten (mogen gezouten zijn); 1 cup (ongeveer 150 gram) cranberries of rozijnen.

maak er met 2 lepels of ijsschep kleine hoopjes van, druk ze ietsje plat en bak ze 12 tot 15 minuten op 180 ºC. Ze zijn nog zacht als ze uit de oven komen, bij het afkoelen krijgen ze een brosse buitenkant, de kern blijft zacht.

Kruisjes

Er zit schot in te komen in de scrapquilt waar ik al jaren geleden aan ben begonnen, ik had de losse blokjes heel dapper op de grond uitgelegd om ze een beetje mooi te kunnen schikken; dapper want zodra Zipje of Zopje ze zien liggen gaan ze mee helpen, en husselen kunnen ze heel goed, al dan niet met een aanloopje om er meer kracht achter te zetten. Toen ik vanmorgen opstond schoot het me te binnen dat ik ze vergeten was op te rapen, en hield mijn hart al vast toen ik de kamer binnen liep, er lag slechts 1 blokje een beetje scheef, alsof het was opgepakt om ergens anders neer te leggen en toen met een “laat maar ook, ik heb er geen zin in, ze doet toch wat ze zelf wilt” gebaar terug gelegd was.

Ik besloot de rijen met 1 blokje in te korten, moest er nog 3 bijmaken om er een rij tegen de zijkant vol te maken, zodat hij 210 lang en 145 breed gaat worden. Hmm nu ik het zo lees gaat er vast nog een rij onderaan komen, of een border rondom, dat kan altijd nog. Snel genummerde stapeltjes gemaakt, elk stapeltje in een boterhamzakje gedaan zodat ze strak op elkaar zouden blijven zitten, en dit alles in de ritszak (gordijnen van de Praxis zaten hier eerst in) gestopt,

naaimachine ingepakt en op naar Miranda, waar het gezellig toeven was en de tijd voorbij vloog. Helaas waren de andere beeleden verhinderd, we hadden nu alle ruimte voor onszelf. Miranda was met haar vlinder bezig

voor de Herelse bee (hier hangen ze van de andere beeleden, de mijne links 2e rij van onder)

en ik zat dus rijtjes te maken, beetje opletten dat de kruispuntjes netjes kwamen; dat de diagonale strookjes niet allemaal even precies aansloten was geen probleem, dit valt echt niet op bij een scrapquilt als deze.

Rij 4 (rechts in beeld) moet er nog tegenaan en is niet gestreken, vandaar dat hij korter lijkt dan de andere 3, ik was van plan deze vanavond nog vast te zetten, maar teveel verleiding van de tv, CSI’s weerhielden me hiervan, en ik moet zeggen dat ik ook niet erg veel weerstand bood, slap, ik weet het.

Bij het zien van dit filmpje hieronder
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=ubaCTtzKfR0]
moest ik me inhouden om niet gelijk te gaan tekenen en uitproberen (nee, ik heb de ruler niet, maar je kan het ook tekenen), wat een heerlijke quilt, helemaal mijn ding.

Vlak voordat ik dit blogje ging schrijven heb ik onbedoeld Zipje de stuipen op het lijf gejaagd: hij lag op Evelien’s bed te rollen en ik liep naar hem toe om hem te aaien, toen mijn handen vlak boven zijn vachtje opeens knetterden vanwege de statische elektriciteit; Zipje sprong op als door een wesp gebeten, spoot de kamer uit en keek me bij de trap met grote boze ogen aan, ojee, daar gaat heel wat geslijm met plakjes grilham aan te pas komen om het vertrouwen weer te herstellen.

Trouwens, nu ik het hier toch over hebt, (en dit hoorde ik van een quiltvriendin), wisten jullie dat er bij instellingen zoals ziekenhuizen liefdadigheidsquilts geweigerd (of gedumpt bij 2e handswinkels) worden als er synthetisch materiaal in verwerkt zit, mede ook vanwege statische elektriciteit? Andere reden is volgens mij omdat het teveel broed, denk aan hele kleine kindjes die zich kapot zweten (in het gunstigste geval) onder synthetische gevulde quilts. Daar sta je dan met je beste bedoelingen…..

Het gaat bij het NOS journaal ook ‘wel eens’ mis
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=A2fQx2ltkqI]

Smullen

Maandag vereerde onze oudste dochter ons met een bezoek,

en verlichte ons van de zware taak van het opeten van de dadelkoeken, ze nam een zakje met koekjes mee voor haarzelf en haar huisgenootjes, die ook al wisten van deze lekkernij in huize Zipjezopje, en de laatste update is dat ze ze heel lekker vonden, en het recept via mijn vorige blog al hebben gevonden.

Maandag gingen we samen gezellig de stad even in, eerst de markt afschuimen om vervolgens ‘even’ bij Vodafone binnen te wippen om te kijken of ik ook (net als dochter) gratis een nieuwe iPhone kon scoren; mijn iPhone 3 begon steeds meer te haperen en mocht van mij na 3 jaar intensieve dienst wel met pensioen. Het is de opvolger geworden, de iPhone 4 dus, die ik gratis ‘kreeg’, en waarbij mijn abonnementskosten lager zijn uitgevallen dan die ik al had, dus win-win situatie. Maar dan moet je bij thuiskomst natuurlijk wel via de Wifi inloggen, en niet op 3G (mobiele netwerk) veel spelen en websites kijken, e-mail lezen en apps opnieuw installeren je hele tegoed op een beetje na er op een avondje doorjagen, hoezo blond!? Ik keek wel even op mijn neus toen ik het sms-je kreeg met de waarschuwing dat ik aan mijn laatste 50 Mb bezig was, gelukkig zijn we al over de helft van de maand en ben ik opgevoed door ouders die de oorlog nog hebben meegemaakt. Heb je hem?

Onze broodbakmachine (afgekort: BBM) begon ze steeds bruiner te bakken, voor mij een signaal dat ze aan haar pensioen toe was na 5 jaar of zo 6 dagen in de week broodjes bakken; ik zit niet te wachten op een keukenbrandje door een BBM die opeens ontvlamt, en we reden naar onze dealer in de stad. De keuze was niet moeilijk, zeer tevreden over de Panasonic als ik was heb ik de opvolger gekozen en het eerste broodje vanmorgen zag er prima uit, het rook heerlijk en smaakte uitstekend, lekker knapperig korstje! Ik krijg altijd een vakantiegevoel als ik verse zelfgebakken brood eet, maar als ik nu naar buiten kijk, lijkt het wel een wintersportvakantie, en daar heb ik -en meer mensen met mij- geen zin meer in, kom op zeg!

He Shirley, wordt er nog gequilt of zo? Jawel, nou ja, niet quilten maar wel patchen, pas op. De driehoekjes aan de stroken naaien is weer hervat na 2 dagen van relatieve rust, dat soort patchwork, en wel op de bee gisteravond. Ik heb de foto’s weer in een filmpje gezet.
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=0MS5uo-Kxco]
Mijn gemaakte vlinder prikte ik bij binnenkomst gelijk tegen de designwand aan bij de andere vlinders van de andere dames, dit gaat een prachtige loterijquilt worden, waarbij de opbrengst naar een goed doel gaat. Er was nog een plekje vrij voor mijn machine, eerst zat ik naast Bianca, maar toen ik zag dat ze haar naaimachine ging gebruiken om door te quilten, ben ik maar opgeschoven, en zat ik gezellig tussen Marianne en Saskia in. Krap, viel wel mee, een beetje oppassen aan welke kant mijn thee stond, het zou niet de eerste keer zijn dat ik 2 kopjes thee opdronk binnen het uur, en dat mijn buuf bij de volgende ronde drinken uitdelen verstrooid opmerkte: “hee, ik heb hem al op, dat is helemaal onopgemerkt gegaan, zo druk ben ik bezig”, en ik dan dacht: “ojee.”.

En ook moest ik oppassen waar ik mijn knipsels legde (in mijn mok thee uiteraard), dan zou het allemaal goed komen. ‘k Heb uiteraard even een rondje gemaakt, om te zien waar iedereen mee bezig was, want ooh het is een actieve groep dames. Jeanne had haar applique cursus blokken (bij Ilse de Beer gevolgd) verwerkt, ik dacht dat het een tafelquiltje ging worden, maar hij is voor aan de muur. Janny zat een stadium eerder, Els ging haar foam-patchwork theepotmaaksel van eind 1800 😉 of zo restaureren, het begon een beetje uit elkaar te vallen. Er werd geborduurd, gestitcht en gepatcht, overwogen en gekletst uiteraard. En ik ben weer een heel eind verder gekomen, maar dat laat ik later nog wel zien.

Kennis is macht

Vorige week kreeg ik van die boekjes bij de C1000, waarin allerlei wetenswaardigheden in stonden. Ik nam ze aan, ook al spaar ik ze niet. Bij de uitgang van de winkel stond een groepje jongens bijeen, en ik reikte ze de boekjes aan, maar waar ze bij de andere actiedingetjes de spullen haast uit je handen rukken, keken ze me nu slechts vragend aan toen ik op ze af stapte, de boekjes in mijn hand voor me uit stekend. “Jullie verzamelen deze dingen toch?”, zei ik, en ‘de leider’ van het groepje, een jochie van een jaar of 10 keek me brutaal aan. “Echt niet, dat zijn stomme boekjes.” Mijn moederinstinct kwam omhoog, en ik voelde een opening om een kind iets te leren, opvoeden doe je met z’n allen, toch? “Nou, kennis is macht.”, antwoordde ik, maar zag gelijk dat mijn woorden niet aan kwamen, en ik liep door; laat de ouders het opvoeden maar doen.

Door naar de bee vanmiddag, alwaar er weer een stukje aan de Frederike kwam,

ze heeft nu de juiste breedte denk ik (ik kan het patroon nergens vinden, te goed opgeborgen). De lapjes van de Quilthoeve werden geaaid, Miranda liet aan de dames (die er vorige week niet waren) zien hoe een hartje om freeserpaper gestreken moest worden mbv stijfselspray,

en Marlies was haar kerstkous aan het doorquilten met hele mooie gelijke steekjes. De tijd vloog om, al kletsend, koffie drinkend en snoepend van de koekje op tafel, Sam (de hond van Miranda) ging als een volleerde kruimeldief naast mijn stoel om de restjes op te likken, niet dat ik zo’n morsige eter ben, het was gewoon een snel kruimelend koekje, maar wel lekker, vond Sam ook.

Vanavond staat er een experiment op tafel, nou ja, voor ons even een experiment, omdat ik het nog niet eerder heb klaar gemaakt. Het recept kreeg ik van Viola, een overbuuf die geemigreerd is naar oorwegen, en er een foto van op haar facebook had gezet, zie hier voor de foto (Spinazie met gerookte spekblokjes, ui, zongedroogde tomaten in olie. Dan lagen met aardappelschijfjes, bovenop feta kruimelen en kort in de oven. ) klinkt erg goed! Ik had dit gisteren willen klaarmaken toen mijn broer en schoonzus langs kwamen, maar besloot om toch maar voor de pizza te gaan, die Suzanne en Tim klaarmaakten, en hier het recept op verzoek van Henk en Marijke, die het wel errug lekker vonden:

Pizzadeeg op de rol uit de koeling van de supermarkt met potje saus in gesloten, anders neem je gewoon pizzadeeg van Danerol, en pastasaus van Jamie O, de gewone met basilicum of zo is al goed. Per deeglap (goed voor 3 grote eters) smeer je 2 a 3 eetlepels saus uit, laat de buitenste 2 cm vrij zodat je een lekkere korst krijgt. 2 biefstukjes in kleine blokjes verdelen, doosje gebakken champignons uitgelekt er over verdelen, 1 in stukjes gesneden ui, 1 ons slagersachterham voor op brood in smalle reepjes, 1 ons salami en een halve ons chorizo (dit zat er op, maar ik zou zelf van de gewone salami ook 50 gr doen), 1 mozzarella bol in kleine blokjes, en een zakje geraspte jong belegen kaas er over, en dit 15 minuten in een voorverwarmde oven op 220 graden (hete lucht) of 230 graden gewone oven. Smullen! Ik doe er normaal ook een handvol basilicumblaadjes onder de kaaslaag, en paprika in kleine reepjes, maar dat was ik vergeten te kopen, en de kassiere zei ook niets. Dat zou wat zijn, van die meedenkende mokkeltjes achter de kassa, die dan zeggen: “Mevrouw, bent u niet iets vergeten? De basilicum en paprika? Dat neemt u anders wel altijd er bij.” Mark my words, die tijd komt nog.

Vlindertjes

Dinsdagavond is de bee in Heerle, bij Janny, (er is ’s middags ook een groepje), en de vorige keren hadden ze het over weer een quilt te maken voor een goed doel. Vorig jaar gingen 2 quiltjes naar het project Tibet, hier neemt de dame die het project organiseert (links in beeld) ze in ontvangst

Een goed Nederlands doel vinden die kinderquiltjes wilt hebben is lastig, merkte Janny, en niet gevonden, dus gaat we gewoon een vlinderquilt maken, en deze quilt gaat verloot worden, en dan gaat de opbrengst naar een goed doel, want geld kunnen ze wel gebruiken.

Janny had al een blokje gemaakt, op de gewone patch-methode, het was lastig, maar wel gelukt. Ze had voor ons allemaal een wit lapje en een donker lapje met patroon klaar gelegd, voor wie er aan mee wilde doen.

Is de lichte stof die Janny voor ons heeft uitgezocht niet schattig? Lief patroon is het, een reproductie van de New England Quiltmuseum, (klik hier voor het boek) en een ideale scrapquilt, ik zwijmelde al gelijk, en volgens mij heeft Patricia, mijn zus down under, hem ook gemaakt jaren geleden. Even kijken of ik er een foto van kan vinden, hebbes, hij is wel anders, het was haar 2e quilt, machinaal gemaakt.

deze poezenquilt was haar allereerste quilt, voor een 1 persoonsbed gemaakt, gelijk in het diepe gesprongen. De “zou je het wel doen?” opmerkingen van moeder en winkelier waren tegen dovemansoren gezegd, en gelijk had ze.

Vannacht heb ik op internet een Engelse quiltster genaamd Frances gevonden, die deze quilt -en ik heb het weer over de vlinderquilt- heeft gemaakt op de paper piecing methode (met kartonnetjes), hier vertelt ze er meer over. Ik zat er op de bee al aan te denken, terwijl ik met Frederike bezig was, want het luistert wel heel nauw met dit blok, dat ze allemaal gelijk zijn; ah, desnoods lossen we het verschil op met een smalle witte sashing.

En wat was er nog meer te zien/doen op de bee? Coba trakteerde op zalige cake, waar kwark in zat, maar ik meende amaretto te proeven,en gezien de joligheid van Coba kan dit best kloppen, ook al ontkende ze dit. Lorene zat met 2 stukjes cake, (kontje van de cake telt niet voor een hele plakje, vond ze) maar we waren het snel vergeten toen ze deze beauty showde

Als je goed kijkt zie je hoe het komt dat ze zo snel is met het maken van applique tops met de hand, ze werkt met raw edge applique, en dan met kruissteekjes vastnaaien. Dit heeft wel wat he? De middenblokken zijn van dezelfde Kaffe Fasset stofjes gemaakt als de sterren rondom, zou je niet zeggen, maar ik vind het wel heel mooi, helemaal in combinatie met hele lichte stof, maar dat weten jullie, dat hier mijn voorkeur naar uitgaan, als er met KF stof gewerkt word. KF tegen KF zonder iets er tussen vind ik teveel soep, patronen vallen weg, en ze overschreeuwen mekaar. Voordeel is wel, dat je bij tekort aan stof een blok kan maken van meerdere stroken tegen elkaar aan, en dat het dan niet eens opvalt, zie maar bij de quilt van Evelien, links.