Dinsdagmorgen keek ik vanuit mijn zetel naar buiten, en zag iets dwarrelen door de lucht, eerst dacht ik aan sneeuw, maar al gauw zag ik dat het hiervoor wel erg lokaal was. Het kwam duidelijk van uit een boom, en ik zag een tak met daarop een vogel, en af en toe dwarrelde er wat lichts naar beneden. Om het beter te kunnen bekijken schoot ik de slaapkamer van Tim op en opende voorzichtig het raam, met de digi in de aanslag.
Het was een specht die flink in een tak aan het hakken was, op zoek naar eten denk ik, want de tak was te dun om er een nest in te bouwen. En al die houtsnippers dwarrelden dus omlaag. 
De foto’s zijn wonderbaarlijk goed gelukt, het is van zo’n 25 meter afstand genomen, en het focussen tussen al die takken door is lastig.
De babyquilt is klaar, op de label na, maar hiervoor wil ik even het kaartje afwachten, want misschien kan ik een afbeelding van het geboortekaartje gebruiken, wat altijd wel leuk is.
Ik had niet genoeg stof om ook een groene bies te maken, dus heb ik van de achterkantstofrestjes een bies gemaakt, alle kleuren van die stof zitten ook in de voorkant, dus het stoort niet. Het doorquilten heb ik simpel gehouden, hartjes en krulletjes, het is gevoerd met katoenen tussenvulling, wat is dat een ellende met machinaal quilten, als je luchtige wol gewend ben. Het lijkt taaier, en ik was blij dat ik op de ouderwetse manier had gesandwiched, dus niet met lijmspray maar met spelden, en dan op de lattenmanier waar Sommeke over blogde, op Youtube kan je de uitleg in werking zien: deel 1 en deel 2 . Voor mij werkt dit het handigst bij een quilt die niet breder is dan onze tafel lang is, en dan ben ik heel blij met mijn bureaustoel met wieltjes, want je moet dan heen en weer gaan om te rijgen of spelden.
Ik durfde voor een babyquilt geen wollen vulling te gebruiken, welke vulling gebruiken jullie het liefst?
