Met dank aan Julie! Voor slechts 3 punten per cupcake is dit een ware traktatie

Chocolate forest cupcakes                   Chocolade bosvruchten cupcakes

100g self raising flour                           100 gr zelfrijzend bakmeel
15g cocoa powder                               15 gr cacao poeder
Half tsp baking powder                        halve theelepel bakpoeder
100g low fat spread – (halvarine)         100 gram halvarine
100g caster sugar                                100 gr basterd suiker
2 eggs                                                   2 eieren
1 tsp vanilla extract                              1 theelepel vanille extract
60g fresh or frozen berries                   60 gr verse of bevroren bessen

To decorate                                         decoratie
100g low fat soft cheese                     100 gr vetarme roomkaas bv Philadelphia
2 tsp caster sugar                                1 theelepel basterd suiker
2-3 drops vanilla extract                      2-3 druppels vanille extract
12 rasberries                                       12 frambozen

#1 Preheat oven to 180 C/fan 160 C. Put 12 silicone  bun cases into a
bun tin.

Verwarm gewone oven op 180 graden, of hetelucht oven op160 graden C Zet 12 sliconen muffinvormpjes klaar op de bakplaat.

#2 Sift the flour, cocoa powder and baking powder into a mixing bowl.
Add the low fat spread, sugar, unbeaten eggs and vanilla extract, then use a
wooden spoon to vigorously beat the mixture together until smooth – this
should only take 1-2 minutes.  Stir in the fruit.

Zeef bloem, cacaopoeder en bakpoeder in ten mixkom. Voeg halvarine, suiker, eieren en vanille extract toe, en meng dit in 2 minuten met een houten lepel driftig 🙂 tot je een gladde mengsel krijgt. Roer dan rustig het fruit er door.

#3 Spoon the mixture into the bun cases. Transfer to the middle shelf
of the oven and bake for 20-22 minutes until risen and firm. Cool on a wire
rack.

Schep het mengsel in de muffinvormen, (vul ze tot 2/3e) zet ze in het midden van de oven en bak ze in 20-22 minuten tot ze gerezen en stevig zijn. Haal ze na een minuut uit de vormen en laat ze afkoelen op een rooster

#4 To decorate, beat the low fat soft cheese with the sugar and vanilla
extract until smooth. Pipe or spoon on top of the buns and decorate with the
raspberries.

voor de decoratie meng je de kaas met suiker en vanille extract tot een gladde mengsel, en smeer dit met een mes of lepel dun over de muffins, en decoreer ze met een framboos.
ze zijn zalig!

Gaat door de maag, dacht ik, toen ik bij 24Kitchen Rudolf met een orgastische enthousiasme over zijn gerechten hoorde praten, en zag met wat voor een tempo hij het een na het ander op tafel toverde. Helaas hebben we in het echte leven deze functie niet, waarbij de saaie of foute momenten eruit geknipt worden. Want zo was hij met 12 mergpijpjes bezig, en in het volgende shotje lagen er 11 op de plaat, eentje was mislukt of opgegeten; niet door Rudolf denk ik, zijn slanke figuur bekijkend. Aaah, en dan had hij het over koekjes: “het is lang geleden dat ik Arnhemse meisjes heb gehad.”, en je zag zijn ogen twinkelen. Ja ja, nog wel eens.

Maar goed, ik kijk graag naar zijn kookprogramma’s, en het gerecht  dat hij vanmiddag klaarmaakte, klonk zo goed, en zijn enthousiasme was zo aanstekelijk, dat het niet anders dan lekker kon zijn. Klik hier voor het recept van gevulde rijst met zeekraal en gamba’s, beschreven voor 4 personen, maar dat zijn dan kleine eters, denk ik.

Ik kon nog niet de deur uit om boodschappen doen, ‘k moest eerst de pakkettendienst afwachten, die een zware doos kwam brengen, en die haal ik liever niet af op het postkantoor. Ik zat er al vanaf 9 uur op te wachten, en de hele dag ‘het’ uit te stellen, denkend: “nee, ik ga niet nu, want stel je voor dat hij er dan net aankomt.”, maar ja, om half 4 had ik het echt gehad;  bang dat het mijn oren uit zou komen als ik het nog langer zou ophouden, dook ik het toilet op om even te gaan tempo-poepen, en verdomd als het niet waar was, ik zat net lekker, toen ik een grote wagen voor de deur hoorde stoppen. Snel afknijpen, afvegen, broek omhoog (staat wel zo netjes), en net toen ik mijn handen aan het wassen was, en de ventilator de airwick-en-de-rest-geur naast de voordeur naar buiten blies, belde hij aan. Mooi op tijd, en dan moet je net doen of je neus bloedt, als je de deur opent, want stel je voor.

Eindelijk kon ik de stad in, zeekraal en gamba’s (een pond= 21 stuks) gehaald, en hoera, ik zag ook dat de visgilde Wakame had, ooh daar kan je mij voor wakker maken!
Zeewiersalade smaakt fris, beetje pittig, beetje zurig, lekker knisperige bite, maar het gaat wel tussen je tanden en kiezen zitten. Maar het is ook reuze gezond! Groenten en rijst haalde ik bij de supermarkt, en thuisgekomen alles gesneden en klaar gezet, om bij thuiskomst van mijn lief er gelijk aan te kunnen beginnen.De gamba’s waren bevroren toen ik ze kocht, en terwijl ik de groenten sneed, ontdooide ik ze onder de stromende kraan, in een bakje, met lauw water. Daarna drogen tussen een schone -niet naar wasmiddel ruikende- theedoek.

In de 10 minuten dat de rijst er over deed om te koken -geen gele rijst met ui, bouillon en wijn zoals in het recept is beschreven, want mijn lief is hier niet zo’n fan van-, maar 2 buidelzakjes witte rijst, (een voor in de wok, en een dienend als toetje, met suiker en boter) maakte ik de groenten en gamba’s klaar,

scheut sojasaus, en lekker een paar slagen met de pepermolen, en daarna het zakje rijst er door geroerd, en toen konden we aan tafel. Serieus, nog geen kwartiertje werk! Ja, het scheelde wel dat ik alles al had voorgesneden, 10 minuten werk?

Het zag er heerlijk uit, het rook heerlijk, en tadaaaaah: het smaakte heerlijk, “Ja, voor herhaling vatbaar, maar geen drie keer per week.”, kwam er gelijk achteraan. De smaak was totaal anders dan ik had verwacht, de lichte anijssmaak van de venkel was fris, en absoluut geen overheersende ziltige smaak van de zeekraal, en de puntpaprika’s waren lekker zoet, en het was lekker knapperig allemaal, ooh, dit recept is een blijvertje!

Ik keek tevreden naar de lege wok, en de lege borden, en zei tegen Suzanne dat er niets bevredigender was, dan tevreden eters, lege borden en lege pan. Op dat moment zwaaide mijn ventje naar me, buiten staand, en gaf me een luchtkusje. “Nou ja, bijna niets.”

Zondag las ik op de blog van Supergoof over uiensoep, en aangezien ik hier een grote liefhebber van ben, liep het water me in de mond, ik kon de soep al bijna ruiken! Snel de garage ingedoken, op zoek naar ui, en hoera, 2 kilo rode uien lagen in de bak! Ui in ringen snijden, zachtjes laten fruiten in een grote pan, en onderwijl de 5 knoflookteentjes fijnsnijden. Toen de uien 20 minuten hadden gebakken gingen de  knoflookstukjes er bij, vergezeld met een theelepeltje Dille, altijd lekker! Na weer 20 minuten fruiten (laag vuurtje) ging de bloem erbij (net zoveel als dat je boter heb genomen), toen dat op hoog vuur was geabsorbeerd door het uienprutje, ging er een groot glas wijn bijen 1 liter koud water, alles in 1 keer, hoppa. En al roerend wachten tot het ging koken, 4 runderbouillonblokjes erbij en toen die waren opgelost mikte ik er nog een liter kokend water bij, en toen met deksel een beetje los van de pan nog een half uur laten pruttelen. Alleen al voor de heerlijke geur zou je dit doen! Nog een klein scheutje cognac erdoor, (kruiden)zout en peper, en smullen maar.

En toen, een paar uur later, begon het geurfeest pas echt. Zopje lag lekker op mijn schoot te slapen toen het eerste windje plots heel sneaky ontsnapte, en ik voelde alle nagels in mijn benen landen, hij moest zich duidelijk schrap zetten om deze chemische luchtaanval te kunnen weerstaan zonder weg te schieten. Getergd draaide hij zich om,  de andere kant op kijkend, en sliep weer verder, het volste vertrouwen hebben in de eenmaligheid, maar helaas voor het beestje floepte er weer eentje van tussen mijn samen geknepen billen naar buiten, echt, ik deed mijn best, maar hier tegen was geen enkele spierkracht opgewassen. Zopje zette zich af en sprong van mijn schoot op de grond en toen op de bank, om hoog en vooral ver van mij vandaan verder te kunnen gaan met slapen.

Ik heb 3 porties soep ingevroren, de rest zit in een pannetje in de koelkast, en ik ga er zo nog een kommetje van  nemen, het is maar dat jullie het weten.