Categoriearchief: Applique

Je weet wel

Sinds een kleine twee weken zijn Loki en Thor ‘je-weet-wel’ poes en kater, en je merkt er niks aan, ze doen nog steeds net zo gek met elkaar. Ze vonden het in de wachtkamer bij de dierenarts niet leuk (toen we voor controle terug moesten komen), met tegenover hun een buldog die zo hard aan het puffen was als ware hij een grote stoomlocomotief die tegen een hele zware helling op moest; ze vonden het duidelijk een aansteller.

en toen de dierenarts klaar was met ze, doken ze gelijk hun kooi weer in, met de staartjes strak om hun achterwerk heen gerold; hier vraagt Loki me of ik de deur dicht wil doen. En nu liggen ze weer samen op mijn schoot alsof er niks is gebeurd, maar zodra ze gaan flikflooien gaan ze er af hoor, mijn schoot is geen bordeel.

En als je denkt dat je in alle rust de lapjes op de LE kan rijgen heb je het mis, als een magneet trekt iets quilterigs op tafel hun aandacht, en helemaal als er draadjes of speldjes aan te pas komen!

Tussen de huishoudelijke bedrijven door werk ik ook aan de MHOY blokjes, een leuk werkje voor op de bee, en het is zo leuk dat ik niets anders nog heb gedaan deze week, ojee, dat gaat toch niet? De bijenkorf heb ik afgemaakt na de maandagbee, zodat ik op de dinsdagavondbee weer een nieuwe kon beginnen. De zwarte tekenlijntjes maak ik met Micron Pigmapen, kan je bij quiltwinkels kopen, en ik hoor ook dat men deze bij de Bruna halen. Niet uitwasbaar, maar wel veilig voor je stof vanwege het zuurvrije inkt. Dus.

en deze is nu ook al klaar, en ze zijn allemaal zo leuk, waaah verslavend!

Alleen de blokjes rondom maken vind ik niet leuk, wat moet ik daar nou mee aan, doorzetten, of zoals Dorien al suggereerde: een simpele rand met vierkantjes rondom. Ik begin hier wel naar te neigen, nadat ik een middag zoet ben geweest met de driehoekjes paperpiecen, ze moeten er nu nog op genaaid worden met het handje, appliqueren dus.

Op de bee hadden we een gast onder tafel, een kleine salamander, bedekt met haar en draad en stof, ik heb helaas geen scherpere foto dan deze, ik wilde hem zo snel mogelijk buiten zetten

Zo ver ben ik met de LE, oh wacht, twee groene blaadjes op deze foto zijn nog niet geneedleturned, en dat klopt niet, want ze zijn wél klaar. Hmm, morgen maar eens een nieuwe foto maken. En als deze klaar zijn, kan ik eindelijk met deel vier beginnen! En hebben jullie gezien dat Esther ook een wat eenvoudigere quilt heeft ontworpen? De Lily Rose, een BOM die slechts 3 maanden gaat duren. Klik maar hier, wow

Ik moet dus nog de openingen in de blaadjes en hartjes maken, en dan ‘slechts’ nog 8 hartjes er op zetten, haha, twee vingers in de neus en met drie wielen door de bocht, toch? Je weet wel.

Love Entwined tutorial

Ik heb een tutorial op papier gezet waarin ik uitleg geef over hoe je de ring van de LE die rond het kompas komt met freezer papier kan voorbereiden, en ook hoe je deze ring op het kompas kan naaien met de naaimachine, zonder af te moeten spelden.

Het is helaas wel in het Engels, omdat het een Engelstalige dame was die mij om uitleg vroeg. Wie er niet uitkomt vanwege problemen met taal, geef een gil, dan vertaal ik het wel voor je.

Klik hier Making the ring Nu duimen dat deze link werkt.

I made an English tutorial of how to make the ring of the compass of the LE, using freezer paper, glue and a sewingmachine! No pins needed. Click on the red link above. Let’s hope this link works.

Afwisseling genoeg

Dinsdag was ik even bij Quiltshop Leur, mijn quilt hing in de etalage, en dat wilde ik graag met eigen ogen aanschouwen

en er waren klachten van Heat ’n Bond feather lite, en of ik het ook even wilde testen, want het kon zomaar aan de vlies liggen. Ik voelde me best verantwoordelijk, want Monique had het aangeschaft aan de hand van mijn enthousiaste verhalen.

Nou, het lag niet aan het vlies, maar aan de te lage temperatuurinstelling van de bout, gewoon op ‘katoen’ temperatuur zetten en geen stoom gebruiken, het vlies met een paar tellen op de stof strijken, na het afkoelen knip je het patroon uit, verwijder je het papier, strijk je het op de ondergrond en klaar ben je. “Ja maar het laat los, kijk maar”, en hup, trok Monique de nog warme applicatie van de stof af.
“Ja allicht laat het dan los, maar je strijkt het er op niet om het vervolgens los te trekken, maar om het na afkoeling vast te naaien!” Ik moest er om lachen.
Na afkoeling zit het echt wel vast, het valt er niet af en laat niet los tijdens het naaien. Wat zo heerlijk is van deze H&B fl vlies is dat je wel 4 lagen op elkaar kan strijken, en dan ook nog zonder dat er een draad breekt of een machine bonkt hierop meanderen! Zie hieronder het blok van de Rose of Sharon quilt.

Monique was helemaal om, en ik verliet het pand niet met de volle rol van Heat n Bond feather lite, maar wel met een meter, een attentie als dank voor het even langs komen. Het is nooit een straf om even langs mijn dealer te wippen 🙂 helemaal niet nu ik zag dat ze wollen vulling aan de rol verkoopt, jihaaa.

En vandaag was ik naar een andere quiltwinkel,naar Dorry in Tilburg, waar ik regelmatig te vinden ben om een mesje uit te steken, mits de temperaturen niet tegen de 30 graden lopen, want daar ben ik geen fan van. Vandaag mocht ik prachtige stoffen voor de stoffenclub snijden en toen alle pakketjes in de zakjes zaten had ik nog tijd over en nam naald en draad ter hand om 2 (onderste) losse delen van de Schottelslet aan elkaar te naaien,

de naam van deze BOM haalt het ergste in me naar boven, en ik weet dat het in Limburg een gebruikelijke naam is voor een vaatdoekje, maar ik kan er niets aan doen. Toen de dames die de bee volgden vorige maand binnen kwamen, zei ik iets te spontaan: “Ah, daar komen de eerste schottelsletjes al aan!”; Oh wat erg hè, ik hoopte maar dat niemand het had opgemerkt, ik liep met een rood hoofd de winkel in, terwijl de dames de workshop ruimte inliepen, en Dorry stond zich op dat moment ergens in te verslikken in de keuken, heel vervelend.

Vandaag verliet ik het pand met een nieuwe aanwinst, altijd al willen hebben, en nu dacht ik er aan, toen ik ze in het rek zag hangen, hoera!

handig tijdens het appliqueren, ik hoop morgen of overmorgen aan de zigzagrand van Love Entwined te kunnen beginnen, en dan wissel ik ook wat af door bloemen te maken, kijk, zo hangt het er nu bij. Ik heb vandaag ook al op de ondergrond de plaats getekend waar deze rand moet komen.

Na het avondeten toog ik met Suzanne naar ons oude huis, om de heggen te snoeien, we waren er ruim 2 uur zoet mee!

Toen ik na een uurtje door het snoer knipte,

maakte Suzanne’s hart een sprongetje, eindelijk naar huis. Maar ze wist niet dat ik in de auto nog een snoer had liggen, en beteuterd keek ze op toen ik verder kon gaan met snoeien, en zij dus ook met opruimen. We waren klaar toen ik nog even snel een paar gemiste takjes af wilde snoeien, en al knetterend knipte ik weer door het snoer.

Opletten is niet mijn sterkste kant als ik moe ben, en het warm heb, en overal kriebelbeestjes voel; we pakten snel in en reden via MacDonalds naar huis, lekkere milkshakes en McFlurries halen voor ons en voor de huisgenoten, afkoelen en bijkomen. Dat de heg aan de bovenkant en zijkant niet helemaal kaarsrecht en haaks gesnoeid is deert me niks, en zoals Suzanne zo mooi zei: “Maakt niet uit joh”. Om die te snappen moet je onderstaande sketch gezien hebben (ik heb hem al eerder laten zien, maar hij verveelt nooit)
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=-Ky1QU8OMt0&w=420&h=315]

Beetje vreemd

Met een gezellige muziek aan op de radio zit ik boven in mijn naaikamer te appliquicken,
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=Xo-NXLKcvmQ&w=560&h=315]
nee, dit ben ik niet, en ik heb ook niet de ’tools’ van Appliquick, en ook niet met het papier, en ook niet met de speciale lijm, maar verder lijkt het er wel erg op. Ik ben nog steeds in afwachting op het speciale vlies wat helemaal vanuit Amerika moet komen, vorige week vrijdag gepost en nog steeds niks binnen, en ik wilde er de rondjes van het kompas mee maken van Love Entwined. (Dat vlies heet Floriani Stitch n’Wash Tearaway Stabiliser ) dus naaien, wassen en dan wegscheuren, huh? Nou ja, beetje vreemd, maar het komt vast wel goed.

Mijn eerste poging leek veelbelovend, tot ik het papiertje er uit haalde,

op eens was het geen cirkel maar een octagon of zoiets, waar kwamen opeens al die hoeken vandaan? Dat hadden we niet afgesproken, diepe zucht, is het maken van deze BOM een beetje te hoog gegrepen voor mij? Ik zocht naar het één (kleine ringetjes) en vond het ander, namelijk de plakversteviging voor tassen, en die voelde aangenaam stevig, hier kon ik wel stof omheen vouwen en in het midden vastplakken zonder dat de vorm veranderde. De rondjes heb ik met de achterkant van een oud klosje garen en gewone inkt op de versteviging gestempeld, het klosje had de exacte afmeting van het patroon

uitgeknipt, op stof gestreken,

en dan met een drupje lijm van Roxanne op het rondje voorzichtig doch met dwingende hand de stof rondom op het rondje geduwd, even vasthouden en klaar is Kees, uh Shirley. Hier heb ik er al 3 in de ring van het kompas opgeplakt, en die hoop ik morgen met kleine steekjes vast te naaien. Ik weet niet of ik de hoekige cirkel ga vervangen, mmm, we zien wel.

En zo zit ik lekker te strijken, plakken en mee te zingen, en dan hoor ik een hijgerige vrouwenstem klinken: “Ben jij ook gelukkig getrouwd? Ik ook, wewewesecondlovepuntnl”. Hier snap ik dus niks van he, noem me naïef, ouderwets of wat dan ook, maar als je gelukkig getrouwd bent, dan heb je toch helemaal geen behoefte aan een afstofbeurt tussen de benen van een andere man dan je wederhelft? Dan staat die antenne toch niet uit? Of is dit gewoon voor een keertje, om de sleur te doorbreken?
photo huisvrouw28.gif
Vreemd gaan promoten, het moet niet gekker worden. Ik ben blij dat ik het niet snap, en ik kwijl weer lekker verder met de romantische hits op de radio, tot manlief langslopend zegt dat het tijd wordt om naar bed te gaan, “want je moet er morgen vroeg uit”. Zoon (zijn kamer ligt pal tegenover mijn naaikamer) voelt zich aangesproken en zegt dat-ie zo gaat slapen, en manlief en ik grinniken, manlief zegt dat die opmerking voor zijn moeder was bedoeld, en zoon mompelt dat het niet gekker moet worden. Tell me about it.

Weer wat anders

Nu dat er een verse quilt in huis is, kan ik me met veel genoegen storten op weer wat anders, en nee, niet weer wat nieuws, ook al is niets geks mij vreemd. Kunnen jullie alleen al door in de tas te gluren zien wat het is?

Niet zo moeilijk als de naam op het boek in de tas te lezen is, zo even kijken welk blok het deze keer gaat worden, en dan kijken of het maken een extra uitdaging wordt met de kleine katjes in huis.
Tegel is 40×40, en het schaaltje waar ze van eten is maatje kopje, Loki is duidelijk een halve kilo lichter dan haar broertje Thor, met 11 weken eten ze behoorlijk wat kleine beetjes krachtvoer de hele dag door.

Ze amuseren zich prima, hebben al ontdekt dat een vlieg heerlijk spelmateriaal is, en dat de grote mannen Zipje en Zopje dit nog niet zijn,

ook al zijn de boos heen en weer zwiepende staarten wel heel erg verleidelijk. Zopje durft al tussen de twee jonkies door te lopen, en dan gaan ze er op gepaste afstand achteraan, en na het eten komt hij op schoot, maar niet voor lang, want dan gaan die ukkies met zijn staart spelen, en daar weet hij zich geen raad mee. Je ziet dat hij wel zou willen meespelen,

maar hij vindt het nog eng; het komt wel goed.

Zipje speelt meer de bad-cop, deelt af en toe een tik uit, gromt en blaast als ze zich niet gedragen, en gek genoeg weerhoud dit de kleintjes er niet van hem al huppelend te achtervolgen als hij naar zijn voerbak loopt, die ik dan eerst van de hoge diepvrieskast moet halen, waar het droogvoer afgedekt in bakjes buiten bereik van de kleintjes staan. Hij vindt het niet leuk als ze hem staan op te wachten in de keuken na het eten, want hoe komt hij er langs zonder dat er klappen vallen?

Het lost zich gelukkig steeds beter op, ze vinden hem saai als hij zo stil blijft zitten, en gaan dan elders spelen. Heel spannend vind Zipje het als de kleintjes gaan vechten met elkaar, dit is voor hun een speel/leermoment maar het gaat er soms heftig aan toe.

Grote slaapkopjes zijn het ook, en ze hebben al heel wat plekjes gevonden om op of in te crashen:

we waren ze ook even kwijt, bleek dat ze gewoon achter de tv kast lagen, op een verdwaalde kattenkussen bij alle kabels, oei.

mijn borsten lenen zich ook uitstekend om op te liggen, Loki vond het lekker zacht; Zipje en Zopje hoeven dit niet te proberen, dan liggen mijn borsten op de knieën en is de rek uit de schouderbandjes.

en gisteren hoorden we gepiep en gekrab bij de boekenkast, en toen bleek dat er eentje achter de boeken was gekropen, en de andere maar zoeken en piepen, leuk zicht. Net als toen ik gistermorgen de bijkeuken inliep en er twee slaperige kopjes vanuit een wasmand staken, ze hadden heerlijk geslapen op de vieze sokken van zoon, whaaaah, niet zo frisjes, maar wel weer eens wat anders.

Zo, na deze overkill aan foto’s ga ik weer lekker spelen met lapjes.