Afgelopen dagen ben ik druk in de weer geweest met Love Entwined, thuis en op de maandagbee bij Marlies, de groene blaadjes zitten er op; de gele middendelen zitten niet precies in het midden, daar zal ik bij de volgende wel beter op letten, maar ze zitten er heel mooi op, ik ben helemaal happy! De openingen van de ovale vormen heb ik weer met Mylar en stijfselspray gemaakt, zo makkelijk, maar wel een vreselijk gepiel op de millimeter hoor, want in de hoekjes heb je amper een vezeltje om om te strijken.


en omdat het omgestreken randje zo smal is, ga ik er ook geen lijm op doen, maar gewoon heel voorzichtig op de ondergrond appliqueren.
We waren dus op de maandagochtend bee, alwaar Angela haar prachtige tops showde van haar versie van de Phoebe en Camelot, geen Phoebe en haar lief, die liggen achter het heuveltje te slapen.

Angela was ook begonnen aan een quilt voor haar dochter; het midden heeft de neiging omhoog te wippen, kleinigheidje. Marlies was met haar sterrenquilt bezig, en Miranda met een mandje van de Pockets of Posies, we waren er lekker zoet mee.

Op de dinsdagavondbee was ik begonnen met maand 10 van met My Home or Yours.

Ook hier was het gezellig met een heerlijke tractatie van Janny vanwege haar verjaardag; Lorene had weer wat te showen, prachtige bont gekleurde hartjesquilt én een zwart-witte hartjesquilt.

Het blokje van MHOY is nu klaar op de rand na, Thor heeft het goedgekeurd en ging daarna met Loki naar buiten kijken, beiden alweer bijgekomen van hun castratie en sterilisatie van afgelopen woensdag.

Loki is allang blij dat ze dat malle rompertje dat veel te groot was niet meer hoeft te dragen, ze heeft het thuis nog hooguit 1 minuut aan gehad, ze was er bang van en durfde zich amper te bewegen.

En nu ben ik met het zigzagrandje bezig van de MHOY blokken, de eerste had ik om kartonnetjes heen geregen en dan vastgenaaid,

lastig met die driehoekjes, en ja, ik weet dat ik een te kort randje heb gemaakt. Getsie, ik vind het niet leuk om zo te maken, en deze zal moet ik verder afmaken, maar voor de rest ga ik het anders doen. De randen op freezer paper getekend, gescand en de scan opgeslagen en 1x afgedrukt om op te naaien. En kijk, nog geen half uurtje later heb ik al 2 randjes klaar, en de volgende komen er zo ook aan.Deze randen ga ik omzomen, de hoekstukken knip ik uit lapjes en rijg ik op hun plek, en dan gaan de randen er op, en appliqueer ik ze ook vast op de hoekdelen. Als ik mensen blij kan maken met het bestandje van deze zigzagrandjes, laat dan maar een berichtje achter, dan mail ik het als PDF bestandje

Categoriearchief: Stitcheries
Als de poes van huis is
dansen de katers op tafel, uh quilts.

Bij thuiskomst bleek er veel te zijn gebeurd, een kleine bonte specht was tegen de middag tegen het raam aan gevlogen met dodelijke afloop, eksters probeerden het mee te nemen maar kwamen niet van de grond af, en hielden het toen voor gezien.

Terwijl ik foto’s nam van het prachtige beestje met haar polkadot veertjes kwam Zopje buurten, kijken wat het vrouwtje had gevangen, en ik legde het lijk op het grasveld. Zopje checkte het beestje uit en keek toen met trots in zijn ogen me aan, en het leek alsof hij me vroeg of ik echt niet meer wilde hebben, en toen ik de kamer in liep viel hij pas aan. Aah wat zonde, na een poosje spelen hield hij het ook voor gezien, niks van gegeten, alleen maar veren gehapt en er wat mee gejongleerd, het zal wel niet smakelijk zijn.

En terwijl ik dit zit te typen zijn de eksters met enorm veel kabaal een toevallig passerende Zipje aan het wegjagen, zodat zij ervan kunnen knabbelen, ze zullen wel hongerige jonkies hebben.
Ik zag bij binnenkomst in mijn naaikamer dat het ook een hete dag was geweest; een elfje was van de vensterbank ‘afgevallen’, en bovenop de kip terecht gekomen die op de lapjes zat te broeden, in de hoop dat de Fat Eights Fat Quaters zouden worden, tja, je weet toch nooit?

Mijn Double Wedding Ring begint haar einde al te naderen wat het doorquiltwerk betreft, gisteren tijdens de minibee -die bij mij was- had ik alle rondjes voorzien van bloemetjes,

het afsnijden van de draadjes gaat dan zo fijn met dit hulpje, eigenlijk bestemd om de takkertjes van de Microstitch door te snijden. Ik vind het fijn omdat het snel gaat en je niet in de stof kan knippen. Oja, en wat naaien deze naaldjes lekker, in combinatie met de Aurifill 40/2 30 grams garen, ik gebruik naalddikte 75, en dat quilt zo soepeltjes!


Daarna heb ik nog een uurtje doorgequilt aan de kransen, en vanmorgen voordat ik de deur uitging naar Dorry kreeg ik zowaar nog een krans gequilt.

Vanavond is het bee in Heerle bij het Stoffenhoekje, en daar ga ik werken aan My Home or Yours? Hiervan heb ik gisteravond al 1 huisje op stof geappliqueerd, en kan ik nu lekker borduren.
Op rolletjes
Als TUWV-er (tijdelijk uithuizig werkende vrouw) is het vroeg opstaan, zodat ik voordat ik de deur uit ga nog kan facebooken, wordfeuden, blogs lezen en ruzzle spelen een beetje huishoudelijke klusjes kan doen, en dan na een autoritje aan de slag kan gaan. Het werk is geen straf hoor, ik help mijn lieve quiltvriendin Dorry met snijden van stoffen voor pakketjes (in ieder geval tot haar vaste hulp weer terug van vakantie is ), maar vanmorgen even niet. Er was bee en onder het mom van “de boog kan niet altijd gespannen zijn” schoven we lekker aan,

gezellig een naaldje meeprikken, genieten van de verhalen, af en toe een aarbeitje naar binnen schuiven en vooral nog een keer proeven of die koekjes die ik gisteravond vlak na het avondeten had gebakken wel echt zo lekker zijn, oh jawel. En dit alles werd met de nodige kopjes koffie weg gespoeld. Hier het recept
Daarna gingen we weer hard aan de slag, helemaal ‘flieft’ ben ik op deze patroontjes en de stofjes zijn om te smullen! Er is nog plaats op de BOM zie ik nu klik hier, oh ik ga me lekker opgeven 🙂 als zijnde een vervroegd verjaardagscadeau; ik ben gek op stitchery quilts!

tot het tijd was voor het ritje naar huis, wat voor het onnodige gemopper van mijn kant zorgde ; “Rijd nou toch door man” , als weer iemand het nodig vond om met 90 km p/uur in te gaan halen en daarna ook nog steeds links te blijven rijden daar waar je 130 mocht, en nee, dit waren geen vrachtwagens. Vandaag waren het vooral onze zuiderburen die behoorlijk aan het onthaasten waren, en met een ‘don’t worry be happy’ blik achter het stuur zaten, de meesten met een mobieltje in de hand tegen het gezicht gedrukt -de zijkant van het gezicht, dat dan weer wel-.

Bij thuiskomst trof ik een pakketje aan, hoera, van Marion gekregen, gewonnen op facebook, en ik ben hier zo blij mee, zo mooi en praktisch, ik heb het gelijk al in gebruik genomen, helemaal happy! *Ü*
En hoewel ik een zoon hebt die heel graag, goed en vrijwillig kookt, is lekker makkelijk aan tafel aanschuiven voor mij er de afgelopen 2 dagen niet meer bij, want hij heeft werk. “Nou is het eindelijk mooi weer, en zit ik hele dagen binnen, te werken!”, hoorde ik hem in de kamer tegen zijn vader zeggen (ik was in de keuken op dat moment), maar zijn stem klonk niet echt alsof hij het heel erg vond, en toen hij de trap op liep zei hij hardop tegen zichzelf: “Maar anders zat ik met mooi weer hele dagen binnen te gamen, dus eigelijk maakt het niet zoveel uit.”
Na het eten is het quilttijd, en of dit nou thuis is of op de bee, de avond is voor ontspanning, maar wel met wapperende handjes; kijk, hier begon ik maandag aan op de ene bee, werkte er dinsdagavond aan op de volgende bee, en vanmorgen afgemaakt op weer een andere bee, het leven is goed.

Of ik kan voor het slapen gaan manlief dit laten zien,

het gaat zo lekker, maar meer dan 4 blokjes op een avond quilten lukt me niet, dus of het klaarkomt deze week… ik weet het niet. Ik ben in ieder geval op de helft. Nee, ik teken op het middenrondje na niks van de krans af, was het wel van plan, maar besloot dat ik gewoon maar beter mijn best moet doen om het regelmatiger te krijgen. Foto is gemaakt met de avondzon strelend langs de quilt, die is ook verliefd hierop.

Gisteravond op de bee in Heerle bij Janny was het een gezellige drukte, Janny was bezig alle vlinders van voelsprieten te voorzien, Tilly showde haar blackwork (uitgerekend nu had ik mijn digi niet bij me 🙁 ), met werkelijk prachtig borduurwerk, en met de namen van al haar kleinkinderen in de rand
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=28Z5U_g9sVM]
Miranda trakteerde op heerlijke zelfgebakken cupcakes met een topping van roomkaas met citroen en suiker, en bij het volgende bakje thee kwam Bianca langs met zelf gemaakte .. tja hoe zou ik het noemen, snoepblokken, in Amerika zouden ze het candybars noemen, denk ik. Denk aan Snikkers, maar dan zonder chocoladejasje en noten en met knispers er in.

De vullingen sprongen bijna uit mijn kiezen bij de geur alleen al, maar crimineel lekker, niet normaal! Recept voor een kleine portie (ik denk voor een stuk of 10 stukjes) :
1 eetlepel melk opwarmen, hierin 200 gram caramel (Lonka fudge) al roerend smelten
pan van het vuur.
3 Eetlepels pindakaas hier door roeren.
En ten slotte Cornflakes 2,5 kopje erdoor heen roeren
In een vierkant blik storten (ongeveer 2 cm dikke laag) en op laten stijven. En dan in blokjes snijden.
Ik denk dat ik morgen maar op de fiets naar Tilburg ga, om al die kalorien kwijt te raken, een auto zoals de Flinstones hadden zou ook wel schelen, het was niet voor niets dat Wilma en Betty zo graatmager waren! Yabba daba doo!
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=2PPf3aaZmUw]
Dottenweekend deel 3
Na de show& Tell van zaterdagavond en een korte nacht van alle opwinding werden we zondagochtend lekker vroeg gewekt door gillende dames op de gang, de stemming zat er al vroeg in, en in de zaal werden nog voor het ontbijt de eerste steekjes al gezet voor het laatste bloembakje

Na heerlijke warme broodjes en een stevige mok thee was ik er weer klaar voor. Mijn moeder had al haar stitchery blokje Paris af, een BOM (Block of the Month) die gratis te downloaden is bij Pretty P & Mama B Designs

en hield het voor gezien, vanaf nu gewoon kijken en genieten. Wat zo leuk is aan zulke dagen, dat je werk in uitvoering ziet, spontane show&tells,

een hoera van Dorry voor een quilt (Ursula’s Mosaik) die helemaal klaar is, de kipjes van Little Red Barns quilt van Elly werden geaaid, de vlinders van Marjo geteld, de Dresden Plates van Gerda (li) of Regina (re) bewonderd, en de sterren en mandjes van Ingrid bekwijld; als je wilde, hoefde je je geen moment te vervelen. Nou doen quilters dat denk ik toch al niet gauw, als we stil zitten is de accu gewoon leeg, of het hoofd te vol van alle indrukken, en dat merkte ik wel, dat dames hun stoel niet meer uit konden komen om door de zaal te lopen om een quiltje te komen bewonderen, ze hadden gewoon geen puf meer.
Tegen de middag nam ik de stand van zaken op wat betreft de beugeltasjesmaaksters, heel wat dames hadden de uitleg gevolgd, en gingen het tasje thuis maken, zodat ze nu lekker met hun meegebracht quiltwerk konden spelen, een handjevol hadden wel hun stinkende best gedaan, kijk maar:

Slecht als ik ben in namen wil ik wel een poging wagen hoor, met de klok mee linksboven beginnend: Annie, Elly, Anneke (?gokje vanwege de A op het tasje), Maaike met sjaal, daarnaast in het zwart Regina (met dank aan de naambadge die niet af ging), Mieke (die haar email checkte, en die ook een A op haar tasje had gezet, omdat ze eigenlijk Annemieke heet) , Wilma aka ‘de moeder van Ester’ (ik was haar naam regelmatig kwijt), en Ester, de jongste quiltster van alle aanwezigen (denk ik). Lia had hem ook gemaakt, hoe kan ik je gemist hebben?Oh wacht, volgens mij was je er zondag niet bij. Ik zal later nog wat bloggers toevoegen, ik ben zo slecht in namen/gezichten en gezichtloze bloggen waarvan de naam ook niet overeen komt met de naam van de blogster zelf.
Er werd langzaamaan opgeruimd en auto’s geladen, toen de tafels in de eetzaal almaar voller kwamen met lekkers, Maaike was zo lief een foto van mijn moeder en mij te maken, we zijn nog druk bezig uit te leggen waar ze doorheen moet kijken en op moet drukken, haha en check die kleine oogjes van ons eens, we zitten er door

Dorry en Anja en Ingrid waren heerlijk aan het bakken, snijden, voorproeven (moet ook gebeuren, hoe zwaar deze taak ook is) en schalen schikken, en Jose rende heen en weer, maar of dit ook een doel had….. bij Jose is dit niet altijd even duidelijk. 😉 maar het zag er wel grappig uit.

Het was te lekker voor woorden, ik heb 2x mijn bordje gevuld, eerst met een scone, en 2 sandwiches, en daarna cake en koek en… pffff dat puntje chocoladecake rechts in beeld was zo lekker maar ook zo machtig, die moest ik in etappes naar binnen werken, maar dat kan ook liggen aan het feit dat ik verder alles al op had, de brownie, gemarmerde cake, Engelse vruchtencake (met tutti frutti van de moeder van Ester), en de 2 boterkoeken, een met gember en een zonder (van mijn moeder)

ik kon geen pap meer zeggen bij het afscheid, de doos met tissues in mijn hand houdend voor het geval het nodig was liep ik iedereen even af om te schudden (de handen), of te zoenen, of te omhelzen, beetje afhankelijk van wat men wilde, met mij kon je zondag alle kanten op. Iets na vier uur reden we weg, eerst richting Den Bosch, zat niet op te letten en nam een afslag te vroeg, maar al gauw zaten we op de goede weg, en 50 minuten later stond de auto stil voor de garagedeur van ons huis, wat wel handig is als je daar woont. Mijn vader was er al, en samen met zoon hebben ze de bagage van mijn moeder gelijk overgeladen in de auto van mijn vader, en na het eten reden ze gelijk door naar huis, mam was zo moe, en wilde maar 1 ding, naar huis en op tijd naar bed.
Hadden we nou niks gekocht bij het winkeltje van Dorry? Oh jawel 🙂 Mijn moeder stapte bij binnenkomst al gelijk op de daglichtlamp met loep af die ze kocht (het is bij deze dus bewezen,
het is genetisch bepaald, ik kan er dus niks aan doen) en hij bleek heel fijn in gebruik te zijn, vonden ook andere dames. Hij heeft een stevige brede voet en kan als tafellamp gebruikt worden, maar ook als stalamp naast de stoel, het zit allemaal in de verpakking.

En ik heb dit gescoord, het lapje is van de loterij

is de doos met garen (100% katoen) niet super, ik vind de afbeelding ook zo knap gedaan, deze is dus niet bij Aurifill zo te bestellen he, het is een eigen keuze van Dorry geweest, en ze heeft ook zelf een naam aan gegeven. Het boek spreekt vor zich, aangestoken door de enthousiasme en mooie foto’s van Jane’s werk.
Bloggers die op het Dottenweekend waren:
Merian
Anita
Mieke
Maaike
Sabine
Ingrid
Ester
Lia
Heb je ook een blog en ben je er ook bij geweest, laat een reactie achter, dan voeg ik jouw blog ook toe! En alle door mij gemaakte foto’s zijn te bekijken in een slideshow (zie hieronder) op youtube gezet, zo kan je het scherm lekker groot zetten, dan komen de quilts bijna levensgroot de kamer binnen, zonder dat je je suf klikt!
Klik hiervoor op het vierkantje met de 4 hoekjes rechts onder in het YouTube schermpje (dus niet op deze voorbeeldjes)
naast het woordje YouTube
deze dus
(maar dan in het schermpje hieronder) en wil je weer terug naar gewoon scherm, dan druk je helemaal links boven op het toetsenbord op de esc knop.
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=fNHnY1Mo1DU]
Charming
We waren allebei wat melancholiek, na het verven in ons oude huis, zoveel mooie herinneringen ophalend, en het sudderde nog wat na in mijn hoofd, terwijl ik in de keuken het eten stond klaar te maken. Mijn lief kwam er gezellig bij staan, en na een tijdje zei hij: “Je lijkt wel mijn jeugdliefde….”, en ik glimlachte, wat een romanticus is hij toch. “….. met al die puistjes op je gezicht.”, mijn glimlach maakte plaatst voor gespeelde verontwaardiging, en lachend maakte hij zich uit de voeten. Jaja, als ik ze nog niet had, zou ik ze spontaan krijgen, lang leve de overgang!
Wat ook charming is, deze manier van YoYo’s verwerken, ik zag het vanmorgen en bedacht me dat ik ook nog een zakje vol hebt liggen, waar ik niks mee doe. Vooral de manier waarop ze ze heeft vastgezet, gewoon tijdens het doorquilten, geweldig!
Hebben jullie de schattige kerstmuisjes al ontdekt bij Carin? Ze heeft het stitchery patroon zelf ontworpen, wat een talent! Hiervoor leg ik graag mijn Frederike opzij, het kan nog net voor de kerst.

Sinds kort heeft Rita van quiltwinkel de Parel ook een blog, helemaal kersvers, en ooh de Baltimore waar ze aan bezig is, kwijlend mooi.
Als afsluiter een breitutorial, voor wie wegens klotsende oksels geen pen meer onder de arm kan verdragen; ik ben er helemaal weg van, je kan zelfs staande breien! Wat zeg ik, lopend! Vorig jaar zag ik een gezin aan de wandel, met moeder achteraan lopend, met breinaalden in de weer, op deze manier:
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=XuRLFl36tDY]
