Categorie archief: Recepten

Over taart en vuurwerk

Dinsdag was het feest, onze oudste dochter is 22 geworden en ze was de avond tevoren thuis gekomen om het bij ons te vieren, ze had met haar huisgenootje die eerder al jarig was geweest het afgelopen weekend al een feestje gebouwd. Leuk om te horen dat ze met groot succes 2 Monchoutaarten en 1 langevingertaart (Irish Coffee taart, maar gemaakt met lange vingers, vandaar) had gemaakt voor de feestgangers, en dat deze schoon op gingen, goed gedaan meisje!
 photo Afbeelding32_zpsa8f74f1e.jpg
Haar cadeau was een tegoedbon, door Suzanne gemaakt, voor het festival in Boedapest, die mag ze zelf bestellen; ze gaat met een hele groep vrienden en vriendinnen. Mijn ouders kwamen tegen het middaguur, lekker bijkletsen met hun kleindochter en kleinzoon, de jongste moest gewoon naar school de hele dag, dat krijg je op een doordeweekse dag. Evelien wilde thuis ook MonChou taart, ik had 22 kaarsjes op de taart gezet, en bedacht me dat ik ook nog zo’n vuurspuwer had die ik elk jaar vergat, ooh wat mooi. Maar ooh wat was hij snel uit, nog voordat mijn moeder en ik het fototoestel scherp hadden gesteld was hij alweer uit, dus haalde ik de tweede uit de verpakking en helemaal happy. Mijn ouders konden helaas niet blijven voor het avondeten, er stond lasagne op het menu, Evelien’s favoriete gerecht (naast sushi), zie ze eens aanvallen, meer als een scene uit Psycho 🙂 A lasagne dish to kill for. Gelukkig bleef er nog voldoende over voor Evelien om een portie mee naar haar huis te nemen een paar uur later.
 photo Afbeelding31_zpsee62e4d3.jpg
Na het eten lekker uitbollen, een paar foto’s van onze nazaten gemaakt, altijd leuk als er gekieteld wordt. Tim hield voor de grap zijn handen expres zo van de schouders van zijn zussen af, zo van “kijk mij eens met mooie chicks pronken”.
 photo Afbeelding27_zps34c364df.jpg  photo Afbeelding29_zpse3039ec6.jpg
Zipje kwam aanlopen met een grote merel in zijn bek, hij was zo groot dat Zipje er een verrekte nek aan overhield van het hooghouden tijdens het lopen, anders was hij over de pootjes gestruikeld. Helemaal geïntimideerd door het formaat van het beest deed hij er vervolgens niks mee, niet spelen en al helemaal niet opeten. Zopje probeerde het beestje te reanimeren, maar toen hield hij het ook voor gezien en liet ons met vraagtekens achter, en helemaal toen het kadaver er 2 uur later nog zo bij lag, normaal hadden de eksters het anders al lang opgeruimd.
 photo Afbeelding30_zps325256cb.jpg  photo Afbeelding33_zpse6e91c0d.jpg  photo Afbeelding26_zps89911bed.jpg
Manlief gooide het beest (de dode vogel) met een grote worp over de heg, ik durfde het niet aan, want de laatste keer dat ik iets over de heg proberen te gooien, schoot deze loodrecht omhoog en kwam vlak naast me terecht. Getsie. Met honkbal op school was ik ook een beroerde pitcher, laat mij maar quilten en bakken en koken, daar voel ik me meer thuis.

Soepie

Oud Amsterdamse kaassoep is haast legendarisch te noemen bij ons, wat zeg ik, haast? De dag kan niet meer stuk als ik tegen mijn huisgenoten zeg dat ik kaassoep ga maken, en dan heb ik nog niet gezegd wanneer of zo, maar dan loopt iedereen al met een grijns op het gezicht van hier tot Tokio.  Net zoiets als pakjesavond en net zo slecht voor de lijn, alleen met pakjesavond is de kans klein dat je je tong verbrand, en dat is met deze kaassoep wel anders. De soep moet afkoelen voordat je de lepel aan je lippen zet en de romige, fluweelzachte soep naar binnen zuigt, maar de gretigheid is groter dan het geduld en hoppa, blaren op de tong en gehemelte, maar oh man, het is elke blaar dubbel en dwars waard.

De eerste keer dat ik Oud Amsterdammer kaassoep proefde was jaren geleden in een restaurant, waar het geserveerd werd met een minuscule hoeveelheid fijngesneden prei. Ik was gelijk verkocht, het deed mij denken aan de kaassaus welke ik maakte voor de lasagne, maar dan met andere kaas en uiteraard met niet alleen maar melk, en ik ben gaan experimenteren, met het gezin als dappere dankbare proefpersonen. Prei verdween uit het recept na een overkill, meer is niet altijd beter, en ik hoor niemand klagen.   Jullie vroegen mij om het recept, en aangezien ik maar een dotje doe altijd op het gevoel werk, heb ik deze keer de weegschaal erbij gepakt en ook nog gebruikt. Hier komt het, voor ruim 1,5 liter soep. Lijkt weinig, maar de soep is heftig, je hebt aan een kom van 150- 200 ml genoeg, ook al zijn de meningen hierover verdeeld.

Zet eerst alles klaar:
# 350 gram fijn geraspte Oud Amsterdamse kaas, hoe fijner het is, hoe fijner het is 🙂 het smelt sneller. Let op dat je geen harde korst meeraspt, niet alleen is dit keihard werken, maar deze stukjes smelten haast niet, hoe fijn de fijne snippertjes ook zijn.  Het raspen doe ik met de handrasp waar ik later ook de nootmuskaat mee raspt, en niet met de machine, en al helemaal geen kant en klaar geraspte kaas kopen. Met de machine is het niet fijn genoeg, en ga je te lang door omdat je denkt dat je lekker bezig bent, dan krijg je een taaie boel.
 photo IMG_0090_zps06293c43.jpg
# 700 ml kokend water met daarin in een theezakje 2 tuinkruidenbouillonblokjes en een snufje nootmuskaat.
 photo IMG_0088_zps188f301d.jpg  photo IMG_0096_zps9d20be84.jpg
Ik gebruik graag verse nootmuskaat die ik dan rasp op een hele fijne rasp, 3 keer er overheen trekken is genoeg, een mespuntje. Waarom alles in een theezakje en niet gewoon zonder zakje de blokjes in het in het water mikken?  Omdat je dan allemaal groene en bruinige spikkeltjes in de soep krijgt, ik vind dat kaassoep crèmekleurig moet zijn, bijna tegen het witte aan. Ben je niet zo van mooi uitzien als het maar lekker is, dan gebruik je geen theezakje. Dit laat je gewoon staan trekken tot ik zeg dat je het erbij mag doen.

#3: 50 gram roomboter in een diepe pan op niet te hoog ‘vuur’ laten smelten (niet bakken, het mag niet bruin worden) en roer er dan 50 gram bloem in een keer bij en blijf dan roeren, terwijl het gas iets onder het hoogste punt staat. Het mag niet bruin worden, maar moet wel gaan koken, de bloem moet garen, dit kan een paar – 3 ?- minuten duren, en ondertussen roer je gewoon rustig in de pan ook over de bodem (ik gebruik een vork).  En als het er dan zo uitziet
 photo IMG_0089_zpsedb35a13.jpg
mag je melk gaan toevoegen. Hoeveel melk?

#4: 600 ml koude melk. Gooi schenk het er in een keer bij en pak dan een garde en ga roeren en blijf roeren alsof je leven er vanaf hangt. Er mag niks aan de bodem gaan vastkoeken terwijl je het aan de kook gaat brengen.
 photo IMG_0091_zps9e065b26.jpg
Deze foto heb ik al roerend gemaakt , de klonten zijn allemaal verdwenen, ook al dacht je in het begin dat het nooit meer goed zou komen, en je zag jezelf al in de weer met een passe vite om de klontjes er uit te duwen, om vervolgens het hele zwikkie door de plee te spoelen omdat de onderkant van de passe vite roestig bleek te zijn geworden en de witte saus verdacht veel op bruine bonensoep begon te lijken. Ervaringsdeskundige, dat zie je zo. Eten door de wc spoelen doe ik al lang niet meer, daar hebben we de groene afvalbak voor. (zie, er zit zelfs nog een educatief/opvoedkundige noot in)

Maar niets van dit alles gebeurt nu, als je maar goed blijft roeren. Lijkt de saus al op hele dikke yoghurt? Mooi he?  Blijven roeren, vis met de niet roerende hand het theezakje uit de maatbeker, roer met een schone lepel even door de maatbeker en schenk nu -terwijl je blijft roeren- een halve liter van deze bouillon langzaam bij de witte saus,  het krijgt nu de dikte van …. ja, van wat, pfff, romige karnemelk maar dan zonder de klontjes. Pfew, jullie dachten aan iets goors?  Naah, zo ben ik toch niet. Nou ja, in ieder geval niet tijdens het eten klaarmaken, de gedachten mogen geen loopje met me nemen, ik moet mijn hoofd er bijhouden.

Goed, nu komt het, je mag al de kaas er bij doen, en al roerend weer alles aan de kook brengen, en laat het niet aanbranden.
 photo IMG_0092_zpsc01b3d0f.jpg
Denk nou niet dat je ondertussen de tafel kan dekken -roer- de kat eten kan geven -roer- de vaatwasser kan vullen-roerroer- snel een woordje kan leggen met Wordfeud-roer-, de kat buiten kan laten en andere kat binnen kan laten; tuurlijk neemt deze de tijd ervoor door zich vlak voor de open deur buiten nog uitgebreid uit te rekken en een denkbeeldig vuiltje van zijn rug af te likken, want dat gaat mi-hiss. De bodem is dan al bedekt met een centimeter dikke bruine baklaag. Denk niet dat het slim is om het gas laag te zetten terwijl de kaas er net bij is gegooid, kaas heeft namelijk een bepaalde temperatuur nodig om te gaan smelten.

En wat je ook niet moet doen is kwijlen in de pan, je beheerst je maar een beetje, en als je wilt proeven pak je een schone lepel en gooi deze na aflikken gelijk in de gootsteen. Speeksel in soep, hoe weinig het ook is, zorgt dat de soep dun wordt, is het niet gelijk na opdienen, dan is het wel de volgende dag.

Nou kan je zout toevoegen naar smaak, en dit kan toch wel een paar proefmonsters kosten eer je er uit bent, heel vervelend. Zodra je geen kaasrasp meer ziet en ook niet op de tong voelt (he, moet je weer proeven), is de soep klaar!
 photo IMG_0095_zps3ee34f99.jpg
Wil je er peper aan toevoegen (wat ik nooit doe) gebruik dan witte peper, en niet peper uit de molen. Vind je het te dik of te zwaar van smaak (bestaat dat met deze soep?) dan kan je er de rest van het bouillon aan toevoegen. Vind je het daarna nog te dik, kan je er nog melk aan toevoegen, of je maakt dan nog wat bouillon klaar en voegt dit toe. Vind je er te weinig kaassmaak aan zitten? Niemand houd je tegen om er meer door te doen, maar zet dan wel de pan van het vuur af als je nog moet gaan raspen!

Aan tafel! En wat er over is kan in de koelkast uiteraard pas als het is afgekoeld,
 photo IMG_0097_zpsed5f9444.jpg
en dan kan je het de volgende dag als tussen- of bovenlaag over de lasagne gieten, oeh zo lekker (hè Heleen ?) maar dan heb je de dag daarop wel wat uit te leggen, want men hoopte op nog een kopje soep bij de boterham, maar waar was die soep nou gebleven?
 photo IMG_6900.jpg

Genoeglijk dagje

Met het zonnetje ‘aan’ was het heerlijk in de woonkamer en op mijn naaikamer, zo mag het wel blijven, en dan buiten ook warmer, zalig! Ondanks dat ik nu een weekmenu-planner gebruik (“wat eten we vandaag?” hoor ik dus niet meer) moest ik toch even de deur uit om wat te kopen,  ik had niet genoeg in huis om havermouthkoekjes te bakken, om te kunnen trakteren op de bee ’s avonds.
Bij de drogist haalde ik de cranberries en ik zag in het schap ook een zakje moerbeien staan, huh, mulberries? Ik dacht dat dat een stoffenmerk was? Toen ik aan de verkoopster vroeg waar deze naar smaakten, zei ze dat ze het niet wist, en ook haar baas die in de buurt was moest me het antwoord schuldig blijven. “Nou ja, dan koop ik een zakje en mogen jullie er ook van proeven, want je moet toch weten wat je aan je klanten verkoopt?”, zei ik, eigenlijk had ik verwacht dat de baas dit zou aanbieden, maar goed, ik neem graag het heft in eigen hand. Ik maakte zo’n zakje open en deelde uit; aandachtig werd er geknauwd (beetje harde nootachtige structuur) en gekeurd,  ik vond dat het naar vijgen smaakte, en naar honing, best wel lekker eigenlijk, en ik besloot om hiervan een handje vol (40 gram bleek toen ik het hakken zo zat was klaar was met hakken, ze zijn best hard en rond, wat het lastig maakt) in kleine stukjes door het koekjesbeslag te doen. De foto hieronder is genomen voor het bakken.
 photo IMG_0050_zps01814f7a.jpg
Een kwartiertje later rolden er 47 koekjes van de bakplaten af het rooster op (met een kaasschaaf de nog wat zacht aanvoelende koekjes voorzichtig van de bakplaten afgehaald, ze drogen bros op met een wat zachte kern. Zalig, en ik meen te kunnen proeven dat er moerbeien in zitten.
 photo IMG_0051_zps128fc47e.jpg
Alsof ik “Aanvallen” had geroepen zo snel doken mijn nakomelingen er op af, en na het avondeten (verzorgd door zoon: rode kool met appeltjes, gebakken aardappelen en varkenshaas) kreeg ik een door dezelfde nakomelingen ondertekende petitie in handen gedrukt, dat ze er op tegen waren dat deze koekjes mee naar de bee zouden gaan. We kwamen tot een compromis:  ik zou maar 1 keer rondgaan met de trommel en dan de rest mee terug naar huis nemen.
Ze hadden dubbel geluk dat het geen volle bak was, de trommel was nog voor de helft gevuld, zo werd bij thuiskomst even gecheckt. Oh, alsof ze tekort komen hier. Het recept (ooit bij Gert gezien( kan je hier vinden met filmpje en al, ik zal onderaan dit verhaal de vertaling zetten.

De bee was ondanks dat het wat rustiger was dan anders er niet minder gezellig door, er werd flink wat geshowd, gequilt, gepatcht en gefestoneerd, geborduurd, en natuurlijk gekletst, gelachen en thee gedronken. Lorene liet haar hartjes zien, waaronder eentje van zijde, en let eens op haar matching oorbellen, grappig! Bianca was nog helemaal in het tempo van haar quiltweekend, wat een mooie ‘trapgatquilt’ is ze aan het maken, en wat te denken van de mooi klassieke quilt van Diana, of was hij van Coba?  Jeanne is druk bezig met de blokjes van haar DJ aan elkaar te zetten, ze is al een heel eind; ze zijn allemaal gemaakt van Fossil Ferns (bij Janny te koop).

Lorene liet ook nog een grote lap stof zien die ze ergens op de kop had getikt, ze had nog geen idee wat ze er mee ging doen, welke blokken ze kon maken van deze prachtige stof, wat een heerlijk dilemma.
Ik ben al aardig opgeschoten met de blokjes (zie vorige blog), heb 4 of 5 rijen blokjes aan elkaar genaaid, maar ik heb er geen foto van gemaakt, dus zien jullie het overmorgen wel (morgen ga ik een dagje buurten bij mijn ouders); het patroon kan je hier als PDF vinden.

Rest mij nog het recept te geven voor ongeveer 45 havermouthkoekjes:

170 gram ongezouten boter; 210 gram lichtbruine basterdsuiker; 1 groot ei; 1 theelepel vanille extract; 95 gram witte bloem; halve theelepel bakpoeder, halve theelepel zout en  halve theelepel kaneel; 3 cups havermouth (de ene site geeft aan dat dit 3x 135 gram is, de andere hanteert 100 gram per cup, ik heb gewoon een maatbeker met cups indeling, lekker makkelijk); 100 gram gehakte pecannoten (mogen gezouten zijn); 1 cup (ongeveer 150 gram) cranberries of rozijnen.

maak er met 2 lepels of ijsschep kleine hoopjes van, druk ze ietsje plat en bak ze 12 tot 15 minuten op 180 ºC. Ze zijn nog zacht als ze uit de oven komen, bij het afkoelen krijgen ze een brosse buitenkant, de kern blijft zacht.

Het Dottenweekend

Vanmorgen ging de telefoon, ‘k nam de telefoon op “met Shirley”, ik hoorde even niks, (lag niet aan mijn gehoor) en toen zei een mannenstem heel kortaf: “Verkeerd verbonden”, en hing hij op, vast met een rood hoofd, denkend “Shit, heb ik toch het nummer van de sekslijn te pakken!” , want zo klink ik na een weekendje kletsen, lachen en te weinig slaap, mijn stem is zo zwoel en een beetje rauw, dat ik zo aan de slag zou kunnen gaan bij de telefoonlijn ‘hete meisjes van Betty’, of iets dergelijks.

Hoe vertel je over een quiltweekend in 1 blogje, dat is niet te doen haast, en toch wil ik een poging wagen, bare with me (heb geduld). Bijna klokslag zes uur  in de avond stonden ons mam (je woont in Brabant of niet)  en ik met alle bagage netjes in de rij aangesloten voor de deur van de Suikerberg in Loon op Zand, en liepen in colonne naar binnen. Het is net als met een uitverkoop als de deuren open gaan, je zoekt eerst het mooiste plekje van de hele zaal uit waar je de rest van het weekend blijft zitten tijdens het werken, en dan pas kijk je waar je slaapkamer is, de namen stonden allemaal op de deur. Dat sommige kamers 2 deuren hadden  (een waar je via de zaal in kon gaan, en een via de gang er achter) maakte het wat verwarrend, en helemaal toen op de zaalkantdeur onze namen stonden, en aan de gangkant andere dames-namen genoteerd stonden. Is lastig, 4 dames in 2 bedden, je moet er van houden uiteraard, maar de oplossing was nabij, 2 deuren verder op was hetzelfde gebeurd. De nachten zijn al heet genoeg met al die opvliegers, dus ik was blij met deze oplossing, en de andere dames denk ik ook.
 photo 2013_03_01_zps631596c6.jpg
De opwinding van het weerzien van al die bekende quiltvriendinnen, blogvriendinnen, kennissen, vage kennissen en wildvreemden brachten mij zo van m’n apperopos af, dat ik pas in de gaten had dat ik geen foto’s van de pot-luck had gemaakt, toen de tafels afgeruimd waren en we zuchtend van genot aan de koffie en thee zaten.  Er waren wraps, quiches, groente- en fruitsalades, pastaschotels, nog meer groentetaarten (ooh die witloftaart was super, ik houd me aanbevolen voor het recept!), broodjes, soepen, vleesgerechtjes, kaasplank met exotische kaassoorten, en och, ik ben vast heel veel vergeten. De toetjes waren ook van de partij, chocolademousse, iets appel-kaneel-hangoperigs (zalig), de lange vingertaart van mijn moeder uiteraard, helemaal onderaan dit blogje staat het recept
 photo 2013_03_021_zps69b071e6.jpg
niks aan te doen, het eten was zalig, de foto’s zullen vast wel op andere blogs te zien zijn. Na het uitbuiken kwamen de werkjes uit de tassen, en werd er van alles geshowd, je kwam ogen en oren tekort!

Het verhaal krijgt nog een staartje (of twee), ik ga eerst snel naar de bee.

Irish Coffee taart
1) 3 pakken lange vingers
2) 2 theelepels oploskoffie
3) 10 eetlepels advocaat
4) halve liter slagroom
5) 4 eetlepels Irish Coffee concentraat
6) 2 zakjes vanille suiker
7) 2 eetlepels suiker
8) 4 eetlepels water
9) chocoladevlokken
A) meng 2, 5,en 8 bijeen
b) de helft van 1 over de bodem verspreiden (springvorm 26 cm doorsnee) helft van A over B besprenkelen
C) 4, 6 en 7 stijfkloppen
D) 3 door C mengen
B en D herhalen
Chocoladevlokken er over heen strooien4 uur laten opstijven.Tip: maak extra en gebruik ipv springbodem de plastik bakjes van de lange vinger verpakkingen om de taart te maken. Vries nu de bakjes in. Wil je taart bij de koffie, haal een bakje met taart half uur voor serveren uit de diepvries, snijd deze in bevroren toestand aan, snijd hierbij de verpakking mee! Taartstukken eruit halen en op schoteltjes doen, verpakking aflikken en weggooien

The Rose of Sharon en recepten

Helemaal in de ban ben ik, wat is het een mooi gebeuren als je de blokken ziet groeien, en bij opbouw het blok er uit ziet als een kleuter die zomaar van alles uit de kast heeft aangetrokken zonder op mama te wachten, maar met de stralende trotse grijns er boven klopt het allemaal, en zo was het ook met mijn laatste blok. Na het doorquilten klopte het! En wat een verschil maakte de bruine stipjes in de ronde bolletjes, helemaal happy!
 photo 93c54b5d-6292-41e1-8441-b5e3211ad16e_zpsfd241df8.jpg
 photo IMG_2196_zpsb459fa43.jpg  photo IMG_2194_zps4917421b.jpg
De patronen komen uit dit boek,
 photo IMG_2202_zps2e311fa9.jpg
maar als je niet aan het boek kan komen, kan je het ook hier gratis downloaden, mits je in het bezit ben van EQ6 of EQ7  (in E7 zitten deze blokken trouwens al). Ik kan niet checken of de link werkt, je kan dit alleen maar openen vanuit  EQ6 of 7
Hier hangen ze
 photo IMG_2198_zps3df4c8f1.jpg
volgens de layout in het boek komen ze op de punt, en ziet het er zo uit
 photo IMG_2199_zps84a4787a.jpg
Zondag kwamen mijn vader en broer even langs om de Quiltweekendspullen van mijn moeder af te leveren,
 photo IMG_2192_zps7ad38a38.jpg  photo IMG_1196_zps0ec1cd74.jpg
zodat ze niet zo hoeft te sjouwen 1 maart, want hoera, nog 2 weken en dan is het Dottenqweekend weer een feit in Loon op Zand, oeh de voorpret kan beginnen! In de kleurrijke tas zitten mijn moeders show&tell quilts, in het zwarte koffertje haar handwerkspullen, en ook 3 Clover biaisbandmakertjes die ik mocht hebben, ze gebruikt ze toch niet. (zal je zien dat ik de mijne nu terug vind)

Het toetje voor de potluck wat mijn moeder elk jaar maakt voor zowel Loon op Zand als ook Nieuwkerke (klik hier voor recept) was gisteren in de maak, mijn broer stuurde deze foto door, bij thuiskomst restte hun een zware taak van kloppers en kommen uitlikken, en restjes opeten. De grote bak ging in de diepvries.
 photo IMG_1199_zps1e63d1ed.jpg
Ik had mijn vader een quiltje van mijn moeder mee terug gegeven welke ik voor haar had doorgequilt, en zaterdagavond laat had ik er toch nog een biesje om gezet,
 photo IMG_1197_zpsa9f7cacc.jpg
En wat aten wij op de zondagavond? Pasta met kip en rucola salade
 photo IMG_1203_zps84439c6a.jpg
Voor de jongens in Tilburg -die Tim’s kookkunst enorm missen en al helemaal bij het zien van deze foto- nog even het recept:
Reken per persoon een gekruide kip karbonade, die je in de braadzak of pan gaat bakken. Voordeel van de braadzak is dat het niet kan aanbranden (mits je de oven niet heter dan 195 graden zet, en de kip er niet langer dan 50 minuten er in laat zitten), en de oven wordt niet vies, en wat in de zak zit wordt niet vies van een vieze oven. Braadzakken kan je gewoon kopen bij de supermarkt.

Ja, oké, je kan ook de gegrilde kippen kant-en-klaar kopen bij de supermarkt, dat scheelt je een klein uurtje kooktijd. Maar dan ruikt het veel minder lekker in huis en heb je het lekkere braadvocht niet. Nu duurt het klaarmaken van dit recept net zo lang als dat de pasta nodig heeft om te koken.

Als de kip klaar is kan ga je 100 gram pasta (dit is voor studenten, de normale mens heeft genoeg aan 75 gram) per persoon koken, giet je het kookvocht van de braadzak over in een kom, bij een half flesje magere kookroom en een bakje Boursin, roer dit lekker door elkaar, doe er dan een bakje doormidden gesneden kersentomaatjes (of 5 grote in stukjes gesneden gewone tomaten) bij, even roeren, en met een bord op de kom ga je dit nog 3 minuten in de magnetron verhitten, op volle kracht.
Afdekken is nodig, anders kan je de magnetron helemaal schoonmaken. Heb je geen braadvocht, dan roer je een heel flesje kookroom door de boursin en tomaten. Terwijl de pasta kookt, bedek de borden met klein gesneden sla, de rucola puur of de rucola mix, maakt niet uit, de mix is iets minder pittig /overheersend van smaak, valt beter in de smaak ook bij kinderen.
Reken op een ons sla per persoon.
Het kippenvlees trek je van de botten af, en leg deze bovenop de sla op de borden. Is de pasta gaar, giet het dan af en gooi het dan gelijk terug in de pan (vuur uitzetten!) en roer hier de room/tomaten mengsel door.
 photo IMG_1204_zps7d55299a.jpg
Even proeven, dan zout en peper toevoegen.
 photo IMG_1202_zps3257b04c.jpg
Een paar serieuze scheppen pasta gaan dan op elk bord, en dan al dan niet rijkelijk bestrooien met geraspte kaas, en smullen maar! Je kan er altijd nog een paar eetlepels verkruimelde fetakaasbrokjes doordoen, ook heerlijk! Ooooooh bij het zien van deze foto zou ik zo nog een bord lusten, maar helaas heeft Tim vannacht het laatste restje opgegeten.

Wil je wel vocht uit de braadzak, maar niet het vet, giet dan eerst af, laat het vocht in de koelkast afkoelen, en dan schep je zo het vet er af. Dit vergt wel wat meer plannen.

De koude pastaschotel klik hier is ook een heerlijk gerecht, je staat hierbij ongeveer een half uur in de keuken je het rambam te snijden aan de ingrediënten, maar het is het wel waard!

Kennis is macht

Vorige week kreeg ik van die boekjes bij de C1000, waarin allerlei wetenswaardigheden in stonden. Ik nam ze aan, ook al spaar ik ze niet. Bij de uitgang van de winkel stond een groepje jongens bijeen, en ik reikte ze de boekjes aan, maar waar ze bij de andere actiedingetjes de spullen haast uit je handen rukken, keken ze me nu slechts vragend aan toen ik op ze af stapte, de boekjes in mijn hand voor me uit stekend. “Jullie verzamelen deze dingen toch?”, zei ik, en ‘de leider’ van het groepje, een jochie van een jaar of 10 keek me brutaal aan. “Echt niet, dat zijn stomme boekjes.”  Mijn moederinstinct kwam omhoog, en ik voelde een opening om een kind iets te leren, opvoeden doe je met z’n allen, toch?  “Nou, kennis is macht.”, antwoordde ik, maar zag gelijk dat mijn woorden niet aan kwamen, en ik liep door; laat de ouders het opvoeden maar doen.

Door naar de bee vanmiddag, alwaar er weer een stukje aan de Frederike kwam,
Photobucket
ze heeft nu de juiste breedte denk ik (ik kan het patroon nergens vinden, te goed opgeborgen). De lapjes van de Quilthoeve werden geaaid, Miranda liet aan de dames (die er vorige week niet waren) zien hoe een hartje om freeserpaper gestreken moest worden mbv stijfselspray,
Photobucket Photobucket
en Marlies was haar kerstkous aan het doorquilten met hele mooie gelijke steekjes. De tijd vloog om, al kletsend, koffie drinkend en snoepend van de koekje op tafel, Sam (de hond van Miranda) ging als een volleerde kruimeldief naast mijn stoel om de restjes op te likken, niet dat ik zo’n morsige eter ben, het was gewoon een snel kruimelend koekje, maar wel lekker, vond Sam ook.

Vanavond staat er een experiment op tafel, nou ja, voor ons even een experiment, omdat ik het nog niet eerder heb klaar gemaakt. Het recept kreeg ik van Viola, een overbuuf die geemigreerd is naar oorwegen, en er een foto van op haar facebook had gezet, zie hier voor de foto (Spinazie met gerookte spekblokjes, ui, zongedroogde tomaten in olie. Dan lagen met aardappelschijfjes, bovenop feta kruimelen en kort in de oven. ) klinkt erg goed! Ik had dit gisteren willen klaarmaken toen mijn broer en schoonzus langs kwamen, maar besloot om toch maar voor de pizza te gaan, die Suzanne en Tim klaarmaakten, en hier het recept op verzoek van Henk en Marijke, die het wel errug lekker vonden:

Pizzadeeg op de rol uit de koeling van de supermarkt met potje saus in gesloten, anders neem je gewoon pizzadeeg van Danerol, en pastasaus van Jamie O, de gewone met basilicum of zo is al goed. Per deeglap (goed voor 3 grote eters) smeer je 2 a 3 eetlepels saus uit, laat de buitenste 2 cm vrij zodat je een lekkere korst krijgt. 2 biefstukjes in kleine blokjes verdelen, doosje gebakken champignons uitgelekt er over verdelen, 1 in stukjes gesneden ui, 1 ons slagersachterham voor op brood in smalle reepjes, 1 ons salami en een halve ons chorizo (dit zat er op, maar ik zou zelf van de gewone salami ook 50 gr doen), 1 mozzarella bol in kleine blokjes, en een zakje geraspte jong belegen kaas er over, en dit 15 minuten in een voorverwarmde oven op 220 graden (hete lucht) of 230 graden gewone oven. Smullen!  Ik doe er normaal ook een handvol basilicumblaadjes onder de kaaslaag, en paprika in kleine reepjes, maar dat was ik vergeten te kopen, en de kassiere zei ook niets. Dat zou wat zijn, van die meedenkende mokkeltjes achter de kassa, die dan zeggen: “Mevrouw, bent u niet iets vergeten? De basilicum en paprika? Dat neemt u anders wel altijd er bij.”  Mark my words, die tijd komt nog.

Zoet bezig

Zaterdagmiddag kwam mijn broer langs, knutselen aan de Elna Lotus van mijn moeder, met de mijne als voorbeeld; het afstellen van het tandwiel bleek niet zo simpel als bij een auto, en het duurde heel wat proeflapjes eer er een mooie naaisteek uit kwam, zonder steken over te slaan.

In de tussentijd -ik wilde hem niet op de vingers kijken- had ik koekjes gebakken, een beproefd recept van Gert gekregen, een paar maanden geleden, en ook deze hebben het geen volle week gered, zo lekker!

Ook de erwtensoep was in een uurtje klaar, lang leve de hoge druk pan. (2 erwtensoep groenten pakketten, 2,5 liter water, een pond spliterwten, 3 sucadelapjes aangebraden, en bouillontabletten (ik wilde niet kiezen, en nam uit de pakjes van runder-, tuinkruiden- en groentenbouillon elk 2 blokjes.
Dit alles onder druk koken, 3 kwartier, de sucadelapjes in kleine stukjes trekken en het glibberige gelatine-achtige deel eruit halen, en dan 2 rookworsten in kleine schijfjes er door roeren. Zout en peper naar smaak, als de boel klaar is. En lekker dat-ie is! En heel lijnvriendelijk, mits je niet teveel worst neemt.

Maandagmiddag was de bee bij Angela, alwaar Miranda welkom werd geheten door de honden,

ja, dat krijg je als je wat lekkers voor deze boeven in je decolleté stopt meeneemt. Angela showde haar affe George-top,

en Phoebe

die ‘even’ op inspiratie ligt te wachten, en haar bargello, voor- en achterkant

doorgequilt door UFO’s, heel mooi gedaan! In de achterkant van de quilt heeft Angela alle resten in verwerkt,

En toen we het toch over restverwerking hadden, kwamen deze prachtige blokken boven tafel,


van weer andere quilts overgehouden, maar wat het gaat worden is nog een groot vraagteken. Maar wat ziet het er al prachtig uit, ik zat te kwijlen, niet normaal, en in gedachten zette ik het mes in mijn verzameling Japanse lapjes!
Eindelijk kon onze gastvrouw gaan zitten, om haar borduurtjes af te maken.

Marlies was een schattige roze quilt aan het doorquilten,

(volgende keer maak ik wel een duidelijkere foto)

Miranda was al een heel eind met haar Sinterklaasquilt en mijn Frederike groeide ook weer een stukje.

Het was weer een gezellige middag, dit zijn de momenten dat je even kan bijtanken, heerlijk! Zipje komt buurten, stiekem naar boven geglipt, foei. We gaan naar beneden, ik om af te sluiten, hij om te slapen op de bank.

Complimentjes

Complimentjes, wie krijgt ze niet graag? Ik wel, maar soms lijkt het wel of mensen het verleerd zijn om ze te geven, of is men al zo gewend aan mekaar dat ze denken: “weet ze al, ik zeg niks.”?  En complimentjes ontvangen is blijkbaar ook een kunst. Als ik een wildvreemde vrouw in het passeren (druk, dus ik liep er al een tijdje achter) in de Bijenkorf vertel dat ze een lekker luchtje op heeft, kijkt ze me aan alsof ik haar voor de gek aan het houden ben, en loopt ze met een onzekere blik in haar ogen richting de lekkere luchtjes afdeling, “even wat opspuiten, want ik stink vast”…… Ik geef een kennis een compliment over haar mooie jas, en gelijk krijg ik te horen hoe duur hij was, en waar ze hem heeft gekocht. Als ik dat had willen weten, had ik daar wel om gevraagd. Zeg gewoon “dank je, vind ik ook”, en wees blij dat een ander jouw smaak weet te waarderen.

Eén keer wist iemand mijn compliment wel te waarderen, maar toen stond ik met schaamrood op mijn kaken: jaren geleden ging ik naar theater met mijn wederhelft, en in de pauze gingen we naar de foyer om drinken te halen. Het was er bij de bar afgeladen druk, met lange brede rijen;  en ik volgde mijn lief terwijl we door de massa mee naar voren werden gezogen, als haringen in een ton stonden we tegen elkaar aan gedrukt op het laatst, en ik kneep hem zijn kont en zei dat hij een lekker kontje had… hij draaide zich grijnzend om,”dank je” zeggend, en toen bleek dat hij niet was wie ik dacht dat het was. Roder dan rood bood ik mijn excuses aan, maar hij vond het niet erg, zei hij, en ik wist niet hoe snel ik daar weg moest wezen! Mijn wederhelft stond nietsvermoedend verder naar voren, ik was gewoon achter het verkeerde colbertje aan gelopen.

Onderstaand recept van broccoli quiche kreeg ook veel complimenten, en terrecht, warm of koud, hij is heerlijk!
Photobucket
men neme: een halve kilo broccoli, 2 ons ham in dikke plakken (zelf in kleine blokjes snijden), 250 Gr. Geraspte jong belegen kaas, flesje magere kookroom, klein bakje crème fraiche, 4 eieren, volle (met hoopje, niet afgestreken) theelepel milde mosterd, zout, peper en bladerdeeg.

Hetelucht oven op 180 gr voorverwarmen (gewone oven met boven/onderverwarmjng op 200) Broccoli in kleine stukjes snijden, 5 minuten koken in ruim water en heel goed laten uitlekken! In grote kom mik je alle ingrediënten op de broccoli en ham na. Goed mengen. Leg bladerdeeg in ingevette ovenschaal, prik gaatjes in de bodem en verdeel de broccoli hier over uit. Gooi er dan de ham over, en dan het mengsel uit de kom er over uitgieten. In de oven 45 minuten laten bakken. Het rook zo zalig toen het klaar was, dat men verbaasd was dat dit mogelijk was met broccoli. Voor 6 personen, normale eters. En hij is koud ook lekker, en eenmaal koud is hij goed stijf, warm uit de ovenschaal is hij wat vochtig van de brocolli.

Tussen de buien door

Ondanks het vele regen dat er is gevallen, is het mij gelukt om tussen de buien door in de tuin te werken, modder zat tot achter mijn oren, de tuin knapte er van op; en ik ook, want niets is fijner dan op je knieën te werken met de zalige grondlucht in je neusgaten, regelmatig bezoek te krijgen van Zipje en Zopje, die dachten zeker dat ik achter een muis aan zat 🙂 . Er hupte af en toe een roodborstje vlak langs mijn handen, verschrikt weg vliegend als ik bewoog. Tijdens het gras maaien ontploften er hier en daar een zwam, die verstopt zat tussen het hoge gras, wat een grijze wolk opleverde boven het grasveld, dat gelukkig snel wegwaaide dankzij de harde wind.
Het was na het werken heerlijk uitrusten, en genieten van het resultaat. Misschien dat ik morgen de laatste 2 perken kan afwerken, aan de zijkant van het huis, hangt van het weer af.  Zopje ligt hier op tuinafval, bovenop liggen brandnetels, waar hij blijkbaar geen last van heeft.
Photobucket
Dit is nu gedaan,
Photobucket Photobucket
en het deel rechts van de godin (op de rechtse foto) is waar ik verder aan ga werken, als de weergoden me goed gezind zijn.

De taxushaag -te zien op de linker foto- is flink gegroeid, 2 jaar geleden zat de bovenkant hij ter hoogte van de schaal van de godin, en hingen de daders van het snoeiwerk -de gemeentewerkers- brutaal over de heg, alles te bespreken wat ze zagen;  toen heb ik aan de achterkant van de heg geplastificeerde kaarten opgehangen voor de gemeentewerkers, in de hoop dat er een snuggere bijzat die kon lezen. Als de bewoners van deze wijk de hagen hoger wilden hebben, dan moeten ze zelf voor het toppen van de haag zorgen, nou ja, daar hebben we ook weer ventjes voor.

Woensdagmiddag stond ‘mijn tuinman’ met 3 hulpjes voor de deur, om nog even snel voor de vakantie de beukhagen snoeien, op de foto hier rechtsboven te zien; in 1,5 uur tijd waren ze klaar, 2 man met snoeimachines, en 2 man die opruimden, wat een teamwork!

En tijdens de regenbuien van afgelopen dagen was ik achter de naaimachine te vinden, muziekje aan, koffie en iPhone bij de hand, want sociale media (wordfeud) moet ook bijgehouden worden, om de antieke quilt af te quilten. Vanmiddag tijdens de bee kon ik beginnen aan het uithalen van de vele meters te strak gespannen onderdraad, zonde van de uren naaiwerk. Hier zie je bij de hexagonen een kluwen uitgetrokken bovendraad liggen.
Photobucket
Nog even verder draad uittrekken (ik denk dat ik in totaal 1/3 deel van al het quiltwerk moet uithalen) en dan ga ik gewoon de gaten weer vullen met het rozenpatroon, wat je op de achterkant mooi kan zien op deze foto. Een bloem is ongeveer een koffieschoteltje groot.
Photobucket
Op de plaatsen waar ik draad uithaal, zet ik om de 15 cm een tackertje, dit kan natuurlijk ook een veiligheidsspeldje zijn, maar nu ik van mijn moeder haar Micro-stich heb gekregen met heel veel tackertjes, gebruik ik die.  Miranda showde haar Phoebe, die ze met de hand aan het doorquilten is, nadat ze eerst de grote lijnen met de machine had doorgestikt (in de ditch), ze schiet al aardig op.
Photobucket Photobucket
Julie was een handwerktasje aan het afwerken, suf genoeg dacht ik er niet aan om een foto te maken, hij is zo leuk aan het worden! Angela was ook weer van de partij (de laatste keren afwezig wegens topdrukte op haar werk), ze had even niks om aan te werken, en zat lekker te kletsen en in quilttijdschriften te kijken.  Ik werd verwend door de dames, ik kreeg een boek, mooie kaart en restje stof van Julie, (van dit stofje had Julie een bloesje gemaakt voor haar zoon, toen hij een klein ventje was),
Photobucket Photobucket
Miranda gaf me een bloemetje met geld om zelf iets quilterigs te kopen en van Angela kreeg ik een schattige hortensia voor in de tuin, en een hosta met de naam Quilting bee :-), ze had voor de andere dames ook deze hosta meegenomen, wat een schat!
Photobucket Photobucket
zou er een kweker zijn die ook quilts maakt, of misschien zijn/haar wederhelft?

Er was deze donderdagmiddag ook een monteur op bezoek, nou ja, hij moest in de keuken blijven, want we hadden problemen met de koffiemolen van het koffiecentrum (een ingebouwde koffiezetapparaat); deze zat compleet verstopt door het gebruik van espresso koffiebonen (in combinatie met een te fijne maling van de machine blijven de gemalen bonen vast zitten, hoe sterker de boon, hoe vetter de boon), daarna ontdekte hij dat het verwarmingselement het niet goed deed, en toen dit onderdeel was vervangen, bleek het apparaat -pardon- het koffiecentrum- nóg niet naar wens te werken, en toen bleek er dus nóg een onderdeel kaduuk te zijn.
IMG_9155
De monteur kwam goed voorbereid en had ook dit onderdeel in zijn auto, zodat hij na 3 uur werken tevreden naar huis mocht, om hopelijk niet meer terug te hoeven komen. We zijn blij dat dit allemaal nog onder de garantie valt, pfew!
Photobucket
Ik had voor de bee lekkere en lijnvriendelijke kersencake gebakken, recept had ik van Julie gekregen, echt smullen! Alleen had ik kersen uit pot gebruikt, omdat de verse kersen niet meer zo vers waren, na 2 dagen waren ze al aan het gisten!  Natuurlijk had ik de dubbele hoeveelheid beslag gemaakt, zodat ik een grote cakeblik kon vullen;  voor de ene helft kersen en voor de helft banaan gebruikt, zo lekker!  Miranda was zo lief om van mij een foto te maken, (en nu zie ik dat dit bloesje eigenlijk niet meer kan, hij zit veel te wijd. Nou ja, voor gewoon thuis kan het wel, maar niet voor ‘representatieve’ momenten).
IMG_9154
Om ook dit te bakken (12 stukjes a 2 PPoints per stuk) heb je nodig:

200 gram magere boter = halvarine (of als je het rijker wilt maken halfvolle roomboter, of olijfolie, maar reken dan resp. 4 of 6 points per stukje)
200 gram witte basterdsuiker
4 eieren, geklutst
2 theelepels citroenrasp
250 gram zelfrijzend bakmeel
400 gram ontpitte kersen of in pakjes gesneden bananen

voor het glazuur neem je
30 gram poedersuiker
2 theelepels citroensap (ik zie nu waarom het bij mij zo dun bleef, ik heb 2 eetlepels genomen ipv theelepels)
20 gram geroosterde amandelschaafsel
een oven op 180 graden,of hete lucht oven op 160 graden en
25 minuten baktijd

meng bloem, boter, suiker, eieren en boter tot een glad mengsel, doe het in een ingevet en met bakpapier op de bodem bedekte vierkante vorm, en smeer het beslag goed uit. bestrooi dan met kersen (ze zakken vanzelf in het beslag tijdens het bakken), of druk de schijfjes banaan met de smalle kant er in, of zoals ik heb gedaan 50-50, zodat de gasten kunnen kiezen.

Bak 1 rij onder het midden van de oven in 25 minuten tot het goudbruin is, en het bij indrukken zachtjes terug veert, laat het in het blik afkoelen, het blijft een klein beetje zompig vanwege het fruit.

Meng poedersuiker en citroensap tot een papje, strijk het over de cake uit met de bolle kant van een lepel, en strooi er direct de amandeltjes overheen.  Smullen maar.

 

Cupcakes voor wannabee slanke dames

Met dank aan Julie! Voor slechts 3 punten per cupcake is dit een ware traktatie
Photobucket
Chocolate forest cupcakes                   Chocolade bosvruchten cupcakes

100g self raising flour                           100 gr zelfrijzend bakmeel
15g cocoa powder                               15 gr cacao poeder
Half tsp baking powder                        halve theelepel bakpoeder
100g low fat spread – (halvarine)         100 gram halvarine
100g caster sugar                                100 gr basterd suiker
2 eggs                                                   2 eieren
1 tsp vanilla extract                              1 theelepel vanille extract
60g fresh or frozen berries                   60 gr verse of bevroren bessen

To decorate                                         decoratie
100g low fat soft cheese                     100 gr vetarme roomkaas bv Philadelphia
2 tsp caster sugar                                1 theelepel basterd suiker
2-3 drops vanilla extract                      2-3 druppels vanille extract
12 rasberries                                       12 frambozen

#1 Preheat oven to 180 C/fan 160 C. Put 12 silicone  bun cases into a
bun tin.

Verwarm gewone oven op 180 graden, of hetelucht oven op160 graden C Zet 12 sliconen muffinvormpjes klaar op de bakplaat.

#2 Sift the flour, cocoa powder and baking powder into a mixing bowl.
Add the low fat spread, sugar, unbeaten eggs and vanilla extract, then use a
wooden spoon to vigorously beat the mixture together until smooth – this
should only take 1-2 minutes.  Stir in the fruit.

Zeef bloem, cacaopoeder en bakpoeder in ten mixkom. Voeg halvarine, suiker, eieren en vanille extract toe, en meng dit in 2 minuten met een houten lepel driftig 🙂 tot je een gladde mengsel krijgt. Roer dan rustig het fruit er door.

#3 Spoon the mixture into the bun cases. Transfer to the middle shelf
of the oven and bake for 20-22 minutes until risen and firm. Cool on a wire
rack.

Schep het mengsel in de muffinvormen, (vul ze tot 2/3e) zet ze in het midden van de oven en bak ze in 20-22 minuten tot ze gerezen en stevig zijn. Haal ze na een minuut uit de vormen en laat ze afkoelen op een rooster

#4 To decorate, beat the low fat soft cheese with the sugar and vanilla
extract until smooth. Pipe or spoon on top of the buns and decorate with the
raspberries.

voor de decoratie meng je de kaas met suiker en vanille extract tot een gladde mengsel, en smeer dit met een mes of lepel dun over de muffins, en decoreer ze met een framboos.
ze zijn zalig!
Photobucket