Auteursarchief: shirley

Alles goed

Toen we naar de longarts gingen voor de uitslag na de CT-scan van maandag zaten we allebei met een knoop in de maag, manlief uiteraard meer dan ik, en wat duurt het dan lang eer je aan de beurt bent.
De longarts liet ons binnen en keek hierbij heel moeilijk. Hij zag er eerlijk gezegd beroerd uit, en toen ik dit hardop constateerde en vroeg of het wel goed ging met hem, gaf hij gelijk toe dat hij zich belabberd voelde, hij haastte zich te zeggen dat het geen COVID was maar iets vrij onschuldigs. Even was ik bang dat hij zou gaan huilen, de ellende droop uit zijn ogen. Plicht roept, zei hij, maar hij was blij dat hij vanaf morgen een paar dagen vrij was. Gelijk hierna kwam hij ter zake en haalde hij de foto met uitslag naar voren en zei dat het beeld onveranderd was sinds de vorige keer, hij was tevreden en de volgende CT-scan ging nu naar elke drie maanden, dus hebben we weer rust tot die tijd.

Fay was door het dolle heen en moest haar energie even kwijt en deed dit door te springen, graven en draaien op hun buitenkattenbak. Jakkes. Hier zie je de laatste seconden. Maar wonder boven wonder was ze helemaal schoon en rook nergens naar toen ze een kwartier later bij mij op schoot sprong. Ik wil ook zo’n vuil afstotende vacht huid hebben

Nu de kleintjes ook buiten zijn en daar met Sherlock kunnen spelen, zou je denken dat ze hem binnen iets meer met rust zouden laten, maar nee, dat valt tegen, vind Sherlock. Soms maakt hij een dubbele pirouette bij de deur om zijn bewonderaar af te schudden, dit lukt hem nooit maar hij blijft het proberen.

Puk nam daarna plaats op de bank, met zijn staart recht omhoog in een mooie krul.
F6266284-4E12-4A6B-BC0D-D7A2E99BD279 Gisteravond was het al tien uur en Jon was de enige die al een tijdje binnen was en naast me stond te kletsen, hij had honger en of ik met hem naar de keuken wilde gaan. Hij begon ook kopjes te geven tegen mijn benen, in mijn kuit te happen en met zijn pootje probeerde hij mijn hand naar hem toe te trekken. Ik stond op, liep naar de schuifpui en riep de andere drie: “Komen jullie, lekker eten.”, en hierna maakte ik een paar harde piepgeluiden. In de keuken rammelde ik extra hard met de metalen bakjes en liet de droge brokjes van grote hoogte in de bakjes vallen, en een voor een kwamen de katten binnen en stonden naast mijn voeten hoopvol omhoog te kijken. Ik kreeg kopjes, ook van Puk, en Fay miauwde heel schattig met een hoog stemmetje. Awh.

Ben weer bij

Vandaag is onze lieve zoon Tim jarig, ik mis het bakken van een verjaardagstaart voor de jarige kinderen die ondertussen uithuizige volwassenen zijn, maar zo gaat dat hè. Misschien moet ik toch gewoon wel verjaardagstaarten bakken, maar dan hele kleintjes. Zaterdag gaan we op verjaarsvisite en dan smullen we van de Oreo taart die hij heeft gebakken, het recept is al doorgegegeven. 🥰

Zaterdagmorgen hing ik een nieuw vliegengordijn in de kamer op, de oude was kapot aan het gaan aan de onderkant en begon gevaarlijk te worden. Het nieuwe gordijn kwam in een grote doos van deze webwinkel , een hele zware doos, met hele dikke slierten en een makkelijk ophangsysteem. Alleen was het een behoorlijke klus om in mijn eentje de boel hoog te houden én in het ophangsysteem te haken, ik kon onmogelijk hulp vragen aan manlief. Hij was uitgeteld na een vier uur durende vergadering met een groep mensen op locatie waar ik als chauffeur hem naar toe had gebracht vrijdagmiddag. Vier uur een vergadering voorzitten is even iets anders dan vier uur thuis aan het werk zijn, en dat had hij dus onderschat en dit had hem behoorlijk afgemat; hij had drie dagen nodig om hiervan bij te komen.

Dus dat vliegengordijn hing ik alleen op, en je hoort me in het filmpje nog nahijgen, want het was warm en ik stond boven mijn hoofd te werken. Maar filmen moest en zou ik doen toen de katten poolshoogte kwamen nemen.

Uiteindelijk liepen ze er allemaal zonder problemen door, hoewel Sherlock nog steeds schrikachtig is als hij een sliertje ziet bewegen als hij naar binnen komt, dan versnelt hij zijn pas.

Het advies was om de slierten pas op lengte te knippen na een dag of twee als ze goed waren uitgezakt, maar ik zag Jon al spelen met de uiteinden die over de mat lagen, en besloot ze ‘s avonds al wat te kortwieken
96009EFB-6C3B-4200-907B-42FFDAE4CCF1
Twee slierten knipte ik twee maal op maat, dus die hangen nu zo’n kleine dertig cm boven de grond 🙄maar het valt niet op (niet te zien op de foto in ieder geval) en sinds wanneer maken vliegen eerst een duik naar beneden om naar binnen te vliegen?

Kijk eens wat lief, hier zie je me Puk aaien terwijl hij het schoteltje leeg likt, en vanmorgen kon ik hem alweer wat langer aaien, er zat toen ook iets meer in het schoteltje (havermelk) dus dat scheelt. Ik kan hem dus alleen aaien als hij aan het eten is en hij mijn hand niet ziet aankomen, ik ben hem wel aan aan het laten wennen aan dat een aankomende hand geen gevaar is als hij op tafel ligt, dit is een geval van een lange adem hebben. En waarom ik dit belangrijk vind? Als hij een vlooiendruppel in de nek moet hebben, of hij komt met een teek thuis, dan moet ik hem toch kunnen behandelen?

Met de voorspellingen van noodweer had ik de hanging baskets weer op de grond gezet, en ik laat ze maar even zo staan, net zo makkelijk. Standing baskets heten ze nu.
731C1E0A-D598-4458-A4A4-90339465302D
Fay tekende bezwaar aan dat ik nog niet één mooie foto van haar had gemaakt bij de vijver, ze ging er goed voor liggen, wreef haar snorharen nog even mooi glad, knipperde met haar oogjes en liet zich haar mooiste kant zien.
0F089828-1B56-403A-BA98-64A6FBC8684E
Beetje jammer van de folie die nu goed te zien is nu de hoge plant daar weg is, eerdaags toch maar wat anders inzetten om de folie tegen het zonlicht te beschermen.
Toen ik even later keek had Jon haar plek ingepikt, of ik ook even een foto van hem wilde maken. Maar natuurlijk.
5E21BDD9-8AB4-4A46-A4CB-3B36C7B528B6
Puk en Sherlock schoten toen al achter elkaar aan door de tuin, ze hadden een enorme lol in mekaar laten schrikken. Ik had op een ander stukje onkruid getrokken met Jon naast me toen ik ze zo hoorde rennen

Fay lag lekker tussen de plantjes, prima plekje, lekker koel

Na het maken van dit filmpje en met de dreigende wolken in aantocht,
0F58CEA1-B4B7-445B-A509-06C60336D1B3
besloot ik toch nog het gras te maaien, ook al was het nog vochtig. Ik maaide als altijd in de hoogste maaistand, en het knapte er wel van op.
Dat mooie hoge gras is binnen een week in bloei geschoten met subtiele gele plukjes, zijn dit de pollen waar we van gaan niezen of zijn dat die witte toefjes daar boven?
B5D56DBA-10BD-4834-9E05-F57C264552C9
De tuin is ontploft, de varens genieten van de hoge vochtigheidsgraad, wat een mooie kleur groen
6B1D32CE-8E61-43C8-97D3-BD0601C12427
Hier sta ik met mijn rug tegen het tuinhuisje aan en kijk naar links
61EEDAA0-D9F1-424A-AD27-A66520C1A163
En naar rechts
ED7A2D5F-74BF-45C5-8A4F-864763CABFAC
Daarna (gisteren) moest ik me haasten om met manlief naar het ziekenhuis te gaan voor de ct scan, morgen krijgen we de uitslag te horen van de longarts 🤞. Spannende dagen.

Vanmorgen ging ik voor het eerst in hele lange tijd weer naar de handwerkbee in Quiltshop Leur, normaal altijd op vrijdag, maar nu niet, en omdat het maar een klein clubje was deze keer durfde ik het wel aan. Miranda trok haar jas uit en kijk eens wat ze op de achterkant heeft genaaid
BFD0ABBA-D634-43CA-9218-DDB93A4D66A0
Ze ging verder met stof stempelen en uitknippen,

29B9157D-BEB1-4AC8-AD10-9BA81219199F
Mieke had een nieuw project onder handen, net begonnen dus niet veel te zien en wat er wel van te zien was heb ik niet gefotografeerd, maar dit gaat het worden
125F64F8-C1A0-47F1-837F-9DFD5393E075
Corrie koos een perfecte achtergrond uit om bij te zitten, 
ACF8C9BC-4788-47E4-B180-BC7B7BF9B5BB
En pakte ook een nieuw project uit haar tas, hallo zeg
5FFEEA0D-C460-4602-9D2B-DB543CF74C05
Van French General om naar eigen believe te borduren
EF790D9C-9FF1-41A5-9A25-6873B3C534F3
Toen haalde Miranda haar dagboeklap (zo noem ik het) erbij,
6768243D-D11E-451C-A538-5BB289069AE3
Af en toe tekent, borduurt of appliqueert ze er iets op wat relevant is voor die dag 😳 allemaal eigen ontwerp op de vakverdelingen na geloof ik, mooi hè, en zoveel te zien.
E8B9091A-B41A-4044-ABAB-882C62445BE6
Ik bedoel maar, geweldig!
2DC179C4-4CF0-4DFE-9C92-E8CB0DEAA39E
Gekleurd met Inktense aquarel potloden en met  megaveel Franse knoopjes op de boom
A942B6B7-9D4A-49E7-988E-A795B0FBA828
Geen foto van mij, ik zat te breien aan dit lapje, toen een tijd geleden de ene bol op was dacht ik dat deze nieuwe bol hetzelfde was, maar helaas pindakaas 🤭maar ik haal niks uit. Dan maar een saaie rand blokjes rondom. 
2C6397FA-8B51-4FD4-8930-33062DB361BA
Het hoeft niet af te komen of perfect gebreid te zijn, het is een werkje voor het geval ik iets onder handen wil hebben waar niet te veel concentratie voor gevraagd wordt. De etui waarin ik het bewaar heb ik ooit gemaakt op een workshop, stof op een krimpfolie gequilt, en dan dmv strijken krimpt de folie waardoor je dat grappige rimpeleffect krijgt. Uiteraard met glitte garen doorgequilt
FD56213A-B6A5-4EF1-8AE3-2ACC20211064
Achterkant met klep open. 
6EDB73CD-2993-40B1-B9FC-CBFE609129EE Aan tasjes en etuis geen gebrek.

Bloemerig

In mijn vorige blogje schreef ik dat alle katten dinsdagavond mee naar binnen waren gekomen, maar ik was vergeten dat het die avond was dat Fay er geen zin in had. Ze liet zich pas tegen middernacht zien, maar had absoluut geen plannen om naar binnen te komen. Ze had een vogeltje gevangen en wilde deze eerst oppeuzelen, en dan, heel misschien kwam ze naar binnen, of niet. Eerst rende ze steeds van me weg, maar toen ze begon te eten mocht ik dichtbij haar komen en kon ik haar eindelijk oppakken. Hier was mevrouw niet van gediend en ze blies en gilde tot we binnen waren, de hele buurt zat vast stijf rechtop in bed, wat een keel kan dat kleine katje opzetten zeg. Binnen keek ze me met de nek aan, ik liet ze in haar sopje gaarkoken terwijl we lekker sliepen, en de volgende ochtend was alles weer pais en vree.

De Judaspenning is uitgebloeid en de zaaddozen zijn nu al mooi
FC23C5E9-19A8-48E3-AD0D-0927C7B39A07
In september kan ik de buitenste velletjes lospeuteren om de zaadjes te verzamelen (en gelijk uitzaaien in de voortuin) en dan blijven er zilverkleurige “muntjes” aan de takken hangen.
A3B6D854-95E6-4E12-965F-3C69CC8F4EC3
Woensdagochtend zag ik de kleintjes bij de kattenbak driftig graven, ruiken en weer graven
09FB3D39-78E3-4C11-83E1-71AB9A47F15B
De achterpootjes van Fay zaten helemaal onder de grond toen ze klaar was, zo driftig was ze bezig geweest haar plasje in te kuilen. 
C7167EDD-D4CB-43AC-9329-EF60C4A6EFFE
De drie planten in de voorgrond worden tot twee meter hoog, de Verbascum of Koningskaars krijgt in het midden een lange viltige steel bedekt met gele bloemen, de bijen zijn er gek op.
Terwijl de katten zich in de tuin vermaakten
CF7D65FB-CF4A-45EE-808C-63A63BF88C31
tekende ik nog een neusgat op Frida’s gezicht, niks meer aan doen.
EF14385A-0AA0-46AE-8017-BDA4309D7CA8
en dook daarna de naaikamer in, beetje naaien en strijken, ik zit nu op 200 blokjes, moet ondertussen toch wel genoeg zijn om uit te kiezen
14FDFB95-B154-4F2C-9E3E-7654689593ED
Hier duwde ik iets te hard met het strijkboutje, waar de naad recht had moeten zijn was het nu gebogen
6BA2C863-1562-41B4-918C-EECF0599D828
Dat moest over, dus eerst de strook weer terugklappen en alles met veel stoom plat strijken
988A39D5-221E-4BA0-95E7-44D6E0639184
En toen in de herkansing, goed gelukt, het zijn de kleine dingen die er toe doen. 
8158ADF6-4BEA-47EC-94E8-C75D409F7B3B
De zonnebloemzaadjes die ik vorige week heb gezaaid zijn allemaal opgekomen, ik zal er binnenkort een paar uithalen en in grote potten zetten om verder op te kweken, hopelijk vinden de slakken ze niet en kan ik ze in de voortuin uitplanten.
3FA4C2DE-9FC9-4345-AB09-8999E4096F20
Even chillen op schoot, Sherlock loopt naar de keuken om te kijken of er niemand met de voerbakjes aan de haal is gegaan.
2B83071E-12D5-4B64-8645-8809FFAEDB54
Puk is zo druk bezig met zich te wassen, dat hij Sherlock niet eens in de gaten heeft. 
BA9DCDB1-192E-421F-A04D-02609DA3E784
De katten zijn die avond alle vier voor het donker binnen, ze komen op het gerammel van brokjes in de metalen voerbakjes af, ik verdeel nog een zakje liquid snack over de vier bakjes uit en ze nemen met trillende staartjes hun voer in ontvangst; lekker hoor.

De volgende morgen was het weer vroeg uit de veren, Fay lag in het mandje onder de naaitafel nog in diepe rust of ze deed alsof, en Puk keek me met slaperige oogjes aan vanaf de bureaustoel. Snel douchen en aankleden, er was voor het begin van de middag regen voorspeld en ik had nog een was die droog moest zijn voor die tijd.
De kleren wapperden lekker aan de lijn toen ik aan het ontbijt zat. Puk kwam bij me zitten en rook aan mijn uitgestoken vinger, de laatste dagen loopt hij er niet voor weg maar drukt zijn neusje er af en toe tegenaan. Donderdag verraste hij me door er met zijn bekje langs te strijken  tot aan zijn wangetje. Oh wat een feest 🥳 Denk nou niet dat hij dit elke keer doet als ik mijn vinger naar hem uitsteek om er aan te ruiken, helaas niet. 

De lucht begon te betrekken, ik haalde de was snel van de lijn en ik was net klaar toen het gespetter begon. De katten renden naar binnen, deze keer volgden de kleintjes wel het goede voorbeeld van de ervaringsdeskundigen en een half uur later kwam het met bakken uit de lucht.

Wat een hoeveelheid, gelukkig niet zoveel als op andere plaatsen in het land. Sherlock en Fay moesten er gewoon van bijkomen
E29E0AFE-2991-4446-83BC-D1ADA8149D06
Op Facebook zag ik een foto van scones langskomen en kreeg er acuut zin in, gelukkig had ik er nog in de diepvries liggen, en ik nam er eentje met een klein likje roomboter en aardbeienjam. Manlief vindt ze niet bijzonder, vandaar dat hij er geen kreeg. Wel jammer hoor, want gedeelde calorieën zijn de lekkerste calorieën.
963689A0-E063-4446-82CF-6253F43D5837

Het vliegend heen en weer

In de afgelopen zes dagen is er veel gebeurd, gedaan en gelaten. Maandagmiddag hoorde ik de katten in de keuken in gesprek met elkaar, wat een feest is dat buiten spelen, alleen zo jammer dat net wanneer het leuk begint te worden ze opeens niet meer naar buiten kunnen. Dat moest anders. Ze besloten om gewoon niet meer naar binnen te lopen zodra het begon te schemeren, en vooral niet te reageren op de lokroep van de midnight snack. 

Maar Jon kreeg tegen elf uur toch wel trek en liep naar binnen met Sherlock in zijn kielzog, vooruit, even een klein hapje, moet kunnen, zag ik hem denken. Dankzij de ingeslepen gewoonte om gelijk door te lopen naar de garage wetend dat ze daar hun eten krijgen, vergaten ze de afspraak die ze hadden gemaakt met de kleintjes. De deur van de garage ging dicht, en ik ging op zoek naar Puk en Fay. Ze renden door de tuin en hadden het reuze naar hun zin, maar binnen komen, ho maar. Ook niet toen ik ze probeerde te lokken met lekkere snoepjes, en daar ik te moe was om op te blijven staakte ik mijn pogingen, trok de schuifpui dicht en ging naar bed.

Ik voelde me als een ontaarde poezenmoeder toen ik halverwege de nacht wakker werd van harde donderklappen en bliksem, gevolgd door flinke plensbuien, maar wist dat nu opstaan om ze naar binnen te krijgen toch geen zin had, en probeerde weer te slapen. Ik ben geloof ik elk uur wel even wakker geworden, en kwam er uit toen ik de overbuurman naar zijn werk hoorde gaan. Om half acht was ik beneden en zag de kleintjes lekker liggen op het bankje en een stoel onder de veranda. Ik opende de schuifpui, ze openden even hun ogen maar maakten geen aanstalten om naar binnen te komen. Beetje teleurstellend. Pas toen Jon en Sherlock naar buiten liepen renden ze er op af , even neuzen, een bodycheck en samen naar de vijver om de salamanders te begroeten en lekker van het water te genieten, om daarna een tukje te doen, hier zie je Puk in zijn schuilplaats

676C7103-A47B-44B7-A331-B6A8C3E117CC
Eind van de ochtend ging ik met jongste dochter even naar het tuincentrum, met een wagen vol perkplanten en enkele vaste planten keerden we tevreden huiswaarts, lekker lunchen bij ons thuis en daarna bracht ik ze naar huis. Het was al akelig warm geworden en we zette alles achter in de schaduw. De klimhortensia is een stek van onze struik en staat er nu bijna twee jaar, hij doet het goed en hopelijk gaat hij volgend jaar bloeien. Flopke de conifeer is al verdubbeld in hoogte en blijft mooi smal, hoger dan 2,5 meter zou hij volgens zijn stamboom niet worden, ik ben benieuwd. Klik hier voor het blogje van toen.
B95B050F-2DF8-4526-B6D8-D5E9CF0C49AB
Toen alles was uitgeladen en bewonderd ging ik weer terug, de zon brandde te hard om nu in de tuin aan de slag te gaan. Ik zette mijn plantjes in bakken met water en ging er tegen de avond mee aan de slag, ik kon er drie grote hanging baskets mee vullen. De katten kwamen af en toe buurten, en opeens trok iets Puk’s aandacht bij de vijver

Jon komt er bij zitten (ander filmpje te zien op mijn kanaal) en ze proberen salamanders te pakken te krijgen, maar gelukkig voor deze reptielen vinden de katten het te nat om er vol in te gaan.
De vuurdoorn tegen de schutting had duidelijk last van de droogte, en om het water geven te vergemakkelijken zette ik er rondom een borderrandje in en groef deze deels in de grond. Elke keer als het water in de grond was getrokken schepte ik er weer een bakje water bij, Sherlock houdt de stand bij
AC9EC790-D089-42AE-8418-24B0C8C33116
en als hij ziet dat hij gemist kan worden gaat hij spelen met Puk en Fay

Jon besluit de wereld van hogerop te bekijken. Mooi zeg.
06F1DCEE-4E15-4D30-86BD-7ED99EB81FE7
Heel mooi
D9689921-A1B2-4782-A0E9-D5FA4246C924
Het is half tien als ik naar binnen ga, en tot mijn verbazing lopen de katten alle vier achter me aan, ik zet de schuifpui op een kleine kier, en na een snelle check in de keuken gaan de katten gewoon in de kamer liggen, beetje spelen, beetje bankhangen. Jon vindt het na een half uur wel goed zo en eist zijn eten, en daar is de rest het helemaal mee eens, hè, dat slaapt toch wel fijn wetend dat ze weer allemaal veilig binnen zijn voor de nacht.

Waterdoop

Gisteren vroeg een lezer wat dat voor hoge plant was in de vijver, en ze bedoelde deze, de Japanse holpijp
426989BC-9D97-421A-B255-93E69B5CBCD7
Een dmv wortelstok verspreidende plant die het ook goed buiten de vijver doet, zo hoorde ik van de verkoopster jaren geleden; ze kwam het overal tegen in de tuin en om het te verwijderen moet je elke wortelstok uitgraven. Op internet las ik dat het een vreselijke woekeraar was die je liever kwijt dan rijk was. Nou, klaar ben je.
 Ik merkte een paar jaar geleden ook al dat hij richting de oprit van de buren kroop, en sindsdien verwijder ik een paar keer per jaar de enkele uitlopers, het valt wel mee met massaal woekeren.  De wortelstokken zitten ook gelukkig maar een paar cm onder de grond, maar ze breken vrij gemakkelijk af, dus in zijn geheel wegtrekken lukt niet.
Maar omdat hij toch veel te groot was geworden met lelijke stukken er in besloot ik deze plant er toch uit te halen, hij zat in een grote mand, dus dat ging verrassend vlot. Hij staat zolang in de rode bak en misschien snijd ik een jong stuk af om opnieuw in een bak terug te zetten, want het is wel een mooie decoratieve plant.
6D18A07A-6CB4-4EFD-A704-D0EC0C65F832
Toen de katten ontwaakten uit hun siësta en mij bij de vijver hoorden werken, kwamen ze gelijk kijken. Vooral Jon heeft er een pootje naar om lekker voor mijn voeten te lopen. Dat we allebei niet in het water zijn gevallen mag een wonder heten. Met modder tot achter mijn oren kon ik pas foto’s en zulks maken nadat mijn handen een beetje schoon waren,

Jon ligt duidelijk bij te komen van alle inspanning.
7D41B403-5D29-462B-9824-107CDB491675
Oh wacht, ze maakt foto’s, even een actieve houding aannemen
9E042A68-2065-4CD7-A6AD-9C8C4F924AD1
De verwijderde planten liggen op de stenen uit te lekken en zo hebben beestjes ook de tijd om terug het water in te springen
B9A65E55-0665-45C5-92DF-CFDD8B030AB1
Even eten klaarmaken, het ontvangstcomité staat klaar
82A0AF26-3DE8-4906-A6F5-EA10CDAFD99A
De senioren nemen de andere kant van waar ik sta voor hun rekening, Jon ligt lekker handig vlak voor de koelkast
CDA6A359-A9FA-4756-9D8F-06B28340680D
Als het eten in de oven staat gaan we nog even naar buiten, het water is minder troebel en de kikkers laten zich zien. Jon, Fay en Puk inspecteren de vijver, Sherlock is aan het rennen op het grasveld in de hoop dat anderen met hem mee gaan doen
7E63829A-C93F-4624-8F84-CE713B2C7985
en Puk tikt tegen de wortels van de plantjes die op de stenen liggen, het beweegt niet dus is het dood.
Met de grote kluit uit het water is het niveau flink gezakt, ik zet de tuinslang aan

en de jonkies komen kijken naar het waterstraaltje dat uit de sproeikop sprietst.
A6F32229-3BED-4D99-AD95-492AC78ECFD2
De jonkies liepen gisteravond al om half tien naar binnen, en ik deed gelijk de schuifpui op een smalle kier, hè lekker hoor, nu al thuis, was dit een vergissing of zijn ze gewoon heel verstandig?  Sherlock en Jon volgden al vrij snel en waren ook toe aan rust, het was een drukke dag geweest voor ze.

Vanmorgen bevestigde ik als eerste de horren boven de schuifpui terwijl de jonkies toekeken, ik heb liever dat ze even niet naar buiten durven vanwege die rare flappen dan dat ze niet meer naar binnen durven te komen.


Puk volgde toen we allemaal buiten waren, daarna was het geen probleem meer voor hem, sterker nog, later lag hij op zijn rug bij de schuifpui te spelen met de blokken die onderaan de stroken vast zitten, en zich een beetje optrekken aan de stroken door zijn nagels er lekker in te klauwen. 

Nog voor het ontbijt hing ik ook nog een was aan de lijn, het was licht bewolkt en met een zalig briesje droogde het lekker, en toen het tegen half elf begon te rommelen in de verte haalde ik de was weer binnen; alles was droog geworden op twee broeken na bij de zakken. Het gerommel werd steeds harder, en toen de eerste druppels vielen renden Jon en Sherlock die eerder in de buurt van de kleintjes zaten bij het egelhuis naar binnen. Ze hoopten natuurlijk dat de kleintjes hun zouden volgen, maar Puk en Fay bleven onder de jasmijn half onder de heg zitten. Wisten zij veel wat er na dat gerommel en gespetter zou volgen.


Jon liep weer snel naar de kleintjes om ze aan te sporen naar binnen te gaan, terwijl Sherlock de deur in de gaten hield
4369D6A6-2C6B-460D-9472-4673742426A3
Het begon hard te regenen en onweren, de schuifpui moest dicht om inregenen te voorkomen, en Sherlock begon zich nu toch serieus zorgen te maken
DE5606A5-D819-4807-8DDB-1D8CEAE17A71
Gelukkig schoot Puk vrij snel hierna in hoge snelheid naar binnen, hij kreeg uit het zicht van de camera van Sherlock een tik tegen zijn kont en samen liepen ze later naar de keuken om tijdens het eten de verbeteringspunten door te nemen, want dit mocht niet nog een keer gebeuren.

Fay zocht beschutting onder de veranda, en Jon sprong van het egelhuis af en ging naast haar zitten, mij met grote ogen aankijkend, want normaal had hij allang een sprintje door de regen gemaakt om binnen te komen. Fay ging in het hoekje tegen het huisje zitten, en opeens zag ik ze niet meer, ze bleek binnen te zitten, maar wel zo dat ze Jon nog kon zien.
228EB283-7448-45F3-A49B-E3370C1DD4FF
Na ongeveer een kwartier was de ergste bui klaar, een beetje gespetter nog, Jon was op tafel gaan zitten en Sherlock rende snel naar buiten, want hij zag Fay niet. Ongerust liepen hij en Puk daar rond, tot Fay ze zag en vanuit haar schuilplekje tevoorschijn kwam.
125886A0-631C-4B2A-AA82-AA9C8A35831D

Er volgde nog een korte regenbui en we renden allemaal naar binnen, Fay als laatste, hier staan we op haar te wachten, waar blijft ze nou?
5CE91A14-C624-4923-B2E4-0A37C0C17CEB
Wat een avontuur. Er viel in totaal wel drie hele millimeters water 💦 maar we mogen niet klagen,  iets is beter dan niets.
A1F278E8-0576-4870-ACD8-D7A135C19D00

Tevreden katten

Gisteravond keken we naar het Eurovisie Songfestival, stijgende verbazing, krommende tenen en opluchting dat het mee viel of zelfs best wel mooi was wisselden elkaar af,  en we waren blij dat Oekraïne won. Nu die vreselijke oorlog nog. 

Fay speelt graag met staartjes die onder de keukendeur piepen, Sherlock heeft hier de zijne net teruggetrokken, en nadat hij de grond en plinten in dat hoekje had aangeveegd wilde hij via het keukenraam naar buiten.
620BBB7B-F5C3-4C4A-B46F-1B3F0E53C19F
Fay durft dit nog niet, en ging via de normale weg naar buiten. Ik ga er even achteraan, kijken wat ze allemaal uitspoken.  Puk lijkt van het vogelvoer te eten dat ik net op de grond heb gestrooid, hier zitten wat meelwormen in, dat kan niet anders dan lekker zijn. Ik speel met een lange dunne tak met Sherlock en omdat ik het gelijkertijd film gaat dit onhandig, maar je hoort me zeggen dat ik voorzichtig moet zijn met het wegtrekken van het takje. Ik verklaar me nader: Vorig jaar had Sherlock toen hij net naar buiten mocht een wondje aan een kussentje op zijn voetzool, schrikken want allemaal bloederige voetstappen op de tegels, en ik bedacht me toen dat het van het bamboestokje kon zijn gekomen waarmee we op het gras speelden. Nu laat ik hem een paar keer jagen, hij is zo fanatiek, en dan mag hij het stokje vasthouden, en zo hoop ik zijn zooltjes te sparen. Hij knort altijd tijdens het spelen, net een klein varkentje, in het filmpje hoor je het op het allerlaatst een beetje.

En nog steeds houden Jon en Sherlock hun kleintjes in de gaten, hier zie je op het laatst Sherlock achter Puk aan gaan als hij ziet dat hij onder de poort door naar de voortuin rent.

Jon ligt later op de middag op het egelhuis Fay in de gaten te houden, zodra hij ze uit het oog dreigt te verliezen loopt hij achter haar aan, zo vreselijk lief om te zien 😻
DC9C4316-B298-43EF-9D15-28CFC8458BA0
Gisteravond kwamen de kleintjes naar binnen toen ze hoorden dat ik een blikje vis openmaakte, mijn lief schoof de pui weer dicht en ik kon opgelucht ademhalen dat ze allemaal veilig binnen waren voor de nacht. Maar om nou elke avond een blikje vis te openen gaat me echt te ver, het blikje was voor de helft opgegaan en de rest zit in een bakje in de koelkast voor vanavond, maar misschien staat het geluid wel ergens op internet, dan doe ik net alsof 🤣

Manlief is -omdat hij met de kippen op stok gaat (middernacht) – de laatste week al vroeg wakker en nog voor mij gedoucht en beneden, de jonkies staan niet te popelen om naar buiten te gaan, maar zijn wel in de tuin als ik een half uur later naar beneden kom. Ze lopen in en uit, de mannen vaker dan de dame, en tegen de middag zoeken ze in de kamer hun slaapplekje op voor een uurtje of twee, en gisteren zaten ze ook aan het eind van de middag er even helemaal door
7D4A329F-3C0F-47BB-A29B-38280D7DFC49
Even een tukje doen.
C1908E37-578C-4E9C-8652-F9394C7C1A43

Gistermorgen lag Puk op tafel met zijn rug naar me toe toen ik langs liep, en ik aaide hem over zijn rug, hij verstijfde als altijd bij een aanraking, maar hij bleef zowaar liggen. En toen liet hij toe dat ik hem over zijn kopje aaide, zijn wangetjes, onder zijn kopje en zijn rug.

Let wel, ik was de enige die hiervan genoot, hij lag met zijn oren wat naar achteren als verdoofd de aanrakingen te ondergaan, en pas op het laatst zag ik hem wat ontspannen. Zijn oortjes kwamen na een minuutje omhoog en ik voelde met het aaien op en onder zijn kopje dat hij zich niet meer zo stijf hield. Mijn linkerhand begon ondertussen te verkrampen van het vasthouden van een grote mok en een schaaltje, maar ik wilde eigenlijk nog wat langer aaien om Puk nog wat relaxer te krijgen. Helaas draaide hij zijn kopje om, keek me met grote ogen aan en sprong van tafel af, het was mooi geweest. 

Heel langzaamaan begint Frida wat meer richting de laatste fase te komen, Puk wilde begin van de week graag helpen, hij was erg nieuwsgierig, maar omdat afstand houden een dingetje is als ik er ook bij kom zitten, besloot hij het toch maar aan mij over te laten
03281893-59C6-415D-8818-4F88776DD57F
daar het vast niemand zal opvallen wat er aan is gedaan, zeg ik het maar: eerst moest ik nog de witte bloempjes van gele hartjes voorzien, helemaal vergeten
0D0F58AA-5A41-4C4D-A57C-076CA16EECA5
En een paar dagen later heb ik waar nodig zwarte lijntjes getekend, en hoewel ik het bij de neus wel heel spannend vond, zette ik het toch, maar alleen hier met de veel dunnere Pigma micron pen. Misschien niet helemaal anatomisch correct, ik heb mijn neuzen in het verleden wel beter getekend, maar het is goed zo. Ze houdt haar gezicht wat opzij, maar toch ook niet; make up your mind!
6B5D98B7-AEA9-4CF0-BAE2-CDA4A017731F
In de bloemen ga ik nog veel meer quilten dan je aan zwarte lijntjes ziet, maar het is er nu al van opgeknapt.
1B9C13F2-C65C-4250-8886-956B09FBAF64
Haar laarzen zullen grotendeels verdwijnen onder de witte onderrok, die je wel kan optillen om er onder te kijken. Oh en er komen nog veters in haar laarzen, hiervoor zal ik denk ik dat rode garen gebruiken van Sue Spargo, ja waar glitters in zitten (voor de kenners). Ik ben gek op glitters 🌟
9E3CFA65-1ADE-418A-92B5-62896CEED236
De eerste korenbloem is open en staat te pronken vlak bij de vogelvoerplank, velen zullen volgen. Als ik ze zie schiet het zinnetje uit  Drie kleine kleutertjes: “ ‘t was over krekeltjes en korenbloemen blauw, korenbloemen blauw” altijd door mijn hoofd. 
E86862A7-EB06-40A8-B8FB-CE34A8C97B7A
En het jonge blad van de Fatsia groeit lekker, ik heb de grond in dit perkje donderdagavond even goed natgemaakt, vooral om de pruimenboom die hier net een jaar staat niet dood te laten gaan van uitdroging, en de Fatsia houdt wel van een slokje water. Volgend jaar trekken zowel de pruimenboom als de Fatsia het wel op eigen kracht.
B67A2D1B-FBC0-4D7D-AF3E-EF83DA3E24D1
De grond in het perkje langs de grote haag heb ik na het selectief sproeien om de grond ook hier goed nat te maken bedekt met een dikke laag half gecomposteerd blad, maar Jon is het er niet mee eens, waar moet ik nu naartoe voor mijn stofbad?
B337F8D5-8733-4EF3-B5F8-A2860EA6A1A0
Niet hier dus. Kijk toch wat een mooie kleuren
DFB4AACC-EA52-4CA9-824A-AF8A8EBAB091
Subtieler dan deze azalea uit de voortuin, hier staan drie azalea’s en deze is als laatste in bloei geschoten, en het gonst er van de bijen
8FE311D9-43EC-411A-86B4-7633FB45BD96
Met de schuifpui open hebben we opeens ook veel meer vliegen binnen, voor Puk geen probleem, hij rent en springt er achteraan, hier is hij ze opeens kwijt
82C4C568-3044-43CF-A6E3-1C598D2527D2
En hij kijkt me vragend aan. Nee, ik zie ze ook niet meer
A4848577-E010-4B3C-A717-2D7FA296365A
Als ik in de keuken sta om koffie te pakken hoor ik een hoop lawaai bij het citroengras en een klap tegen het raam, de plant staat nog na te schudden als ik de kamer in kijk, en ik zie Puk iets eten. Hij peuzelt de vlieg op alsof hij geen eten krijgt. Het leven is goed voor de beestjes, maar daar denken deze vliegen wel anders over. Nu nog even kijken waar ik de overlappende stroken horrengaas heb opgeborgen die we elk jaar in het gat van de schuifpui hangen, niet ideaal, maar beter dat niets. 

Buitenleven

Wat een feestje was het, dat de deur gewoon open was en de katten vrijelijk in en uit konden lopen, en ik dacht dat ze niet konden wachten om naar buiten te gaan toen ik de schuifpui open deed. Maar aarzeling, beetje in het deurgat hangen en vooral mij in de gaten houden terwijl ik zat te ontbijten. Hun routine om na mijn ontbijt de havermelk op te likken was belangrijker dan buiten op het gras rollen. Ze bleven de hele ochtend in de buurt van het terras, en tegen de tijd dat wij even de stad in gingen, lagen ze binnen en konden we met een gerust hart het pand verlaten.
A04BB3E6-F8EB-461D-9E34-8E4E3480FDB8
Met het zonnescherm uit was het ‘s middags goed toeven in de tuin, Puk heeft duidelijk steeds bevestiging nodig dat ik er nog ben, hij loopt geregeld even langs me of gaat gewoon naast me liggen. Fay is ondernemender, altijd al geweest. Het geluid van de auto’s was eerst eng, maar alles went.

Puk heeft de het klimmen in de boom ontdekt, ik heb het een keer in beeld gekregen, maar hierna volgden nog vele klimpartijen, en ik was steeds net te langzaam met het op de foto of film te zetten. Ook leuk om te zien hoe ze de vijver bekijken, Puk leste zijn dorst met het kraakheldere water.

De schoolkinderen gingen naar huis, en de kleintjes schrokken van het geklets en gelach en renden naar binnen. Sherlock en Jon gingen er achteraan om te zien of ze oké waren

Na een tijdje lieten ze hun neusjes weer zien, eerst bleven ze in het deurgat staan en langzaamaan durfden ze weer op onderzoek uit te gaan, en mooi te zien hoe Jon en Sherlock ze in de gaten bleven houden als goede nannies

De egels hebben eindelijk het egelhuis ontdekt als restaurant, het huis heb ik in de winter van 2016 gemaakt aan de hand van de bouwtekening van de egelbescherming, ik ben twee weken geleden begonnen met hier voer in te leggen zodat de katten er niet bij kunnen, en in het begin aten ze alleen wat in het voorportaal lag. Maar gisteren was alles op!
Ik haalde het deksel er af om de zwarte folie er op vast te timmeren zodat de stenen die het wegwaaien tegenhielden er af konden blijven. De katten liggen er graag op en hebben nu meer plek.
93756007-4EDA-4CAB-93D1-B45AA47ADE9D
en gelijk zat Jon er in, het is ook net een doos hè.
581FF581-AAEE-43F7-A8A9-97DF78775505
En gisteren deed ik nog een leuke ontdekking, wat groeit daar?
08687377-2BE9-48BE-B284-978AA6C6E8D3
Van dichtbij zie je dat het duidelijk twee dezelfde planten zijn
AD2A0308-219C-4EE2-96BC-136BB830692F
En laat dit nou de vorstgevoelige Salvia zijn 🎉 hier zie je ze op een foto van vorig jaar in volle bloei, diepblauw tegen het zwarte aan, schitterend. Dan is het toch goed dat ik ze lekker heb laten staan (ipv uitgraven en binnen overwinteren)en veel blad op de bodem heb gegooid. En natuurlijk heeft het ook geholpen dat er geen lange zware vorstperiode was.
E6C38D0D-1D8C-4066-AA02-441AC2601623
Het is logisch dat waar de kleintjes op hun eerste dag buiten spelen al voor het donker werd binnen kwamen en het accepteerden dat de deur dicht bleef, ze hier de volgende avond niet meer in zouden trappen.
Gisteravond hadden ze blijkbaar afgesproken dat ze niet meer samen naar binnen gaan om bv op de bak te gaan (ze hebben nog niet door dat ze hun plasjes en poepjes in de ex-groententuinbak kunnen doen waar de grond lekker rul is) . Jon stond tegen tien uur tegen me aan te slijmen en te kletsen, hij vond het welletjes en wilde eten. Sherlock kwam een kwartier later om te checken of er al wat te halen viel, en de kleintjes zag ik in de achtertuin rennen en verstoppertje spelen, maar naar binnen komen ho maar. Ik probeerde ze te lokken met een stukje gare kip, het rook lekker, maar binnen eten? Naâh.

Ik besloot in de keuken de schaaltjes alvast te vullen, het geluid zou ze misschien wel lokken. Jon en Sherlock stonden om mijn benen te draaien en te miepen, en opeens kwamen de kleintjes aanrennen en ik hoorde dat DH de schuifpui snel dichtdeed. Hehe, nu kon ik weer opgelucht ademhalen, en Jon en Sherlock ook, want nu kregen ze eindelijk hun eten. Ik heb ze de rest van de nacht niet meer gehoord.

Vanmorgen bleef Puk wel wachten tot hij mijn bakje mocht uitlikken, ik kon hem nu weer wat langer aaien over zijn hele rug, zelfs even weer over zijn wangetje, na iets van tien tellen was het schaaltje schoon en de tijd van aaien gedaan. Fay vond het buiten veel te leuk en kwam pas tegen elf uur naar binnen en ligt nu op schoot te slapen, eindelijk, want in het begin wilt ze geaaid worden en overal kopjes tegen geven, en dat typt lastig. 
0DA476C8-260C-4444-9D56-02D13B1BCC20
Jon ligt in de gele stoel 
4F07F118-665C-4160-BFDE-460760C0F2A9
en Puk ligt lekker te slapen op tafel, je zou er haast slaap van krijgen. Sherlock is nog buiten, hij ligt vaak in het tuinhuisje te pitten in een mandje bekleed met een schapenvachtje.
BB8D6921-7595-498C-9B0D-AA9EDEA15B6F
Hij liet het zowaar toe dat toen hij er net lag ik een paar keer over zijn staart streelde, maar toen hij wilde opstappen stopte ik en ging weer zitten zodat hij bleef liggen. Zijn staart kreeg een wasbeurt en alles was weer goed.

Frisse neusjes halen

Na een half jaar binnen te hebben gezeten besloot ik dat het tijd was om ze te laten genieten van het buitenleven, want om te wachten tot Puk handtam was leek mij wel een goed idee, “maar wat nou als hij nooit handtam werd”, zo schreef een trouwe lezer van mijn blog, “je moet het er misschien toch maar op wagen”,  en daar had ze helemaal gelijk in.
4A01A896-B9DD-44E1-BEF8-357DA060B546
Aarzelende start.

Sherlock en Jon stonden buiten en probeerden ze gerust te stellen en ze zo verder de tuin in te krijgen
8B6BB191-ACEE-4A00-9C34-9422E3E3E010

Sherlock leidt ze langs de zijtuin

B24F7DE5-9172-41EC-BF60-1B0C0D0B31DB

Na een uur hield Puk het voor gezien toen hij mij naar binnen zag gaan

13479AB0-4914-4C38-82EF-12EF321E6113
en even later lag Fay ook binnen, even tot rust komen
274B6F15-0E54-4576-949D-7F11414B387D
Ik zette de tochtplank in het gat van de schuifpui,

het schrok de kleintjes niet af, even naar buiten gluren
3DD25431-4097-45AD-A0E2-D46E4869A4A8
en gelijk weer naar buiten, Sherlock is de twee duidelijk kwijt, hij miauwde zo’n lief lokroepje 

EDF06EC0-F97B-4761-8573-CCE523D182F7
Ik zag ze regelmatig langs de ramen lopen, en elke keer liepen Jon en Puk met ze mee, ze namen hun taak als babysitters heel serieus.
Om 21.00uur ging de deur dicht, ik zei net tegen mijn lief dat ik dit zou doen zodra ze beiden binnen waren. De punt hing nog achter de zin toen ze achter elkaar aan naar de keuken liepen. Ik verwachte half dat ze bij de schuifpui zouden miauwen om er weer uit te mogen, maar ze accepteerden het zonder morren. Toen Jon naar binnen kwam moest ik Fay wel even tegenhouden, ze is zo snel. Puk lag op de poef en vond het wel goed zo, en Jon ligt nu helemaal uitgeput op de andere poef; Sherlock is nog buiten, hopelijk is hij de kleintjes niet aan het zoeken.

En ja, het gaat nu lastig worden om Puk vlooiendruppels te geven, laat staan een teek te verwijderen, laten we hopen dat de verkregen vrijheid maakt dat Puk wat minder bang van onze handen zal worden.

Ik heb niet alle filmpjes van vanavond hier gezet, maar kijk op mijn YouTube kanaal (👍) en abonneer je als je niks wilt missen.

Hè hè

Daar zijn we weer na een weekje blogpauze 
00993D91-0511-4A0B-9F94-95F1586B20E8
Wacht, even Sherlock begroeten

Nu niet denken dat we een hele week hebben zitten luilakken, echt niet, maar na die hectische maanden is het wel heerlijk om tegen een lege agenda aan te kijken. Zo langzaamaan komt er weer ruimte vrij in het hoofd om aan leuke dingen te denken, plannen te maken, en creatieve kriebels te voelen opkomen. Een bezoekje aan de kringloopwinkel op zoek naar iets van wit kant of zo leverde dit bloesje maatje S op, soort van kreukelviscose met ingeweven zilveren draadjes, voor €2,50 kan je niet sukkelen
E25F9FC2-2D7E-4333-869C-F2CF83DB63D7
Het borduursel zat om de paar cm met wat steken er op vastgenaaid, de oversteek naar de volgende paar steken hadden ze er gewoon aangelaten, erg slordig. Ik heb het er voorzichtig afgehaald, net als het zwarte bandje en de onderkant van het bloesje.
5CAA59F6-60E5-4332-8040-F4375539A439
Ik denk dat als ik hem wat ingekort tegen het zwarte bandje aan gerimpeld ga vastnaaien, en dan komt het op de “zoom” van Frida’s rok. Ik heb de foto schuin van onderen genomen, dus de verhoudingen zijn zoek, maar zo krijg je een beetje een idee hoe het gaat worden
CF75DA62-80B7-41B2-934D-57B9D42706AF
Jon ziet Fay opeens vol aandacht naar buiten loeren, even kijken waar ze zo boeiend vindt.
F305BCA1-CA8B-4AFD-8486-64EBAE004A8C
Oh, een duif, dan is het goed, en hij ontspant weer. Als het een vreemde kat was geweest dan had hij wel actie ondernomen. Kijk toch hoe schattig ze haar oortjes plat legt om zo min mogelijk op te vallen.
E8795D2A-4BD2-4566-BBAD-418E9D078754
Als ik gras ga maaien volgen Puk en Fay me vanachter het raam, zittend op de poef, later liggen ze er zo lief bij
C11B7B4A-86A3-47B4-90B5-FB0B6E1A6D62
Om de was buiten te kunnen hangen moest ik eerst de taxus en beukenhaag smaller maken en zo’n halve meter inkorten. Dit was een klusje waar ik me eerder niet toe kon zetten, gewoon geen puf en opzien tegen het werk. Hier heb ik al een stuk van de taxus afgehaald.
B76D1B48-7C14-41BE-9320-B2B8222C633B
Ik kreeg de dikke takken van de beukenhaagplanten gelukkig goed met de grote takkenschaar doorgeknipt, de volgende dag voelde ik wel mijn borstspieren en schouders.
F6AB019E-3BEF-4A4E-96C6-5C4B8B3C6045
Heerlijk om weer buiten de was te kunnen drogen,
CF3C530D-DFDC-46E8-A86E-0244E169DACF
anders was het in de droger gegaan, ik ben te lui niet meer zo gedisciplineerd om de was boven op het rek te hangen; met de hogere stroomprijzen kan een beetje zuinigheid geen kwaad. In dit kader zet ik als de tv uit gaat ook de mediabox van Ziggo helemaal uit sinds we bij het dit programma van Radar hoorden hoeveel stroom dit kreng verbruikt als je hem alleen met de afstandsbediening op standby “uit” zet: €147,- per jaar! 😱

Zaterdag kwam ik een creatieve dame op leeftijd tegen in de supermarkt, toen ik ze complimenteerde met de mooie appliquaties zei ze dat ze dit zelf had gedaan en graag zo al haar kleren versiert, ze houdt niet van saai. Ik vroeg of ik er foto’s van mocht nemen en ze ging er even goed voor staan, ze vond het wel leuk,
15E9D8B6-9927-4933-A2B5-A96CF5BAF362
maar ik heb haar hoofd er niet opgezet,
EC8CAF74-67C7-4F80-973F-70AA866B891F
zo knap was ze ook weer niet.

Op Moederdag kwamen de kinderen met aanhang, dus besloot ik een romige groentelasagne te maken, heel voorzichtig roerde ik de in de oven gegrilde groenten door de saus, het paste precies. Geen foto van toen we aan tafel gingen, maar de schaal ging helemaal op, zo zalig. Ik doe er wel altijd nog rul gebakken zelf gemaakte kippengehakt (van kipdijfilet) door en een volle theelepel Za’atar.
62EE6AA4-A43D-4DEF-A20C-47C2820474EE
Helaas konden Suzanne en haar vriend niet komen, donderdag was ze geveld door buikgriep, zondag kon ze weer wat binnenhouden, maar ze had nog wel hoofdpijn. In het kader van niemand willen besmetten nam ze de verstandige keuze. Zielig hoor. Gelukkig ging het maandag weer wat beter en woont ze vlakbij, dus zien we haar deze week nog.
We hadden een zalige taart van bakkerij Voordijk
6D1C0CB1-62EE-4257-BFDE-CC6E18A5C452
En ik werd verwend met een bos bloemen,
B18F4DEE-9ADF-46A7-9265-46A51568F079
een plantenstandaard en allemaal lieve plantjes in kleine potjes. De grote planten had ik dus al, en vooral die onderaan staan er in om de standaard contragewicht te geven voor wanneer de katten hun gekke vijf minuten hebben en er tegenaan zouden stoten.
D95025DA-3E7A-44CE-BE79-34F785BA5C6E
De standaard staat ondertussen al op een ander plekje
6A45232C-E8A2-4BA1-A047-983CF45689A8
waar meer licht is (minder kon haast niet) en uit het renpad van de katten, hoewel ze achter een balletje aanrennend overal komen. Op de vensterbank is rechts nog een plekje vrij, want ze willen natuurlijk wel de zijtuin en poort in de gaten kunnen houden.

Happy days

Het zit er op, koffie met gebak (dat veel lekkerder smaakt dan het er op de foto uit ziet)
A4F6AFAE-0674-4CC4-9C80-973EA3DA2B2B
om te vieren dat de chemo’s en bestralingen niet voor niets zijn geweest; vandaag kreeg mijn lief de laatste bestraling met daarna een gesprek met de behandelende radiologische oncoloog.
Alleen maar goed nieuws: van de grote tumor in de linker long is op een paar snippertjes restafval niets meer te zien, en de bestralingen afgelopen 2 weken van de kleine tumor in de rechter long lijken ook hun vruchten te hebben afgeworpen. Wat nu hiervan te zien is zal de komende tijd door het lichaam opgeruimd worden, het breekt eerst uiteen in kleine stukjes en die stukjes worden dan steeds kleiner. Het kan wel een jaar duren eer deze stukjes helemaal weg zijn.
Dat de andere tumor nu al is opgelost komt omdat dit een kleincellige carcinoom was die heel goed reageerde op de chemo. De andere kleine tumor reageerde veel minder op de chemo, ze denkt ook dat dit een andere soort tumor is.
Mocht bij de controles te zien zijn dat hij weer groeit dan wordt hier een biopt van genomen om een juiste behandeling te kunnen starten.

De oncologe was heel optimistisch over de prognose, en dat de bestralingen van het hoofd zonder noemenswaardige bijwerkingen zijn verlopen stemde haar zeer vrolijk. Het is op zich al een heel vrolijk persoon, helaas voor het bestralingscentrum vertrekt ze over een paar weken naar haar nieuwe baan in Brussel.

Er is een last van onze schouders gevallen, het is opeens een stuk lichter in mijn hoofd, en we durven nu echt weer te dromen over later. Nu nog een miljoentje winnen met de loterij 😎

Als het fenomeen schootkat nog niet bestond had Fay het wel uitgevonden, wat een kroelkont is dit, en ze vlijt zich na uitgebreide kopjes te hebben gegeven tegen hand, mobieltje, afstandsbediening of iPad gezellig op schoot, en wel dusdanig dat ze kan meekijken op mijn iPad. Kopjes geven tegen een kopje koffie heeft ze ook eens gedaan met gevolg dat mijn decolleté vol liep met koffie, ik snel opstond en zij zich net zo snel stevig vasthield aan mijn schoot met alle nageltjes die ze had, met gevolg dat ik allemaal gaatjes had in mijn huid en lusjes aan mijn broek.
FD0C291C-AE5D-4DBE-BED9-92EFCA986EC4
Puk zat naar buiten te kijken, hij had Jon in het snotje en wilde het liefst ook aan de andere kant van het raam zitten.
9C0B7092-BE02-4172-AC89-CDD6717C7F7D
Puk ging gelijk naast Jon eten toen hij binnen was en gedoogde zowaar drie aaien over zijn rug. Toen ik voor de vierde keer wilde aanzetten keek hij me aan met een “dacht het niet vrouwmens” blik, en schoot weg. Later kregen ze snoepjes en deze at Puk uit mijn hand, een zeer vluchtige aai tijdens het eten (meer een aanraking tijdens de vlucht) en toen weer een snoepje uit mijn hand. We komen er wel. Hij loopt nu ook niet meer weg als hij op tafel ligt en manlief loopt voorbij, en als ik bij de schuifpui sta om Sherlock of Jon binnen te laten, staat hij naast me, maar wel met een oog op mij, want als ik dan buk om hem te aaien, stapt hij snel buiten handbereik. Fay moet ik echt tegenhouden of ze glipt naar buiten.

Over buiten gesproken, kijk eens hoe mooi deze Fatsia Japonica weer uitloopt, hij heeft het naar zijn zin
58E240E1-A270-4262-9E4A-009ED8E56C71
Wat een kunstwerk, al dat nieuwe blad dat uit de knoppen komt

EE0B305E-BC9C-41D9-8C4F-E9391296A555
Allemaal baby pruimpjes aan de boom, jee, ik heb er nou al zin in in, en de minisering doet ook zo lekker haar best
060DA25D-1DC5-484E-8106-90AAFE095DC7
Als afsluiter een kort filmpje van hoe het hier dagelijks aan toe gaat, alleen ben ik meestal net te laat met filmen. Je ziet Sherlock die het vierkante kersthangertje aanvalt

Wat hebben onze poezenbeesten het toch goed. Je moet er niet aan denken als hier opeens oorlog uitbreekt en huisdieren plots zwerfdieren worden, zoals nu in Oekraïne,  wat een ellende toch. Gelukkig zijn er mensen die zich juist om deze dieren bekommeren, zoals Essie, de verzorgster van de dierenopvang die Puk en Fay in huis nam ter socialisatie, ze zamelt nu via getfundet.nl geld in, alle beetjes helpen. Klik hier