Van de week reed ik vrij gedachteloos (niets is mij vreemd) van de stad af naar huis, toen ik bij de stoplichten achter een geel autootje stil stond. Een klein dingetje, felgeel, omdat je hem anders niet ziet, denk ik, en ik hoopte dat degene achter het stuur (langharig, maar dat zegt niks) net zo fel reageerde met zijn gaspedaal. En dat deed-ie, en dat zou ik ook doen, met zo’n sticker op de achterruit geplakt, nee, niet te lezen vanaf hier hè?

“ZIN IN SEKS?”, stond daar met koeieletters te lezen. Nou…… nu je het toch vraagt….
Ik heb er een foto van gemaakt met mijn mobieltje, maar helaas is hij niet scherp geworden. Als je de mensen achter je zo’n vraag stelt, dan moeten ze wel de kans krijgen de bestuurder uit te kunnen checken, eer ze ja of nee kunnen zeggen, toch? Zo’n sticker zet je wel aan het denken, wie plakt zoiets op zijn achterruit, een student, een vrijgezel, een man die cool wilde doen in de ogen van zijn tienerkinderen, of een man die wilde voorkomen dat zijn vrouw met zijn auto ging rijden, en sinds de kleur al niet afdoende was (haar keuze), misschien dat de stikker werkte….

Het is weer eens wat anders dan een “baby aan boord” sticker, hoewel, van het een kan vaak het ander komen, misschien was dat het doel wel, maar dan is de zwaarte van het voet op de gaspedaal niet zo handig, of ze had wel zin in het een, maar niet in het ander, en besefte dat de voorbehoedsmiddelen thuis op waren… Waar een gedachteloos ritje naar huis tot een slapeloze nacht kan leiden…

Op de weblog van Annie zag ik dat bloggers een foto showen van toen ze 21 jaar jong waren, en dat leek me wel leuk, en na even de berging doorspitten, kwam ik een album tegen waar ik als 21 jarige op sta, maar nu nog eentje vinden waar ik een beetje degelijk opsta 🙂 We hebben het over 1982.  Hier zit ik bij te komen van een sauna-gang, bij vrienden. Maar misschien dat jullie me beter herkennen van de rechter foto, ik had toen ook al de gewoonte om veel foto’s te maken 🙂
 
Ik zat toen in de opleiding voor A-verpleegkundige, woonde intern in de verpleegstersflat, maar het was er een gezellige boel. (ik zit vooraan, met rood vestje), mijn kapsel is niks veranderd, grappig is dat.

Geen nonnen aan het hoofd in de flat (wel op veel afdelingen in het ziekenhuis), maar 2 vriendelijke dames, die wel streng konden zijn, want jongens mee naar je kamer nemen mocht niet, en af en toe kwamen ze onverwachts de kamers controleren. Het was een leuke tijd van hard leren naast het werk, met collega’s na het werk naar het strand of naar een kroeg, beetje afhankelijk van het seizoen en tijdstip dat je dienst klaar was.
Of ik weer 21 wil zijn? Ik zou voor de verpakking en de houdbaarheid van de onderdelen er zo voor tekenen, wie niet, maar dan wel gewoon in het heden leven, met man en kinderen.

Ik moet opeens aan het liedje van Brigitte Kaandorp denken, over jong en mooi, maar die krijg ik niet op deze blogspot, dan maar deze:
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=AHgz2OPklDQ?list=PL4249DFDE54C5D7A1]

Bezig met opruimen, schoonmaken, weggooien of toch maar niet, (speelgoed dat niet vergaan is bewaar ik voor de volgende generatie) ik lijk er deze week mijn dagen goed mee te vullen, en dan wil ik tussendoor ook nog wel wat quilterigs doen, maar verder dan het woord ‘quilts’ uitleggen met Wordfeud tijdens een kopje koffie drinken kom ik niet op dit gebied. Hoewel, tijdens het opruimen in de garage vond ik achterin de kast een grote verhuisdoos met daarop geschreven ‘FLANEL’,  en jawel, hij zat bomvol flanel, grote lappen als in meters en FQ’s om quilts van te maken, zoveel! Dat is nog eens een schat om te vinden, smullen! En net toen ik dacht, “he lekker, even niks doen vanmiddag”, begonnen de kerstballen spontaan uit de boom te glijden, help, en moest ik deze aftuigen, ipv er nog een paar dagen van te kunnen genieten, gelukkig kreeg ik hulp van zoon die weer thuis is komen wonen, omdat hij zich in zijn studentenhuis niet kan concentreren op zijn studie, teveel afleiding. Terwijl ik de dozen met ballen opruimde en de kamer een beurt gaf, was hij buiten met takkenschaar en zaag aan de gang om de grote boom klein te krijgen, en een dik half uur later zaten we aan de koffie met niks erbij, want ik heb mezelf weer bij de kladden gegrepen: er moeten 5 kilo’s Shirley af ( dit is inclusief de 2 bonuskilo’s van de decembermaand), en dit is geen goede voornemen die ik op 1 januari liet ingaan, nee, ik heb het even een paar weken laten versloffen, en nu ga ik er weer tegenaan. Ik wil graag voor de zomervakantie 1 kilo onder de 85 kilo zitten, en dan hierop proberen te blijven zitten. Dat is nog het moeilijkst, het er af houden, maar wetend dat dit veel gezonder is dan er boven te zitten, en dat kleren lekkerder zitten, en je in de zomer niet met tegen elkaar aan schurende bovenbenen in een rok hoeft te lopen, motiveert dit wel. Tuurlijk hoort hier de DDC bij, de dikke dames club, officieel de Weight Watchers, maar dikke dames club, oftewel DDC bekt veel lekkerder. Maar het staat niet zo deftig, zoals Angela het zingt, en ik denk ook niet dat ze zoveel leden zouden krijgen met deze naam. En al helemaal niet van de mannen, die je ook bij de DDC ziet, het zijn er niet zoveel, maar ze durven wel, tussen al die Rubens vrouwen. Of zouden ze het hierom doen? Dat ze fetish hebben, geilen op dikke dames, ooh nou, dan kunnen ze hun hart wel ophalen hoor, bij onze DDC zijn dikke billen en grote boezems in overvloed. Nu nog een reclame op tv van een mollige Gorden of Renee Froger, zingend dat hij zo graag naar de DDC gaat, omdat het werkt, om een beetje van die imago af te komen dat het een vrouwending is. Dan kan ik het DMC gaan noemen, maar ja, dat is ook weer zo verwarrend, dan lijkt het net of ik naar een borduurgroep ga, ipv een dikke mensen club..