Categoriearchief: Recepten

The Rose of Sharon en recepten

Helemaal in de ban ben ik, wat is het een mooi gebeuren als je de blokken ziet groeien, en bij opbouw het blok er uit ziet als een kleuter die zomaar van alles uit de kast heeft aangetrokken zonder op mama te wachten, maar met de stralende trotse grijns er boven klopt het allemaal, en zo was het ook met mijn laatste blok. Na het doorquilten klopte het! En wat een verschil maakte de bruine stipjes in de ronde bolletjes, helemaal happy!

De patronen komen uit dit boek,

maar als je niet aan het boek kan komen, kan je het ook hier gratis downloaden, mits je in het bezit ben van EQ6 of EQ7 (in E7 zitten deze blokken trouwens al). Ik kan niet checken of de link werkt, je kan dit alleen maar openen vanuit EQ6 of 7
Hier hangen ze

volgens de layout in het boek komen ze op de punt, en ziet het er zo uit

Zondag kwamen mijn vader en broer even langs om de Quiltweekendspullen van mijn moeder af te leveren,

zodat ze niet zo hoeft te sjouwen 1 maart, want hoera, nog 2 weken en dan is het Dottenqweekend weer een feit in Loon op Zand, oeh de voorpret kan beginnen! In de kleurrijke tas zitten mijn moeders show&tell quilts, in het zwarte koffertje haar handwerkspullen, en ook 3 Clover biaisbandmakertjes die ik mocht hebben, ze gebruikt ze toch niet. (zal je zien dat ik de mijne nu terug vind)

Het toetje voor de potluck wat mijn moeder elk jaar maakt voor zowel Loon op Zand als ook Nieuwkerke (klik hier voor recept) was gisteren in de maak, mijn broer stuurde deze foto door, bij thuiskomst restte hun een zware taak van kloppers en kommen uitlikken, en restjes opeten. De grote bak ging in de diepvries.

Ik had mijn vader een quiltje van mijn moeder mee terug gegeven welke ik voor haar had doorgequilt, en zaterdagavond laat had ik er toch nog een biesje om gezet,

En wat aten wij op de zondagavond? Pasta met kip en rucola salade

Voor de jongens in Tilburg -die Tim’s kookkunst enorm missen en al helemaal bij het zien van deze foto- nog even het recept:
Reken per persoon een gekruide kip karbonade, die je in de braadzak of pan gaat bakken. Voordeel van de braadzak is dat het niet kan aanbranden (mits je de oven niet heter dan 195 graden zet, en de kip er niet langer dan 50 minuten er in laat zitten), en de oven wordt niet vies, en wat in de zak zit wordt niet vies van een vieze oven. Braadzakken kan je gewoon kopen bij de supermarkt.

Ja, oké, je kan ook de gegrilde kippen kant-en-klaar kopen bij de supermarkt, dat scheelt je een klein uurtje kooktijd. Maar dan ruikt het veel minder lekker in huis en heb je het lekkere braadvocht niet. Nu duurt het klaarmaken van dit recept net zo lang als dat de pasta nodig heeft om te koken.

Als de kip klaar is kan ga je 100 gram pasta (dit is voor studenten, de normale mens heeft genoeg aan 75 gram) per persoon koken, giet je het kookvocht van de braadzak over in een kom, bij een half flesje magere kookroom en een bakje Boursin, roer dit lekker door elkaar, doe er dan een bakje doormidden gesneden kersentomaatjes (of 5 grote in stukjes gesneden gewone tomaten) bij, even roeren, en met een bord op de kom ga je dit nog 3 minuten in de magnetron verhitten, op volle kracht.
Afdekken is nodig, anders kan je de magnetron helemaal schoonmaken. Heb je geen braadvocht, dan roer je een heel flesje kookroom door de boursin en tomaten. Terwijl de pasta kookt, bedek de borden met klein gesneden sla, de rucola puur of de rucola mix, maakt niet uit, de mix is iets minder pittig /overheersend van smaak, valt beter in de smaak ook bij kinderen.
Reken op een ons sla per persoon.
Het kippenvlees trek je van de botten af, en leg deze bovenop de sla op de borden. Is de pasta gaar, giet het dan af en gooi het dan gelijk terug in de pan (vuur uitzetten!) en roer hier de room/tomaten mengsel door.

Even proeven, dan zout en peper toevoegen.

Een paar serieuze scheppen pasta gaan dan op elk bord, en dan al dan niet rijkelijk bestrooien met geraspte kaas, en smullen maar! Je kan er altijd nog een paar eetlepels verkruimelde fetakaasbrokjes doordoen, ook heerlijk! Ooooooh bij het zien van deze foto zou ik zo nog een bord lusten, maar helaas heeft Tim vannacht het laatste restje opgegeten.

Wil je wel vocht uit de braadzak, maar niet het vet, giet dan eerst af, laat het vocht in de koelkast afkoelen, en dan schep je zo het vet er af. Dit vergt wel wat meer plannen.

De koude pastaschotel klik hier is ook een heerlijk gerecht, je staat hierbij ongeveer een half uur in de keuken je het rambam te snijden aan de ingrediënten, maar het is het wel waard!

Kennis is macht

Vorige week kreeg ik van die boekjes bij de C1000, waarin allerlei wetenswaardigheden in stonden. Ik nam ze aan, ook al spaar ik ze niet. Bij de uitgang van de winkel stond een groepje jongens bijeen, en ik reikte ze de boekjes aan, maar waar ze bij de andere actiedingetjes de spullen haast uit je handen rukken, keken ze me nu slechts vragend aan toen ik op ze af stapte, de boekjes in mijn hand voor me uit stekend. “Jullie verzamelen deze dingen toch?”, zei ik, en ‘de leider’ van het groepje, een jochie van een jaar of 10 keek me brutaal aan. “Echt niet, dat zijn stomme boekjes.” Mijn moederinstinct kwam omhoog, en ik voelde een opening om een kind iets te leren, opvoeden doe je met z’n allen, toch? “Nou, kennis is macht.”, antwoordde ik, maar zag gelijk dat mijn woorden niet aan kwamen, en ik liep door; laat de ouders het opvoeden maar doen.

Door naar de bee vanmiddag, alwaar er weer een stukje aan de Frederike kwam,

ze heeft nu de juiste breedte denk ik (ik kan het patroon nergens vinden, te goed opgeborgen). De lapjes van de Quilthoeve werden geaaid, Miranda liet aan de dames (die er vorige week niet waren) zien hoe een hartje om freeserpaper gestreken moest worden mbv stijfselspray,

en Marlies was haar kerstkous aan het doorquilten met hele mooie gelijke steekjes. De tijd vloog om, al kletsend, koffie drinkend en snoepend van de koekje op tafel, Sam (de hond van Miranda) ging als een volleerde kruimeldief naast mijn stoel om de restjes op te likken, niet dat ik zo’n morsige eter ben, het was gewoon een snel kruimelend koekje, maar wel lekker, vond Sam ook.

Vanavond staat er een experiment op tafel, nou ja, voor ons even een experiment, omdat ik het nog niet eerder heb klaar gemaakt. Het recept kreeg ik van Viola, een overbuuf die geemigreerd is naar oorwegen, en er een foto van op haar facebook had gezet, zie hier voor de foto (Spinazie met gerookte spekblokjes, ui, zongedroogde tomaten in olie. Dan lagen met aardappelschijfjes, bovenop feta kruimelen en kort in de oven. ) klinkt erg goed! Ik had dit gisteren willen klaarmaken toen mijn broer en schoonzus langs kwamen, maar besloot om toch maar voor de pizza te gaan, die Suzanne en Tim klaarmaakten, en hier het recept op verzoek van Henk en Marijke, die het wel errug lekker vonden:

Pizzadeeg op de rol uit de koeling van de supermarkt met potje saus in gesloten, anders neem je gewoon pizzadeeg van Danerol, en pastasaus van Jamie O, de gewone met basilicum of zo is al goed. Per deeglap (goed voor 3 grote eters) smeer je 2 a 3 eetlepels saus uit, laat de buitenste 2 cm vrij zodat je een lekkere korst krijgt. 2 biefstukjes in kleine blokjes verdelen, doosje gebakken champignons uitgelekt er over verdelen, 1 in stukjes gesneden ui, 1 ons slagersachterham voor op brood in smalle reepjes, 1 ons salami en een halve ons chorizo (dit zat er op, maar ik zou zelf van de gewone salami ook 50 gr doen), 1 mozzarella bol in kleine blokjes, en een zakje geraspte jong belegen kaas er over, en dit 15 minuten in een voorverwarmde oven op 220 graden (hete lucht) of 230 graden gewone oven. Smullen! Ik doe er normaal ook een handvol basilicumblaadjes onder de kaaslaag, en paprika in kleine reepjes, maar dat was ik vergeten te kopen, en de kassiere zei ook niets. Dat zou wat zijn, van die meedenkende mokkeltjes achter de kassa, die dan zeggen: “Mevrouw, bent u niet iets vergeten? De basilicum en paprika? Dat neemt u anders wel altijd er bij.” Mark my words, die tijd komt nog.

Zoet bezig

Zaterdagmiddag had ik koekjes gebakken, een beproefd recept van Gert gekregen, een paar maanden geleden, en ook deze hebben het geen volle week gered, zo lekker!

Ook de erwtensoep was in een uurtje klaar, lang leve de hoge druk pan. (2 erwtensoep groenten pakketten, 2,5 liter water, een pond spliterwten, 3 sucadelapjes aangebraden, en bouillontabletten (ik wilde niet kiezen, en nam uit de pakjes van runder-, tuinkruiden- en groentenbouillon elk 2 blokjes.
Dit alles onder druk koken, 3 kwartier, de sucadelapjes in kleine stukjes trekken en het glibberige gelatine-achtige deel eruit halen, en dan 2 rookworsten in kleine schijfjes er door roeren. Zout en peper naar smaak, als de boel klaar is. En lekker dat-ie is! En heel lijnvriendelijk, mits je niet teveel worst neemt.

Maandagmiddag was de bee bij Angela, alwaar Miranda welkom werd geheten door de honden,

ja, dat krijg je als je wat lekkers voor deze boeven in je decolleté stopt meeneemt. Angela showde haar affe George-top,

en Phoebe

die ‘even’ op inspiratie ligt te wachten, en haar bargello, voor- en achterkant

doorgequilt door UFO’s, heel mooi gedaan! In de achterkant van de quilt heeft Angela alle resten in verwerkt,

En toen we het toch over restverwerking hadden, kwamen deze prachtige blokken boven tafel,

van weer andere quilts overgehouden, maar wat het gaat worden is nog een groot vraagteken. Maar wat ziet het er al prachtig uit, ik zat te kwijlen, niet normaal, en in gedachten zette ik het mes in mijn verzameling Japanse lapjes!
Eindelijk kon onze gastvrouw gaan zitten, om haar borduurtjes af te maken.

Marlies was een schattige roze quilt aan het doorquilten,

(volgende keer maak ik wel een duidelijkere foto)

Miranda was al een heel eind met haar Sinterklaasquilt en mijn Frederike groeide ook weer een stukje.

Het was weer een gezellige middag, dit zijn de momenten dat je even kan bijtanken, heerlijk! Zipje komt buurten, stiekem naar boven geglipt, foei. We gaan naar beneden, ik om af te sluiten, hij om te slapen op de bank.

Complimentjes

Complimentjes, wie krijgt ze niet graag? Ik wel, maar soms lijkt het wel of mensen het verleerd zijn om ze te geven, of is men al zo gewend aan mekaar dat ze denken: “weet ze al, ik zeg niks.”? En complimentjes ontvangen is blijkbaar ook een kunst. Als ik een wildvreemde vrouw in het passeren (druk, dus ik liep er al een tijdje achter) in de Bijenkorf vertel dat ze een lekker luchtje op heeft, kijkt ze me aan alsof ik haar voor de gek aan het houden ben, en loopt ze met een onzekere blik in haar ogen richting de lekkere luchtjes afdeling, “even wat opspuiten, want ik stink vast”…… Ik geef een kennis een compliment over haar mooie jas, en gelijk krijg ik te horen hoe duur hij was, en waar ze hem heeft gekocht. Als ik dat had willen weten, had ik daar wel om gevraagd. Zeg gewoon “dank je, vind ik ook”, en wees blij dat een ander jouw smaak weet te waarderen.

Eén keer wist iemand mijn compliment wel te waarderen, maar toen stond ik met schaamrood op mijn kaken: jaren geleden ging ik naar theater met mijn wederhelft, en in de pauze gingen we naar de foyer om drinken te halen. Het was er bij de bar afgeladen druk, met lange brede rijen; en ik volgde mijn lief terwijl we door de massa mee naar voren werden gezogen, als haringen in een ton stonden we tegen elkaar aan gedrukt op het laatst, en ik kneep hem zijn kont en zei dat hij een lekker kontje had… hij draaide zich grijnzend om,”dank je” zeggend, en toen bleek dat hij niet was wie ik dacht dat het was. Roder dan rood bood ik mijn excuses aan, maar hij vond het niet erg, zei hij, en ik wist niet hoe snel ik daar weg moest wezen! Mijn wederhelft stond nietsvermoedend verder naar voren, ik was gewoon achter het verkeerde colbertje aan gelopen.

Onderstaand recept van broccoli quiche kreeg ook veel complimenten, en terrecht, warm of koud, hij is heerlijk!

men neme: een halve kilo broccoli, 2 ons ham in dikke plakken (zelf in kleine blokjes snijden), 250 Gr. Geraspte jong belegen kaas, flesje magere kookroom, klein bakje crème fraiche, 4 eieren, volle (met hoopje, niet afgestreken) theelepel milde mosterd, zout, peper en bladerdeeg.

Hetelucht oven op 180 gr voorverwarmen (gewone oven met boven/onderverwarmjng op 200) Broccoli in kleine stukjes snijden, 5 minuten koken in ruim water en heel goed laten uitlekken! In grote kom mik je alle ingrediënten op de broccoli en ham na. Goed mengen. Leg bladerdeeg in ingevette ovenschaal, prik gaatjes in de bodem en verdeel de broccoli hier over uit. Gooi er dan de ham over, en dan het mengsel uit de kom er over uitgieten. In de oven 45 minuten laten bakken. Het rook zo zalig toen het klaar was, dat men verbaasd was dat dit mogelijk was met broccoli. Voor 6 personen, normale eters. En hij is koud ook lekker, en eenmaal koud is hij goed stijf, warm uit de ovenschaal is hij wat vochtig van de brocolli.

Tussen de buien door

Ondanks het vele regen dat er is gevallen, is het mij gelukt om tussen de buien door in de tuin te werken, modder zat tot achter mijn oren, de tuin knapte er van op; en ik ook, want niets is fijner dan op je knieën te werken met de zalige grondlucht in je neusgaten, regelmatig bezoek te krijgen van Zipje en Zopje, die dachten zeker dat ik achter een muis aan zat 🙂 . Er hupte af en toe een roodborstje vlak langs mijn handen, verschrikt weg vliegend als ik bewoog. Tijdens het gras maaien ontploften er hier en daar een zwam, die verstopt zat tussen het hoge gras, wat een grijze wolk opleverde boven het grasveld, dat gelukkig snel wegwaaide dankzij de harde wind.
Het was na het werken heerlijk uitrusten, en genieten van het resultaat. Misschien dat ik morgen de laatste 2 perken kan afwerken, aan de zijkant van het huis, hangt van het weer af. Zopje ligt hier op tuinafval, bovenop liggen brandnetels, waar hij blijkbaar geen last van heeft.

Dit is nu gedaan,

en het deel rechts van de godin (op de rechtse foto) is waar ik verder aan ga werken, als de weergoden me goed gezind zijn.

De taxushaag -te zien op de linker foto- is flink gegroeid, 2 jaar geleden zat de bovenkant hij ter hoogte van de schaal van de godin, en hingen de daders van het snoeiwerk -de gemeentewerkers- brutaal over de heg, alles te bespreken wat ze zagen; toen heb ik aan de achterkant van de heg geplastificeerde kaarten opgehangen voor de gemeentewerkers, in de hoop dat er een snuggere bijzat die kon lezen. Als de bewoners van deze wijk de hagen hoger wilden hebben, dan moeten ze zelf voor het toppen van de haag zorgen, nou ja, daar hebben we ook weer ventjes voor.

Woensdagmiddag stond ‘mijn tuinman’ met 3 hulpjes voor de deur, om nog even snel voor de vakantie de beukhagen snoeien, op de foto hier rechtsboven te zien; in 1,5 uur tijd waren ze klaar, 2 man met snoeimachines, en 2 man die opruimden, wat een teamwork!

En tijdens de regenbuien van afgelopen dagen was ik achter de naaimachine te vinden, muziekje aan, koffie en iPhone bij de hand, want sociale media (wordfeud) moet ook bijgehouden worden, om de antieke quilt af te quilten. Vanmiddag tijdens de bee kon ik beginnen aan het uithalen van de vele meters te strak gespannen onderdraad, zonde van de uren naaiwerk. Hier zie je bij de hexagonen een kluwen uitgetrokken bovendraad liggen.

Nog even verder draad uittrekken (ik denk dat ik in totaal 1/3 deel van al het quiltwerk moet uithalen) en dan ga ik gewoon de gaten weer vullen met het rozenpatroon, wat je op de achterkant mooi kan zien op deze foto. Een bloem is ongeveer een koffieschoteltje groot.

Op de plaatsen waar ik draad uithaal, zet ik om de 15 cm een tackertje, dit kan natuurlijk ook een veiligheidsspeldje zijn, maar nu ik van mijn moeder haar Micro-stich heb gekregen met heel veel tackertjes, gebruik ik die. Miranda showde haar Phoebe, die ze met de hand aan het doorquilten is, nadat ze eerst de grote lijnen met de machine had doorgestikt (in de ditch), ze schiet al aardig op.

Julie was een handwerktasje aan het afwerken, suf genoeg dacht ik er niet aan om een foto te maken, hij is zo leuk aan het worden! Angela was ook weer van de partij (de laatste keren afwezig wegens topdrukte op haar werk), ze had even niks om aan te werken, en zat lekker te kletsen en in quilttijdschriften te kijken. Ik werd verwend door de dames, ik kreeg een boek, mooie kaart en restje stof van Julie, (van dit stofje had Julie een bloesje gemaakt voor haar zoon, toen hij een klein ventje was),

Miranda gaf me een bloemetje met geld om zelf iets quilterigs te kopen en van Angela kreeg ik een schattige hortensia voor in de tuin, en een hosta met de naam Quilting bee :-), ze had voor de andere dames ook deze hosta meegenomen, wat een schat!

zou er een kweker zijn die ook quilts maakt, of misschien zijn/haar wederhelft?

Er was deze donderdagmiddag ook een monteur op bezoek, nou ja, hij moest in de keuken blijven, want we hadden problemen met de koffiemolen van het koffiecentrum (een ingebouwde koffiezetapparaat); deze zat compleet verstopt door het gebruik van espresso koffiebonen (in combinatie met een te fijne maling van de machine blijven de gemalen bonen vast zitten, hoe sterker de boon, hoe vetter de boon), daarna ontdekte hij dat het verwarmingselement het niet goed deed, en toen dit onderdeel was vervangen, bleek het apparaat -pardon- het koffiecentrum- nóg niet naar wens te werken, en toen bleek er dus nóg een onderdeel kaduuk te zijn.

De monteur kwam goed voorbereid en had ook dit onderdeel in zijn auto, zodat hij na 3 uur werken tevreden naar huis mocht, om hopelijk niet meer terug te hoeven komen. We zijn blij dat dit allemaal nog onder de garantie valt, pfew!

Ik had voor de bee lekkere en lijnvriendelijke kersencake gebakken, recept had ik van Julie gekregen, echt smullen! Alleen had ik kersen uit pot gebruikt, omdat de verse kersen niet meer zo vers waren, na 2 dagen waren ze al aan het gisten! Natuurlijk had ik de dubbele hoeveelheid beslag gemaakt, zodat ik een grote cakeblik kon vullen; voor de ene helft kersen en voor de helft banaan gebruikt, zo lekker! Miranda was zo lief om van mij een foto te maken, (en nu zie ik dat dit bloesje eigenlijk niet meer kan, hij zit veel te wijd. Nou ja, voor gewoon thuis kan het wel, maar niet voor ‘representatieve’ momenten).

Om ook dit te bakken (12 stukjes a 2 PPoints per stuk) heb je nodig:

200 gram magere boter = halvarine (of als je het rijker wilt maken halfvolle roomboter, of olijfolie, maar reken dan resp. 4 of 6 points per stukje)
200 gram witte basterdsuiker
4 eieren, geklutst
2 theelepels citroenrasp
250 gram zelfrijzend bakmeel
400 gram ontpitte kersen of in pakjes gesneden bananen

voor het glazuur neem je
30 gram poedersuiker
2 theelepels citroensap (ik zie nu waarom het bij mij zo dun bleef, ik heb 2 eetlepels genomen ipv theelepels)
20 gram geroosterde amandelschaafsel
een oven op 180 graden,of hete lucht oven op 160 graden en
25 minuten baktijd

meng bloem, boter, suiker, eieren en boter tot een glad mengsel, doe het in een ingevet en met bakpapier op de bodem bedekte vierkante vorm, en smeer het beslag goed uit. bestrooi dan met kersen (ze zakken vanzelf in het beslag tijdens het bakken), of druk de schijfjes banaan met de smalle kant er in, of zoals ik heb gedaan 50-50, zodat de gasten kunnen kiezen.

Bak 1 rij onder het midden van de oven in 25 minuten tot het goudbruin is, en het bij indrukken zachtjes terug veert, laat het in het blik afkoelen, het blijft een klein beetje zompig vanwege het fruit.

Meng poedersuiker en citroensap tot een papje, strijk het over de cake uit met de bolle kant van een lepel, en strooi er direct de amandeltjes overheen. Smullen maar.