Voor het slapen gaan namen de katten de dag nog even door,
En ‘s morgens boden Jon en Sherlock zich aan als assistenten in de naaikamer, zij hadden hier immers de meeste ervaring in, Jon had zondag geholpen met het uitzoeken van lapjes waar veel op te zien was
De bakken werden op elkaar gezet, zodat er meer ruimte was om te snijden
en toen kon het werk beginnen maar niet voordat Jon het haar van Sherlock had platgelegd, hij wist dat er foto’s gemaakt zouden worden, en dan moest de kleine man er toch mooi op staan. Sherlock onderging het lijdzaam.
Wat een klein snijmatje, hij legt zijn achterpootjes erop voor het geval het weg zou glijden.
Ooh dat ging net goed, multitasken is geen kattepis zeg
Na twee uur snijden hadden we twee bakken doorgespit met een hele mooie stapel vierkantjes als resultaat. Puk en Fay hadden al die tijd beneden meegedaan aan de bijentelling en brachten hun verslag uit toen ik even met een bakje koffie ging zitten.
Jon stelde zich vreselijk aan, zoooooo vermoeiend
Hij wilde even naar buiten, pootjes strekken, en Sherlock liep uiteraard voor mijn voeten lopend mee.
De bladeren van Canadese esdoorn beginnen zich uit te vouwen
De bloemen zijn er bijna allemaal afgevallen en liggen als een gelig tapijtje op de grond.
Ik vind het zonder vest aan toch te koud en ga weer naar binnen, de katten in mijn slipstream meenemend. Puk neemt plaats naast me, “nee, niet aan me komen”, lijkt hij te zeggen.
Fay springt gelijk weer op op mijn schoot
En dan krijgt Jon zijn gekke vijf minuten, waarvan hier twee
Na een kort bezoek met manlief aan het bestralingscentrum (alleen het hoofd dus met tien minuten klaar) en een lunch dook ik in de voortuin, onkruid trekken. De lelietjes-van-dalen schieten in de bak het dichtst bij de oprit overal omhoog, de nieuwe bladeren van de varens rollen zich uit, en de geraniums beginnen te groeien en bloeien
De rood bloeiende azalea vloekt een beetje
met het knalroze van de schoenlappersplant
Deze gele azalea staat op uitbarsten, nog een paar dagen en de bijen kunnen hier ook lekker van snoepen
Gedwongen naar binnen vanwege een regenbui, en als het weer even droog is maak ik een foto van de blauwe regen vanuit het keukenraam, hij staat nu volledig in bloei
Ik ben even klaar met buiten werken. De kamer inlopend zie ik dit, zo schattig, maar een tijdje later is het hommeles, Puk bespringt Fay en ze is er niet van gediend, zijn driften zijn niet de hare.
Al een paar weken hikte ik tegen het maken van een babyquiltje aan, ik had wel een paar ideeën maar kon geen knoop doorhakken, tot ik zag waar Carin aan bezig was, nee, niet de sokken, je moet even naar beneden scrollen. Ja, die ISpy quilt, geweldig is die, en zo poepiesimpel. Gelukkig had ik nog wel wat prent stofjes liggen, zaterdag en zondag ging ik aan de slag met snijden, maandag was de top af
en Jon hielp mee met het sandwichen.
Ik heb er een dubbele laag dunne machinewasbare wollen vulling tussen gedaan, extra getest op wasbaarheid. En over wassen gesproken: Arya was net zo lekker bezig toen ik mijn Bernina uit de trolley wilde pakken, jammer meisje, maar je moet er toch af.
maandagavond en dinsdagochtend was ik bezig met doorquilten, ik heb een vertrouwd quiltmotief gebruikt van boogjes, Orange Peel motief noemen ze het op internet. Klik hier om mijn blogje met uitleg van hoe dit te doen te bekijken.
Het doorquilten deed ik met een topstitch naald nr 90, lichtgrijze Decobob van Mettler in de spoel, en bovenop deze pittige kleur, gekocht in Edinburgh. Hij lijkt schreeuwerig, maar valt dus amper op
De bies wilde ik eigenlijk in het rood maken met een dun blauw randje, maar toen ik in mijn kasten zocht, vond ik een fris bont lapje wat ook heel mooi bij rood stond. Dan maar een bonte bies met smal rood randje (hoewel ik bij nader inzien toch beter bij rood en blauw had moeten blijven, veel rustigere inkadering van de bonte quilt. Maar goed, het is voor een niet quiltende ouderpaar en een baby voor wie het niet kleurrijk genoeg kan zijn, dus waar zou ik me druk om maken.
Jaren geleden had ik bij Sew Fresh Quilts (klik hier) de tutorial gezien hoe je deze twee kleurige bies maakt, (a Flanged Binding) het is eenvoudig te volgen op haar blog vanwege de duidelijke foto’s. Belangrijk is dat je de stroken in verstek aan elkaar naait en de naadjes open strijkt, anders krijg je later lelijke dikke bulten. Het was leuk om te doen, opgerold op een koffieblikje mocht het even wachten tot ik thuis was van een blokje om lopen.
Hier een paar foto’s tijdens het naaiproces, ik begon met een 4,5 meter lange rode strook van 1,75” breed en de even lange bonte strook van 1,5” die ik tegen elkaar aan naaide
De naad heb ik daarna over de bonte stof gestreken,
anders kreeg ik problemen met deze stap, het dubbel vouwen en strijken van de bies. Zie hoe mooi een heel smal randje rood nu te zien is, het lijkt op piping.
De bies kwam zo op de achterkant van de quilt, de kleur waarvan je maar een heel klein beetje wilt zien ligt omhoog. Ik lette op dat er geen naden van de bies in de hoeken zaten, want dat zorgt anders later voor dikke proppige hoeken. Gelukkig was Jon op dit moment buiten aan het spelen, anders zou hij zich er vast mee hebben bemoeid met alle gevolgen van dien.
Ik nam even een pauze en kreeg gezelschap van Loki die precies weet waar de kattensnoepjes vandaan komen als je maar lief genoeg kijkt of lang genoeg zeurt.
Verder met de bies vastspelden, ik heb gladde lange spelden met kekke greepjes die mooi kleuren bij de stof, zo niet handig.
Nu de overlappende delen op maat knippen (de ene strook moet de andere precies zoveel overlappen als dat de open gevouwen bies breed is)
Op deze foto zie je blokjesstof, puur uit noodzaak geboren; de achterkant was net iets te klein, de aangenaaide strook is zo totaal anders dan de felle zeeschildpaddenstof dat het gewoon mooi is, vind ik.
Dus de stroken netjes bijgeknipt
de uiteinden goed leggen en op elkaar spelden, en voor de duidelijkheid heb ik met een friction pen een naailijntje getekend
Even open vouwen om te checken of de rood/gele naadlijn mooi doorloopt
En dan naaien, hoe moeilijk kan het zijn? Nou, niet moeilijk als je goed oplet. Voordat ik het overtollige driehoekje van de bies afknipte, wilde ik nog even controleren of de bies echt lang genoeg was, en toen bleek er een draai in te zitten, sodeju
Voorzichtig lostornen (want schuin van draad) en nu goed opletten
Uiteinden vastspelden en dubbelchecken
En naaien maar. Keurig
Na nogmaals checken heb ik de flapjes afgeknipt en de naad open gestreken en daarna de bies dubbel gevouwen, netjes gedaan hoor, al zeg ik het zelf.
en eindelijk kon ik het vastnaaien op de achterkant.
Normaal strijk ik nooit in dit stadium, maar volgens Lorna is het beter dat je de bies naar de buitenranden toe strijkt om een scherpe vouw te krijgen, dus deed ik dat ook. De hoekjes omvouwen,
de boel op de voorkant vast klemmen en spelden, en naaien maar weer. Met de open teen voet ging dit prima, het rode randje links van de naald paste hier precies in, en de naald ging steeds keurig in de ditch, naaiend met een tikkeltje donkerder rood garen was later lastig te zien hoe de bies vast zat.
Neerleggen voor een foto ruikt Arya een verse quilt en wilt naar binnen
No way, denkt Jon, deze is helemaal voor mij alleen
Dit is een quilt waar je naar blijft kijken
Er zitten zelfs katoenen stoffen in van kinderkleding van 20 jaar geleden, zo leuk om te zien.
Wat is het maken van dit soort quiltjes toch leuk, eigelijk zou ik er gewoon een paar op voorraad moeten hebben, beetje vooruit werken. Zouden er quilters zijn die dit doen?
Allemaal beestjes in huis 🙂 ik heb een babyquiltje gemaakt voor het zoontje van een collega van DH en DS, patroon heet animal whimsy, het is een ontwerp van Amy Bradley. Op werk Quiltshop Leur) zag ik dit patroon toen een klant het linker quiltje bracht om door te laten quilten, en ik vond het zo leuk dat ik het patroon gelijk kocht.
Ik had nog een FQ thuis liggen van een hele leuke rode stippeltjesstof voor de rode tussenblokken, en deze 5 blokken haalde ik er net uit, lekker hoor. Eindelijk kon ik weer dit ideale linaaltje gebruiken van BlocLoc, jaren geleden op een beurs gekocht bij Veltropshop de schuine naad komt precies in de groef te zitten, de groef is mat van kleur. en zo glijd je met de liniaal diagonaal over het blokje om de juiste afmeting te kunnen snijden, zonder dat het blokje verschuift of de liniaal over de naad wiebelt tijdens het snijden, vanwege de kwart inch uitsparing diagonaal op de liniaal. Ik maak dit soort blokjes altijd een beetje groter dan dat ze moeten zijn, zodat ik ze netjes vierkant op maat kan afsnijden.
Hier is de top net klaar en loopt Zopje er even overheen om te laten zien hoe klein het quiltje is. Mijn opmerking dat de mensen het ook aan de tegels van 40×40 cm kunnen zien vond hij niet duidelijk genoeg. Ik heb een dubbele laag wollen tussenvulling gedaan zodat het lekker zacht is als de kleine er op ligt, en heb het niet al te intensief doorgequilt.
Bovengaren met Aurifill en onder in de spoel heb ik van Wonderfill de Decobob gebruikt; ik had een paar maanden geleden bij Quiltshop Online van Marlies een grote klos gekocht toen ze tijdens het quiltweekend in Putten met haar winkel erbij was. Het is een hele dunne maar ook een hele sterke garen, ik heb nog niet eens een half spoeltje opgebruikt in deze quilt (met normaal garen zouden het zeker twee spoeltjes zijn geweest), echt voor herhaling vatbaar! Eén keer vergat ik tussen de bedrijven door de quilt op de naaimachine te leggen, en toen kroop Loki gelijk in het holletje, dus daarna maar weer omhoog met die handel. Ik kwam er te laat achter dat ik was vergeten om de ogen er op te zetten, de foto hieronder is gemaakt na het wassen in de machine en plat liggend drogen. de ogen borduur ik er op met een platte steek en met 2 draads DMC garen, heel onhandig zo, maar goed, ik ben er bijna. Ik had de ogen van het paard met de machine gedaan, maar dan krijg je aan de achterkant zo’n harde toestand van steekjes, niet leuk.
Ik moet nog bij de ezel de ogen maken en dan rond alle ogen nog quilten, label erop zetten en klaar. Volgende week gaan de collega’s van het kantoor op kraamvisites en verlaten beide quilts ons huis. Onderstaand quiltje is dus voor een meisjesbaby gemaakt.
En alsof het niet genoeg is heb ik ook nog allemaal beestjes in en rond de vijver, het is echt genieten, soms. Daarover meer in het volgende blogje.
Een maand voor de afleverdatum arriveerde een heel klein babymeisje bij een collega van DH en DS, en moest ik snel aan de slag, dacht ik. Ik had een mooie romantische rozenstof
en genoeg witte stof om dit patroon te maken, van de Missouri Quilt Company, het is echt de moeite waard om daar op zoek te gaan als je snelle quiltpatroon zoekt. Let wel op dat door de snelle-snij-stik-snij techniek je vaak met blokken eindigt die zeer onstabiel zijn, alles schuin van draad bedoel ik daarmee. Voorzichtigheid is geboden met strijken en zo. Dat gezegd hebbende gaan we verder:
De tutorial is een 6 minuten durend filmpje, maar voor wie liever iets op papier heeft staan is het patroon ook hier te koop.
Ik had geen idee hoe de quilt zou worden met de gekozen stof, er leek weinig contrast te zitten in de kleuren, maar ik waagde het er gewoon op. De banen van de stofprint liepen in de lengte van de stof, ik had 125 cm van deze stof, daar moest ik het mee doen. Ik sneed uit de lengte 4 stroken van 1,10 en uit de witte stof uit de breedte 4 stroken, eerst even kijken hoeveel blokken ik hier uit kon halen, om zo uit te kunnen rekenen of ik wel genoeg stof had voor ene babyquiltje van ongeveer 100x 120 cm. Gelukkig is het gelukt! Ik haalde uit 3 stroken crème en 3 stroken bont 6 blokjes van 8,25 inch (21 cm). Handig om zo uit te rekenen als je een Jelly Roll gebruikt. (maar snijd je zelf dan heb je voor 3 stroken (van 2,5) 19 cm stof nodig.
Dit quiltje van 100×120 cm is gemaakt van 30 blokken, reken maar uit.
Oh, wil je dat ik dit doe? Vooruit dan maar:
30 blokjes= 5 keer 6 blokjes 😉 dus heb je van bonte stof 5x 19 cm nodig, en van de effen stof hetzelfde, dus van beiden een meter.
Maar je hebt altijd wat snijverlies doordat je na elke 5 stroken snijden of zo even even de snijlat haaks op de stofvouw moet leggen en dan de stof recht af moet snijden. Als je nl strook na strook snijd afgaande op de lijnen van de liniaal, dan raak je vaak ongemerkt een beetje uit het lood tov de stofvouw. Maak je nu niet na een x-aantal keren snijden deze correctie, dan zie je bij het openvouwen van de strook een lichte (of zware) V vorm in de vouw. Niks mis mee zou je zeggen, maar dit deel kan je gewoon niet gebruiken, tenzij je freestyle wilt gaan met de blokken, maar niet op mijn klok(*1), dus ik snij wel elke 5 stroken of zo, en ja, dan ben je soms een halve cm aan stof kwijt. En vele halve centimeters maken snel een decimeter.
De twee 3-baans-stroken tegen elkaar genaaid en gestreken (kijk maar in het filmpje hoe) ging ik vrolijk snijden, ik heb een driehoeksliniaal, maar je kan het overal mee snijden, zolang de punt die tegen de stiklijn ligt 90 graden is
het liniaal steeds draaiend snijd je zo de hele baan door,
elke keer ligt de punt tegen de stiklijn aan. Snijd de hoekjes af
zodat de gesneden delen eenmaal open gestreken mooie vierkantjes vormen zonder oortjes op de hoeken.
En dan komt het heerlijke uitleggen,
verdelen van kleuren en verbazen over het verrassend resultaat!
Toen de top klaar was (dezelfde dag) hoorde ik van DH dat het kraambezoek pas over een maand of zo was, om het gezin bij te laten komen van de komst van hun tweede kindje. Dát had hij nou net niet moeten zeggen, want toen ging ik in de relax stand voor tien dagen.
Gelukkig greep ik mezelf weer bij de kladden, hij moest toch af komen, en met een mooie wollen vulling en een lief achterkantstofje ging ik aan de slag, sandwichen op de lattenmethode (ik heb bovenaan in mijn blog een mapje met tutorials, kijk maar) vastgezet met veiligheidsspeldjes, en doorquilten met kleine en wat grotere rondjes, en rondje in rondje, ik zat te genieten. Zie dat de onregelmatigheden van de rondjes echt niet opvallen in het grote geheel, en al helemaal niet als de quilt gewassen is, dus relax en geniet van het proces.
De King Tut garen beviel me toch niet zo, dus ging ik over op een dunnere glanzende Aurifill , en dat quilte veel lekkerder, het voelde minder hard aan.
Wel viel het me op dat ik de quilt beter diagonaal onder de machine kon leggen zoals op de foto hieronder, draadrichting van de stroken lopen nu ook van links naar rechts of van rechts naar links;
je hebt je handen links en rechts van de naald en als je dan de boel strak houd (niet door trekken, maar gewoon door gezonde spanning op de stof te houden) en de schuin van draad loopt ook van links naar rechts zoals op de foto hieronder
zou je de boel mogelijk kunnen uitrekken en dan zou je mogelijk rek naar de randen kunnen quilten met golvende randen als gevolg. Ik schrijf nadrukkelijk mogelijk, want dit heb ik niet wetenschappelijk bewezen, maar ga op mijn gevoel en verstand af. Uiteraard kwam Loki ook even testen of de quilt lekker zat,
ik zag wel dat ze op tafel zat, maar niet dat ze ook op de quilt zat, en opeens voelde ik flinke weerstand toen ik het wilde doorschuiven, en diep beledigd sprong ze van tafel af om boven naar haar vriendje te gaan, want daar mocht ze wel op de quilts liggen.
op het gras leggen voor de foto, en toen de bies erop zetten, schuine stroken gesneden uit de resterende rozenstof, en ik hield nog een stukje over. Oh zie ik daar golvende randen
snel in de wasmachine, bonte wasprogramma met 800 toeren, en daarna plat liggend op een niet afgevende dikke quilt laten drogen. Hij is heel mooi uit de strijd gekomen,
het ziet er heerlijk romantisch uit en voelt lekker soepel en zacht aan. Nog een detailfoto na het wassen en drogen bij daglicht, een fris ogend romantisch meisjesquiltje. En nu op naar het volgende babyquiltje, voor een jongetje deze keer, ben benieuwd wat voor patroon het gaat worden. 🙂 *1: niet op mijn klok: not on my watch. (niet als ik het voor het zeggen heb)
Voor twee niet meer zo kersverse baby’tjes (de tandjes zijn al bijna doorgebroken) heb ik afgelopen voorjaar twee kleine quiltjes gemaakt, de tops waren al voor de zomer klaar, eentje had ik zelfs al doorgequilt, maar toen kwam de verhuizing en daarna kon ik de quiltjes nergens meer vinden. De tweeling was nog niet geboren, dus geen paniek, maar nadat vorige maand de kraamvisite-datum werd geprikt op half januari (we gaan met een hele groep oud-collega’s) begon ik hem toch wel te knijpen, en in gedachte zag ik mezelf al nieuwe quiltjes maken.
Vorige week wilde ik de stapel dekbedden en kussens die in zakken in de hoek van onze slaapkamer naast de kledingkast liggen goedleggen nadat Zopje er een zooitje van had gemaakt, en ik zag onderop de omgevallen stapel een grote zwarte vierkante ritszak waarin volgens mij de quilts zaten die van het logeerbed uit ons vorige huis afkwamen. Hoopvol keerde ik de tas op ons bed om, en jawel, tussen twee opgevouwen quilts zaten de babyquiltjes! Helemaal blij heb ik ze de volgende dag afgemaakt en gewassen, ze kwamen mooi uit de droger,ik was wel blij met de colorcatchers, die kwamen er knalroze uit!
en de andere, Ik had nog een leuke egeltjesstof in hetzelfde groen liggen waar de binding van 2,5 inch mooi uit kon, de Clover knijpertjes had ik ook weer gevonden om zo de binding er op te kunnen zetten, heel handig!
nu nog even twee labels maken, waarom heb ik dat ook niet gelijk gedaan?
Nou, hierom: Ik ga voor twee lieve echtparen twee quilts maken (elk eentje), en van een kreeg ik al hun wens door, namelijk de Mesmerized quilt in roze/grijs; het is een Log Cabin patroon, maar dan met een andere layout dan de klassieke. Het patroon komt van Piece N Quilt , je kan het patroon downloaden tegen betaling bij de FatQuarterShop.
De drie gele proefblokken die tegen mijn designwall zijn geplakt zijn enorm, ik schrok er even van, 🙂 elk blok meet 12,5x 12,5 inch (bijna 32 cm) ik wilde eerst zien of het patroon klopte, wat is het leuk om te maken! Uit 1 FQ haal je precies 3 blokken als op de designwall, ik heb al gezien dat ik 26 grijze FQ’s nodig heb, en dan nog 5 meter roze stof, hier zit dan de binding ook meegerekend. Als je uit eigen voorraad kan pakken is het een mooie stash killer, en dus ga ik er voor mezelf voor de lol ook eentje maken.