Geen beestjes meer op de blokken genaaid, vanmorgen kwam de monteur van de vaatwasser langs, en na 3 uur dingen vervangen was het zwaar balen dat we nog een week gedoemd zijn tot gedwongen worden om met de hand afwassen, want het probleem is nog niet opgelost; de monteur vreest/hoopt dat het de printplaatjes zijn, want anders zou hij het niet meer weten. Mijn suggestie na het eerste uur van zwoegen (laadt de vaatwasser in de auto en neem hem mee naar de werkplaats) was niet haalbaar, want zo werkt Miele niet, alle reparaties moeten aan huis gedaan worden. Inruilen voor een ander is dus ook not done, dus moeten we afwachten tot volgende week, en duimen dat het dan wel gefixt kan worden.  Lang leve de garantie die er nog op zit, poeh, de extra premie die het ons heeft gekost, hebben we er nu al uit gehaald.

De man was net weg, het brood net op, en de afwas net gedaan, toen Miranda kwam, (ja, de bee was deze keer bij mij, en ook al waren we niet compleet, het was er niet minder gezellig om) en iets later belde Julie aan, die vers van de kapper kwam. Ze ging gelijk aan de slag achter haar nieuwe naaimachine,

herkennen jullie hem? Och wat maakt die een mooi geluidje, echt, net zo zoet of zelfs zoeter als die van de Singer FW, een genot om naar te luisteren. Nee, ik heb geen spijt dat ik hem kwijt ben, Julie is er heel blij mee, en hij wordt nu liefdevol gebruikt.

Miranda ging verder met the Pond House , met de bloemen, een leuk werkje om bij te kletsen, en ik heb de batik jelly roll, welke ik vorig jaar cadeau kreeg van mijn Wilrijkse quiltvriendin, eindelijk nuttig gemaakt, het aaistadium is voorbij, het mes gaat er in;

ik ga hem gebruiken als tussenblokjes voor de Girls Day Out! Kijk, als het niks is, kan ik de blokjes voor een ander project gebruiken, maar wie niet waagt, blijft maagd.

Eigenlijk moeten het blokken te zijn van 3x 3 inch, die er tussen komen, maar de strips zijn 2,5 inch, dus heb ik langwerpige blokjes die ik aan elkaar ga maken, met de 3 inch lengtes tegen elkaar aan, en dan zal ik zien hoe ik het ga inpassen. We komen er wel. Rond de blokken komen sashings uit 1 kleur stof, dat red ik niet met de resten, dus zal ik in mijn kast kijken welke ik nog heb liggen, 6 FQ’s zijn al genoeg. Dan komt er een rand van dezelfde stof rond alle grote blokken, ik denk aan het steenrode welke ik heb gebruikt bij een paar blokken, zoals bv bij het dak van de quiltwinkel, misschien is dit te hard, maar dat zie ik wel als ik het er bij houd.

20 jaar geleden was ik net bevallen van een wolk van een zoon, het was toen net zo heet als vandaag het geval was, 30 graden gaf de thermometer aan! Zoon heeft gewoon college, de felicitaties vlogen over en weer via cyperspace; het zal wel wennen. Morgen bak ik lekker taart, slagroomtaart is zijn favo, dus vroeg opstaan geblazen. Normaal bak ik de avond tevoren, maar ik had niet genoeg eieren in huis, ojee.

Vanmiddag was de bee bij Julie, en we zaten buiten, een lekker plaatsje onder de parasol, af en toe voelden we een verkoelend briesje, en met een glas water om de keel te smeren, en een zelfgebakken cake (Julie’s wederhelft kan keilekker bakken!) en andere koekjes die ook niet smerig waren 😉 was het goed toeven.

Ik had een handwerkje mee voor deze keer, en had alles lekker in de luieremmer van Curver gepropt, dat is zo’n handige bak, want je kan hem dicht geklapt als voetenbankje gebruiken 🙂 , met hierin een bijna 4 jaar oud project: de Girls Day Out (oa bij Aztec Rose te koop) heb ik weer van stal gehaald, en gebruik makend van de turbo-drive die ik nog steeds voelde napruttelen, kreeg het bloemenstalletje bloemetjes uit de losse pols, want ik had geen stift of potlood bij me om stipjes te zetten,

en de lingeriewinkel kreeg een versiersel boven en onder aan de gevel,

die roze krulletjes vond ik ooit ergens aan de meter, zo leuk. Thuis had ik nog snel vlak voor vertrek naar de bee een andere gevelsteen erop gezet, ipv het roze stukwerk zijn het de rood-bruine bakstenen geworden, het werd me te roze.  En om het toch girly te maken, zit de roze krulrand er op. Nu nog even op zoek naar de mandjesstof, zodat ik bij de paal naast de bloemenkraam  een grote mand kan zetten, zodat de blauwe regen weer water kan krijgen.

Van deze GDO blokken moeten de snoepjes nog in de potten bij de snoepwinkel, er komen nog beren in de berenwinkel en mmm nog een paar van die kleine dingen, maar daar kan ik zo gauw niet opkomen. Het is me wat, snelheid maken gaat wel ten koste van het geheugen 🙂 , ik zal snel wat foto’s laten zien van wat ik nog ‘moet’ doen. Oorspronkelijk moesten er knopen op deze plaatsen gezet worden, zoals theekopje en potje op tafel, gebakjes en snoep in de winkel, ook een naaimachine en kinderwagen van steen, maar ik vond de knopen die je erbij kon bestellen zo lomp, zo groot, terwijl het borduurwerk zo fijntjes is, dat ik besloot om het niet zo te gaan doen. Mijn moeder, met wie ik samen optrok met het maken van deze quilt, maar die al 2 jaar klaar is, als het geen 3 zijn, had het ook niet gedaan met knopen, en dat ziet er toch wel mooi uit.

Hier helpt Zipje me met doorquilten

Woensdagavond had ik de waterborrelsteen weer in werking gezet, nadat ik het water in de kuip onder de steen had ververst, en tot mijn genoegen ontdekte dat de pomp niet kapotgevroren was. In het water -dat vreselijk zurig rook- zaten heel veel drab, dode rupsen en een paar identificeerbare dode kikkers, van eentje was het lijf zo groot als mijn hand, brrr. Ik heb de emmers met lijken gewoon in de put op straat gekiept, vorig jaar meende ik dat het wel zo makkelijk was om dit onder de heg te gooien, met gevolg dat de stank er niet te harden was. Ik heb al van alles geprobeerd om de kikkers tegen te houden, zelfs vitrage over de bak heen gespannen, onder het rooster met stenen, maar ze komen er als mini-kikkers in, om er nooit meer uit te komen, zielig hoor. Misschien dat ik er een laddertje in moet maken, maar wel zo doen, dat er geen groot vee in kan komen.

De vogeltjes ontdekten het vanmorgen, en al snel zochten ze verkoeling en eten. Suzanne schoot deze foto’s van een lijster, die zich tegoed deed aan de slakken die zich in het gras -koel en nat van het opspetterend water- schuil hielden.