De laatste dagen was ik verdiept in lezen, films kijken en een beetje aanrommelen, en frisse neuzen halen buiten, je hebt van die dagen, en met al die sneeuw buiten was het ook mooi foto’s schieten.

Waar Zipje het liefst de hele dag op zijn nest Evelien’s bed lag te stinken -hij had wel een puber kunnen zijn- kon Zopje niet snel genoeg na het eten weer buiten rennen, achter de vogeltjes aan, of gewoon achter de plofjes die hij steeds hoorde vallen, sneeuwhoopjes die van de takken af smolten door de zon, die toch wel kracht had.

Het was genieten van zijn gekke capriolen, en ook die van een eekhoorntje die  over de heg heen holde, af en toen door de top heen zakkend, en dan zo geinig zijn koppie boven de heg uit stak om te zien waar hij was. Helaas kreeg ik hem niet op de foto, het moment dat ik dichter bij het raam ging staan was hij pleite. Gelukkig was de toverhazelaar wel een gewillig model voor me,

en wat te denken van deze Annabel, het begon toen net een beetje te stuifsneeuwen vanuit de bomen, als diamantjes schitterde de sneeuw in de lucht.

The return of Nanny McPhee
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=oO30d6Bi47I]
met een heerlijke rol van Maggie Smith, toonde een quilt, maar helaas lagen er op de bedden geen quilts, zoals wel in haar eerste film het geval was, de film keek ik gezellig met dochterlief.

Op zoek naar mijn biaisband makertjes vorige week had ik mezelf voorgenomen die rommellaatjes eens aan te pakken, en vandaag was de dag dat het ging gebeuren, zo sprak ik mezelf streng toe bij het opstaan.

3 uur later waren 4 van de 9 laatjes weer heerlijk georganiseerd, en was mijn knopen doosje behoorlijk vol met knopen variërend van saai en nietszeggend tot uitbundig chique en fantasievol. Hier ga ik ooit nog iets leuks mee doen, ooit.

Natuurlijk heb ik de biaisband makertjes niet gevonden, wel een dun haaknaaldje die ik al heel lang kwijt was, maar nu niet meer nodig heb, uiteraard. En zo besloot ik dat ik lang genoeg had gelanterfant en weer aan de slag moest gaan met de Rose of Sharon, ik had niet voor niks gisteravond even de biaisbandmaker van Miranda geleend om de kwart inch brede stengels te kunnen maken.

Ja ik weet het, in een vorige blog legde ik nog heel wijselijk uit dat je die dingen niet nodig hebt, dat je met gemak zelf deze bandjes kan strijken. Maar dat werkt heel lastig als je uit zuinigheid korte stukjes heb gesneden, en na 3 keer bijna mijn vingertopjes te hebben verbrand -ik heb van die silicone vingercondooms van Merel gekocht, maar kon ze nergens vinden, ze liggen vast naast de biaisbandmakertjes- belde ik Miranda op. Snel opgepikt, haar DJ blokje in wording bewonderd, snel terug naar huis, snel bandjes gestreken, en gelijk weer terug gebracht, want Mir wilde er de volgende dag mee verder werken voor weer een andere werkje, en dat is zo’n vroege vogel, die zit om 5 uur alweer aan de slag, en dan lig ik nog bomen om te zagen, hoewel, sinds ik wat slanker ben, snurk ik veel minder, schijnt het.

De grote delen zitten al vast gestreken, dus ik ben er nog niet, ook zag ik net dat ik geen rode rondjes heb gemaakt, of wel gemaakt maar kwijt? Zou me niks verbazen als ik ze later vind, naast de biaisbandmakertjes en de silicone vingercondooms. Lekker slapen, en hopen dat ik morgen aan quilten toe ga komen, alles vastnaaien en doorquilten!