Categoriearchief: Baby quilts

Het zal je maar gezegd worden…

De antieke top is klaar, zondagavond naaide ik het laatste naadje dicht, en met een zucht van opluchting legde ik hem naast me, wat een megaklus was dat. In juli 2009 wat het plan om er aan te beginnen, lees maar. En 3 dagen later begon ik aan het middendeel, die weer 2 dagen daarna klaar was 🙂 . En bijna 3 jaar later ligt hij op de keukenvloer, mooi te wezen.
Photobucket
Zipje kon hem wel waarderen,
Photobucket Photobucket
terwijl Zopje zijn pootje oog ergens anders op had laten vallen, goede smaak!
De achterkantstof is helaas niet genoeg, ik kom minstens 1 meter te kort 🙁Photobucket De babyquilt afmaken is het volgende op mijn agenda, de top is af, en dankzij het kleurgevoel van mijn lief heeft het nu een groene rand ipv de roze die ik in gedachte had.
Photobucket
En dan, het zal je maar gezegd worden…..

Het is zaterdagavond en Tim heeft weer een ‘kaart’ avondje georganiseerd met zijn oude vrienden. De koelkast is goed bevoorraad,
Photobucket
de sokken van Suzanne zijn van onder de kussens weg gehaald, de antiek quilt met al haar benodigdheden ligt veilig op een site table in een verre hoek van de kamer. De aflevering van ‘The Closer’ is net klaar als ik de gestommel hoor bij de voordeur, wat een timing, en terwijl Tim zijn eerste gast ontvangt met een pilsje, duik ik de keuken in voor nog een kopje koffie, en wil de trap op gaan, als ik bij de voordeur iets wits zie bewegen, Zopje wilt er in (hij heeft een wit plekje bij zijn borst).

Ik doe de deur open met kusgeluidjes maken, gevolgd door een “Kom maar, poes,” als ik in de duisternis bij de deur een knul zie staan, die zijn fiets net tegen de paal heeft neergezet en bezig is hem op slot te zetten. Hij lacht, als ik tegen hem zeg: “Dat zal je niet vaak horen als je aan de deur staat: kom maar poes.”, en loopt snel (verlegen?) de woonkamer in, en ik vervolg mijn weg naar mijn naaikamer; Evelien heeft de grootste lol nadat ze mijn opmerking aan zo’n stoere knul heeft gehoord, “mama toch”.