Vandaag was het de beurt aan de berenwinkel, na weer een geurige nacht ‘Under a fig tree’ te hebben doorgebracht. Ik verklaar me maar eerst nader, voordat jullie denken dat de warmte naar mijn hoofd is gestegen.

Voor moederdag had ik zo’n heerlijk geurend fles met stokjes gekregen van Rituals, de olie in het flesje ruikt naar vijgen en Copabai, althans, dat staat op het flesje, waar 230 ml in zit, of moet ik zeggen: zat. Nu zit er amper 20 ml in. Het flesje stond op mijn nachtkastje, dat tussen bed en raam staat, en ooh jullie voelen hem al komen hè, met dit warme weer heb ik de ramen en tuindeuren tegen elkaar open gezet, en zaterdag is het flink gaan waaien, en daardoor is het gordijn voor het raam flink gaan wapperen, en dat heeft denk ik het flesje omver gestoten. Het viel me eerder al op dat het zo lekker rook op de overloop, maar ja, ik dacht gewoon dat het door de wind kwam, dat de lekkere geur zo goed te ruiken was, en daar had ik gelijk in, alleen wist ik die middag nog niet hoe gelijk. Met het in bed willen stappen viel me de zware lucht op, en toen zag ik het flesje op de grond liggen, bij het hoofdeinde, en de vloerbedekking voelde droog, dus eerst dacht ik nog: “Poeh, gelukkig, niet leeggelopen.”, maar dat is natuurlijk schier onmogelijk, een fles zonder dop loopt wel leeg als-ie plat ligt. Aan een stukje plint zag ik dat er echt wel vocht in het spel was geweest, maar met die lucht slapen, onmogelijk, ik had al hoofdpijn van die paar minuten daar zitten. Dus heb ik eerst een hele dikke handdoek op de grond gelegd tussen nachtkastje en bed, en toen een grote quilt in opgevouwen toestand (met de goede kant naar binnen gevouwen) er op gelegd, en dat hielp. En dit doe ik nu dus elke avond, en ’s morgens gaat de boel er weer af, zodat het kan luchten; de quilt ruikt wel heerlijk! maar wat Copaiba is? Oke, hier heb ik tekst en uitleg gevonden, olie komt uit de stam van een grote boom, is wondherstellend, bacterie remmend en insecten werend. Oh, dus niet zo gek dat ik het bij ’t bed had neergezet, alleen niet zo’n slimme zet dat ik het binnen handbereik van het gordijn had geplaatst.  Met zo’n hoeveelheid geurende olie in de vaste vloerbedekking zijn we vast voor de rest van ons leven verlost van zoemende muggen op onze slaapkamer.

De berenwinkel is nu voorzien van 3 beren, 2 van batik stofjes, geverfd door mijn moeder,

en eentje van een printje, gekregen op het quiltweekend in Loon op Zand van -ik meen- Elisabeth. Achteraf gezien had ik meer moeite moeten doen met de juiste kleur garen te nemen, ik dacht dat licht garen, de kleur van de ondergrond wel goed was, maar op de uitvergrote foto’s zag ik toch wat steekjes zitten. Ik zat zo lekker buiten op de schommelbank, met de wind door mijn haren, de vogeltjes zongen om het hardst en Zopje kwam ook nog even buurten, zag dat ‘de schoot’ niet beschikbaar was, en ging toen heerlijk op tafel liggen. Het beertje met blauwe achtergrond was het lastigste te doen, omdat dit stugge stof was, losser geweven en dus snel rafelde. Fray-check kwam op dat moment niet bij me op om te gebruiken. Ah ja, het is toch goed gekomen.

Het gele beertje (Suzanne vroeg of die nog een jasje aan kreeg, want ’t was net beertje Paddington) krijgt nog een boek oid onder zich, want hij zweeft, ontdekte ik toen ik hem op de foto van een afstandje zag. Ik heb ze op de needle turn applique manier gedaan, kijk hier voor uitleg (beetje wazig met tijden, maar wel duidelijk) Als je met een heramarker over de lijn gaat die de vouw/naad aangeeft van de applicatie, dan slaat de naad makkelijker onder.
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=tSjDzfrdRRE]
maar je krijgt dan een beeld. Een serieuze duimnagel aan de niet naaiende hand is -vind ik- een must, zo handig om het naadje vast te houden terwijl de naald zijn werk doet.  Morgen krijgt de quiltwinkel een naaimachine in de etalage,

en de antiekwinkel krijgt een wandelwagen voor de deur. Het wordt nog wel wat.