Tag archieven: Amy Bradley

Find-, hug-, buy- and stash the fabric

Nadat ik de huisjesquilt had afgemaakt, zou ik in principe een andere UFO afmaken, maar ik vond op zoek naar mijn stofjes behorende bij de UFO nóg een patroontje van Amy Bradley, en deze was te schattig om te laten liggen, en al snel waren de eerste blokjes al op stof gestreken, de fabric hugging lady is al genaaid, machinaal met een festonsteek en met stik en trek op de achterkant om samentrekken van de stof te voorkomen.

Ik had het patroon zeker twee jaar geleden gekocht in Quiltshop Leur klik hier voor het patroon, als het geen drie jaar geleden was. Even een vluggertje tussendoor, dacht ik, toen ik op 1 April alle vier de blokjes klaar had

maar er kwamen andere zaken tussendoor, en zo duurde het toch een maand voordat ik hem kon ophangen. Het uitzoeken van een leuke borderstof viel nog niet mee,

je wilt niet dat de border de aandacht steelt van het onderwerp, en zo werd het deze streepjesstof, een week na het starten was hij gesandwicht en kon het leuke quilten beginnen.

Het dollar teken heb ik wel met de machine gequilt met zwart garen, maar Kat-ching niet, want ik moest dan op zo’n klein stukje zoveel aan en afhechten, daar had ik echt geen zin in, de micron pigma pen lijn vond ik voldoende.

Loki zorgde voor het materiaal dat het niet van tafel gleed of rolde, vlak voordat ik deze foto maakte was ik het klosje garen kwijt; ze zat er met haar poepertje boven op!

En toen ik het klosje (Superior Threads, Rainbows nr 842) op de naaimachine zette en het garen inreeg, hield ze het goed in de gaten,

het is een portret hoor, dat kleine zwarte poesje, die zelfs op de naaimachine klom toen ik bezig was

en het draad met haar pootje tegenhield.

Ik heb ze mee naar beneden gelokt door even in de tuin te gaan werken en heb het quiltwerk van de streepjesstof op de bee gedaan, wel zo handig.
Toen al het quiltwerk klaar was, kwam de quilt nogal geplooid en golvend uit mijn tas woensdagochtend, een korte wasbeurt zou dat wel verhelpen, maar toen ik hem uit de wasmachine haalde zag ik dat ik wat was vergeten vast te naaien

Ojee, niet zo handig, maar het viel gelukkig mee om nog op de naaimachine vast te zetten met de festonsteek, omdat de quilt maar klein was en de bochten van het losse stukje gering. Een bies (1,25″) gesneden, ophangsleuf erop gespeld en een label geprint.

Goed bezig! Ook met het vastnaaien van het label zat de controleur erbij, even kijken of het wel een stevig genoeg draadje is, dit was op 4 Mei

en daar hangt hij dan, gezellig en vrolijk te wezen.

In het pakketje zaten labels met tekst Find the fabric, Hug the fabric, Buy the fabric, Stash the fabric, maar ik kon ze nergens vinden en laat het dus zo, dit quiltje heeft geen woorden nodig om het te snappen.

Mijn twee Amy Bradley quiltjes zijn te zien met de tentoonstelling in het Trouwkerkje in Etten Leur (aan het van Bergenplein, vlak bij de winkel) 15 Mei t/m 21 Mei. Of ze hangen in het kerkje, of ze hangen in de winkel, dat is nog een verrassing.

Labelen

Op een quilt hoort een label, tenminste, als je de quilt ooit ergens in een winkel of tentoonstellingsruimte wilt ophangen, en het is ook handig voor jezelf als je wilt weten wanneer je de quilt hebt gemaakt. Voor de gezellige ‘Stitch a little, talk a lot’ quilt die in Mei op de tentoonstelling in Etten-Leur komt te hangen heb ik een foto van de quiltdames verkleind en gewoon op witte popeline geprint, (popeline heeft een hele fijne dichte weving net als batik, en hierdoor komt de tekst en foto scherp afgedrukt). De stof had ik op maat geknipt op freeserpaper gestreken, en dit ging zo de printer in na een schietgebedje. Het ging hierna tien tellen onder de hete strijkbout ter fixatie. Deze quilt zal niet vaak gewassen worden, dus ben ik niet zo bang van verblekende tekst of foto.

Ik had al eerder al alle gegevens op de achterkant geschreven met een micron pigmapen, het label is voor de duidelijkheid.

Nog even de speldenkussentjes gevuld, nee, het ligt niet aan je ogen, de foto is wazig.

de oogjes van de kat heb ik met mettler machinaalborduurgaren geborduurd, en klaar is deze quilt

Voor de ‘My Home or Yours’ quilt zat bij het patroon een label op papier getekend, dus snel overgetrokken op stof, en nadat het huisje erop zat met needleturn appliqué, jawel, wilde ik voordat ik de tekenlijntjes ging borduren toch ook maar de tekst er opzetten. Spellingsfout in de naam van Lynette werd gecorrigeerd, beetje slordig maar daar zou ik me met een krul wel uit hebben kunnen borduren. Maar toen ik daarna My Homo schreef en van de o een e maakte en zag hoe rommelig dit er uit zag,

had ik hier zo de pee in dat ik niet eens wilde proberen dit te verbloemen met een krul in de o. 🙁 Volgende keer eerst alles op stof schrijven, en dan pas appliqueren, of een uitwisbare pen gebruiken.
Terwijl de quilt gewassen en gedroogd werd (hier ligt hij kleddernat na een korte bonte 30 graden was met 600 toeren centrifugeren op de grond in een kamertje met de deur dicht te drogen)

heb ik maar een simpele label geprint, en het er op genaaid. Natuurlijk kon ik ook hier mezelf weer betrappen op een ~~fout~~ slordigheid, want ik kwam er pas achter dat ik hem op zijn kop had vastgenaaid toen hij vast zat. Een label met hindernissen zullen we maar zeggen.

Stitch a little, talk a lot

Twee weken geleden pakte ik het patroon van Amy Bradley ‘Stitch a little, talk a lot’ voor de zoveelste keer van de snijtafel, maar deze keer was ik echt van plan om hem te maken. Ik had het afgelopen zomer voor mijn verjaardag gekregen van mijn zoon, hij had hem gekocht bij Quiltshop Leur, ze hebben er nog veel meer :-).
Het uitzoeken van de lapjes was een hele kluif, ik geloof dat ik alle bakken en kastjes heb doorgespit voor net dat ene bloemetje, dat speciale grijze en ik wist dat ik nog een stukje zilver had, maar wáár?
De volgende middag wilde ik er verder mee gaan, Zopje op de lapjes te slapen, hij heeft er een neus voor en gaat altijd op verse stapeltjes stof liggen, de boef.

Eerst moesten alle patroondelen op plakvlies overgetrokken worden, toen kon ik ze op de achterkant op stof strijken en uitknippen, Loki komt kijken wat ik aan het doen ben en springt er pardoes bovenop.

Daarna kon het leuke werk beginnen; als een puzzel alles op z’n plek leggen,
hier liggen de onderdelen los op het papier, het ziet er al nu al leuk uit!

Loki zocht naar restjes papier, ik had gelukkig de belangrijke patroondeeltjes elders verstopt.
De onderdelen streek ik eerst op hun plaats op een teflon bakvel (gekocht bij een bakwinkel), deze zat vastgespeld op het patroondeel dat op een stijkplankje lag, zodat het niet kon verschuiven. In de quiltwinkel kan je ook teflonvellen kopen voor dit doel, klik hier ze zijn niet goedkoop maar je doet er je leven lang mee.
Toen ik met dame nummer drie bezig was,

had ik de andere twee dames even tegen het behang geplakt zodat Loki er niet mee aan de haal kon gaan, ze lieten de volgende dag gelukkig makkelijk los.
Eenmaal alles klaar kon ik het op de ondergrond strijken,

ik gebruikte hiervoor een printloze witte (quilt)katoen, want ik wist dat je na het doorquilten weinig zou zien van een evt. printje.

De lijntjes op handen, tafelkleed en kleding tekende ik met een Friction pen, het verdwijnt na verhitting, maar omdat ik er overheen ging naaien zou het geen ramp zijn als het niet zou verdwijnen.

Voordat ik kon gaan vast naaien heb ik op de achterkant Stik en Trek papier gespeld, dit om samentrekken van stof te voorkomen,

Op de Pfaff 2030 zit een hele mooie festonsteek, ik gebruikte overal bruine (2360) Aurifill behalve voor de zwarte stoffen, deze heb ik met zwarte Gütermann gedaan, gewoon omdat ik geen zwarte Aurifill had.

Wat een klus zeg, heel veel draaien en keren, met een top die stijf is van het papier en de vast gestreken onderdelen. Halverwege was ik opeens het bonbondoosje en de bruine snoeppapiertjes kwijt, gelukkig waren ze nog niet ingepikt door Loki, die alles goed in de gaten hield wat op de tafel gebeurde. Het Stik en Trek papier trok/ritste ik zo los na afloop, het is te stug om te laten zitten, het is even een werkje waarbij je moet opletten, je wilt namelijk niet het naaiwerk lostrekken.
Borders zaten er zo op, wat een verschil maakte dat zeg!

Leuke achterkantje gevonden, past qua kleur niet echt erbij, vond de dame met blauwe jurk ook, maar de maat was perfect

Sandwichen heb ik gedaan met kopspeldjes omdat ik te lui was om op zoek te gaan naar mijn veiligheidsspelden, ze bleken gewoon beneden op tafel te liggen, ontdekte ik, toen ik mijn Bernina van tafel haalde om boven neer te zetten voor het quiltwerk. Opruimen na gebruik is niet mijn sterkste kant momenteel, maar het maakt een mens wel inventief. Bij zo’n kleine quilt kan het ook best met speldjes, de kans dat je er in grijpt is klein.

Nadat ik hem in de ditch van de border en op alle lijntjes rond en op de applicaties had doorgestikt, hield Loki de quilt warm voor me, ik moest even nadenken hoe ik de rest ging doorquilten, en met welke kleur, het grijze of wit.

oh je gaat verder?

Het origineel was met spiralen doorgequilt, maar ik wilde net even wat anders, en zo kwam ik op een beetje Mc.Tavish-achtige toestand, (klik hier voor een uitleg van Leah Day) en voor de border hetzelfde maar iets groter motief. En heel af en toe ging ik met het witte garen over de rode border,

balen, maar snel opgelost door het foutje aan te stippen met rode pigmapen.

Het is dat je er nu schuin tegenaan kijkt dat het lijkt of ik wat ben vergeten te kleuren, recht ervoor staan kijkend zie je er niks meer van. Niet vergeten om dit even te fixeren met de strijkbout (het kleine Clover strijkijzertje is hier prima voor, daarmee kan je heel precies het puntje aanraken).
Even eten, de quilt leg ik op de machine, Loki ligt op de strijkmat en een restje vulling

En opeens is hij een dag later af, 🙂

de ophangsleuf zat in een mum van tijd vast, het stokje had ik nog liggen; deze is wel een beetje krom en te lang, maar voor de foto kan het wel.

ipv een label heb ik de tekst (mijn naam, woonplaats, naam van de ontwerpster en datum) er gewoon achterop geschreven met een zwarte Micron pigmapen, een label kan altijd nog.

Oei, ik zie nu dat ik de poezenoogjes ben vergeten,

dit doe ik morgen wel even met een DMC draadje, een paar steekjes felgroen met in ’t midden een streepje zwart.

“De bies had netter gekund”, ik hoor het ze fluisteren……..

maar jullie weten het hè: beter af dan perfect ?

Beestjes

Allemaal beestjes in huis 🙂 ik heb een babyquiltje gemaakt voor het zoontje van een collega van DH en DS, patroon heet animal whimsy, het is een ontwerp van Amy Bradley. Op werk Quiltshop Leur) zag ik dit patroon toen een klant het linker quiltje bracht om door te laten quilten, en ik vond het zo leuk dat ik het patroon gelijk kocht.

Ik had nog een FQ thuis liggen van een hele leuke rode stippeltjesstof voor de rode tussenblokken, en deze 5 blokken haalde ik er net uit, lekker hoor. Eindelijk kon ik weer dit ideale linaaltje gebruiken van BlocLoc, jaren geleden op een beurs gekocht bij Veltropshop
de schuine naad komt precies in de groef te zitten, de groef is mat van kleur.
en zo glijd je met de liniaal diagonaal over het blokje om de juiste afmeting te kunnen snijden, zonder dat het blokje verschuift of de liniaal over de naad wiebelt tijdens het snijden, vanwege de kwart inch uitsparing diagonaal op de liniaal. Ik maak dit soort blokjes altijd een beetje groter dan dat ze moeten zijn, zodat ik ze netjes vierkant op maat kan afsnijden.

Hier is de top net klaar en loopt Zopje er even overheen om te laten zien hoe klein het quiltje is.
Mijn opmerking dat de mensen het ook aan de tegels van 40×40 cm kunnen zien vond hij niet duidelijk genoeg. Ik heb een dubbele laag wollen tussenvulling gedaan zodat het lekker zacht is als de kleine er op ligt, en heb het niet al te intensief doorgequilt.

Bovengaren met Aurifill en onder in de spoel heb ik van Wonderfill de Decobob gebruikt; ik had een paar maanden geleden bij Quiltshop Online van Marlies een grote klos gekocht toen ze tijdens het quiltweekend in Putten met haar winkel erbij was. Het is een hele dunne maar ook een hele sterke garen, ik heb nog niet eens een half spoeltje opgebruikt in deze quilt (met normaal garen zouden het zeker twee spoeltjes zijn geweest), echt voor herhaling vatbaar! Eén keer vergat ik tussen de bedrijven door de quilt op de naaimachine te leggen, en toen kroop Loki gelijk in het holletje,
dus daarna maar weer omhoog met die handel.
Ik kwam er te laat achter dat ik was vergeten om de ogen er op te zetten, de foto hieronder is gemaakt na het wassen in de machine en plat liggend drogen.
de ogen borduur ik er op met een platte steek en met 2 draads DMC garen, heel onhandig zo, maar goed, ik ben er bijna. Ik had de ogen van het paard met de machine gedaan, maar dan krijg je aan de achterkant zo’n harde toestand van steekjes, niet leuk.

Ik moet nog bij de ezel de ogen maken en dan rond alle ogen nog quilten, label erop zetten en klaar. Volgende week gaan de collega’s van het kantoor op kraamvisites en verlaten beide quilts ons huis. Onderstaand quiltje is dus voor een meisjesbaby gemaakt.

En alsof het niet genoeg is heb ik ook nog allemaal beestjes in en rond de vijver, het is echt genieten, soms. Daarover meer in het volgende blogje.

Quilt Diva

Afgelopen week ben ik bezig geweest met het doorquilten van de quilt die mijn moeder heeft gemaakt, de Quilt Diva van Amy Bradley ,

mijn moeder heeft het originele patroon verkleind (is nu 90 cm hoog) en gebruikte alleen maar zelf geverfde stoffen, is het niet enig?

de versiersels zoals oorbellen komen er later pas aan. Ze had hem zelf al doorgequilt met een intensieve meander, maar was niet tevreden over het resultaat, ook omdat de applicaties allemaal begonnen te plooien. Nadat ik met stomen de gaatjes van het meanderwerk zoveel mogelijk had weggewerkt (na het wassen trekken de meeste vanzelf weg), ben ik eerst alles in de ditch gaan quilten met transparant garen, ook langs de neus en mond, en daarna ben ik lijntjes gaan trekken met een speldje, het klosje op de buik nam ik als middelpunt

De gebruikte stoffen zijn heel fijn van weving, en daardoor bleven de lijntjes heel goed zichtbaar, te goed, want je ziet precies waar ik naast het lijntje heb gequilt. Ik heb zachtgele Raiman rayongaren gebruikt, deze is heel dun en heeft een mooie glans. Hier ben ik op de helft, het viel niet mee om over de langere einden het liniaaltje goed in bedwang te houden.

De lijnen kreeg ik recht gequilt omdat ik met het voetje langs een liniaal gleed, de liniaal hield ik stevig op de top gedrukt, door de anti-slip laag (van die dunne transparante folie die je op de douchebak kan plakken, kijk bij de bouwmarkt) die ik er onder had geplakt had de liniaal minder neiging om te verschuiven. Geen werk wat je uren achtereen kan doen, dus tijdens de pauzes mocht de quiltdiva hangen.

En nadat ze klaar was zag ik het beoogde resultaat, ze staalt! Op de donkere rand heb ik gewoon rechte lijntjes gequilt, piano bars noemen ze dat, op een halve inch van elkaar, ongeveer.

Je ziet dat ik hier en daar niet op het gekraste ljjntje heb gequilt, de stralen zijn niet allemaal even breed, maar het stoort niet, het maakt het mijns inziens juist wat interessanter. Foto’s van de achterkant komen er nog aan, internet is heel traag en ik sta op punt om de deur uit te gaan voor het quiltweekend in Putten, mijn moeder komt er zo aan met de trein.