Vandaag is het de sterfdag van mijn lief, hij is al 5 maanden niet meer onder ons, niet te bevatten. De herinneringen van de tijd toen hij ziek was worden langzaam naar de achtergrond gedrukt, want dit waren geen fijne tijden ook al beleefden we wel leuke en mooie momenten. Nu komen de herinnering van voor het ziek zijn naar boven, van een gezonde man die met twee treden gelijkertijd de trap op kon rennen, sokken over zijn oren trekken en kijken wie van de kinderen dit het eerste zag, en de dag voordat hij weer moest werken zich scheerde, maar dan een halve snor liet staan en zo aan tafel zat met het eten; halverwege het eten schoten ze in de lach, en ging de halve snor er voor het slapen gaan toch af. Of voor de grap met een sticker van een banaan op zijn voorhoofd geplakt rondlopen, dit vergeten en vervolgens de deur open doen voor een bezorger š
Samen een hele dag een museum bezoeken, gevolgd door lekker uit eten gaan, alle attracties pakken in de Efteling, stadswandeling in Den Bosch, vakanties in het buitenland, zoals hier punting in Canterbury in juli 2014.
De vele vakanties vierden we in dezelfde hitte die nu ook over ons land trekt als een klamme deken, maar waar je als toerist alles uit die paar dagen wilt halen dus niet binnen blijven maar wel zoveel mogelijk koel blijven, het was een uitdaging. En altijd weer fijn om weer thuis te komen, waar iedereen weer verder ging met hun hobby. Voor manlief was dat postzegels en zoveel mogelijk geschiedenis kennis vergaren via Wikipedia en YouTube om dit tijdens de maaltijden weer met ons te delen.
In het vorige blogje schreef ik over mijn plannen om een jurk te maken, nou, die kwam donderdag af, alleen niet in de twee uur die ik in gedachten had; zet de verdubbelaar maar in. Vooral de halsbies was lastig vanwege de wel heel soepele stof, en hij viel daar ook wat te ruim uit wat een ietwat lubberige eindresultaat tot gevolg had. Twee kleine plooitjes ingestikt loste dat ook op, en hij zit zalig en zo luchtig! De foto hieronder is nog zonder de plooitjes, hij komt tot net onder de knie.
Ik had twee weken eerder in Etten-Leur een leuke tricot lap gekocht (een kleine propvol gestouwd stofwinkel bevind zich bij het āhaventjeā: schuin tegenover Quiltshop Leur een straatje doorlopen en dan bij het haventje links om de hoek), donderdagavond knipte ik hier een simpel jurkje met aangeknipt mouwen uit, en de volgende ochtend ging ik ermee aan de slag, met hulp van Jon
En nog geen uur later kon ik hem al passen voordat ik de halsbies er op zette en hem ging afzomen. De schoenen zijn echt een statement, lekker stoer wijfie šŖš¼
Uurtje later was hij klaar en hij zit heerlijk.
Zaterdagochtend naaide ik nog zoān jurkje maar dan van een dikkere tricot paneelstof vorig jaar met de open dag gekocht bij Quiltshop Leur, De zoom heb ik met Pellon wonder-web opstrijkbaar vlieselineband vastgeperst, volgens de verpakking blijft de zoom vastzitten na het wassen, maar in reviews las ik dat het snel loslaat en vooral bij gebruik van wasverzachter. Laten we dat laatste nou al jaren niet meer gebruiken, ideaal. Met mijn sneakers aan op de foto.
We gaan even terug naar donderdagochtend, want toen bakte ik een Seed Cake met karwijzaad naar een Schots recept, ik had Marion deze op haar YouTube kanaal zien bakken en ze was er zo enthousiast over dat ik het ook wilde maken. Het hele huis rook zo lekker tijdens het bakken, het rauwe beslag was al zalig, een kloddertje viel op de grond toen ik het beslag in de cakevorm schepte, en Jon likte het met smaak op. Daarom is hij er altijd als de kippen bij als hij me in de keuken hoort rommelen, je weet maar nooit wat er op de grond valt.
Een kwart bleef thuis en de rest nam ik mee naar Ellie, even thee drinken, smikkelen van de zalige cake, en bijpraten; op tijd weer weg om de visboer niet mis te lopen en toen door de stromende regen naar de auto lopen uiteraard zonder jas aan. De regen was zeer welkom, dus hoorde je me niet klagen.
Suzanne kwam weer bij ons eten, en ik had een grote pan zalige fish chowder gemaakt, ga voor het recept naar dit blogje en scrol door naar beneden. Ooh de torpedo broodjes waar het blogje mee begint zijn ook zo lekker, misschien maak ik deze wel voor mijn verjaardag (16 juli). En die gemberkoekjes, zalig!
Vrijdagmiddag had ik het vers van de pers jurkje aan naar de bee bij Quiltshop Leur, we zaten lekker buiten en het was erg gezellig.
Ik werkte aan het Trade Winds blokje en naaide heel veel Franse knoopjes op het zeepaardje, veel te veel zo zag ik later.
Zover kwam ik vrijdag
Zaterdagmiddag vierden we nogmaals Suzanneās verjaardag onder het genot van zelf gebakken chocoladetaart met bier erdoor verwerkt, en voor junior een vrolijk versierde stuk slagroomtaart. Het was die dag heel warm en we zaten noodgedwongen binnen waar de ventilator voor wat verkoeling zorgde. Sophietje leek nergens last van te hebben en speelde vrolijk met de Lego, het huisje bleef gewoon tegen haar gezicht plakken tot haar grote pret.
Dinsdag mocht ik weer op Sophietje passen, lekker buiten in de schaduw spelen,
Om tegen het eind van de middag naar binnen te gaan, Bob de Bouwer is toch wel haar favoriet, om vervolgens op de bank kalme en moe tegen mij aan leunend nog even tv te kijken.
De vijg stond er woensdag triest bij in de volle grond, het leek wel herfst, en hij had de enige vrucht die hij droeg ook al laten vallen š¢ ik had gelukkig nog een grote pot waar een kerstboom in had gezeten, bedekte de bodem met vijver folie en prikte op een paar cm van de bodem gaten in de randen van de folie, en vulde de pot met goed natgemaakte potgrond. Vijg er in goed toestoppen met voedzame grond en nog meer water geven, ik hoorde hem zuchten van verlichting.
De volgende dag stonden de blaadjes alweer mooi volgezogen. Ik bedenk me net dat ik ben vergeten de grond af te dekken met een mulchlaag tegen uitdroging, zal dit zo gaan doen.
Ondanks de regen die er was gevallen was het niveau in de vijver erg laag, de katten moesten moeite doen om de beestjes te zien
Het is wel een paradijsje hier, nat, groen en koel, en ik hoorde hier gisteravond een egeltje scharrelen, genoeg plek om veilig pootje te badderen rond de borrelsteen.
Alleen de geel bloeiende waterplantjes links onder in beeld groeien mij te ver de tuin in, dus daar zal ik wat aan doen eind van de week, als het niet meer 34Ā°C is (vandaag 31Ā°C). De trompetbloeier functioneert als een hele fijne parasol en ziet er nog mooi uit ook met de bloemen. Hij bloeit minder uitbundig dan vorig jaar vanwege de verjongingssnoeibeurt die ik hem in maart heb gegeven. Grote zware en oude takken moesten er uit om te voorkomen dat hij bij een storm zou scheuren. Enig nadeel van deze klimmer zijn de ondergrondse uitlopers die tot twee meter van de moederplant omhoog komen, het zijn er gelukkig niet veel, stuk of vier, maar toch iets om steeds in de gaten te houden. Er groeide al een tak van ruim een meter door de heg tussen onze tuin en die van de achterburen
Dankzij de koele 16Ā°C van vannacht was het vanmorgen nog goed te doen buiten in de schaduw, mede dankzij een lekkere bries en het koele niet te kort gemaaide gras. De katten renden achter Jon aan om samen te kunnen spelen met het door Jon gevangen muisje, hij vond er niks aan dat ze hem zo bleven volgen, zwaar irritant, maar het zag er grappig uit, zo alledrie als een treintje heen en weer door de tuin rennend. Ik deed snel de schuifpui dicht toen het treintje weer mijn kant op kwam, ik had geen zin in een levende muis in huis. Flauw hĆØ.
Jon liet het beestje vlak naast me los bij de bloeiende oregano, en ze sprongen alledrie om de beurt midden in deze plant, tot schrik van de vele bijen die hier zaten te eten. Deze plant is tussen de bestrating opgekomen en doet het veel beter dat de moederplant die in de pot links er van staat. Kwestie van minder oververhitte wortels denk ik. Het muisje rende rond alle potten, plantjes en bleef muisstil zitten onder de potkachel.
Ik heb toen ze na een paar minuten van jagen, vangen en weer op het grasveld loslaten het arme versufte beestje bij de staart opgepakt en naast de vijver bovenop de bladcomposthoop gezet (achter de houten stoel bij de trompetbloeier), en het muisje dook snel onder, de katten zoekend achter zich latend.
Gistermiddag borduurde ik verder aan het kleinste zeepaardje en haalde toen het teveel aan Franse knoopjes weg bij het middelste zeepaardje, veel beter zo.
het volgende was de anemoon, met kettingsteek rond het oranje rondje en toen met de trellissteek het midden gedaan. Ik had -zie ik nu- wat moeten minderen naarmate er meer toeren gemaakt werden, zoals bij de ogen, zodat de cirkel van steken niet zo hoog staat. Nee, ik ga het niet uithalen, het is zoals het is, ik zal wel vanavond gaan kijken op haar Instagram account, want volgens het boek heeft ze daar heel veel video instructies staan van steken. Nu deze anemoon afmaken met een franje van draden rondom de groene vulkaan
Even tussen mijn borduurgarens kijken of ik rood-roze heb in voldoende hoeveelheid omdat dit bij alle 8 anemonen gebruikt gaat worden. Hier een foto van hoe het er op de kaft van het boek er uit ziet.
We gaan gewoon door.
