Met de vier vosjes klaar ging ik gelijk door met de twee konijnen, Jon lag er al klaar voor
Hield de pagina open toen ik ging naaien
En hield mijn stoel warm toen ik even opstond om wat te pakken, ik heb de rest van het uur op dat houten krukje gezeten, ik kon het niet over mijn hart verkrijgen Jon van mijn stoel af te duwen, al zal ik dit de volgende keer wel doen, want mijn rug was er niet blij mee.
Halverwege ben ik over gegaan op foundation paper om alles op maat te krijgen, zodat de kruispuntjes daar waar het toe doet mooi aansluiten, want zie hieronder bij dit deel op de juiste afmeting vastgeprikt hoeveel speling er zit. En bij de verderop liggende oren van dit geel konijn was het niet veel beter.
Ik heb weer heel wat naadjes uitgehaald, maar als je iets doet moet je het goed doen. Ook de rest van het rode konijn heb ik op foundation papier genaaid
En daar hangen ze dan, het gele konijn wipt aan de onderkant een beetje op, dat is konijn eigen.
De twee uilen zijn al een eind onderweg,
spiegelbeeld is een beetje mijn struikelsteen en het tornmesje mijn beste vriend. En opletten is niet mijn sterkste punt als ik afgeleid word door een mekkerende Jon die honger heeft, dus sneed ik hatseflats de naadtoeslag aan de onderkant van het ene deel af. Grrrr.
Maar hij kwam af.
Ik moest wat bakken om mijn zinnen te verzetten, het werden deze gemberkoekjes. dps = desert spoon
uit een oud Australisch kookboek.
Ik had niet genoeg golden syrup en besloot het zelf te maken, maar toen ik -terwijl het suiker met water stond te pruttelen- pas zag hoe lang dit zou gaan duren, stopte ik met dit plan en vulde de golden syrup aan met caramel schenk stroop van Gilse. Ook verving ik de helft van de kristalsuiker met donkere basterdsuiker.
Het was een behoorlijk hoeveelheid koekjesdeeg toen het eenmaal gemengd was, (ik had al gelijk een theelepel witte peper toegevoegd wat niet in het recept stond maar waarvan ik weet dat dit altijd lekker is) en na het bakken van de eerste lading (de koekjes rechts) en het proeven van een amper afgekoeld koekje vond ik de smaak niet scherp genoeg,
ik houd van pittige gemberkoekjes, en niet dat je pas nadat je het koekje op hebt een vleug van gember meent te proeven. Dus ging er nog een theelepel gember poeder bij, plus een halve theelepel (op het gevoel) vers geraspte gember en vier fijngesneden gemberbollen op siroop (stemgember). Dit alles roerde ik door de stevige deegbal, lepelde balletjes deeg op het bakpapier, en op elk balletje legde ik een plakje stemgember en er ging ook een beetje kristalsuiker over de koekjes. En hup de oven in die ik iets lager had gezet (170° fan) en de koekjes een paar minuten langer in liet staat, 20 minuten. Eenmaal gebakken en veilig om te eten proefde ik het koekje, hmmmm, lekker, maar het mocht nog wat pittiger. Dus hup nog een paar gesneden gemberbollen en geraspte gember er doorgeroerd, en bakken maar. Plaat nummer drie dus.
Het pannetje met suikerwater was ondertussen aan het afkoelen en helemaal taai geworden, en ik zette de plaat weer aan om het vloeibaar te maken. In eerste instantie om dan weg te kunnen gooien.
De derde lading koekjes was klaar. En weer proeven, wat een ellende.
Voor de laatste lading ging er nog iets meer stukjes gemberbollen er doorheen, en een snufje gemberpoeder en geraspte gember. Met twee theelepels moest ik hier weer balletjes op het bakblik leggen, maar het was zo kleverig en taai geworden dat ik het haast niet los kreeg, nog erger dan kauwgum! Het werden flinke hopen en door de plakjes stemgember er op te duwen kreeg ik ze wat platter. De oven ging nog iets lager en deze lading koekjes bleven er 23 minuten in.
Ik rook opeens iets vreemds, alsof er iets bijna aanbrandde, en dat bleek dus het suikerwater te zijn dat nu een hele mooie donkere kleur had gekregen maar vooral niet langer moest koken. Nee, dat gaan we niet weggooien, ik gooide er snel een klontje roomboter bij en schudde de pan heen en weer zodat het kon vermengen. Eerst zag het er bruisend en zanderig uit maar een paar tellen later werd het helder en schonk ik het snel uit op het aanrecht, op een vel bakpapier. En eenmaal afgekoeld had ik heerlijke boterbabbelaars, iets te dun eigenlijk, maar o zo lekker 🤤
En toen was de laatste lading koekjes ook al klaar, en zo lekker dat ik er twee achter elkaar op at. Ze waren een slag groter dan de derde lading, dus het was een maaltijd op zich. Dit was samen met de drie eerdere koekjes mijn lunch, weggespoeld met een grote mok thee. Ze doen me een klein beetje denken aan de taai taai koeken, maar dan heel luchtig, zacht, pittig met een iets knapperige buitenkant en veel lekkerder.
Een deel is in de diepvries gegaan, een deel in de koektrommel (is nu al leeg) en een deel is de volgende dag mee naar Ellie gegaan, en ik heb ze geholpen met opeten, niet allemaal hoor, ik geloof slechts twee, of drie?
Het uurtje fitnessen gistermiddag is bij lange na niet genoeg om de calorieën te verbranden, maar een mens mag hopen hè.
Het was trouwens een drukke week naast al dat naaien en bakken. Ik ben aan het opruimen, en heb twee naaimachines, een bed en een grote rol koffer verkocht via marktplaats.
Deze Singer werd opgehaald door een jong stel, zij is coupeuse en verzamelt naaimachines en kon haar vreugde niet op toen ze deze machine aangeboden zag staan. Ze heeft er een half uur op genaaid, alles uitgeprobeerd en was zeer enthousiast hoe soepel de machine liep. Haar partner zocht ondertussen boeken uit die ik in een tas had aangereikt toen ik hoorde dat hij geïnteresseerd was in (oorlogs)geschiedenis. Boeken van mijn lief die weg mochten. Hij was blij met een zestal boeken, en voor haar zat er nog een coupeuse boek van de jaren 20-30 in. Allemaal blije gezichten.
De andere naaimachine heb ik gistermiddag verkocht, dit is een Singer Featherweight 221. Ik heb nog een Featherweight 222 (met vrije arm) die ik niet verkoop.
De overhandiging gebeurde in Quiltshop Leur, zodat Jacqueline en haar man niet een heel eind om moesten rijden van hun vakantieplek af naar naar huis. Volgende keer zal ik de overhandiging vanuit de auto doen, want dit was niet leuk voor de winkelier, ik had hier helemaal niet bij stilgestaan. Dat krijg je als je je thuis voelt bij je dealer hè 😜 het was heel leuk om Jacqueline weer te ontmoeten, we hebben even wat gepraat, maar daarna moest ik toch ook even wat scoren; ik had tijdens het opruimen van tassen in mijn naaikamer twee cadeaubonnen van Quiltshop Leur gevonden, en daarvan heb ik dit boekje gekocht
Een lief, mooi en handzaam boekje, vooral handig dat ik nu niet steeds filmpjes met uitleg moet opzoeken voor de Trade Wind quilt. Had ik wel verdiend vond ik.
en vogelvoer aanvullen. De overgebleven oliebollen met rozijnen en krenten die ik op het gras heb gegooid liggen er nog, ik geef ze nog een dag de kans en dan gaan ze de kliko in. Vorig jaar maakte ik er broodpudding van, ook heel lekker, maar behoorlijk calorierijk met oliebollen. Ik ben blij dat ik eindelijk weer onder de 95 kg zit, en dat wil ik zo houden. 8 kg er af en ik denk echt dat dit mede het effect van de behandeling bij de psycholoog is van afgelopen jaar. Ik merk dat ik geen stress eter meer ben, heb geen behoefte om me vol te stoppen, dat denk ik.
