Als ik aan een man denk, denk ik aan uni-brows, of haren groeiend uit neus en oren, haren op de borstkas en zulks, gewoon lekker ongecompliceerd. Ik snap het helemaal als een man de haren wat in toom wilt/moet houden, omdat hij zich wat meer bewust is van zijn uiterlijk, of als het voor zijn beroep erbij hoort. Vroeger kon ik in de stoel met mijn mond open achterover liggend ter afleiding de eigenwijs naar buiten krullende neusharen tellen van mijn tandarts, maar sinds hij met een mondkapje werkt, gaat die vlieger niet meer op, en moet ik mijn vermaak elders zoeken.

Nu zag ik iets op tv… revolutionair noemde de reclamemaker het…. puur op de man gericht, blijkbaar met vaderdag in het vizier, en dit is het ultieme cadeau wat je kan geven, een minischeerapparaatje met verlichting! Zo handig dat je kan zien waar je scheert, zoals achter in je nek en in je oren, en handig dat ze in het filmpje ook even met tekst in beeld aangeven waar de camera op mikt, om verwarring te voorkomen….. dat lichtje is het revolutionaire, het apparaatje bestaat al zo lang, maar het moest blijkbaar even opnieuw aan het publiek gepresenteerd worden met een filmpje dat op een Tell-sell-achtige manier in een loop ettelijke malen herhaalt wordt. Ik had het geluid uitstaan, dus weet niet of er ook zo’n overgelukkige teveel peppilletjes slikkende voice-over stem bij zat, maar te zien aan de plaatjes zal het wel.

Alleen voor deze grote oppervlaktes is het wat minder praktisch

typisch een geval van je doel voorbij schieten, hiervoor moet je toch wel heel veel vrije tijd  hebben, en een beetje vent doet dit toch nat, met scheergel en het mes, of pakt er een stoere tondeuse voor.

Ziet hoe kek dat lampje licht geeft, alleen al daarvoor zou je het toch kopen, ook handig voor op de camping als je ’s nachts naar de wcblokken moet lopen, maar pas op, je kan er meer mee doen, kijk maar, hij past ook in je neusgat

Toen de bikinilijn werd aangepakt, kwam ik niet meer bij, en ik hoopte dat de handdoek zou afzakken, werd het toch nog spannend…. helaas

Zie de meneer op de foto hieronder eens tevreden glimlachen met zijn nieuwste speeltje, aan zijn ondeugende blik te zien heeft hij er nog een functie voor gevonden, (wel even een ander kopstukje er op zetten). Hmm, het doet me denken aan de reclame voor massagestaven van vroeger…..

De maat was vol, de katten van de hele buurt gaven zoveel overlast dat het niet leuk meer was; de buren deden niet aan het steriliseren en castreren van hun katers en poezen, zodat het een hangplek van welwillende hitsige katers en poezen werd in de achtertuinen, en het werd zelfs gevaarlijk.  Het bijna benen breken over een ‘vreemde’ kat die vlak voor hun voeten naar binnen schoot terwijl ze zelf net naar buiten wilden gaan was meer regel dan uitzondering, azend op het voerbakje van de kat van mijn ouders, en als ze in de tuin wilden werken moesten ze uitkijken voor drollen op het gras. Om over de lucht van kattenpis maar te zwijgen, vreselijk, even lekker buiten zitten koffie drinken was niet lekker meer, en met mooi weer de deur open laten staan was er al helemaal niet meer bij.  Met de buren praten bleek nutteloos, en toen werd het tijd voor afschieten harde maatregelen. De bij Bart Smit  gekochte supersoaker hielp, maar dan moesten ze snel zijn, en ’s nachts liepen die katten ook in de tuin, met alle gevolgen van dien. Dus werd de portemonnee getrokken voor aanschaf van een elektronisch geval dat katten wegjaagt met geluid; geen goedkoop grapje, maar als het helpt…. en dat doet het,  ze zetten hem wel even uit als hun eigen kat er in of er uit wilt.

Zondag waren we op bezoek bij mijn ouders, en bij aankomst viel mij gelijk de afwezigheid van de buurtkatten op. Normaal zag je overal waar je keek wel een viervoeter zitten, in de boom, op de schutting, op of onder de tuinbank of schichtig wegschietend onder de heg, maar nu niks noppes nada! Hoe dichter we bij de achterdeur kwamen, hoe irritanter het geluid werd voor het jonge volk, alles boven de 22 had er geen last van, en ze keken ons ook met ongeloof aan, “Horen jullie dat gepiep dan niet??”, niet bewust van de oorzaak, het zwarte apparaat wat bij de achterdeur stond. Neen.  Ze vlogen naar binnen, hoofden schuddend. Een gat in de markt voor hangplekken?

Mijn vader liet met trots zijn groentetuin zien waar alles er keurig bij stond, en al het een en ander mooi op kwam aan zaaigoed;  geen kuilen gegraven door katten, niks kapot of omver gegooid, wat een genot om te zien, en hij wees de plaats aan waar hij nog zo’n apparaat had ophangen. Ideaal!

Ik geniet nu van een rabarbertaart, gebakken van de mooie stengels uit dezelfde groentetuin komend, zalig

met een wolkbreukje poedersuiker, de strooier schoot uit 🙂