Categoriearchief: Bee

Foto’s en mooie praatjes

De foto’s van de quilttentoonstelling van afgelopen donderdag krijg ik met geen mogelijkheid in slideshows, YouTube doet vervelend, nou, dan doen we het toch gewoon zo: klik op de foto hieronder, dan kom je in mijn Flickr-album (nu niet hardop lezen, want als er kleine oortjes meeluisteren zeggen ze later tegen papa of mama: “Oooh, oma zei flikker….”)

Vandaag was de bee bij mij thuis, 2 dames vielen af vanwege werk en eentje omdat manlief opeens met de auto weg was (en ik las dit te laat, anders waren we wel naar haar toe gegaan), en zo zaten Marlies en ik heerlijk buiten onder de parasol, aan de thee te lurken en van de appeltaart te smikkelen, oh jawel! Ik heb door de appeltjes 3 scheppen custardpoeder gedaan, 3 theelepels kaneel, een ons klein gehakte pecannoten en dan de gebruikelijke gewelde rozijnen en suiker gedaan.

Marlies was met een schattig roze quiltje bezig, een project voor op de bee, want het pakt makkelijk mee.

en ik ben begonnen stroken van 5x 15 cm te snijden van het stoffenpakketje van Leur, zodat ik lekker rondom nog een brede border kan zetten. De quilt is ook al besproken, zoon vind hem heel erg mooi, nou, super toch? Snijden en kletsen gaat niet altijd even goed samen; ik had even het snijmatje opzij gelegd om een foto te maken van een mooi lapje, en vergat deze er toen weer onder te leggen, en ging toen weer snijden….op het triplex plaatje dat ik onder het snijmatje had gelegd. Oeps. Beetje bot mesje nu 🙁 Ik heb nog lekker tot 5 uur buiten gezeten, heerlijk in de geur van de blauwe regen, tot de pot thee leeg en mijn blaas vol was.

Er werd weer voor me gekookt 🙂 , en terwijl de jongste haar maatschappelijke stage aan het vervullen was ( de scholieren noemen het “Ouwe douwe” oftewel: een ommetje maken met bejaarden die in een rolstoel zitten) zaten wij aan de verse spinazie ala creme (met Philadelphia), superkruimige aardappelen en kip cordonbleu ; het was weer ouderwets genieten vandaag!

Rondingen

Toen ik dinsdagavond naar de bee in Heerle ging, had ik al een paar middendelen aan de meloenen vast gezet, de eerste de avond tevoren, en hoera wat ging dat lekker, ;

dit bleek een toevalstreffer te zijn, want de 3 hierop volgend wilden allemaal vriendjes worden met het tornmesje, de kruispuntjes sloten nergens lekker aan. Oefening baart kunst, en hierna ging het steeds beter, en op het eind van de bee maakte ik zowaar 2 gave blokken, diepe zucht. Donderdag heb ik lekker zitten naaien, blokken aan elkaar tot een lange slinger, hier kan je zien hoe ik het doe
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=Bd_fOL8qscQ]
en nu hangen er al twee rijen klaar, en nog 3 te gaan.

Het was rustig op de bee, want we waren met een kleine groep, maar wel allemaal heel druk bezig, als je op de stitchery foto (ansichtkaarten) klikt, kom je op de website van deze BOM

Tijdens het vastnaaien van de witte delen aan de meloenen moest ik bij de uiteinden op een kwart inch van de rand beginnen met naaien, en ipv er een stip te zetten met een stift oid zette ik een streepje met de scherpe rand van de liniaal door deze over mijn vinger heen en weer te trekken met het lapje er tussen, de stofrand precies op de kwart inch lijn.

ik houd wel van slimme truukjes. Net als van lekkere taarten, mmm, ik wilde al jaren een carrotcake maken, een worteltjestaart, en helemaal nadat ik in New York eentje had geproefd die zo super zalig was, dat ik hem met moeite kon delen met de kinderen. Normaal ben ik niet te beroerd om links en rechts te vragen of ze een hapje willen proeven, maar bij deze taart….. En hoera, ik heb een heerlijk recept van deze website uitgeprobeerd dat echt naar meer smaakt, zo zalig!

Omdat ik niet weet of je de taart met cream cheese frosting (dat witte spul) erop kan invriezen, besloot ik om maar de helft van de taart te ‘beleggen’, en de andere helft in een diepvrieszakje op te bergen.

en het stuk hierboven op de foto is gisteren schoon opgegaan, ooh, dat is veel te erg eigelijk, gelukkig zit het andere deel in de vriezer, om op moederdag te verorberen, hopelijk blijft de frosting zo lang goed in de koelkast, ik heb het in een afgesloten bakje gedaan. Misschien moet ik me meer zorgen maken over de duur van aanwezigheid dan over de houdbaarheid, het spul is crimineel lekker!

Van achteren

‘De scrapuqilt heeft een achterkant nodig’, dat had ik gisteren al geschreven, maar wat voor een? Ik wilde al de Dresden Plate blokken opzoeken en afmaken toen ik me het pakket herinnerde, gekocht bij The City Quilter in New York, 2 jaar geleden, oeh zo mooi, de Dresden Plate komt echt nog wel eens af, alleen niet nu.

‘k heb altijd al een Double Weddingring willen maken, wat zeg ik… ik ben in 1993 zoiets ook begonnen aan eentje, met de hand, alle stukjes liggen afgetekend en geknipt, en een stuk of 6 ringen toch wel aan elkaar gezet, en toen is het ergens in een tas “voor later” uit het zicht verdwenen. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan, dus aan weer eentje begonnen, maar het voordeel van deze is dat alle onderdelen op maat zijn gesneden (ik denk met de laser of zo, want bijna alle randen zijn licht geschroeid) om met de naaimachine te kunnen maken. Handig!

Vanmiddag ben ik er aan begonnen met uitpakken, bekijken,

alles in zakjes stoppen,

zodat ik niks kwijt kan raken, en heb toen gas gegeven met het zonnetje in mijn gezicht en de radio aan.

Zoon kookte, dus dat scheelde in tijd, en zo kwam ik dus nog voor het half 8 journaal klaar met alle 240 losse blokjes per 2 tegen elkaar te naaien tot een hele lange slinger.

Vanavond op de Herelse bee was het wederom gezellig, lekker

(het was puur toeval dat er een doos met chocolaatjes pal achter mijn naaimachine stond) en ook nog eens productief bezig zijn
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=fMcV2E7AFEE]
alle stereo blokjes werden weer aan elkaar gezet, zodat ik een hele slinger van 4-delige stukken had. Halverwege de rit ontdekte ik dat ik een heleboel aan elkaar had genaaid zonder onderdraad, dus dat schoot niet echt op. Ik hoor nu dames zeggen: “Kijk, dat gebeurt mij nou nooit, mijn naaimachine geeft een piepje als de spoel bijna leeg is.” Heel fijn, ben blij voor je, maar voor mij is het niks, ik krijg het vliegend heen en weer van piepende apparaten, brrr. Nee, dan moet ik maar beter opletten.

Bij thuiskomst zaten de mannen naar voetbal te kijken, dus schoot ik naar boven om al een beginnetje te maken door aan de delen weer het volgende stukje aan te naaien, zo verslavend, haast obsessief te noemen.

Morgen kan ik er lekker aan verder gaan werken, dus wordt vervolgd. Oja, dat rode ding naast mijn naaimachine gebruik ik om draadjes door te snijden, zonder het gevaar te lopen in de stof te knippen, heel handig. Vlak voor ik naar de bee ging had ik alle blokjes van de slinger los gemaakt, sneed ze per 2 los, opdat je niet denkt dat ik ze zo slordig op elkaar heb genaaid, de slinger ligt dubbel.

Ik gebruik het ook tijdens het doorquilten, als ik draadjes moet afknippen, het is eigelijk bedoeld om die takkertjes door te snijden van de Microstitch.

Hieronder een filmpje, gemaakt tijdens het bezoek aan de City QUilter in New York, waar je ook de quilt Rose of Sharon ziet, waar ik ook aan bezig ben.
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=rIWgKy4YOLQ]

Huh?

Met het snijden van de randen van mijn geheim project was me al opgevallen dat er zoveel ‘pluis’ vanaf kwam, ik gaf de schuld aan de mat, dat deze een keer goed schoongemaakt moest worden (met dreftsopje en schuursponsje lekker insoppen, afspoelen en plat liggend laten drogen) of dat er nog wel veel olie op het mes zat, wat veel pluis aantrok,

maar toen ik vanmorgen met het snijden van de biesjes dit zag:

was ik er al snel uit, het leek wel of ik met dubbele messen aan het snijden was, en jawel, ze zaten in de verpakking zo lekker ingevet op elkaar, dat ze tegen elkaar aangezogen als één geheel waren. Tot er wat stof tussen kwam te zitten, en nog een beetje, en nog een beetje, tot de messen een mm of 2 van elkaar af zaten, wat de smalle streepjes stof verklaarden.

Euvel was snel opgelost met het weghalen van een van de twee mesjes en het schoonmaken van de hele boel.

’s Middags was er bee in Halsteren, Miranda reed met mij mee, de andere dames waren helaas verhinderd; Angela ging eindelijk beginnen aan haar koningsslinger, de bee was al voor de helft voorbij toen ze de knoop doorhakte. Toen het tijd was om weg te gaan, was ze al klaar met knippen en begonnen met festonneren, het zag er nu al leuk uit.

Miranda was met het blokjesrandje bezig die rond het mandje van haar nieuwste project moest komen, Pockets of Posies van Annie Downs (hier vandaan), ze zat ook een beetje achteruit te werken omdat haar kaakspieren teveel energie uit de bovenkamer trokken, het is het één of het ander. En ik ben klaargekomen met de bies opnaaien, hoera, ik geloof dat ik voornamelijk heb zitten luisteren, gewoon een kwestie van op tijd ja en nee zeggen, beetje afhankelijk van de intonatie. 😉 (ik plaag jullie maar hoor)

Het was een hele gezellige middag die snel om was, en eenmaal thuis was het koken, eten, afruimen en koffie drinken tijdens het kijken naar het journaal.

Suzanne Whatsappte (dus ook in dit hostel Wifi) dat ze er een hele wandeling al op had zitten, helaas met een blaar als gevolg, en liet ons mooie foto’s zien. Morgen weer een mooie dag, mijn geheim project is af (daar blog ik pas over als de tijd daar is), en ik ga een achterkant maken voor deze scrappy quilt,

want de stof die ik in gedachte had, is veel te klein, en dan bedoel ik ook echt veel te klein. Misschien maak ik gewoon nog een quilt, maar dan een ander patroon uiteraard, die ik als achterkant ga gebruiken. Waarom niet?

Top af!

Nu is hij wel echt af hoor, de crossroads top, op de bee heb ik er nog 2 banen bijgemaakt, de blokjes en strookjes had ik thuis wel al gesneden, maar de het naaien ging ik op de bee doen, en toen bleek ik sneller dan gedacht en kreeg de blokjes ook nog tot 2 banen genaaid! De tussenvulling heb ik even getest, een proefquiltje van 17x 16 cm ook doorgequilt, gewassen en gedroogd kwam mooi uit de droger, wel een beetje gekrompen, maar ik was vergeten de droger op matige warmte te zetten (hij stond op bloedheet), en dat verklaarde de halve cm krimp, denk ik, hoop ik. Nou ja, stel dat het op de hele breedte 10 cm zal inkrimpen en iets van 15 over de lengte, daar kan ik wel mee leven hoor.

en de rest was de volgende dag zo gedaan, wat ligt het mooi op de bedden van mijn dochters

wie weet waar hij gaat liggen
Bij de bee hing ik de top even op om te showen en ging daarna snel aan de slag

de rest van de foto’s kunnen jullie hier bekijken denk ik…. (klik op onderstaande foto, waar Miranda laat zien hoe ze de rand van haar duimquilten workshopquiltje heeft afgewerkt

en anders werkt deze link wel, ik heb momenteel problemen met youtube slideshow maken (traag als dik stront door een rietje), en mijn Photobucket album is vol, en of ik even wil bijbetalen voor extra ruimte. Dacht het niet; ik zal de komende tijd de foto’s van voor 2013 wel halveren in formaat, dat scheelt al veel, is alleen een erg tijd consumerend werkje. Gelukkig heb ik ook een Flickr account.