Het is vandaag drie jaar geleden dat Yvonne en Tim in het huwelijksbootje stapten ❤️ 

Sam’s quilt is klaar en gewassen, hier ligt hij op tafel helemaal opgedroogd, en als het aan Jon had gelegen was de quilt ook een beetje opgeklopt. Forrest Friends

Het quiltwerk komt nu nog mooier uit. Het is klaar om op gespeeld te worden, en precies op tijd want de eerste tandjes beginnen door te komen. Hij is nu een half jaar oud 🥰  Over negen dagen kan ik de quilt overhandigen, ze komen dan op mijn verjaardag. Ik ga voor die avond tornadobroodjes maken uit het kookboek van Rudolf,  dit recept is ook bij 24kitchen te vinden. Leuk om te maken, en je kan alles al een dag van te voren klaarmaken, en dan hoeft het alleen nog in de oven in de uitgeholde stokbroodjes.

Het laatste stukje bies vastnaaien van Sam’s quilt deed ik vrijdagmiddag op de bee. Ik had de ophangsleuf zo vastgespeld dat als het plat ligt het niet boven de quilt uitsteekt.

Eerst op de bee de aussie pineapple fruitcake uitgedeeld, zo zalig 😋

Deze had ik donderdag gebakken, en het fijne van uitdelen is dat je het niet allemaal op je eigen heupen hoeft uit te smeren, want ze zijn wel calorierijk. Hier heb ik het recept vandaan gehaald.
En daarna kregen Ellie en ik een stukje boterkoek van Betty, waanzinnig lekker, je proefde dat er echt goede roomboter voor was gebruikt.
Toen de bies vastzat ben ik met het volgende blokje van Trade Winds verder gegaan. Ik had alle losse onderdelen in een zakje meegenomen en maakte eerst het visje. Deze wordt pas later op de stof genaaid, het zwemt over naden van de andere blokjes.

En toen ik de zwarte visjes wilde vastnaaien was het alweer tijd om naar huis te gaan.

Foto’s van halverwege de middag


Janette is verliefd op mijn kip, heerlijk knuffelbaar en deze poept niet op de tegels.

Hier de schattige flinterdunne stofjes waarmee ze werkte


leuke tas,

De naaldenrol van Miranda met schattige ala Sue Spargo geborduurde rondjes

De binnenkant

En nog een klein naaldenspeldenmapje

Even flashen met haar zelfgemaakte armband

Er werd weer hitte voorspeld voor de komende week, dus vrijdag nam ik het er nog even van om te gaan rapen, eerst reed ik naar het parkeerplaats bij het bos/restaurant

waar het weer de moeite waard was, vooral achter het elektriciteitshuisje bij de ingang van het bos. Ik liep al met mijn karretje over de smalle doorgang met mijn karretje toen een jongeman (iets van 25) plots naast me liep met de melding “ik hoef alleen maar te plassen.”, waarop hij met zijn gezicht al naar het huisje ging staan en zijn handen omlaag naar de gulp gingen.
Oké. Dit hoefde ik niet te zien, dus ik zei dat ik wel even “buiten” ging wachten tot hij klaar was, en liep weer het bospad op. Maar ik had in alle consternatie mijn karretje vlak naast hem laten staan, dus ik moest wel wachten.

“U kunt komen hoor mevrouw”, riep hij, en toen ik naar mijn karretje liep, verdween hij al pratend verderop achter een struik. Na een paar minuten kwam hij weer tevoorschijn en kon ik hem goed bekijken in de zin van inschatten wat voor vlees ik in de kuip heb, moet ik me zorgen maken of kan ik met een gerust hart wat verder van de ingang te gaan rapen. Hij had een vriendelijk gezicht, zag er goed verzorgd uit en was rustig in doen en laten. Hij keek even toe hoe ik de enorme hoeveelheid plastic zakjes en consumptie verpakkingsmateriaal opraapte. Of ik hiervoor betaald werd, wilde hij weten. “Nee, ik ben vrijwilliger, de boel schoon achterlaten is mijn beloning”, en dat vond hij wel heel goed. Wat je ziet op deze foto is zoals het er overal waar het oog reikte uitzag.

“Zoveel rotzooi, wat erg”, zei hij, alsof zijn ogen voor het eerst open gingen, waarop ik zei dat ik niets tegen drugsgebruikers heb, maar niet snap waarom ze hun afval niet gewoon mee terug nemen en in het een afvalbak gooien. Ik stapte van mijn zeepkist af en raapte verder, hij bedankte me, stak zijn vuist naar me toe 🤛🏼 en gaf me een box, “respect” en liep naar zijn auto. Toen ik het bosje weer uitliep en om het hoekje vuil opraapte zag ik dat hij bosje weer inliep en even later kwam hij terug; “Ik heb nog wat opgeraapt voor u”, en gooide enkele blauwe zakjes in mijn afvalzak. Ik had niet geraapt achter de struik waar hij had gestaan omdat dit steil omlaag ging en ik valpartijen wil voorkomen, en ik denk dat deze zakjes daar vandaan kwamen. Ik bedankte hem en wenste hem nog een fijne middag. Zo’n beleefde jongeman.

Toen ik klaar was met een stuk bospad en het parkeerterrein, was mijn zak voor de 1/3 vol, dus zette ik het in de kofferbak en reed naar het volgende parkeerterrein bij het Zand, een paar honderd meter verderop. Ja die naast de kinderopvang en tegenover de fitness. Jullie leren Roosendaal kennen, van de afwerkplek bij Visdonk naar de dealers op de parking van het Zand.

Het was hier werkelijk beschamend lekker vies, en mijn zak zat werkelijk bomvol toen ik klaar was. Niet alles was bereikbaar zonder kleerscheuren op te lopen, dus ging er een berichtje naar de BBapp, deze foto maakte ik door mijn camera boven mijn hoofd te houden, het afval lag in de diepte en de takken van de hulst en bramen weerhielden me van het op te ruimen. En het plantsoen/de bossage lag dus over de hele lengte van de parking vol met dit spul.

Ik ontdekte vijf grote en loeizware lachgas cilinders, hier was blijkbaar een feestje geweest, maar ik kon de zwarte ballonnetjes nergens vinden, dus ws enkel de flessen gedumpt en niet ter plekke de  ballonnen opgeblazen.  Na het maken van deze foto vond ik er een stukje verder op nog eentje.

Terwijl ik liep te rapen reden de auto’s met jongelui rustig af en aan, er stonden een paar zwarte auto’s geparkeerd en de jongemannen stonden gezellig met elkaar te kletsen, toen ik opeens “Hè, mevrouw!”, hoorde. Dezelfde jongen van Visdonk stond naast zijn auto, “wat bent u snel hierheen gelopen!”. Je had de verbazing op zijn gezicht moeten zien, kostelijk 😆
“Ik ben met de auto gekomen hoor, zo snel ben ik niet,” en met een “tot ziens”, stapte hij in zijn auto en reed weg.

Kijk nou toch hoe schoon de boel weer is

Nog eentje of haken jullie dan massaal af?
Maandagochtend moest ik naar de pedicure, en op de heenweg zag ik een enorme hoeveelheid afval langs de weg en in de groenstroken/bermen liggen, dus ja, op de terugweg toch even geraapt. De auto parkeerde ik bij het benzinestation

Ik liep tot helemaal in de verte tot mijn wekkertje afging en liep terug en het hoekje om naast het benzinestation langs de weg tot aan het parkeerplaats. Het veld lag hier bezaaid met versnipperde spullen, en nu niet meer voor zolang het duurt.

‘s Middags na de kapper heb ik mezelf op een ijsje getrakteerd bij Bella Ciao Gelateria, een nieuwe zaak tussen de markten. Heerlijk vers echt Italiaans (geïmporteerd) ijs. Ik had twee bolletjes frambozen-citroen-en nogwat (aardbei?) ijsje in een hoorntje (geen afval), en hij liet me ook van de pistache proeven, oeh zo zalig. Die neem ik de volgende keer.