Het overkomt iedereen, maar ik lijk er wel een abonnement op te hebben, ik ben iets kwijt, schaf een vervanging aan of krijg deze van de moeder die alles ook twee keer heeft (’t zit in de genen), en dan vind ik bij toeval wat ik kwijt was, en dan heb ik het dus dubbel; altijd handig hoor, maar hoe meer je hebt, hoe meer je weer kwijt kan raken.

6 Weken geleden had ik een rol van 10 yard Floriani besteld bij een bedrijf in Amerika, ze mocht het van mij van de rol halen om opgevouwen in een grote enveloppe te stoppen om kosten te besparen, en dezelfde dag hadden ze het op de bus gedaan, zo zag ik op de trackingsite; dagen verstreken, weken geteld, maar met de komst van de Floriani was het droevig gesteld. Dus besloot ik vorige week het in Engeland te bestellen; vrijdag besteld bij Lords Sewing en dinsdag erop was het al binnen, ik helemaal happy, en om het te vieren bakte ik heerlijke havermouth-cranberrie-chocoladekoekjes, zien jullie de blauwe rol achter het kopje liggen, mooi hè? Hierin zit de Floriani. Klik op de foto en je komt op het recept uit,  bakingsoda haal je oa bij de Chinese/Surinaamse/Indische toko

Twee dagen later (gisteren) kwam ik thuis van werk, manlief zei in de keuken tegen me: “ogen dicht”, en toen ik weer mocht kijken hield hij grijnzend een grote gele bubbeltjesenveloppe voor mijn neus; mijn mond bleef open, want ik slaakte een kreet van verbazing, want geheel onverwachts was dus ook de Amerikaanse Floriani veilig aangekomen, en ook nu 10 yard van 12 inch breed (30,5 cm). Je kan wel zeggen dat ik nu genoeg heb, en om dat te vieren ga ik uitdelen, ik vertel er zo meer over.

Floriani is een dun papierachtig spul, het lijkt een beetje op keukenpapier van de rol, maar dan anders. Het is wateroplosbaar én opstrijkbaar, en deze combinatie maakt dat het erg populair is bij quilters, en dan vooral de dames die willen appliqueren, zoals velen bij de Love Entwined groep van Esther Aliu klik voor uitleg.  Ik heb Floriani even uitgetest, meerdere bloemen op papier geplakt

Floriani met de glimmende kant op het papier leggen en dit aan de randen met tape vastplakken,

het papier met de bloemen onder de scanner, druk op printen en huppetee, klaar is Kees, in dit geval Shirley.

Afgezien van een vlekkerig deel vanwege een vieze printer viel het me niet tegen. Gun het even tijd op te drogen, anders zitten je vingers onder de inktvlekken. Floriani is transparant genoeg om over het patroon te leggen om zo over te trekken, geen lichtbak voor nodig!

als je het niet durft te printen

maar gebruik potlood en géén stift, want het papier zuigt het leven uit je stift.  Het oranje streepje op de foto begon net zo dun als het potloodstreepje, maar vloeide enorm uit. Nu kan je lekker knippen, de blaadjes op stof strijken met een lauwe bout (temperatuur zit tussen wol en zijde), afkoelen (en niet proberen los te trekken als het nog warm is, tenzij dit de bedoeling is)

Lekker heet strijken en je hebt kans op krimp, vandaar mijn 1 inch testvakje naast de blaadjes, meten is weten, op zijdetemperatuur plakte het nog net niet, tikje warmer wel. Uitknippen met naadtoeslag, deze vervolgens weer omstrijken volgens de Apliquick techniek en dan naaien maar. De dame hieronder is duidelijk in haar uitleg, helemaal als je het verstaat, maar ooooh wat is ze kwistig met de prittstift! Niet doen hoor, zorg dat het plaksel niet op de vouwranden komt daar waar je met je naaldje door moet steken, want dat is taai! Smeer het papier in, en niet de stof, zou ik zeggen.
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=3Dk6mJg4V2U&w=560&h=315]
Ja, je voelt de Floriani zitten, maar ’t voelt niet zo stug aan als gewoon papier. Je kan het er gewoon achter laten zitten omdat het na het wassen oplost. Ik weet niet meer wie hierover blogde; als deze dame een blok klaar had, dan legde ze deze een tijdje te week in koud water, spoelde het uit, kneep overtollig water er voorzichtig uit en het natte blok legde ze dan plat op een handdoek en met een andere handdoek drukte ze dan het water er uit. Toen alles mooi plat en recht lag, liet ze het zo opdrogen, en niet alleen was ze de blauwe stiftlijnen kwijt, ook de aanwezige Floriani was grotendeels opgelost, grotendeels, want er blijft een minieme hoeveelheid vlies achter, dit is te verwaarlozen.

Woensdag kwam Ingrid even langswippen bij Dorry om haar LE blok te showen, show me yours and I’ll show you mine, en zo staan we dan plaatjes te schieten. Helaas had ik mijn digi weer thuis liggen, dus foto is wazig, maar niet verkeerd.

En dan kom het: ik geef gratis een stukje Floriani van 25x 15 cm weg bij elke bestelling uit mijn lappenwinkeltje, 1 stukje per klant, klik maar hier. Het zijn mooie stoffen door mijn moeder geverfd. Wacht met betalen als je op ‘buy now’ heb geklikt, ik stuur je zelf een email met de rekening, en dan kan je het totaalbedrag via internetbankieren overmaken.

En hebben jullie al gelezen van de give away van Merel? Klik op het plaatje hieronder.