Naast de grote winterbloeiende kamperfoelie groeiden behoorlijke grote nieuwe nazaten, met een scherpe schep stak ik ze uit en zette ze zolang even op een beschutte plek in potten, klaar voor transplantatie elders. Ik heb ze ook als een haag gezien en geroken, zo leuk.
Ik wacht nog heel even met snoeien tot ze uitgebloeid zijn
We hadden een oppasdag bij ons Sophietje, ze lag nog in dromenland toen we aankwamen, ze lag in haar slaap geluidjes te maken, wat een schatje
Het was een volle dag van genieten, tijdens haar dutjes borduurde ik, en terwijl manlief na een dutje op de bank zich vermaakte met zijn hobby (postzegels) borduurde ik de opdracht van de dag van CrabappleHill Studio,
en toen het zonnetje doorbrak na een miezerige ochtend en deel van de middag, ging ik een stukje met haar wandelen, ze was binnen vijf minuten vertrokken
Tijdens het lopen door de buurt, waar mijn Pokemon app me op het laatst weer de weg naar huis leidde, zag ik deze struik vol met (giftige) bessen, wow. Ik zocht even op internet op hoe deze plant heet, dacht zelf aan een Contoneaster, maar die heeft meer ovaal ronde bladeren, en deze zijn puntiger: hij heet Hemelse bamboe. Heeft niks te maken met bamboe, is een gewone struik, de botanische naam is Nandida domestica.
Toen we weer thuiskwamen van het oppassen, bakte ik pannenkoeken, dat was toch alweer een paar maanden geleden dat we die op hadden, lekker hoor, echt comfort-food; heel simpel met roomboter en stroop, of roomboter en basterdsuiker, of met alledrie. Jon dacht ermee weg te komen door zich achter de stroopflessen te verstoppen, foei, een kat op tafel tijdens het eten. Ik was te moe om hem eraf te jagen, zolang hij daar maar bleef liggen. En dat deed hij.
Toen we die ochtend de deur uit gingen waren de katten alledrie buiten en in geen velden of wegen te bekennen, ze kwamen ook niet toen ik ze riep. Pas toen ik hun eten onder de veranda neerzette kwamen er twee aansloffen om te zien wat ik neerzette, maar naar binnen komen ho maar. En wat waren Jon en Sherlock blij toen we weer thuis kwamen, alleen Fay bleef maar weg, wat me zorgen baarde. Om half negen liepen Jon en Sherlock weer naar buiten, duidelijk met de missie hun meisje te vinden, en ja hoor, even later kwam ze aanrennen met de jongens in haar kielzog. Pak van ons hart. De volgende dag waren ze zeer argwanend als ze naar buiten gingen, ze stonden dan ook binnen een paar minuten weer aan de deur te miepen dat ze er in wilden. Daar trappen ze dus niet meer in, een hele dag verplicht buiten blijven.
Categoriearchief: SAL stitch
Te schattig
Hallo allemaal, kijk mij eens schattig wezen, net uit bad
Toen bij CrabappleHill studio’s op 1 februari de jaarlijkse stitch along van start ging, was het mij geheel ontgaan, pas vorige week zag ik bij een Amerikaanse blogger foto’s voorbij komen van haar dagelijkse borduurtjes. En ja, toen begon het bij mij ook te kriebelen en helemaal toen mijn lief het patroon voor me printte. (Mijn printer heeft al maanden kuren, maar het kan me niet zo boeien om te fixen omdat manlief een goed werkende printer heeft). Het patroon op pitjeskatoen overgetrokken, dezelfde middag nog met Inktense potloden gekleurd, gefixeerd en uitgespoeld. Ik verwachtte dat met het uitspoelen wat van de kleurstof zou verdwijnen, maar net wanneer je dit wilt, gebeurt het niet. 🤭
Jon hielp met de garens uitzoeken,
Ik heb maar een van de opgegeven Cosmo kleuren (niet te koop in Nederland), maar met DMC komen we er wel, en zo kon ik in twee dagen tijd twee weken achterstand inhalen. Dit is na een dag:
En dit was gisteren, de tweede dag
Onze kleine kruimel is al vijf maanden oud, wat gaat dat hard
Afgelopen weekend kwamen ze weer op bezoek,
Ik had via Marktplaats die morgen nog snel een keurige box met boxkleden gehaald bij een meneer, zijn vrouw had de avond tevoren -toen ik aangaf het te willen overnemen- de box schoongemaakt én de kleden gewassen, wat een service 👌
en even later vond ik vlak bij huis ook een mobiel, ook via Marktplaats. Helemaal happy.
‘s Avonds gingen ze uit eten en pasten wij op Sophie, ze zit hier duidelijk tegen haar avond slaap aan, de haarband droeg ze in Ninja stijl
En weet je wie het meest blij is met de box? Jon. Zijn privé bed. Het blauwe “BOY” boxkleed had ik voor de zekerheid op z’n kop in de box gelegd, en ook daar was Jon blij mee, zo lekker zacht. De mobiel heb ik na het maken van deze foto toch maar op de kast gelegd voordat hij er in gaat hangen en met de beestjes wilt gaan slepen
De bestralingen bij manlief zijn nog niet begonnen, tot onze grote frustratie, blijkbaar is het erg druk. Volgende week moeten we naar Vlissingen om een masker te laten maken, een uur rijden, en dan start de bestraling hopelijk nog dezelfde week. Met manlief gaat het gelukkig wel goed mede dankzij zijn epilepsie medicijnen. Hij kan zich al goed zonder rollator verplaatsen, en traplopen gaat ook prima. De eerste revalidatie fitness sinds twee weken heeft hij ook al achter de rug, allemaal goede berichten.
Bijna klaar
Vandaag krijgt mijn lief zijn hopelijk laatste chemo, die van gisteren en eergisteren gingen niet helemaal ongemerkt aan hem voorbij, vermoeider, korter van adem en totaal geen zin in koffie. Maar we mogen niet mopperen en doen dat dus ook niet.
Het was heerlijk weer om in de tuin te werken, de wind was wel koud, maar in het zonnetje was het goed te doen, en lekker ruiken dat het deed, naar citroentjes. Dit deed ik woensdagmiddag
en hup, weer een graskantje klaar, de fantasieboogjes maakte ik vorig jaar in een vlaag van artistieke vrijheid, ik had zomaar zin in curvy lines
Ik trok onkruid tussen de vaste planten tot zo ver mijn arm reikte, het knapte er zo van op. De stronk van de afgezaagde Rhus is goed aan het vergaan, onder de stronk waar de wortels zaten zitten nu gaten, ideaal voor de beestjes.
Gistermiddag terwijl mijn lief lag te slapen ging ik verder, ik zag dat de katten de grond langs het grasveld hadden gecontroleerd
Eerst dit deel doen, wat een bende.
de winterjasmijn had overal waar de takken de grond hadden geraakt wortel geschoten, dus veel knippen en trekken. Mooi zijn de bloemen van de Japanse kweepeer, met venijnige doornen op de takjes, schoonheid komt met een prijs.
Ik heb deze border net als vorig jaar weer wat breder gemaakt, er stonden plukjes hoge campanula tot in het gras. Ik heb de plantjes voorzichtig gescheiden van de graswortels en netjes in de border gezet. Rond de metalen spiralen heb ik de nieuwe takken van bramen en frambozen gedraaid,
Ziezo,
op naar de volgende graskantjes, ik zie er nog twee
In dit deel groeien veel varens, vorig jaar had ik er al een stel uitgehaald die in het gras opkwamen, nu haalde ik enkele grote er uit die ook te dicht tegen het gras aan groeiden.
Zo ziet het er beter uit
Kijk eens wat een rare wortelknoest, hij lijkt wel half aangevreten, dit is de zwarte toorts
Ik hoop dat hij het dit jaar gewoon weer gaat doen, hier een foto van vorig jaar, hij staat met langwerpige bladeren tussen de hoek van het perkje en de vele vele varens. Wat een wilde tuin, de bijen waren wel blij, zoveel bloeiend klaver in het gras.
Even ploeteren met al die uitlopers van vinca minor die zich major waande, totaal respectloos over andere planten heen walsen, landjepik in het klein. Maar nadat ik deze tentakels afknipte en wegtrok kregen de andere planten weer lucht, inclusief een verdwaalde knoflook, die dikkere groene spriet links van de sedum. En de bonte sprietjes is het loof van de krokussen
En zo liggen deze graskantjes er nu bij, de vinca die tot over het gras dreigde te groeien is flink terug gedrongen. Het is dat er zoveel lieve blauwe bloempjes in zitten, anders had ik hem met de heggenschaar tot net boven de grond lekker kort gesnoeid.
En al dat groenafval moest ik ergens parkeren, dus op een grote hoop tegen het vierkante metertje moestuin/kattenbak aan. Je zou zeggen, mooie compost materiaal, maar er zit teveel onkruid bijen ik weet niet of ik het zo heet kan composteren dat het onschadelijk gemaakt wordt. Ik ga dit dus beetje bij beetje met de kliko meegeven. De digitalis in de grote zwarte pot doet het goed, zal hem elders in de grond zetten.
En dan is het ‘s avonds lekker bijkomen bij de tv, Ziggo heeft alle seizoenen van Dexter er weer instaan, dus zijn we bij aflevering 1 begonnen, we waren vergeten dat de Icetruck killer al in het eerste seizoen zat. De gesandwichte borduurtjes krijgen een knoopsgatenrandje, volgens de ontwerpster mag het lekker slordig, maar daar heb ik moeite mee al doe ik mijn best, de rafeldraadjes langs de rand storen me al een beetje, ik blijf ze kort knippen.
Het haakwerk groeit, ik heb twee dagen overgeslagen omdat mijn handen erg ruw waren en ik deze steeds goed insmeerde met extra vettende zalf ipv de snel in de huid trekkende crème, glibber-de-glibber. Tijdens het haken ligt hij (de gehaakte deken) al tot aan mijn knieën op schoot, lekker warm.
Sinds woensdag durft Fay bij mij op schoot te springen als ik in mijn stoel zit, eerder deed ze dit alleen als ik op de bank zat, ze heeft geen zitvlees en deze bezoekjes duren zelden langer dan een paar minuten
De quilt op de trampoline heeft het spelen tot een nieuwe level gebracht, de kleine doos met dekentje erover heen kan weg, dit is veel leuker
Ze doen het goed in huize Jacobs, maar ze hebben toch ook nog zo hun stress momenten, bv als ze zien dat er maar een deur in de kamer open is, en ik ze naar de keuken probeer te lokken. No way. En dan moet ik ook niet proberen Fay onder haar buikje op te willen tillen om in de keuken te zetten, want ze springt als een veertje zo soepel uit mijn hand en verstopt zich dan onder de bank. En dan laat ik het maar, geduld is een schone zaak.
Onthulling
Eindelijk laat Puk zijn buikje op de foto zetten, heel ontspannen lag hij van zijn ene zij naar zijn andere zij te rollen in de keuken, helaas mag ik hem nog niet aaien. Wel raakte hij mijn vingertopjes aan toen hij gisteravond met zijn buddies in de keuken stond en ik mijn hand naar hem uitstak, hij duwde heel voorzichtig en heel kort zijn wangetje er tegenaan.
Maar kijk toch eens wat een mooie buik dit ventje heeft 😻
Maandag scheerde ik de rest van de klimop kort langs de schutting, zakken vol klimop staan nu klaar om afgevoerd te worden
Hier groeide de klimop tot aan het dak van het tuinhuisje, de lange takken hingen over en onder de tafeltennistafel, ik kan er nu weer langs, mits ik mijn buik goed intrek. Achter het tuinhuisje liggen nog wat planken, hieronder overwinteren padden en ook knaagdieren, ik vond er veel halve walnoot doppen, leeg uiteraard.
Ik wilde hierna eigenlijk stoppen, maar zag het grasveld en besloot toch nog even te gaan grasmaaien, het was hard nodig; her en der lag het hoge gras plat en liet zich niet kortwieken, Jon hield me gezelschap.
Opruimen en toen eten klaarmaken, ik dacht dat ik nog kant en klare pasta saus in de diepvries had, maar helaas; in de onderste diepvriesla (groenten)zag ik alle ingrediënten voor pasta, alles kleingesneden, handig. Ik heb altijd gehakt per pond als platte plakken in de diepvries, en in de voorraadkast een pak gezeefde tomaten. In de koelkast lag gelukkig nog een aangebroken tube tomatenpuree (veel handiger dan die kleine blikjes). Gehakt liet ik kort ontdooien in de magnetron en bakte het toen op hoog vuur aan beide kanten bruin. Daarna ging het in stukjes in de crockpot express (CPE), waar ui en knoflook al lekker zacht was gebakken, bleekselderij bakte ik ook even kort aan, tomatenpuree erbij om te ontzuren en daarna ging het samen met de bevroren ontvelde tomaten, paprika, wortel, pakje gezeefde tomaten, handjevol kruiden (oregano en basilicum), een theelepel Za’atar en een bouillonblokje in de CPE. Deksel erop en een half uur onder druk laten garen. Zonder dat ik er verder water bij had gedaan was het iets te dun, en terwijl ik de pasta opzette liet ik de saus zonder deksel wat inkoken. Even proeven, beetje zout erbij, schep suiker, en klaar. Zalig.
Mijn lief ging na het eten nog even naar boven, iets van zijn werk afmaken, en ik ging de borduurtjes sandwichen, ik gebruikte spuitlijm (voor textiel) om de lagen op elkaar te houden, het spuiten deed ik buiten.
Daarna was het met de benen gestrekt filmpje kijken, en uiteraard ondertussen haken
Maar wacht, er is nog meer. De volgende morgen heb ik net binnen alle getekende lijntjes gestikt
Om ze daarna netjes net buiten de stiklijntje uit te knippen, rest mij nu enkel nog om alle randen met festonsteek af te werken, ja met de hand, dus even geduld aub.
Ik wilde Frida op stof overtrekken, maar de zon scheen laag door de kamer en ik zag geen klap, en om nou de gordijnen dicht te doen ging me wat te ver.
Dus dan maar naar buiten, graskantjes steken, te beginnen bij de vijver. De kale plek is waar het vogelvoerhuisje met eronder een waterschaal heeft gestaan.
Zo’n heerlijk werk, heel simpel met een zeer bevredigend resultaat. Als je goed kijkt zie je dat het water in de vijver is bevroren, het vriest hier ‘s nachts al een paar dagen, overdag loopt de thermometer op tot rond of boven de 10 graden C
De tuin kan nog zo’n puinzooi zijn, als de graskantjes zijn bijgewerkt ziet het er keurig uit. Nou ja, de tegels moet ik hoognodig schoonmaken, je ziet precies waar ik vorig najaar ben gebleven 😂
Onkruid trekken langs het pad waar je de tuinslang ziet lopen, en even nog de woeste Euonymus rechts achter op de hoek tot een rechthoek snoeien
zo zag het er gisteren nog uit van de andere kant bekeken, de woest bos zie je hier linksonder, er liggen takken op, even hier neergelegd om te voorkomen dat ik er over zou struikelen..
en dan opruimen. Deze hoek van de tuin ziet er rommelig uit, mmmm, er staan leuke vaste planten in, maar ook heel veel gras (niet van het vervelende soort, maar toch, gras hoort hier niet). Ik hoef me de komende weken (maanden?) niet te vervelen, want zie ook hoe de bestrating langs de schutting bedekt is met mos. 😱
Tijdens het opruimen hoor ik gekras boven mijn hoofd, denk eerst dat het een ekster is, maar neen, het is Jon
Hij geeuwt
Ja Jon, ik ben nu ook best wel moe, na het eten (fish chowder uit de diepvries) teken ik nog een beetje aan Frida en houd het dan voor gezien.
Morgen weer een beetje van alles doen terwijl mijn lief aan de chemo hangt, de laatste driedaagse kuur, en dan weer een paar weken aansterken en dan de conditie opbouwen. We verheugen ons al op een terrasje pakken, heerlijk.
Knipper-de-knip
Zaterdag dook ik de voortuin in, eerst de lange rij lavendelplantjes kortwieken, daarna de lampenpoetsersgras pollen, het ziet er nog steeds erg rommelig uit. De donkere vlekken op het split zijn pollen sedum, als die over een paar maanden bloeien ziet het er mooi roze uit. Ook ligt er nog veel dor blad op het split, moet dit nog opzuigen of wegblazen.
Even lunchen en verder, want de border waar je Jon ziet zitten was compleet overgroeit met vervelende gras dat alles bedekt. Toen ik de foto maakte had ik al een deel gedaan aan de voorkant
Zulk vervelend onkruid, ik besloot het deze keer niet eruit te trekken maar met de heggeschaar tot vlak boven de grond af te knippen. Zo hoog als het hier staat, stond het tot aan de split
Ik knipte rond de lavendelplantjes die hier staan, andere vaste planten zoals kattenkruid heb ik tot bijna boven de grond afgeknipt, die lopen wel uit als ze de kans krijgen. Vandaag ga ik rond deze plantjes wel zoveel mogelijk gras wegtrekken. En ook de rand een beetje netter afwerken, hoewel hier nu ook heel veel sedum groeit, dus echt recht kan en hoeft niet.
En zo zag het er na een paar uur uit, net een grasland. Hier staan ook wilde grassen en veldbloemen in, die komen hopelijk gewoon op
Fay zit nu graag op schoot als ik op de bank ga zitten
En spinnen dat ze doet! Ze vindt mijn mobieltje wel erg aantrekkelijk, normaal ligt ze op mijn schoot en ondergaat het aaien met veel plezier
Zaterdagmiddag ging ik naar de Boerenbond om voeding voor de tuin te halen en nieuwe werkhandschoenen, want de oudjes waren versleten en maakten dat mijn vingers heel zurig roken na het uittrekken. Fay rook eraan toen ik net binnen was en keek me met haar bekje open aan, “wat een putlucht” zag ik ze denken. Mijn oog viel op een heggeschaar, eentje met uitschuifbare grepen, en ook die ging met me mee. Helemaal uit heb ik nu geen trapje meer nodig, jeuj.
Zondag ging ik er gelijk mee aan de slag, door onze schutting groeit klimop van de buren, en die mooie groene haag was dik en hoog en het pad om door te lopen werd steeds smaller. En nu de meeste besjes van de klimop zijn opgegeten en het nog geen broedtijd is voor de vogeltjes, kan het geen kwaad. Ik begon bij de poort naast de garage
De heggeschaar knipte het met gemak, lag lekker in de hand en nu pas merkte ik hoe zwaar de oude heggeschaar was. Bovenop de schutting ben ik een paar vogelnestjes tegen gekomen, ik heb ze laten zitten. Ook kwam ik een walnoot tegen, huh, dan moet er in de buurt toch een notenboom staan, want ik ben afgelopen jaren door de hele tuin walnoten tegengekomen.
Even opruimen, lunchen en weer verder
Drie uur en vijf volle blauwe zakken later hield ik het voor gezien, de rest doe ik vandaag of anders morgen
Ik bedacht me dat ik de lavendel in de achtertuin nog niet had gesnoeid, snel doen voordat ik het weer vergeet, en ook de graspollen, en toen ik terugliep zag ik de kleintjes achter het raam liggen
En ze zagen mij ook
Niet te dicht bij komen
In de vijver stak een stengel uit van wat we een sigaar noemen, hij was niet meer bruin, en was door de vele stormen al veel zaad kwijt geraakt, geinig met zo’n bol bovenop
Ik viste twee bollen met zaad uit het water, daar ik geen zin had in heel veel van deze sigaren in de kleine vijver
Toch wel bijzonder
Van al dat harde werk kregen de mannen honger
Puk lag te genieten op de trampoline, en Jon lag er onder
Hier loert hij op Fay die niets vermoedend de kamer binnen loopt, twee tellen later lagen ze te rollebollen over de grond
Het laatste stitch along borduurtje is klaar
Ik ga ze toch doen zoals de ontwerpster het had bedacht
Dus moet ik alle borduurtjes sandwichen, met de naaimachine rondom naaien, afknippen, festonneren en dan op de ondergrond plakken. Ik zit te broeden op een ondergrondstof, zelf kleuren met de krijtjes neocolor 2, en ergens heb ik nog wel een lichte ruwe katoen 😊