Categoriearchief: machinaal doorquilten

Op rolletjes

Als TUWV-er (tijdelijk uithuizig werkende vrouw) is het vroeg opstaan, zodat ik voordat ik de deur uit ga ~~nog kan facebooken, wordfeuden, blogs lezen en ruzzle spelen~~ een beetje huishoudelijke klusjes kan doen, en dan na een autoritje aan de slag kan gaan. Het werk is geen straf hoor, ik help mijn lieve quiltvriendin Dorry met snijden van stoffen voor pakketjes (in ieder geval tot haar vaste hulp weer terug van vakantie is ), maar vanmorgen even niet. Er was bee en onder het mom van “de boog kan niet altijd gespannen zijn” schoven we lekker aan,

gezellig een naaldje meeprikken, genieten van de verhalen, af en toe een aarbeitje naar binnen schuiven en vooral nog een keer proeven of die koekjes die ik gisteravond vlak na het avondeten had gebakken wel echt zo lekker zijn, oh jawel. En dit alles werd met de nodige kopjes koffie weg gespoeld. Hier het recept

Daarna gingen we weer hard aan de slag, helemaal ‘flieft’ ben ik op deze patroontjes en de stofjes zijn om te smullen! Er is nog plaats op de BOM zie ik nu klik hier, oh ik ga me lekker opgeven 🙂 als zijnde een vervroegd verjaardagscadeau; ik ben gek op stitchery quilts!

tot het tijd was voor het ritje naar huis, wat voor het onnodige gemopper van mijn kant zorgde ; “Rijd nou toch door man” , als weer iemand het nodig vond om met 90 km p/uur in te gaan halen en daarna ook nog steeds links te blijven rijden daar waar je 130 mocht, en nee, dit waren geen vrachtwagens. Vandaag waren het vooral onze zuiderburen die behoorlijk aan het onthaasten waren, en met een ‘don’t worry be happy’ blik achter het stuur zaten, de meesten met een mobieltje in de hand tegen het gezicht gedrukt -de zijkant van het gezicht, dat dan weer wel-.

Bij thuiskomst trof ik een pakketje aan, hoera, van Marion gekregen, gewonnen op facebook, en ik ben hier zo blij mee, zo mooi en praktisch, ik heb het gelijk al in gebruik genomen, helemaal happy! *Ü*

En hoewel ik een zoon hebt die heel graag, goed en vrijwillig kookt, is lekker makkelijk aan tafel aanschuiven voor mij er de afgelopen 2 dagen niet meer bij, want hij heeft werk. “Nou is het eindelijk mooi weer, en zit ik hele dagen binnen, te werken!”, hoorde ik hem in de kamer tegen zijn vader zeggen (ik was in de keuken op dat moment), maar zijn stem klonk niet echt alsof hij het heel erg vond, en toen hij de trap op liep zei hij hardop tegen zichzelf: “Maar anders zat ik met mooi weer hele dagen binnen te gamen, dus eigelijk maakt het niet zoveel uit.”

Na het eten is het quilttijd, en of dit nou thuis is of op de bee, de avond is voor ontspanning, maar wel met wapperende handjes; kijk, hier begon ik maandag aan op de ene bee, werkte er dinsdagavond aan op de volgende bee, en vanmorgen afgemaakt op weer een andere bee, het leven is goed.

Of ik kan voor het slapen gaan manlief dit laten zien,

het gaat zo lekker, maar meer dan 4 blokjes op een avond quilten lukt me niet, dus of het klaarkomt deze week… ik weet het niet. Ik ben in ieder geval op de helft. Nee, ik teken op het middenrondje na niks van de krans af, was het wel van plan, maar besloot dat ik gewoon maar beter mijn best moet doen om het regelmatiger te krijgen. Foto is gemaakt met de avondzon strelend langs de quilt, die is ook verliefd hierop.

Gisteravond op de bee in Heerle bij Janny was het een gezellige drukte, Janny was bezig alle vlinders van voelsprieten te voorzien, Tilly showde haar blackwork (uitgerekend nu had ik mijn digi niet bij me 🙁 ), met werkelijk prachtig borduurwerk, en met de namen van al haar kleinkinderen in de rand
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=28Z5U_g9sVM]
Miranda trakteerde op heerlijke zelfgebakken cupcakes met een topping van roomkaas met citroen en suiker, en bij het volgende bakje thee kwam Bianca langs met zelf gemaakte .. tja hoe zou ik het noemen, snoepblokken, in Amerika zouden ze het candybars noemen, denk ik. Denk aan Snikkers, maar dan zonder chocoladejasje en noten en met knispers er in.

De vullingen sprongen bijna uit mijn kiezen bij de geur alleen al, maar crimineel lekker, niet normaal! Recept voor een kleine portie (ik denk voor een stuk of 10 stukjes) :

1 eetlepel melk opwarmen, hierin 200 gram caramel (Lonka fudge) al roerend smelten
pan van het vuur.
3 Eetlepels pindakaas hier door roeren.
En ten slotte Cornflakes 2,5 kopje erdoor heen roeren
In een vierkant blik storten (ongeveer 2 cm dikke laag) en op laten stijven. En dan in blokjes snijden.

Ik denk dat ik morgen maar op de fiets naar Tilburg ga, om al die kalorien kwijt te raken, een auto zoals de Flinstones hadden zou ook wel schelen, het was niet voor niets dat Wilma en Betty zo graatmager waren! Yabba daba doo!
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=2PPf3aaZmUw]

Kom even mee

“Kom even mee naar boven, dan kan je het zelf zien”, zei mijn moeder gisteren, nadat de koffie op was en ik alle verschillende smaken boterkoekjes had geproefd die ze weer had gebakken,

daar gingen al mijn punten van het spaarpotje (van de DikkeDamesClub) van deze en komende week, maar het was het dubbel en dwars waard. Boven hing een deel van de Variahexquilt tegen de kastdeur, er komen nog een heel stel banen tegenaan.

Wow wat wordt hij mooi.

We gingen na de lunch naar Terneuzen, waar een naaicafe was geopend op de Axelsestraat; hier worden (kinderfeestjes) workshops gegeven, naailessen voor kinderen en volwassenen, en je kan ook binnen wippen om patronen te zoeken, of als je wilt naaien en hulp nodig hebt, alles kan.

Toen wij er waren kregen jonge meisjes naailes, leuk hoor, ik zag mezelf opeens zitten op mijn 11e, ingespannen achter de naaimachine om een rits in een broek te zetten, of pofmouwen in een nachtjapon, volgens mij heb ik die dingen die ik daar maakte nooit gedragen, ofwel? Ze verkochten in het naaicafe mooie stoffen als bonte tricots, fleurige fleese, vrolijke katoentjes (geen echte quiltstoffen), echt gericht op jong en hip;

mijn moeder liep met witte soepele katoen de deur uit -na betaling uiteraard- en thuis aangekomen moest het eerst getest worden of het geschikt was om te verven, ze nam niet eens de tijd om haar jas eerst uit te doen. Ik meende te zien dat mijn moeder bosvruchtensap er op druppelde,

maar het bleek Procion te zijn, wat een kleur! Het katoentje bleek geschikt, en de rest van de stof ging in de wasmachine, ze verheugde zich al op het verven de komende week.

Begin April gaan we naar de Patchwork en Quiltdagen in Rijswijk, mijn moeder gaat vrijdag met haar Dowquiltersbus, ze hoopt er oa Drimarene K stofverf te kunnen scoren en ik ga (als het goed is) vrijdag of zaterdag met de dames van de maandag bee, quilts kijken en noodzakelijke lapjes en lapjes voor de heb kopen. Ik hoorde van Merel van Birdblocks dat ze ‘Shirley’s plakspul’ gaat meenemen, haha, het heet HEATnBOND Feather-lite, zit op een rol (dus geen kleine vellen) en ik ben er een superfan van! Als je gewend bent om vliesofix te gebruiken, dan moet je deze eens proberen, het plakt niet aan de naald, en zelfs met 4 lagen op elkaar geplakt kan je nog doorstikken zonder draadbreuk of stampende machine.

Probeer het quiltwerk zoals in het blauwe middendeel maar eens te doen met vliesofix oid zonder gillend gek te worden, dan moet je al zwaar onder de sedativa zitten wil je je naaimachine niet het raam uit te gooien na de zoveelste draadbreuk. Of je moet een heel geduldig en vergevend karakter hebben, vaak en diep kunnen zuchten en verder geen druk van buitenaf hebben, zoals veeleisende man/kinderen/huisdieren.

Over dieren gesproken, wat leuk zijn die filmpjes van de vossen op http://volgdevos.nl/ dat lijkt me wel wat, zo’n webcam in onze tuin, gisteren zag ik Zopje een muis vangen en opeten nadat hij eerst uitgebreid onder de neus van zijn broer met zijn eten had gespeeld; vorige week plukte een buizerd een vogel in volle vlucht uit onze tuin, en de eekhoorntjes rennen ook regelmatig rond, maar ze zijn zo snel en schuw dat je echt geluk moet hebben wil je ze zien. Maar met een webcam die enkel aangaat als er iets in beeld beweegt hoef je niks te missen, toch? Zal ik een webcam in mijn naaikamer zetten, dat mensen mijn doen en laten kunnen volgen, naaah, ik moet hier niet aan denken, want dan zien jullie dat ik vandaag geen steek genaaid heb, wel gesneden maar dat is voor de mysteriequilt van Quiltshop Leur en dat moet nog even geheim blijven (nog een weekje en dan licht ik weer een tipje van de sluier op). Ik zal het maar bij bloggen en foto’s showen laten, is al spannend genoeg.

Mooi

Het was een heerlijke dag vandaag, na een niet zo’n lekkere nachtrust (heb iets van 2 uur geslapen denk ik) zat ik vol energie. Nee, niks opgeruimd meer, maar wel zalig gewerkt aan de Rose of Sharon. Nadat ik nog 22 rode rondjes had uitgeknipt kon ik beginnen met alles op zijn plek te leggen, en vervolgens alles vast gestreken met het Clover strijkijzertje, waarmee ik de glazen kopspeldjes kon ontwijken; probeer dat maar eens met een gewone grote strijkijzer.

Els, ik geniet nog elke keer van de handige, robuuste standaard die jouw lieve man voor mij heeft gemaakt een paar jaar geleden, gouden handen heeft hij!

Toen alles vast zat kon ik hem sandwichen (gewoon met speldjes, net zo makkelijk) en nadat zoon instructies had gekregen wat betreft het eten klaarmaken, kon ik me heerlijk op het doorquilten gaan storten. Wat werkt dat toch lekker, met goed licht aan een opgeruimd bureau.

Ik had een andere naald nodig toen de B’nina met achteruit en zijwaarts naaien -free motion- steeds steken over sloeg, vooruit stikkend was geen probleem. Dit ligt aan hoe het draad door de naald heen getrokken wordt, de weerstand door het oog is dan gewoon te groot. Ik heb toen de embroidery naald nr 80 vervangen door een topstitch-naald nr 80, en dat was dé oplossing, ook al moest ik wel rustig aan doen op de stukken waar meer dan 2 lagen op elkaar geplakt zaten.

Een opgeruimd laatje bleek ook zo zijn voordelen te hebben, het juiste pakje naalden was zo gevonden. Vraag me niet wat al die handquilt-naalden in het linker bakje doen, ik gebruik ze niet eens, laat staan 3 verschillende soorten en maten.

Het was fijn om kunnen spelen tot de brul “Eten!” door de hal ging, wat is dat toch een luxe als je gewoon aan kan schuiven, en helemaal als het allemaal nog lekker smaakt ook. We zaten nog na te tafelen, toen de oven piepte, de kruidcake die ik er anderhalf uur eerder in had geschoven was klaar, en wat rook en smaakte hij lekker. Het was even spannend of hij wel gelukt was, omdat ik per ongeluk de dubbele hoeveelheid vocht had toegevoegd, maar hij was perfect! Oké, hij was een beetje gescheurd uit de vorm gekomen, maar dat mocht de pret niet drukken.

getuige de peuterende vingers van dochterlief.

We genoten van ons toetje. Zoon besloot toen dat het tijd was om zijn mobieltje uit de rijst te vissen, waar we hem 2 dagen geleden in hadden gestopt na een onvrijwillige duik in de wc pot. Rijst is vocht absorberend, dat wist ik, en ik kende de toepassing van een paar korrels in een zoutpotje om het zout droog te houden, maar een paar weken geleden had ik in een detective serie gezien dat iemand zijn gewassen mobieltje in een pak rijst had gestopt, en dat deze het daarna gewoon deed, dus voila, een goed voorbeeld doet volgen.

Gelukkig kreeg ik nog via Facebook de tip van Lies dat ik wel de accu er uit moest halen, anders kwam er kortsluiting van, dus dat ook snel gedaan. 2 Dagen is dan wel lang om te wachten zeg, en het was heel spannend toen de accu er in ging; er ging een zucht van opluchting door de kamer toen de lichtjes aan gingen op het scherm, pfew!

Helemaal happy gingen we weer verder met onze bezigheden, de kids spelen met hun games, en ik met mijn quiltblok, en alles verliep voorspoedig, en kijk eens wat een beauty,

ik geniet nu zo van alles. Cake gelukt, eten gelukt, mobieltje heel gebleven, kinderen happy, man happy, Zipje& Zopje happy, ikke happy. One big happy family LOL

Showen

In de aanloop naar Kerstmis -gisteren dacht ik heel even dat het vandaag al 1e kerstdag was, en ik kreeg het toch een partijtje warm!- wil ik jullie een hele leuke show&tell laten zien. Niet van mijn eigen quilts, been there, done that, maar gevonden op Youtube, even lekker kwijlen, het is een hele informatieve tell, maar dan moet je het natuurlijk wel kunnen verstaan. Gelukkig is er voor de kijker ook genoeg te zien, anders had ik wel een podcast laten horen. De mandjesquilt op het laatst is zo schattig 🙂
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=N6CR9D7oCoY]
Ik houd wel van leerzame filmpjes, en heb net deze bekeken, met mijn zoon achter me staand, zich afvragend of deze machine wel in de slaapkamer van de oudste zou passen. Uh, en dan nog, voor 25.000 euro? Doen we maar niet.
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=hNSxs8WVCz8]
Nou, snelheid is wel fijn, maar veel hebben maakt niet per definitie gelukkiger, en ik ben al zeer tevreden met wat we hebben. Als er iets is wat ik dit jaar heb geleerd, is dat hoe meer je hebt, hoe meer er ook kapot kan gaan.
Kijk eens wat een leuk wolken quiltpatroon, deze is uiteraard ook heel goed te doen op eigen naaimachine, makkie!
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=w8OjARUoXkE]
Hele fijne Kerstavond en Kerstdagen, of zal ik morgen nog tijd hebben om een blogje in de lucht te gooien? Even nog mijn maskertje afhalen, voordat het niet meer kan,
of zal ik het zo laten?

Zucht zucht, puf puf, bijna klaar!

Het quilten kreeg vandaag nog een staartje, ik kreeg er bijna een sik van, en was zeer ontdaan, ik verklaar me nader:

Ik had al verteld over die rotlapjes die er in zaten, die met witte opdruk, die zo taai waren dat de naalden er moeite mee hadden om erdoor te prikken. Nou, ik had de oplossing in de vorm van een titaniumnaald, en het ging ook als een tierelier door deze taaie opdrukjes heen. Ja, door 1 laagje, maar 2 laagjes bleken te zwaar te zijn, en in plaats van dat de naald brak, boog hij om, en met het omhoog willen komen, tilde hij het steekplaatje op, en verboog er een klemmetje toen ik de boel los aan het maken was. Het klemmertje even terug buigen, wat op zich een plausible gedachte was, bleek teveel van het goede, het klemmetje liet zich niet zo behandelen, en brak af.

“Nou”, dacht Shirley, niet voor 1 gat te vangen, “dan tape ik het plaatje gewoon op zijn plaats vast, zodat ik de quilt toch af kan maken.” Maar voor de zekerheid hield ik eerst het plaatje op zijn plek, en liet de machine draaien zonder draad er in, en besloot bij het tenenkrommend tikkend geluid de stekker er uit te trekken, en mijn Pfafke op tafel te zetten. Mijn lief kwam met een kopje koffie aan, om me te troosten, en nadat de tranen geplengd waren, en de koffie op, ben ik na het overspoelen van de spoeltjes, weer aan de slag gegaan met doorquilten.

Pang, weer een klap toen de naald op exact dezelfde plek vastsloeg, maar gelukkig is Pfafke een werkpaard, en gaf verder geen krimp. Ik heb er een andere dunnere naald opgezet (liever dat de naald kapot gaat dan de machine), heb het rottige stukje stof ontweken door de boog iets kleiner te maken, en daarna heb ik geen problemen meer ondervonden. Het was even wennen aan het ritme, zodat de steken regelmatig werden, wat vrij goed lukte, ach, van een afstandje ziet geen hond dat als het niet precies gelijkmatig is. Ergens in het midden van deze foto is het resultaat van de machine-wisseling

Gelukkig valt het niet op waar de Nina er mee stopte en de Pfafke het overnam, daar ben ik heel blij mee!
Hier was ik er bijna,

De quilt is nu rondom mooi recht afgesneden, de bies komt er morgen op, en ik denk dat ik de bies helemaal uit het zicht naar achteren om klap en dan -jawel- met het handje vast ga zetten. Denk ik.

Zo zien jullie maar weer, machinaal quilten is een fluitje van een cent, zo ontspannen om te doen, rustgevend vooral, en goed voor je humeur, ik kan het iedereen aanraden!