Toen ik twee weken geleden Sam’s quilttop liet zien aan de kinderen, zag ik aan Sophie’s snoetje dat ze huiverig was om het konijn aan te kijken, of verbeelde ik dit omdat ik ze ook een beetje nors vond kijken? Hoe dan ook, ik besloot beide konijnen blij te laten kijken, en hiervoor moest Jon van de quilt af die ik net had gesandwicht; hij legde zich er snel bij neer

ik maakte enkele veiligheidsspelden los om met één hand onder het konijn te kunnen reiken, en appliqueerde na wat meetwerk de smalle strookjes stof vast

Aaah veel beter, zeg het nou zelf, dit had gewoon in het patroon moeten zitten

En toen ze allebei gedaan waren en de veiligheidsspelden weer op hun plaats zaten, besloot ik de dode blik uit de ogen te halen. Jaja, dit had ik beter allemaal kunnen doen voordat ik ging sandwichen. Ik pakte dit potje textielverf,

voor het laatst gebruikt voor de witte delen op de Frida Kahlo quilt die nog niet af is, ik ben blijven hangen bij het laatste langwerpige paneel. Hmmm, misschien toch maar weer oppakken en afmaken, hij is zo leuk maar ook zo groot en waar hang je hem op. Ik denk dat deze realisatie me afremde.

De verf was gedeeltelijk ingedroogd en daar het verdund mag worden met 25% water, was dit ook zo weer opgelost. Met een stevige wenkbrauwen kwast tekende ik vierkantjes in elke iris, van dit proces heb ik geen foto’s want ik probeerde zo snel mogelijk door te werken met Jon die opeens rond de tafel liep met het plan om er op te springen. 😳

En na een dag drogen over het rek en fixeren (elk oogje 20 tellen onder het kleine Clover strijkboutje, die met een driehoekig half inch groot strijkvoetje perfect is voor precisie strijken, en met een lapje tussen de hete bout en oog) was ik helemaal happy

en toen kon het quilten eindelijk beginnen in een wood grain patroon die ik al vaker heb gedaan. Eerst een kluster van knoesten oefenen om er weer in te komen, het zat er nog in; het is net als fietsen, dat verleer je ook niet. Ik gebruikte geheel tegen mijn gebruikelijke doen hierbij een ander garen dan ik voor de quilt ging gebruiken, omdat ik vreesde dat ik anders niet toe zou komen met wat ik had uitgezocht.

Ik had een mooie anonieme -want geen etiket of merk op de klos- iets dikkere dan ik normaal gebruik katoenen verloopgaren gevonden, ooit op een beurs gekocht denk ik, lopend van warme bruintinten naar herfst groentinten. De draad brak niet snel af met de trek test (was dus niet gaar), en ik maakte de eerste golvende baan aan de rand van boven naar beneden, wat prima ging en er heel mooi uitzag. Maar helaas knapte dit draad gelijk op de terugweg (met het quilten draai je niet de boel om, maar ga je achteruit voor de terugweg)  toen ik een knoest wilde maken, en niks lukte wat ik ook probeerde met de naald en boven/onder spanning, of de draad anders laten aflopen.  Soms heb je Drama Queens onder de mooie quiltgarens, en dit was er duidelijk zo een.  

Ik had helemaal geen zin in drama, dus wisselde ik van garen, een mooie bruine Wonderfil die iets dunner is.  Gelukkig zat de sticker nog in de cone, zodat ik bij te kort dit nog kan kopen. 

Het verschil in garen viel gelukkig niet op met de eerste baan, de tweede baan begon dus onderaan, eerst maakte ik dat toefje en daarna de slingeren naar boven met af en toe een knoest.

Het bonte lapje rechts boven is een oefenlapje waarop ik de draadspanning test, en ook gebruik om na het oliën van het spoelhuis het evt. overtollige olie weg te krijgen door een stukje hierop te quilten. Ja dit kan ook op een los stukje stof, maar ik moet dan zoeken naar een stukje stof waarvan ik het niet erg vind dat deze hiervoor gebruikt gaat worden. Ik bewaar restjes stof voor scrapquilts, mooi of lelijk. Zelfs een restje ongebleekt katoen kan ik misschien nog gebruiken voor een stitchery. We dwalen af.

Tevreden kon ik lekker verder spelen, schouders en ellebogen omlaag, muziekje aan, en niet teveel denken aan de warmte met die opgefrommelde quiltlaag tussen mijn borst/buik en de naaimachine. En vooral niet te lang doorgaan, uurtje max. Het draad knapte op een wit lapje waarop een taaie opdruk zat, maar een druppeltje Sewer’s Aid op de naald loste dit probleem op zonder vlekken op de stof te maken (ook niet onbelangrijk), ik herhaalde dit zodra er weer zo’n wit lapje aan zat te komen.

Gelukkig een snelle fix van het probleem. Het stiksel een stukje uithalen om draadjes te krijgen die lang genoeg zijn om te knopen en weg te steken tussen de quiltlagen koste me meer tijd. Ik gebruik normaal een naald met een lasso draadje er aan zodat ik niet moet pielen met twee eigelijk te korte of splitsende draadjes door het oog van de naald, maar kon het nergens vinden. (Bij Quiltshop Leur te koop) Maar het is me op de old school manier gelukt door met los draadje een lasso door een naald te maken. Het zou ook gelukt zijn met zo’n naald met inkeping bovenin (blindenaalden). Dat bedenk ik me pas, dus.

Bij het starten na de breuk kan je gewoon de onderdraad omhoog halen (bovendraad omlaag halen kan ook), beide draden vasthouden terwijl je twee steekjes op de plaats zet en dan stapvoets quiltend proberen precies in de gaatjes van de uitgehaalde steekjes het pad te vervolgen. De lange draden knoop je af en steek je met een naald door de tussenlagen, kom na ongeveer 5 cm via de achterkant er uit met de naald. Het liefst steek ik ze de kant op waar ik later nog moet quilten, zodat ze extra gefixeerd zijn. Door heel voorzichtig aan beide draden te trekken, trek je de gemaakte knoop door tot deze net onder de bovenlaag zit, en knip je op de achterkant de uiteinden af. 
Och jee, ik ben weer te gedetailleerd aan het uitleggen.

Het ging lekker.

Elke dag een uurtje en dan komt het ook af hè. Gisteren was plots de spoel leeg, net op een plek waar het erg opvalt. Steekjes uithalen, draadjes afknopen en wegwerken.

Hier vallen extra steken om aan te hechten erg op, dus niet doen, ik zette de naald precies in het puntje,

haalde de bovendraad nu naar beneden door de top een beetje op te lichten en zachtjes aan de onderdraad te trekken, zodat deze de bovendraad naar beneden trok.

Beide draden vasthouden terwijl ik voorzichtig de gemaakte gaatjes opvulde met nieuwe steekjes

Na afloop van de rij knoopte ik de draadjes samen en trok het door tussen de lagen heen.

En nu ben ik zo ver, nog een klein uurtje werk denk ik.

En dan afwerken.

Over werk gesproken 😏 vorige week liep ik weer een stukje om afval te rapen, met de timer aan

Ik had zooi zien liggen toen ik naar de bee ging, en terug naar huis rijdend besloot ik mijn auto langs de route te parkeren en aan de slag te gaan. Het was niet al te warm en de buit was aanzienlijk, een grote halfvolle fles bleek lag in de berm voorbij de rotonde richting het winkelcentrum, een deel van een spatbord, een 30x 50 cm plaat met kerst lichtjes ingedrukt, veel electriciteitkabels en de usual suspect. Geen foto van de volle zak.
En de 16e ging ik vanuit de fitness weer even langs een inmiddels voor jullie nu ook een bekende plek.

Er stonden nog heel wat auto’s, en pas toen ik mijn auto had geparkeerd zag ik dat iemand had opgeruimd, bij hun thuis wel te verstaan. En wat doe je met zooi als je eigen kliko vol zit? Dan maak je het toch het probleem van iemand anders? Geniaal! De vogels hadden al enkele zakken eruit gepikt en waren er aan begonnen.

De inhoud van de keukenkastjes, inclusief voorraadbussen en weckpotten.

De zak was loeizwaar toen ik alles had overgeheveld, en gelukkig had ik meer zakken in de auto om toch ook de rest van het terrein schoon te maken. Fastfood shit en zulks, en achter een elektra huisje naast de parking naast de nodige versnapering verpakkingen trof ik ook heel veel (tientallen) hele kleine blauwe zakjes waar drugs in hebben gezeten; ik denk pilletjes van iets, want de zakjes zagen er schoon uit. En een half vergane net gedeponeerde grote vloermat die er vorige week niet lag. Waarom in je eigen tuin laten liggen als je het elders ook kwijt kan? Luie varkens.

En hier laat ik het even bij, oh wacht, even laten zien wat ik heb gedaan met het Trade Winds blokje, de steekjes op de blauwe cirkel

En nu de anemoon nog, het centrum is in de maak met de ronde trellis stitch.

De hevige onweer van gisteravond ging samen met een regenbui en harde windstoten, maar gelukkig geen schade in de tuin op een paar geknakte takken van de kamperfoeliestruik. (rechtsboven op de foto, na een lichte snoeibeurt)

Mooi hè, de gele bloemen plant is volgens mij St-Jacobskruid, de insecten zijn er gek op. 

de pot op zijn kant is een drinkbak voor de beestjes en dáár is het aardbei stekje in pot gebleven 🤭

Ik denk niet dat ik deze week ga afvalrapen, het is me te warm op straat, ook al loop je in de schaduw, het is net een oven, ook ‘s avonds. De tweede hete week op komst met temperaturen boven de 28°C, dinsdag zelfs 34°C, dat is toch veel te erg hè. Mij kan dan je opvegen.  Sterkte allemaal en voor wie dit juist heerlijk weer is: geniet er van!