Categoriearchief: Life is Beautiful

Service!

Donderdag belde ik naar Veghel, en kreeg een meneer aan de telefoon: “Met naaimachinehandel Rijkers spreekt u, kan ik u helpen?” (of iets dergelijks zei hij), en ik: “Heeft u net gedaan, ik wilde even weten of de winkel open was vandaag, ja dus, mag ik aannemen. Ik wil mijn naaimachine brengen voor reparatie.” Nou, dat kon natuurlijk, en 75 minuten later stond ik binnen, met de Bernina keurig in de blauwe tas. Ik moest even op mijn beurt wachten, en mijn oog zag een pracht van een trolley, wow, lekker stevig, grote wielen, en wat een naaimachines allemaal, kwijlend liep ik door de zaak, maar nog voordat ik verder kon kijken, was ik aan de beurt, geholpen door een vrolijke lange man, die met het uitlaten van zijn klanten lachend zei: “Geen dingen doen die verboden zijn, en als u het toch doet, geniet er dan zoveel mogelijk van.”  Ik had de laatste aflevering van Dexter nog vers op mijn netvlies, ik denk niet dat hij dit bedoelde.

Ik overhandigde hem mijn Bernina, legde uit wat er aan de hand was, en ook hoe het was gebeurd. Alles, nou ja, bijna alles werd opgeschreven, ik heb namelijk veel woorden nodig om iets uit te leggen, en bij het opgeven van naam en telefoonnummer, keek hij op, niet dat hij mijn naam bekend vond klinken (stel je voor), maar het telefoonnummer klonk niet van ‘hier’, en hij vroeg waar ik vandaan kwam. Waarom had ik geen afspraak gemaakt, dan had ik op de reparatie kunnen wachten, zei hij, en ik antwoordde dat ik het niet wist van deze mogelijkheid, en keek hierbij blijkbaar beteuterd.

Hij keek op zijn horloge, en zei toen dat hij heel erg zijn best ging doen om het vandaag nog klaar te krijgen; als ik om half 4 even kon bellen naar de winkel, dan wist hij meer. Wow, wat een service! Ik huppelde bijna de winkel uit, beseffend dat ik best wel honger had (vergeten te eten voordat ik de deur uit ging, om half 1), en liep de straat door, op zoek naar een lunchroom.  Het werd L’Abri, een beetje donker uitziend, maar met vriendelijk personeel, leuke tafeltjes en… een plekje rechts onder een lampje! Heel belangrijk ja, want ik moest er 2 uur doorbrengen met een handwerkje.

Photobucket Photobucket
Heerlijk broodje gegeten, en daarna de nodige sloten koffie en thee, en met lekkere muziek aan in de zaak kwam ik de tijd goed door. Het was er niet leeg, ook al lijkt het zo op de foto; rechts achterin (voorin eigenlijk) zat het vol, en links van mij zat een echtpaar, en hoe graag ik van hen een foto had willen maken, fatsoenshalve kon ik het niet maken. De mevrouw was flink geschapen en had -terug van het toilet komend- haar boezem gewoon op tafel gelegd, en toen pas schoof ze haar stoel aan; ik vond het wel grappig om te zien, maar ja, ook dat heb ik niet laten blijken, ook al schoot het slokje thee de verkeerde kant op toen ik net op dat moment naar hun tafel keek. Mijn eerste steekjes waren hierna ook een beetje de richting kwijt, en ik moest een stukje achteruit naaien.

Half 4, ik stond op, om even buiten de zaak naar Rijkers te bellen, met een “ben zo terug” tegen de knul van de bediening, mijn mobieltje omhoog houdend, zodat hij zag wat ik ging doen. De muziek stond binnen namelijk te hard aan om een prettig telefoongesprek te voeren zonder stemverheffing, maar eenmaal buitengekomen, hoorde ik ook overal muziek boven mijn hoofd. Gelukkig stoorde ik nu niemand met wat harder praten, en eenmaal contact zei de dame aan de lijn: “als u rustig naar de zaak loopt, kunt u de naaimachine meenemen, meneer is aan de laatste check bezig.” Hoera.

Ook al zou ik niet rustig hebben gelopen, de trip terug naar de zaak duurde veel langer dan de heenweg, omdat ik -allicht- de verkeerde kant op liep, maar door hierna “2x rechtsaf slaan en alsmaar doorlopen” (volgens een oudere dame, die bezorgd zei dat het nog een aardige tippel was), en zo kwam ik toch een kwartier later aan waar ik wezen moest.

Het steekplaatje was vervangen, en alles was nagekeken en schoongemaakt, en toen ik mijn pinpas wilde pakken, zei de verkoopster dat het gratis was, het viel onder de garantie! Jeuj, daar had ik helemaal niet op gerekend, ze hadden het zeker op de computer opgezocht, dat ik de machine bij hun had gekocht en zo, joh, wat een service!  Ik huppelde haast naar de auto, die voor de deur stond, en 65 minuten later was ik thuis. Dat er een gewicht van mijn schouders was gegleden, bleek wel toen ik een paar uur later op de weegschaal stond bij de DDC, 7 ons afgevallen, en ga vooral zo door! 🙂 en dat na het verorberen van een zalige portie lasagne.
Photobucket
Zopje gaf zijn mening over de bow-tie de volgende morgen, zijn oren stonden plat naar achteren, zijn ogen spoten vuur, zo fanatiek probeerde hij de blokken te herschikken. “Beetje balen dat ze zo goed vast zitten”, hoorde ik hem sissen, en toen ging hij kreunend en steunend in de stoel liggen. De bow-ties heb ik opgeraapt, ‘k ga er binnenkort (morgen?) wel aan beginnen, maar wilde eerst deze vlindertjes af hebben, weer een lief Life Is Beautiful blokje klaar.
Photobucket
Deze LIB blokjes zouden ook leuk in een bow-tie quilt passen, kijk maar:
Photobucket
Het zou heel goed kunnen dat dit hem gaat worden 🙂 zodat ik 2 vliegen in 1 klap sla. Vannacht een uurtje langer slapen, zalig!

Binding

Het gaat hier niet over de binding van een sausje, of over relaties -o wacht, dat is bonding-, maar over quilts, uiteraard, heb ik jullie dit filmpje al eens laten zien? Zeker de moeite waard om ook eens te proberen!

Laat je niet afschrikken door iets vreemds, probeer het eerst even uit op een klein quiltje, maatje placemat of zo. Als ik me niet vergis, is de breedte van de binding die ze er op stikt  dubbelgevouwen 2x breder dan de breedte van de tussenvulling die buiten de quilt uit steekt, dus 3 inch vulling, 12 inch binding. (6 inch dubbelgevouwen).

Om het zeker te weten, zou ik het eigelijk moeten uitproberen, maar daar heb ik nu even geen tijd voor, ik ben met de huizenquilt bezig. Op de achterkantfoto wijst het pincet -mijn beste vriend- aan waar ik begon, en dan zo de rij naar beneden quilten. De friemeltjes aan de zijkant (bovenkant rechtse foto) zijn teststiksels (nee, geen testikels) om de draadspanning goed in te stellen voordat ik met het echte werk begon. Dit doe ik altijd aan de zijkant, ik sla gewoon een stuk achterkant naar voren over de tussenvulling, en dan proberen maar. Dit kan natuurlijk alleen als de achterkantstof vergelijkbaar is met de top van de quilt.
Photobucket Photobucket
En elke keer pauzeren als ik weer een rij had gedaan, waar ik ongeveer een half uur over doe, in het begin 3 kwartier, omdat het draad knapte, of steken over sloeg, vooral als ik achteruit stikte; dat is blijkbaar teveel gevraagd.
Photobucket Ik kan me heel goed voorstellen dat beginnende machinaalquilters de boel in de hoek gooien en weer met het handje gaan quilten. Grote boosdoener van steken overslaan: de witte lapjes met opdruk, en dan bedoel ik de opdruk die er op ligt, dus die een beetje glimmen, het lijkt wel rubber zo taai, dat alle naalden die ik probeerde de stof haast door het steekplaatje heen het spoelhuis in duwde, maar gelukkig kwam ik er wel soepel door met de ’titanium’ naalden,
Photobucket
die hebben een soort anti-plak coating, maar ja, het draad bleef regelmatig knappen,(het pluisde en knapte) en daar heb ik met de siliconenspray (bij doehetzelf zaken te koop) een einde aan gemaakt, gewoon door 3 lijntjes te trekken over de klos, en dan smeert het draad alles waar het door moet, wat dan voor minder wrijving zorgt, en dus minder of geen draadbreuk. Normaal zou ik met de spray gerust over de quilt spuiten, over die taaie lapjes, maar ja, ik heb er met blauwe stift op getekend, en ik weet niet of dat invloed heeft op het uitwasbare.
Photobucket
Opperste concentratie tijdens het quilten, want je ziet elke misser, en hoewel ik weet dat het van een afstandje er gewoon heel mooi uit gaat zien, wil ik ook voor de quiltpolitie geen slecht figuur slaan; nee, dit wordt geen tentoonstellingquilt, hij komt misschien wel in de etalage van Quiltshop leur te hangen, maar daar blijft het bij.
Tot hier ben ik gebleven, morgen zal ik weer verder gaan, en dan in de pauzes ook weer een -wederom verbaasd kijkende- LIB maken? Wie weet.
Photobucket Photobucket
En hier ter afsluiting -alsof dit blogje nog niet lang genoeg was- een filmpje met uitleg over biesje naaien, ze laat alles duidelijk zien:

voor zo’n klein quiltje zou ik het ook wel zonder afmeten en vastspelden durven vast te naaien, maar voor een grote quilt is dit vragen om problemen, in de vorm van golvende randen of juist opkrullende hoeken.

Waar o waar

Waar o waar is het potje met tijd naar toe gegaan? 3 Weken geleden had ik het nog, maar ik ben hem kwijt. Ook het potje met tijdremmers ben ik kwijt, pff, éven foto’s maken van de lapjes, hup, weg is een uur; éven de foto’s in eBay zetten, weg zijn 3 uur. Hallo, zo kom ik niet meer toe aan quilten, en dat kan toch niet de bedoeling zijn? Maar het is wel heel leuk werk, ook omdat de lapjes zo lekker ruiken; mijn moeder spoelt en was ze grondig na het verven, en het wasmiddel dat ze gebruikt ruikt zalig, en zo ben ik gewoon weer even thuis. Ik ben vandaag met roze en gele lapjes in de weer geweest, en als afsluiter een prachtige fantasievolle lap met meerdere pastelkleurtjes gevlekt hier en daar,
Photobucket
om te zoenen zo mooi (in het echt is het iets lichter). Klik rechts maar op de rode knop, dan kom je vanzelf in mijn winkeltje.

Gistermiddag/avond de tekst onder het visje afgemaakt.
Photobucket
liefje is dit, alleen maakt hij een geobstipeerde indruk op mij, ah, niemand is perfect. 🙂

Zo zat ik vanmorgen op de wc een enorme bout te draaien, en onderwijl te wordfeuden, want dan kon ik me totaal ontspannen, waardoor de bout er uit was eer ik er erg in had, ook al moest ik halverwege even mijn ogen droogdeppen, omdat ik niks meer zag op mijn mobieltje. Heerlijk gevoel als je klaar bent, en nog ene mooi woord gescoord ook, wat wil je nog meer? Mobiel opzij, en met wc papier en vochtige doekjes in de weer, en met een propje wc papier de drol een zetje gegeven, hup, het water in, want anders kreeg ik bij een ongelukkige spoeling water tegen mijn broek aan, als ik pech heb, en daar had ik geen zin in. En toen doorspoelen, en met ingehouden adem toegekeken hoe het water tot bijna aan de rand kwam, eer het daarna met een enorme draaikolk wegspoelde, spannend hoor. Tja, als huismanager haal je je opwinding en verhalen uit de dagelijkse dingen, niks mis mee.

En dat is vier

Photobucket
het pimpanpoentje is klaar, daar had ik me een beetje in verslikt, wat een werk, al die rondjes die ook nog eens dubbel gestikt moesten worden, pfff. Op deze website wil ik op zoek gaan naar wat leukere spreuken,  ze moeten natuurlijk wel kort en bondig zijn. En hebben jullie LIB makers ook al hier gekeken, vast wel, handige tips, ook met een ‘quilt as you go’ tutorial. Ik heb nog geen idee hoe ik deze LIB blokken ga verwerken, weet niet eens of ik ze wel alle 34 ga maken. Wat weet ik wel? Dat ik er heel veel plezier in heb om ze te maken, een lekker werkje voor bij de tv, als ik naar het nieuws luister, of zulks.

hebben jullie in mijn rechter kolom de rode knop al ontdekt? Oeh, druk er maar gerust op hoor, als het goed is kom je in mijn Ebay-winkeltje. haha, Zipjezopje gaat een handeltje beginnen? Nou, niet echt hoor, gewoon verkopen wat weg kan, zoals nu de patronen van de katten waar mijn moeder mee bezig is;
Photobucket
ze heeft ze bijna af, en door de patronen te verkopen, krijgt ze weer ruimte in haar kast. Er komen binnenkort nog andere items in mijn winkeltje om te verkopen, ik moet er nog een beetje inkomen hoe alles werkt. En dan wil ik de zelfgeverfde stoffen van mijn moeder ook er in zetten, wat niet eenvoudig is, omdat de kleuren niet goed op de foto te krijgen zijn. En kijken wat het beste is, per FQ, of per serie FQ’s, of juist een serie F8’s,of 10 cm breed en stofbreedte lang? Of een jellyroll formaat? Jemig, zoveel opties, what to do?

Suzanne kwam daarnet een beetje paniekerig mijn kamer binnen stormen, of ik die vogel in nood ook had gehoord, en of ik niet moest gaan helpen.  Ja, ik had die vogel ook gehoord, niet echt in nood, en liet haar dit geluid horen, in het begin, het langer gerekte:


“Ja, dat was het, ooh is dat óók een bosuil”, ze kon lachen om haar schrik, weer wat geleerd. Ik zit zo het hele bandje af te luisteren,en herken toch meerdere geluiden, en weet van mijn voormalige fitnessgoeroe dat er ook een kerkuil in de buurt zit, best wel spannend met zo’n bos in de buurt. Minder leuk maar vast wel spannend was het 2 nachten geleden, toen er een helikopter met zoeklicht bijna 2 uur in de buurt cirkelde boven een woonwagenkampje; ik kan me niet voorstellen dat ze aan het bijlichten waren omdat iemand zijn kat kwijt was, maar kon in de krant ook niet zien wat ze wel zochten.

Nat

Van Waterschap Brabants Delta kreeg ik de vraag of ik alsjeblieft even tijd wilde nemen om hun enquête in te vullen, want ze hadden hem nog niet ontvangen en zaten blijkbaar echt op mijn menig te wachten, en het kon ook via internet. Nou, zoiets laat een vrouw zich toch geen derde keer vragen? Hup hup naar hun website, code en wachtwoord ingevuld, en zie daar, een pagina met 1 vraag en de mogelijkheid om tig antwoorden in te vullen, enthousiast ging ik van slag, alsof ik beste vriendjes was met dit bedrijf. Bij de vraag ‘Waarvan kent u het bedrijf?’ volgden een heleboel optie-antwoorden, maar geen van al voldeden aan mijn antwoord, dus vinkte ik ‘anders’ aan, en vulde ik in “Via de rekeningen die wij van u krijgen.” Na een stel blablabla vragen, kwam weer een inkoppertje: Beschrijf in 1 woord dit bedrijf: “Nat”. haha, flauw hè.

Ja, het is nat, ja de herfst is begonnen, maar om te zeggen: kommer en kwel, niet echt, want kijk eens wat voor moois ik zag, toen ik gisteren de container terug op zijn plek wilde zetten bij de beukenhaag:
Photobucket Photobucket Photobucket Photobucket Photobucket
en terwijl ik zo laag bij de grond aan het schieten was, leek het wel het enge buitenbos, spooky!
Photobucket
zag ik meneer kabouter tegen iets of iemand kletsen, huh, wa’s da?
Photobucket Photobucket
de witte stenen poes die zich aan het wassen is, helemaal begroeid, mooi, of toch maar schoonmaken? Enkele bloemen van de Annabel beginnen er ook als Brugs kantwerk uit te zien, en de bloemen van de Japanse anemonen hebben hun bloesem verloren en laten ET-achtige tentakels zien
Photobucket Photobucket
Binnen is het 23 graden, de weegschaal geeft ‘nog maar’ -0,5 aan, is dit al wat rest van de volle trommel met zalige shortbreads, door mijn moeder gebakken, en de handen liggen niet stil,
Photobucket Photobucket

ja, ik weet het, in het origineel horen de vleugels van de duiven er op genaaid te zitten, appliqué, maar ik vind dit ook wel mooi. Nog 30 te gaan (ben aan nr 4 bezig, het pimpanpoentje).

Goedgekeurd

dat dacht ik, toen ik vanmorgen beneden kwam en Zopje intens gelukkig zag liggen,
Photobucket
en toen hij de flits hoorde, keek hij even op, kneep zijn oogjes dicht en open, alsof hij wilde zeggen: “Goed gedaan kul.”. En de oplettende kijker ziet gelijk dat ik al een ander blok heb gequilt, in het boek van Quilting Designs from the Past
PhotobucketPhotobucket
vond ik deze beauty van een ontwerp, ik heb er een klein beetje aan veranderd, en zie het resultaat.
PhotobucketPhotobucket
Opgetekend met de blauwe uitwisbare stift, en quilten maar.
Photobucket Nu heb ik een steekregulator op de Bernina (BSR) en stel de steeklengte dus in, en bij het maken van de rondjes zet ik de steekjes korter dan bij het maken van de veren, want hoe kleiner de steken hoe vloeiender de lijnen zijn. Eerst maakte ik elk rondje afzonderlijk, maar kijk, als je er een slinger van maakt, dan kan je het op de terugweg weer met een andere slinger als rondjes maken. Hoe korter de op en neergaande lijnen elkaar opvolgen, hoe dichter de rondjes tegen elkaar aan komen.
Photobucket Photobucket
Tijdens de pauzes van de series vanavond heb ik de 2e krans gemaakt, en meer geluk dan wijsheid: de veren draaien dezelfde kant op, poeh, daar had ik niet op gelet. Nu nog een vierkantjes-raster van de lijnen in het midden maken, ik zie dat ik er enkel lijnen naar 1 kant heb lopen. Is zo gedaan, en dan nog 2 blokken, en dan weer nadenken over de volgende blokken.

Vanmiddag was er de bee, en om iets handzamer te doen te hebben, ben ik met iets nieuws gestart.
Photobucket
Ja, ik weet het, veel te erg, maar ik heb mezelf moeten beloven hier alleen aan te werken in de kleine pauzes, als ik koffie drink tussen de bedrijven door. Ojee, nu krijgen mijn handen weer geen rust 😉 ook al is het cadans van steekjes naaien wel erg rustgevend, zalig dat tsjoek-tsjoek-tsjoek geluidje van de naald die door het stof zoeft. En als als Zipje even stopt met spinnen -hij ligt de laatste tijd erg veel op schoot- kan ik het helemaal goed horen, mmmm.

Jaren geleden (of was het pas vorig jaar?) had ik de Life is Beautiful patronenpakket gekocht in Zwijndrecht, ontworpen door Helen Stubbings, mijn moeder wilde hem graag maken, en zo zouden we weer samen aan de gang gaan; maar aangezien ik nog met meer dan genoeg dingen bezig was, bleef het bij mij in de kast liggen, en vanmiddag dacht ik er weer aan.

Snel een wit lapje gepakt, hele dunne vlieseline om er tegenaan te strijken, zodat de draadjes niet doorschemeren, en oja, welke kleur borduurgaren zou ik nemen? Pff, dat is lastig nadenken onder druk, ik koos voor mijn eerste ingeving, mooi rood is niet lelijk. Misschien dat ik elk blokje een ander kleurtje geef, doe es gek.

Daarna snel naar beneden gehold om het patroon op te strijken en de deur uit gevlogen om te gaan bee-en; we waren maar met z’n drietjes -de twee andere dames moesten werken-, maar wat een fijne groep meiden, gezellig, lief, een woord en gebaar van troost waar nodig, en er werd nog gelachen ook. Onze nieuwste lid biechtte op dat ze steeds minder zin had in het huishouden, nu ze het quilten had ontdekt, en of wij daar ook last van hadden. We keken haar grinnikend aan, huishouden? Welk huishouden?
Photobucket
Even iets anders, wat een rare tekst zit er bij die LIB blokjes, neem nou wat ik net heb gemaakt, “Life is what you make it to be” dat loopt toch  niet lekker, dat hapert bij het hardop opzeggen, vind ik. maar goed, het is de ontwerpster’s moertaal, dus dat zal wel kloppen. Nou denk ik dat ik op internet andere spreuken ga zoeken, en deze er onder ga zetten, niet bij alle blokjes hoor, alleen daar waar ik het er niet mee eens ben. Lekker eigenwijs.

Ik zag al dat er een website was met een tutorial van hoe je de quilt moet (kan) afmaken op de quilt-as-you-go methode; en bij deze blogger kan je heel veel mooie LIB blokjes zien, maar ook andere, ooh dat is toch smullen allemaal.