Categoriearchief: Girls Day Out

Volgende…..

Terwijl de huizenquilt in de woonkamer op de grond ligt uit te rusten, (ik denk dat ik er enkel een witte bies om zet en hem tegen de muur ga hangen) en de alarminstallatie monteur er met zijn lompe schoenen met extra profiel dwars overheen loopt (“o, sorry, ik dacht dat het een kleedje was”), zet ik een plaat op (nostalgie)

en pak ik een vorig project op, dat nog in afwachting was van sashing en border. Drie uur later, want tussendoor heb ik ook nog de monteur geassisteerd, is de klus geklaard, monteur de deur uit, en kan de quilttop van Girls Day Out (ontwerp van van Libby Richardson), op de foto, wat niet meevalt, het vervormd omdat ik er te dicht op sta.
Photobucket
Hij lijkt wel als een tonnetje met die bolling aan de zijkanten, en zo is hij in het echt echt niet, no way! Afmeting, zie tegels, die zijn -allemaal in koor, want ik heb het al vaker geschreven-: 40x 40 cm! Ik leg hem in de hal op de grond en huppel (want hij is zo mooi tralala) naar boven, terwijl de dames van a Gardeners Journal quilt genieten van het uitzicht
Photobucket Photobucket
ah, zo veel beter, van bovenaf over de balustrade naar beneden hangend met gevaar voor eigen leven, maar voor een mooie shot heb ik veel over,
Photobucket Photobucket
euj, Suzanne, laat dat eens 🙂 (photobombing, daar is Zopje ook heel goed in)
Photobucket
En terwijl de stoom nog steeds van de rode lapjes af komt, ligt de volgende quilt alweer op tafel om doorgequilt te worden; dit is geen quilt van mij, maar van mijn moeder; het was jaren geleden een BOM van Guute, a Flower in my Heart en helemaal gemaakt van zelfgeverfde stoffen, ze had hem vorig jaar klaar, en ligt sindsdien geduldig te wachten op quiltsteekjes
Photobucket Photobucket
oh de achterkant is toch haast te mooi om achterop te zitten? Ik quilt hem eerst langs alle applicaties en borduurtjes door, gewoon er vlak naast met de vrije hand stikken in meerkleurig licht grijs, en dan zie ik wel wat hij verder nog kan gebruiken. De schulprand is al gedaan, en ook dit blok, het ziet er nu al erg mooi uit.
Photobucket Photobucket
Mijn doel? Morgenavond is hij helemaal doorgequilt, zodat ik hem vrijdag mee kan nemen voor de jaarlijkse show&tell in Antwerpen, van het Calicohouse. Weet niet of dit gaat lukken, het doorquilten afkrijgen, maar hij gaat wel mee, hij is zeker op tijd klaar voor het Belgisch quiltweekend eind September, zodat mijn moeder hem aan Guute kan laten zien.

Dames, het was me weer een waar genoegen (en ik heb het netjes gehouden), wat niet gezegd kan worden van deze zomer, volgens Toos&Henk duurde hij maar heel even, klik maar hier maar ach, ik klaag niet, het is lekker quiltweer

Gered

Tijdens de tenenkrommend slechte wedstrijd Nederland-Duitsland, waarbij Duitsland heel goed speelde en het Nederlands team uit los zand leek te zijn geformeerd, waarbij de nepotisme van v Marwijk ten koste is gegaan van het team (maar ik heb er geen verstand van hoor, maar schoonzoon van Bommel lijkt me eerder belegen dan jong, en moet zich met zijn schoonvader maar met klaverjassen bezig houden), tijdens die wedstrijd legde ik de laatste hand aan de Girls Day Out quilt, tenminste, op de borders na dus. Rechter zijde aan de bovenkant wringt nog wat, kwestie van naad onder de donkere sashing van de lingeriezaak uithalen, en even kijken waar dat mis is gegaan. Misschien is het een kwestie van een naadje uitleggen of innemen, mmm, ik ga me hier later over buigen. De top zit tegen een Clover designwall aan, hier en daar heb ik de boel een beetje uit zijn verband er tegenaan geplakt, niet echt gelet op de haakse lijnen.
Photobucket
Gistermiddag was het even paniek bij de familie mees, die in het huisje bij de pindakaaspot woont, en waar het al een gekwetter van jewelste is als pa en ma met de bammetjes op tafel komen, maar nu was het alarmfase rood, want ze zagen een ongenode gast, die ze liever kwijt dan rijk zijn .
Photobucket Photobucket
op de rechter foto zie je de mezen met duikvluchten in actie, eentje scheert net over zijn achterkant heen, en is door de schaduw amper te zien, maar achter de blaadjes rechts boven zie je een andere duidelijk in de aanval. Dapper! En hieronder de slideshow, waar je ook op kan klikken als je hem niet kan zien (tenminste, ik denk dat je nu er op kan klikken, wacht, hier kan je ook klikken)

Geen bee vandaag, iedereen heeft het even te druk met privé zaken, ik ga lekker verder, snijden en naaien, beetje strijken en was vouwen, laatste cadeautjes halen voor Suzanne (zondag jarig, al 16!), en dan cupcakes bakken, 3 punten per cupcake, en ze zijn mammie! (recept volgt nog)

Quiltshophoppen

Het was al 1 uur geweest, midden in de nacht, toen ik de verdeelstekker uitzette van mijn naaiplek, het was mooi geweest zo, de GDO kreeg ik toch niet af, omdat ik stof tekort kwam (hoe is het mogelijk!), 2 smalle strookjes om aan weerszijde van het onderste middenblok te stikken, voordat ik ze tegen de ingekaderde zijblokken zet,
Photobucket
en na een kort maar krachtige nachtrust, waarbij ik droomde dat manlief en ik achterna gezeten werden door een Chinese man en vrouw die onze hoofden op een spies wilden steken, en ik letterlijk van de trap af vloog, en toen uit pure angst opeens onzichtbaar werd, de spies van dat enge mokkeltje afpakte en de chinezen hierop spieste, omdat ik ze hoorde zeggen dat ze dan maar onze kinderen zou pakken, omdat ze ons kwijt waren, nou, na zo’n nacht werd ik wakker met een pijnlijk stijve nek, waar ik de rest van de dag nog last van bleef houden, en waardoor ik steeds aan die bizarre droom moest denken.

De eekhoorntjes zie ik nu regelmatig  in de tuin rondhuppen,
Photobucket Photobucket
ze zijn blij met de zaden en nootjes die ze bij de voederboom vinden, ook al ben ik niet zo blij met hun sloopgedrag, of zou meneer specht hier de dader van zijn? Zelfs het plastic ruitje is kapot gemaakt
Photobucket Photobucket

Vandaag heb ik 3 quiltwinkels bezocht, en bij alledrie wat moois gescoord; bij Leur de stof voor de border, die komt morgen wel in beeld, want dan hoop ik (pff, hoe overmoedig) dat ik hem er dan op heb zitten. Het is dezelfde stof als die rond de quiltwinkel zit. De GDO werd bekwijld door de aanwezige klanten, die steeds meer ontdekten tijdens het kijken naar de blokken, en dat is ook zo leuk! Het is net als een tuin, daarbij moet je ook niet in 1 oogopslag de hele tuin kunnen zien.

Ik reed van Etten-Leur door naar Tilburg, met doel om mijn zoon op te pikken, die nu al vakantie heeft (duimen dat hij zijn tentamens heeft gehaald), maar ook om even langs Dorry te gaan om hallo te zeggen, en daar ontdekte ik 3 hele mooie rode lapjes die perfect bij mijn huizen pasten. Met zoon achter het stuur reden we terug naar huis, en na het eten was het tijd voor de bee in Heerle, bij Janny van het Stoffenhoekje, waar je tussen de lapjes lekker zit te kletsen en te naaien, en je heel sterk in de schoenen moet staan om met lege handen het pand te verlaten. Ik had aan het begin van de avond nog zitten te vertellen dat ik de huizen van rode lapjes uit mijn kast maakte, hierbij even vergetend dat ik net bij Dorry had gescoord, en vorige week in Leur ook een bundeltje F8’s had weten te bemachtigen. Goh wat is het geheugen toch een gek ding, of ligt het aan mij?

Nou ja, ik stond dus op om aan de toonbank wat te gaan snijden voor het volgende huisje, toen ik in mijn ooghoek de rollen met rode stoffen ontdekte, zoveel roden die ik nog niet had, wow. Zwak in de knieën geworden koos ik wat uit, en toen de dames Janny aan de slag zagen, en vroegen voor wie de rode lapjes waren (want ze zijn niet een beetje nieuwsgierig 😉 ), en hoorden dat het voor mij was, nou, toen kreeg ik er van langs, “Jaja, uit eigen kast, zometeen er in leggen, en dan er weer uit halen zeker, zo lust ik er nog wel een paar.” Ik bloosde, een goed voornemen was nog nooit zo snel gesneuveld LOL , en dit zal ik nog wel lang blijven horen.
Photobucket
De lapjes links op de foto zijn bij Dorry gekocht, en rechts komen bij Janny vandaan.
En toen hingen er opeens 6 huizen in de woonkamer
Photobucket

Nog even ter info: De Girls day Out quilt is een patroon van Libby Richardson, en is gelukkig nog wel te koop bij The Stitch Cottage en Aztec Rose

Stukkie terug

Het lastigste vind ik het uitzoeken van de stroken die rond de stitcheries komen, zonder dat ze het borduurwerk overstemmen, en ook zonder dat ze de balans uit de quilt halen, en dan ook nog roeien met de riemen, of in dit geval met de lapjes die je hebt. Zo bij avondlicht leek groen rond het plantenwinkeltje me een strak plan, en lekker fris groen, waarom niet? Nou, hierom niet:
Photobucket
help waar is mijn zonnebril! Ik had geen hint van wie dan ook nodig om te zien dat dit niet zou gaan, al helemaal niet toen ik het onder de quiltwinkel hing, nog even hopend dat het mee zou vallen en het er toch wel mooi bij zou passen; de naden waren dan ook rap weer uitgehaald, om te vervangen door een andere kleur groen
Photobucket
aaah, dit is beter, veel beter. Maar pas op dat het nu niet te somber wordt, want nu lijkt het net of er schaduw valt aan de onderkant.
Photobucket
Maar dat ga ik opvangen door hetzelfde fleurige stofje als smalle strook aan weerszijde te zetten. Had ik al geschreven dat hij in het echt veel helderder/lichter is, vooral de donkere sashings rond de blokken lijken hier zo zwaar. Nou ja. Het mooie is nu dat ik voor de fleurige stof terug naar mijn dealer moet gaan, want ik had er maar 1 FQ van genomen, aiks, heel vervelend allemaal.

Voor de dames die hier ook aan willen beginnen (en het vooral moeten doen, want het is zo leuk!), ik heb stroken van een Jelly roll gebruikt, en die zijn anders van maat dan de blokjes die je moet gebruiken bij deze quilt. Dus niet denken bij het maken van de top: “even bij Zipje en Zopje naar de foto’s kijken en tellen hoeveel blokjes hij breed moet worden”, want dat werkt niet.
En ook: ik heb de appliqueer blokjes weggelaten die volgens het patroon op de hoeken van de quiltwinkel zitten, en ook de blokjes aan de zijkanten laat ik weg (kan je hier op de blog van Marie-Joze goed zien). Vind ik net iets te kneuterig voor mijn uitvoering.

En dan komt hier mijn doelstelling: de top komt klaar deze week, of er dan ook al de borders om zitten, weet ik niet. Euj Shirley, dat kan niet, de top is pas af als de borders er aan zitten, dus gewoon doorpakken!  Oeh, wat is die streng zeg. Ik denk nu al dat ik weet welke stof de border gaat worden, ik zal hem morgen maar even meenemen naar Leur (ik ga tegen de middag) om te kijken of dit hem gaat worden, en dan huppel ik gelijk ook even door naar Dorry in Tilburg, het zijn absoluut geen Dotty-kleurtjes, oh, wat zal dat vloeken met het hooghouden 🙂  joegheee, weer een echte Girl’s Day Out.

En ter afsluiting nog even een foto van ons avondeten, dat was lekker, wat zeg ik, dat was zalig! En super vriendelijk voor de lijn, want nog 1 kilo en dan zit ik op het streefgewicht wat ik bij begin van mijn herintreding bij de DDC had geroepen van 85 kilo, en nu ik er zo dicht bij zit, wil ik eigenlijk proberen onder de 80 te komen. Het is een gemengde sla, met sliertjes gele wortel, stukjes komkommer, tomaat, ui, ei en fetakaas,  2 eetlepels Amelander honing-mosterd dressing, grof gemalen peper er over
Photobucket
er lagen ook nog een paar stukjes varkenshaas op het bord, maar die vallen buiten beeld, en de korreltjes die je ziet zijn 2 scheppen couscous, de gekruide van Lassie. Die is zo lekker, en makkelijk klaar te maken, gewoon kokend water er op, even roeren, afdekken en 5 minuten wachten. En zalig zo door de salade gehusseld, deze combinatie is een blijvertje 🙂 . Photobucket

GDO gaat lekker

Vrijdagavond was ik zover dat het middendeel van de GDO klaar was, ik was net klaar met de laatste hartjesrand er op te stikken, toen ik meende te zien dat ik hem op z’n kop had gestikt, en wilde -diep zuchtend- het tornmesje al pakken, om dit nog voor het slapen te fixen, toen Zipje al kletsend en spinnend op me af liep, kopjes geven en bedelend om aandacht. Hij liep voor me uit richting de keuken, toen ik op stond om hem te pakken, en ik liep achter hem aan, eindigend in de garage, alwaar de bodems al in ‘t zicht waren van  de voerbakjes; aha, daarom was hij zo kletserig, ik had het kunnen weten. Ik liep hierna terug naar mijn naaiplek, en legde het middendeel op tafel, om te zien welke rand ik ook al weer uit moest halen, voordat ik de verkeerde los tornde, en kwam toen tot de ontdekking dat ze allebei goed zaten! Als Zipje me niet had afgeleid, had ik zonder te checken gewoon de net aan genaaide rand weer los getornd, pfew. Hij paste niet meer tegen de muur, dus op de vloer liggend heb ik nog vlak voor het slapen gaan deze foto’s gemaakt:
Photobucket Photobucket
en zie, ik heb vrijdag ook flink gebouwd, er liggen nog 3 huizen in delen op tafel, maar zaterdag moest er eerst aan de GDO gewerkt worden, en dat koste me iets meer tijd dan ik had gedacht. Vooral het uitzoeken van de juiste kleuren als sashing moest met beleid gedaan worden, en dan het snijden van de stitcherie blokken, dat vind ik zo eng! Je moet er toch niet aan denken dat het mes uitschiet? Over messen gesproken, ik heb er vanavond weer een nieuwe in de rotary cutter gezet, en dat had ik veel eerder moeten doen; het botter worden gaat zo geleidelijk, dat het pas opvalt hoe bot hij is geworden, als je de eerste snee met een nieuw mes maakt, hij gleed weer zonder kracht te zetten door de lagen stof heen.

En zo is het geworden, mmm, is het te streng aan het worden, zo met die donkere randjes rond de kleine stitcheries? In het echt zijn de kleuren veel helderder.
Photobucket Photobucket
ik heb er maar een designwall naast gehangen, vast geplakt aan de fotolijsten, bij gebrek aan lange latten, want ik was het overzicht kwijt.

Zondag staat in het teken van de andere blokken ‘inlijsten’ (de snoepwinkel zal nog niet meevallen, met al die kralen er op), huizen bouwen en strijken, en dan niet alleen huizen strijken, nee, ook overhemden, want ook dat moet gewoon doorgaan.

Wat ook gewoon doorgaat, is het voeren van de mesjes bij de bomen, en de kleine bonte spechten kleven ook tegen de stammen aan als er gegeten wordt; het is een prachtig gezicht, de jonkies zijn haast even groot als de moeder
IMG_8246 IMG_8249 IMG_8250
De natuur is mooi.

Girls day Out

Toen ik woensdagmorgen half 10 Blokzijl binnen reed, leek het wel of ik in de wereld van Anton Pieck was beland, wat een prachtig stadje is dat; ik kan me de aantrekkingskracht wel voorstellen om er te wonen, of gewoon langs te gaan als toerist. “Zodra jij een naaimachine hebt, kom ik je wel naailes geven”, stelde ik haar voor op het quiltweekend in Loon op Zand, georganiseerd door Dorry voor haar vaste klanten, en was nu gast bij Ingrid, en oooh wat was het een gezellige dag! Het leek het net of ik door mijn beeldscherm heen haar weblog was binnen gestapt, best wel een grappige gewaarwording dat nu alles 3D was, en dat de poezen en hond bewogen, en de verhalen werden nu verteld, ipv dat ik ze zelf moest lezen. 😉 Na een rondleiding door het prachtige oude huis met de heerlijk in stijl aanwezige prachtige quilts gingen we aan de koffie met heel wat lekkers, en werden mij GDO blokjes bewonderd, in het echt altijd mooier dan op de foto (als het goed is) ; dit was onze ochtend hapje bij de koffie:

Photobucket
en dit snoepten we op bij de middagthee:
IMG_8284 ojee, op, nou ja, ze waren zalig, met en zonder slagroom, afgetopt met een aardbeitje. Te lekker, en ik ga uit zelfbescherming ook niet op zoek naar deze koekjes, want pak open=pak leeg. Ik ken mezelf.

o foei, wat een zalige zonde was dat, en ik zat nog niet koud in de stoel, of mijn schoot werd al verwarmd door een zwart-witte poes, aanhaliger en kroeleriger dan je voor mogelijk houdt, ik denk dat ze Zipje en Zopje rook, en ze wilde op deze manier haar visitekaartje afgeven (wat bij thuiskomst al kwijlend in ontvangst werd genomen);
Photobucket
bij het 2e kopje koffie (Ingrid vertoonde duidelijk uitstel gedrag door me maar te voeren met koffie, gebak en verhalen 🙂 ) kwam ook poes nummer 2 erbij zitten (geen foto hiervan), poes 3 en 4 gingen heerlijk in de buurt op hun vaste plekje liggen, en Brechje kwam ook een kijkje nemen, keek van mijn volle schoot recht in mijn ogen aan, en ik zag dat hij dacht: “Ik mag er zeker niet bij komen liggen, hè?”, en zo stond hij een tijdje met zijn kop tegen mijn arm aan, stil voor zich uit te kijken, en slofte toen naar zijn mand in de hal. Toen het echt niet meer langer kon uitblijven kwamen de naaimachines in actie,
Photobucketen hielp ik Ingrid over haar koudwatervrees heen. Geen onderdeel van de machine lieten we ongemoeid, er werd overal in en onder gekeken, een mens moet immers eerst weten hoe iets werkt, voordat je er mee kan werken, zodat je logisch kan redeneren als er iets mis gaat. En gelukkig ging er tijdens het naaien van lapjes van alles mis (liever nu dan wanneer je er alleen voor staat), draadjes werden opgevreten door het spoelhuis, kwamen klem tussen spoel en spoelhuis te zitten,  zodat het spoelhuis er helemaal uit werd gehaald om ze weer te verwijderen, wat lastig ging, waarvoor ik even hulp inriep, maar toen hulp terug belde, had ik de klus al geklaard, zoals je ziet op deze charmante foto.
Photobucket
, ook om te laten zien dat het allemaal vrij eenvoudig is (als je je kan herinneren hoe het alweer moest), je kan uit elkaar halen en weer in elkaar zetten en dan doet-ie het gewoon weer. Een heerlijk machientje wat dit betreft hoor, en als een volleerde monteur zette Ingrid het steekplaatje weer vast op zijn plek.
Photobucket
Ik heb haar dit express een paar keer laten doen, want als je niet oplet dat het pinnetje van het spoelhuisje precies in het inkepinkje van het steekplaatje zit, dan kan je niet naaien, dan draait het spoelhuis gewoon bij de eerste steek 1 slag in de rondte en slaat hij vast. Dit had ik de eerste keer met mijn SF en wat heb ik peentjes gezweet, eer ik het probleem ontdekte.

Opgestaan plaatsje vergaan is echt een kattending,

Photobucket Photobucket

‘s Middags voelde ik dat er ogen op mij gericht waren, en jahoor, 2 paar prachtige ogen keken me haast verliefd aan, oooh, ik smolt.
Photobucket
Na een lekkere lunch en weer even doorwerken (ik zat te werken aan een nieuw project, o foei, gij zondaar) hield Ingrid opeens een perfect 4 patch omhoog, tot haar grote verbazing 🙂 , want wat sloot het mooi aan op het kruispuntje, en het was eigenlijk minder eng dat ze dacht, soms leek het haast toveren, met zo’n lief naaimachientje!

De dag ging veel te snel voorbij, na een zalig diner en een vlotte autorit met muziek en geklets van Tom Lehrer

(dank je wel Hans, ik heb genoten!) schoof ik om half 11 de straat bij ons in, compleet de punt af, maar o zo happy!  Zipje en Zopje waren blij me te zien, waren extra kroelerig, snuffelden even aan mijn kleren met hun bekjes open, ik kreeg nog een paar heerlijke kopjes, en toen gingen ze weer naar buiten, op muizenjacht, want je kan wel alles overdrijven hè. Morgen laat ik mijn nieuw project zien, zomaar een tussendoortje hoor, ik zal de GDO niet verwaarlozen, ik kan wel multitasken.

Snelle show

Met ook een vrij kleine foto, van mijn iPhone naar de pc gestuurd,
Photobucket
ik ben gewoon te lui om mijn digi te pakken en er een duidelijke foto van te maken, wat trouwens niet kan, want de GDO is ingepakt, net as de digi, voor een uitstapje morgen, en ik duik zo in bed (bijna middernacht). Zoals jullie wel zien heb ik mijn doel (het middendeel klaar) niet helemaal bereikt, want de zijbeuken zitten nog niet aan het grote huis vast, maar een kniesoor die daar op let; hij begint al zo mooi te worden, ik zit gewoon te grijnzen als ik niet aan het uithalen ben, want mijn tornmesje is MBF momenteel. De designwal is een beetje te smal beneden, ik zal de volgende foto wel even boven maken, daar heb ik de Clover designwal hangen die 105 breed is, hier beneden in de woonkamer is het gewoon etalagevilt van 1 meter breed,  plakt iets minder goed dan de Clover, maar daar heb je dan spelden voor, want voor 1 euro per meter kan je niet sukkelen, vind ik.

De opbouw

Met alle GDO blokken klaar, kan het grote opbouwen van de quilt beginnen, de jelly roll met batiks werd aangesneden, en ondanks mijn voorraadje stof kon ik niet slagen in het vinden van mooi bijpassende stoffen voor de randen rond de grote blokken, dus snel naar mijn dealer gereden. Ik trof daar Els aan, die me al snel, na het bekwijlen van de blokken hielp met de benodigde hoeveelheden af te snijden, en iets meer, voor het geval dat. Uitermate goed geslaagd spoedde ik me na een kopje koffie weer huiswaarts, haastte me om de kreukels uit de lapjes te strijken (met overhemden strijken ben ik nooit zo voortvarend, gek hè? ) en ging snel aan de slag, eerst kijken welke kleurencombinatie het mooist bij de quiltwinkel pastte, door ze er los rond te leggen, en zo tussen het eten klaarmaken, eten, afwassen en koffie lurken door benig al een aardig eindje gekomen.
Photobucket Photobucket
Natuurlijk moest ik het mezelf moeilijker maken dan het al was dor af te wijken van de maten blokjes, aangezien ik van een jelly roll sneed was het niet mogelijk om 3x 3 inch te snijden, dus 3x 2,5 inch, en dan vang ik het verschil wel op de een of andere manier op. Nou ja, en dat opvangen kost me een beetje meer tijd dan me lief is, en uithalen en nog iets meer naad nemen, en uithalen, want ik moest toch iets minder naad hebben, en dan weer uithalen, want van dat stukkie moest niks af-bij-af, want dat was nou net het enige wat wel goed zit-zat. Gelukkig heb ik niks van de stitcherie blokken gesneden, met dit af-aan-af spel, pfff.
Photobucket Photobucket
En als de vaatwasmachinemonteur vanmiddag zijn ding aan het doen is, en hierbij hoop ik toch echt dat hij hem gerepareerd krijgt, kan ik verder met de blokjes naaien, al was het maar dat ik hem voor de helft af krijg, goh, dan zou ik toch al zo blij zijn, als alles past en de blokjes lopen mooi door.

Ooh, en ik heb nóg wat gescoord in quiltshop Leur, 3x raden welke kleur 😉 en voor welke nieuwe quilt dit gaat worden; over een paar dagen zullen jullie hier vast al resultaat van zien. Els vroeg zo tussen snijden door beetje bezorgd of ik ook wel eens wat afmaakte, omdat ze op mijn blog wel zag dat ik als een speer een top kon maken, maar de affo’s kon ze niet ontdekken; maakte ik er ook nog wel quilts van? Uh, ja hoor, gelukkig wel, alleen begin ik sneller aan nieuwe dingen, dan dat ik de tops af maak, ik denk dat ik zo 1 op 3 loop, denk ik, 1 nieuwe beginnen, terwijl er nog 3 op afmaken liggen te wachten. Ik noem dat het rijpingsproces, en dan laat ik even in het midden of dit op mij, of op de quilts slaat.

Ander kantje

Hebben we allemaal last van op zijn tijd, dat je niet helemaal tevreden bent met het eindproduct, maar dat je ook geen goed alternatief hebt (kunnen vinden) en het dus zo laat, maar elke keer als je er naar kijkt, wringt de schoen een beetje. Ik heb het over het kanten randje welke ik lang geleden aan de gevel van de quiltwinkel had vastgenaaid, IMG_7805 , en het kantje wat ik in gedachte had de laatste tijd, kon ik niet vinden. Toen ik vanavond na het eten even de andere batiks ging pakken, om te kijken of er wat bij zat om langs de grote blokken te zetten, en hierbij een grote bak van zijn plek rolde, zag ik het bewuste kantje liggen! Het kantje van tante Nonneke, keurig op een kaartje gewikkeld en in een foliezakje gestopt, gelukkig! Wie is tante Nonneke, en waarom komt die naam me bekend voor, hoor ik enkele lezers denken. Bij Sommeke hebben jullie vast al eens gelezen over een plant die gekoppeld werd aan die naam, een lidcactus die Yvonne van tante Nonneke kreeg, hier schrijft ze er over, en gezegend als hij was sinds dien elk jaar bloeit, tot Yvonne’s grote verbazing. Tante Nonneke is een heel klein schattig vrouwtje, een echte non en tante van 2 Belgische quiltsters, en ze was eens op een Belgische bee, en ze had voor iedereen een zakje met daarin iets moois meegenomen, een zelf gemaakt kantje van frivolité werk, heb ik ook ooit gedaan, toen ik nog jong en huppelig was, echt leuk om te doen!

Ze had toch zo zitten smullen van alle handwerkende dames, vond dat we zulke mooie dingen maakten, en ze vond de mandjesblokken zo mooi, hier tekent ze er eentje na
Photobucket
dus maakte een ieder stiekem een mandjesblokje, en op het Belgische quiltweekend werden deze tot een quilt gemaakt, doorgequilt en al,
DSC06199
(lees hier nog een foto-verslag) en later werd deze door Yvonne en een paar andere dames afgeleverd bij tante Nonneke. Wil je meer foto’s zien van het quiltweekend van 2009 klik dan hier het zijn er niet zoveel.

Nou ja, dát kantje heb ik dus op de quiltwinkel genaaid, en toen het er op zat, haalde ik opgelucht adem: “Dit is het helemaal, nu is hij echt af!”,
Photobucket
en nu kan ik verder gaan aan de sashings en zulks. Heel misschien moet ik er wel voor langs mijn dealer, of zou ik er fossils bij gebruiken, in combinatie met de batiks. We zullen wel zien, eerst lekker weekend vieren :-), jullie toch ook?

De bee

Geen beestjes meer op de blokken genaaid, vanmorgen kwam de monteur van de vaatwasser langs, en na 3 uur dingen vervangen was het zwaar balen dat we nog een week gedoemd zijn tot gedwongen worden om met de hand afwassen, want het probleem is nog niet opgelost; de monteur vreest/hoopt dat het de printplaatjes zijn, want anders zou hij het niet meer weten. Mijn suggestie na het eerste uur van zwoegen (laadt de vaatwasser in de auto en neem hem mee naar de werkplaats) was niet haalbaar, want zo werkt Miele niet, alle reparaties moeten aan huis gedaan worden. Inruilen voor een ander is dus ook not done, dus moeten we afwachten tot volgende week, en duimen dat het dan wel gefixt kan worden.  Lang leve de garantie die er nog op zit, poeh, de extra premie die het ons heeft gekost, hebben we er nu al uit gehaald.

De man was net weg, het brood net op, en de afwas net gedaan, toen Miranda kwam, (ja, de bee was deze keer bij mij, en ook al waren we niet compleet, het was er niet minder gezellig om) en iets later belde Julie aan, die vers van de kapper kwam. Ze ging gelijk aan de slag achter haar nieuwe naaimachine,
Photobucket
herkennen jullie hem? Och wat maakt die een mooi geluidje, echt, net zo zoet of zelfs zoeter als die van de Singer FW, een genot om naar te luisteren. Nee, ik heb geen spijt dat ik hem kwijt ben, Julie is er heel blij mee, en hij wordt nu liefdevol gebruikt.
Photobucket
Miranda ging verder met the Pond House , met de bloemen, een leuk werkje om bij te kletsen, en ik heb de batik jelly roll, welke ik vorig jaar cadeau kreeg van mijn Wilrijkse quiltvriendin, eindelijk nuttig gemaakt, het aaistadium is voorbij, het mes gaat er in;
Photobucket
ik ga hem gebruiken als tussenblokjes voor de Girls Day Out! Kijk, als het niks is, kan ik de blokjes voor een ander project gebruiken, maar wie niet waagt, blijft maagd.
Photobucket
Eigenlijk moeten het blokken te zijn van 3x 3 inch, die er tussen komen, maar de strips zijn 2,5 inch, dus heb ik langwerpige blokjes die ik aan elkaar ga maken, met de 3 inch lengtes tegen elkaar aan, en dan zal ik zien hoe ik het ga inpassen. We komen er wel. Rond de blokken komen sashings uit 1 kleur stof, dat red ik niet met de resten, dus zal ik in mijn kast kijken welke ik nog heb liggen, 6 FQ’s zijn al genoeg. Dan komt er een rand van dezelfde stof rond alle grote blokken, ik denk aan het steenrode welke ik heb gebruikt bij een paar blokken, zoals bv bij het dak van de quiltwinkel, misschien is dit te hard, maar dat zie ik wel als ik het er bij houd.