Categoriearchief: Baby quilts

Top na top

Het gaat weer wat beter met mijn pols, als ik voorzichtig aan doe -dus niet alles achter elkaar willen snijden maar uitsmeren over een of twee dagen- dan kan ik nog wat met de gesneden lapjes doen, en dat voelt weer heel lekker! Jullie zagen in mijn vorige blog dat ik aan een babyquiltje was begonnen,
Schermafbeelding 2015-06-11 om 14.51.07
Na drie keer zuchten was de top klaar 🙂
Wat mij erg beviel met het naaien, was het webben (zal vast wel een andere naam hebben), dus je naait alles als een ketting aan elkaar, en dan hoef je alleen maar te strijken en om te vouwen en weer te naaien, zonder dat er een speld aan te pas komt liggen de kruispunten al strak tegen elkaar aan.

het vergt wel enige organisatie, afwezigheid van op tafel springende katten én oplettendheid, maar dan komt het ook mooi uit.

Na nog een paar keer zuchten, na het zoeken van een geschikte randstof bij de andere stofjes die ik voor mijn verjaardag had gekregen van dochterlief, een knalroze satijn door mijn moeder geverfd,

kwam ook de tweede top klaar! Ik heb niet gelet op hoe de printjes kwamen, dat de meesten mooi als wieken aan de molen van richting veranderen is puur toeval.
Schermafbeelding 2015-06-11 om 14.38.33 Het zuchten bij deze top kwam van ver toen ik er achter kwam dat een grote print zoals die bollen niet zo geschikt is voor dit patroon, ook omdat je moet opletten dat de kleine driehoekjes nog wel opvallen. Ik heb heel even overwogen deze bollenstof te vervangen door een andere stof, maar gelukkig kon ik loslaten. Het eindresultaat is een vrolijke quilt, en als het een huilbaby is, ligt het niet aan dat ene printje dat niet klopt.

En top drie is ook al in de maak, niet voor een baby, tenminste, niet dat ik weet 🙂 , van een bij Mascha gekochte charmpack,

en de bordeaux rode stof die ik nog had is prachtig gevlamd, niet van Moda (van stof.dk), en de kleur zit er precies in. De vierkantjes heb ik 2 inch gesneden. Door later alle blokken aan elkaar te naaien worden de rode hoekjes nog kleiner en dus iets subtieler.
Lekker ketting naaien,

ketting strijken en ketting omstrijken,

het fijne van niet eerst losknippen is dat de stoffen strak blijven liggen tijdens het omstrijken van de hoekjes en je de minste kans op vervorming krijgt.
En dan is het een kwestie van de juiste hoeveelheid omgestreken hoekjes eraf knippen, en tegen de muur plakken. De afgeknipte hoekjes gaan deze keer in de zak voor een dame van de bee die ik er heel blij mee maak.

Eerst wilde ik de printjes mannetje aan mannetje leggen,

of moet ik zeggen: dametje aan dametje, want het zijn wel erg vrouwelijke stofjes, maar ik vond het een beetje te zwaar en te druk ~~en te saai~~, en toen ontdekte ik een sjieke Rudolf Randolph die wel met de dames wilde flirten, gelukkig heb ik nog twee meter van deze lichte stof, dus ook genoeg voor een mooie rand,
en kijk eens aan, dit is volgens mij helemaal raak! Lekker luchtig, zomers. De stofjes heb ik nog niet goed verdeeld op de wand, ik heb toen het idee in me opkwam snel gesneden en geplakt. Morgen snijd ik de rest van de lichte vierkanten, ik wilde eigelijk achter mekaar door doen, maar gelukkig greep mijn verstand in.

Babystapjes

Ik ben aan een nieuwe quilt begonnen, na het maken van blokken voor de loterijquilt voor de bee

begon het erg te kriebelen; ik gebruik stoffen die ik voor mijn verjaardag heb gekregen van Evelien (in ’13 &’14 ) gekocht bij Birdblocks, en stof door mijn moeder geverfd voor de rand, het gaat een babyquiltje worden. (Het snijden van de stoffen heb ik ook in babytempo gedaan)

Ik kreeg een vraag hoe ik het deed met het naaien van de blokken, of ik niet in de war raakte met de kleuren. Ik maak gewoon een mini versie van waar welk stofje komt op mijn designwall, en toen ik tevreden was plakte ik kleine stukjes op papier,

en heb alle gesneden lapjes op deze volgorde gestapeld en genummerd.
Mocht ik het nou mee naar de bee willen nemen, dan zou ik elk stapeltje apart in een zakje stoppen, en de layout meenemen. Of ik naai op de bee alleen maar de hoeken, en stop ze dan steeds weer terug in eigen zakje.
Ik heb eerst de randblokjes gemaakt, vond het zo handig hoe Janny het had gedaan met de loterijquilt 🙂

Een andere vraag was hoe ik deze blokjes bij de hoeken netjes kreeg.
Begin door de stof die je wilt gebruiken goed te strijken, vouwen en rimpels eruit, evt met versteviger (Mary Ellen’s Best Press is heel fijn), strijk de stof niet te hardhandig, hij mag niet uitrekken. Uiteraard zijn er nu in mijn gebruikte en gesneden stoffen vouwen te zien, een typische “do as I say, not as I do” geval.

Hoe ik het verder wel doe: ik check eerst of de gesneden blokjes kloppen van afmeting, dus dat ze echt (in mijn geval) 10x 10 of 5x 5 cm zijn. Met het snijden kan je hier al mee de fout in gaan, door het lijntje van de 5 cm naast de rand van de stof te leggen ipv precies op de rand van de stof. Je snijdt dan geen 5 cm brede strook maar een heel klein beetje smaller.
Goed:
Fout: Kijk hier voor foto en uitleg in het Engels:
http://quiltville.blogspot.nl/2012/02/making-cut.html
Ik werk trouwens niet graag in centimeters, omdat mijn naaivoetje een kwart inch voetje is, en je na het naaien op rare eindgetallen uitkomt, maar soms kan het niet anders, of (en dat was nu het geval) ben je in een vlaag van verstandsverbijstering al klaar met snijden en vraag je je af waarom je in vredesnaam de centimeterlat heb gebruikt!
Met het opnaaien van het kleine vierkante blokje op de hoek van het andere lapje plak ik het met de lijmpen op de hoek even vast (heb problemen met spelden) zodat het niet kan verschuiven,

Zien jullie dat (middelste) dunne zwarte lijntje op mijn naaimachine? Dat loopt loodrecht op de de naald af en geeft de middenlijn aan van het vierkante lapje, als de naald in de punt van het lapje staat en de andere punt van het lapje precies op het lijntje blijft tijdens het naaien. Op deze manier hoef ik geen lijntjes te tekenen op mijn lapjes. Maar nu is het kleine vierkantje van dikke stof en moet ik de naad een tikje smaller naaien, dus heb ik de naaldstand 1 tikje naar rechts gezet maar houd wel gewoon het zwarte lijntje aan als richtlijn.

Op deze manier naai ik tegen de middenlijn aan vanaf de buitenpunt gezien, dus ik naai niet precies in het midden diagonaal door. Als je wel precies in het midden diagonaal naait, en je vouwt het hoekje om, dan heb je hele grote kans dat het driehoekje dat je omvouwt nét niet groot genoeg is om het blok weer vierkant te maken. Dit komt door de dikte van het garen en de stof in de naai/vouwlijn. Hoe dunner de stof en het garen is, hoe minder stofverlies er is in de vouw.

Naai naast het stiklijntje, haal dan het vorige (linker) stiksel uit, en klaar ben je

Door net naast het lijntje te naaien is het driehoekje nu wel groot genoeg om een exacte vierkant te krijgen. En nooit de punt tegenhouden tijdens het begeleiden van de stof, het is rekbaar en dan ga je rare vormen krijgen. Je moet het losjes vasthouden (met vinger, satestokje, tornmesje of pincet, en het transport van de naaimachine zijn werk laten doen. Boventransport (in de vorm van een voetje of ingebouwd) is een aanrader met patchwork.
Afknippen en naad van punt weg omstrijken

En dan kan je met het omstrijken van het driehoekje ook nog de mist in gaan, doordat je te hard duwt tegen de naad aan, waardoor het vierkantje vervormt (de vouwlijn is op de schuin van draad, dus rekbaar). Alles met beleid.
En dan naai je de blokjes twee aan twee aan elkaar zoals hier, wel eerst kijken hoe de anders gekleurde hoeken moeten liggen.

en dan naai je de twee helften met de naden stotend tegen elkaar aan.

Let op dat je niet gaat afzwaaien met de stiklijn, dus je naadbreedte blijft de hele rit even breed, zowel in het begin, bij de grote hobbel van de naden bij elkaar, als ook op het einde. Vooral op het einde gebeurt het dat de naad te smal of te breed wordt, gewoon omdat je het stofje niet kan begeleiden zodra het vlakbij en onder het voetje beland. Je kan met een pincet een heel eind komen, en je kan door rustig te naaien met je linkerhand het stof de goede kant op te sturen.
Ik hoop dat je hier wat aan hebt. Ik meet nadat ik 1 blokje heb genaaid altijd of de eindmaat van het blokje klopt, en zo niet, dan pas ik de naadbreedte aan, tikje breder of smaller, en trek dan pas het foute naadje uit (gewoon het bovendraad of onderdraad er uit trekken, net welke het makkelijkste gaat.

Nog een tip: naai de blokken allemaal op dezelfde naaimachine.
Wat ziet het er nu al leuk uit!
Quilting is sharing!

Vrolijke babyquilt

Toen ik eind Augustus hoorde over een kennis die half September zou gaan bevallen van haar eerste baby, had ik niet veel aansporing nodig om voor deze nieuwe wereldburger een quiltje te maken; niet wetend of deze kennis ook op mijn blog mee las heb ik hier niks over geschreven, de conceptie en bevalling van deze quilt is wel op facebook in beeld gebracht, zonder geluid.

De blokjes werden op maat gesneden, ook een verse stapel kleine lapjes net gescoord bij de uitverkoop van Quiltshop Leur kwam er bij,

en al snel naaide ik met het zonnetje mijn naaikamer in schijnend blok na blok, wat is dit toch een leuk patroon, en zo makkelijk en snel, het komt uit van McCalls Quilting klik hier als je het PDF-patroon wilt afdrukken

Toen ik er genoeg had gemaakt, werden de blokjes op de grond in de hal neergelegd, en van bovenaf kijkend kon ik zo zien welke verschoven moesten worden voor balans, het is leuk om dan te zien dat iedereen in huis aanwijzingen geeft, wel heel handig.

De losse blokken werden in een middag aan elkaar genaaid tot een top, en toen werd de wollen vulling uitgetest die ik net had gekocht, want ik wilde zeker zijn dat de vulling wasmachine- en droger-proof was, in het kader van eens maar nooit weer.

Het sandwichen gebeurde op tafel, zonder toeters en bellen, de achterkantstof had ik eerst glad gestreken neergelegd, de vulling lag er losjes op, en daarop de top, ook weer netjes glad uitgestreken (wel had ik het midden bepaald van alle lagen om te zorgen dat het mooi recht zou liggen, want met zo’n borderstof staat het wel het mooist als het een beetje recht loopt langs de rand; het vastzetten gebeurde met veiligheidspeldjes, en het doorquilten met een vertrouwd patroon op de naaimachine; op 1.51 begint het patroon, daarvoor zijn het opwarm-oefeningen om de lussen mooi regelmatig te maken
[youtube https://www.youtube.com/watch?v=D4k61PYzj7U]
zie je geen filmpje, klik dan hier; het is een doorlopend patroon wat ook heel goed te doen is voor beginnende machinequilters, en al helemaal als je een quilttop hebt die in gelijke vierkantjes is opgedeeld. Ik gebruikte een mooie Aurifil garen voor boven én beneden, met een universeel naald nummer 80 ging het prima.

Loki wilde me hier graag bij helpen met vasthouden, de schat

maar ja, op een gegeven moment begint het toch tegen te werken, zo’n contragewicht achter de machine, en moest ze er af. Het quiltwerk ging heel vlot, het was op een middagje klaar, dat heb je met zo’n snel patroon en ja, ook dat het een quilt van 135x 105 cm is scheelt een slok op een borrel. (door het quilten krimpt hij wel iets van 5 cm in de lengte en breedte, en na het wassen& drogen is hij nog een keer 5 cm kleiner.) Heel tevreden was ik over de achterkant

Het haaks afsnijden en de binding er op was het laatste klusje,

“het begint er al op te lijken”, zie je de muis denken. 5 Meter biaisband maken was een feestje, want wat had ik hier een leuke stof voor gevonden in mijn kast,

in kleuren waar niet iedereen aan denkt om het als binding te gebruiken, “spuuglelijk” is het woord wat bij sommigen misschien in hun hoofd opkomen bij het zien hiervan, maar het is perfect voor veelkleurige scrapquilts, en al helemaal als het schuin van draad gesneden wordt, want dan vallen de naden met minder vloeiende kleurovergangen niet op. Bedenk dat je maar een hele smalle bies zult zien als hij er op zit, echt, het doet dan geen zeer meer aan de ogen, de zonnebril kan dan af.

Uiteraard hield Loki weer de wacht toen ik de binding vast zette, hier en daar probeerde ze de boel recht te trekken, de boef,

het quiltje heb ik gewassen met een paar colorcatchers op 30 graden en 1200 toeren centrifugeren, en daarna in de wasdroger om kastdroog te laten drogen, hier hangt hij op 3 September even aan de lijn voor de foto, hij lijkt scheef, maar dit komt door de wind.

Zopje komt aanlopen, hij ruikt een verse quilt en baalt dat hij er niet op kan liggen.

Nee jongen, quilts die ik voor een ander maak verdwijnen na het wassen buiten bereik van katten tot ze het huis uit gaan naar hun nieuwe eigenaar, of in dit geval, eigenaresje, zie ze hier eens als een duikelaartje op de quilt liggen, ik hoop dat dit meisje heel veel plezier heeft van haar quiltje waar zoveel op te zien is, het is met liefde gemaakt.

Beeezig

Bij een bezoek aan Quiltshop Leur kon ik het niet laten om dit patroon te kopen voor beelid Angela, die afgelopen maandag 50 was geworden, ik denk dat dit op het lijf van vele quilters is geschreven. Ik had het patroon zelf ook al, overgenomen van iemand die het al gemaakt had, maar als je het hele patroon koopt, zit de tekst gedrukt op witte stof er bij, en zeg nou zelf,

het is toch of je in de spiegel kijkt? Ze hadden daar nog meer patronen van, veel te erg! Maar goed, we moeten met z’n allen de economie toch draaiende houden, en alle kleine beetjes helpen. Angela kreeg dus ook nog een stoffenserie en een goed boek. Het feestje had ze zaterdagavond gegeven, dolle pret met discomuziek, veel dansen en lekker eten, heel even waanden we ons weer tiener.

Dinsdagochtend kreeg ik het in mijn hoofd en besloot de loeizware televisiekast uit elkaar te gaan halen; het grote gevaarte deed al ruim een jaar dienst als opbergplaats voor mijn naaimachines en quiltspul, maar met de grote schuifdeuren was hij verder heel onpraktisch.

Ik kantelde hem op zijn rug, en met de laatste 10 cm leek het me een slim idee om met een hand over te pakken, en hem bij de schuifdeur tegen te houden, zodat ik ook met mijn andere hand kon overpakken, vingerbesparende actie dus. Maar helaas schoot de deur uit de rails, en klapte de kast met een dreun op mijn middelste 3 vingers van linker hand, en dat deed zeer kan ik je zeggen, niet voor herhaling vatbaar. “Hoor wat klopt daar kinderen?”: Mijn vingers.
Ze waren heel even heel plat, en toen begon het bloed weer te stromen, en was ik me heel bewust van dat ze er nog aan zaten. De rest van de dag voelden de topjes aan alsof ze verbrand waren, maar gelukkig bleven blauwe nagels uit, en dus kan ik ongeschonden aan het kerstdiner deelnemen, maar dan moet ik verder wel oppassen. Vandaag viel er een enveloppe met dit mooi lapje op de mat,
van Claasje, als troost voor mijn zere vingers; oh als ik dat had geweten, had ik mijn andere vingers er ook voor opgeofferd, zo mooi vind ik het! Wat een geinig lapje, en de kaart is ook schattig!

Dinsdagavond was alweer de laatste bee van het jaar, wat gaat de tijd hard, nog even en de dagen gaan weer langer worden 🙂 Het was donker in de polder op weg naar Heerle, we (Miranda, Diana en ik) genoten van en verbaasden ons over de kerstverlichting in de tuinen, over de top of heel subtiel, smaken verschillen. Het was een klein groepje bij Janny, maar het was er niet minder gezellig om, er werd weer een affe top geshowd door Lorene, die op haar beurt uitleg kreeg van Jeanne over handapplicatie.

Lorene appliqueert mbv kruissteekjes over de randen, gaat lekker snel en het ziet er leuk uit. Even was ik geïntrigeerd door de boezem van Lorene, ongegeneerd zat ik er naar te kijken, heb er zelfs een foto van gemaakt, ojee, maar gewoon vanwege de letters die er op stonden, zo leuk! Niet zelf gedaan, maar wel zelf gekocht 🙂

De dames zitten op cursus bij Ilse de Beer, appliqueren volgens de Ted Storm methode (als ik me niet vergis), en Janny was al een heel eind, met steekjes zo klein, dat je volgens mij er wel een pilletje voor kan krijgen, gewoon om een beetje los te komen. Rechts van me zat Franka toch te zuchten, ze had uren gedaan over 1 blaadje voorbereiden en nou bleek hij in spiegelbeeld te zijn. Mijn opmerking “dan laat je het toch zo, gewoon in spiegelbeeld er op zetten” getuigde van weinig kennis, bleek toen ik onderstaand werkje van Janny zag, de blaadjes moeten omlaag buigen, en niet met de puntjes omhoog jubelen.
Diana pakte de lichtbak uit die ze in een quiltje had gewikkeld, en ze wilde deze toen snel opbergen, maar hoho, dat gaat zomaar niet, showen! Doet-er niet toe dat het een oudje is….

Een quiltje voor haar kleindochtertje, helemaal zelf ontworpen, de paperpieced patronen komen ergens vandaan… ik denk dat ik dat boek met die dieren (iets met Ark of Noah?) beneden in de kast heb staan, maar ben te lui om het te pakken…Maaike Bakker? Of die Australische? Oké, ik kan het nu niet meer uitstaan dat ik het niet weet, ik ga even naar beneden om te zoeken, ben zo terug.

5 minuten later: Zipje lag op de stoel en vroeg aandacht, Zopje liep langs en wilde eten, de vaatwasser was ik vergeten aan te zetten, en er kon nog wat bij, en toen ik in de kast aan het zoeken was, moest ik toch opeens heel nodig plassen (op de wc gedaan, toch wel), en daarna wilde Zipje naar buiten, maar wel langs de voordeur, want achter ligt het bos, en voor ligt de peuterspeelzaal, waar hij graag langs het hek loopt als de kindjes spelen. Maar het is bijna middernacht, de kindjes slapen, en Zipje slofte naar het midden van de weg, om zich uitgerekend daar te gaan zitten wassen, met zijn pootjes op kwart voor twaalf.

We dwalen af, het boek heet A Quilter’s Ark, van Margaret-Rolfe, ha, Australisch, mijn geheugen laat me niet in de steek.

Waar was ik gebleven, hoe kwamen we hier op? Het babyquiltje, juist ja, de bee, waar het gezellig en warm was, en er weer een stukje aan Frederike vast zat vlak voor vertrek
en de weg naar huis in de met vlagen potdichte mist, maar ook gezellig.

Zijn jullie er nog? Heel goed, want dan heb ik twee pakketjes stof te verloten onder mijn trouwe lezers, kijk maar eens wat mooi, je ~~mag~~ hoeft niet te kiezen, roep (reageer) maar:

even de onderste boven leggen dat je die ook kan bewonderen:

was het niet slimmer geweest om een foto te maken van de 2 pakketjes naast elkaar? Jawel, maar dit staat zo mooi, zo gestapelt. Deze 12 lapjes zijn door mijn moeder geverfd, haast te mooi om het mes in te zetten, maar zelfs zo klein (nou ja, 10x 25 cm), zijn het nog juweeltjes.
Hier kan je ze groter bekijken (en kopen). Zegt het voort op je eigen blog, zou ik zeggen.
Zondag maak ik de gelukkige winnaar bekend, en als je niet op weblog kunt komen, huppel dan naar mijn andere blog http://antiquilter.blogspot.nl/ waar ik simultaan mijn berichtjes plaats, sinds weblog kuren heeft.

Ze hebben last van de oude niet meer in gebruik zijnde weblogs, die ruimte in beslag nemen, of zoiets, en deze gaan ze allemaal opruimen.

Veel weer vandaag

Op zoek naar een specifiek patroon in een bepaald tijdschrift kwamen alle tijdschriften op tafel, ik wist niet dat ik er zoveel had, en ook zoveel verschillende! Ze pasten amper op de grote tafel,
Engels, Amerikaans, Spaans, Duits, Frans, Australisch en Nederlands, van naaldkunst tot artquilts, en alles wat er tussen zit. Maar wat ik zocht zat er niet bij, dus riep ik de hulp in van mijn broer die zijn weg op internet nog beter weet, en ze zijn op ebay te koop, dus hoop ik -met het doorsturen van de link) dat ik een Belgische quiltster hiermee heb geholpen (een beelid van haar is tijdens het maken van deze sampler verhuisd, en heeft het patroon meegenomen, zonder haar adres door te geven, dus nu zitten dames zonder patroon en kunnen ze hun quilts niet afmaken!). Tenzij iemand van jullie de Engelse Patchwork& Quilting hebben van jan. t/m juli 2005?

Het gaat om een quilt van Gwenfai Rees Griffiths’ country sampler quilt (Jan- Jun 2005 issues of British Patchwork & Quilting.) Tijdens deze zoektocht op tafel, ontdekte ik een paneel waar ik naar had lopen zoeken de afgelopen week, hij zat in een Homespun

ja, dan kan je lang zoeken, als het op zo’n onlogische plaats is opgeborgen. Hoewel, onlogisch? Hij ligt op de pagina waar hetzelfde paneel verwerkt is tot een quilt, en dan op een manier die ik wel heel erg leuk vind, als zwevende blokken! Ik heb wat met zwevende blokken 🙂
En terwijl de katten voor pampus lagen op de bank, want met zoveel onweer, storm en regen gaan ze echt niet naar buiten
(Zipje rekte zich even uit toen zijn rust verstoord werd door de flits)
zat ik te naaien aan de label voor dit kraamcadeautje

De tekst heb ik even weg gegumd voor de foto. Deze schattige wandelwagen zag ik voor het eerst op de weblog van Sommeke, toen ze daar de kaart liet zien die mijn moeder had gemaakt voor haar aanstaande omaschap. Tuurlijk heb ik het weer in spiegelbeeld gemaakt, maar dat maakt niet uit welke kant de kap op staat. (en nu moet ik denken aan het verhaal dat mijn moeder vertelde, toen mijn zus was geboren. Patty kon zo hard huilen, dat mijn moeder de wandelwagen op de veranda zette, met de opening van de kap richting de paddock, de dichtstbijzijnde buren woonden te ver weg om er hoofdpijn van te krijgen 🙂
En nu snel het nest in duiken, morgenochtend ga ik met mijn moeder naar de QTT in Veldhoven, en we hebben er zin in! Wie weet zie ik jullie daar ook, en nu zal ik mijn best doen om a) namen te onthouden, en b) foto’s te maken van de meet& greets 🙂