Geen bal aan, zie je Jon denken. Veel te warm buiten, maar met de buik op de koele glasplaat is het vol te houden

Samen aan de koffie ‘s morgens was het nog te doen in de schaduw met een briesje

Een siësta van elf tot vier uur in zijn box

Samen met kikkers spelen, hier zoeken ze de kikker die ik vlak voor hun neus uit het gras pakte en in de vijver losliet

En nog even tijd voor een kopje koffie, wel fijn dat de tafel een kwart slag is gedraaid

Sophietje heeft geen last van de warmte en droogte, de schat

Net zoals de daglelies

De rupsjes genieten van zalige onkruiden die in het grasveld groeien, samen met de mieren en luizen

Eindelijk schiet de niet winterharde salvia uit, twee planten waarvan de rechtse een beetje achterloopt.

En omdat deze planten vorig jaar al flinke joekels waren, heb ik de kleinste een andere plek gegeven, zie je hem?

De plant in de paarse pot is een kamperfoelie die met haar wortels door de bodem van pot is gegroeid, dus verplaatsen is nu niet handig.  

Ook niet handig was een doorslaande stop eind vorige week, en na bij alle apparaten stroom er af te halen en om de beurt er op te zetten, kwamen we er achter dat de waterpomp van de vloerverwarming de dader was (dat vierkante geval met rode knop rechts onder naast de ronde knoppen)

Tuurlijk gebeurt zoiets aan het einde van een vrijdagmiddag, maar omdat we genoeg hadden aan de warmte van buiten, durfden we het wel aan om tot na het weekend te wachten op een monteur. Via de website van de mannen die onze HR ketel onderhouden stuurde ik alvast een berichtje met uitleg, foto’s van de dader en verzoek om hulp. Maandagmiddag mailden ze om een duidelijke foto van de dader met type nummer in beeld, dus schroefde ik de frontplaat van het kastje er af om er beter bij te kunnen

en dinsdagmiddag stond de monteur al op de stoep. Uurtje later zat er een nieuwe pomp op en waren de leidingen ontlucht

en kon ik de witgeschilderde plaat er weer voor schroeven, de werkbank terugzetten en alle bakken met spullen op de planken zetten. Hoewel, alles? Neen. Ik besloot de inhoud van de bakken te sorteren, ijzerwaar in de een, verfspul in de ander, en allerhande in een andere bak. In een Ikea tas stopte ik spul om weg te geven, en onbruikbaar spul verdween in de afvalbak. Ik ben hier twee uur zoet mee geweest, en warm dat ik het had! Maar ik wist dat als ik het nu niet deed, ik het zou uitstellen.

En nu kijk ik kritisch in de garage en bijkeuken wat nog meer weg kan, want het is me te vol, maar het kan wachten tot volgende week.

Maandagnacht sliepen we bijna toen we gepiep hoorden, en op het geluid afgaand bleek het de diepvrieskast te zijn. “Wat nou weer?!”, mopperde ik moe van weer een mogelijke tegenslag.
Ik opende de deur om op de display te constateren dat de temperatuur was gestegen van -18 naar -12°C. Met mijn slaperig hoofd zette ik het alarm uit en drukte de superfrost aan, zodat hij hopelijk naar -24°C zou gaan terwijl we sliepen. Dinsdagmiddag zette ik de superfrost uit toen hij -24°C aangaf, maar ‘s avonds piepte hij weer omdat hij het te warm had. Dus weer superfrost aan en de volgende ochtend was het weer goed. Allemaal leuk en aardig, maar dit vreet dus energie van zowel de vrieskast als mij. Gelukkig was de handleiding van deze in 2006 aangeschafte Liebherr online te vinden, en toen las ik dat de luchtstroom ongehinderd tussen de lades moet kunnen waaien. Nou, dat was bij de propvolle laden hier niet het geval, dus wist ik wat me te doen stond. Diepe zucht en schouders er onder zetten.

Een uur later had ik veel spul weggegooid wat over de datum was, alle laden en glas platen schoongemaakt, en de diepvries van de kant getrokken. Hiervoor had ik de linoleum vloer natgemaakt met een dreftsopje,  en glijden dat de diepvrieskast deed!  Zo kon ik de hele achterkant wat een ventilatierooster was stofzuigen, en het was de moeite waard. In de handleiding had ik gelezen dat dit elk jaar moet gebeuren, maar wie doet dat nou? Serieus? Elk jaar? Jee.
Gelukkig heeft de diepvrieskast geen gepiep meer laten horen en klinkt het zachte gezoem als hij aanslaat weer als vanouds. Blij dat hiervoor geen monteur moest komen  

Kunnen we nu even in alle rust genieten van ons perenijsje.

Oei, dat is koud 🥶

Vandaag is Suzanne jarig, 27 jaar is ze  nu. Wow, de tijd vliegt, pfff waar zit de pauzeknop?  We gaan dit morgen bij ons vieren, maar eerst ga ik nu samen met Suzanne en Evelien naar Best om kleren te kopen voor de bruiloft van Yvonne en Tim. Manlief blijft thuis, hij is maandag al geslaagd met een mooi pak, de stropdas mag ik dinsdag als ik het pak ophaal uitzoeken, dan kan ik deze afstemmen op mijn feestkleren zodat we er als een setje uitzien, zei de verkoper. We zijn al bijna 33 jaar een setje 🥰