Categoriearchief: YouTube filmpje

DWR dag 5

Double Wedding Ring staat daar, en dag 5, want ik ben er dinsdag mee begonnen, hopend dat ik op dag 5 ook stap 5 zou afronden,

maar neen, er kwamen vieze ramen, vieze was en vieze vloeren in beeld die voorrang kregen. (vluchtgedrag?) Tussen de schoonmaakbezigheden door werd er uiteraard gespeeld met lapjes, en wat ging het lekker! “Verveelt het nog niet?”, vroeg iemand dit me op Facebook, rare vraag, spelen met lapjes verveelt toch nooit? Oké, het is een beetje eentonig als je een heleboel van hetzelfde moet naaien, maar als je het snel doet, ben je er ook snel mee klaar.
Ik ben wel een pietje precies, als het niet mooi zit in het hoekje, dan haal ik het een stukje uit en ga net zolang door tot het wel netjes aansluit, meestal na de eerste keer al:

Er zijn nu 10 meloenen klaar, kijk,

hier zitten ze als wannabee DWRblokken tegen de muur geplakt, wachtend op stap 6; ik dacht om zo voor het slapen gaan 2 van deze meloenen tegen het middendeel te naaien, stap 6 dus, maar bij het ~~zien~~ lezen van de tekst kon ik het me niet visualiseren, WTF?

Als ik dit van te voren had geweten, was ik er misschien niet eens aan begonnen, dus veel weten maakt niet gelukkig. Lang leve internet en YouTube met de tutorials, en al snel vond ik deze vrolijke dame met heldere uitleg (deel 4), ik ga er voor!
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=EC6CHODCg20]
Morgen ga ik het dus (als proef bij eentje) zo proberen, en dan uiteraard de resterende 61 meloenen afmaken. Niet goed voor mijn nachtrust heb ik het filmpje deel 5 bekeken; de moed zakt me in de sokken (ik draag binnen nooit schoenen) mijn hemel, waar ben ik aan begonnen?!

Maandag komt er niks van patchwork, want dan is mijn lief jarig, en ben ik druk doende met andere dingen, zoals bakken en slagroom kloppen. Gisteravond liep mijn ventje de keuken in, tegen mij pratend dat hij al 55 wordt, dat het hard ging, en ik -met mijn hoofd bij hele andere dingen- zei iets in de trent van: “huh, wat, oja, de tijd gaat zeker hard.”, en ging verder. Vanmiddag zat ik aan de koffie, toen ik me zat te bedenken dat als mijn lief dit jaar 55 wordt, ik 53 word, maar dat was toch niet juist? “Ik wordt 52, en jij wordt maandag 54!”, en mijn lief moest lachen toen ik deze gedachtengang hardop met hem deelde. “Hehe, dat duurde lang!”, zei hij. Ach, ik heb zo mijn momenten.

Rijswijk foto’s

Hier een filmpje waar je in 12 minuten door de quiltruimte wordt geleid, niet helemaal in logische volgorde, ik stuiterde nogal heen en weer vanwege snel afgeleid zijn en wist dan niet meer van welke kant ik afkwam,
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=BTQW9wEWo9c]
Klik op het vierkante ikoontje om een groot beeld te krijgen, het ziet er zo uit
photo Schermafbeelding2013-03-05om195306_zpsc9b050dd.png en wil je weer normaal klein beeld, klik dan op de esc toets rechts boven op het toetsenbord.

~~Heel bizar, de huizenfoto’s staan er niet bij, ik zal het zo vervangen met een nieuwe upload~~.

Ik heb niet alles op de foto gezet, af en toe stonden er veel mensen voor, en dan was mijn plan om wat later terug te komen wel gemaakt, maar werd er geen vervolg aan gegeven, en ja, dan mis je het e.e.a. Er liepen heel wat heren rond, eentje was zo aandachtig alles aan het bekijken, zo van: “verrekt, zo kan het ook!”

Bij de Building Houses From Scraps stonden tafels waar Jeanneke aan zat te werken (op haar blog staan alle foto’s met de maaksters), en er stonden dames bij haar wat te kletsen. Ik zei “hallo” tegen een vrouw, die ik even later herkende als zijnde Hilde uit Brazilië, haar gezicht stond in tegenstelling tot haar foto op haar website geen moment stil, en pas toen ze iets zei over Brazilië viel het muntje.

Bij de huizenquilts hing een quilt met het dak, hoe verzin je het, van Janice Telfer uit Canada, die zelf ook nog naar de show zou komen. Volgens mij is ze haar wachtwoord weer kwijt van haar blog, maar dit is hem denk ik

Een andere maakster van een huisjesquilt liep ook in het wild rond, Merian, met links van haar heur eigen quilt, nog niet helemaal klaar, maar toch showen

De antiekjes van Dorry hadden al een heel leven achter de rug, een enkele zag er uit alsof ze als speelquilt in een boomhut was gebruikt, jaar in jaar uit, ze hingen prachtig zo bij elkaar.

Jullie willen niet weten hoe vaak ik wel niet tegen een paal aan ben gelopen, vooruit of achteruit lopend, met het fototoestel tegen mijn oog aan om een beter shotje te kunnen maken, verdorie, onhandige dingen.
Maar ze bleken ook functioneel te zijn op ander gebied dan de verlichting hoog houdend; Mieke Gootjes zag haar kans schoon als paaldanseres,

hier schrok ze van mijn flitser en ging even netjes staan, maar je ziet de ondeugende blik en de blosjes van alle opwinding dat ze nog spannende plannen had; andere dames hielden de paal vast als die-hard metrorijders, zoals deze hier bij Dorry’s winkel, en je kon er ook nog spullen aan vastbinden, multifunctioneel dus!

Hilde betrapte me tijdens het inschrijven bij het Quiltersgilde, ojee, Shirley was jij nog geen lid?

leuke foto ook van Rose-Anne

Het zien van al die affe huizenquilts heeft me toch wel aan het denken gezet, zal ik hem dan toch maar afmaken, en met ‘af’ bedoel ik de resterende 200+ huisjes maken 🙂 Er hing 1 huizenquilt te golven dat het een lieve lust was, je had bijna een zeeziektabletje nodig, en ik moest hierom glimlachen, tot ik me iets heel belangrijks bedacht: hij mag dan wel aan alle kanten golven, maar hij is wel af! Beter af dan perfect, toch? En wie weet hoe mooi deze quilt op bed ligt, misschien komen de golvende randen dan juist heel mooi uit. Dus groot applaus voor Marja die meer doorzettingsvermogen had dan ik, op dit gebied. (ja, dat zet ik er wel effe bij, want ik vind mezelf geen doetje)

Oh ik heb alweer meer plannen dan uren in een dag, heerlijk! Je zult toch maar helemaal niks in de planning hebben staan, dan ben je toch wel een beetje zielig, toch?

Voorpret en naspel

Vanmorgen vroeg uit de veren om mijn quiltbeevriendinnen op te pikken en door te rijden naar Rijswijk, met slechts een enkele korte file ter uitstelling van het genot van het weerzien van al het moois en liefs en fraais. Bij binnenkomst werd eerst aan de inwendige mens gedacht, om daarna de hellingproef te maken naar de zaal der zalen,

waar we mekaar los lieten, want dat loopt/zoekt/buurt toch wel veel rustiger vind ik, als je niet met een schuldgevoel een gesprek moet afkappen, omdat de rest op je staat te wachten.

Het was nog rustig, je kon op je gemak quilts bekijken, foto’s maken en kwijlend boven de lapjesbakken van de vele quiltwinkeltjes hangen zonder een elleboog in je zij of een tas in je rug te voelen, dat heeft wel wat hoor. Hier een kleine impressie van de winkeltjes, de quilts laat ik pas zondagavond zien, als de tent gesloten is
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=27rRLIdDrNc?list=UU0KH0SWHlbXiUADK5SNlVUw]
Later op de dag was het soms wel dringen om iets te kunnen zien/bemachtigen. Tegen 11 uur -ik was net op zoek naar mijn moeder die met haar quiltgroepbus kwam, en had ook al vruchtloze pogingen gedaan om haar mobiel te bellen- hoorde ik links en rechts dat mijn moeder mij ook aan het zoeken was, en even later kwam ze aanlopen, met in het kielzog Sonja en Ria, ook van de Dow bus.

Haar eerste ingeving (waar kan ik mijn dochter vinden?) was bij de lampenwinkel, maar nee (ik heb een lampentic zoals een ander een lapjestic heeft, die heb ik ook hoor, maar daarmee val je niet zo op), ik ben sterk geweest en heb niet 1 lamp gekocht. Voor de lapjes kan ik dat helaas niet zeggen, nou ja, helaas, we moeten de winkeliers een beetje steunen he, zware tijden enzo. Mam en ik stuiterden tot de lunch langs de vele kramen en quilts, ze slaagde met het kopen van textielverf, en we kwamen ook heel wat bekenden tegen, gezellig!

Je moest voor het eten een beetje veel geduld en contant geld (want aldaar geen pinmogelijkheid) hebben bij de counter van de catering, maar dan heb je ook wel wat, heerlijke broodjes gezond en de saucijzenbroodjes kan ik van harte aan bevelen, echt smullen!

Na de lunch ging een ieder haar eigen weg, ik wilde de antieke quilts van Dorry nog goed bekijken, en de quilts van Mieke Gootjes, en…. weer werd de weg geblokkeerd door een kudde bekende gezellige quilters, deze keer voor de kraam van Birdblocks, aaah wat leuk, maar ik wist daarna niet meer van welke kant ik was gekomen, de story of my life. Kijk eens wat een mooie foto!

Ah en dan de klapper van de beursaankoop wat mij betreft: het patroon van Jacqueline de Jonge, ‘Circle of Life’.

Ik had Ankie en Colette er op het quiltweekend aan zien werken en was zo gegrepen door dit patroon, de scherpte en de kleuren, die wilde ik ook gaan maken. Ik heb het patroon gekocht waar de foundation bij inbegrepen is, dus niks uitvergroten of overtekenen, maar gelijk aan de slag! Nou ja, niet nu uiteraard, eerst wat afmaken wat echt af moet, dan afmaken wat ik af wil hebben, en dan aan de slag. Mijn moeder wilt met alle liefde stoffen voor me verven, ik zal eerst eens kijken hoe ver ik kom met wat ik al van haar heb gekregen op mijn verjaardagen, mmm, voorpret is zo’n groot deel van quilts maken.

Om 6 uur reden we de stad uit en sloten overal keurig achteraan in de file, Angela en Miranda zaten net als op de heenweg samen op de achterbank (beter voor de nekken, en minder afleiding voor de bestuurder) lekker te kletsen en de aankopen te bekijken. Miranda had het tussenschotje in de achterbank naar de kofferbakruimte -“handig voor voor de skilatten”, zo werd ons verteld bij de aanschaf van deze auto, daarbij geen rekening houdend met 3 kinderen op de achterbank, nog afgezien van het feit dat wij niet skiën – geopend om zo enkele van de spullen te pakken, en bij het stilstaan voor de geopende krikraksluizen (ongetwijfeld fout gespeld) liep Miranda even naar buiten om via de kofferbak de rest te pakken.

We reden al weer een tijdje toen ik een “ik begin misselijk te worden” gepiep vanaf de achterbank hoorde, tja, dat krijg je als je achter mekaar alle dropjes op eet, maar nee, het kwam van het teveel kijken naar de aankopen. Jaja, en jij gelooft dat? 😉 Met de blower op koud en het achterraampje een stukje open zakte de misselijkheid en ging de volumeknop weer vol open 🙂 Bij het zien van de Zweedse woonwinkel kwam van achteren de vraag: “Zullen we lekker eten bij Ikea”, maar om dit te verwezelijken had ik levensgevaarlijke capriolen moeten uithalen om de invoegstrook nog te halen, vrachtwagens de berm insnijden leek me geen strak plan, hoe stoer mijn rode Volvo ook is, de kreukelzone zou dat niet trekken vreesde ik, en de voet bleef op het gaspedaal. Zonder al te veel ~~gezeur~~ oponthoud kwamen we via een toeristische route -omdat dit kortste weg was en niet omdat ik een afslag had gemist, wat wel eens het geval is- aan in Halsteren, Angela stapte voor de deur vrolijk uit met haar buit, zwaai zwaai, en weg waren we weer.

We waren laat thuis, het was al half 8 geweest toen ik de deur dicht gooide, dankzij de kookkunsten van mijn spruiten kon ik lekker aanschuiven en daarna met een kopje koffie even bijkomen. Mijn moeder belde me even later om te zeggen dat ze ook thuis was, ze was met de Diamond patchers van de DOW met de bus om 4 uur vertrokken vanuit Rijswijk, dankzij de lieve service van Sonja (die bij haar in de DOWbus zat, op de foto hieronder -de enige met donker haar- naast mijn moeder staat)

hoefde mijn moeder niet nog eens lang te wachten op haar bus naar Hoek, ze reed ruim een half uur extra om mijn moeder thuis voor de deur af te zetten, kijk, zo ga je met mensen om. Een virtuele kus voor Sonja.
photo valentijn.gif
en hier mijn buit

Ik slaagde met een paar groene zijde linten voor mijn quiltje, een paar flesjes stijfselspray van Merel, een wollen tussenvulling (waarmee ik toch echt eerst een proefquiltje zal vullen, wassen én drogen om een grote ramp als hier te lezen zal voorkomen), en heel wat lapjes die ik nog niet had en op dat moment dacht dat ik echt niet zonder kon leven, hoe ik het tot vandaag had vol kunnen houden mag Joost weten.

Bzzzz

Al veel reacties gehad op mijn give away, leuk dat er voor ieder wat wils bij zit, heb je al gereageerd? Zaterdag (middag/avond ?) is de trekking.

Dinsdagavond was er weer de Herelse bee met een hemelse gezelligheid, ik was het haast vergeten met de kaassoep achter de kiezen. “Het lijkt wel dunne kaasfondue”, riep menigeen, dat kan, ik heb nog nooit gekaasfondued, alleen over gelezen.
photo img059-1.jpg
Ik lag vannacht in bed (ja, dat doe ik ook tussen de bedrijven door) en bedacht me dat ik had ook gewoon kunnen schrijven: maak een dikke kaassaus en verdun het met tuinkruidenbouillon, maar dat is zo saai, dan worden de blogjes zo kort ook.

Op de Herelse bee was het goed toeven, deze bee wordt gehouden in de quiltwinkel van Janny v Bergen, en ligt net buiten Heerle, klik hier voor meer info, let wel, de Gothic winkel zit er niet meer naast, dus je puberzoon/-dochter meenemen om zo het thuisfront te ontlasten/veilig te stellen, zit er niet meer in. Winkel is open als je laat weten rond hoe laat je komt, zo simpel is het.
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=DCbh33g2C7I]
Miranda kon er deze keer weer bij zijn, ze was druk bezig met kletsen en luisteren en de rand van haar kussenhoes afwerken. Naast me zat Bianca, en haar konijn zat een tijdje gezellig bij me, alleen schoot het niet zo op, Bianca zelf was bezig met de bies tegen haar trapgatquilt te zomen, zag er netjes uit van voren, maar aan de achterkant….. grapje hoor, het was gewoon heel goed gedaan, lag netjes plat, trok nergens, en dan bout het toch niet dat de bies achterop in de hoekjes een plooitje of 2 heeft? Ik mocht willen dat mijn achterkant er zo strak uitzag, maar goed, DH klaagt niet, dus wie ben ik om te zeuren?

Jeanne zat met de ~~baarkruk~~ quiltring tussen haar benen, vond het raar om zo op de foto te moeten (en je zet hem niet op je blog hoor!) Oh jawel. Als Jeanne nou een spannend minirokje aanhad dan was het een ander verhaal, maar dit is toch een hele nette foto? Zo zit ze dus ook op de bank te quilten, zonder dat ze de ring moet vasthouden, maar dan wel met een quiltwerk er in gespannen, anders zou het wel raar zijn.

Andere Jeanne had haar zelf gebreide vest aan, ging op mijn verzoek even staan voor de foto en hield wat later ook op mijn verzoek even haar mond, want ze bleef maar kletsen 🙂 en zo kon ik geen fatsoenlijke foto maken. Lorene is in een moordend tempo aan haar volgende applique quilt begonnen; met kruisjessteekjes in meerkleurig verloopgaren naait ze de met vliesofix de vast gestreken onderdelen vast. Jawel die zin klopt wel. Mooi boek trouwens, waar ze het patroon uit heeft gehaald.

Marianne showde de slofjes die ze had gemaakt voor haar nichtjes (geloof ik) van wol met een glittertje, en ze had een zak superzalige paaseitjes meegenomen voor bij de thee, mmmmm, heerlijk. Er werd geborduurd, gekletst, gepieced, stofjes uitgezocht, thee gedronken en geluisterd, en volgende week is er vast wel weer wat om te showen, Lorene is dan denk ik alweer klaar met haar William Morris top. Ik ben klaar gekomen met de scrappy blokken tot banen naaien, en heb nu 5 banen aan elkaar gezet, de foto zal ik wel showen als de top af is.

Morgen naar de Quiltbeurs in Rijswijk, jullie weten dat je de kaarten online kan bestellen, en dan thuis kan uitprinten, maar wisten jullie dat je op de site http://www.creaweekend.nl/index.php?articleid=46 3 kaarten voor 15 euro kan kopen door op de Crea weekend te klikken, en dan voor de hamsterkorting kiest. Na betaling kan je de toegangskaart uitprinten, op 1 print mogen 3 personen mee. Ik vond het een beetje ‘eng’, te mooi om waar te zijn, en stel je voor dat ik hiermee niet bij de Patchwork naar binnen mag, dus heb ik de kaartverkoopbalie gebeld, en jawel, deze hamsterkorting is ook geldig voor PW, dus hoera, 3 euro de man uitgespaard, dat zijn 3 FQ’s (nog voor de crisistijd) of 3 kopjes koffie (crisisprijs) Met dank aan Marianne voor deze tip!

De print zit al in mijn tas, en de plattegrond heb ik ook al geprint, de kaart van de digi moet ik nog wat leegmaken, en dan nog even op de lader, morgenochtend rijden Miranda, Angela en ik samen naar Rijswijk, we hebben het strakke plan dat we er rond 10 uur zijn, please geen files! Mijn moeder komt met de Dow-quilters-bus rond 11 uur aan, als ik ze kwijt ben dan staat ze vast bij stof tot verven, of bij trapsuutjes, even bijkletsen. Gezellig, we hebben er zin in! Ik neem mijn lintborduurwerk mee, niet omdat ik denk dat ik me verveel, maar omdat ik hoop mooi lint te scoren voor de rietstengels die op de voorgrond komen.

Jaja ik weet het, de linkste 2 bloembakken hangen scheef, achterstallig onderhoud moetje maar denken.

Ik ga ook lekker bij Merel de “Mary Ellen’s Best press” scoren, en de HEATnBOND FEATHER LITE, en heel misschien een vulling voor mijn scrappy quilt, maar dat weet ik nog niet. Hangt er vanaf of ik ergens machine wasbare wollen vulling op de rol kan vinden. Wol is na zijde het lekkerst om door te quilten vind ik, en het komt allebei mooi uit de was en droger. Goed, we gaan nog even bankhangen, tot morgen!

Genoeglijk dagje

Met het zonnetje ‘aan’ was het heerlijk in de woonkamer en op mijn naaikamer, zo mag het wel blijven, en dan buiten ook warmer, zalig! Ondanks dat ik nu een weekmenu-planner gebruik (“wat eten we vandaag?” hoor ik dus niet meer) moest ik toch even de deur uit om wat te kopen, ik had niet genoeg in huis om havermouthkoekjes te bakken, om te kunnen trakteren op de bee ’s avonds.
Bij de drogist haalde ik de cranberries en ik zag in het schap ook een zakje moerbeien staan, huh, mulberries? Ik dacht dat dat een stoffenmerk was? Toen ik aan de verkoopster vroeg waar deze naar smaakten, zei ze dat ze het niet wist, en ook haar baas die in de buurt was moest me het antwoord schuldig blijven. “Nou ja, dan koop ik een zakje en mogen jullie er ook van proeven, want je moet toch weten wat je aan je klanten verkoopt?”, zei ik, eigenlijk had ik verwacht dat de baas dit zou aanbieden, maar goed, ik neem graag het heft in eigen hand. Ik maakte zo’n zakje open en deelde uit; aandachtig werd er geknauwd (beetje harde nootachtige structuur) en gekeurd, ik vond dat het naar vijgen smaakte, en naar honing, best wel lekker eigenlijk, en ik besloot om hiervan een handje vol (40 gram bleek toen ik ~~het hakken zo zat was~~ klaar was met hakken, ze zijn best hard en rond, wat het lastig maakt) in kleine stukjes door het koekjesbeslag te doen. De foto hieronder is genomen voor het bakken.

Een kwartiertje later rolden er 47 koekjes van de bakplaten af het rooster op (met een kaasschaaf de nog wat zacht aanvoelende koekjes voorzichtig van de bakplaten afgehaald, ze drogen bros op met een wat zachte kern. Zalig, en ik meen te kunnen proeven dat er moerbeien in zitten.

Alsof ik “Aanvallen” had geroepen zo snel doken mijn nakomelingen er op af, en na het avondeten (verzorgd door zoon: rode kool met appeltjes, gebakken aardappelen en varkenshaas) kreeg ik een door dezelfde nakomelingen ondertekende petitie in handen gedrukt, dat ze er op tegen waren dat deze koekjes mee naar de bee zouden gaan. We kwamen tot een compromis: ik zou maar 1 keer rondgaan met de trommel en dan de rest mee terug naar huis nemen.
Ze hadden dubbel geluk dat het geen volle bak was, de trommel was nog voor de helft gevuld, zo werd bij thuiskomst even gecheckt. Oh, alsof ze tekort komen hier. Het recept (ooit bij Gert gezien( kan je hier vinden met filmpje en al, ik zal onderaan dit verhaal de vertaling zetten.

De bee was ondanks dat het wat rustiger was dan anders er niet minder gezellig door, er werd flink wat geshowd, gequilt, gepatcht en gefestoneerd, geborduurd, en natuurlijk gekletst, gelachen en thee gedronken. Lorene liet haar hartjes zien, waaronder eentje van zijde, en let eens op haar matching oorbellen, grappig! Bianca was nog helemaal in het tempo van haar quiltweekend, wat een mooie ’trapgatquilt’ is ze aan het maken, en wat te denken van de mooi klassieke quilt van Diana, of was hij van Coba? Jeanne is druk bezig met de blokjes van haar DJ aan elkaar te zetten, ze is al een heel eind; ze zijn allemaal gemaakt van Fossil Ferns (bij Janny te koop).
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=osMTS7A3_Nc]
Lorene liet ook nog een grote lap stof zien die ze ergens op de kop had getikt, ze had nog geen idee wat ze er mee ging doen, welke blokken ze kon maken van deze prachtige stof, wat een heerlijk dilemma.
Ik ben al aardig opgeschoten met de blokjes (zie vorige blog), heb 4 of 5 rijen blokjes aan elkaar genaaid, maar ik heb er geen foto van gemaakt, dus zien jullie het overmorgen wel (morgen ga ik een dagje buurten bij mijn ouders); het patroon kan je hier als PDF vinden.

Rest mij nog het recept te geven voor ongeveer 45 havermouthkoekjes:

170 gram ongezouten boter; 210 gram lichtbruine basterdsuiker; 1 groot ei; 1 theelepel vanille extract; 95 gram witte bloem; halve theelepel bakpoeder, halve theelepel zout en halve theelepel kaneel; 3 cups havermouth (de ene site geeft aan dat dit 3x 135 gram is, de andere hanteert 100 gram per cup, ik heb gewoon een maatbeker met cups indeling, lekker makkelijk); 100 gram gehakte pecannoten (mogen gezouten zijn); 1 cup (ongeveer 150 gram) cranberries of rozijnen.

maak er met 2 lepels of ijsschep kleine hoopjes van, druk ze ietsje plat en bak ze 12 tot 15 minuten op 180 ºC. Ze zijn nog zacht als ze uit de oven komen, bij het afkoelen krijgen ze een brosse buitenkant, de kern blijft zacht.