Categoriearchief: Huisjes

Laatste loodjes van een woonwijk

Om de huizenquilt een beetje rust te geven wilde ik er toch een border rond zetten, werd het dezelfde stippeltjesstof als van de sashings

of deze wat rustiger ogende grijs-zwarte

of de rode die ook voor de cornerstones is gebruikt?

Hmmm, de stippeltjesstof was mij te druk aan de ogen, het rode vroeg heel erg de aandacht, en dus werd het de stof die ik als eerste uit de kast had gepakt:

De zwarte spikkeltjesstof werd de achterkant, deze plakte ik met schilderstape op de tafel vast, en daarop kwam de vulling en de top, welke ik met linialen checkte op haaks lopen van de sashings en borders. Tijdens het vastzetten met veiligheidsspelden bedacht ik me dat als ik eerst de ditch van de sashings wilde doorquilten, ze hier erg in de weg zouden zitten, dus gingen ze toch maar midden in de huizenblokjes.

Typisch een geval van goede camouflage, ik was op mijn naaikamer en gooide de quiltsandwich over Loki heen die daar lag te slapen, ze keer verstrooid op maar bleef lekker liggen, de schat.

En zo (foto hieronder) zag het eerste huisje links boven er gisteren uit na het in de ditch quilten met transparant garen boven en zwart garen onder, ik gebruik een topstitch naald nr 90, bovenspanning staat op 3, het draad loopt vanaf de zijkant van de klos af en niet van de top.

Ik heb werkelijk elk naadje gequilt, terwijl ik eerst alleen maar de buitenlijnen wilde doen, maar al quiltend was ik niet te remmen! Quilt as you go maar dan anders 🙂 nog maar 55 te gaan x 5 minuten, de bovenspanning moet ik bij het volgende huisje wel wat losser zetten, als ik het van dichtbij bekijk zie ik zwarte stipjes, sprak zij vlak voor het slapen gaan en droomde er de rest van de nacht van.

Vanmorgen heb ik nog een beetje gequilt, drie rijen af, per huisje doe ik er nu net 2 minuten over; het is geen wedstrijd hoor, maar ik weet zulke dingen gewoon graag.

De bovenspanning is naar 1 gegaan, ik ben helemaal tevreden nu.

Het is zo leuk om al die raampjes te bekijken tijdens en na het doorquilten, het verveelt nog niet.

morgen ga ik hier verder mee, het komt misschien wel af, en anders overmorgen wel, ik ben nog aan het bedeken wat ik in de border ga quilten, allemaal huisjes of een niet teveel aandacht vragende piano keys (rechte lijnen die naar de rand toe lopen).

Zucht zucht, puf puf, bijna klaar!

Het quilten kreeg vandaag nog een staartje, ik kreeg er bijna een sik van, en was zeer ontdaan, ik verklaar me nader:

Ik had al verteld over die rotlapjes die er in zaten, die met witte opdruk, die zo taai waren dat de naalden er moeite mee hadden om erdoor te prikken. Nou, ik had de oplossing in de vorm van een titaniumnaald, en het ging ook als een tierelier door deze taaie opdrukjes heen. Ja, door 1 laagje, maar 2 laagjes bleken te zwaar te zijn, en in plaats van dat de naald brak, boog hij om, en met het omhoog willen komen, tilde hij het steekplaatje op, en verboog er een klemmetje toen ik de boel los aan het maken was. Het klemmertje even terug buigen, wat op zich een plausible gedachte was, bleek teveel van het goede, het klemmetje liet zich niet zo behandelen, en brak af.

“Nou”, dacht Shirley, niet voor 1 gat te vangen, “dan tape ik het plaatje gewoon op zijn plaats vast, zodat ik de quilt toch af kan maken.” Maar voor de zekerheid hield ik eerst het plaatje op zijn plek, en liet de machine draaien zonder draad er in, en besloot bij het tenenkrommend tikkend geluid de stekker er uit te trekken, en mijn Pfafke op tafel te zetten. Mijn lief kwam met een kopje koffie aan, om me te troosten, en nadat de tranen geplengd waren, en de koffie op, ben ik na het overspoelen van de spoeltjes, weer aan de slag gegaan met doorquilten.

Pang, weer een klap toen de naald op exact dezelfde plek vastsloeg, maar gelukkig is Pfafke een werkpaard, en gaf verder geen krimp. Ik heb er een andere dunnere naald opgezet (liever dat de naald kapot gaat dan de machine), heb het rottige stukje stof ontweken door de boog iets kleiner te maken, en daarna heb ik geen problemen meer ondervonden. Het was even wennen aan het ritme, zodat de steken regelmatig werden, wat vrij goed lukte, ach, van een afstandje ziet geen hond dat als het niet precies gelijkmatig is. Ergens in het midden van deze foto is het resultaat van de machine-wisseling

Gelukkig valt het niet op waar de Nina er mee stopte en de Pfafke het overnam, daar ben ik heel blij mee!
Hier was ik er bijna,

De quilt is nu rondom mooi recht afgesneden, de bies komt er morgen op, en ik denk dat ik de bies helemaal uit het zicht naar achteren om klap en dan -jawel- met het handje vast ga zetten. Denk ik.

Zo zien jullie maar weer, machinaal quilten is een fluitje van een cent, zo ontspannen om te doen, rustgevend vooral, en goed voor je humeur, ik kan het iedereen aanraden!

Binding

Het gaat hier niet over de binding van een sausje, of over relaties -o wacht, dat is bonding-, maar over quilts, uiteraard, heb ik jullie dit filmpje al eens laten zien? Zeker de moeite waard om ook eens te proberen!
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=_AMbDxV5FKg]
Laat je niet afschrikken door iets vreemds, probeer het eerst even uit op een klein quiltje, maatje placemat of zo. Als ik me niet vergis, is de breedte van de binding die ze er op stikt dubbelgevouwen 2x breder dan de breedte van de tussenvulling die buiten de quilt uit steekt, dus 3 inch vulling, 12 inch binding. (6 inch dubbelgevouwen).

Om het zeker te weten, zou ik het eigelijk moeten uitproberen, maar daar heb ik nu even geen tijd voor, ik ben met de huizenquilt bezig. Op de achterkantfoto wijst het pincet -mijn beste vriend- aan waar ik begon, en dan zo de rij naar beneden quilten. De friemeltjes aan de zijkant (bovenkant rechtse foto) zijn teststiksels (nee, geen testikels) om de draadspanning goed in te stellen voordat ik met het echte werk begon. Dit doe ik altijd aan de zijkant, ik sla gewoon een stuk achterkant naar voren over de tussenvulling, en dan proberen maar. Dit kan natuurlijk alleen als de achterkantstof vergelijkbaar is met de top van de quilt.

En elke keer pauzeren als ik weer een rij had gedaan, waar ik ongeveer een half uur over doe, in het begin 3 kwartier, omdat het draad knapte, of steken over sloeg, vooral als ik achteruit stikte; dat is blijkbaar teveel gevraagd.
Photobucket Ik kan me heel goed voorstellen dat beginnende machinaalquilters de boel in de hoek gooien en weer met het handje gaan quilten. Grote boosdoener van steken overslaan: de witte lapjes met opdruk, en dan bedoel ik de opdruk die er op ligt, dus die een beetje glimmen, het lijkt wel rubber zo taai, dat alle naalden die ik probeerde de stof haast door het steekplaatje heen het spoelhuis in duwde, maar gelukkig kwam ik er wel soepel door met de ’titanium’ naalden,

die hebben een soort anti-plak coating, maar ja, het draad bleef regelmatig knappen,(het pluisde en knapte) en daar heb ik met de siliconenspray (bij doehetzelf zaken te koop) een einde aan gemaakt, gewoon door 3 lijntjes te trekken over de klos, en dan smeert het draad alles waar het door moet, wat dan voor minder wrijving zorgt, en dus minder of geen draadbreuk. Normaal zou ik met de spray gerust over de quilt spuiten, over die taaie lapjes, maar ja, ik heb er met blauwe stift op getekend, en ik weet niet of dat invloed heeft op het uitwasbare.

Opperste concentratie tijdens het quilten, want je ziet elke misser, en hoewel ik weet dat het van een afstandje er gewoon heel mooi uit gaat zien, wil ik ook voor de quiltpolitie geen slecht figuur slaan; nee, dit wordt geen tentoonstellingquilt, hij komt misschien wel in de etalage van Quiltshop leur te hangen, maar daar blijft het bij.
Tot hier ben ik gebleven, morgen zal ik weer verder gaan, en dan in de pauzes ook weer een -wederom verbaasd kijkende- LIB maken? Wie weet.

En hier ter afsluiting -alsof dit blogje nog niet lang genoeg was- een filmpje met uitleg over biesje naaien, ze laat alles duidelijk zien:
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=xWh90tXr7g4]
voor zo’n klein quiltje zou ik het ook wel zonder afmeten en vastspelden durven vast te naaien, maar voor een grote quilt is dit vragen om problemen, in de vorm van golvende randen of juist opkrullende hoeken.

Wat een feest!

Toen ik vanmiddag niets vermoedend de brievenbus checkte, en een grote dikke gele enveloppe zag liggen die zwaar aanvoelde, maar tevens zacht, werd het warm in mijn hoofd; zou dit nu al van Evy en Petra zijn, zo snel? Er kwam een dik pak met stof uit, en een zakje met een patroontje en een doorzichtige mal,

ooh, een bonus, want ik had al niet zo veel stof verwacht (FQ’s en Fat eights en al wat daar tussen zit met heerlijk veel bling-bling), en al helemaal niet nóg iets leuks er bij.

Dank jullie wel dames van Quilters Palet,
Photobucket de stofjes zijn prachtig, en Suzanne wist gelijk wat ik er van moest maken: een quilt. Joh echt? Maar ze zou het niet doen van het groene malletje, want dan was hij niet klaar voor deze kerst, ze kent haar moeder. Haha, ik heb al een idee, maar of het organisatorisch gezien een goeie is…..

Vanmiddag ben ik namelijk ook begonnen met het sandwichen van de rode huizenquilt, prachtig he, sprak zij, zonder enige vorm van bescheidenheid.

Een hele klus om de randen gelijk te laten lopen, ik heb vanaf de latten tot aan de stof gemeten, dat ze recht liepen, en kreeg halverwege hulp van Suzanne, die even haar neus liet zien na het pakken van drinken in de keuken

En nog voordat we aan tafel gingen voor het avondeten, was ik al over de helft met het optekenen van het quiltpatroon. Niet dat ik zo hard door had gewerkt, eerder een kwestie van laat gaan eten, het was al 7 uur, en het gerommel der magen was niet meer te negeren.

Ik gebruik dus Fast2cut Foolproof Circles van Barbara Barber, hier te koop, maar misschien ook wel in Nederland; het zijn losse delen die als ringen over de middencirkel passen, ik begin aan de rand, het midden van het kleine cirkeltje leg ik op de hoek

en na het optekenen van het eerste lijntje, gaat de volgende ring er op, en teken dan dat lijntje, enz enz, tot de ringen op zijn.

en de volgende serie bogen komen zo te liggen, zie foto hieronder (ik had ze al getekend toen ik me bedacht er foto’s van te maken)

Heel makkelijk, en als je mis tekent, dan is het lijntje er zo weer uit te halen met een nat doekje. Ik kwam aan de andere kant ook heel mooi uit met de lijnen, meer geluk dan wijsheid.

Ik dacht er niet aan om het eerst uit te rekenen waar te beginnen om de lijnen het mooiste uit te laten komen, gewoon mijn geluksdag denk ik.

Morgenochtend begin ik met doorquilten, ik sta al weer zo lang droog wat dit betref ;-), dat ik het gewoon opwindend spannend vind, serieus! Ook een beetje zenuwachtig, zal alles goed gaan? Net als bij mijn eerste afspraak met mijn lief, bijna 23 jaar geleden. Man wat was ik toen nerveus, ik kakelde aan een stuk door, en hij liep niet gillend weg, dat was een heel goed teken; en dat doet hij nog steeds niet, hoewel hij vaak genoeg moet wachten tot ik adem haal om er tussen te komen.

En wetend dat ik quilt zoals ik klets, zal deze rode huizenquilt van het weekend wel klaar komen, en ik dus ook. 🙂 Wat een feest!
Photobucket

Gelukt

Gelukt, denk ik, als ik zo naar de stompen van de bamboe kijk, en vreemde kleuren omhoog zie borrelen, als bij een toverdrankketel. Mooie kleuren!

Maar als ik goed kijk, ontdek ik jonge scheuten, die dapper doch ook héél dom omhoog komen; zodra ze iets dikker zijn -over een paar dagen- zal ik ze snoeien en behandelen met dat giftig goedje wat de tuinman me gaf. En het mag dan ook 24 uur niet regenen, en dat wordt lastig in ons kikkerlandje. Ik zit nu al te bedenken wat ik op de leeg gekomen plaatsen ga planten, volgend voorjaar, als ik de wortels -hopelijk met gemak- weg kan halen om een mooi plantgat te creëren. Budleya, of azalea’s, mmm, ze moeten wel tegen de droogte kunnen, hier op het zandgrond pal in de zon.

Planten uitzoeken vind ik minstens net zo leuk als lapjes voor een nieuwe quilt uitzoeken, want ook daar begint het toch te borrelen, met de antieke in de laatste fase van het afmaken.

Zopje is not amused, want de antieke is zondanig opgevouwen over de B’nina dat hij er niet op kan liggen, maar oké, de bank ligt ook best wel fijn.

Zodra ik met de Girls Day Out in de weer ga,is het helemaal verboden terrein voor hem, je moet er toch niet aan denken dat meneer zijn nagels hierin gaat zetten, of testen hoe stevig die glimmende kraaltjes vast zitten.

of die paarse bloemetjes; ik zet het vogelkooitje er pas aan als hij helemaal klaar is, wel zo veilig.
En ik dacht dat hierna de huizenquilt aan de beurt kwam,

maar ik moet eerst de kattenquilt afmaken voordat het Belgisch quiltweekend van start gaat (28 sept), georganiseerd door Katrien, want dat hebben Yvonne en ik ons als doel gesteld, samen showen, en Merel heeft hem al af, die kan wat dit betreft achterover leunen, stressvrij. Ik ben benieuwd hoe ze naast elkaar zullen staan.

hoe kon ik die vergeten? Nu nog even kijken in welke tas hij zit, ook een uitdaging op zich. 🙂