Zondagochtend was ik op bezoek bij mijn ouders, stof brengen, koffie drinken met wat lekkers er bij,
de vers geverfde en nog niet gewassen lapjes hingen vrolijk in de zon en wind te wapperen. Gezond snoepen uit de groentetuin van tomaatjes en -oei hele zure want nog niet rijpe- bramen,
en met een bos rabarber en drie tassen vol zelf geverfde lapjes weer naar huis. Mijn moeder vond haar kast te vol,
en daar wist ik wel raad mee,
ik kan er heel wat van gebruiken voor de toekomstige nieuwe quilt Circle of Life waarvan ik een paar maanden geleden het patroon heb gekocht. Loki en Thor hielpen lekker mee tijdens het sorteren, ik heb genoeg om wel honderd quilts te maken!
Dit setje ga ik gebruiken voor de Love Entwined
Vanmorgen was de eerste bee van het jaar weer en we waren compleet voor het eerst in tijden, gezellig!
Marlies is met de sterrenquilt Josefina van Jeanneke bezig, ze is nu op zoek naar mooie borderstof met als basis een roodtint
Miranda kwam niet verder dan haar POP-doos openmaken om te laten zien waar zij mee bezig was
en Julie en Angela kwamen niet om te werken maar om bij te kletsen, moet ook kunnen.
Onder het genot van koffie en bijkletsen heb ik toch lekker een hartje kunnen appliqueren op de Love Entwined middenstuk, voordat de dames kwamen had ik alles al voorbereid, zodat ik alleen maar hoefde te naaien.
Ik was van plan de Floriani te gebruiken voor de hartjes,
maar bij de eerste lukte het al niet zo lekker; de lijm zat bijna tot achter mijn oren en de naadjes waren te smal, dus heb ik het met back-basting (vanaf de achterkant precies op het blauwe tekenlijntje van het hartje het rode lapje er op geregen) en via needle turn gedaan. Over een paar weken krijgen we op het Belgische quiltweekend een workshopje Apliquick van Merel, en wie weet lukt het me daarna wel zonder problemen.
Ik heb hele mooie stoffen uitgekozen,
de rode en roze voor de hartjes, en de gele en groene (van mijn moeder) en de gevlekte (fossil fern) voor de andere figuren.
Om te bepalen van waar ik het patroondeel moest komen had ik mbv gewone transparante folie van de rol de tekening overgetrokken, wederom met hulp van de jonkies die zorgden dat de folie op z’n plek bleef liggen, het leek wel tekenen met hindernissen 🙂
midden van het patroon opzoeken (het patroon ligt op een los A4je er onder geschoven)
alleen de buitenlijnen tekenen en het midden bepalen
en kon dit zo op de top leggen.
en het hartje op z’n plek schuiven
Maar ik kreeg de punt van het hartje niet goed, dus er af gehaald, en besloten om toch met back-basting te werken, dus heb ik het patroon via een lichtbak op de top getekend met (uitwasbare) blauwe stift getekend.
En zo kreeg ik zowaar een heel hartje af!
Het zit vast, de buitenzijde ziet er goed uit, maar over de opening in het midden valt genoeg op aan te merken, laten we maar zeggen; het kan slechter, maar liever niet. Ach, nog 15 te gaan, de laatste zullen er vast wel prima uitzien. Ik ben in ieder geval wel heel tevreden over de stofjes en de kleuren.
Categoriearchief: Bee
’t Gevaar ligt op de loer
De dagen vliegen voorbij met 3 dagen in de week in Tilburg werken, het rijden is niet altijd even prettig met die soms zwaar gestoorde mensen op de weg, het lijkt wel of ze levensmoe zijn. Fijn zou het zijn als dit soort volk een vlaggetje op hun dak hadden, zodat je van ver kon zien dat je echt moet oppassen, nog fijner zou zijn als de politie bij hun gewoon het rijbewijs in beslag namen, en de auto ook maar, want ze zijn toch onverbeterlijk. Wat te denken van een IQ test bij het rijbewijs examen, wat zou het dan in sommige gebieden van het land dan rustig zijn in de straten, oeh wat vilein. Maar je moet toch wel stom zijn om als bestuurder met 120 km p/uur rijdend onder je dashbord te duiken om iets te pakken
Hoe aangenaam is het dan om na zo’n hectische rit iets te lachen te hebben bij thuiskomst, onze minikatjes Thor en Loki groeien als kool, dat valt op als je een foto van 2 weken geleden naast die van nu houdt, toch wel bijna een halve kilo aangekomen; het zit niet op de heupjes, want ze zien er nog steeds magertjes uit, ondanks alle krachtvoer en het vele slapen wat ze doen. Zipje en Zopje tolereren ze mits ze niet in hun pad gaan staan, van hun staarten afblijven en vooral niet naar het etensbakje gaan loeren terwijl zij nog bezig zijn met eten.
Thor ontpopt zich als meesterverstopper, achter de boeken, of in de bloempot, waar ik normaal de draadjes en ander naaiafval in stop, of op het zwarte poezenkussen, waar hij echt niet opvalt.
Loki is ondeugender, ze vindt kettingen, wapperende rokken en lange haren leuk om mee te spelen, en verder alles wat geluid maakt, en ze is zo nieuwsgierig, zit met haar neus gelijk overal op. We lachen wat af met het grut. Een paar dagen geleden zat ik achter het naaimachine te werken, ik draai even weg om het lapje af te spelden, wil daarna het lapje onder de naaivoet leggen, en daar ligt Thor als door het raam naar buiten hangend om zich heen te kijken, Loki was ook nieuwsgierig, maar vond de tas met lapjes veel spannender.
Ik zag alleen maar de gevaren, de naald, de spelden, het tornmesje, de draadjes, ojee, voor het slapen gaan heb ik alles weer opgeborgen, denaaimachine bleef wel staan, maar met het voetje omlaag (dat is normaal, de spanning moet van de veer af) en de naald ook omlaag. Toen mijn jongste spruit de volgende morgen de kamer in liep maakte ze deze foto, Thor was duidelijk net wakker.
Op mijn facebookpagina 
kan je filmpjes bekijken die ik met de iPad heb gemaakt, om de een of andere duistere reden krijg ik deze niet op youtube geladen, grrr.
Enerverend
Toen ik vanmorgen met de jas al aan voor de spiegel stond om te checken of ik geen tandpasta of etensresten op mijn gezicht had zitten voordat ik de deur uit ging, bedacht ik me dat mijn gezicht wel eens betere tijden had gezien; gisteren was ik in aanraking geweest met iets waar latex in zat (en nee, geen stoeipakje) en dat maakte dat mijn lippen er nu uitzagen als afbladderend grijzig/roze verf van een hele oude rode schutting. De zandkoekjes met roze glazuur die ik uit pure frustratie at toen ik gisteravond de rode tintelende lippen voelde branden, wetend hoe ze er na een nachtje slapen uit zou zien, waren nu als rode pukkels zichtbaar geworden op mijn gezicht, met als hoogtepunt een vette rode puist boven op het puntje van mijn neus, helemaal geweldig! Hij was te pijnlijk om uit te knijpen, ik zag hem gisteravond al groeien, en mijn lief grapte dat ik wel als clown ingehuurd kon worden, ja, zo is hij, het glas is altijd half vol. Ik besloot me er niets van aan te trekken, ik zou het vandaag duidelijk moeten hebben van mijn charmes, en gelukkig hield ik toch heel vaak een camera voor mijn gezicht, dus de neus nou niet zo opvallen.
Quilts in de tas, ruitenwissers aan, en rijden maar. Het werd een enerverende rit naar Antwerpen, binnendoor via St-Jop-in-’t-Goor vanwege een filemelding van Miranda die bij Bergen op Zoom helemaal vast stond, waarbij ik 25 kilometers achter een tractor reed die niet harder ging dan 40 op een weg waar je 80 mocht, en waarbij inhalen suïcidale actie zou zijn vanwege de onophoudelijke stroom tegenliggers, wat blijkbaar toch wel eens geprobeerd werd met slechte afloop gezien de vele bloemstukken die tegen de dicht tegen de weg staande bomen gebonden waren, duurde deze rit tenenkrommend lang. De radio hield op met vrolijke deuntjes spelen, slecht bereik, en de enige zender die ik zo gauw kon vinden draaide Bach en Beethoven, zodat ik geheel gekalmeerd en lichtelijk depressief 25 minuten later dan gepland aankwam bij de lange Wapper in Antwerpen, een clubhuis voor de zeeverkenners. Na het begroeten van “long time no see” quiltvriendinnen die een plaatsje voor mij hadden vrijgehouden en het nuttigen van een zalige punt appelvlaai en een stevige kom koffie, begon de show & tell onder bezielende leiding van Lisette, de aardige dame die Calico House runt, en quiltdocent Ilse, wiens zoon hielp met quilts ophouden, en ook nog later buiten met quilts ophangen. Het was een heerlijke dag die voorbij vloog, en waarbij ik op de terugreis nog heerlijk zat na te genieten. Met de volgende slideshow hoop ik jullie ook blij te maken, klik op de foto
of hierop zet het beeld op groot door rechts onder in het schermpje te klikken op dat vierkantje, kopje koffie erbij en genieten maar.
Op rolletjes
Als TUWV-er (tijdelijk uithuizig werkende vrouw) is het vroeg opstaan, zodat ik voordat ik de deur uit ga nog kan facebooken, wordfeuden, blogs lezen en ruzzle spelen een beetje huishoudelijke klusjes kan doen, en dan na een autoritje aan de slag kan gaan. Het werk is geen straf hoor, ik help mijn lieve quiltvriendin Dorry met snijden van stoffen voor pakketjes (in ieder geval tot haar vaste hulp weer terug van vakantie is ), maar vanmorgen even niet. Er was bee en onder het mom van “de boog kan niet altijd gespannen zijn” schoven we lekker aan,
gezellig een naaldje meeprikken, genieten van de verhalen, af en toe een aarbeitje naar binnen schuiven en vooral nog een keer proeven of die koekjes die ik gisteravond vlak na het avondeten had gebakken wel echt zo lekker zijn, oh jawel. En dit alles werd met de nodige kopjes koffie weg gespoeld. Hier het recept
Daarna gingen we weer hard aan de slag, helemaal ‘flieft’ ben ik op deze patroontjes en de stofjes zijn om te smullen! Er is nog plaats op de BOM zie ik nu klik hier, oh ik ga me lekker opgeven 🙂 als zijnde een vervroegd verjaardagscadeau; ik ben gek op stitchery quilts!
tot het tijd was voor het ritje naar huis, wat voor het onnodige gemopper van mijn kant zorgde ; “Rijd nou toch door man” , als weer iemand het nodig vond om met 90 km p/uur in te gaan halen en daarna ook nog steeds links te blijven rijden daar waar je 130 mocht, en nee, dit waren geen vrachtwagens. Vandaag waren het vooral onze zuiderburen die behoorlijk aan het onthaasten waren, en met een ‘don’t worry be happy’ blik achter het stuur zaten, de meesten met een mobieltje in de hand tegen het gezicht gedrukt -de zijkant van het gezicht, dat dan weer wel-.
Bij thuiskomst trof ik een pakketje aan, hoera, van Marion gekregen, gewonnen op facebook, en ik ben hier zo blij mee, zo mooi en praktisch, ik heb het gelijk al in gebruik genomen, helemaal happy! *Ü*
En hoewel ik een zoon hebt die heel graag, goed en vrijwillig kookt, is lekker makkelijk aan tafel aanschuiven voor mij er de afgelopen 2 dagen niet meer bij, want hij heeft werk. “Nou is het eindelijk mooi weer, en zit ik hele dagen binnen, te werken!”, hoorde ik hem in de kamer tegen zijn vader zeggen (ik was in de keuken op dat moment), maar zijn stem klonk niet echt alsof hij het heel erg vond, en toen hij de trap op liep zei hij hardop tegen zichzelf: “Maar anders zat ik met mooi weer hele dagen binnen te gamen, dus eigelijk maakt het niet zoveel uit.”
Na het eten is het quilttijd, en of dit nou thuis is of op de bee, de avond is voor ontspanning, maar wel met wapperende handjes; kijk, hier begon ik maandag aan op de ene bee, werkte er dinsdagavond aan op de volgende bee, en vanmorgen afgemaakt op weer een andere bee, het leven is goed.
Of ik kan voor het slapen gaan manlief dit laten zien,
het gaat zo lekker, maar meer dan 4 blokjes op een avond quilten lukt me niet, dus of het klaarkomt deze week… ik weet het niet. Ik ben in ieder geval op de helft. Nee, ik teken op het middenrondje na niks van de krans af, was het wel van plan, maar besloot dat ik gewoon maar beter mijn best moet doen om het regelmatiger te krijgen. Foto is gemaakt met de avondzon strelend langs de quilt, die is ook verliefd hierop.
Gisteravond op de bee in Heerle bij Janny was het een gezellige drukte, Janny was bezig alle vlinders van voelsprieten te voorzien, Tilly showde haar blackwork (uitgerekend nu had ik mijn digi niet bij me 🙁 ), met werkelijk prachtig borduurwerk, en met de namen van al haar kleinkinderen in de rand
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=28Z5U_g9sVM]
Miranda trakteerde op heerlijke zelfgebakken cupcakes met een topping van roomkaas met citroen en suiker, en bij het volgende bakje thee kwam Bianca langs met zelf gemaakte .. tja hoe zou ik het noemen, snoepblokken, in Amerika zouden ze het candybars noemen, denk ik. Denk aan Snikkers, maar dan zonder chocoladejasje en noten en met knispers er in.
De vullingen sprongen bijna uit mijn kiezen bij de geur alleen al, maar crimineel lekker, niet normaal! Recept voor een kleine portie (ik denk voor een stuk of 10 stukjes) :
1 eetlepel melk opwarmen, hierin 200 gram caramel (Lonka fudge) al roerend smelten
pan van het vuur.
3 Eetlepels pindakaas hier door roeren.
En ten slotte Cornflakes 2,5 kopje erdoor heen roeren
In een vierkant blik storten (ongeveer 2 cm dikke laag) en op laten stijven. En dan in blokjes snijden.
Ik denk dat ik morgen maar op de fiets naar Tilburg ga, om al die kalorien kwijt te raken, een auto zoals de Flinstones hadden zou ook wel schelen, het was niet voor niets dat Wilma en Betty zo graatmager waren! Yabba daba doo!
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=2PPf3aaZmUw]
Foto’s en mooie praatjes
De foto’s van de quilttentoonstelling van afgelopen donderdag krijg ik met geen mogelijkheid in slideshows, YouTube doet vervelend, nou, dan doen we het toch gewoon zo: klik op de foto hieronder, dan kom je in mijn Flickr-album (nu niet hardop lezen, want als er kleine oortjes meeluisteren zeggen ze later tegen papa of mama: “Oooh, oma zei flikker….”)
Vandaag was de bee bij mij thuis, 2 dames vielen af vanwege werk en eentje omdat manlief opeens met de auto weg was (en ik las dit te laat, anders waren we wel naar haar toe gegaan), en zo zaten Marlies en ik heerlijk buiten onder de parasol, aan de thee te lurken en van de appeltaart te smikkelen, oh jawel! Ik heb door de appeltjes 3 scheppen custardpoeder gedaan, 3 theelepels kaneel, een ons klein gehakte pecannoten en dan de gebruikelijke gewelde rozijnen en suiker gedaan.
Marlies was met een schattig roze quiltje bezig, een project voor op de bee, want het pakt makkelijk mee.
en ik ben begonnen stroken van 5x 15 cm te snijden van het stoffenpakketje van Leur, zodat ik lekker rondom nog een brede border kan zetten. De quilt is ook al besproken, zoon vind hem heel erg mooi, nou, super toch? Snijden en kletsen gaat niet altijd even goed samen; ik had even het snijmatje opzij gelegd om een foto te maken van een mooi lapje, en vergat deze er toen weer onder te leggen, en ging toen weer snijden….op het triplex plaatje dat ik onder het snijmatje had gelegd. Oeps. Beetje bot mesje nu 🙁 Ik heb nog lekker tot 5 uur buiten gezeten, heerlijk in de geur van de blauwe regen, tot de pot thee leeg en mijn blaas vol was.
Er werd weer voor me gekookt 🙂 , en terwijl de jongste haar maatschappelijke stage aan het vervullen was ( de scholieren noemen het “Ouwe douwe” oftewel: een ommetje maken met bejaarden die in een rolstoel zitten) zaten wij aan de verse spinazie ala creme (met Philadelphia), superkruimige aardappelen en kip cordonbleu ; het was weer ouderwets genieten vandaag!