Categorie archief: Heugelijke feiten

Gelukzalig

Een zwoele zomerse zondagavond, we zijn met vaderdag thuis gebleven en hebben samen met de kinderen uitgebreid gebruncht en ’s avonds ging de bbq aan. Natafelen met koffie en perenwaterijsje, mmmmm. Een dag eerder was Suzanne jarig, ze is nu volwassen, 21 lente’s jong, oh wat een spannende tijd.
IMG_6693
Er kwam wortelcake op tafel, het grootste deel ging op en mee naar huis, de rest verdween in de diepvries.
IMG_5005
het recept komt van deze website.
Wat een rijkdom, onze drie volwassen kinderen; Suzanne zit op de hoge school Avans en studeert Communications en Multimedia designs, Tim studeert voor register accountant en werkt bij een accountantskantoor, en Evelien loopt co-schappen in Amsterdamse ziekenhuizen. 
IMG_6700
’s Avonds is iedereen weer zijn eigen weg gegaan, DH kijkt boven naar een crime serie op zijn pc en zit ik op de schommelbank na te genieten, en waar ik zit zijn de katten dan ook snel te vinden. Links ligt Zipje in het koele hoge gras
IMG_9240
hij begroet met met een “wi-ieuw” miauw zodra ik ga zitten. Zopje hoort me terugpraten en komt vanuit de voortuin aanlopen en maakt zijn entree met een lieve hoge miauw zodra hij vanonder de poort door het gras oploopt, recht op de wiegende schommelbank af. Hij wacht op het juiste moment, springt en met zijn zeebenen houd hij zich staande, het schommelen deert hem niets. Even een kwijlend kopje en een poging om bij mij op schoot te komen liggen, maar ik duw hem zachtjes opzij, zijn nagels zijn als stiletto’s en zouden dwars door mijn dunne jurk heen steken. Hard spinnend ligt hij naast me
IMG_9244
en houdt alles en iedereen in de gaten, dus ook Loki die kletsend aan komt rennen.
IMG_9246
Ze geeft kopjes tegen mijn benen en ziet dan Zopje naast me zitten, oeh, daar is ze toch wel een beetje bang van, want hij kan zo ruw spelen. Snel rent ze naar de rubberen tegel die dienst doet als een buut-vrij honk en houdt dan vandaar de boel in de gaten, er is genoeg te zien. 
IMG_9249
☺️ De zwaluwen vliegen in grote aantallen (stuk of 10 toch wel) laag over de tuin, de merels zingen op de toppen van hun longen, in de verte hoor ik een trein. Ik hoor bijen in de vingerhoedskruid hard zoemen, het gras kriebelt aan mijn voeten, o wacht dat is een sprinkhaan 😏  en regelmatig blaast een zacht briesje de heerlijke zoete geuren van jasmijn en kamperfoelie die schuin achter me tegen de schutting groeien mijn kant op.
IMG_9239
De jasmijn groeit vooral aan de voorkant maar piept met een paar takjes ook naar deze kant
IMG_9245
een rommelige beetje armoedig aandoende schutting, maar met verborgen schatten dus. 
Het is goed toeven in de tuin nu het zonnetje bijna onder gaat, ik zit hier nog wel een tijdje, tot de muggen mij een lekker ding gaan vinden.

Dag 2016, hallo 2017

Eind van het jaar, bijna middernacht, buiten lijkt het wel oorlog met de zware cobra’s die het straatwerk vlakbij ons huis doen trillen. De katten hebben het weer zwaar, Zipje, Zopje en Loki liggen onder, op en achter mijn stoel, ogen als schoteltjes zo groot, zielig.

Luisterend naar de Top2000 op tv, en terugkijkend op dit jaar bedenk ik me dat ik niet zoveel quilts heb gemaakt; ik heb wel veel klantenquilts doorgequilt, maar om nou te zeggen “Meid, wat ging je lekker los en wat heb je veel ruimte gekregen in je stoffenkast!”, nee, niet echt.

Januari: twee babyquiltjes afgemaakt die ik het jaar ervoor als top al af had,
IMG_0549 IMG_0552
gelijk hierna begon ik aan de roze-grijze Mesmerized quilt voor vrienden,
IMG_1226 IMG_1249
eind februari was hij klaar en werd hij dankbaar op hun bed gelegd om er nooit meer af te gaan.

Maart ging ik met mijn moeder naar het quiltweekend in Putten,
IMG_1425
veel genaaid,
IMG_6006
veel genoten, maar niks afgemaakt.

In April ging een deel van de tuin op de schop, nieuw gras
IMG_3949
en bouwen we samen een nieuw tuinhuisje met veranda,
IMG_1659 IMG_3992
geen nieuwe quilt.

Mei: warme dagen, hondje gered uit een kokende auto, een paar fibermailkaarten gemaakt voor jarige dames,
IMG_1501 IMG_6219
en onze quiltgroep de CreaLadies gaf hun eerste geslaagde quilttentoonstelling.
IMG_4308

Juni: het weer slaat om, regen en koel; de schuttingpalen worden vervangen,
image
de bestrating in en rond het tuinhuisje word erin gelegd
IMG_3991
en op de feestbee van de Crea Ladies maken we allemaal een met stroken stof omwikkeld touwmandje.
image
Juli: ik graaf en maak in nog geen week tijd een vijver in onze tuin, compleet met borrelsteen,
IMG_2420 IMG_2505
de kikkers hebben het water snel ontdekt.
IMG_2896
Een hittegolf houdt het land in zijn greep en een over enthousiaste mol doet hetzelfde met onze tuin, het duurt bijna twee weken eer de katten hem te pakken krijgen en als cadeautje bij de droogmolen neerleggen.
IMG_2702
De vijver heeft het overleefd, het grasveld is overdreven belucht.
IMG_2671
Augustus, twee babyquiltjes gemaakt, een romantische voor een meisje, en eentje met beesten voor een jongetje, altijd leuk, zulke kleine quiltjes maken.
IMG_7109 IMG_2914
de oogjes was ik vergeten en kwamen er na het afbiezen pas op
IMG_2979 IMG_2981
September, familiebezoek van mijn zus en aanhang uit Australië,
IMG_5333
mijn vader wordt 90 en dat wordt gevierd in een vakantiehuisje in Zeeland. 

Oktober, en weer gaat een volgeladen auto met mijn moeder naast me naar een quiltweekend, ditmaal in Oostduinkerke, Belgie. Hier begin ik aan een Jelly roll quilt, de top zit als losse banen in elkaar.
IMG_5601 IMG_5647
Bij thuiskomst is zoon een appartement rijker en kan het klussen en inrichten van start gaan, ze hebben op mij gewacht met schilderen, zo lief.

November: de jellyroll quilt komt klaar en zoon die al twee weken in z’n eigen huis woont wilt hem graag meenemen.
IMG_5851
Mijn moeder wordt 85 maar viert haar verjaardag niet zo groots,
IMG_7830
haperende gezondheid gooit roet in het eten.

December: voor vrienden die ons hadden uitgenodigd voor hun 25 jarig huwelijksfeest maakte ik een ragquilt van superzachte flanel in stoere kleuren, hij viel goed in de smaak, een perfect cadeau voor deze lieve mensen.
IMG_3765
Half december was er een kerstbee bij de Crea Ladies en ik ontdek dat een paar uur borduren niet afgestraft wordt, dus maak ik op de valreep vlak voor kerst een klein stitchery-kerstquiltje,
IMG_8128
en nu ik toch lekker bezig ben maak ik ook nog een kippenquilt af.
IMG_3849
Hèhè, dat heb ik ook weer uit mijn systeem, eventjes.

Een nieuw jaar met nieuwe kansen, misschien krijg ik dit jaar enkele van de vele ufo’s af die in tasjes en bakken op sashings en inspiratie liggen te wachten, en hopelijk maak ik een paar snelle scrapquilts, met de nadruk op snel. 😜
En voor de rest is het afwachten wat 2017 ons brengt, als ik de lakens mocht uitdelen zou ik veel vrede, gelijkheid, veel rust en veel gezondheid over de wereld uitstrooien. Oja, en veel quilts om onder te kruipen voor warmte en troost, of gewoon om van te genieten.
Diep he?

Down under bezoek

Mijn vader werd op 5 Sept 90 jaar, een mooie gelegenheid voor mijn zus om met haar man en deel van haar gezin naar Europa te komen, ze wonen al meer dan 30 jaar in Australië en waren hier twee jaar geleden ook op vakantie geweest, toen mijn ouders hun 60 jarig trouwfeest vierden. Eerst gingen ze naar Spanje op familie bezoek, en daarna kwamen ze naar Nederland. Ze hadden een huisje op de dijk bij mijn ouders te leen van vrienden, handig met 4 volwassenen en twee kleine kinderen om als basis te hebben, en ze zaten bijna dagelijks overdag bij mijn ouders.
IMG_5333
Hier een mooie foto van mijn moeder met haar 3 maanden oude achterkleinzoon Sam,
IMG_5341
en Ella bij mijn vader en zwager.
IMG_5336
Voor het eerste weekend van September was een huisje in Zeeland afgehuurd waar we ook weer allemaal samen konden zijn, overdag was het druk met alle familie, en ’s avonds was het een intiem clubje die bleef slapen. Op de eerste dag kwam ook de een na jongste dochter van mijn zus aan op het vliegveld, ze was samen met haar familie aangekomen in Spanje maar was niet gelijk meegekomen naar Hoek. Ze had een fietstrip geboekt met nog iets van 13 andere voor haar onbekende mensen, fietsend door de Pyreneeën van de ene kant van Spanje naar de andere kant; ze had hiervoor thuis flink getraind het afgelopen jaar of zo.

Ik had een grote bak met duplo mee naar het vakantiehuisje genomen, zodat de peuter zich kon vermaken zonder volwassenen, ze was er helemaal weg van. Toen ik eerder die week de duplo bak tevoorschijn haalde om na te kijken (checken op verdwaalde kleine lego steentjes), kwamen de herinneringen van vroeger weer naar boven, wat is dat toch een ideaal en tijdloos speelgoed voor kleine kinderen.
IMG_5357
Het was een mooi huisje met een groot terras en een enorme tuin rondom, met een grote vijver onderaan de dijk, beetje link voor kleine kindjes.
IMG_5356
en met hele mooie bomen
IMG_2999
IMG_3001 (heeft iemand een idee hoe deze boom heet?)
We troffen het met het weer, de voorspelde regen bleef op een paar druppels na uit, en iedereen was buiten terwijl mijn zus en zwager voor het eten zorgden:
IMG_5359
heerlijke gebakken vis, zalige krieltjes en een lekkere salade. Er stond helaas erg veel wind, de tuintafels werden naar binnen gehaald zodat er binnen gegeten kon worden, anders waaide het eten van het bord. In mijn geval zou het niet zo erg zijn geweest, nu moest ik naar buiten lopen om de rups die zich achter een blaadje sla had verstopt vrij te laten.
IMG_7343
Uiteraard controleerde ik hierna wel even de rest van de sla op mijn bord voordat ik verder at. De slakom was hierna niet meer zo in trek bij de familie, gek hoor.
Zondag waren alle kleinkinderen van mijn ouders aanwezig, hier staan de nichtjes te kwijlen bij de baby in Suzanne’s armen.
IMG_3006
Het was fijn om iedereen weer te zien.
Donderdag voor vertrek naar huis kwamen de Aussies tegen de middag bij ons op bezoek. Ze kregen een typisch Nederlandse traktatie voorgeschoteld, poffertjes, een schot in de roos bij iedereen,
IMG_5367
lekker toch?
IMG_5370
We zijn daarna in de tuin gaan zitten, badje voor de kleinste, drankjes voor de rest, en opeens was het tijd om afscheid te nemen, zucht, tot over een paar jaar!

Dagje Rotterdam

Zaterdag was de jaarlijkse reünie van DH’s oud collega’s en wederhelften en zijn we naar Rotterdam geweest, gestart met een rondleiding door de schitterende Markthal.
IMG_2926
We kregen voor het gebouw een uitgebreide uitleg over een stukje geschiedenis van Rotterdam en de bouw van de Markthal van een gids, en daarna gingen we naar binnen.
IMG_2931
Opgedeeld in twee groepen kregen we een rondleiding, te beginnen met kaasproeven.
IMG_2927
Speciaal voor toeristen verkochten ze deze kaasjes met allemaal verschillende smaken, zodanig verpakt dat het nergens problemen geeft bij de douanes.
IMG_2928
De winkeltjes/stalletjes waren hoofdzakelijk eettentjes, maar ook verkocht men kruiden, noten, groenten, vlees en fruit, het water liep je in de mond zo lekker rook het er.
IMG_2929
in de boog zag je prachtige afbeeldingen.
we gingen 1 verdieping omhoog met de trappen en hadden zo een mooi overzicht van de binnenkant van het gebouw
IMG_7263
het ontwerp van de digitale print op de panelen (metalen platen met hele kleine gaatjes er in) werd bedacht door het kunstenaarsduo Arno Coenen en Iris Roskam tijdens het roken van jointjes in het gras liggend, zo werd ons verteld.
IMG_2936
IMG_2935
Achter deze panelen zitten appartementen, van 800,-p/maand tot 1 miljoen voor de penthouses
IMG_2930
Onder de roltrappen bij de verdiepingen van de parkeergarage waren de archeologische vondsten uit de bouwput van de Markthal in vitrinekasten uitgestald,
IMG_2932
IMG_2933
ze hebben zelfs een speldenkussen met de spelden er nog op gevonden!
IMG_2952
Na de half uur durende rondleiding hadden we even tijd om zelf de boel te verkennen en toen gingen we met een woest stuiterende boottaxi naar hotel New York om te lunchen. De kapitein van het bootje moest even contact opnemen met de centrale om voor andere mensen een boottaxi te regelen; de telefoniste leek een kettingrokende (zware shag) zus van Rod Stewart te zijn, haar stem kraakte en kraste in plat Rotterdams door de ruimte en we stelden ons allemaal een soort mafloddertype voor, eentje die je niet wilt tegenspreken.
Aangekomen bij hotel New York liepen we door de wachtruimte van de boottaxi langs een bali waar een goed uitziende telefoniste zat, ze knikte vriendelijk, en toen we doorliepen nam ze de telefoon op, wat een schrik, wat een kabaal kwam er uit dat mooie mondje, wie had dat gedacht! Grinnikend liepen we door.

Het was ondertussen alweer bloedje heet aan het worden, net als voorgaande dagen,. We zagen overal supergrote parasols bij de tafels staan en iedereen zat in de schaduw, we verheugden ons al op zo’n mooi plekje met de verkoelende wind van de haven. Maar helaas, voor de voor ons gereserveerde plaatsen was het net even anders: een lange houten picknicktafel in de brandende zon met maar 1 klein parasolletje aan de kopse kant van de tafel gestoken. Slechts twee man hadden hier profijt van, de rest van het gezelschap zat te bakken in de zon, we voelden het water via de rug de bilnaad inlopen. Het personeel ging pas na ons verzoek op zoek naar meer parasols, maar ze konden er maar eentje vinden en ook nog zonder de bijhorende stok, dat schoot niet echt op. We hebben toen maar snel naar een tafel binnen gevraagd, want na tien minuten wachten zaten we allemaal tegen oververhitting aan. Binnen koelden we lekker af, hadden we stoelen waarin je kon leunen zonder achterover te vallen, en hebben we heerlijk geluncht.
Daarna hebben we met de Tender (taxiboot van voormalige passagiersschip SSRotterdam) een tocht door de haven gemaakt
IMG_2943
waar we het moederschip ook zagen liggen,
IMG_2949
het schommelen van onze boot werkte slaapverwekkend bij een enkele DH. 😏💤
De dag sloten we af met een drankje en eten op het terras van het populaire restaurant Stockholm, het eten was een beetje bizar; wel een hele lekkere Cesar salade met ansjovis, een superzalige koolsalade en verse frietjes, maar hoe je prachtig vlees van een hamburger moet verpesten met een -niet op de kaart erbij vermelde- enorme hoeveelheid alles overheersende scherpe mosterdsaus, hoeven ze daar niet meer te leren.  We zagen bij meer tafels geschrokken eters de mosterdzaadprut van hun vlees en broodje afschrapen om te redden wat er te redden viel.Zonde zonde.  De sorbet was daarentegen weer zalig, de smaakpapillen kwamen helemaal tot rust, en de heerlijke Illy koffie maakte de avond af. Terug naar de parkeergarage lopend waren de lichten in de Markthal aangegaan, mooier in het echt dan op de foto gelukkig.
IMG_2951
Op weg naar huis boerde ik om de beurt ansjovis en mosterdzaad op, vrij unieke combinatie 😬  Het was al met al een bijzondere dag, we hebben mooie dingen gezien en weer bijgepraat met lieve mensen, en bij thuiskomst ploften we helemaal versleten neer op de bank met de voeten -een maat groter dan ’s morgens- omhoog op de poef. Wat een dag.
IMG_2953

Crea ladies feestbee

Dinsdag was de feestbee van onze quiltbee de crealadies ter afsluiting van het seizoen, het was een volle dag van 10 tot 10, eigen lunch mee, en als avondeten een heerlijke afhaalchinees op tafel, en tussendoor lekkernijen en een leuke workshop, wat wilt een mens nog meer? We gingen in twee groepen gedeeld met z’n allen mandjes maken, ik wilde dit al jaren geleden al doen en had zelfs al het touw in huis; op internet had ik een tal van tutorials gevonden, maar het kwam er maar niet van. Gelukkig was ik in de middaggroep ingedeeld, en bij aankomst konden we gelijk beginnen, naaimachines op tafel en materialen pakken. Een beelid die al tig mandjes en tassen had gemaakt ging het ons uitleggen, ze had voor de deelnemers touw meegenomen zodat we allemaal gelijk met goed materiaal van slag konden gaan.

Van 1 meter quiltstof had ik thuis 1″ brede schuin van draad stroken gesneden, deze moesten om het touw gewikkeld worden en met een zigzagsteek werd het omwikkelde touw tegen elkaar gestikt. Toen de stroken op waren hield ik nog 4 meter draad over, er zit dus 26 meter touw en 1 meter stof in dat ene mandje, onvoorstelbaar!
IMG_2293
imageimageNaast mijn naaimachine zie je een stukje van de stof waar ik de stroken uit heb gesneden.
Het maken van smalle hoge mandjes lijkt me heel lastig, ik vond deze afmeting soms al lastig manouvreren
IMG_2309
maar wat ben ik blij met het eindresultaat, iets na 9 uur was ik klaar! Ik had hem hengselloos gemaakt, dat leek me voor een poezenmandje -hij wordt toch ingepikt door Loki- handiger.
image
Er waren een paar naaimachines die tenenkrommende geluiden maakten en veel moeite hadden met het naaien door het touw, en het lag niet zozeer aan het materiaal als wel de dikte; het naaivoetje kon niet ver genoeg zakken om de spanningsplaatjes te laten klemmen, met lange lussen van het bovengaren onderop. Ik heb gelukkig een paar dames met tips kunnen helpen: bovenspanning strakker zetten, bij de Bernina Aurora op 8, en indien mogelijk de persvoetdruk verlagen, bij de Aurora naar 15, en toen ging het wel goed. En de naald (jeansnaald 100 gebruikte ik) vervangen als je een paar uur heb genaaid, want de naald slijt van dit touw, of er komen braampjes aan de punt, de punt gaat rakelings langs de grijper en je wilt geen beschadiging aan de grijper, deze vervangen is prijziger dan een pakje machinenaalden.

Het was heel leuk om te doen, en ook om alle verschillende mandjes in de maak te zien; van zeer georganiseerd, op kleur, romantisch, tot alles door elkaar, of uit 1 lap stof, steeds weer een ander effect.
imageimage
bij dit mandje zie je de drie hortensia stoffen die ze heeft gebruikt
imageimage
Lekker kletsen tijdens het naaien en opdraaien van de stroken stof
imageimageimage
Jeanne -van wie hier een actiefoto te zien is-
image
was als eerste klaar met haar mandje met hengsels, van fossil ferns gemaakt, restjes van haar DJ quilt; hij staat ook perfect bij haar bloesje!
image

Ik heb nog 50 meter touw gekocht, het is erg leuk om te doen, ik denk dat ik hier een slaapmandje voor de katten van ga maken voor in het tuinhuisje. Voor wie niet naar een workshop kan gaan heb ik hier een uitleg in het Nederlands, gevonden op de Berninablog.

Jarige dochter

IMG_3963
Zaterdag 16 April 2016 en Evelien is opeens 25 jaar oud, toen ze geboren werd was het al dagen lang zo bloedje heet dat de mussen van het dak vielen, hoe anders was het dit weekend, koud, winderig en erg nat, het hagelde zelfs op de 15e. Ze wilde haar verjaardag thuis vieren, wel moest ze ’s middags al weer op tijd weg omdat ze ’s avonds een feest had met vrienden. Op mijn vraag wat voor taart ze als verjaardagstaart wilde hebben, antwoordde ze: “Een appeltaart, dat is zo lang geleden!”  Hij stond net uit de oven toen ze vrijdagmiddag na werk thuis kwam, en de katten bleven er gelukkig vanaf toen we met z’n allen uit eten gingen bij de Visdonk Lodge.  Ik had hem toen wel afgedekt hoor. Bij thuiskomst ontdekte Suzanne deze salamander met een hoge schattigheidsgehalte op de stoep vlakbij de voordeur,
IMG_3960
na bewondering heeft ze hem op de steentjes naast de stoep gezet.
Zaterdagochtend  8 uur liepen we half slaperig haar kamer binnen om brommend en soms erg vals  “Lang zal ze leven” te zingen en grijnzend hoorde ze ons gekweel aan. Ik had een gebroken nacht vanwege rare geluiden in de tuin, het was hard aan het waaien en regenen, maar om 3 uur -toen ik net lekker sliep- werden de vogels actief en gaven serenades weg in de boom voor ons raam en ook op het dak boven de kamer waar Evelien sliep; vooral de merels lieten goed van zich horen, hun repertoire is zeer uitgebreid!

Mijn ouders kwamen tegen de middag, wij hadden toen al de taart aangesneden nadat Evelien de kaarsjes had uitgeblazen; nadeel van deze kaarsjes was dat ze windbestendig waren en er wel heel veel blaaskracht aan te pas moest komen om ze te doven.

Wij hadden net onze taartpunt op toen mijn ouders er aan kwamen, gezellig aan de keukentafel gezeten, bijkletsen met de kleinkinderen en van de taart genieten,
IMG_3984
tot Evelien de trein terug naar Amsterdam moest halen. Vanwege problemen op het spoor bracht DH haar naar Breda, dat scheelde overstappen en was wel zo gezellig, en mijn ouders vertrokken toen ook weer. We hadden allemaal een zondagsgevoel de rest van de dag 🙂

Zeven maar

Vorige week zondag was ik aan de andere kant van onze stoep begonnen, de smalle rand bij de paal was meer tuinaarde dan steentjes, verderop naar rechts ging het weer lekker vanwege het aanwezige antiworteldoek,
IMG_3660van dit kleine stukje kwam een volle emmer prachtige tuingrond afIMG_3661dat ik in een andere bloembak kiepte waar vorig jaar een dode plant uit was gehaald met een hele grote kluit, dus laat de tuinaarde maar komen! Ik moet wel oppassen dat de hortensia niet te diep in de grond komt te staan.
IMG_3659In het deel aan de straatkant zit meer werk dan alleen maar onkruid en grond van tussen de steentjes zeven, het  is hier net een kraamkamer vol met zaaigoed, met hele goede drainage.
IMG_3662Hier kwam ik schattige fel paars/blauwe baby anemonen tegen,
IMG_5677die moet ik heel voorzichtig uitgraven en verplanten, net als alle baby bloembolletjes van blauwe druifjes die hier lustig op los groeien.

Gisternamiddag kon ik het niet laten om alvast een beginnetje te maken met dit deel, ik had ongeveer 30 cmx 1 meter gedaan toen het toch te donker werd om het onkruid van tussen de gezeefde steentjes te plukken, en heel stijf van te lang op mijn knieën te zitten strompelde ik weer naar binnen.
De weerman van het acht uur journaal maakte me niet blij door te zeggen dat het komend weekend hele dagen zou gaan regenen, potjandorie, dat schiet niet op zo, maar jullie snappen wel wat ik ging doen toen het tegen de middag nog steeds droog was  toen ik met onze dochter thuiskwam (ze heeft na bijna twee jaar sparen bij de kapper 30 cm van haar haar gedoneerd aan Stichting Haarwensen).
IMG_5626IMG_5818Bepakt en bezakt dook ik weer op mijn knieën in de voortuin, maar deze keer luisterde ik naar mijn verstand om vaker op te staan om de bak grond te legen, en naar het advies van de fysio om maar 1 volle scheplading op de zeef te dumpen, ipv 2 of zelfs 3. Dat ik het beter vol kon houden snapt een kind, maar dat ik 2,5 uur achter elkaar kon werken zonder problemen, daar keek ik van op, heerlijk!
IMG_3718Die ene plank rechts van de bak hangt helemaal uit het lood, hij zit een beetje raar op zijn plaats getimmerd tegen een plankje de halverwege recht op is gezet, daar zal ik me volgende week wel over buigen. De bak heeft hierdoor rechtsvoor een gat van 10 cm waar de geraniums  tussendoor groeien, niet de bedoeling.
IMG_3719De plank die er onder zat ligt gedeeltelijk plat, gewoon doorgerot en omgevallen, en de klusjesman die de bakken twee jaar geleden een beetje gefatsoeneerd heeft, zag er geen gat in om het helemaal te vervangen, denk ik.
Aan de foto hieronder (uit het raam hangend genomen) is te zien dat ik letterlijk nog 4x het hoekje om kan gaan eer dat deel klaar is.
IMG_3732In de bak zie je links onder en rechts naast de prunis taxussen staan die ik als een soort van kubussen in gedachte had toen ik ze daar 15 jaar geleden neer had gezet, ik vond de bak namelijk erg vlak en wilde wat de hoogte in gaan met beplanting. Mmm, niet echt goed nagedacht, vooral die aan de stoepkant vind ik lelijk en gaat er uit, dit mogen de tuinmannen doen over een maandje.
Het begon pas tegen 3 uur te regenen, mooie timing, zat de weerman er gelukkig toch naast voor vandaag!

Kerstmis 2015

IMG_3539Zelden ben ik zo relaxed de kerstdagen tegemoet gegaan als dit jaar; het in de kamer plaatsen van de kerstboom, een echte met kluit en alles wat hierbij komt kijken, deed ik twee dagen na aankoop samen met Suzanne. Zipje, Zopje en Loki roken er even aan, de meeste interesse ging wel naar de insecten die uit de kluit en van de takken af kwamen, ze werden met smaak opgegeten. Een week later hing ik er de lampjes in,  de takken zouden niet meer verder uit gaan hangen, en weer een week later (afgelopen zondag) hebben manlief en ik de ballen erin gehangen, zonder de kinderen dus, en dat was voor het eerst in 24 jaar!
Loki vind het ophangkoordje achter de kerstquilt veel interessanter dan de boom,
IMG_0426IMG_0432De Jim Shore kerstbeelden kregen een mooie plek op en in de kast, net als de chocolaatjes
IMG_3544Ik ging zo ontspannen de dagen voor kerstmis in, dat ik me af begon te vragen of ik wel normaal was, en toen ik me dit hardop afvroeg aan tafel begin van de week, zei DH: “Normaal, normaal, ach, wat is normaal.”.

Toen ik eergisteren midden op de middag in mijn stoel zat met iPad, kopje koffie en muziekje op, kwam zoon de kamer binnen en keek geamuseerd naar me, “Moet je geen kussens opkloppen ofzo?” Haha, welke kussens? Wij hadden vorig jaar rode bankstellen met hele grote zware losse kussens als rug- en armleuning, en daar had je (ik) al een dagtaak aan om ze allemaal in vorm te krijgen, ik kreeg er wat van. En dan lagen ze netjes in het gelid tot iemand in de bank ging zitten, ze hadden niet veel nodig om weer in te zakken, net als de moed richting mijn schoenen. Wat was ik blij dat ze werden vervangen door twee no-nonsens bankstellen.

En opeens was het eerste kerstdag en zat de kamer vol familie,
IMG_3545Geen kerst zonder de door mijn moeder gebakken tulband en amandelspijs staaf, zalig! IMG_3547ik heb maar bar weinig foto’s gemaakt,
IMG_3546het was dan ook zo gezellig,
IMG_3548Henk nam deze “selfie”, de enige foto van aan tafel, maar wel een leuke
IMG_5363Nadat alles was afgeruimd en opgeruimd kwam vlak voor de koffie/thee/fris het gaatjes vullende  dessert buffet: de Blanc Manger (vanille roompudding), lekkere drie chocolade ijs, sorbet ijs en melkvrije chocolademouse en veel slagroom (gewone- en soja slagroom).  Het was een zoete afsluiting van een heerlijke dag, en voor middernacht was iedereen weer veilig thuis, ook altijd fijn om te weten.
De volgende (mid)dag was het uitbollen met de top 2000 op de tv en laptop, waarmee de goede nummers werden toegevoegd aan hun muzieklijst, lezen en lekker bijpraten.
IMG_3553George kreeg gezelschap van de stenen kat, een cadeau van mijn broer en schoonzus, van het voorjaar zal ik er een mooie plek voor zoeken in de tuin.
IMG_3551We hebben alweer getekend voor volgend jaar, dezelfde locatie, want deze beviel wel.

En zo gaan we van de kerstkransjes en tulbanden naadloos over naar de oliebollen en appelflappen, daarna moet ik toch echt even een stap op de plaats maken wat calorie input betreft, want oei ik groei 😬

Ik wens jullie allemaal nog hele fijne dagen, en aan degene voor wie deze dagen een beproeving zijn wens ik dat er genoeg afleiding is om de dagen snel voorbij te laten gaan.

Dag ballon

Half augustus kregen we van een quiltvriendin een originele felicitatiekaart voor ons nieuwe huis in de vorm van een ballon, er zat een zweefgarantie bij van iets van twee weken of zo. Nou, de ballon heeft bijna 4 maanden door onze kamer gezweefd, elke keer als hij lager kwam te hangen werd er een stukje van het lint onder de ballon afgeknipt, tot er op het allerlaatst niets meer te knippen viel en hij in een hoekje van de kamer achter een kastje op de grond zijn kopje te ruste legde. Een keer ging ik naar buiten via de schuifpui en toen ik weer naar binnen wilde gaan zag ik in mijn ooghoek iets geks in de struik hangen, en jawel, het was de ballon die hem bijna was gepeerd! Ik moet zeggen dat ik alleen al voor de gezelligheid zo’n lachende ballon in de kamer kan aanbevelen voor eenzame mensen, zeker als er een gezonde luchtstroming in de kamer aanwezig is. Het is elke keer weer een verrassing waar hij uithangt,  en soms tijdens tv kijken bleef hij in een loop hangen en maakte steeds hetzelfde rondje:

 

Zo doorgaan

Samen zaten we vrijdag op het beeldscherm naar de röntgenfoto’s van mijn li pols te kijken die onlangs in het ziekenhuis waren genomen, de fysiotherapeut en ik, het zag er goed uit en ik was blij dat hij er ook zo over dacht. Geen rare uitsteeksels, vergroeiingen of elkaar in de weg zittende botjes, waar de fractuur had gezeten was amper een lijntje te zien. Het feit dat mijn linker pols nog niet alles kon doen wat mijn rechter pols kan, lag dus gewoon aan de stramheid van de spieren en het gebrek aan smering tussen de vele botjes, en dat zou allemaal goed komen als we maar flink ons best deden.  Het is over 3 weken een jaar geleden dat ik mijn pols brak, pff wat een tijd!

Hij pakte mijn hand vast en begon de grenzen van bewegelijkheid af te tasten; hij was niet ontevreden, in tegendeel, hij was blij verrast met de souplesse in  mijn polsgewricht, “Véél soepeler dan vorige keer!”, zei hij lachend, en vroeg me wat ik de afgelopen twee weken had gedaan of gelaten.
“Nou, eens kijken, van de 14 dagen ben ik er 10 ziek geweest, zware verkoudheid, griep of een andere nasty virusje,” zei ik, “zaterdag dacht ik er vanaf te zijn, maar zondag was het toch weer mis”,

IMG_0137

en ik hield mijn adem even in toen hij door de grens van bewegelijkheid heen drukte, ai, niet fijn, maar wat moet, dat moet. “Dus heb ik niet gewerkt achter de longarm, en niet gewerkt in de tuin, niet gecomputerd en amper huishoudelijk werk verricht.”, en hij keek op toen ik weer mijn adem scherp inhield bij weer zo’n gemene beweging.  “Dat was natuurlijk niet fijn, maar wat je pols betreft was het een zegen, even volledige rust, ga vooral zo door zou ik zeggen.”, grapte hij, maar hij snapte ook dat dit niet in mijn aard lag.

Maar als ik een dag achter de longarm heb gestaan, moet ik niet na thuiskomst nog even een uurtje in de tuin spelen werken, of ander zwaar werk doen. “jouw pols moet ook tot rust kunnen komen tussen de bedrijven door.”, sprak hij mij quasi streng toe.  Ja baas. En hij bestede de rest van het half uurtje door de grenzen goed op te zoeken, mijn pols voelde beurs aan toen ik het pand verliet.

Zaterdag (de 14e) waren we bij mijn ouders om alvast de verjaardag van mijn moeder te vieren die de 17e jarig was. IMG_5070
Het was een gezellige verwenmiddag/avond; ze had heerlijke taarten gebakken en wij hadden op onze beurt een mooie vogelvoer-eend en bakblikken voor haar meegenomen,
IMG_0163IMG_5071
het grote gezamenlijke cadeau kwam vandaag met de rest van de verjaarsvisite mee; mijn oudste broer had een mooie fiets met lage instap en behalve handremmen ook een terugtraprem, gekocht en stuurde deze foto vanavond door,  zie mijn moeder eens stralen, een schot in de roos!
IMG_0214
Vooral zo doorgaan mama!