Toen ik zaterdag een berichtje in de Nextdoor wijkapp zette dat ik op zoek was naar Knippies en andere tijdschriften met patronen voor kinderkleren, kreeg ik ‘s avonds al bericht van een man die wel op zolder zou gaan kijken voor me. Zijn vrouw was een verwoede naaister en na haar overlijden waren haar spullen naar zolder gebracht. Zondag appte hij me dat ik maandag drie bananendozen vol kon komen halen, en zo geschiede. Hij wilde er niets voor hebben, de wetenschap dat zijn vrouw het geweldig zou vinden dat haar tijdschriften weer gebruikt zouden worden was voldoende voor hem.

Een vitale 70+er opende de deur toen ik uitstapte, ik gaf hem een doos Merci chocolaatjes als dank, en hij overhandigde me een doos terwijl hij de andere droeg en in de auto zette. Toen ik de laatste doos oppakte wenste hij me er veel plezier mee, hij had geen idee wat er nog meer tussen de tijdschriften lag, dus alsik in de dozen nog iets tegenkwam wat van persoonlijke aard was, of ik dat dan wilde terug geven. Uiteraard, dat spreekt voor zich, en na een stevige handdruk (blijf dit eng vinden) reed ik weer naar huis.
Jon was er als de kippen bij, gek op dozen,

maar het duurde wel lang zeg, dat sorteren, hij werd er een beetje moedeloos van en ging bij liggen

ze konden niet snel genoeg leeg zijn, als ik nou eens opschoot, dan zou hij de deur wel in de gaten houden

We zijn er bijna

Toen de doos op de stoel leeg was sprong Jon er gelijk in, eerst even kijken of hij zich er goed in kon wassen, maar toen hij zich omdraaide flikkerde hij met doos en al van de stoel af, wat een klap was dat. Jon was weggesprongen en kwam gelijk terug om naar de doos te kijken en sprong er gelijk weer in, dieper dan dit kon hij niet vallen, de doos. Even later kwam Sherlock binnen en begon door de kier van de doos te hengelen naar Jon, en zo zaten ze een tijdje een soort van tikkertje te doen. 

De laatste doos had vooral breitijdschriften, kijk nou toch wat een dotje, zowel het kindje als het vestje.

Dit hield ik na vier uur sorteren over aan kinderbladen, er zaten tijdschriften bij waar ik vroeger ook kleren uit heb gemaakt, en welke ik heb opgeruimd toen we in 2015 weer verhuisden. Ik ben ook heel blij met de Ottobre bladen, daar staan mooie patronen in met hele goede beschrijvingen, ik werkte hier heel graag mee.

De andere modebladen zoals KnipMode (ook XL), Burda, Simplicity en heel veel kooppatronen waarvan sommigen nog ongeopend heb ik in een tas en doos gedaan, ik zal even contact opnemen met de weduwnaar of het oké is dat ik deze bladen in de wijkapp aanbied (gratis), om zo anderen blij te kunnen maken. Ik heb een paar persoonlijke papieren gevonden tussen de tijdschriften, deze zal ik samen met twee mooie multi mappen bij hem afgeven.
En waarom ik om naaipatronen vroeg? Ik heb twee basispatronen die tot maat 56 gaan, en ons Sophietje groeit als kool, wat een snoepje is het toch, al bijna drie maanden oud.